Dag 401: Wat ligt er Verborgen achter de Emotie van Zelf-Medelijden?

Dit is een verderzetting van "Dag 400: Zijn Gevoelens en Emoties een Representatie van mijn Gebrek aan Zelf-Verantwoordelijkheid?".


Nadat ik in mijn voorgaande blogs mijn ervaring van Zelf-Medelijden heb onderzocht, vergeven en gecorrigeerd - zag ik dat ik 'lichter' was in mezelf, in de zin van dat ik ervaarde dat er een zwaarte van mijn schouders was getild - en dat er een Mist voor mijn ogen wegtrok die er al een tijdje had gezeten. Maar, doorheen mijn dag merkte ik dat er nog momenten waren waarin de emotie van zelf-medelijden naar boven kwam, en dat er zich nog altijd dat wrange gevoel in mijn maag bevindt, een gevoel van 'zwaarte', als een lichte vorm van Depressie - hetgeen dus impliceert dat ik, in mijn schrijven, niet tot de kern van de energie van zelf-medelijden in mezelf ben geraakt. Ik heb het oppervlak weggekrabt, maar wat er werkelijk aan het startpunt en de oorsprong van de Emotie van Zelf-medelijden ligt heb ik niet aangesproken.

In het laatste interview van de Atlanteans over Zelf-Medelijden, "Self Pity: Nature & Self Forgiveness - Atlanteans - Part 144" - werd dit onderwerp besproken, van hoe je, om zelf-medelijden te stoppen, naar de oorsprong moet gaan, naar wat eigenlijk achter de emotionele ervaring van zelf-medelijden ligt -- omdat anders, zelf-medelijden gewoon zal blijven opkomen.

En, wat eigenaardig was: wat de Atlanteans besproken in hun interview was dat, wat er achter de emotionele ervaring van zelf-medelijden ligt, is een gevoel/ervaring van 'je slecht voelen' -- ik bedoel, dit is fascinerend, omdat ik dat ook zag in mezelf, dat, wanneer zelf-medelijden opkomt in mezelf, dan is dat altijd omdat ik mij 'slecht voelde' - ik kon echter die ervaring van 'mij slecht voelen' nooit echt verder definieren, met andere woorden: ik kon er nooit echt een specifieke emotie op plakken. En dus wist ik niet goed hoe ik ermee verder moest - en dus, dit punt dat de Atlanteans in hun interview opentrokken was voor mij een referentiepunt dat ik het goed zag. Dat, de ervaring die gepaard gaat met zelf-medelijden, is gewoon een algemeen ongedefinieerd gevoel van 'me slecht voelen'. En, het feit dat dit 'slechte gevoel' zo algemeen en ongedefinieerd is, is wat de Geest gebruikt om ervoor te zorgen dat ik het aanvaard als en in mezelf - omdat het gewoon een algemene ervaring is in mezelf die ik niet kan specifieren, begrijpen of verduidelijken en dus ook niet kan Oplossen.

De vraag waar ik dan mee verder kan werken, is uiteraard: Waarom is het dat ik mij 'Slecht voel'? Wat zijn met andere woorden de specifieke 'codes', 'sleutels' die deze energetische ervaring van 'me slecht voelen' Ontsluiten/Activeren? Codes, met name de specifieke 'Woorden' en zinstructuren als Gedachten in mijn Geest. En wat ik daarin vindt, is dat, de specifieke gedachten die de emotionele ervaring van 'mij slecht voelen' activeren, gedachten zijn waarin ik mezelf 'aanval' - waarin ik bijvoorbeeld in mijn geest kijk naar mijn verleden, naar dingen die ik al dan niet gedaan heb, en ik neem elk klein detail van mezelf in mijn herinneringen, en met een vergrootglas kijk ik naar al de momenten waarin ik dingen gedaan of gezegd heb, of zelfs hoe ik mij in momenten heb gevoeld en ervaren tegenover bepaalde mensen en situaties - en dan zeg ik tegen mezelf van 'kijk eens naar wat je toen gedaan/gezegd/gevoeld/gedacht hebt, wat ben je toch een slecht persoon!'. Of ik kijk bijvoorbeeld naar al de keren dat ik in mijn Proces gevallen ben in een bepaald patroon, een bepaald verlangen - en ik haal al die herinneringen naar boven in mijn geest, en zeg tegen mezelf van 'kijk eens naar al de keren dat het je niet gelukt is om op te staan en te blijven staan in het Oog van de minste uitdaging - Het zal je Nooit lukken, want je bent nu eenmaal een Mislukkeling!'

En, vanaf die ene gedachte, die ene zelf-beoordeling waar ik op reageer in mezelf met een 'Slecht Gevoel' - vanaf die ene reactie, volgt er een domino reactie waarin ik mezelf langzaam maar zeker in een vicieuze cyclus van zelf-medelijden zuig. Want, wanneer ik mij slecht voel in die zelf-beoordeling over mijn herinneringen/verleden, dan ga ik in de emotionele ervaring van zelf-medelijden -- omdat, ik bedoel, die zelf-beoordeling, is als een aanval op mezelf, en heel vaak voel ik ook een heel scherpe pijn, specifiek zo rond mijn solar plexus, alsof ik een mes in mezelf heb gestoken door mezelf op die specifieke/harde wijze te beoordelen - waardoor ik dan mezelf ga proberen 'troosten' door middel van Zelf-Medelijden, waarin ik dan zeg tegen mezelf van 'ocharme ik'.

Maar, ik bedoel, het is zo absurd omdat - ik ben degene die mezelf heeft pijn gedaan - en door daar nu op te reageren met zelf-medelijden ga ik doen alsof ik het niet was, alsof ik het slachtoffer ben in deze situatie -- terwijl ik net de Creator ben van deze hele toestand.

En wat eigenaardig is, wanneer ik mezelf laat meevoeren in die ervaring van Zelf-medelijden als reactie op dat 'slechte gevoel', gepaard met de zelf-beoordeling - dan is het letterlijk alsof ik in mezelf naar beneden getrokken wordt, of althans, ik kruip naar beneden in mezelf, ik krimp ineen. En, hoe meer ik ineen krimp - hoe intenser de zelf-beoordelingen worden en hoe meer zelf-beoordelingen er naar boven komen. En uiteindelijk is het werkelijk alsof ik mezelf aan het aanvallen ben met een stortvloed aan messteken tot er niets meer van mezelf overblijft -- waarin ik dus in een cyclus zit in mijn Geest van absolute zelf-vernietiging - alsof ik er in mezelf op gebrand ben om mezelf compleet te Vernietigen. En, ik bedoel, dat gaat heel snel, dit proces - vanaf het moment dat ik mezelf naar beneden laat bewegen in mezelf, meegevoerd door de energie van zelf-medelijden, dan neemt die overspoelende drang tot zelf-vernietiging het over en dan ben ik verloren.

En dus daardoor: zolang ik dit startpunt dat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf, van het aanvallen van mezelf omwille van fouten die ik begaan heb in het verleden, niet verander - zal de emotionele ervaring van zelf-medelijden en dus ook die hele vicieuze cyclus van zelf-vernietiging blijven bestaan in mezelf. En dus, ik bedoel, het fascinerende in dit punt van zelf-beoordeling en zelf-vernietiging - is dat het zo 'natuurlijk' aanvoelt --- in de zin van dat die ervaring van 'mij slecht voelen' over mijn verleden, lijkt zo vanzelfsprekend. Het lijkt voordehandliggend en vanzelfsprekend dat ik mij zou slecht voelen over wat ik gedaan heb - dat is de Menselijke Conditie. Dat is hoe wij als mensheid bestaan, in schuld en spijt in relatie tot ons collectief verleden. Ons verleden dat ons, in alles van waar we dagelijks mee in contact komen, in het gezicht staart, en ons eraan herinnert wat voor een verschrikkelijke wezens we zijn - omdat: Onze steden zijn gebouwd met Bloedgeld, door middel van slavernij, oorlog, corruptie en hebzucht. Elke keer we naar de supermarkt gaan en een product kopen, is dat goedkope product een product van economische slavernij en ongelijkheid in het economisch wereldsysteem. Op het nieuws is elke dag wel te zien hoe onze planeet en samenleving erop achteruit gaat, op elk vlak, dankzij de aanwezigheid van de mens hier op aarde.

En, ik bedoel, die hele houding van 'kijk naar wat je gedaan hebt, en voel je nu maar heel slecht!' is wat door ouders en leerkrachten gebruikt en aangewend wordt  in de opvoeding van Kinderen, van onszelf. Het lijkt wel alsof ons hele bestaan als Menswezens bestaat in en als absolute consistente zelf-vermindering en zelf-vernietiging. Hetgeen dus maar aantoont hoe diep deze zelf-beoordeling, en tegelijkertijd ook de beoordeling van elkaar, geworteld zit in ons 'systeem'.


Wordt Vervolgd in Dag 402

Dag 400: Zijn Gevoelens en Emoties een Representatie van mijn Gebrek aan Zelf-Verantwoordelijkheid? - See more at: http://kim-reisnaarleven.blogspot.com/2013/11/dag-400-zijn-gevoelens-en-emoties-een.html#sthash.uUdQsGCv.dpuf

Dag 400: Zijn Gevoelens en Emoties een Representatie van mijn Gebrek aan Zelf-Verantwoordelijkheid? - See more at: http://kim-reisnaarleven.blogspot.com/2013/11/dag-400-zijn-gevoelens-en-emoties-een.html#sthash.uUdQsGCv.dpuf

Dag 400: Zijn Gevoelens en Emoties een Representatie van mijn Gebrek aan Zelf-Verantwoordelijkheid?

Dit is een verderzetting van "Dag 399: Hoe Schept de Energie van Zelf-Medelijden de Illusie van Comfort, Veiligheid en Bescherming?"

Zelf-Correctie Dimensie

Wanneer en als ik de energie van zelf-medelijden zie en ervaar opkomen in mezelf - als een energie die mijn gewaarzijn naar beneden trekt, weg van wat zich afspeelt in mijn onmiddellijke fysieke omgeving - dan stop ik en ik adem - en ik zie, besef en realiseer mij dat de emotionele ervaring van zelf-medelijden bestaat in mezelf als een opzettelijk mechanisme in de geest dat mijn gewaarzijn bevangt en onttrekt van de realiteit en altijd specifiek is aan het moment waarin het opkomt

hierin zie, besef en realiseer ik mij dat wanneer en als ik mezelf toesta en accepteer de energie van zelf-medelijden te volgen, dat ik mezelf opzettelijk laat wegvoeren van een moment dat een substantiele mogelijkheid tot zelf-verandering belichaamt, door geen verantwoordelijkheid te nemen voor de aard van de ervaringen die bestaan in mezelf en daardoor niet in te zien hoe ik mezelf aan het saboteren ben in het bestaan van en als wie ik werkelijk ben als het leven in en als mezelf door mezelf zo makkelijk te laten meevoeren door een energie die opkomt in mezelf waarvan ik niet eens weet, zie of besef waar die energie, en de gedachten die ermee gepaard gaan, vandaan komen, hoe ze precies bestaan of hoe ze functioneren

ik zie, besef en realiseer mij hierin dat als ik zou begrijpen en inzicht hebben in mezelf en als ik mij gewaar zou zijn van hoe gedachten, gevoelens en emoties als energetische ervaringen die opkomen in mezelf, in werkelijkheid bestaan en functioneren in mezelf - en wie ik ben in relatie tot die gedachten, gevoelens en emoties --- dat ik mezelf dan niet zo makkelijk zou laten meevoeren door die ervaringen omdat ik zou beseffen en inzien dat deze ervaringen niet zo 'onschuldig' zijn als ze lijken, en dat ze ook niet 'zomaar' opkomen of bestaan in mezelf -- ik zou beseffen dat ze deel uitmaken van mezelf omdat ze in mezelf bestaan  en dat dat systeem van gedachten, gevoelens en emoties als energie in mezelf, in wezen een gevolg en consequentie is van de mate waarin ik nooit verantwoordelijkheid heb genomen voor mezelf als de God van mijn Bestaan, vanbinnen en vanbuiten -- en dat ik, door die extensieve abdicatie en ontkenning van mijn macht en verantwoordelijkheid in en voor mezelf, een systeem van energetische ervaringen heb laten opbouwen in mezelf waarin ik zelfs geloof en ervaar dat dat systeem van energie macht heeft over mij

waarin ik zie, besef en begrijp dat het systeem van energie in mezelf als de gedachten, gevoelens en emoties die opkomen en bestaan in mezelf, niets meer of minder is dan de manifestatie en representatie van mijn laksheid en passiviteit tegenover het staan/bestaan als een zelf-verantwoordelijk wezen - en dat, het feit dat ik dat systeem laat bepalen en beïnvloeden wie ik ben in elk moment, representatief staat voor de tijdlijn van mijn bestaan, waarin ik, vanaf het begin van mijn bestaan, in elk moment, keer op keer, mijn verantwoordelijkheid uit handen heb gegeven -- waarin al die beslissingen, al die momenten waarin ik telkens opnieuw mezelf liet vallen en wegvoeren/meevoeren, zich hebben opgestapeld en geaccumuleerd tot waar ik mij nu bevindt, als een absolute slaaf van mijn eigen zelf-verminderende, zelf-onderdrukkende en zelf-abdicerende beslissingen als gemanifesteerd in en als het Energetische Systeem van Gedachten, Gevoelens en Emoties

ik stel mezelf tot doel om energetische ervaringen zoals de emotie van zelf-medelijden, wanneer en als en in de hoedanigheid dat ze opkomen en dat ik ze ervaar in mezelf, niet zomaar voor lief aan te nemen - maar eerder te begrijpen en te beseffen dat het vrij onnozel en absurd is om mezelf te identificeren met een ervaring, een gedachte, gevoel of emotie, en om te gaan geloven dat die ervaring is 'wie ik ben', wanneer ik niet eens inzicht heb in hoe deze ervaring bestaat, waar ze vandaan komt, wie ik ben in relatie tot deze ervaring of wat deze ervaring in mezelf eigenlijk zegt over wie ik ben als levend wezen

en daarin dus stel ik mezelf tot doel om verantwoordelijkheid te nemen voor de energetische ervaringen die opkomen en bestaan in mezelf zoals de emotie van zelf-medelijden --- door deze ervaring ten eerste nauwkeurig en gedetailleerd te onderzoeken en dus mezelf te onderzoeken in relatie tot deze ervaring die zo plots in een moment naar boven komt in mezelf --- in en als het besef en de realisatie dat geen enkele ervaring in mezelf 'zomaar' opkomt, net zoals er niets is van mezelf in wat ik doe of zeg of wie ik ben, dat 'zomaar' is, er ligt altijd een bepaalde motivatie, reden en startpunt/beginpunt achter dat op zich best makkelijk te vinden is, als ik maar de tijd neem om even stil te staan en op verkenning te gaan

Ik stel mezelf dan dus tot doel om, wanneer en als de emotie van zelf-medelijden in mezelf naar boven komt, als een reactie op een bewuste al dan niet onbewuste gedachte, waarin ik de neiging heb om in mijn Gewaarzijn plots naar beneden te zakken in mezelf, en mezelf te wentelen in een gevoel van comfort, veiligheid en bescherming dat in het diepst van mezelf ligt, volledig onttrokken aan mijn onmiddellijke fysieke omgeving -- om dan, in de plaats van mezelf in en als mijn Gewaarzijn te laten meevoeren door die Energie, eerder te blijven staan in mezelf in en als de levende statement dat ik HIER ben, ik ben Zelf-Verantwoordelijkheid, ik ben Stabiliteit -- ik neem verantwoordelijkheid voor mezelf in relatie tot energie en ik sta mezelf niet toe mezelf te laten bewegen door een energetische ervaring als een gevoel of emotie, ik ben Zelf-Beweging

Dag 399: Hoe Schept de Energie van Zelf-Medelijden de Illusie van Comfort, Veiligheid en Bescherming?

Dit is een Verderzetting van "Dag 398: Is Zelf-Medelijden werkelijk zo Onschuldig als het Lijkt?"


Zelf-Vergeving Dimensie

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als de emotionele ervaring van zelf-medelijden wanneer en als de ervaring van zelf-medelijden opkomt in mezelf in een specifiek moment - zonder deze ervaring te bevragen of te onderzoeken of mezelf te bevragen of onderzoeken in relatie tot deze ervaring --- en daarin nooit te hebben ingezien hoe of waarom deze energie bestaat of opkomt in mezelf en hoe of waarom ik mezelf erin laat meevoeren

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te vertrouwen op de emotionele ervaring van zelf-medelijden als en wanneer deze ervaring opkomt in mezelf en te geloven dat deze ervaring is 'wie ik ben' --- door mezelf te laten misleiden door het gevoel van 'comfort' dat ik ervaar in en als de energie van zelf-medelijden en daardoor deze ervaring niet in vraag te stellen en ook niet op te merken hoe ik, in en als de ervaring van zelf-medelijden, mezelf in mijn gewaarzijn onttrek aan mijn omgeving en realiteit in het moment en mezelf veranker en opsluit diep in mezelf en mezelf wentel in de energie van zelf-medelijden als een deken dat ik om mezelf heen trek en daarin de illusie en idee ervaar van 'comfort' en 'veiligheid' en 'bescherming'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien, te beseffen en te begrijpen dat ik in deze ervaring van comfort, veiligheid en bescherming, die ik heb verbonden en geassocieerd met de energie van zelf-medelijden - in werkelijkheid aan het reageren ben op een ervaring in mijn geest van angst van verandering die opkwam in een moment waarin ik oog in oog stond met een moglijkheid en kans om inzicht te verwerven in mezelf en dus een kans en mogelijkheid had om mezelf te veranderen - en dat de energie van zelf-medelijden daarin dus een mechanisme is van de geest die de geest gebruikt om zichzelf te behoeden van Verandering, door mijn Gewaarzijn voor een moment af te leiden en mee te voeren tot diep in mezelf in en als de ervaring van 'comfort', 'veiligheid' en 'zekerheid'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat deze ervaring van comfort, veiligheid en zekerheid in en als de energie van zelf-medelijden een illusie is - omdat het in werkelijkheid een reactie is op de ervaring van Angst van Verandering - als een voorgeprogrammeerde reactie die eigen is aan de Geest die bestaat in en als Oneindige Herhaling --- waarin dus die 'positieve' ervaring van comfort, veiligheid en zekerheid niets meer of minder is dan de positieve pool van/in een energetische polariteit die de geest opwekt in zichzelf en die als doel heeft om mijn Gewaarzijn af te leiden en te saboteren in het verwerven van Inzicht in hoe ik besta in en als mezelf en om zo elke mogelijkheid en kans tot verandering te Saboteren -- en zo het voortbestaan van de Geest als een Eindeloze herhaling van Patronen uit het verleden te verzekeren

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf in en als mijn Gewaarzijn te laten meevoeren, afleiden, wegleiden en onttrekken van de realiteit in het moment dat de energie van zelf-medelijden opkomt in mezelf, door die energie te volgen zonder vragen te stellen of stil te staan bij wie ik eigenlijk ben in relatie tot die energie, wat die energie is, hoe die energie bestaat en waar die energie zelfs vandaan komt - in de plaats van in te zien, te beseffen en te begrijpen dat deze energie van zelf-medelijden niet 'zomaar' bestaat of opkomt in mezelf, maar in werkelijkheid deel uitmaakt van een specifiek systeem van energie als de Menselijke Geest dat bestaat in en als Zelf-Behoud en Overleving, waarin zelf-medelijden een specifiek mechanisme is dat ontworpen is om mijn Gewaarzijn te 'bevangen' in een energetische ervaring van Comfort, veiligheid en bescherming als een reactie van de Geest op de ervaring van Angst van Verandering --- en dat de geest daarin elke mogelijkheid tot Verandering Saboteert

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd verantwoordelijkheid te nemen voor de energetische ervaring van zelf-medelijden in mezelf door mezelf te laten saboteren in mijn proces van zelf-verandering - door mezelf automatisch te identificeren met de energie van zelf-medelijden die in één moment opkomt in mezelf en mezelf erdoor te laten meevoeren --- en daarin niet stil te staan bij hoe zelf-medelijden enkel opkomt in mezelf wanneer en als ik op het punt sta iets te realiseren, zien en beseffen van wie ik ben dat een mogelijkheid zal openen voor mezelf om te Veranderen en daardoor dus niet werkelijk te vertrouwen is omdat het niet bestaat als wat het beste is voor mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd 'comfort', 'veiligheid' en 'bescherming' te definieren in en als een energetisch gevoel dat verbonden is met de emotie van zelf-medelijden - en daardoor mezelf te laten meevoeren door de energie van zelf-medelijden wanneer en als het opkomt in mezelf, in mijn verlangen naar het gevoel van comfort, veiligheid en bescherming --- in de plaats van in te zien dat werkelijke comfort, veiligheid en bescherming niet kan bestaan als een energetische ervaring omdat de realiteit van die energetische ervaring is dat het een reactie is op de ervaring van angst --- en dat ik mij dus in werkelijkheid angstig voel terwijl ik in de illusie besta van 'comfort', 'veiligheid' en 'bescherming' --- en dat ware comfort, veiligheid en bescherming enkel kan bestaan wanneer en als het onvoorwaardelijk HIER is, in elk moment van ademhaling

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd te zien, beseffen en te begrijpen dat echte comfort, veiligheid en bescherming zich bevindt in en als de fysieke werkelijkheid die in elk moment HIER bestaat - en dat, wanneer en als ik mezelf laat meevoeren door het GEVOEL van comfort, veiligheid en bescherming in en als de energie van zelf-medelijden, ik mezelf in werkelijkheid afscheid van de echte comfort, veiligheid en bescherming die zich HIER bevindt - en comfort, veiligheid en bescherming in wezen definieer in en als de ervaring van Angst, hetgeen op zich in feite net het tegenovergestelde is van comfort, veiligheid en bescherming


Wordt vervolgd in Dag 400