Dag 344: Sorry, maar 'Verdwijnen' in Fantasie, dat is een Illusie! - Seksuele Paranoia Series

Dit is een vervolg in de Seksuele Paranoia Series, waarin we al onderzocht en ondervonden hebben hoe Seksuele Fantasiëen en onze Participatie erin ons 'weghaalt' uit de fysieke realiteit en ons saboteert in het vermogen om oplettend en betrokken te zijn in onze omgang met onze omgeving -- waarvan de consequenties zijn dat onze omgeving niet meer optimaal functioneert omdat wij onze verantwoordelijkheid voor de impact die onze daden, woorden en gedrag hebben op onze omgeving verwaarlozen.

Er steken uiteindelijk een heleboel problemen de kop op waar we dan geschokt op reageren, omdat het ons 'wakker schudt' uit onze fantasiewereld, en door die 'schok' als een negatieve ervaring, verbonden met de gebeurtenissen in de fysieke werkelijkheid, gaan we verlangen om weer 'weg te drijven' in de wereld van positieve gevoelens en ervaringen zoals in onze fantasie en met name seksuele fantasiëen. En zo plaatsen we onszelf in een vicieuze cyclus van uiteindelijke zelf-vernietiging.

Zelf-vernietiging, omdat we vastzitten in een patroon van het consistent en systematisch vermijden, ontwijken en negeren van problemen in de plaats van ze op te lossen en aan preventie te doen - want daar is immers constante oplettendheid en betrokkenheid voor nodig.

Ik bedoel, seksuele fantasiëen en de 'fantasie' op zich als een 'toepassing' in en van de Menselijke Geest, is de 'ideale' ontsnappingsweg uit een realiteit die we ervaren als Negatief - en dus is het gezond verstand dat, hoe groter de negatieve ervaring van angst geassocieerd met de fysieke werkelijkheid, hoe groter het verlangen zal zijn om 'weg te drijven' en te 'vluchten'.

Ik zat als kind op de schoolbanken, op de speelplaats en thuis, continu 'weg te dromen' - mijn fantasiëen waren in het begin nog 'onschuldig', zoals een Disney film waarin ik de heldin speelde - maar vanaf mijn twaalf jaar begonnen ze een meer expliciet seksuele kant te krijgen. Ik had toen dat 'gevoel' ontdekt, die unieke ervaring van Seksuele Opwinding, en ik vond die ervaring zo fascinerend dat ik er steeds naar op zoek ging. Ik gebruikte dan beelden die ik had gezien op televisie, of die ik had ontdekt op porno-sites op de computer, en ik ging erop verder, ik breidde mijn eigen verhaal errond in een poging om die opwinding zo hoog mogelijk op te drijven.

Wat in dit proces duidelijk wordt is dat de media, zoals series, films, magazines, stripboeken en pornografische beelden op het internet - een grote rol spelen in het 'injecteren' van de beelden die kinderen kunnen gaan gebruiken in hun fantasie. Het was immers door toevallig die specifieke beelden te zien in een erotische laatavondfilm en in de 'Rooie Oortjes' Erotische Stripboeken van mijn Vader, dat ik voor de eerste keer dat 'speciale gevoel' ervoer in mezelf --- waardoor ik dan opzettelijk die specifieke beelden opnieuw en opnieuw en opnieuw ging oproepen in mijn verbeelding/fantasie/gedachten om dat gevoel opnieuw en opnieuw en opnieuw te kunnen ervaren. Ik kan me vooral levendig voor de geest halen dat ik zo vaak uit het raam zat te turen in de klas en mezelf volledig liet opgaan in het verbeelden van een complete erotische film in mijn geest, gebaseerd op de beelden die ik op de televisie had gezien, en dat, wanneer de bel ging voor de speeltijd, dat ik mij zo verdwaasd voelde alsof ik wakker moest worden uit een Roes. Ik moest dan weer even afscheid nemen van die positieve, warme ervaring van Seksuele Opwinding, als de energie van Gevoelens die ik in mijn lichaam had gegenereerd, en de naar mijn aanvoelen, negatieve en kille realiteit confronteren in het rechtkomen van mijn stoel en mij naar de speelplaats toe bewegen.

Ik bedoel, het is mij nu pas duidelijk dat ik een 'val' aan het maken was voor mezelf zonder dat ik het zelf doorhad, omdat - hoe meer ik die zogezegde 'positieve' en 'warme' energie van gevoelens genereerde in mijn lichaam, als reactie op de seksuele verbeelding, hoe 'kouder', 'killer' en 'negatiever' de 'echte wereld' aanvoelde en hoe meer ik het verlangen voelde om mij ergens in een hoekje weg te steken om mijn verbeelding verder te zetten en mezelf te 'verliezen' in de positieve gevoelens. En dat is de overheersende ervaring geweest van mezelf tijdens mijn kindertijd -- een constante schippering tussen de 'koude', 'kille' en 'negatieve' werkelijkheid van mensen in mijn omgeving als mijn 'dagelijkse leven' die mij angst aanjoeg en waarin ik mij zeer onzeker en onveilig voelde, en het verlangen om te 'verdwijnen' in de verbeelding en fantasie die ik opwekte in mijn geest en gedachten en op te gaan in het positieve gevoel van Seksuele Opwinding.

Langs de ene kant, in de 'realiteit', in mijn dagelijkse interactie met de mensen om mij heen, voelde ik mij zeer eenzaam, verloren, verward, angstig en onzeker - en langs de andere kant, in mijn verbeelding en fantasie, in mijn 'interne wereld', voelde ik mij veilig, geliefd, verbonden en geborgen. In mijn verbeelding bestond er immers niet zoiets als 'afscheiding' of 'afwijzing', alles verliep er steeds precies zoals ik het wilde, ik voelde me er veilig omdat ik het gevoel van 'controle' kon ervaren - een controle die ik niet had over mijn fysieke omgeving. Het fascinerende is echter dat deze gevoelens en ervaring van 'veiligheid', 'geliefd zijn', 'verbondenheid' en 'geborgenheid' als reactie op mijn verbeelding, niet ECHT was, het kon niet Echt zijn, omdat, vreemd genoeg, hoe meer ik die gevoelens opwekte in mezelf, hoe onveiliger, eenzamer, verwarder en angstiger ik mij voelde in de 'Echte Wereld' (Dit is een fascinerende Eigenschap van Gevoelens en Verbeelding als de 'Valse/Onbetrouwbare Interne Beleving' die we zeker nog zullen onderzoeken en bekijken in de Volgende Blogs).

En, ik bedoel, het is pas door het proces van zelf-eerlijkheid, zelf-onderzoek, zelf-vergeving en zelf-correctie te bewandelen, sinds ik Desteni heb leren kennen - dat ik inzie in welke mate ik mezelf heb gesaboteerd in mijn leven, door steeds maar te vertrouwen op dat gevoel en bijgevolg mezelf steeds verder af te scheiden en te isoleren van mijn fysieke omgeving door te 'verdwijnen' in mijn verbeelding/fantasie. Ik had immers toen niet door dat wat ik doe in mijn geest en gedachten, net zoals hoe het fysieke lichaam zich ontwikkelt doorheen de tijd, een proces van 'opbouwing' was, een 'cumulatief' proces - en dat ik langzaam maar zeker, elke keer dat ik die specifieke gedachten/verbeelding en gevoelens opwekte in mezelf, laag na laag aan het toevoegen was aan een 'persoonlijkheid'/'entiteit' die ik onbewust in mezelf aan het opbouwen was. Een persoonlijkheid van onzekerheid, van verwarring en van al die negatieve emoties waar ik van wilde vluchten in mijn fantasie. Een persoonlijkheid die uiteindelijk zo zwaar zou gaan wegen, tegen de tijd dat ik 18 jaar was, dat ik zou beginnen te overwegen om mezelf van het leven te beroven.

Dit was het grote probleem, dat er geen enkel grijntje gezond verstand in mezelf bestond - geen enkele 'stem van rede' in mezelf die aan de alarmbel trok en mij er even op wees dat waar ik mee bezig was consequenties zal hebben voor mezelf in de toekomst - en dat, wat ik doe in mijn geest en gedachten, niet zomaar energie is die uit het niets verschijnt en naar het niets weer verdwijnt, maar dat die 'energie' wel degelijk ergens vandaan komt en ergens naartoe gaat en dus gevolgen zal hebben op mijn interne en externe realiteit.

En dus, ik bedoel: waar zou die 'stem van rede' vandaan moeten komen? Van de Ouders? Van de School/Leerkrachten? Van de Media? Omdat, als ik Desteni nooit had leren kennen, als de 'Stem Van de Rede' die aan de alarmbel trok en die mij erop wees dat er meer gaande is in de Menselijke Geest dan op het eerste zicht te zien valt, dan schat ik mijn kansen laag in dat ik er ooit zelf achter zou zijn gekomen, dat de Menselijke Geest een programma is van Informatie dat ik zelf heb opgebouwd doorheen mijn leven/ontwikkeling als een fysiek lichaam hier op aarde. Ik bedoel, wanneer ik Desteni tegenkwam, zat ik tot over mijn oren in de Idee en Overtuiging dat "De fysieke werkelijkheid een illusie is en dat mijn innerlijke gevoelens en ervaringen echt zijn" en maakte ik mezelf bijgevolg Gek met de Vraag "Maar wat IS dan ECHT?!!" en "Ben IK dan wel ECHT?!!" en "Wie ben Ik??" --- een straatje zonder einde, dolend in Wanhoop zonder een houvast te vinden in de Chaos van mijn Zelf-gecreëerde innerlijke gedachtenwereld.


...Wordt Vervolgd in Dag 345





Voor meer ondersteuning in het verwerven van een gedetailleerd inzicht in Hoe Seksualiteit bestaat in de Menselijke Geest - stel ik voor om te investeren in de "What is Sex?" Interviews op Eqafe.





                         

Dag 304: Mensenrechten en Ouderschap - Hoe 'Schuld' geprogrammeerd wordt in het Kind door de Onschuld te willen Beschermen?

Deze blog is een verderzetting van "Dag 302: Mensenrechten en Ouderschap - Het Contrast tussen de 'Kindertijd' en de 'Realiteit'" en "Dag 303: Mensenrechten en Ouderschap - Staat 'Onschuld' gelijk aan 'Onwetendheid'?" maakt deel uit van een Blog-Serie die handelt over het Onderzoeken en herdefinieren van de Mensenrechten, deze kan je vinden in de Reis naar Leven van de Mensenrechten - in functie van de Gelijk Leven Stichting die als Doel heeft een Samen-Leving te creëren op aarde waarin de Mensenrechten GELEEFD worden in en als onze dagelijkse Realiteit.



Ik besef en realiseer mij dat het verlangen van ouders om de 'onschuld' van het kind als de onwetendheid tegenover en in verband met 'hoe de wereld echt werkt en bestaat' te 'beschermen' - in wezen enkel voortkomt uit de angst en de negatieve emotionele ervaringen die de ouder in zichzelf heeft geassocieerd met 'de realiteit' -- en dat het kind niet werkelijk 'beschermd' wil worden in zijn onwetendheid, het kind wil niet werkelijk onwetend blijven - het kind verwacht en wil dat de ouder hem op elk vlak en in detail alles leert over de realiteit waar hij zich in bevindt, zodat hij kan opgroeien tot zijn volste potentieel als een wezen dat de realiteit kan sturen en besturen in eenheid en gelijkheid met zichzelf, vanuit absoluut inzicht in en begrip van hoe alles werkt

ik besef en realiseer mij dat ouders de ervaring van angst en inferioriteit, en machteloosheid, verlorenheid en onbeduidendheid in het kind programmeren en creëren door 'onwetendheid' toe te staan in het kind, door te willen dat het kind onwetend blijft in verband met de aspecten in de realiteit die de ouder beoordeelt als 'negatief' --- en door niet in te zien en te beseffen dat de negatieve ervaringen in zichzelf tegenover de realiteit in wezen ook het product is van de onwetendheid die hun ouders in hun hebben toegestaan te bestaan en zogezegd hebben 'beschermd' --- en dat dit is, hoe die ervaring van inferioriteit en angst tegenover 'de realiteit' van generatie op generatie wordt doorgegeven - door ouders die het kind willen beschermen van hun eigen angsten van de wereld en het kind dus opzettelijk onwetend houden

ik besef en realiseer mij dat onwetendheid als de zogezegde 'onschuld' van het kind, angst van het onbekende creëert, waardoor het kind uiteindelijk, net zoals de ouder, werkelijk gaat geloven dat 'de realiteit' slecht en 'hard' en gemeen en eng is - omdat de ouder weigert om het kind te ondersteunen om de realiteit te begrijpen en te onderzoeken op elke manier --- en om zo tot het inzicht te komen dat er helemaal niets 'bedreigend' of 'eng' is en dat de geest alles altijd monsterachtiger en groter doet uitschijnen dan wat het eigenlijk is wanneer het geconfronteerd wordt met een punt dat het niet begrijpt

ik besef en realiseer mij dat ouders hun kind enkel onwetend willen houden zogezegd om hun onschuld te beschermen - om hun eigen onwetendheid te rechtvaardigen, die ook in hen door hun ouders zogezegd 'beschermd' geweest is -- omdat geen enkele ouder eerlijk wil zijn met zichzelf en wil inzien dat hij zichzelf heeft toegestaan een inferieur begrip te hebben van de realiteit en zelfs TOTAAL geen inzicht in en begrip te hebben van de realiteit --- waardoor hij er zich van verzekert dat de mensen in zijn omgeving die onwetendheid nooit zullen uitdagen door de mensen om zichzelf, zoals zijn kinderen, even onwetend en dus inferieur te houden

ik besef en realiseer mij dat het een schending is van de mensenrechten en een misdaad tegen de mensheid en het leven op aarde, om een kind onwetend te houden door bijvoorbeeld informatie achter te houden of te verdraaien in verband met de realiteit, enkel omwille van de persoonlijke meningen en emotionele reacties van de ouder/opvoeder tegenover die realiteit --- omdat een kind met een inferieur begrip van zijn omgeving/realiteit, ook op een inferieure manier zal omgaan met die omgeving/realiteit en daardoor noodgedwongen een realiteit/wereld zal creëren die inferieur is voor alle levensvormen en met andere woorden niet in staat zal zijn om de Mensenrechten te eren, respecteren en uitvoeren

ik stel mezelf tot doel om het woord 'onschuld' te herdefinieren om te staan als wat het beste is voor het kind - omdat ik besef dat hoe ouders 'onschuld' interpreteren in en als 'onwetendheid' enkel voortkomt uit hoe zij in zichzelf die 'onwetendheid' hebben geassocieerd met een positief gevoel van 'gelukzaligheid' - en daarom gaan geloven dat die gelukzaligheid ook in het kind bestaat, want het kind is zogezegd 'onschuldig' als 'onwetend' --- waarin ze niet inzien dat er nog niets bestaat in het kind, geen positieve en geen negatieve ervaringen of beoordelingen --- en dat het dus de verantwoordelijkheid van de ouder is om het kind te ondersteunen om de realiteit volledig te begrijpen zonder oordeel of emotionele reacties

ik besef en realiseer mij dat zolang 'onschuld' gedefinieerd wordt in een polariteit met 'schuld' - zullen ouders altijd geloven dat ze de zogezegde positieve 'onschuld' van het kind moeten beschermen tegen de zogezegde negatieve 'schuld' van de realiteit, waardoor ze het kind opzettelijk inferieur houden en in wezen de 'schuld' als gedachten, gevoelens en emoties, die het product zijn van een gebrek aan werkelijk inzicht in de REALITEIT, programmeren in het kind --- door niet in te zien dat de realiteit niet werkelijk 'schuldig' of 'slecht' is, maar het zijn de gedachten in de geest van de mens die de realiteit BEOORDELEN en dus de realiteit beSCHULDigen, en dat dus die polariteit tussen 'schuld' en 'onschuld' niet werkelijk bestaat





DIP Lite - Gratis Online Cursus in Zelf-Ondersteuning voor Beginners
DIP PRO - Een Desteni Cursus voor zij die Klaar zijn om de Reis van hun Leven te Maken
desteni.org - Doe mee in Discussies op het Forum en/of Onderzoek het Desteni Materiaal
eqafe.com - Investeer in de Verscheidene Interviews Als Ondersteuning in je Reis naar Zelf-Perfectie
equalmoney.org - Leer Over een GelijkGeld Systeem en Stem op de Doelen en Principes
Equal Life Foundation - Facebook Stream met de Dagelijkse Realiteit en Oplossingen
Creations Journey To Life 7 Year Process Blogs
Heavens Journey To Life 7 Year Process Blogs

Dag 303: Mensenrechten en Ouderschap - Staat 'Onschuld' gelijk aan 'Onwetendheid'?

Deze blog is een verderzetting van "Dag 302: Mensenrechten en Ouderschap - Het Contrast tussen de 'Kindertijd' en de 'Realiteit'" maakt deel uit van een Blog-Serie die handelt over het Onderzoeken en herdefinieren van de Mensenrechten, deze kan je vinden in de Reis naar Leven van de Mensenrechten - in functie van de Gelijk Leven Stichting die als Doel heeft een Samen-Leving te creëren op aarde waarin de Mensenrechten GELEEFD worden in en als onze dagelijkse Realiteit.


ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat ouders hun kinderen opzettelijk willen in een 'bubbel wereldje' houden als een gelimiteerde en beperkte visie op de wereld - en hun kind opzettelijk dom willen houden, zogezegd om de 'kinderlijke onschuld' en het 'geluk van het kind' te beschermen en zo lang mogelijk intact te houden - door hen in het ongewisse te laten van al de zogezegde 'negatieve' dingen in de 'echte wereld'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat 'de echte wereld' als de economische en politieke systemen in en als het leven op aarde, en al wat te maken heeft met de het praktische overleven en leven hier op aarde, op zich niet 'negatief' is - maar dat de mens zich er negatief bij VOELT, hetgeen meer te maken heeft met de inferioriteit die de mens heeft toegestaan te bestaan in zichzelf, ten gevolge van een ondermaatse opvoeding, waarin kinderen nooit ondersteund geweest zijn om de realiteit grondig te leren kennen en om te kunnen omgaan met de realiteit in eenheid en gelijkheid, als een 'co-creator' van het leven op aarde --- en dat dus die 'weerstand' die ouders ervaren in verband met 'de echte wereld' waar ze hun kinderen zogezegd van willen 'beschermen', in wezen niet ECHT is

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien hoe ouders hun eigen toegestane inferioriteit die ze in zichzelf ervaren tegenover 'de echte wereld' als al de structuren en systemen in de wereld en de menselijke samenleving, ten gevolge van een opvoeding die hen niet heeft ondersteund om verantwoordelijkheid te kunnen nemen voor die wereld of om inzicht te hebben in die wereld - overdragen op hun eigen kinderen door niet in te zien dat ze, op dezelfde manier als wat hun ouders met hen deden, hun kinderen dom aan het houden zijn, door die domheid te verwarren met 'onschuld' die zogezegd 'beschermd' moet worden, en door niet in te zien dat het contrast dat zij zien met de zogezegde 'onschuld' in het kind en de zogezegde 'schuld' in de 'echte realiteit/wereld', enkel in hun geest bestaat als een persoonlijke ervaring van inferioriteit, die puur het gevolg is van de domheid die door hun ouders in hen ook geprogrammeerd geweest is

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat een kind en een mens die voldoende ondersteund is tijdens de kindertijd om inzicht te hebben in de realiteit, en om te kunnen omgaan met de systemen die bestaan in onze realiteit vanuit begrip en inzicht en zelf-verantwoordelijkheid - zich ook niet inferieur zal voelen tegenover die realiteit, en ook geen weerstand zal ervaren tegenover die realiteit, en dus die realiteit niet zal zien als een bedreiging of iets 'hard' of 'slecht' --- en dat mensen de zogezegde 'echte wereld', als de structuren in de menselijke samenleving zoals politiek en economie, enkel ervaren als 'hard' en 'negatief' en 'bedreigend', omwille van de onwetendheid en het gebrek aan inzicht dat ze hebben toegestaan te bestaan in zichzelf tegenover die realiteit, waardoor ze zich klein, onbeduidend, machteloos en verloren voelen in een wereld die ze niet begrijpen, omdat ze nooit ondersteund geweest zijn door hun ouders om die wereld te begrijpen, omdat hun ouders hun zogezegde 'onschuld' wilden beschermen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat veel problemen in de wereld het gevolg zijn van het feit dat ouders de zogezegde 'onschuld' die ze associeren met 'kind zijn' en die ze zien in het kind, definieren in en als 'onwetendheid' in verband met 'hoe de wereld echt werkt' - en dat ouders daarin geloven dat ze die 'onschuld' in het kind zullen 'kwetsen', als ze het kind werkelijk zouden onderwijzen in hoe de wereld echt in elkaar zit, als ze de 'waarheid' van de realiteit zouden vertellen --- omdat ze niet inzien dat die 'gelukzalige onwetendheid' die ze zien in het kind in wezen de 'gelukzalige onwetendheid' is die ze hebben toegestaan te bestaan in zichzelf, als tegenpool van hun angsten in verband met 'overleven in de wereld' - en dat ze dus zelf ook nooit de 'echte wereld' hebben gezien, omdat ze alleen maar hun angsten zien die ze gekopieerd hebben van hun ouders in verband met 'de realiteit' en 'overleving'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat ouders precies dezelfde angsten in verband met 'de realiteit' en 'overleving' programmeren in hun kinderen, net door de 'onschuld' als 'gelukzalige onwetendheid' in het kind te willen beschermen --- omdat beide twee delen zijn van eenzelfde polariteit van positieve gevoelens en negatieve emoties - en omdat ze niet inzien dat het kind geen van beide is, het kind is HIER en beoordeelt de realiteit nog niet

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat de enige manier om het kind werkelijk te ondersteunen is om het kind de realiteit te laten zien als hoe het werkelijk is, zonder angsten te plaatsen of oordelen te plaatsen over dingen - om zo het kind klaar te stomen en voor te bereiden om te kunnen op de meest efficiente manier omgaan met zijn omgeving, zonder angst en zonder oordeel

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien hoe ouders in zichzelf die polariteit hebben gecreëerd van een negatieve 'harde'/'slechte' realiteit/wereld en langs de andere kant een 'gelukzalige onwetendheid' als een vlucht van die zogezegde 'harde realiteit' --- en dat ze hun kinderen programmeren in precies hetzelfde construct - door nooit verantwoordelijkheid te nemen voor zichzelf en in te zien dat de angsten die ze ervaren tegenover de realiteit net een gevolg is van de 'onwetendheid' die ze hebben toegestaan te bestaan in zichzelf, waarin ze gewoon angst hebben van het onbekende -- omdat, als ze voldoende inzicht zouden hebben in hoe alles werkt, dan zouden hun omgeving en wereld kunnen sturen en besturen zonder angst, aarzeling, twijfel of onzekerheid

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat de angst en weerstand van mensen tegenover 'de echte wereld' als de politieke en economische structuren  - hetzelfde is als het kind dat angst heeft van de donkere ruimte in zijn kleerkast --- het is niets dan angst van het onbekende, dat het resultaat is van een opvoeding waarin het kind niet ondersteund geweest is in het ontwikkelen van een inquisitieve en onderzoekende ingesteldheid en gezond verstand -- en dat, het verlangen van de ouder om het kind te troosten en te beschermen tegen die angsten, hetzelfde is als het verlangen van de ouder/mens om te vluchten van zijn angsten in 'entertainment' als 'gelukzalige onwetendheid' --- en dat, gezond verstand zou zijn om het kind te tonen dat die angsten niet echt zijn, en om samen met het kind de duisternis te onderzoeken en ontleden in het besef dat inzicht en begrip het beste medicijn zijn tegen onwetendheid en dus 'angst van het onbekende'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat het de verantwoordelijkheid is van de ouder om zichzelf en de realiteit te onderzoeken, en om de ervaring van inferioriteit en angst en weerstand tegenover 'de wereld' in zichzelf stop te zetten, en om verantwoordelijkheid te nemen voor de realiteit door er één en gelijk mee te staan --- omdat het kind nooit meer zal kunnen worden dan wie de ouder zelf is, waardoor een ouder die zich inferieur voelt tegenover de realiteit, enkel die inferioriteit zal overdragen op zijn kinderen


Wordt vervolgd in Dag 304




DIP Lite - Gratis Online Cursus in Zelf-Ondersteuning voor Beginners
DIP PRO - Een Desteni Cursus voor zij die Klaar zijn om de Reis van hun Leven te Maken
desteni.org - Doe mee in Discussies op het Forum en/of Onderzoek het Desteni Materiaal
eqafe.com - Investeer in de Verscheidene Interviews Als Ondersteuning in je Reis naar Zelf-Perfectie
equalmoney.org - Leer Over een GelijkGeld Systeem en Stem op de Doelen en Principes
Equal Life Foundation - Facebook Stream met de Dagelijkse Realiteit en Oplossingen
Creations Journey To Life 7 Year Process Blogs
Heavens Journey To Life 7 Year Process Blogs

Dag 298: Mensenrechten en Ouderschap - De Mensenrechten en de Verantwoordelijkheid van de Ouder

Deze blog is een vervolg van "Dag 296: Moeten Onze Kinderen beschermd worden tegen de Realiteit?" en "Dag 297: De Leugen zal Ons Beschermen!" en maakt deel uit van een Blog-Serie die handelt over het Onderzoeken en herdefinieren van de Mensenrechten - in functie van de Gelijk Leven Stichting die als Doel heeft een Samen-Leving te creëren op aarde waarin de Mensenrechten GELEEFD worden in en als onze dagelijkse Realiteit.

Voor Context, zie:
"Dag 267: Mensenrechten en de Gelijk Leven Stichting"
"Dag 268: Een rECHTzetting van de MensenrECHTen"
"Dag 269: Zijn de Mensenrechten een Illusie?"
"Dag 270: Hoe kunnen Mensenrechten bestaan als ze niet in Mij Bestaan?"
"Dag 271: Hoe kunnen Mensenrechten bestaan wanneer Politiek en Economie Gescheiden zijn?"
"Dag 272: Bestaat Politiek wel in Afscheiding van Economie?"
"Dag 273: De Uitvoering van de Mensenrechten is volgens de Wetten van de Natuur"
"Dag 274: Er is geen Krijgen zonder Geven"
"Dag 275: Waarom zien we 'rechten' en 'plichten' als 'beloning' en 'straf'?"
"Dag 276: Wie verantwoordelijkheid neemt voor Het Leven LEEFT de Mensenrechten"
"Dag 277: Rechten voor de Gehersenspoelden"
"Dag 278: Is Vrijheid van Meningsuiting een Basisrecht?"
"Dag 279: Is Vrijheid van Meningsuiting wel een 'Recht' als ik niet begrijp waar mijn Mening vandaan   Komt?"
 "Dag 280: Wil je Rechten, dan moet je Betalen!"
 "Dag 281: Bestaat 'Rechtvaardigheid' wanneer je 'Rechten' bepaald worden door Geld?"
 "Dag 282: Het Recht om Arm te zijn en te Sterven, Dat heb je!"
 "Dag 283: Hoe Dragen Mensenrechten Organisaties bij tot de Schending van de Mensenrechten?"
 "Dag 284: De Mensenrechten Organisaties zijn Marjonetten van onze Onwetendheid"
 "Dag 285: Mensenrechten Organisaties Vechten tegen de Bierkaai"
"Dag 286: Is 'Onderwijs voor Iedereen' een Schijn-Mensenrecht?"
"Dag 287: De Leugen van het 'Recht op Onderwijs'"
"Dag 288: Elimineert Onderwijs werkelijk Armoede?"
"Dag 289: Ego-centrisme is een Opvoeding"
"Dag 290: De Vergiftigde Liefde van de Ouder"
"Dag 291: De uitvoering van de Mensenrechten is Echte Liefde"
"Dag 292: Is je 'Liefde' voor je Kinderen wel Echt?"
"Dag 293: De Uitbuiting van de Menselijke Predispositie door Bedrijven"
"Dag 294: Hoe bespeelbaar zijn Gevoelens?"
"Dag 295: Zijn Ouders de Discipelen van de Bedrijven?"








Ik besef en realiseer mij dat het beschermen en afschermen van kinderen van de waarheid en de realiteit door hen 'leugentjes om bestwil' te verkopen, zogezegd om hun 'onschuld' te bewaren - niet in het voordeel of belang is van het kind, maar enkel van de ouder, de politiek en de bedrijven in deze wereld omdat een wezen dat de realiteit niet ziet zoals het is, zal ook nooit verantwoordelijkheid kunnen nemen voor de realiteit, en zal dus ook nooit het misbruik in de wereld kunnen stoppen


ik besef en realiseer mij dat het opzettelijk verdraaien van de realiteit door verhaaltjes te vertellen aan kinderen en in te spelen op hun GEVOELENS en EMOTIES, in de plaats van hen op te voeden om vanuit gezond verstand naar de realiteit te kijken en de wereld te zien zoals het is, de oorzaak is van waarom de mensenrechten in deze wereld niet geleefd en uitgevoerd worden --- omdat de geest van mensen vol zit met verhaaltjes over de realiteit, en omdat mensen daardoor niet in staat zijn om de realiteit te zien als wat het is en dus ook niet in staat zijn om op te staan en de wereld te veranderen


ik besef en realiseer mij dat ouders de toekomst van hun eigen kinderen in deze wereld saboteren door hen verhaaltjes te vertellen over de realiteit en daarin opzettelijk in te spelen op de gevoelens en emoties van het kind, en door hen daardoor beïnvloedbaar en manipuleerbaar te maken - waardoor ze nooit in staat zullen zijn om zelfs te zien hoe de realiteit echt in elkaar zit en hoe ze tot oplossingen kunnen komen die het beste zijn voor allen, omdat ze continu gesaboteerd worden door hun voorgeprogrammeerde emoties en gevoelens gebaseerd op de verhaaltjes als kennis en informatie die hen door hun ouders en door de media ingeprent geweest zijn


ik besef en realiseer mij dat ouders op dezelfde manier geprogrammeerd zijn door hun ouders om de realiteit te zien in de vorm van VERHAALTJES - met de 'goeien' en de 'slechterikken', met positieve gevoelens en negatieve gevoelens --- en dat ze daarom niet in staat zijn om verantwoordelijkheid te nemen voor de wereld omdat ze enkel reageren op hun eigen voorgeprogrammeerde beoordelingen over de realiteit, door de realiteit te zien als een verhaal met zichzelf als het 'hoofdpersonage' --- waarin alles en iedereen opgedeeld is in 'goed' en 'slecht' en 'positief' en 'negatief', en daardoor de dingen niet te kunnen zien zoals ze zijn, in eenheid en gelijkheid


ik besef en realiseer mij dat er in de realiteit geen 'helden' noch 'schurken' zijn, geen 'goeien' en geen 'slechten' - en dat die beoordelingen/woordjes enkel worden aangehaald in films en series om in te spelen op mensen hun gevoelens en emoties, omdat de menselijke geest daarin zeer beinvloedbaar en bespeelbaar is --- in de realiteit is er alleen maar programma's en patronen, met een oorsprong en een gevolg, waarin alles voorspelbaar is - en de enige reden dat mensen dit niet inzien en dat mensen niet in staat lijken om oplossingen te vinden voor de problemen op aarde, is omdat mensen hun voorgeprogrammeerde 'domheid' hebben aanvaard als 'wie wij zijn', door bijvoorbeeld onze gedachten, gevoelens en emoties te aanvaarden en zien als 'wie wij zijn', zonder in te zien dat het feit dat wij reageren op de realiteit met gevoelens en emoties, aantoont dat we de realiteit zijn vanuit een eendimensioneel perspectief van persoonlijke beoordelingen en absoluut geen inzicht hebben in hoe dingen echt werken


ik stel mezelf tot doel om aan te tonen dat gevoelens en emoties reacties zijn van het ego van de menselijke geest, die opzettelijk geprogrammeerd zijn en gevoed zijn door ouders en door de media in deze wereld, om van de mens een zeer beinvloedbaar wezen te maken -- hetgeen bewezen wordt door hoe de mens niet eens inzicht heeft in waar zijn gevoelens en gedachte en emoties vandaan komen -- en dat het van uiterst belang is dat mensen hun innerlijke belevingswereld bevragen en onderzoeken, omdat dat de enige manier is om een verantwoordelijke samenleving te creëren waarin mensen in staat zijn om zichzelf te verplaatsen in de schoenen van een ander en het leven van een ander in overweging te nemen in elke situatie, in het besef dat we in onze gevoelens en emoties altijd alleen maar onszelf en onze persoonlijke overleving in overweging nemen, en daardoor altijd beslissingen zullen nemen die egoistisch zijn en die uiteindelijk een hel op aarde creëren voor iedereen, inclusief onszelf, omdat wij nooit hebben ingezien dat wij deel uitmaken van 'het leven op aarde' en dat, wat het beste is voor allen is het beste voor onszelf


ik stel mezelf tot doel om aan te tonen dat het de verantwoordelijkheid is van de ouders in deze wereld om het kind te ondersteunen in het ontwikkelen van gezond verstand, en om de realiteit te laten zien als wat het is, zonder leugens, zonder informatie te verdraaien of achter te houden - en in te zien dat dat het beste is voor het kind, omdat het kind uiteindelijk een volwassene zal zijn in deze wereld en verantwoordelijkheid zal moeten nemen voor het leven op aarde, hetgeen enkel kan wanneer hij volledig één en gelijk staat met de realiteit waarin hij bestaat, wanneer hij die realiteit niet beoordeelt of ontkent


ik stel mezelf tot doel om aan te tonen dat ouders, door hun kinderen te ondersteunen in het ontwikkelen van GEVOELENS, en door waarde te hechten aan de gevoelens van het kind - dat ze hen daarin ondersteunen in het negeren van al de aspecten van de realiteit die hen een 'slecht gevoel' geeft --- en dat ouders op die manier direct verantwoordelijk zijn voor de schending van de mensenrechten in deze wereld en de reden zijn voor waarom het is dat de mensenrechten niet geëerd worden in deze wereld - omdat ze hun kinderen aanleren om altijd alleen maar op zoek te gaan naar een persoonlijke bevrediging door het volgen van persoonlijke positieve gevoelens, en dus beslissingen te nemen die geen betrekking hebben tot wat het beste is voor al het leven op aarde, en die dus altijd consequenties zullen creëren


ik stel mezelf tot doel om aan te tonen dat ouders hun kinderen aanleren dat het ok is om te liegen in functie van een positief gevoel - en dat het enige dat echt belangrijk is, is GEVOELENS --- zonder in te zien hoe gevaarlijk het is om te vertrouwen op iets waarvan niet eens geweten is waar het vandaan komt en hoe het werkt


ik stel mezelf tot doel om aan te tonen dat hoe ouders hun kinderen programmeren op basis van GEVOELENS en EMOTIES, om grip te kunnen hebben op het kind en het kind gehoorzaam en volgzaam te maken om te geloven in de verhaaltjes van de ouder zodat het kind zich zal aanpassen aan de waarden en normen van de ouder - dat dit de bodem legt voor een blinde volgzaamheid en gehoorzaamheid van elke instantie die zich presenteert als een 'autoriteit' en die op dezelfde manier inspeelt op die gevoelens en emoties door verhaaltjes te vertellen aan het individu, zoals de politiek en de bedrijven in deze wereld --- en dat ouders zo een individu creëren dat op geen enkele manier verantwoordelijkheid neemt voor zijn beslissingen in deze realiteit en voor de consequenties van zijn daden, een wezen dat geen enkele integriteit of principe heeft


ik stel mezelf tot doel om aan te tonen dat, hoewel ouders liever een kind hebben dat wordt zoals hen, dat gehoorzaam is aan hen, dat naar hen 'luistert' en 'respect' heeft voor hen, een kind dat ze makkelijk kunnen kneden naar hun evenbeeld --- dat het hun verantwoordelijkheid is niet enkel tegenover het kind maar tegenover de wereld, om hun kind aan te leren om zelf-respect, zelf-vertrouwen en zelf-integriteit te ontwikkelen, om het kind te leren om op zijn eigen benen te staan en verantwoordelijkheid te nemen voor zichzelf en voor zijn omgeving als al het leven op aarde en om een kind te produceren dat in staat is om om te gaan met zijn omgeving en met de wereld op een manier die het beste is voor allen -- en dat ouders daarin zullen moeten loslaten van hun persoonlijk verlangen naar macht en controle over hun kind, en zullen moeten inzien dat het niet 'hun' kind is, het kind is niet hun persoonlijk eigendom, maar het kind is 'van de wereld' omdat het HIER bestaat als een levend wezen op aarde, en heeft dus een verantwoordelijkheid tegenover de wereld



ik stel mezelf tot doel om aan te tonen dat het begrip 'onschuld' door ouders misbruikt wordt om de 'leugens om bestwil' en het achterhouden en verdraaien van informatie door de ouder tegenover het kind te rechtvaardigen, en enkel in functie bestaat van het ego van de ouder die zich belangrijk wil voelen en zich in de rol van de 'held' van het 'verhaal' wil plaatsen door die zogezegde 'onschuld' van het kind te willen 'beschermen' --- en dat de ouder daarin niet inziet dat, terwijl hij de 'onschuld' van ZIJN KIND 'beschermd', miljoenen andere kinderen in deze wereld daar het slachtoffer van zijn omdat de mens het begrip 'onschuld' heeft geassocieerd met 'onwetendheid' en dus 'domheid', hetgeen uiteindelijk een onwetend individu creëert die omgaat met zijn omgeving vanuit een voorgeprogrammeerd ego-centrisme en beslissingen zal maken vanuit die 'onwetendheid' die consequenties zullen hebben in de levens van anderen

Dag 297: Mensenrechten en Ouderschap - De Leugen zal Ons Beschermen!

Deze blog is een vervolg van "Dag 296: Moeten Onze Kinderen beschermd worden tegen de Realiteit?" maakt deel uit van een Blog-Serie die handelt over het Onderzoeken en herdefinieren van de Mensenrechten - in functie van de Gelijk Leven Stichting die als Doel heeft een Samen-Leving te creëren op aarde waarin de Mensenrechten GELEEFD worden in en als onze dagelijkse Realiteit.

Voor Context, zie:
"Dag 267: Mensenrechten en de Gelijk Leven Stichting"
"Dag 268: Een rECHTzetting van de MensenrECHTen"
"Dag 269: Zijn de Mensenrechten een Illusie?"
"Dag 270: Hoe kunnen Mensenrechten bestaan als ze niet in Mij Bestaan?"
"Dag 271: Hoe kunnen Mensenrechten bestaan wanneer Politiek en Economie Gescheiden zijn?"
"Dag 272: Bestaat Politiek wel in Afscheiding van Economie?"
"Dag 273: De Uitvoering van de Mensenrechten is volgens de Wetten van de Natuur"
"Dag 274: Er is geen Krijgen zonder Geven"
"Dag 275: Waarom zien we 'rechten' en 'plichten' als 'beloning' en 'straf'?"
"Dag 276: Wie verantwoordelijkheid neemt voor Het Leven LEEFT de Mensenrechten"
"Dag 277: Rechten voor de Gehersenspoelden"
"Dag 278: Is Vrijheid van Meningsuiting een Basisrecht?"
"Dag 279: Is Vrijheid van Meningsuiting wel een 'Recht' als ik niet begrijp waar mijn Mening vandaan   Komt?"
 "Dag 280: Wil je Rechten, dan moet je Betalen!"
 "Dag 281: Bestaat 'Rechtvaardigheid' wanneer je 'Rechten' bepaald worden door Geld?"
 "Dag 282: Het Recht om Arm te zijn en te Sterven, Dat heb je!"
 "Dag 283: Hoe Dragen Mensenrechten Organisaties bij tot de Schending van de Mensenrechten?"
 "Dag 284: De Mensenrechten Organisaties zijn Marjonetten van onze Onwetendheid"
 "Dag 285: Mensenrechten Organisaties Vechten tegen de Bierkaai"
"Dag 286: Is 'Onderwijs voor Iedereen' een Schijn-Mensenrecht?"
"Dag 287: De Leugen van het 'Recht op Onderwijs'"
"Dag 288: Elimineert Onderwijs werkelijk Armoede?"
"Dag 289: Ego-centrisme is een Opvoeding"
"Dag 290: De Vergiftigde Liefde van de Ouder"
"Dag 291: De uitvoering van de Mensenrechten is Echte Liefde"
"Dag 292: Is je 'Liefde' voor je Kinderen wel Echt?"
"Dag 293: De Uitbuiting van de Menselijke Predispositie door Bedrijven"
"Dag 294: Hoe bespeelbaar zijn Gevoelens?"
"Dag 295: Zijn Ouders de Discipelen van de Bedrijven?"

"...En dus van een zeer jonge leeftijd, leert het Kind één simpel iets: 'Het is Oké om te Liegen en het is Oké om te Bedriegen en het is Oké om een Verhaaltje te vertellen om de Betekenis van wat je doet te Rechtvaardigen.' En het is Oké omdat: 'Het maakt Deel uit van Opgroeien, het is Deel van de Menselijke Natuur' - en langzaam maar zeker wordt het Kind Geïndoctrineerd om één simpel iets te Accepteren: Het Leven draait om Verhaaltjes. En eenmaal een Persoon een Bepaald Niveau van Stabiliteit bereikt in zijn Leven, Evolueren de Verhaaltjes naar een Ander Niveau: Roddels, en Roddels wordt het Vertellen van verhaaltjes over Anderen Specifiek om hen te Verwijderen uit je Omgeving en om een Gevoel te Ontwikkelen over Jezelf gebaseerd op je Eigen Verhaal dat 'je Beter bent dan de Persoon waar je een Verhaal over aan het Vertellen bent' en dit zal je vooral merken daar waar Jaloezie meespeelt."(Day 393: Stories and Brainwashing - Creation's Journey to Life)

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat het verlangen van ouders om hun kinderen te beschermen tegen de zogezegde 'kwetsende' en 'harde' waarheid van de realiteit, als een daad die schijnbaar getuigd van 'liefde' van de ouder voor het kind - in wezen enkel te maken heeft met het ego van de ouder waarin de ouder opzettelijk een fictieve realiteit wil creëren waarin de ouder de rol van de held kan spelen in het 'verhaal' dat de ouder in het hoofd van het kind programmeerd --- de 'held' die het zogezegde 'onschuldige' kind moet beschermen van alle 'gevaren' in de wereld

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te geloven dat het verlangen van de ouder om de kinderen te beschermen tegen de realiteit door de dingen niet volledig te laten zien en uit te leggen zoals ze werkelijk zijn, een daad van liefde is -- in de plaats van in te zien hoe ouders in die zogezegde 'liefde' duidelijk niet stilstaan bij wat het beste is voor de toekomst van het kind, omdat ze niet beseffen dat de eerste levensjaren van een mens cruciaal zijn in het ontwikkelen van een begrip en inzicht in zijn omgeving om de basis te vormen van zijn interactie met die omgeving - en dat, wanneer die interactie dus niet gebaseerd is op gezond verstand als de REALITEIT, maar eerder op geloof-systemen die altijd draaien rond een persoonlijk verlangen naar een positief gevoel, er consequenties gecreëerd zullen worden waar het kind uiteindelijk mee geconfronteerd zal worden

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te geloven dat een kind 'onschuldig' is en dat dat wil zeggen dat het kind afgeschermd en beschermd moet worden van de 'waarheid', van de REALITEIT --- door te geloven dat 'de waarheid kwetst', en door zogezegd 'zoveel te houden van kinderen' dat ik hen niet wil 'kwetsen', waardoor ik kinderen dus niet ondersteun in het werkelijk begrijpen van elk aspect van de realiteit, maar enkel van de aspecten die ik zelf ervaar en beoordeel als 'positief' en 'goed' en 'onschuldig' om de zogezegde 'onschuld' van het kind te bewaren, door hen dus zo min mogelijk bloot te stellen aan zaken die ik beoordeel als 'slecht' en 'negatief'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd stilgestaan bij de idee dat een kind 'onschuldig' is en dat een volwassene dus 'schuldig' (als in 'niet meer onschuldig') is -- en mij nooit te hebben afgevraagd hoe en wanneer het is dat een mens van 'onschuldig' naar 'niet meer onschuldig' gaat

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd  in te zien hoe kinderen worden afgeschermd van de waarheid/realiteit omdat ze zogezegd 'onschuldig' zijn en omdat ouders hun 'onschuld willen bewaren' - net zoals de politieke leiders in deze wereld de mensen willen afschermen van de waarheid van hoe de wereld echt in elkaar zit en de consequenties waar we werkelijk voorstaan omdat ze geloven dat mensen die waarheid 'niet aankunnen'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat, net zoals ouders hun kinderen van de waarheid willen afschermen zogezegd uit liefde, doen politici hetzelfde met de 'burgers' in de samenleving, zogezegd 'uit liefde' --- en dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat die 'liefde' altijd egoïstisch is en dat de reden waarom mensen, kind of volwassene, afgeschermd worden van de realiteit, is omdat degene die de ander zogezegd 'beschermd'/afschermd, een 'geheime agenda' heeft, en opzettelijk informatie achterhoudt zodat hij die agenda kan uitvoeren onder de neus van de mensen die hij zogezegd 'beschermd' tegen de waarheid, zonder dat die mensen beseffen wat er aan het gebeuren is

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat het opzettelijk achterhouden of verdraaien van informatie, als wat ouders doen in hun opvoeding van hun kinderen, wat bedrijven doen in het verkopen van producten en wat de politiek doet in het informeren van het volk over bepaalde beslissingen - niet uit 'liefde' is, maar uit eigenbelang als een persoonlijk verlangen naar macht --- omdat, 'informatie is macht' in deze wereld  - en dat dat is hoe mensen een ander misbruiken

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat het achterhouden van informatie gebruikt wordt door mensen om misbruik te rechtvaardigen - en om zichzelf de vrijheid te geven om hun geheime plannen/agenda die altijd ego-centrisch zijn en nooit het beste voor allen, uit te voeren met de goedkeuring en de toestemming van andere mensen - onder het mom van 'wat niet weet, niet deert' --- en dat er zo veel misbruik in deze wereld plaatsvindt onder de neus van mensen en met de toestemming en goedkeuring van mensen omdat ze simpelweg niet voldoende geïnformeerd zijn of ondersteund zijn in het begrijpen van hoe de realiteit echt in elkaar zit

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat ouders, de politiek en de bedrijven, als de pilaren waar de ontwikkeling en de opvoeding van het kind op steunt en door bepaald is, kinderen niet werkelijk ten volle informeren over hoe de realiteit werkt, over elk facet en aspect van de realiteit in detail -- omdat het in hun voordeel is dat kinderen dom zijn, net slim genoeg om te functioneren in het systeem, maar dom genoeg om makkelijk beïnvloedbaar, programmeerbaar, bestuurbaar en misleidbaar te zijn - en dat dus al de structuren in deze wereld die beweren dat ze van kinderen/mensen houden, net de structuren zijn die de mens het meest misbruiken door middel van 'Cognitieve Disinformatie' als het opzettelijk achterhouden en verdraaien van Informatie

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat een wezen/mens die een inferieur begrip van en inzicht heeft in de realiteit, ook op een inferieure manier in relatie en omgang zal staan met die realiteit - en dus bijgevolg een inferieure realiteit zal creëren --- en dat, een wezen dat volledig begrijpt hoe de realiteit waar hij zich in bevindt werkt, zal op een manier omgaan met die realiteit die het beste resultaat zal produceren voor alle wezens in die realiteit en zal in staat zijn om werkelijk een hemel op aarde te creëren - en dat het dus in het belang van het kind is om volledig open en direct te zijn over hoe de realiteit werkt, om niets te verbloemen, achter te houden of te verdraaien, zodat het kind onmiddellijk zijn verantwoordelijkheid als levend wezen op aarde tegenover de rest van het bestaan kan bevatten

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat wat ouders gebruiken om hun kind zogezegd te 'beschermen' tegen de realiteit, is LEUGENS - door kinderen verhaaltjes te vertellen die dienen om het kind een goed gevoel te geven over de wereld --- als zogezegde 'leugentjes om bestwil' --- en dat de consequenties van die 'leugentjes om bestwil' zich zal manifesteren in de wereld waar het kind in opgroeid en waar het kind uiteindelijk in zal moeten leven en zelf kinderen in zal krijgen, een wereld die zal aantonen dat die 'kleine leugentjes' niet 'om bestwil' waren maar enkel afkomstig waren uit het ego van de ouder die zich belangrijk en speciaal wilde voelen door een 'heldenrol' te willen spelen en het kind daarbij opzettelijk in een inferieure positie van 'onschuld' en 'domheid' heeft geplaatst


Wordt vervolgd in Dag 298

Dag 296: Mensenrechten en Ouderschap - Moeten Onze Kinderen beschermd worden tegen de Realiteit?

Deze blog maakt deel uit van een Blog-Serie die handelt over het Onderzoeken en herdefinieren van de Mensenrechten - in functie van de Gelijk Leven Stichting die als Doel heeft een Samen-Leving te creëren op aarde waarin de Mensenrechten GELEEFD worden in en als onze dagelijkse Realiteit.

Voor Context, zie:
"Dag 267: Mensenrechten en de Gelijk Leven Stichting"
"Dag 268: Een rECHTzetting van de MensenrECHTen"
"Dag 269: Zijn de Mensenrechten een Illusie?"
"Dag 270: Hoe kunnen Mensenrechten bestaan als ze niet in Mij Bestaan?"
"Dag 271: Hoe kunnen Mensenrechten bestaan wanneer Politiek en Economie Gescheiden zijn?"
"Dag 272: Bestaat Politiek wel in Afscheiding van Economie?"
"Dag 273: De Uitvoering van de Mensenrechten is volgens de Wetten van de Natuur"
"Dag 274: Er is geen Krijgen zonder Geven"
"Dag 275: Waarom zien we 'rechten' en 'plichten' als 'beloning' en 'straf'?"
"Dag 276: Wie verantwoordelijkheid neemt voor Het Leven LEEFT de Mensenrechten"
"Dag 277: Rechten voor de Gehersenspoelden"
"Dag 278: Is Vrijheid van Meningsuiting een Basisrecht?"
"Dag 279: Is Vrijheid van Meningsuiting wel een 'Recht' als ik niet begrijp waar mijn Mening vandaan   Komt?"
 "Dag 280: Wil je Rechten, dan moet je Betalen!"
 "Dag 281: Bestaat 'Rechtvaardigheid' wanneer je 'Rechten' bepaald worden door Geld?"
 "Dag 282: Het Recht om Arm te zijn en te Sterven, Dat heb je!"
 "Dag 283: Hoe Dragen Mensenrechten Organisaties bij tot de Schending van de Mensenrechten?"
 "Dag 284: De Mensenrechten Organisaties zijn Marjonetten van onze Onwetendheid"
 "Dag 285: Mensenrechten Organisaties Vechten tegen de Bierkaai"
"Dag 286: Is 'Onderwijs voor Iedereen' een Schijn-Mensenrecht?"
"Dag 287: De Leugen van het 'Recht op Onderwijs'"
"Dag 288: Elimineert Onderwijs werkelijk Armoede?"
"Dag 289: Ego-centrisme is een Opvoeding"
"Dag 290: De Vergiftigde Liefde van de Ouder"
"Dag 291: De uitvoering van de Mensenrechten is Echte Liefde"
"Dag 292: Is je 'Liefde' voor je Kinderen wel Echt?"
"Dag 293: De Uitbuiting van de Menselijke Predispositie door Bedrijven"
"Dag 294: Hoe bespeelbaar zijn Gevoelens?"
"Dag 295: Zijn Ouders de Discipelen van de Bedrijven?"


Dit is een vervolg van "Dag 289: Ego-centrisme is een Opvoeding", waarin ik mezelf de vraag heb gesteld 'waarom en hoe is het dat onze kinderen opgroeien tot wezens die niet geven om het leven op aarde, die, ten aanschouw van het lijden van zoveel wezens in deze wereld, op geen enkele manier werkelijk opstaan in het besef dat dat niet aanvaardbaar is in hun realiteit, maar eerder hun hoofd wegdraaien om hun volledige aandacht toe te wijden aan het 'aandikken' van hun 'imago', en zodoende ervoor kiezen om deel uit te maken van het probleem op aarde, als het economische systeem, in de plaats van deel uit te maken van de oplossing?'

Een aspect van dit fenomeen is wat we hebben bekeken in "Dag 290: De Vergiftigde Liefde van de Ouder" en "Dag 293: De Uitbuiting van de Menselijke Predispositie door Bedrijven", waarin we hebben beseft dat de manier waarop ouders hun kinderen opvoeden als het ware een 'blauwdruk' is voor de manipulatie- en misleidings-technieken die bedrijven ook toepassen in het verkopen van hun producten.

In deze blog onderzoeken we een andere factor die bepalend is in het creëren van kinderen (die uiteindelijk de volwassenen in en van de wereld zullen worden) die niet bestaan op een manier die een wereld vormgeeft en manifesteert die het beste is voor alles en iedereen in en op de aarde. Deze 'factor' is de 'maak jij je daar maar geen zorgen over' of 'jij bent daar nog te jong voor' of 'jij begrijpt dat toch nog niet' uitspraken die ouders gebruiken tegenover hun kinderen  wanneer het gaat over al wat te maken heeft met hoe het systeem werkt, hoe geld en economie en politiek in elkaar zit en hoe met andere woorden de REALITEIT van het leven op aarde en van de menselijke samenleving echt in elkaar zit, en de consequenties van deze uitspraken op het kind en uiteindelijk, bijgevolg op de wereld.

Wat heeft een kind immers te maken met het economisch systeem, want, het kind heeft nog geen economische macht --- het kind heeft nog geen macht om invloed te hebben op de economie, en dus, gaan wij er blijkbaar vanuit dat we hen ook niet moeten onderwijzen over hoe het economisch systeem werkt en hoe de realiteit in elkaar zit. het is zelfs zo dat we hen proberen af te schermen van de REALITEIT, omdat we vinden dat die 'realiteit' te 'hard' is, te 'erg' --- en dus verzinnen we vaak verhaaltjes om bepaalde fenomenen te verklaren en uit te leggen aan kinderen. Blijkbaar geloven we dat ze de 'waarheid'/'realiteit' wel vanzelf zullen ondervinden en achterhalen - alsof ze, wanneer ze 18 jaar worden, plots als bij magie door de leugens kunnen kijken en de wereld zien zoals ze werkelijk is in tegenstelling tot wat hen door hun ouders en door televisie en de media al die tijd verteld geweest is.

We denken 'wij zijn de ouders nu', hetgeen wij zien als een soort van 'helden-rol' waarin wij onszelf aanschouwen als de 'beschermers' van onze kinderen - wij moeten onze kinderen met hand en tand beschermen van deze wrede wereld waar ze zich in bevinden, door middel van onze kennis en informatie en ervaringen die wij doorheen ons opgroeien in deze wereld hebben opgedaan - en die zogezegde 'bescherming' vindt niet enkel op fysiek maar ook op cognitief niveau plaats. We willen onze kinderen niet zeggen hoe de dingen echt zitten, we vertellen hen liever verhaaltjes waarin we inspelen op EMOTIES en GEVOELENS, waarin we hen langs de ene kant angst aanjagen over al de 'gevaren' in de wereld, en langs de andere kant geven we hen 'beloningen' om hen een 'troost' te bieden in de vorm van een 'goed gevoel' om de ervaring van angst te onderdrukken die wij hen hadden aangepraat in de eerste plaats. (Zie ook blog Dag 293, Dag 294 en Dag 295 om te begrijpen hoe angst en opwinding worden gebruikt om kinderen te conditioneren tot gehoorzame en beïnvloedbare wezens)

De vraag is echter of het wel in het belang van het kind is om hen af te schermen van de realiteit, om de realiteit te verbloemen en mooier en positiever te doen uitschijnen dan wat het eigenlijk is - en om het kind aan te leren om een positief gevoel te creëren in zichzelf - wanneer dat gevoel duidelijk gebaseerd is op een illusie/leugen. Zijn we niet een onvermijdelijke 'val' aan het creëren voor het kind --- wanneer het in zijn volwassen leven geconfronteerd wordt met een realiteit die helemaal niet 'positief', 'rechtvaardig', 'eerlijk', 'gelijk' en 'vergevend' is, als al die woordjes die de ouder in het kind had geprogrammeerd als 'geloof-systemen' en overtuigingen over 'hoe de wereld in elkaar zit'?

Is het niet gezond verstand dat iemand die geen helder beeld heeft van de realiteit waar hij zich in bevindt ook niet werkelijk in staat is om om te gaan met die realiteit op een manier die het beste is voor die realiteit en bijgevolg ook zichzelf? Waarom zien wij als ouders niet in dat we onze kinderen opvoeden en aanleren om dingen te zien die er niet zijn en te vertrouwen op en geloven in dingen die enkel in hun geest bestaan, zoals GEVOELENS, en woordjes zoals 'eerlijkheid', 'liefde', 'rechtvaardigheid', 'verbondenheid' en 'gerechtigheid'  - gewoon omdat wij als 'ouder' die 'helden-rol' willen spelen als 'de beschermer' van onze kinderen, zodat we ons belangrijk kunnen voelen wanneer we kunnen geloven en denken dat wij de 'held' zijn die hen beschermt tegen 'het kwaad', zoals in de films?

Zijn wij het misschien die gebrainwashed zijn door onze ouders en door de Hollywood- en media-industrie om steeds te zoeken naar manieren waarop wij ons zelf speciaal en belangrijk kunnen voelen, bijvoorbeeld door concepten van 'goed' en 'kwaad' en 'de held' en 'de schurk' te creëren -- waardoor we nu onze kinderen op precies dezelfde manier brainwashen?

Maar, die brainwashing is echter geen excuus, omdat we eigenlijk, diep vanbinnen, wel zien en beseffen hoe de dingen echt zitten - hoe de realiteit echt in elkaar zit, het probleem is echter dat we het gewoon niet zo willen vertellen en laten zien aan onze kinderen --- omdat wij ons dan niet speciaal of belangrijk kunnen voelen in dat hele scenario. Want, de realiteit is wat het is, niets is goed en niets is slecht, alles wat hier bestaat is het resultaat van een voorpelbaar, voorgeprogrammeerd patroon van actie en reactie doorheen de TIJD/geschiedenis. En, moesten onze kinderen dat zo zien, dan zouden ze hun verantwoordelijkheid beseffen in deze wereld om de patronen te veranderen tot wat het beste is voor allen - hetgeen impliceert dat wij onze macht als 'ouder', als 'de held', als 'de verantwoordelijke' en 'de superieure', zouden verliezen -- ons speciale gevoel. En die positie van superioriteit waarin wij ons als ouder in hebben geplaatst in de ogen van het kind, kan enkel wanneer we een bepaalde 'mystiek' creëren, wanneer we informatie achterhouden, wanneer er dingen zijn die wij weten maar zij niet, wanneer we zo'n dingen zeggen als 'jij kent daar niets van', 'maak jij je daar maar geen zorgen over', 'daar begrijp jij toch niets van', 'dat is niets voor kinderen' en 'je bent daar nog te jong voor', etcetera --- omdat zij dan zullen geloven dat ze ons nodig hebben en dat ze afhankelijk zijn van ons, waardoor ze gewillig hun macht zullen weggeven aan ons, in de veronderstelling dat wij werkelijk superieur zijn en dat we werkelijk een speciaal soort 'kennis' en 'inzicht' bezitten die zij nooit zouden kunnen bevatten.

Maar, terwijl wij misbruik maken van onze zogezegde superieure kennis over de realiteit om onze kinderen slaven te maken van onszelf - beseffen we niet dat de beslissingen die wij maken niet getuigen van gezond verstand en zelfs detrimenteel zijn voor de toekomst van onszelf en onze kinderen --- en dat die kennis die wij hebben zeker niet 'superieur' is, maar ons zelfs verblind om te zien hoe de realiteit echt in elkaar zit omdat we het enkel gebruiken om onszelf een gevoel van superioriteit, macht en controle te geven over zij die die kennis niet bezitten. Het feit is dat wij zelf niet eens goed weten hoe de dingen echt zitten omdat wij op dezelfde manier dom gehouden zijn door niet enkel onze ouders, maar ook alle systemen die verantwoordelijk waren voor onze opvoeding en ontwikkeling, zoals het schoolsysteem, de politiek en de media - ga maar eens na, ze schilderen steeds allemaal een 'mooier' en 'positiever' beeld van de realiteit en verbloemen de realiteit zogezegd om ons te 'beschermen'.

Maar door al die zogezegde 'bescherming' beseffen wij niet hoe al onze daden en woorden onze wereld direct vormgeven -- en dat het dus van uiterste belang is dat we een duidelijk en helder beeld hebben over/van hoe alles werkt, zodat we er op een manier mee kunnen omgaan die altijd het beste resultaat produceert voor allen.

Het wordt tijd dat wij als ouders in deze wereld de verantwoordelijkheid op ons nemen om te onderzoeken hoe wij onze kinderen opvoeden en stil te staan bij de consequenties van die opvoeding, zowel op persoonlijk als sociaal en globaal vlak --- en bijvoorbeeld in te zien dat kinderen op zich niet werkelijk 'onschuldig' zijn. 'Onschuld' is een woord dat wij gebruiken om hen een rol toe te wijzen in onze 'helden-film' in onze geest, en om onze 'rol' van de 'held' in die 'film' te kunnen rechtvaardigen --- door te denken dat we het 'onschuld' moeten beschermen tegen 'het kwaad'. We zien niet hoe onze kinderen simpelweg een wezen is van vlees en bloed, net als elk wezen dat geboren wordt in deze realiteit. En dat, als we werkelijk zouden geloven dat kinderen 'onschuldig' zijn en dat wij die onschuld moeten beschermen - dan zouden we ELK KIND dat dan per definitie even 'onschuldig' is als ons eigen kind op gelijke mate beschermen. Het feit dat we dat absoluut niet doen en ons enkel concentreren op het beschermen van de zogezegde 'onschuld' van ons eigen kind, in hoe we bijvoorbeeld de mensenrechten niet LEVEN als een fysieke werkelijkheid - duidt aan dat die 'onschuld' een leugen is die wij hebben uitgevonden om onze persoonlijke gevoelens van speciaalheid en eigenbelang te kunnen rechtvaardigen.


Wordt Vervolgd in Dag 297


Onderzoek Desteni en Verwijder de Brainwashing - voor het te Laat is

Dag 284: De Mensenrechten Organisaties zijn Marjonetten van onze Onwetendheid

Dit is een verderzetting van "Dag 283: Hoe Dragen Mensenrechten Organisaties bij tot de Schending van de Mensenrechten?" en maakt deel uit van een Blog-Serie die handelt over het Onderzoeken en herdefinieren van de Mensenrechten - in functie van de Gelijk Leven Stichting die als Doel heeft een Samen-Leving te creëren op aarde waarin de Mensenrechten GELEEFD worden in en als onze dagelijkse Realiteit.

Voor Context, zie:
"Dag 267: Mensenrechten en de Gelijk Leven Stichting"
"Dag 268: Een rECHTzetting van de MensenrECHTen"
"Dag 269: Zijn de Mensenrechten een Illusie?"
"Dag 270: Hoe kunnen Mensenrechten bestaan als ze niet in Mij Bestaan?"
"Dag 271: Hoe kunnen Mensenrechten bestaan wanneer Politiek en Economie Gescheiden zijn?"
"Dag 272: Bestaat Politiek wel in Afscheiding van Economie?"
"Dag 273: De Uitvoering van de Mensenrechten is volgens de Wetten van de Natuur"
"Dag 274: Er is geen Krijgen zonder Geven"
"Dag 275: Waarom zien we 'rechten' en 'plichten' als 'beloning' en 'straf'?"
"Dag 276: Wie verantwoordelijkheid neemt voor Het Leven LEEFT de Mensenrechten"
"Dag 277: Rechten voor de Gehersenspoelden"
"Dag 278: Is Vrijheid van Meningsuiting een Basisrecht?"
"Dag 279: Is Vrijheid van Meningsuiting wel een 'Recht' als ik niet begrijp waar mijn Mening vandaan   Komt?"
 "Dag 280: Wil je Rechten, dan moet je Betalen!"
 "Dag 281: Bestaat 'Rechtvaardigheid' wanneer je 'Rechten' bepaald worden door Geld?"
 "Dag 282: Het Recht om Arm te zijn en te Sterven, Dat heb je!"


 ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat de mensenrechten organisaties nooit een politiek standpunt hebben ingenomen, en nooit werkelijk de aandacht van de mens wijzen op de economische structuren die het echte onderliggende probleem en oorzaak zijn van schendingen van de mensenrechten - maar eerder de mens willen 'respecteren' in zijn 'verlangens' en zijn 'levensstijl', om geld te kunnen verdienen door middel van donaties te krijgen van mensen, hetgeen impliceert dat die mensenrechten organisaties enkel geinteresseerd zijn in geld en niet werkelijk in het absoluut veranderen van de basis van het systeem op aarde om een betere wereld te creëren voor allen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat het feit dat de mensenrechten organisaties geen moeite doen om de mens in de 'eerstewereld-landen' te onderwijzen over hoe het economische systeem werkt dat aan de oorsprong ligt van de situaties van misbruik en uitbuiting en deprivatie in deze wereld, aantoont dat die organisaties niet werkelijk geinteresseerd zijn in het veranderen van de wereld en dus werkelijk van de mensenrechten een realiteit te maken --- maar dat ze een soort van 'stroman' zijn, een afleiding, een 'marjonet', bedoelt om de illusie te creëren dat de mensenrechten geëerd worden, terwijl het in de realiteit net het tegenovergestelde is -- aangezien de mensenrechten organisaties de mensen in de welvaartslanden een positief gevoel geven over 'de wereld' en op geen enkele manier aansporen om hun omgeving en de consequenties/impact van hun daden op de rest van de wereld te onderzoeken die in wezen het tegenovergestelde manifesteren van dat positieve gevoel dat ze hebben over zichzelf, waardoor ze dus nooit hun verantwoordelijkheid zullen inzien en nooit zullen opstaan om het systeem daadwerkelijk te veranderen zodat het het beste werkt voor allen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat de mensenrechten organisaties die zogezegd als doel hebben om toe te zien dat de mensenrechten geëerd worden in deze wereld, in wezen deel uitmaken van het systeem dat de mensenrechten op dagelijkse basis schendt en dat de reden is dat er een 'declaratie van de mensenrechten' opgesteld geweest is in de eerste plaats, en dat ze daarom duidelijk niet geintereseerd zijn om de mensenrechten op een werkelijke manier uit te voeren, maar om de mensenrechten eerder een 'commoditeit' te maken, een 'privilege-recht' --- waarin het lijden van mensen uitgebuit en gebruikt wordt om in te spelen op het schuldgevoel van de mensen in de eerstewereld-landen, om geld te verdienen dat dan weer mooi richting de grote bedrijven in deze wereld om de middelen te kopen die nodig zijn om mensen in de derdewereld-landen zogezegd te 'helpen' -- terwijl het geld dat de mensenrechten organisaties nooit genoeg zal zijn om iedereen werkelijk onvoorwaardelijk te ondersteunen en te voorzien van hun basisnoodzakelijkheden

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat de mensenrechten organisaties in wezen werken als een onderdeel van de grote bedrijven in deze wereld omdat dat ze met het geld dat ze inzamelen producten kopen van de bedrijven om voedselpakketten en 'overlevingsmiddelen' en medicijnen naar de derdewereld-landen te sturen, waardoor de bedrijven de enigen zijn die daar werkelijk voordeel uit halen - en hun 'hulp' uiteindelijk alleen maar resulteert in een verlenging van het lijden omdat ze op geen enkele manier een permanente oplossing bieden

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat hoe de mensenrechten organisaties te werk gaan is als een 'liefdadigheids-organisatie', die gebaseerd is op de idee dat de armoede, het misbruik en het lijden waarin de 'arme landen', de 'derdewereld-landen' zich in bevinden hun 'eigen schuld' is, en dat wij hier in het westen zo 'lief' en altruïstisch zijn dat we ons 'hardverdiende geld' willen opgeven voor hen, zomaar, 'gratis en voor niets' --- waarin wij ondersteund worden in een gevoel van superioriteit tegenover de 'derdewereld-landen' en waardoor wij op geen enkele manier inzien hoe het hele economische systeem en hoe landen in relatie staan met elkaar, gebaseerd is op ongelijkheid, en dat wij hier in het westen in feite het meeste misbruik maken van die voorbepaalde 'ongelijkheid' door niet te beseffen dat we evengoed zelf in een derdewereld-land geboren hadden kunnen worden en daardoor een leven zouden moeten doorstaan van onrechtvaardigheid, oneerlijkheid, misbruik en uitbuiting, zonder dat dat onze eigen 'keuze' zou geweest zijn -- en dat wij dus in werkelijkheid, omwille van het land en de economische positie waarin we geboren zijn, net het meest verantwoordelijk zijn voor wat er in de rest van de wereld gebeurt, en dat het de bedoeling is dat wij verantwoordelijkheid nemen voor de fouten die door de voorgaande generaties gemaakt zijn en dus het huidige systeem van ongelijkheid en misbruik 'recht zetten', in de plaats van onszelf te verschuilen achter zogezegde kinderlijke 'onschuld' als de 'onwetendheid' waarin/waarmee we geboren zijn, door te DELEN wat wij hebben en van de mensenrechten een realiteit te maken --- omdat wij hier in het westen, omwille van een geschiedenis aan slavernij en onderdrukking van het Zuiden, nu eenmaal de macht en dus de verantwoordelijkheid hebben om dat te doen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te geloven dat de mensenrechten organisaties een teken van 'altruïsme' en 'liefdadigheid' zijn van het westen - in de plaats van in te zien dat de mensenrechten organisaties opzettelijk als een 'liefdadigheids-organisatie' ontworpen zijn door de grote bedrijven in deze wereld om in te spelen op mijn GEVOELENS van superioriteit - zodat ik nooit voor mezelf zou stilstaan bij of zou onderzoeken hoe het economische/politieke systeem echt in elkaar zit en wat mijn plaats is in dat systeem, zodat ik dus ook nooit zou beseffen dat de armoede, de uitbuiting en het misbruik en de hongersnood in al die landen een direct resultaat is van mijn levensstijl hier in het westen, en van de misbruikende 'meester-slaaf' relaties die in de geschiedenis gevormd zijn tussen onze landen en die nu nog steeds impliciet onderhouden worden - en dat het dus mijn verantwoordelijkheid is om het systeem te veranderen tot een systeem dat de mensenrechten op elke manier eert en respecteerd voor elk mens één en gelijk --- omdat, als ik dat zou inzien dan zouden de huidige 'één procent' hun machtsstatus en rijkdom verliezen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd de mensenrechten organisaties te vertrouwen om de mensenrechten uit te voeren in deze wereld in mijn naam, en om al de 'negatieve' consequenties' van het menselijk systeem 'weg te vagen' uit mijn bewustzijn, zodat ik mij goed kan voelen over mezelf en zodat ik het gevoel kan hebben en kan geloven dat ik zelf niets hoef te doen-- en dat ik daarin mezelf heb toegestaan alle verantwoordelijkheid uit handen te geven

Wordt vervolgd in Dag 285