Showing posts with label verontwaardiging. Show all posts
Showing posts with label verontwaardiging. Show all posts

Thursday, July 11, 2013

Dag 319: Hoe zijn meningen een gevolg van een Dysfunctioneel Media-Instituut? - Dossier Verkrachting in België



Dit is een verderzetting van "Dag 318:Hoe draagt onze Media bij tot Maatschappelijke Problemen? - Dossier Verkrachting in België" en we gaan verder vanuit volgende paragraaf:

Je kan zelfs stellen dat de media in zijn huidige vorm bijdraagt tot het in stand houden van de problemen door enkel REACTIES uit te lokken bij de luisteraar/kijker/lezer op de feiten, statistieken en bericht-gevingen --- reacties die altijd afkomstig zijn vanuit het ego van de mens als persoonlijke meningen, opinies, gedachten en geloofsystemen -- en daardoor het individu in een staat te brengen van het passief aanvaarden van de samenleving en de problemen in die samenleving 'zoals het is', door het individu niet bij te brengen over het werkelijke hoe en waarom van de samenleving, van het economische systeem en van hoe ons economische systeem tot veel consequenties leidt door niet te bestaan op een manier die het beste is voor al het leven op aarde.


Wat eigenaardig is aan de mening van mensen over bijvoorbeeld 'verkrachting', wanneer er weer een verhaal verschijnt in de media, en waar mensen doorgaans niet bij stilstaan, is dat we bijvoorbeeld zullen denken en uiten dat 'verkrachting erg en slecht is', we zullen reageren op de verhalen die we lezen met verontwaardiging, woede en, als je een vrouw bent, met angst. We zullen zelfs stellingen uiten zoals 'ze zouden zo'n mensen hun geslachtsdeel moeten afhakken' of 'ze zouden hen harder moeten straffen' of 'ik begrijp niet hoe iemand zoiets kan doen' of 'onbegrijpelijk hoe sommige mannen zo weinig respect hebben voor vrouwen', etcetera. En al deze stellingen die we ongetwijfeld allemaal al weleens gehoord hebben wanneer er in een conversatie verwezen wordt over verhalen die we gelezen, gehoord of gezien hebben in 'het Nieuws', komen vanuit een emotionele toestand, een emotionele reactie op die verhalen --- waarin dan een MENING gevormd werd over het verhaal en over de betrokken individuen/personages in het verhaal. Maar die 'mening', is altijd persoonlijk en is nooit gebaseerd op een werkelijk inzicht in de situatie, in het hoe en waarom van het fenomeen 'verkrachting'. Die mening beperkt zich tot de individuele reactie en ervaring van het individu die het verhaal leest.

We lijken te vergeten dat er maar één realiteit bestaat, er is maar één echte realiteit die HIER bestaat en die ons allen bindt in en als specifieke wetmatigdheden, zoals al de wetten van de fysica, de chemische bouwstenen en relaties van de natuur en het menselijk lichaam en de menselijke geest. Deze ene realiteit die hetzelfde is voor elk van ons is bijgevolg voorspelbaar, kan onderzocht worden en verklaard worden en begrijpelijk gemaakt worden voor elk individu. Over die ene realiteit kan er geen discussie zijn, geen conflict, onenigheid of misverstand, want, het is nu eenmaal wat het is als een voorspelbaar programma --- ik bedoel, dit principe werd al wijd en breed aangetoond door onze wetenschap.

Het feit dat er dus onbegrip en verontwaardiging bestaat in de mens als een reactie en mening over het fenomeen 'verkrachting' waar we over lezen in de krant en horen en zien op het Nieuws, toont aan dat de mens onvoldoende onderwezen is over hoe onze realiteit en wijzelf als deel van die realiteit functioneert. Het feit dat de mens meer waarde hecht aan persoonlijke meningen en emotionele reacties dan aan de wetenschappelijke verklaarbaarheid van bepaalde problemen die zich voordoen in onze samenleving toont aan dat de mens zelfs volledig onwetend en 'naïef' is --- om niet te zeggen 'dom' en 'stompzinnig'.

En de consequentie van deze 'naïviteit' en 'onwetendheid' is dat problemen zoals bijvoorbeeld 'verkrachting' niet opgelost geraken, ondanks al de organisaties en 'goede doelen' die opgericht worden, al het geld dat ingezameld wordt, al de verhalen over verkrachting die media-aandacht krijgen, al de witte marsen en feministische protesten. Omdat, zolang het inzicht in en begrip van hoe deze fysieke realiteit en de menselijke geest functioneert, als een voorspelbaar programma, ontbreekt in de mens, kan men geen waarachtig begrip hebben van het probleem, hoe het probleem in elkaar zit, waar het vandaan komt, wat de factoren zijn die ertoe bijdragen --- en kan men uiteraard bijgevolg ook niet in staat zijn om een oplossing te ontwerpen voor het probleem. Al wat we uiteindelijk hebben zijn beschuldigingen en verwijten aan het adres van de dader, die een personage geworden is in ons 'verhaal' dat volledig gebaseerd is op en getint is door onze persoonlijke emotionele reacties op en meningen over dat verhaal/de situatie.

De vraag is dus: Willen we wel tot oplossingen komen? Of zijn we meer geïnteresseerd in het in stand houden van en ons wentelen in onze emotionele reacties, omdat we onszelf daarin op de één of andere manier speciaal en belangrijk kunnen voelen? Misschien willen we ons verontwaardigd en kwaad voelen, en negeren we daardoor opzettelijk de voorspelbare REALITEIT van de situatie waar we ons kwaad en verontwaardigd over voelen. Want, die REALITEIT volgt altijd een programma, zoals ooraak en gevolg, begin en einde, actie en reactie --- net zoals al wat hier in onze wereld op dit moment bestaat het gevolg en de consequentie is van een cumulatief en opbouwend proces van acties en reacties doorheen de geschiedenis. En dus, als we onze geschiedenis niet volledig begrijpen en dus niet absoluut begrijpen waarom en hoe we tot op dit punt gekomen zijn, waarom en hoe het is dat bepaalde fenomenen, zoals bijvoorbeeld verkrachting, bestaan in onze samenleving en in de geest van mensen, is het maar vanzelfsprekend dat we niet weten wat aan te vangen met problemen die zich voordoen in onze wereld en samenleving.

Dit doet zich niet enkel voor op collectief vlak maar ook op individueel/persoonlijk vlak --- kennen we onze eigen geschiedenis? Weten we hoe we zelf in elkaar zitten - hoe we precies ontwikkeld en gegroeid zijn tot het individu en 'de persoonlijkheid' die we nu zijn? Waar komen onze gedachten en gevoelens en emoties vandaan? Hoe hebben bepaalde fysieke condities en ziektes zich ontwikkeld in ons lichaam en onze geest? Welke ervaringen, herinneringen en situaties hebben bijgedragen tot het bewerkstelligen en vormgeven van een welbepaalde ingesteldheid in en als onze geest? We zullen misschien verrast zijn te beseffen hoe weinig we onszelf kennen, hoe weinig inzicht we hebben in het hoe en waarom van onszelf --- en zo is het ook op maatschappelijk vlak. We hebben geen inzicht in onze geschiedenis, in het reactief en cumulatief proces van consequenties doorheen ons collectief verleden, en dus hebben we geen inzicht in hoe en waarom bepaalde conflicten en problemen bestaan in onze wereld.... en dus vinden we maar geen oplossingen. We blijven enkel rondjes lopen in onze emotionele reacties, beschuldigingen en verwijten.

Als we werkelijk geïnteresseerd zijn om problemen zoals verkrachting aan te pakken en voor eens en voor altijd op te lossen - dan zullen we ervoor moeten zorgen dat maatschappelijke instellingen zoals 'de media' hun doel dienen als het onderwijzen van de mens in de samenleving om een welgevormd en holistisch beeld te krijgen van zijn omgeving, zodat elk mens in de samenleving een zicht kan krijgen op hoe specifieke problemen zich ontwikkelen - waardoor er kan beginnen gewerkt worden aan preventie van problemen, in de plaats van reactie op problemen.

Onderzoek de Equal Life Foundation en de Basis Inkomen Garantie - die staat voor een maatschappelijke oplossing en het creëren van een economisch platform van maatschappelijke stabiliteit dat de mens de kans geeft om bepaalde instituties zoals de media te herbekijken, hervormen en herdefinieren op een manier die onze samenleving en onszelf als individu ondersteunt op de best mogelijke manier tot het praktisch vormgeven van een gezonde samenleving.




DIP Lite - Gratis Online Cursus in Zelf-Ondersteuning voor Beginners
DIP PRO - Een Desteni Cursus voor zij die Klaar zijn om de Reis van hun Leven te Maken
desteni.org - Doe mee in Discussies op het Forum en/of Onderzoek het Desteni Materiaal
eqafe.com - Investeer in de Verscheidene Interviews Als Ondersteuning in je Reis naar Zelf-Perfectie
equalmoney.org - Leer Over een GelijkGeld Systeem en Stem op de Doelen en Principes
Equal Life Foundation - Facebook Stream met de Dagelijkse Realiteit en Oplossingen
Creations Journey To Life 7 Year Process Blogs
Heavens Journey To Life 7 Year Process Blogs

Sunday, February 24, 2013

Dag 217: Bijzondere Bijstandsteam bestrijdt agressie met agressie?

In deze blog bekijk ik aspecten van/in onze huidige aanvaardde samenleving volgens het 'probleem-oplossing-beloning' model. Ik stel mezelf hierin tot doel de 'problemen' te bevragen en te onderzoeken vanuit het startpunt van 'preventie is het beste geneesmiddel', en dat als we de problemen willen oplossen we ze eerst en vooral grondig zullen moeten onderzoeken en niet schuw zijn om te kijken naar hoe onze hele samenlevings-structuur in relatie/verband staat met het creëren van één specifiek 'probleem'.


Probleem

6 leden van het 'Bijzondere Bijstandsteam' (BBT) - 'Robocops' - slaan een psychotische ongewapende, weerloze man in een politiecel dood in een poging om hem te 'kalmeren'. Het BBT is in het leven geroepen om heel agressieve en gewapende mensen te overmeesteren - hetgeen zoveel wil zeggen als 'vuur met vuur bestrijden', 'agressie met agressie bestrijden', 'wapens met wapens bestrijden'.

Dit is geen geïsoleerd 'probleem'/fenomeen in onze samenleving, het is hoe we onze 'problemen' al sinds mensheugnis hebben aangepakt - het is het principe dat aan de basis lag van de Golfoorlog, en het is de reden waarom oorlogen blijven aanslepen met ontelbare slachtoffers en 'zwarte pagina's in de geschiedenis' tot gevolg.

En ondanks ons ferm geloof en vertrouwen in deze aanpak als blijkbaar 'de enige oplossing', blijft de agressie in ons land stijgen - zie artikels:


Voorspelbaarheid van het probleem

Wat is de 'voorspelbaarheidsfactor' van het probleem? Met andere woorden - hoe is de stijging van agressie in wezen een voospelbaar gevolg van het aanpakken van agressie met meer agressie (>>lees "Tot 20% meer blauw op straat in 2013" - De Tijd 24/02/2013)?

Agressie is een reactie die voortkomt uit ANGST - we hebben angst om aangevallen door 'agressieve mensen', zij het 'vreemdelingen', 'delinquente jongeren', 'psychotische mensen', 'daklozen', 'misnoegde arbeiders', 'andere landen', etc... --- en dus reageren we automatisch met het verlangen om onszelf te verdedigen met... agressie.

Hierin plaatsen we onszelf uiteraard op geen enkel moment in de schoenen van de zogezegde 'tegenpartij' en kunnen we dus ook niet inzien hoe onze 'agressieve' reactie van zelf-verdediging, waarin wij ons het slachtoffer voelen, de andere partij ook angst inboezemt en hen in een gelijkaardige 'zelf-verdedigings modus' plaatst en dus wederom zullen blijven reageren met agressie.

Gevolg - niemand voelt zich begrepen of gehoord in de 'slachtofferrol' waarin we ons bevinden - want we zijn allen slachtoffer en dader tegelijkertijd, we voelen ons bedreigd langs alle kanten omdat het enige antwoord dat we krijgen op onze 'natuurlijke' reactie van zelf-verdediging agressie is.

Bijgevolg ontstaat er nooit werkelijke communicatie omdat niemand zich wil/kan 'ontspannen' uit angst dat we in ons 'zwak moment' aangevallen zullen worden - dus iedere 'partij' vecht voor zijn 'recht', uit angst om misbruikt te worden door de andere partijen --- waardoor we 'oorlog' krijgen in alle delen van onze samenleving waar mensen in feite geacht worden samen te werken om een vruchtvolle, harmonieuze en vredevolle 'samen-leving' te bewerkstelligen.

Uiteindelijk heeft ieder mens in de samenleving het gevoel dat we onbegrepen zijn, dat we niemand verstaan en dat niemand ons verstaat - de angst bouwt zich op in het individu, en dus ook het 'zelf-beschermings-mechanisme' zoals politie en leger - meer en meer 'minderheids-groepen' voelen zich geviseerd en geisoleerd en worden in een hoek gedreven van angst voor hun voortbestaan --- waarvan de enige uitkomst een agressieve reactie zal zijn als een gevecht om te overleven.

En in dit hele verhaal is er nooit werkelijk een onderzoek uitgevoerd naar hoe de hele toestand ontstaan is in de eerste plaats, naar wie wij zijn als individuen in deze situatie en hoe en waarom het is dat we elkaar zogezegd 'niet kunnen verstaan' en dat elke poging tot communicatie, begrip en samenwerking op conflict lijkt uit te draaien.

Het probleem ligt in de voorspelbaarheid van de innerlijke reacties van de menselijke geest - de reactie van angst op agressie en de reactie van agressie op angst - een vicieuze cyclus die enkel op totale vernietiging/oorlog kan uitdraaien. En het verontrustende punt hierin is dat, naarmate de agressie oplaait in de samenleving, groeit de angst -- hetgeen de agressie enkel verder doet opwakkeren tot uiteindelijk niemand meer in staat is om een ander nog te zien als zijn gelijke en 'oorlog' de enige optie lijkt om onszelf te ontdoen van wat het ook is dat ons angst inboezemt.


Oplossing

Nemen we hier het voorbeeld van de 6 BBT-leden die de psychotische man doodsloegen als de 'oplossing' voor het 'probleem' als het feit dat hij 'onrustig' was en een 'gevaar was voor zijn omgeving', ondanks het feit dat hij al opgesloten was in een cel.

De agenten handelden duidelijk niet vanuit een berekend inzicht in hoe de geest van de psychotische man werkt of hoe de situatie best aangepakt zou kunnen worden om hem tot kalmte te krijgen, ze voerden enkel een 'opdracht' uit en handelden als de gemanifesteerde angst van de samenleving op 'psychotische mensen' - ze sloten hem op en begonnen erop te slaan.

Als je opgesloten zou worden door 6 zwaar gewapende, gemaskerde mannen in uniforms,  in een kleine cel zonder vensters of verwarming en poedelnaakt - hoe zou jij reageren? Elk mens zou zich absoluut wanhopig voelen, sommigen op de rand van de waanzin, en velen zouden reageren met agressie om zichzelf in die situatie te verdedigen - dat is immers de voorspelbare overlevings-reactie van de menselijke geest. Een reactie waar deze 'handhavers van de orde' duidelijk niet stil bij stonden omdat ze zelf opgeslorpt waren door hun persoonlijke reactie van angst/agressie.

Dus: wat was er eerst, de psychose in het individu of een psychotische, dysfunctionele samenleving wiens barbaarse reacties het individu in een staat van constante angst/neurose/psychose en zelf-preservatie dwingen?

Wat zou hier een oplossing zijn die ervoor zorgt dat 'psychotische mensen' vanzelf kalmeren, of dat 'psychose' zelfs volledig zou verbannen uit de menselijke geest? Ten eerste creëer je een omgeving waar je je zelf veilig en gerust in zou voelen - een omgeving die het individu laat weten dat hij niet onder bedreiging staat en dus niet moet vechten voor zijn overleving. Dit is echter maar wanneer het 'probleem' van psychose al ontstaan is en is dus maar 'schade-beperking'.

De werkelijke oplossing in de aanpak van het probleem/fenomeen 'psychose' ligt in het onszelf eerst en vooral de vraag stellen - 'waar komt psychose vandaan?', 'hoe wordt psychose gecreëerd?', 'hoe komt een individu in een mentale staat van constante angst/agressie en het geloof dat hij zichzelf moet verdedigen tegen de 'kwade buitenwereld'?

In onze psychologie worden zaken zoals 'psychose' behandeld, met de wetenschap dat de omgeving tijdens de kindertijd, in de vorming van de identiteit van het individu de bepalende factor is, zonder die omgeving werkelijk aan te pakken --- hoe rechtvaardigen we dit eigenlijk? Dit is absolute achterwaartse redenering.

Als we weten dat de omgeving het individu, de identiteit, het mentaal functionneren, de gedachtenwereld  en het 'geestelijk welzijn' van het individu vormgeeft - waarom laten we dan na die omgeving vorm te geven tot een voedingsbodem voor een gezonde geest? Waarom stelt de psychologie geen vragen bij hoe onze samenleving als geheel functionneert? Geen wonder dat mensen volledig waanzinnig/psychotisch worden - wanneer zelfs zij die pretenderen hen te helpen, niet willen kijken naar de echte oorzaak van de psychische problemen.

'Orde-handhavers' zoals 'politie' en 'leger' zoals ze nu bestaan, zijn zelf getrainde psychotische mensen -- die bestaan in en handelen vanuit de psychotische toestand van reageren met agressie op agressie - agressie IS de psychotische toestand, één waar elke agent en militair in getraind wordt. Hoe kunnen zij de oplossing bieden, wanneer ze deel uitmaken van het probleem?

In een samenleving die gebaseerd is op gezond verstand en inzicht, in en als het principe dat 'preventie het beste geneesmiddel is', zijn 'orde-handhavers' net mensen die handelen met een inzicht in de voorspelbare natuur van de menselijke geest en niet vanuit reactiviteit - ze worden getraind in het 'berekenen' van de voorspelbaarheid van menselijke reacties in situaties en de consequenties van hun acties/handelingen, om een samenleving/omgang te creëren die een optimale communicatie en samenwerking tussen individuen garandeert, in het besef dat enkel een gezonde innerlijke mens, gezonde relaties zal kunnen creëren - en dat het creëren van een begripvolle, onbedreigende, zorgende omgeving de sleutel is.

Hierin kunnen we echter vaststellen dat deze vorm van 'orde-handhaving' onmogelijk is in onze huidige samenleving, waarin de structuren waarin we leven deze 'veiligheid' en 'begrip' niet garanderen - waardoor onze 'orde-handhavers' zich gedwongen voelen om naar geweld te grijpen om de 'opstandelingen' terug te dringen - en zodoende enkel meer agressie/opstand te creëren.

De oplossing ligt dus eerst en vooral in het veranderen van onze omgeving/samenleving van een bedreigende omgeving die de mens in een staat van zelf-verdediging duwt, tot een samenleving die veiligheid en comfort biedt - waarin we niet moeten vechten voor onze 'rechten'/'geld'/'overleving'.

In een Gelijk Geld Kapitalisme systeem zal de nadruk gelegd worden op het creëren van een veilige omgeving voor allen door de structuren in de samenleving, zoals bedrijven, die het dagelijkse leven van het individu bepalen, zo vorm te geven dat er samenwerking en wederzijdse ondersteuning in de plaats van competitie en overleving ontstaat --- waarin de levensstandaard van het individu de prioriteit is en het creëren van efficiente, functionele relaties tussen mens en omgeving.

Voor een beter begrip in hoe dit systeem praktisch in z'n werk zou gaan, lees ook:



Beloning

Met een 'orde-handhaving' die gericht is op het opzoeken van de oorsprong van problemen en niet op het reageren op problemen met agressie - kunnen conflicten werkelijk aangepakt worden vanaf de wortel, en kan ervoor gezorgd worden dat ze zich nooit meer opnieuw voordoen.

Elk mens in de samenleving zal aansprakelijk gesteld worden voor elk probleem dat zich voordoet in de samenleving - omdat een 'probleem' niet meer geïsoleerd bekeken zal worden, maar eerder als een expressie/manifestatie en gevolg van een dysfunctie/storing in hoe een specifiek element in relatie staat met zijn omgeving -- waarbij bijgevolg een verbeterde communicatie zal ontstaan tussen alle 'elementen'/'mensen' in de samenleving, bij het samenwerken om een gezonde omgeving te creëren voor elk 'element'/'aspect' in en van de samenleving, omdat elk mens zal beseffen dat de 'samen-leving' een dynamisch geheel is waarin geen deel alleen staat en alles altijd in verbinding/relatie staat met alles.

Mensen zullen de kans krijgen om hun 'horizonten' te verbreden in het proces van het begrijpen en leren kennen van andere culturen en aspecten/delen van de samenleving waar ze zich voordien van afgezonderd hadden -- zodat niet enkel het individu groeit en ontwikkelt in 'bewustzijn', maar bijgevolg ook de samenleving als geheel --- waardoor werkelijke vooruitgang/evolutie mogelijk is.

In de plaats versterken van afscheiding en grenzen tussen groepen/mensen door 'agressie' - zal er net 'ontmoeting' plaatsvinden en wederzijdse ondersteuning - door een 'politie' en 'leger' die instaat voor het onderzoeken van hoe conflicten ontstaan in de eerste plaats met het oog op preventie (als beste medicijn), zodat agressie uiteindelijk verbannen wordt uit de samenleving.

Politie staat dus in voor het opsporen van de oorsprong van problemen en conflicten die zich voordoen in de samenleving, met het oog op het verbeteren en optimaliseren van de structuur van de samenleving als geheel - om zodoende een gezonde 'voedingsbodem' te creëren waarin het individu kan ontwikkelen tot een gezond functionerend wezen --- waardoor 'psychosen' en 'geestesziekten' op termijn enorm zullen verminderen.