April 2012 Dag 6: Zelf Vergeving voor het verlangen om in de spiegel te kijken

het verlangen om in de spiegel te kijken is het verlangen om te bevestigen voor mezelf 'wie ik ben' in en als beoordelingen als wie ik mezelf heb toegestaan te worden als het bewustzijnssysteem als afscheiding in en als de 'beelden-realiteit' als wat ik zie met mijn ogen.

Het verlangen om in de spiegel te kijken is het verlangen om mezelf te beoordelen en in die beoordelingen het gevoel/de ervaring te creeeren in mezelf dat ik 'besta' als een beeld in en als deze realiteit van beelden als de 'menselijke samenleving' als het bewustzijnssysteem dat bestaat in mezelf als afscheiding als gedachten, gevoelens en emoties.

In de spiegel kijken heb ik altijd gedaan vanuit het ego als het bevestigen van mijn 'identiteit' als geloofsystemen, gedachten en beoordelingen in verband met mijn 'uiterlijk' waarin ik mezelf afscheid van deze hele realiteit die ik zie met mijn ogen


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta en accepteer te verlangen om in de spiegel te kijken

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta en accepteer te verlangen om mijn spiegelbeeld te zien in de spiegel zodat ik mezelf als het beeld dat ik zie in de spiegel kan definieren en beoordelen om op die manier een identiteit op te bouwen in en als afscheiding van mezelf als de realiteit als al wat HIER bestaat

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te kijken in de spiegel vanuit het verlangen om mezelf te beoordelen vanuit het verlangen naar een relatie als de afscheiding die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te kijken naar mijn spiegelbeeld en mijn spiegelbeeld van mezelf af te scheiden door mezelf als spiegelbeeld te beoordelen in en als het construct van competitie dat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf waarin ik mijn uiterlijk wil gebruiken om mezelf te vergelijken met 'andere mensen' als beelden die ik zie met mijn ogen - in de plaats van verantwoordelijkheid te nemen voor de ervaring van competitie in mezelf in en als het besef dat competitie enkel bestaat in en als de geest/mind in en als beoordelingen als wat ik heb toegsetaan te bestaan in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te geloven dat ik mijn spiegelbeeld MOET zien om mezelf te zijn in deze realiteit omdat ik mezelf heb toegesttaan mezelf te definieren in en als beoordelingen over het beeld dat ik zie in de spiegel - in de plaats van verantwoordelijkheid te nemen voor mezelf als de creator van mezelf als 'identiteit' als wat ik zelf heb opgebouwd/gecreeerd door mezelf te beoordelen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan mezelf te definieren in en als beoordelingen die ik vorm over de realiteit die ik zie met mijn ogen, waarin ik verlang om mezelf als het beeld dat ik zie in de spiegel te beoordelen, geassocieerd met het woordje 'ik', waarmee ik mezelf heb geidentificeerd - in de plaats van te beseffen dat alle beoordelingen in mezelf die ik gebruik om de realiteit mee te beoordelen/omschrijven/definieren en om mezelf mee te identificeren een programma/construct/systeem zijn dat ik heb geleerd en gekopieerd van familie, schoolsysteem en samenleving en is dus niet wie ik werkelijk ben

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te geloven dat ik 'maar een beeld' ben als het beeld dat ik zie in de spiegel, dat ik dan beoordeel vanuit woorden/definities/polariteiten die ik heb gekopieerd van familie, schoolsysteem en samenleving, en dat ik dan vergelijk met alle andere beelden die ik zie in deze realiteit waarin ik mezelf ervaar in en als een afgescheiden entiteit in competitie en conflict met alle andere schijnbaar afgescheiden entiteiten -- in de plaats van te beseffen dat ik degene ben die afscheiding creert en dat ik de creator ben van hoe ik de realiteit ervaar in en als afscheiding als wat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd geobsedeerd te zijn door mijn uiterlijk, door het ego van de mind als het lichtgevend beeld dat ik geloof dat ik bben als het beeld dat ik zie in de spiegel en beoordeel, waarin ik geloof en het gevoel heb dat ik als het lichtgevend beeld in de spiegel het enige is dat echt bestaat in deze realiteit en dat echt belangrijk en superieur is - waarin ik de werkelijkheid niet zie als wat ze echt is omdat ik mezelf heb toegestaan verblind te worden/zijn door het ego als spiegelbeeld als beoordelingen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan te beseffen/zien/begrijpen dat het beeld van mezelf als wat ik zie in de spiegel, maar de reflectie is van mezelf in deze realiteit en op zich niet eens echt bestaat

dus ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan mezelf te preoccuperen in en als de geest/mind als de illusie werkelijkheid door te geloven dat het beeld dat ik zie in de spiegel en beoordelingen over dat beeld die ik heb geleerd/gekopieerd van familie/samenleving/schoolsysteem is wie ik werkelijk ben, in de plaats van te beseffen dat de beelden die ik zie met mijn ogen, maar beelden zijn, en dus nietecht bestaan en in de plaats van te beseffen dat de realiteit van beelden, beoordelingen en gevoelens als de mind in mezelf een illusie is omdat het een zelf gecreerde innerlijke ervaring is als een reflectie van de realiteit maar het bestaat niet ECHT en het is niet ECHT wie ik werkelijk ben als het leven zelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van het beeld dat ik zie in de spiegel door mezelf als het beeld dat ik zie in de spiegel te beoordelen alsof het buiten mezelf bestaat, alsof het niet gewoon mezelf is - en aldus zelf-oneerlijk te zijn door niet één en gelijk te staan met het spiegelbeeld en met elk beeld dat ik zie met mijn ogen in en als het besef dat alle beelden een reflectie zijn van de echte realiteit, en in en als het besef dat de realiteit ben ik HIER in en als ademhaling als het leven zelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan mezelf te identificeren met het verlangen om in de spiegel te kijken als het verlangen om te participeren in afscheiding in en als de geest/mind door te participeren in beoordelingen omdat ik mezelf heb toegestaan een ego bewustzijnssysteem te worden als een illusie die continu gevoed moet worden met energetische reacties/wrijving door te participeren in polariteiten in en als beoordelingen over de beelden die ik zie met mijn ogen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te identificeren met het beeld dat ik zie in de spiegel als de reflectie van de fysieke realiteit en hierin de fysieke realiteit te verwaarlozen door te geloven dat het beeld echt is, en door verblind te zijn door het licht als de leugen van het beeld dat niet eens echt bestaat - waardoor ik het misbruik van dieren om cosmetische proeven en testen op te doen heb ondersteund in deze realiteit, waarin mensen de fysieke realiteit verwaarlozen door niet meer te beseffen wat eigenlijk echt is als de fysieke realiteit door verblind te zijn door het licht als het product dat in de winkel ligt en de reclame op televisie en in magazines


Zelf Correctieve Statements:

wanneer en als ik het verlangen om te kijken naar het beeld van mezelf in de spiegel zie opkomen in mezelf, dan stop ik in en als mezelf en ik adem en is sta mezelf niet toe dat verlangen te volgen en te participeren in beoordelingen over het beeld dat ik zie in de spiegel - want ik besef dat beoordeling niet echt zijn en niet zijn wie ik werkelijk ben omdat ik besef dat beoordelingen een construct is van woorden als definities als polariteiten die ik heb gekopieerd en geleerd van familie/schoolsysteem/samenleving

ik aanvaard mezelf als één en gelijk met het beeld dat ik zie in de spiegel en ik sta mezelf niet toe te kijken in de spiegel van de geest/mind als het verlangen om te bestaan in en als afscheiding van mezelf als de identiteit van de geest/mind als zelf-oneerlijkheid

ik sta op in en als zelf eerlijkheid in en als het besef dat ik één en gelijk ben met het beeld dat ik zie in de spiegel en ik ben één en gelijk met de spiegel, dus ik sta mezelf niet toe mezelf als het beeld dat ik zie in de spiegel te beoordelen in en als afscheiding met mezelf want ik besef dat beoordelingen de illusie van de mind/geest zijn als het verlangen om mij speciaal te voelen

ik sta mezelf niet toe het beeld in de spiegel te gebruiken als voeding voor het ego van de mind als 'afscheidings-middel' waarmee ik mezelf identificeer en afscheid en creeer als 'individu' als schijnbaar afgescheiden van alles wat ik zie met mijn ogen in deze realiteit

ik sta mezelf niet toe te participeren in en als energetische reacties op de beelden die ik zie met mijn ogen want ik besef dat wat ik zie met mijn ogen als beelden, maar de reflectie is van de echte realiteit als de fysieke werkelijkheid van mezelf HIER als het leven zelf als wat ECHT is, en dus ik besef dat de beelden die ik zie met mijn ogen en interpreteer met de geest niet echt zijn en ik besef dat ik niet kan vertrouwen op wat ik zie met mijn ogen als geinterpreteerd door de geest/mind als beoordelingen

ik aanvaard mezelf als de fysieke realiteit als wie ik werkelijk ben als het bestaan van mezelf HIER als NIET EEN BEELD OF EEN BEOORDELING maar als het echte bestaan van mezelf in en als ademhaling HIER als de fysieke realiteit als wat echt is

April 2012 Dag 5: Zelf-Sabotage door alles tegelijk te willen doen

Vaak saboteer ik mezelf in mijn dagelijkse participatie en applicatie in de werkelijkheid door alles tegelijk te willen doen, door obsessief te zijn met het DOEN in de wereld hetgeen op zich eigenlijk gedreven is door de angst om niet te overleven, de angst om 'het niet allemaal gedaan te krijgen' en dan op de één of andere manier 'naar de hel te gaan' of gestraft te worden of 'de prijs mislopen' als ik uiteindelijk niet heb gedaan wat ik zogezegd had moeten doen. Ook al weet ik op zich niet precies wat er 'gedaan moet worden' of zelfs waarom.

Al wat ik ervaar in mezelf is een vorm van constante stress waardoor ik gehaast dingen doe, alles zo snel mogelijk afwerk en mijn hoofd vol zit met allemaal ideeen van wat ik nog zou kunnen doen of moeten doen waar ik simpelweg geen tijd voor heb.

Dus dit construct heeft ook te maken met 'gehaastheid' in en als het verlangen om te vluchten van wie ik ben HIER in dit moment door te verlangen om 'ergens in de toekomst' te zijn waarvoor ik dus blijkbaar vanalles eerst moet DOEN om dat DOEL te 'bereiken' - hetgeen dus allemaal representatief is voor een gebrek aan zelf-aanvaarding --door dus te geloven dat ik 'iemand moet worden' of dat 'wie ik werkelijk ben' ergens in de toekomst ligt als een resultaat van een 'weg die ik heb afgelegd'. Dit is wat ook aan de basis ligt van de 'spirituele zoektocht' waarin je blijkbaar kan opklimmen of 'meer jezelf worden' of 'meer gewaar worden dan wie je vroeger was of dan andere mensen'.

Al deze stress, spanning, gehaastheid en angst om 'niet de juiste stappen te ondernemen of niet de juiste dingen te doen' is dus niets meer of minder dan ik die mezelf niet wil aanvaarden HIER en dus zoek naar uitvluchten, ontsnappingswegen in en als bvb spirituele 'doelen' en geloofsystemen dat ik nog een heel proces moet afleggen om 'mezelf te kunnen zijn' - hetgeen een zichzelf voedend geloof systeem is waarin ik uiteraard het gevoel creeer in mezelf dat ik 'nog niet mezelf ben' en 'nog niet goed/volledig/heel/compleet genoeg' niet beseffend dat ik eigenlijk al HIER BEN, volledig en compleet ALS MEZELF - in en als de fysieke realiteit van mezelf HIER. Enkel in de geest/mind kan ik 'niet goed genoeg' zijn op basis van allerlei parameters en volgens allerlei redenen.

Dit 'mezelf niet willen aanvaarden' heeft ook te maken met 'niet alleen willen staan' en aldus op zoek zijn naar anderen die mij zullen/kunnen aanvaarden in en als het geloof dat er uberhaupt 'anderen' bestaan die dat soort verantwoordelijkheid op zich kunnen nemen - alsof het zelfs mogelijk is om niet HIER te staan als ALLEEN als ALLEN ALS EEN.


ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta en accepteer te bestaan in en als angst om niet te doen wat ik zou moeten doen volgens de mind/geest

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta en accepteer mij gehaast te voelen in en als wat ik doe in en als het moment HIER

ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toesta en accepteer te beseffen dat ik HIER ben, in elk moment van ademhaling, en dus niet in de toekomst in een mind projectie

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta en accepteer niet HIER te willen zijn door angt te hebben van mezelf, door angst te hebben van de angst in mezelf en daarom proberen te vluchten in en als mind-projecties als toekomst projecties als spanning en gehaastheid - in de plaats van te beseffen dat angst enkel bestaat in en als de mind als afscheiding want ik ben HIER, en ik ben altijd al HIER geweest, ik het gewoon nooit beseft door mezelf te hebben gedefinieerd in en als afscheiding als de mind in de plaats van verantwoordelijkheid te nemen voor de mind als afscheiding als angst in en als het besef dat de mind bestaat in mezelf als wat ik heb toegestaan

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd 'ontsnappingswegen' in mezelf te hebben gecreerd door niet HIER te willen zijn als mezelf in en als eenheid en gelijkheid als ALLEEN als allen één

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd opzettelijk proberen te vluchten van mezelf in de mind door mezelf te entertainen in de mind met toekomst projecties waarin ik mezelf projecteer in de 'toekomst' als een beeld in mezelf in afscheiding van mezelf om mezelf te kunnen verliezen uit angst om HIER te staan, alleen met mezelf in en als mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd proberen te vluchten van mezlef in de geest /mind als afscheiding als gedachten, gevoelens en emoties

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd proberen te vluchten van mezelf HIER in en als positieve gevoelens in mezelf door mezelf af te leiden in en als entertainment

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd te beseffen, te zien en te begrijpen datde energetische ervaring van opwinding en positieve gevoelens in en als entertainment mijn verlangen is om te vluchten van mezelf HIER

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van entertainment door geen verantwoordelijkheid te nemen voor de ervaring van opwinding en positieve gevoelens in mezelf en door niet te beseffen dat 'entertainment' eigenlijk ikzelf ben die mezefl entertaint in en als de geest/mind in afscheiding van mezelf als gedachten, gevoelens en emoties vanuit het verlangen om te vluchten van mezelf HIER

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan te beseffen dat entertainment niet bestaat als iets buiten mezlef dat mij kan entertainen/bewegen of dat invloed kan hebben op mij tenzij ik het toesta mij te beinvloeden en te bewegen vanuit het verlangen om mij te laten bewegen als het verlangen om te vluchten van mezelf HIER als de angst om alleen te staan

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegsetaan en geaccepteerd mijn macht weg te geven aan de entertainment industrie in en als afscheiding van mezelf door te verlangen om te vluchten van mezelf in en als positieve gevoelens

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd te beseffen, zien en begrijpen dat de entertainment industrie het fysieke bewijs en gevolg is in deze fysieke realiteit van het verlangen om te vluchten van mezelf dat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf en waarin ik mezelf heb toegestaan te particperen in en als het zoeken naar iets buiten mezelf dat mijn aandacht zal vastgrijpen en mij het gevoel zal geven dat ik niet alleen ben en niet alleen verantwoordelijk ben voor mezelf als het bestaan als HIER

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van energetische opwinding en positieve gevoelens door te verlangen om het gevoel te hebben dat ik niet alleen besta omdat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd geen verantwoordelijkheid te willen nemen voor mezelf


ik vergeef mezlef dat ik mezelf nooit heb toegestaan te beseffen dat de entertainment industrie enkel bestaat als ik het toesta te bestaan in mezelf in afscheiding met mezelf als ik erop reageer met positieve gevoelens en opwinding vanuit het verlangen om geëntertaint te worden in en als de mind/geest als het verlangen om te vluchten van mezelf HIER dat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan te geloven dat ik het slachtoffer ben van de entertainment industrie door geen verantwoordelijkheid te nemen voor de ervaring van opwining in mezelf als reactie op de entertainment industrie, door mezelf te laten entertainen - in de plaats van te beseffen dat ik verantwoordelijk ben voor het bestaan van de entertainment industrie door het verlangen om te vluchten van mezelf HIER te hebben toegestaan te bestaan in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan eng eaccepteerd mijn macht weg te geven aan de entertainment indurstrie door mezelf af te scheiden van de energetische ervaring van opwinding in mezelf waarin ik mezelf 'laat entertainen/bewegen' door de entertainment industrie, als een gepreprogrammeerde reactie die ik heb toegestaan te bestaan in mezlef in afscheiding met mezelf omdat ik geen verantwoordelijkheid wilde nemen voor mezelf HIER en verlangde om te vluchten van mezelf in en als de illusie van de mind als afscheiding als gedachten, gevoelens en emoties

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan mezelf te realiseren als één en gelijk met de entertainment industrie in en als het besef dat ik mezelf heb entertaind in en als de mind/geest in en als afscheiding van mezelf omdat ik niet wilde ALLEEN staan in en als mezelf HIER, omdat ik geen verantwoordelijkheid wilde nemen voor mezelf en liever het gevoel had en geloofde dat ik niet alleen besta

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan te beseffen dat entertainment niet kan bestaan zonder dat ik erop reageer met gevoelens, gedachten en emoties en dat ik dus helemaal zelf-verantwoordelijk ben voor het bestaan van de entertainment industrie

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te laten programmeren door de entertainment industrie door mijn macht weg te geven aan de entertainment industrie als televisie, films, muziek en magazines door te verlangen om te vluchten van mezelf HIER in en als entertainment in en als afscheiding met mezelf - in de plaats van te beseffen dat ik altijd mezelf heb geentertaind in en als de mind/geest als gedachten, gevoelens en emoties

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegsetaan en geaccepteerd mezelf te laten bewegen, sturen en controleren door de entertainment industrie door te participeren in en als de mind/geest als gepreprogrammeerde emotionele en gevoels reacties zonder mij gewaar te zijn van mezelf HIER in en als eenheid en gelijkheid

en ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan mezelf te aanvaarden als een systeem als systematische reacties op entertainment die ik heb gekopieerd van andere mensen, waarin ik mij superieur voel omdat ik vanalle meningen heb over wat ik zie op tv of hoor op de radio en omdat ik via mijn reacties kan laten zien wat ik leuk vind en wat niet, als mijn 'persoonlijkheid' - terwijl ik eigenlijk net inferieur ben omdat ik mezelf heb verminderd door mijn macht weg te geven aan een systeem als de entertainment industrie en door de entertainment industrie toe te staaan te bestaan in mezlef zonder mij gewaar te zijn van wie ik ben als de entertainment industrie door mij niet gewaar te zijn van mezlef als de creator

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd entertainment te gebruiken om het ego vna de mind/geest te voeden door mezelf te vergelijken met andere mensen in en als wat ik 'leuk' vind waardoor ik mij uniek en speciaal voel en superieur omwille van 'hoe ik de realteit zie' op basis van mijn reacties op entertainment - in de plaats van te beseffen, zien en begrijpen dat ik mezelf heb toegestaan een systeem te worden als een geprogrammeerde robot als gepreprogrammeerde energetische reacties, meningen en opinies die ik heb gekopieerd van mijn omgeving en dat ik dat nooit heb beseft door mezelf te laten misleiden door het gevoel van superioriteit

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan te beseffen dat mijn ervaring in en als entertainment als energetische reacties als gedachten, gevoelens en emoties gepreprogrammeerd zijn en dat ik dus niet superieur ben of speciaal of uniek, maar dat ik gewoon een systeem ben als een kopie van mijn omgeving - door geen niet alleen te staan in en als melfef in en als de stabiliteit van mezlef als wie ik werkelijk ben als HIER, door mezelf te hebben toegestaan mezelf te laten bespelen en besturen en bewegen door entertainment

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan te beseffen dat entertainment enkel bestaat ales een resultaat van mijn verlangen om te vluchten van mezelf als de angst om alleen te staan in en als mezelf HIER in en als zelf-verantwoordelijkheid

ik vergeef mezlef dat ik mezlef nooit ehb toegestaan te beseffen dat het gevoel, de innerlijke ervaring van superioriteit dat ik ervaar wanneer ik mezelf laat bewegen en beinvloeden door entertainment, de illusie is van de mind/geest dat ervoor zorgt dat ik mezelf nooit zal realiseren als wie ik werkelijk ben als het leven zelf als zelf-besturing als zelf verantwoordelijkheid als eenheid en gelijkheid

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te laten programmeren in en als het gevoel van superioriteit door mezelf te definieren in en als de entertainment industrie die compleet gebaseerd is op het voeden van het ego van de mens als de vlucht van de fysieke realiteit

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te laten programmeren als het ego van de mind/geest door de entertainment industrie als het vormen van gedachten, gevoelens en emoties waarin ik mezelf superieur voel in en als het ego - in de plaats van te beseffen dat het gevoel van superioriteit in en als gedachten, gevoelens en emoties een programma is dat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf door mijn macht weg te geven aan de entertainment industrie en door mezelf te laten programmeren door de entertainment industrie als het ego van de mind door te verlangen om te vluchten van mezelf als de angst om alleen te staan in en als mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan te zien, beseffen en begrijpen dat het ego van de geest/mind als gedachten, beoordelingen, meningen, opinies, gevoelens en emoties een programma is dat ik in mezelf heb laten programmeren door mijn macht weg te geven aan de entertainment industrie vanuit het verlangen om te vluchten van mezelf HIER in en als de angst om alleen te staan in en als mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan mezelf af te scheiden van het ego van de mind/geest door mezelf te definieren in en als het ego van de mind als het gevoel dat ik superieur ben in en als gedachten, gevoelens en emoties in de plaats van te beseffen dat het ego van de mind als gedachten, gevoelens en emoties een construct is, een systeem, een programma dat ik heb laten programmeren in mezelf door mijn macht weg te geven aan de entertainment industrie in en als afscheiding van mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan te beseffen dat het ego van de mind als gedachten als meningen, opinies, definities, ideeen, beoordelingen, gevoelens en emoties een construct is dat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf in afscheiding met mezelf om mezelf te preoccuperen en te entertainen vanuit het verlangen om te vluchten van mezelf als HIER als de fysieke realiteit

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan te beseffen dat het ego van de mind als het gevoel van superioriteit eigenlijk bewijst dat ik een inferieur wezen ben, omdat ik mezelf heb toegestaan mezelf te verliezen in mezelf door mezelf af te scheiden van mezelf door angst te hebben van mezelf




zelf correctieve statement

wanneer en als ik het verlangen zie opkomen in mezelf om mezelf te laten entertainen in en als de mind als energetische opwinding dan stop ik in mezelf en ik adem en ik sta op in en als het besef dat ik een en gelijk ben met de entertainment industrie en ik neem verantwoordelijkheid voor het bestaan van de entertainment industrie in en als het besef dat ik de entertainment industrie heb gecreeerd als een fysieke realiteit door mezelf te hebben toegestaan te participeren in de mind als het verlangen om te vluchten van mezelf omdat ik mezelf heb toegestaan angst te hebben van mezelf in afscheiding met mezelf

wanneer en als ik merk dat ik mezelf aan het haasten ben in en als spanning en stress in en als het verlangen om snel te zijn en snel iets te doen, dan vertraag ik mezelf en ik breng mezelf HIER in als het besef dat HAAST en snel willen zijn een teken is van het verlangen om te vluchten van mezelf want ik besta HIER, niet in de toekomst

ik besef dat de toekomst niet bestaat, ik stop de toekomst projecties in mezelf in en als het besef dat het creeeren en participeren in en als toekomst projecties eigenlijk het verlangen is om te vluchten van mezelf HIER door mezelf te verliezen in en als de illusie van de mind/geest in en als beelden in en als gedachten in en als afscheiding met mezelf

ik neem verantwoordelijkheid voor mezelf als de creator van toekomst projecties als geestesbeelden en hersenspinsels en ik stop mezelf in het participeren in toekomstprojecties in en als afscheiding van mezelf - ik sta op in en als eenheid en gelijkheid HIER in en als het moment van ademhaling

ik ben ademhaling als het moment HIER

ik wijdt mezelf toe aan het ontdekken van mezelf HIER en het confronteren van mezelf met mezelf HIER in en als het stoppen van mezelf als de geest als afscheiding als het systeem dat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf in en als zelf oneerlijkheid

ik sta mezelf niet toe gehaastheid als spanning en stress te manifesteren in mezelf want ik besef dat ik HIER ben en dat er geen enkele andere 'plek' is dan HIER

dus ik aanvaard mezelf als HIER, en ik breng mezelf terug HIER in en als elk moment van ademhaling wanneer ik merk dat ik participeer in gedachten aan de toekomst als het proberen vluchten van mezelf -want ik besef dat ik niet kan vluchten van mezelf, want ik ben HIER en ik ben altijd al HIER geweest

ik aanvaard mezelf als ALLEEN want ik besef dat ik alleen ben, dat ik altijd al alleen geweest ben in en als mezelf - ik heb het gewoon nooit beseft omdat ik mezelf heb toegestaan mezelf te verliezen in en als de afscheiding die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf als angst

ik stop de angst van mezelf en ik sta op in en als het besef dat ik HIER ben, en dat ik ALLEEN ben in en als wie ik werkelijk ben en dat het absurd is om angst te hebben van mezelf want ik ben nu eenmaal hier en vluchten van mezelf is onmogelijk

April 2012: Dag 4: Zelf Vergeving voor angst om te falen

ik heb een angst opgemerkt in mezelf die steeds opkomt in mezelf wanneer ik iets wil of ga doen, zoals bvb een zelf vergevings lijst uitschrijven. De angst komt op van 'zal ik het wel goed doen?', 'wat als ik niet het juiste onderwerp kies?', 'wat als ik een fout maak?'

Door deze angst toe te staan in mezelf saboteer ik mezelf omdat ik mij uiteindelijk zo verward voel omdat ik begin na te denken over wat ik zou moeten doen en hoe ik het zou moeten doen, maar niets durf te doen uit angst dat het niet 'het juiste' zal zijn, waardoor ik uiteindelijk niets doe en mij daar dan weer gefrustreerd over voel.

Het is alsof ik op een muur aanbots telkens ik mezelf wil bewegen, telkens ik iets wil doen, hoe klein het ook is, maar die muur is er uiteraard enkel wanneer ik dingen wil doen die mij zullen assisteren in mijn process van het stoppen van de geest - voor de rest als ik verlangens uitvoer die ik mijn hele leven al heb uitgevoerd als een automatisch reactief patroon en heb geïntegreerd als 'een deel van mezelf', zoals films kijken, snoepen, shoppen,roddels lezen in magazines, etcetera..., dat gaat allemaal automatisch, fluitje van een cent. Maar oh wee als ik iets wil doen vanuit een zelfbewuste beslissing van zelf-verandering, dan komen al de tijfels naar boven, samen met allerlei negatieve emotionele ervaringen zoals frustratie, woede, angst, twijfel, teleurstelling, onzekerheid, paniek, zelf medelijden, etcetera --- allemaal innerlijke reactieve ervaringen die mij uiteindelijk tot een punt drijven waarin ik alleen nog maar denk aan opgeven. lol

Dit punt is afkomstig vanuit het verlangen om erkenning te krijgen voor wat ik doe, waardoor ik mijn gedachten/geest wil gebruiken om mijn expressie onder controle te krijgen, door de toekomst proberen te voorspellen, door mezelf al te beoordelen alvorens ik iets heb gedaan -- om er dus voor te zorgen dat ik krijg wat ik wil, namelijk erkenning voor wat ik doe.


ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd gedachten te gebruiken om te krijgen wat ik wil als een energetische ervaring in mezelf waarin ik mij speciaal voel

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta en accepteer mezelf te saboteren in zelf beweging en zelf applicatie door na te denken over wat ik zal doen waardoor ik enkel mezelf in verwarring breng door verloren te geraken in emotionele reacties op toekomstprojecties die ik creer in en als het ego van de geest als gedachten die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta en accepteer te geloven dat ik 'juist' en 'goed' moet zijn en aldus 'het juiste' moet doen volgens wat andere mensen zeggen over wat 'juist' is of 'wat gedaan moet worden

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta en accepteer angst te hebben om fouten te maken in wat ik doe door te geloven dat ik 'juist' moet zijn

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta en accepteer gedachten te gebruiken en na te denken van het ego van de geest als het geloof dat ik 'juist moet zijn'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta en accepteer het lichaam niet te durven vertrouwen uit angst om fouten te maken, uit angst om 'niet goed/juist te zijn'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta en accepteer angst te hebben om mezelf in deze realiteit te bewegen en angst te hebben om dingen te doen uit angst om fouten te maken en te falen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta en accepteer te geloven dat 'juist' bestaat in de plaats van te beseffen dat 'juist' een woord is dat ik geleerd heb van mijn familie en op zich niet echt duid op iets dat echt bestaat, met andere woorden 'juist' is een geestestoestand en dus niet echt

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te identificeren met de angst om fouten te maken

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te identificeren met het verlangen om 'juist' te zijn en alles 'juist' te doen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta en accepteer mezelf te definieren in en als de gedachte 'ik kan het niet'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta en accepteer mij kwaad te voelen op mezelf uit angst dat ik 'het niet kan'

ik vergeef mezlef dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf opzettelijk te saboteren in en als woede tegenover mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta en accepteer angst te hebben om niet te WETEN in en als gedachten wat ik doe of zal doen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als toekomstprojecties in en als afscheiding van mezelf waarin ik mezelf beoordeel en mijn expressie van mezelf afscheid

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta en accepteer mijn expressie van mezelf af te scheiden door toekomst projecties te creeeren

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd kwaad te worden op mezelf wanneer en als ik fouten maak

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te beoordelen als en wanneer ik fouten maak

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta en accepteer mezelf aan te vallen in mezelf als en wanneer ik fouten maak door mezelf te beoordelen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta en accepteer kwaad te worden op mezelf wanneer ik fouten maak als de expressie van peter en papa tegenover mij die ik heb gekopieerd

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te geloven dat alles wat ik doe snel moet gaan en efficient en goed gedaan moet worden als een expressie en geloof en gevoel dat ik heb gekopieerd van peter

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mij kwaad te voelen op mezelf wanneer ik een taak niet snel genoeg volbreng

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mij te storen aan en gefrustreerd worden op mensen die traag gaan of op de computer wanneer hij blijft haperen en dus niet snel gaat omdat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd alles snel te willen doen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als het verlangen om snel te gaan

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd angst te hebben dat mensen uit mijn omgeving kwaad zullen worden op mij wanneer ik te traag ga

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te geloven dat traagheid negatief is en dat ik snel moet gaan omdat veel mensen mij hebben beoordeeld op mijn traagheid en sloomheid en loomheid omdat ze mij hebben gezegd dat ik 'niet zo moet taffelen' en dat ik sneller moet gaan

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd angst te hebben om mezelf te zijn HIER als de angst om traag en sloom te zijn vanuit het geloof dat traagheid slecht en negatief is

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd snel te willen zijn en moeite te doen om zo snel en efficient mogelijk te zijn uit angst van traagheid

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta en accepteer angst te hebben om beoordeeld te worden als traag en sloom door een negatieve emotionele lading te associeren met het woord traag en sloom

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te beoordelen als 'traag' en 'sloom' als hoe andere mensen mij hebben beoordeeld en mij daar slecht over te voelen door traag en sloom te beoordelen als 'slecht'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta en accepteer angst te hebben om HIER te zijn

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta en accepteer angst te hebben van mijn omgeving als de angst om beoordeeld te worden als ik fouten maak

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mij gefrustreerd te voelen wanneer iemand een fout maakt

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd woede te associeren met fouten maken

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd woede te uiten tegenover mezelf als en wanneer ik fouten maak, als en wanneer ik de dingen niet doe volgens hoe het zogezegd gedaan moet worden volgens andere mensen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta mezelf te saboteren door al te veronderstellen dat ik 'het niet kan' alvorens ik ergens aan begonnen ben door te proberen om het te doen door middel van mijn gedachten, waarin ik alles 'juist' wil doen uit angst om te falen, uit angst om beoordeeld te worden als en wanneer ik een fout zou maken als de expressie die ik gekopieerd heb van mensen uit mijn omgeving

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te beoordelen en te definieren als een 'juist' persoonl als iemand die alles juist doet en daarom angst te hebben om fouten te maken

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan mezelf te zijn HIER in en als het moment als de natuurlijke expressie van mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta en accepteer te geloven dat ik gefaald ben en dat ik een mislukkeling ben als een beoordeling die ik heb gekopieerd van mensen uit mijn omgeving door mezelf te identificeren met hun expressie tegenover mij

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te identificeren met de ervaring van opgeven door te geloven dat ik een mislukkeling ben

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te identificeren met de gedachte dat ik niets kan

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te identificeren met het verlangen om op te geven gebaseerd op de gedachte dat ik een mislukkeling ben en dat ik niets kan

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te laten bepalen en definieren met door en als de gedachte dat ik niet kan en dat ik tot niets in staat ben en dat ik een mislukkeling ben en dat ik nooit iets zal kunnen doen of bereiken in mijn leven

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta en accepteer medelijden te hebben met mezelf omdat ik geloof dat ik een mislukkeling ben

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegsetaan te beseffen dat het geloof en gevoel dat ik een mislukkeling ben enkel in en als de geest bestaat als beoordelingen in en als afscheiding met mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te identificeren met de emotionele ervaring van opgeven en van teleurstelling en mezelf te saboteren door mezelf te identificeren met de emotionele ervaring van teleurstelling en opgeven

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta te geloven dat ik niet in staat ben om mezelf als de geest te stoppen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta en accepteer te geloven dat ik een teleurstelling ben

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te geloven dat ik niet in staat ben om op te staan als het leven zelf en om de geest te stoppen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta en accepteer angst te hebben om beoordeeld te worden als 'fout'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te beoordelen als fout

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd andere mensen te beoordelen als fout

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd de emotionele ervaring van angst te associeren met fouten maken

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te geloven dat het mogelijk is om fouten te maken

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezlef te saboteren in mijn leerproces en zelf ontwikkeling door angst te hebben om fouten te maken en door te geloven dat het slecht is om fouten te maken en dat ik geen fouten mag maken - in de plaats van te beseffen dat er geen 'fouten' bestaan in en als het leven zelf, in en als het process van zelf ontwikkeling omdat ik mezelf aan het leren kennen ben en omdat ik het leven zelf aan het leren kennen ben - en daarin bestaat geen 'juist' of 'fout', 'goed' of 'slecht' omdat het leven als mezelf ongedefinieerd is en ondefinieerbaar is omdat ik het nog niet KEN want het is niet van de geest, van het ego bewustzijnssysteem

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mijn expressie te limiteren in en als beoordelingen van juist en fout in en als angst om fout te zijn, in de plaats van te beseffen dat juist en fout niet bestaan in mezelf als het leven zelf, want juist en fout zijn afkomstig van het ego als de pretentie dat ik het leven KEN en kan OMVATTEN en OMSCHRIJVEN in en als DEFINITIES in mijn geest waarin ik geloof dat ik SUPERIEUR ben als de illusie van de geest

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaaan te beseffen dat de mensen die mij hebben beoordeeld als 'fout' of 'slecht', niet echt bestonden omdat zij zichzelf uitdrukten vanuit het ego als het geloof dat zij superieur zijn aan de werkelijkheid met hun kennis van juist en fout en goed en slecht als wat zij hebben geleerd en gekopieerd van hun ouders en omgeving - terwijl ze eigenlijk absoluut geen benul hebben van wie ze werkelijk zijn als het leven zelf omdat ze niet nederig willen zijn in en als het besef dat ze één en gelijk zijn met al wat bestaat en dus niet superieur

ik vergeef mezelf dat ik de beoordelingen van juist en fout en goed en slecht heb toegestaan te bestaan in mezelf als de gevangenis van de geest als het geloof dat ik WEET wie ik ben en wat de realiteit is - in de plaats van nederig te zijn in en als het besef dat ik nooit enig benul heb gehad van wie ik ben en wat echt is door mezelf te hebben toegestaan mezelf af te scheiden van het leven in en als het bewustzijnssysteem als kennis en informatie als de illusie van superioriteit

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te geloven dat ik superieur ben aan de realiteit met mijn kennis van wat juist en fout en goed en slecht is, als kennis die ik heb gekopieerd van mijn omgeving die zichzelf ook superieur waanden tegenover de realiteit - in de plaats van te beseffen dat beoordelingen als juist en fout en goed en slecht niet eens echt bestaan HIER in en als de fysieke realiteit en dus een complete illusie zijn

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta te geloven dat juist bestaat, te geloven dat er een 'juiste' manier is van leven

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan te vertrouwen op mijn ideeen en gedachten en beoordelingen over wat 'juist' is als hoe ik denk dat ik moet leven

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan te vertrouwen op mezelf door te vertrouwen op beoordelingen van 'juist' als wat ik denk dat ik moet doen in deze realiteit vanuit het verlangen om 'goed' te zijn voor ander wezens zoals god en familie

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan te geloven dat het leven een 'juiste manier' heeft die ik moet volgen en waar ik aan moet voldoen en waar ik moeite voor moet doen om 'juist' te zijn aan de hand van mijn ideeen en gedachten en gelof systemen over wat de 'juiste' manier is om te leven

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegsetaan en geaccepteerd het verlangen om 'juist' te zijn en 'juist' te leven aan de hand van allerlei kennis en informatie over wat 'juist' is als wat doorgegeven geweest is van generatie op generatie, te hebben gekopieerd van familie als voorgaande generaties waarin ik mezelf heb toegestaan een bewustzijnssysteem te worden van kennis en informatie gebaseerd op polariteiten als het velangen om juist te zijn en de angst om fout te zijn, in de plaats van te beseffen dat dit niet is wie ik werkelijk ben en dat dit maar een construct is, een systeem van kennis en informatie die ik heb gekopieerd als de illusie van het ego die niets te maken heeft met de echte realiteit als wie ik werkelijk ben als de fysieke realiteit HIER


ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta en accepteer te verlangen naar erkenning van andere mensen en daarom te bestaan in en als het verlangen om te leven 'volgens de regels' en angst te hebben om fouten te maken omdat ik dan geen erkenning zou krijgen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te identificeren met het verlangen om erkenning te krijgen van andere mensen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te verlangen dat andere mensen erkennen dat ik 'juist' ben en dat ik leef op de 'juiste manier' volgens de regels van wat 'juist' is op basis van wat ik geleerd heb van familie als voorgaande generaties

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan mezelf te definieren in en als 'leven op de juiste manier'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als het verlangen om 'juist' te zijn

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mijn omgeving te beschuldigen van de angst die ik ervaar in mezelf om fouten te maken waardoor ik niet mezelf durf te zijn in en als het moment HIER

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta geen verantwoordelijkheid te nemen voor de ervaring van angst om beoordeeld te worden als de angst om te falen in mezelf als wat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf door mijn omgeving te beschuldigen en te verwijten omdat die angst in mezelf bestaat als reactie op de expressie van mijn omgeving op mij

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als beschuldiging tegenover mijn omgeving voor de angst om te falen die ik ervaar in mezelf als de angst om beoordeeld te worden

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de beoordelingen van 'juist' en 'fout' door te reageren met emotionele en gevoels reacties op het woord 'juist' en 'fout' - in de plaats van verantwoordelijkheid te nemen voor het bestaan van de woorden 'juist' en 'fout' in mezelf en mijn ervaring van die woorden als wat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf en waar ik mezelf heb toegstaan in te participeren als het bewustzijnssysteem als polariteiten

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan mezlelf af te scheiden van het woord 'fout' door het woord 'fout' te associeren met gestraft worden en straf krijgen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta en accepteer angst te hebben van het woord 'fout' en angst te hebben om beoordeeld te worden als 'fout' door het woord 'fout' te associeren met gestraft worden en straf krijgen en door angst te hebben om gestraft te worden - waardoor ik mezelf heb toegestaan mijn expressie te limiteren tot enkel doen wat 'juist' is volgens het programma dat mij aangeleerd geweest is door familie

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te identificeren met het verlangen om 'het juiste te doen' volgens wat ik geleerd heb van familie in de plaats van te beseffen dat dit niet is wie ik werkelijk ben omdat 'juist' en 'fout' en het verlangen om het juiste te doen en de angst om het foute te doen een programma is dat van generatie op generatie doorgegeven werd door middel van het straf en beloningssysteem dat van mij een perfecte slaaf gemaakt heeft omdat ik mezelf heb toegestaan te geloven dat ik het slachtoffer ben van de angst die ik ervoer in mezelf om gestraft te worden in de plaats van verantwoordelijkheid te nemen voor mezelf HIER in en als het besef dat angst een programma is dat onworpen is om van mij een gewillige slaaf te maken als een kopie van ouders en familie als zij die mij zijn voorgegaan in deze wereld en die op juist dezelfde manier opgevoed geweest zijn tot slaven

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan, gezien en beseft dat de emotionele ervaring van angst in mezelf als reactie op familie en omgeving wanneer er op mij geroepen werd of wanneer ik plots hard vastgepakt werd een programma is, als een voorgeprogrammeerd systeem dat niet is wie ik werkelijk ben als het leven zelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan te beseffen dat het verlangen naar erkenning niet is wie ik werkelijk ben omdat het verlangen om erkenning te krijgen van mijn omgeving dat ik 'het juiste doe' een automatische gepreprogrammeerde reactie is op de emotionele ervaring van angst die ik ervoer in mezelf als een gepreprogrammeerde reactie om hoe mijn omgeving zichzelf uitdrukte tegenover mij

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te participeren in en mezelf te identificeren met het automatische gepreprogrammeerde systeem van angst en woede waarin ik automatisch reageerde met woede op de reactie van angst die ik ervoer in mezelf als automatische reactie op de expressie van mijn omgeving tegenover mij als het bewustzijnssysteem dat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf als automatische gepreprogrammeerde emotionele reacties waarin ik automatisch mijn omgeving beschuldigde in en als de emotionele reactie van woede op de emotionele reactie van angst die ik ervoer in mezlf - in de plaats van verantwoordelijkheid te nemen voor de ervaring van angst in mezelf als wat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf en het systeem van emotionele reacties te stoppen in en als het besef dat dit systeem niet is wie ik werkelijk ben

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan te beseffen en te erkennen dat de emotionele reactie van angst op een situatie waarin er op mij geroepen wordt of waarin ik hard vastgepakt of geslagen of dooreen geschud wordt een automatisch gepreprogrammeerd systeem is en dus niet wie ik werkelijk ben als het leven zelf als HIER


zelf correctieve standpunten:

wanneer en als ik de angst om te falen zie opkomen in mezelf in en als toekomst projecties, dan stop ik en ik adem, en ik breng mezelf HIER in en als ademhaling als wie ik werkelijk ben als het leven zelf en ik besef dat 'falen' als 'fouten maken' als een beoordeling enkel kan bestaan in de geest als de illusie van superioriteit en ik besef dat ik geen fouten kan maken in en als het leven zelf

ik ontdek mezelf in elk moment van ademhaling als het leven zelf als wie ik werkelijk ben in en als mijn toewijding om de geest te stoppen - en ik besef dat ik hierin geen fouten kan maken omdat er geen 'juist' of 'fout' is want ik besef dat 'juist' en 'fout' enkel bestaan in en als de geest als de illusie dat ik WEET hoe de realiteit in elkaar zit met mijn kennis en informatie als de illusie van het ego dat op zich eigenlijk heel erg dom en blind is omdat ik NOOIT heb gezien, geweten wie ik werkelijk ben als het leven zelf

ik wijdt mezelf toe aan het stoppen van de geest als de illusie dat ik controle kan hebben over de realiteit via gedachten als kennis en infomatie over 'juist' en fout' gebaseerd op persoonlijke angsten en verlangens

ik sta mezelf niet toe te vertrouwen op persoonlijke gevoelens als de angst om gestraft te worden in de toekomst en het verlangen om erkenning te krijgen in de toekomst

wanneer en als ik het verlangen om erkenning te krijgen zie opkomen in mezelf, dan stop ik en ik adem en ik breng mezelf HIER in en als het besef dat het verlangen naar erkenning en de angst om gestraft te worden een voorgeprogrammeerd systeem is dat niet is wie ik werkelijk ben als HIER als het leven zelf

ik besef dat ik één en gelijk ben met erkenning en het verlangen naar erkenning maar er niet door gedefinieerd want ik ben geen slaaf van het bewustzijnssysteem - ik ben zelf verantwoordelijkheid en ik sta op in en als zelf verantwoordelijkheid

ik wijdt mezelf toe aan het leren kennen van mezelf als wie ik werkelijk ben als het leven zelf in en als het process van zelf vergeving en zelf correctie in en als zelf eerlijkheid - om op te staan als de creator van mezelf als het bestaan om ervoor te zorgen dat ik nooit meer een systeem toesta te bestaan in mezelf als de realiteit als het systeem dat ik mezelf heb toegestaan te worden door mij niet gewaar te zijn van wie ik ben als zelf verantwoordelijkheid als de creator van mezelf HIER

ik stop het verlangen om na te denken als het verlangen om superieur te voelen en te participeren in het ego van de geest als het gevoel dat ik alles onder controle heb en dat ik WEET wat de realiteit is en wie ik ben - want ik besef dat alles wat ik WEET als kennis en informatie in mezelf over de realiteit niet echt is omdat ik het maar heb gekopieerd van voorgaande generaties

ik wijdt mezelf toe aan het proces van het stoppen van het patroon van de geest als kennis en informatie en het ontdekken van mezelf als wie ik werkelijk ben in en als zelf gewaarzijn

wanneer en als ik mezelf zie participeren in en als beoordelingen over mezelf over mijn expressie an stop ik mezelf en ik stop de beoordelingen en ik sta op in en als mezelf in en als het besef dat ik één en gelijk ben met mijn omgeving en dus één en gelijk met het systeem/construct van beoordelingen
ik besef dat beoordelingen geen invloed hebben op mij tenzij ik het toesta