Dag 251: Wat is de Toekomst van het Sociaal Overleg in de Groep van Tien?

"Het sociale overleg in België lijkt op sterven na dood. De Groep van Tien, waarin wergevers en werknemers akkoorden sluiten, is haar geloofwaardigheid kwijt en kan geen vuist maken tegen de regering." (Karel Van Eetvelt, topman van de zelfstandigenorganisatie Unizo, De Morgen, 08/04/2013)

Het doel van 'De Groep van Tien' is het sluiten van 'interprofessionele akkoorden', regelingen en afspraken ten dienste van de belangen van zowel werkgevers als werknemers - en om 'drukkingskracht' uit te oefenen inzake beslissingen die gemaakt worden door de overheid van sociaal-economische aard.

Het 'probleem' met en in de 'Groep van Tien' de laatste tijd is dat er maar geen akkoorden bereikt worden - het zijn immers tijden van crisis, hetgeen vraagt om drastische maatregelen en over het algemeen betekent dat er zal moeten ingeboet worden op 'sociaal' vlak, op vlak van 'sociaal vangnet' en alles wat te maken heeft met het 'draaglijk' en aangenaam maken van de werkomgeving en werk-omstandigheden. Uiteraard ontstaan er dan conflicten en 'impasses', omdat mensen uiteraard niet zomaar akkoord zullen gaan met het schrappen en opgeven van persoonlijk comfort --- en omdat er ook de vraag in ieders geest bestaat 'als we dit toestaan, wat zal het volgende zijn, en waar eindigt het?'

Het is eigenaardig hoe we lijken te geloven en aanvaarden dat, omdat het 'crisis' is, dat we geen andere keus hebben dan langzaam maar zeker onze levensstandaard volledig op te geven - stukje voor beetje --- want, het is nu eenmaal crisis en boeten zullen en moeten we allemaal. En dat we niet lijken stil te staan voor een moment en ons afvragen 'waarom eigenlijk?', 'waar komt die zogezegde crisis vandaan - en wat kan er in godsnaam belangrijker of meer waard zijn dan ons leven en onze levensstandaard?'

Wat ook eigenaardig is, is die 'strijd' die er lijkt plaats te vinden tussen 'werkgevers' en 'werknemers' - tussen 'zelfstandigen' en 'arbeiders' --- mensen die in wezen toch in en voor hetzelfde bedrijf werken, maar om de één of andere reden zijn ze 'anders' en moeten ze anders vergoed en verloont worden, ook al werken ze min of meer even lang en even hard om te overleven. En in deze strijd, die gevochten wordt in de 'Groep van Tien' bijvoorbeeld, worden er maar geen akkoorden bereikt, want iedereen wil overleven, iedereen vreest om iets te moeten weggeven en dus wil niemand tot een compromis komen. En in deze hele situatie lijken we nooit stil te staan bij de absurde natuur van dit alles.

Waarom moet het zo moeilijk wanneer het ook gemakkelijk kan?


Oplossing


Met Gelijk Geld Kapitalisme (GGK) stellen we voor om, in de plaats van elkaar tegen te werken en elkaar te behandelen alsof we zo immens 'anders' en 'vreemd' zijn en alsof er zo'n enorm hemelsbreed verschil is tussen zogezegde 'werkgevers'/'zelfstandigen' en 'werknemers'/'arbeiders', samen te werken en dus de 'Groep van Tien' te herontwerpen van een 'strijd-platform' tot een platform dat functionneert in het gelijke voordeel van elke partij, waarin elke partij gezien wordt als een gelijkwaardig deel.

Concreet wil dit zeggen dat een GGK voorstelt om geen onderscheid meer te maken tussen werkgever en werknemer, maar om elk individu die bijdraagt tot de tot standkoming van een bedrijf en een product, evenwaardig te waarderen en verlonen, in het besef dat het eindresultaat/product nooit mogelijk geweest zou zijn ware het niet voor de gelijkwaardige en gelijkmatige contributie van elk individu in het bedrijf.

De beslissingen die doorgevoerd worden in een bedrijf is dus geen kwestie meer van 'arbeider'/'werknemer' tegen 'zelfstandige'/'werkgever', waarin de werkngever/zelfstandige zoveel mogelijk winst van 'zijn bedrijf' naar zich toe wil trekken en behouden en de werknemer/arbeider probeert te vechten voor een waardig loon en waardige werkomstandigheden, maar een kwestie van samenwerking --- waarbij elk individu gezien wordt als een 'gelijke', en beslissingen worden genomen op basis van dat principe.


Beloning

De beloning hierin is dat de akkoorden veel makkelijker en vlotter gemaakt zullen worden in de Groep van Tien --- omdat men beseft dat uit elk 'akkoord' en elke beslissing die gemaakt wordt, de persoonlijke 'winst' gelijk zal staan aan de collectieve winst -- en dat met andere woorden, de beslissing die het beste uitkomt voor allen, het beste zal uitkomen voor mij, of ik nu werkgever of werknemer ben. Er zal hierdoor veel minder conflict en spanningen ontstaan op de werkvloer, minder of geen stakingen meer --- en er zal een vergroot verantwoordelijkheidsgevoel ontstaan in de wernemers tegenover het bedrijf, omdat zij nu beseffen dat de winst die het bedrijf maakt, hun verloning/waardering vormt - hetgeen ook zorgt voor een verhoogd gevoel van eigenwaarde en zelf-respect, omdat de 'arbeider' zichzelf niet meer ziet als 'maar een arbeider', als een 'overbodig radartje' in de 'machine' van het 'bedrijf', maar als een volwaardige participant in de totstandkoming en functionering van het bedrijf en de producten, een 'mede-eigenaar' van het bedrijf.

Door een verhoog gevoel van betrokkenheid in elk individu die werkt in/voor het bedrijf, zullen de doorgevoerde 'beleiden' en 'akkoorden'/beslissingen niet enkel het beste zijn voor allen - maar zullen er ook veel meer vernieuwende ideëen op tafel gelegd worden door individuen die voordien geen inspraak hadden in hoe het bedrijf functioneert of in de infrastructuur van het bedrijf. Wanneer elke mening gelijk gewaardeerd wordt en wanneer elk individu zijn verantwoordelijkheid  beseft in het bedrijf waar hij/zij voor werkt, zullen 'werknemers' meer gemotiveerd zijn om te zoeken naar manieren waarop het bedrijf geherstructureerd kan worden om het nog aangenamer, functioneler en efficienter te maken - om de werk-omgeving te verbeteren zowel als de productiviteit te verhogen.

Hetgeen in tegenstrijdigheid bestaat met de huidige situatie in bedrijven - waarin de 'werkgevers' enkel proberen om beslissingen door te voeren die hen een verhoogde winst opleveren en die dus geen rekening houden met de arbeiders - gebaseerd op het principe van eigenbelang, waarin het haast standaard is dat 'werkgevers' enkel beslissingen maken die in het nadeel zijn van de 'werknemer' door bijvoorbeeld mensen te ontslagen en te vervangen met machines, de lonen te verlagen, pauzes en verlofdagen te verkorten, enzovoort... --- waardoor het cliché van de uitgebluste en afgestompte arbeider opgedrongen wordt aan elke 'arbeider' door hen te ontnemen van hun expressie/stem en hen te behandelen als een onbeduidend, vervangbaar 'ding' die zogezegd 'minderwaardig' is aan de 'top-functionnarissen' van het bedrijf.

Dit cliché zal doorbroken worden in een GGK omdat 'arbeiders' gestimuleerd zullen worden in hun zelf-expressie - omdat hun stem nu evenwaardig is aan de stem van de 'werkgever' -- er zal dus geen onderscheid meer bestaan tussen de 'aristocratie'/'beleidvoerders' als de zogezegde 'intellectuelen' en 'leiders' en de 'arbeiders'. 'Arbeiders' zijn immers niet werkelijk 'inferieure wezens' zonder expressie of stem of 'intellect' - ze zijn er gewoon nooit in gestimuleerd geweest - hetgeen een zichzelf-vervullende voorspelling/stelling heeft gecreëerd.


Lees de "Economic's Journey to Life" om meer vertrouwd te geraken met het GGK - en in te zien hoe verandering niet enkel noodzakelijk is maar tevens het enige is dat steek houdt in onze huidige economische toestand.


Wordt vervolgd in Dag 252

Dag 242: Hoe creëert een Gefaalde Economie Gefaalde Kinderen?

Probleem:

Wat wil het zeggen over ons economisch systeem wanneer de basis noodzakelijkheden om een gezonde samenleving te onderhouden geen ondersteuning krijgen wegens een tekort aan geld?

"De financiele put voor scholen is nog nooit zo groot geweest. het vrij onderwijs wacht op 3,1 miljard euro, het Gemeenschapsonderwijs komt 2 miljard te kort." (De Morgen, 30/03/2013, p3)

Wat wil het zeggen over de toekomst van ons systeem wanneer onze kinderen de opvoeding die ze nodig hebben om op te groeien als ontwikkelde, volwassen individuen die in staat zijn om verantwoordelijkheid te nemen voor de wereld/samenleving waar ze zich in bevinden, niet krijgen? En wat wil dat zeggen over onze visie op hoe ons systeem acht te werken?

Zou het niet getuigen van gezond verstand dat we eerst en vooral ervoor zorgen dat de 'burgers', wij dus, en vooral onze kinderen, een gezonde 'basis' hebben, door middel van bijvoorbeeld gezondheidszorg en onderwijs, om vanuit die basis dan ook op een gezonde manier te kunnen participeren in 'de samenleving'? - Want, wie is 'de samenleving'?

Is het 'geld'?
Is het 'de begroting'?
Is het 'het IMF'?
Is het 'de regering'?
Is het 'de bedrijven'?

De samenleving, is 'het leven', en dat zijn wij, dat is elk van ons die hier bestaat, beweegt en ademt - en dus, wat schiet er nog over van 'de samenleving' wanneer wij als 'het leven' de kans niet krijgen om zelfs fatsoenlijk te leven? Getuigt het van gezond verstand dat de overheid uitgaven begint te schrappen in de 'publieke sector' in een poging om de 'financiele markten' draaiende te houden -- dat dus 'het leven' moet inboeten in functie van die zogezegde 'financiele markten' als een 'virtueel' spel van 'speculatie'?

Dat is immers wat er ondertussen met Griekenland gebeurt is, en met portugal, Spanje, Italië en Cyprus --- het leven, en het welzijn van de levende wezens in en als de samenleving gaat tenonder aan de zogezegde 'economie'. Ik schrijf 'zogezegde' economie, omdat niemand er tot op heden blijkbaar bij heeft stil gestaan dat 'de economie' in zijn essentie niets meer of minder wil zeggen dan 'de huishouding van het leven' - 'de economie' is niets anders, of zou niets anders moeten zijn, dan een systeem dat ontworpen is om op de meest praktische en ordelijke manier ervoor te zorgen dat het leven op aarde samen kan bestaan op een gebalanceerde en harmonieuze manier.

Maar, hier hebben we nu een 'regering' die onderhandelt over hoe we best de bestaande structuren die GELD in omloop houden ondersteunen en in 'leven' houden - en geen moeite heeft met het verminderen van de eigenlijke levensstandaard van de mensen/wezens in die structuren om dat te bereiken. En mijn vraag is dan: op welk punt beseffen we dat die 'structuren' in wezen niet eens 'echt' zijn? Wanneer zullen we eindelijk beseffen dat we die structuren gewoon kunnen VERANDEREN tot een structuur/systeem dat wel het beste werkt in het ondersteunen van het leven, Zodat we het beste onderwijs kunnen bieden aan onze kinderen op elk vlak, zodat we de beste gezondheidszorg hebben voor iedereen en zodat elk mens op de meest optimale manier kan genieten van het leven op aarde?


Oplossing:

Het Gelijk Geld Kapitalisme staat voor het omkeren van de principes waar ons 'systeem' op gebaseerd is - door bijvoorbeeld het principe dat 'geld' en 'het systeem' op de eerste plaats komt, om te draaien en te zeggen dat het Leven, de burgers, de mensen, op de eerste plaats komt, en dat 'Geld' in wezen een middel is dat het systeem van wederzijdse ondersteuning in en als de samenleving mogelijk maakt op een geordende en georganiseerde manier.

Een verandering in structuur die het Gelijk Geld Kapitalisme voorstelt is bijvoorbeeld het 'herdistribueren' van de winst die een bedrijf maakt, in het bedrijf zelf --- zodat elke participant in het bedrijf, gelijke beloning, waardering en ondersteuning krijgt voor de rol die hij/zij gespeeld heeft in het verwerken, produceren en distribueren van de 'levens-goederen' in en voor de samenleving. Dit is immers de gezondste manier waarop geld kan bewegen in een samenleving - in tegenstelling van wat nu plaatsvindt in ons systeem, waarin het grootste deel van de winst die een bedrijf maakt, naar een handjevol individuen gaat terwijl het merendeel van degenen die hebben bijgedragen in en aan het bedrijf nauwelijks genoeg krijgen om zichzelf en hun familie/gezin in deze wereld te ondersteunen.

"Elke persoon die bijdraagt aan een product zal een Gelijk Deel van de Winst ontvangen. Hierin is het irrelevant hoeveel tijd iemand spendeert in het bijdragen aan de productie van het product - wat relevant is is het eindproduct en of dat product zou kunnen bestaan zonder al de verschillende bijdragers." (Day 162: EQUAL MONEY CAPITALISM - The Way Forward)

Om meer inzicht te krijgen in de principes waar een Gelijk Geld Kapitalisme op gebaseerd is en jezelf te onderwijzen over een GGK - lees 'An Economics Journey to Life'


Beloning:

Als we het principe achter 'de begroting' dus zouden veranderen van 'we moeten onze schulden afbetalen en iedereen zal daarvoor boeten', tot 'hoe kunnen we op de best mogelijke manier het leven in en als de samenleving ondersteunen in al zijn aspecten?' - dan zullen we meteen inzien dat wij geen slaven zijn van geld, dat 'geld' en het 'geldsysteem' en het systeem van 'schuld' in wezen een 'illusie' is en enkel 'echt' leek te zijn omdat we allemaal collectief gehersenspoeld waren om erin te geloven en te vertrouwen - en dat het absoluut mogelijk is om dat systeem te veranderen, wanneer we ons 'punt van vertrouwen' veranderen in onszelf, door bijvoorbeeld in te zien dat 'het leven op aarde' niet in functie staat van een fictief systeem van 'geld' maar dat het 'geld-systeem' in functie staat van het leven op aarde, want het enige dat echt bestaat, dat zijn wij.

De 'onderhandelingen' en beslissingen die besproken, verhandeld en doorgevoerd zullen worden door onze overheid/regering - zal niet zijn in termen van hoe en waar er verminderd en ingeboet moet en kan worden in de levensstandaard om een virtuele 'schuld' af te betalen, maar eerder in termen van hoe en waar het mogelijk is om de levensstandaard te verbeteren, zonder te kijken naar 'wat ons dat zal kosten', in het besef dat het leven altijd op de eerste plaats komt, en dat geld niet meer is dan een middel om de samenleving te bewegen en te organiseren zodat de verbeteringen in de levensstandaard voor allen op de beste manier kunnen plaatsvinden.

Het spreekt hierin uiteraard voor zich dat we bijvoorbeeld in staat zullen zijn om het onderwijs en de zorg voor onze kinderen en onszelf in die mate te 'perfectioneren', dat de menselijke samenleving werkelijk kan en zal evolueren op alle vlakken - omdat het maar gezond verstand is dat een gezonde samenleving enkel kan ontstaan en groeien vanuit een gezond individu en gezonde relaties tussen individuen.

Dag 203: Het 'Volk' is Dom en kan/mag niet voor zichzelf beslissen

Wij leven in een democratie, hetgeen functioneert onder het principe dat elke stem gehoord mag worden en dat in wezen 'het volk' zichzelf bestuurt, de 'overheid' is hierin de representatieven van 'het volk' en maken in principe beslissingen in naam van het volk. Het verschil hierin met een dictatoriaal en fascistisch regime, is zogezegd dat in een dictatoriaal/fascistisch regime ervan uitgegaan wordt dat 'het volk' in wezen te 'dom' is om voor zichzelf beslissingen te maken, en dat alles dus maar gestuurd moet worden door een kleine groep van 'intellectuelen' aan de top die het zogezegd 'allemaal beter weten'.

Maar hoe waarachtig is onze 'democratie' werkelijk? En kunnen we werkelijk in een 'democratie' bestaan, waarin ieder 'gelijk' is 'voor de wet', wanneer elk mens in wezen een 'dictator' is in zijn geest? Want, waarom is het dat er verschillende 'strekkingen' bestaan in religie, politiek, mening, opinie, levensstijl, geloof en overtuiging - en dat mensen met andere woorden het niet eens kunnen worden over het hoe, waarom en wat van het leven op aarde - als niet omdat elk mens een dictator is in zijn persoonlijke ervaringen en geloofsovertuigingen in verband met juist/fout, goed/slecht en positief/negatief, en dus bestaat in en als het geloof dat 'IK gelijk heb' en dat 'alle mensen die niet geloven wat ik geloof, ongelijk hebben en dom zijn'? Hetgeen impliceert dat elk mens, de kans gegeven, een positie van macht over anderen zou misbruiken om zijn mening/geloof/levensstijl/overtuiging op te dringen/leggen aan alle andere mensen, in de veronderstelling dat 'IK gelijk heb', waar IK ook in geloof, wat IK ook doe en zeg, wie IK ook ben --- en dat de 'dictators' in deze wereld dus enkel een aspect laten zien van wie wij eigenlijk allen zijn en waar we allen toe in staat zouden zijn omdat we het in wezen al doen in onze eigen omgeving --- we oefenen controle uit om onze omgeving vorm te geven en te schikken naar onze persoonlijke verlangens, waarin we andere wezens gebruiken/misbruiken in de veronderstelling/het geloof dat zij en hun 'intellect'/geloof/geest 'minder' is dan de onze.

Het ego zal altijd, gemakshalve, geloven dat IK 'alles weet' en dat IK 'beter/slimmer/inzichtvoller ben dan een ander' - maar zal NOOIT de stap zetten van zichzelf werkelijk in de schoenen te verplaatsen van een ander om een waarachtig inzicht te hebben in hoe de realiteit werkelijk functioneert en in wie 'andere mensen' werkelijk zijn en waarom --- omdat dat zou impliceren dat het zijn gevoel/ervaring van 'controle', 'macht' en 'superioriteit' zou moeten opgeven, omdat dat gevoel gebaseerd is op GELOOF en OVERTUIGING en niet op praktisch inzicht en dus met andere woorden niet 'echt' is.

Dus, is het niet ironisch en fascinerend hoe we, in ons individueel geloof in ons GELIJK en 'superieur intellect', een wereld hebben gecreëerd van chaos en verdeeldheid en een systeem hebben gecreëerd dat verre van 'superieur' of 'intelligent' is, maar in wezen compleet dysfunctioneel, als het compleet tegenovergestelde van wat elk van ons in zichzelf gelooft over wie we zijn - want, iedereen weet het beter, maar niemand weet/ziet/begrijpt wat het beste is voor allen, omdat niemand wil kijken naar het 'grotere plaatje', niemand wil het geheel overwegen, we staren ons enkel blind op 'IKKE' en 'MIJN geloofsovertuigingen, meningen, opinies, kennis en ideëen' --- geloofsovertuigingen, meningen, opinies, kennis en ideëen die spijtig genoeg niet compatibel zijn met de eigenlijke werkelijkheid die ons allen bindt.

En dus, geen wonder dat ons zogezegd 'superieur' systeem van 'gelijkheid' als 'democratie' geen wereld heeft gecreëerd die werkelijk het beste is voor allen, en waarin wezens werkelijk bestaan in gelijkheid en harmonie - omdat die 'democratie'/'gelijkheid' niet bestaat in de mens, in de participant van/in het systeem, als het startpunt van het systeem --- omdat elk mens in zichzelf in wezen een dictator is in en als het 'ego'. En, als de mensen in dat 'democratische systeem' geen consideratie hebben voor al het leven op aarde in en als eenheid en gelijkheid - hoe kunnen er dan ooit beslissingen gemaakt worden in dat systeem die het beste zijn voor ALLEN? Het enige wat dit zal produceren is conflict, waarin uiteindelijk degenen die het luidst roepen en het meeste drukkingskracht hebben, op welke manier dan ook, de 'strijd' zullen winnen.



Wordt vervolgd in Dag 204