Showing posts with label misvatting. Show all posts
Showing posts with label misvatting. Show all posts

Saturday, January 9, 2016

Dag 738: De Zelf-Bedriegende Kracht van Projectie





Vandaag werd ik op fascinerende wijze herinnerd aan de mate waarin mijn geest bijna volledig bepaalt hoe ik dingen zie en wat ik zie. Ik kan er soms zo van overtuigd zijn dat ik een reactie zie in een ander persoon, hetgeen dan uiteindelijk volledig mijn eigen creatie blijkt te zijn als een reactie die enkel in mijn eigen geest bestaat.

En het ding is dat wanneer je verkeert in projectie in je eigen geest - 'projectie' namelijk wanneer je dingen in een ander ziet die eigenlijk in jezelf bestaan, en je die dingen dus 'projecteert' in/op de ander - dan zie je absoluut niet dat je zelf in een reactie verkeert. Je ziet je eigen reactie en ervaringen simpelweg niet omdat je in je geest die ervaring en reactie neemt en het projecteert in de ander persoon.

Wat ik gemerkt heb is dat wat er in mijn geest gebeurt wanneer ik in projectie verkeer, is dat ik een duidelijk beeld van die persoon in mezelf heb, een soort van afbeelding en duplicaat van de persoon in kwestie, en dan 'zie' ik een bepaalde reactie in hen. Of soms staat de persoon voor mij en dan is er nog steeds een duplicaat van hen in mijn geest waarop ik mijn eigen reactie aan het projecteren ben, maar wanneer ik dan met mijn ogen naar de persoon kijkt dan lijkt die afbeelding in mijn geest en het beeld dat ik waarachtig zie met mijn ogen wel samen te smelten zodat het absoluut zodanig lijkt te zijn dat ik de reactie die ik in feite in de afbeelding van de persoon in mijn geest geprojecteerd heb in dat moment in de persoon die ik met mijn ogen gade sla zie.

Dit is hoe de geest je eigen persoonlijke percepties als dingen die zich eigenlijk volledig in je eigen geest afspelen echt kan doen lijken alsof ze in de realiteit die je ziet met je ogen afspelen. Soms kan je het 'gevoel' hebben dat een ander op je reageert en dat het een ander is die in een reactie zit op jou, terwijl je dat 'gevoel' dat je dit aan het influisteren is op zich niet echt onderzoekt. Dat 'gevoel', hetgeen zich soms ook voordoet als een schijnbaar onschuldige 'bemerking', en 'observatie', herbergt je eigen reactie die je over het hoofd aan het zien bent en die in feite je hele perceptie van de ander persoon aan het kleuren en bepalen is.

Dit fenomeen 'projectie' in de geest is dus zeker iets interessant om te onderzoeken en uiteen te zetten omdat het aan de basis ligt van veel misconcepties die we hebben over de mensen in onze omgeving en bijgevolg ook van eventueel conflict dat naar boven komt.


Wordt vervolgd in Dag 739

Monday, December 14, 2015

Dag 727: De Kracht van Communicatie





Het is niet vaak, ik zou zelfs zeggen bijna nooit, dat we in een situatie van conflict - of althans een situatie waarin we het gevoel hebben dat er conflict gaande is tussen onszelf en een ander - de stap nemen om in openheid, oprechtheid en kwetsbaarheid met de ander te delen hoe we ons voelen binnenin onszelf en waarom we conflict ervaren binnenin onszelf tegevenover hen.

Vaak zullen we eerder de neiging hebben om onze reactie geheim te houden, om bijvoorbeeld te gaan praten met andere mensen over onze reactie op die persoon, over wat we over de persoon denken en wat de persoon gedaan heeft. We zullen praten met iedereen behalve de persoon waar we eigenlijk zouden mee moeten praten, namelijk de bron van onze reactie en van het conflict zelf. Of we isoleren ons en zonderen onszelf af van de persoon waar we conflict mee ervaren, en vormen dan allerhande meningen over hen in onze geest door na te denken en onze reactie te voeden door middel van gedachten, hetgeen ons dan soms in allerhande andere ervaringen en reacties kan doen schieten waarin we dan uit het oog verliezen hoe het allemaal eigenlijk begonnen is en hoe het zo geëscaleerd is.

Wat er echter gebeurt wanneer we niet onmiddellijk met de bron van het conflict gaan communiceren is dat we het conflict groter maken dan het eigenlijk is. Heel vaak is er zelfs geen sprake van echt 'conflict' omdat datgene waar we op reageerden was een perceptie van onszelf en onze eigen ideëen en gedachten over wat een ander persoon van ons denkt of wat hun intenties zijn en dus niet wat er eigenlijk gaande was of door het hoofd ging van die persoon in dat moment.

En het zijn zulk 'n misvattingen en valse percepties die we pas zullen inzien wanneer we in openheid, oprechtheid en kwetsbaarheid gaan praten met de persoon in kwestie. Wanneer we met andere woorden de persoon benaderen en zeggen van 'kijk, in dat moment waarin jij zus of zo gezegd of gedaan hebt, voelde ik mij zus of zo en dacht ik dat jij dit of dat bedoelde met je woorden/daden, en dus reageerde ik op deze manier. Is dat hoe jij je woorden/daden bedoelde? En als ja, hoe zo?'.

En dit in tegenstelling tot het laten opbouwen en 'etteren' van je reactie in je geest en om dan later uiteindelijk tot een ontploffing te komen tegenover de persoon en over te gaan tot een eerder verwijtende en aanvallende toenadering, zo van 'jij hebt dit gedaan/gezegt en jij bent zus of zo en jij dit en jij dat!'. Wanneer je echter iemand toetreed vanuit een nederige houding, waarin jij je eigen reacties en gedachten en percepties over de hele situatie met een korrel zout neemt dan laat je zien dat je zelf inziet en beseft dat je reacties zeer goed gebaseerd kunnen zijn op je eigen misvattingen en dat je enkel wil komen tot een oplossing door naar de percepties van de ander te polsen om zodoende een beter beeld te kunnen krijgen van wat de echte situatie was.

En door deze houding zal de ander zich ook niet aangevallen voelen, waardoor hij/zij ook niet in zelf-verdediging zal treden. Het is wanneer dit mechanisme van zelf-verdediging in actie schiet dat het conflict, hetgeen om te beginnen al volledig op enkel misvattingen gebaseerd kan geweest zijn, enkel escaleren omdat nu de ander persoon ook dat conflict ervaart en vanuit zelf-verdediging jou zal gaan aanvallen of jou zal gaan willen vermijden.

Zeer vaak zal het zo zijn dat wanneer de ander zijn/haar verhaal doet over hoe zij de situatie hebben ervaart en wat hun eigenlijke bedoelingen en/of gedachten waren, dat je ziet en beseft dat zij eigenlijk net als jij zijn en dat ze namelijk nooit 'slechte' bedoelingen hebben, maar in feite enkel dingen doen oftewel omdat ze het gewoon zijn en er nooit bij hebben stilgestaan om het anders te doen, oftewel omdat ze zelf een reactie ervoeren en vanuit die reactie een bepaald gedrag uitten dat dan door hun omgeving verkeerd opgevat wordt.

Het is omdat we zelf zo vaak anderen misbegrijpen en dan waarde hechten aan die misvattingen die we hebben over anderen, dat we zelf soms het gevoel hebben dat we misverstaan worden of dat we angst hebben om misverstaan te worden en daardoor onszelf zullen onderdrukken in onze expressie.


Wordt vervolgd in Dag 728.