Dag 805: De Ingebouwde Ontevredenheid met onze Realiteit

Een fascinerend patroon dat zich steeds in mijn onderbewustzijn bevonden heeft en waarvan ik ervan uitga dat het zich bevind in het onderbewuste van elk mens heeft zich onlangs voor me geopenbaard. Ik werd me er plots bewust van dat er in hoe ik mijn realiteit zie - als een soort film die zich in of achter mijn fysieke ogen bevindt - een haast constante ervaring van ontevredenheid en ongenoegen aanwezig is.

Ongenoegen verbonden met beelden in mijn geest van beroemdheden en hun luxueuze levensstijlen en allerlei beelden die ik ooit gezien heb in magazines of televisie waarin je soms een kijkje krijgt in de levens van de rijken in deze wereld. Dit vormt deel van een systeem in mijn geest dat verbonden is met mijn ogen en met mijn perceptie van de realiteit die ik zie met mijn ogen. Langs de bovenkant in mijn geest bevinden zich die beelden hetgeen zich 'boven' mijn ogen bevindt omdat het gedefinieerd is in mijn geest als 'meer', als meerwaardig en superieur.

De fysieke realiteit die ik gadeslaag met mijn ogen lijkt daardoor dan 'minder' in vergelijking met die beelden daar bovenin mijn geest. Dit is in feite altijd aanwezig geweest als een systeem in mijn geest, maar ik heb het nooit werkelijk gezien zoals nu. Die ervaring dat de realiteit die ik zie met mijn ogen 'minder' is dan wat het zou kunnen of moeten zijn ervoer en zag ik steeds als het ware als een deel van mezelf - ik stelde het nooit in vraag.

Wat ik nu deed wanneer ik dit systeem opmerkte was onmiddellijk zelf-vergeving toepassen, omdat ik tegelijkertijd ook zag wat ik eigenlijk aan het doen was in en als dat systeem. Ik besefte dat ik mezelf en mijn realiteit aan het verminderen was door te geloven dat die beelden in mijn geest 'echt' zijn.

Ik besefte dat het niet zozeer is dat de levens van beroemdheden en mensen met veel geld 'beter' of 'meer' zijn en dat mijn leven in vergelijking 'minder' is, maar dat het meer gaat om de idee die erachter zit. En dit idee is dat van 'zekerheid' en 'veiligheid'. Hoe meer geld je hebt, hoe meer die idee immers bevestigd lijkt te zijn dat je ook meer zekerheid en veiligheid hebt in je leven, terwijl de idee aan minder geld hebben ook meer onzekerheid, angst en onveiligheid opwekt.

Wat ik hierbij echter inzag is dat het verlangen naar 'meer' als in meer geld, meer rijkdom, beroemdheid, luxe, enzovoort, eigenlijk niet te maken heeft met de roem en glorie en geld op zich maar meer een gevolg is van hoe ik wie ik ben vanbinnen als wezen gedefinieerd heb in het gelimiteerde construct van 'overleving', van angst, zorgen en stress in relatie tot geld, de toekomst en overleving. Het verlangen naar 'meer' is dus eigenlijk een verlangen naar mezelf, naar het 'meer' aan wie ik ben dat ik heb onderdrukt onder dat overlevingscontruct in de geest. Het is een verlangen naar het realizeren van mezelf als zijnde zoveel meer dan overleving, zoveel meer dan de geest -- het realizeren van mezelf als het ongedefinieerde potentieel en uitdrukking van het leven zelf.

Dag 785: Welke woorden kan je leven om het best te kunnen omgaan met bureaucratie?

Vandaag nam ik een kijkje naar welk woord ik zou kunnen leven in verband met het wereldsysteem? Omdat, ik merk dat elke keer wanneer ik te maken heb met het systeem, zoals het aanvragen van een of ander document of visa, en ik moet allerhande documenten vinden en ik ervaar het als nogal moeizaam en ingewikkeld en specifiek wanneer bepaalde zaken niet gaan zoals ik wil, 'van een leien dakje', dan wordt ik gefrustreerd.

En over het algemeen elke keer wanneer ik daarmee te maken heb, met zo'n 'systeem-zaken', dan ervaar ik een soort van zinkend gevoel binnenin mezelf, depressie bijna. Omdat er op de achtergrond van mijn geest in feite een heuse klomp angst zit in verband met 'het systeem'. En dit voornamelijk in verband met wat ik zie als de 'medogenloosheid' van het systeem, van bureaucratie. Mijn documenten zullen immers bekeken worden door bepaalde beampten en als er om de een of andere reden volgens hen iets schort aan mijn aanvraag, zullen ze mij gewoon afwijzen en mijn aanvraag afkeuren. Ik bedoel, het zijn maar documenten en papieren en als er ergens iets opstaat dat hen niet aanstaat en dat door 'het systeem' wordt aanzien als niet goed genoeg, dan wordt je gewoon afgekeurd.

Er is geen compassie of empathie, in de zin van dat ik een mens ben, een individu en ik zou graag bijvoorbeeld samenwonen met mijn partner hier in Canada, en ik zie geen enkele reden waarom ik dat niet zou mogen. Maar, volgens het 'systeem' ben je niet zomaar een individu, je bent een nummer, een document en een dossier, en je moet als nummer voldoen aan bepaalde regels en voorwaarden om bepaalde dingen te verkrijgen. En van een systeem-perspectief lijkt dit vanzelfsprekend en 'normaal' omdat er nu eenmaal regels zijn, er is nu eenmaal een bepaalde gang van zaken op economisch vlak waarin bijvoorbeeld landen in feite bedrijven zijn die bepaalde handelsakkoorden hebben met andere landen. En als individu ben je ook als het ware een bedrijf, of een werkkracht, en of je al dan niet in een land binnen mag, wordt bepaald door je 'handelswaarde', door hoe je in de markt ligt. Je moet voldoen aan bepaalde voorwaarden.

Terwijl als je mensen zou beoordelen op basis van wie ze zijn als individu, als persoon, dan is iedereen even waardevol en dan zou iedereen aanvaard worden. Dus ik heb de laatste tijd, met hier naar Canada te verhuizen, nogal vaak te maken gehad met dat hele 'systeem' waarin ik besef dat ik 'maar een nummer' ben, en dat degenen die mijn dossier zullen behandelen mij niet zullen behandelen als het individueel wezen dat ik ben, maar als de data die in de documenten staat en op basis van hoe zij volgens voorbepaalde regels die data verwerken. En in verband met dit systeem bestaan er dus allerlei ervaringen in mezelf van angst en minderwaardigheid en onbeduidendheid. En in zekere zin zijn deze ervaringen ogenschijnlijk gebaseerd op de realiteit, op de eigenlijke stand van zaken. Omdat, in de realiteit ben ik nu eenmaal 'onbeduidend', ik ben nu eenmaal een nummer in de hele machine en ik zal ook zo behandeld worden door dit systeem waarin ik besta.

Dus, welke woorden kan ik leven in die momenten waarin ik te maken heb met de bureaucratie van het systeem, zodat ik mezelf niet verlies in die ervaringen van angst, minderwaardigheid, onbeduidendheid en frustratie, maar zodat ik het hele proces kan bewandelen in en als geduldigheid, kalmte en berustendheid? Berustend lijkt hier het sleutelwoord, hetgene dat het meest naar voren springt in termen van wat de oplossing zou kunnen zijn voor de emotionele ervaringen.

Berustend in de zin van 'vrede hebben met' de situatie door steun te vinden in een bepaald punt. Dus, om berustend te kunnen zijn, en dus vrede te kunnen maken met de situatie waar je je in bevindt, moet je steun vinden in iets dat onvoorwaardelijk is. Onvoorwaardelijk vanuit het oogpunt dat je enkel kan berusten in iets, wanneer je weet dat het niet zal veranderen, dat je het niet zal verliezen - enkel dan is de steun echt en stabiel. Je kan bijvoorbeeld steun vinden en berusten in de wetenschap dat wat er ook gebeurt op vlak van het systeem en wat er ook mag voorvallen of veranderen, jij bent nog steeds hier als individu. Dat is iets dat niet zal veranderen, jij blijft hier als wie je bent wat zich ook voltrekt in je fysieke realiteit.

Dit is hoe ik op dit moment zie dat ik het woord "berustend", en daarbij ook het woord "gelaten" kan leven - twee woorden die ik erken en zie als de oplossing voor de ervaringen van angst, onbeduidendheid, minderwaardigheid, onstabiliteit, onmacht en frustratie die ik doorgaans ervaar in relatie tot het systeem. Zolang ik immers mijn 'steun' zoek in het systeem, in het wel dan niet en de onvoorspelbaarheid van hoe het systeem zal beslissen over mijn lot, zal ik mij steeds onstabiel, ontmachtigd, hulpeloos, angstig en gefrustreerd voelen. Ik kan niet berusten in het systeem omdat het in zekere zin onvoorspelbaar is, ondanks dat het zogezegd werkt en functioneert volgens voorbepaalde regels. Ik kan uiteraard mijn best doen om die regels zo goed mogelijk te verstaan, maar dan nog is er geen absolute zekerheid in de uitkomst. Absolute zekerheid bestaat enkel in het feit en het begrip dat ik hier ben, ik besta. Ik ben wie ik ben wat er ook gebeurt.

Dag 622: Het Probleem met Schrijven naar Leven

Waarom is het dat dagelijks een blog schrijven soms zo moeilijk lijkt? Wat ik soms voorheb is dat er een idee in mijn geest opkomt dat ik 'niet weet waarover te schrijven' en 'geen onderwerp heb om over te schrijven'. Maar, wat ik heb ontdekt is dat wanneer ik dit denk dan kijk ik naar het 'schrijven' vanuit het startpunt van het 'wereld systeem', in de zin van dat in het wereldsysteem wordt alles bekritiseerd in termen van artikels die mensen schrijven of hoe mensen zichzelf uitdrukken. Alles is onderhevig aan kritiek van anderen en alles  of zo goed als alles staat ook in het teken van positieve kritiek krijgen van anderen - tenzij je uiteraard mensen om het één of andere doel opzettelijk wil uitdagen vanuit een politieke agenda.

In ons huidige systeem waarin alles rond geld draait, in de zin van dat de waarde van onze uitdrukking maar al te snel gedefinieerd wordt in en als hoeveel munt we eruit kunnen slaan en of het ons iets zal opleveren - en of, met andere woorden, de rest van de wereld positief zal reageren op onze uitdrukking en bereid zal zijn ons financiëel te ondersteunen vanuit die positieve waardering. Want, iedereen moet uiteraard eten, dus je kan het niemand kwalijk nemen om zijn of haar expressie om te zetten naar een economische waarde.

Het probleem hiervan - van ons bestaan in een systeem waarin onze overleving afhankelijk is van hoeveel we met onze uitdrukking waard zijn voor onze omgeving en waarin ons bestaan met andere woorden niet onvoorwaardelijk ondersteund wordt - is echter dat onze uitdrukking ook niet onvoorwaardelijk kan zijn en dat we zelfs niet kunnen conceptualiseren wat een 'onvoorwaardelijke uitdrukking' in feite wil zeggen, omdat we het immers zo gewoon zijn onszelf, ons bestaan en onze expressie in het teken te zetten van overleving en dus geld.

Het is dus een gewoonte om bijvoorbeeld in het benaderen van het schrijven van een blog, iets dat 'andere mensen' kunnen lezen, om dat schrijven te gaan bekijken vanuit het oogpunt van 'wat zullen mensen denken' en dus het oogpunt en de overweging van welke 'kritiek' ik zal krijgen op wat ik schrijf. En die overweging, die dan allerhande twijfels en onzekerheden activeert in de geest, staat eigenlijk op onderbewust niveau in het teken van geld en overleving en toont dus de mate aan waarin de geest geconditioneerd is om 'wie ik ben' en 'hoe ik mezelf uitdruk' in deze wereld automatisch te definieren in en als geld.

En, wat ik me gerealiseerd heb in het onderzoeken van deze ervaring van twijfel, angst en onzekerheid die naar boven komt in relatie tot het schrijven van mijn blog en het dus wagen van mezelf aan 'publieke expressie' - is dat waar ik in feite mee bezig ben is het onderdrukken van mijn 'natuurlijke expressie', in het teken van en vanuit het startpunt van zogezegde 'overleving'. En, wat er gebeurt als ik mezelf toesta mijn expressie te onderdrukken door naar die angsten, twijfels en onzekerheden te luisteren en bijvoorbeeld de beslissing te maken om toch maar geen blog te schrijven omdat ik schijnbaar 'niets heb om over te schrijven', is dat ik daarin de keuze maak om de wereld en het wereldsysteem zoals het op dit moment bestaat te ondersteunen in de plaats van op te staan in mezelf en in deze wereld als een stem van verandering.

Omdat, om een stem van verandering te zijn en als het ware te staan in deze wereld als een pillaar en baken van verandering, moet ik mezelf uitdrukken vanuit het startpunt van verandering en niet vanuit het startpunt van het aanvaarden van deze wereld zoals ze nu is. Mezelf bijvoorbeeld laten beinvloeden door angst, onzekerheid en twijfel verbonden met angst van kritiek van andere mensen, is het aanvaarden van deze wereld zoals ze op dit moment bestaat, omdat ik in mijn geest waarde hecht aan de 'kritiek van anderen' en dus daarin ook waarde hecht aan de idee en het geloof dat wie ik ben en hoe ik besta volledig in het teken staat van geld.

De sleutel tot onvoorwaardelijke zelf-uitdrukking  Is dus het doorbreken van die automatische en voorgeprogrammeerde angsten en onzekerheden die afkomstig zijn vanuit een innerlijke en onbewuste aanvaarding dat deze wereld een plek is waarin echte, natuurlijke expressie onderdrukt moet worden en dat ons bestaan als mens in het teken staat van het manipuleren en bespelen van de mensen om ons heen  in het teken van geld en overleving.

Dag 559: Hoe is 'Falen' een Illusie in de Geest ten Gevolge van Vals Success?

Dag 559:  Hoe is 'Falen' een Illusie in de Geest ten Gevolge van Vals Success?

Het Transformeren van de Emotionele Zelf-Sabotage in de Geest

Als verderzetting op Dag 557 en 558 waarin ik mijn proces van zelf-vergeving deelde in relatie tot het emotionele zelf-sabotage patroon van het creëren van projecties en verbeelding in mijn geest in relatie tot mezelf - zal ik in deze blog het zelf-correctieve proces delen, waarin ik onderzoek hoe ik de inzichten en realisaties uit het zelf-vergeving proces kan gebruiken om praktische correctieve handelingen en oplossingen kan formuleren voor mezelf als een 'blauwdruk' en 'script' om dit specifieke patroon in mezelf op een praktische en realistische manier te veranderen en er dus voor te zorgen dat ik niet meer besta in en als emotionele zelf-sabotage.

Zelf-Correctieve Statements

Wanneer en als ik mezelf in een emotionele toestand zie gaan van angst, onzekerheid en inferioriteit in relatie tot de toekomst waarin ik denk en geloof dat ik zal falen en dat ik zal mislukken -- waarin ik mij in en als het moment al een 'mislukkeling' en 'faling' voel in relatie tot mogelijke toekomstuitspelingen en voorspellingen, gebaseerd op zelf-definities waarin ik twijfel aan mijn eigen vermogens, capaciteiten en vaardigheden om successvol te worden in dingen --- dan stop ik en ik adem, en ik zie, besef en begrijp dat deze emotionele ervaring van onzekerheid, angst, minderwaardigheid en inferioriteit in en als een angst om te falen in relatie tot toekomstvoorspellingen en toekomstbeelden in mijn geest, deel uitmaakt van een polariteit die ik  heb toegestaan te bestaan in mijn geest waarin ik langs de ene kant positieve energetische ervaringen opwek in mezelf zoals opwinding en superioriteit en verlangen als een gevoel en ervaring van schijnbare 'waarde' en 'belangrijkheid', verbonden met toekomstprojecties en toekomstbeelden die ik projecteer in mijn geest waarin ik mijn capaciteiten en vaardigheden en talenten uitvergroot en verbindt met een idee van grootheid en superioriteit, waarin ik mij inbeeld en fantaseer dat ik erkenning en aandacht en aanzien krijg van andere mensen voor mijn capaciteiten en vaardigheden -- en langs de andere kant voel ik mij eigenlijk angstig, onzeker, twijfelachtig en minderwaardig in relatie tot mijn vaardigheden, capaciteiten en talenten wanneer ik naar mijn fysieke realiteit kijk en zie dat die projecties in mijn geest van schijnbaar 'success' helemaal niet werkelijk aanwezig zijn in en als mijn leven

En hierin zie, besef en begrijp ik dat die uiterst negatieve ervaring in mezelf  van onzekerheid, twijfel en minderwaardigheid waarin ik denk dat ik geen capaciteiten heb en dat ik een mislukkeling ben en een faling ben, in wezen een consequentie en gevolg is  van de uiterst positieve energetische gevoelens die ik opwek en genereer in mezelf door illusies en waanbeelden te vormen in mijn geest over 'mezelf' en mijn zogezegde vaardigheden en capaciteiten en talenten, waarin ik mezelf als het ware had 'opgeblazen' --- omdat dat is hoe energie in en als de geest werkt en functioneert -- in de zin van dat als ik een hele hoop positieve energie opwek in mezelf en mezelf als het ware 'opblaas' in en als mijn zelf-beeld, dan zal die energie uiteindelijk 'crashen' en 'leeglopen' en mijn zelf-beeld zal een snelduik nemen waarin ik mij plots dan heel negatief en slecht voel over mezelf, als het tegenovergestelde van hoe ik mij aanvankelijk voelde in en als mijn 'opgeblazen' zelf-beeld

En dus hier, stel ik mezelf tot doel om mezelf niet toe te staan of te accepteren om in mezelf constant om te schakelen en te wisselen tussen heel positieve gevoelens in mezelf in relatie tot mijn zelf-beeld en toekomstprojecties waarin ik mijn vaardigheden en talenten en capaciteiten een specifieke speciale meerwaarde geef door mij in te beelden dat ik veel aandacht, erkenning, roem en aanzien krijg van andere mensen - en heel negatieve emotionele ervaringen in relatie tot mijn zelf-beeld en het besef dat mijn fysieke werkelijkheid niet overeenkomt met dat opgeblazen zelf-beeld in en als mijn geest --- omdat ik zie en besef dat beide deel uitmaken van één en hetzelfde systeem in mijn geest hetgeen een illusie is van gedachten, gevoelens en emoties waarin ik mezelf heb afgescheiden van mijn eigen fysieke vaardigheden, talenten en capaciteiten door een speciale waarde te verbinden met die vaardigheden, talenten en capaciteiten en waarin ik mij vaardigheden, capaciteiten en talenten heb weggegeven aan het systeem van de geest

En ik stel mezelf tot doel om eerder stabiliteit te ontwikkelen in mezelf in relatie tot mijn eigen fysieke vaardigheden, capaciteiten, talenten en vermogens en om, in de plaats van te verlangen en op zoek te gaan naar een gevoel van waarde, verbonden met het krijgen van erkenning, aandacht en aanzien van andere mensen - eerder mezelf die erkenning, aandacht en aanzien te geven --- door te beseffen, in te zien en te begrijpen dat het feit dat dat verlangen naar aanzien, erkenning en aandacht van andere mensen bestaat in mezelf, aanwijst en aantoont dat ik die aandacht, erkenning en aanzien niet aan mezelf gegeven heb en dat, hoe meer ik op zoek ga naar aandacht, erkenning en aanzien van andere mensen, hoe meer ik eigenlijk mezelf net afscheid en verwijder van echte aandacht, erkenning en aanzien, hetgeen ik enkel aan mezelf kan geven

Ik stel mezelf tot doel om mijn vaardigheden, capaciteiten en vermogens niet af te scheiden van mezelf en dus niet te projecteren in toekomstbeelden in mijn verbeelding omdat ik zie, besef en begrijp - dat ik daarin net mijn eigenlijke macht weggeeft en dat ik mijn ware talenten, vaardigheden, vermogens en capaciteiten die zich in en als mijn fysieke beweging in elk moment bevinden saboteer  - omdat ik mezelf in elk moment, door te reageren met gevoelens en emoties op mentale constructen zoals toekomstprojecties, aan het afleiden ben van mijn eigenlijke fysieke mogelijkheden, kansen en potentieel om mijn fysieke werkelijke vaardigheden, talenten en capaciteiten te ontwikkelen in elk moment van ademhaling

Dus ik stel mezelf tot doel om, wanneer en als ik mezelf erop betrap dat ik aan het wegdromen ben in mijn geest in en als toekomstideëen en projecties verbonden met een positief gevoel in mezelf - om onmiddellijk te stoppen, te ademen, en mezelf weer HIER te brengen, om weer aanwezig en gewaar te zijn in en als mijn fysieke bestaan, beleving en beweging -- en om zo ervoor te zorgen dat ik van mijn capaciteiten, vaardigheden en vermogens geen illusie maak in mijn geest waarin ik mezelf verlies in en als een opgeblazen zelf-beeld dat uieindelijk gedoemd is om te crashen -- maar dat ik van mijn vaardigheden, capaciteiten en vermogens een daadwerkelijke realiteit maak die bestaat als een levende uitdrukking van mezelf in elk moment van ademhaling en die een resultaat zijn van een ontwikkelingsproces in en als mijn fysieke participatie en beweging in en als mijn fysieke werkelijkheid in elk moment van ademhaling

dag 388: De Intelligentie van het Verdraaien van de Werkelijkheid

Dit is een verderzetting van "Dag 387: King Leopold's Ghost: Is Intelligentie ons gereedschap voor Misleiding?" - waarin we de documentaire 'King Leopold's Ghost' hebben gebruikt om te onderzoeken hoe 'Intelligentie' bestaat in en als de Menselijke Geest.

We zijn begonnen met de Dimensie van hoe we onze 'Intelligentie' in onze Geest gebruiken als een 'Propaganda-gereedschap' - door specifieke bewoordingen, definities en woordspelingen te gebruiken, die we vormgeven door middel van onze Gedachten, als de Geheime achterkamer waar al onze ware motivaties, verlangens en verborgen agenda's zich schuilhouden, om andere mensen te misleiden, manipuleren en bedriegen, al dan niet bewust - teneinde onze persoonlijke Belangen te kunnen bevredigen.

In deze blog gaan we verder met het kijken naar een andere dimensie/aspect van wat 'Intelligentie' werkelijk is in en als de Menselijke Geest, in hoe het op dit moment gemanifesteerd is in de Mens - gebruik makend van de Documentaire 'King Leopold's Ghost' en met name het voorbeeld dat Koning Leopold II leefde als een Consequentiele/Schadelijke vorm van 'Intelligentie'.

Wanneer we kijken naar hoe hij leefde, de daden die hij verrichte, het misbruik, de corruptie, de manipulatie, die hij uitvoerde omtrent zijn 'Congo Missie', en ongetwijfeld op andere vlakken, onder het mom van 'Intelligentie' en 'Superioriteit' - dan kunnen we onszelf de vraag stellen: 'Waarom is het dat zij die zichzelf 'Beschaafd' en 'intelligent' noemen, in relatie tot de zogezegde 'onbeschaafden' en 'onintelligenten', het minst in staat lijken te zijn om daden te verrichten die ondersteunend zijn voor het leven op aard en die de meeste Consequenties creëren en manifesteren voor iedereen?'

Want, langs de andere kant, zullen het wel de zogeheten 'Intelligente' en 'Beschaafde' Mensen onder ons wezen die hoog van hun toren blazen dat ze 'goedhartig' en 'liefdevol' en 'goed' en 'positief' en 'altruïstisch' zijn, hetgeen gebaseerd is op de idee dat 'Moraliteit' in de Geest bestaat, en dat dus enkel een 'Intelligent' mens, een 'Denkend Mens', een Mens die veel tijd en moeite toewijdt aan het 'Nadenken' over wat Goed versus Slecht en Juist versus fout is, in staat is om 'Moreel' te handelen, en een 'Geweten' te hebben en om dus te doen wat het beste is voor iedereen. Maar, ik bedoel, dit is een Geloof-systeem - het is iets dat we Geloven. De realiteit is echter heel wat anders...

Wanneer je de geschiedenis van de wereld bestudeerd, de Echte geschiedenis - niet de Kleuterverhaaltjes die neergeschreven staan in de geschiedenisboeken die ze kinderen aansmeren op school, en vaak zelfs op Universitair Niveau. Wanneer je de geschiedenis onderzoekt van het economische systeem, en wanneer je de beslissingen die gemaakt werden door invloedrijke individuen bestudeerd vanuit het oogpunt van het Economisch Systeem - dan kom je plots tot de vaststelling dat de dingen die ons verteld geweest zijn tijdens onze kindertijd op school en door de media, niet zijn wat ze lijken. En daarmee bedoel ik dat, onze geschiedenisboeken geschreven en verhaald worden als Sprookjes, waarin je de 'slechte' figuren hebt en de 'goede' figuren - de Media doet juist hetzelfde, je hebt altijd de 'slechterikken' zoals 'Saddam Hoessein' of 'Bin Laden' of 'Gaddafi', en dan heb je de 'Goeierikken', zoals 'President Obama' en 'de UN' en de 'EU' en 'Nelson Mandela' en 'het IMF'.

En dat is omdat de relaties met het Economische Systeem nooit uitgelegd/uitgeschreven worden - en dus, vanuit een oppervlakkig oogpunt, lijkt het alsof sommige mensen 'slechte bedoelingen' hebben en andere mensen 'goede bedoelingen' hebben. Wanneer je echter het economische systeem erbij haalt - merk je op dat elke beslissing die ooit gemaakt geweest is doorheen de menselijke geschiedenis, door elke figuur in een leiderspositie, gebaseerd geweest is op en gestuurd geweest is door Geld en Winst en Hebzucht - en dat in wezen, het hele concept van de Menselijke Geschiedenis die ons ingeprent geweest is door het Schoolsysteem Vals is. Er zijn geen 'Slechte' noch 'Goede' mensen - er is enkel de mens en zijn Hebzucht en Geld.

Ik bedoel, het is niet moeilijk om te zien, het bewijs staart ons elke dag in het gezicht --- het is hoe ons gehele economische systeem bestaat, het is gebouwd op de Ophemeling van de Hebzucht van de Mens - de 'Pursuit of Happiness' heet dat dan.

En dus, de reden waarom de zogezegde 'Intelligente' mensen op aarde, onze wereldleiders, onze psychologen, onze wetenschappers, onze filosofen, leerkrachten en religieuze leiders nooit een wereld hebben kunnen manifesteren die het beste is voor het leven op aarde - is omdat, het enige dat er 'Intelligent' was/is aan hen, is hoe ze iedereen kunnen doen geloven in hun 'Goedheid' en 'Rechtschapenheid', terwijl de ware motivaties van hun beslissingen verborgen blijven.

Het waren immers hoogst 'intelligente' mensen die de geschiedenisboeken die wij op school te verteren kregen, geformuleerd en gestructureerd hebben - en die ervoor gezorgd hebben dat de Echte Geschiedenis en al de Leugens, manipulatie, misbruik en bedrog waar het van doordrongen is, voorgoed verborgen zal blijven, zodat niemand in deze wereld ooit de Status Quo in vraag zal stellen en zodat alle stukken op het Monopolie Bord blijven bewegen volgens de Belangen van de Geschiedschrijvers. De Geschiedschrijvers zijnde zij die, middels hun 'Intelligentie', verhaatjes zullen vormen om aan iedereen te vertellen in verband met hoe wij best de Realiteit interpreteren, zien en ervaren.


Wordt Vervolgd in Dag 389

Dag 349: Hoe/Waarom zijn we allemaal Sociopaten?

Dit is een verderzetting van "Dag 347: Is Schuld het Schild van het Ego?" en "Dag 348: Hoe programmeren we onze kinderen om te aanvaarden dat Leven=Lijden?" - waarin we begonnen zijn met een onderzoek naar/in 'Schuld' - met de Emotionele reactie/ervaring van Schuld vanbinnen en de 'Schuld' in ons economische systeem vanbuiten.

We hebben al gezien en beseft hoe Schuldgevoelens een overlevingsmechanisme is die gebaseerd is op 'sociale manipulatie' en de idee/gedachte dat "ik niet kundig/vaardig genoeg ben om alleen te staan in deze wereld" en "dat ik andere mensen nodig heb om te overleven". Deze backchat/gedachte is verbonden met allerlei beelden/verbeelding/fantasie/gedachten als voorgeprogrammeerde 'zorgen' en 'angsten', overgenomen en gekopieerd van de ouders en grootouders, verbonden met de emotionele ervaring van Angst. Door deze ervaring van Angst, gekoppeld aan al de gedachten, ideëen, verbeelding en projecties van zogezegde 'negatieve' dingen die kunnen gebeuren in de wereld waar het kind mee geprogrammeerd wordt tijdens de opvoeding --- aanvaard het kind de idee in zichzelf dat hij 'klein' en 'onbeduidend' is, en dat hij niet in staat is om voor zichzelf te zorgen en alleen te staan/bestaan - dat hij andere mensen absoluut nodig heeft, koste wat kost, om te kunnen overleven.

Vanuit deze gedachte van "ik heb andere mensen koste wat kost nodig om te overleven", voortkomende uit een ervaring van angst verbonden met allerlei 'doem-gedachten' van wat er allemaal zou kunnen 'mislopen' en 'verkeerd gaan', als gekopieerde angsten van de ouders --- wordt de manipulatie, misleiding en misbruik van 'andere mensen' gerechtvaardigd, bijvoorbeeld door middel van Schuldgevoelens als het 'Schild' dat het Ego gebruikt om zichzelf te 'dekken', om 'gezicht te bewaren/behouden'. Ik bedoel, schuldgevoelens worden langs de ene kant gezien als een teken dat een mens een zeker 'moreel bewustzijn' heeft door de samenleving en zelfs ons gerechtsysteem en dus zogezegd een teken van betrouwbaarheid in een individu --- maar in de realiteit zijn schuldgevoelens net om deze reden niets meer of minder dan een manipulatietechniek die gebruikt wordt door zij die vertrouwen op 'sociale steun/hulp' in en als Relaties om te overleven. Omdat, als kind leer je nu eenmaal dat mensen meer 'begrip' voor je hebben wanneer je iets 'fout' deed maar je voelt je er wel schuldig over - omdat je merkte dat ze om de één of andere reden geloofden dat die schuldgevoelens en 'schuldbetuiging' iets 'betekenen'. Als je je schuldig voelt, dan betekent dat blijkbaar iets - het betekent vaak zelfs zoveel dat het een groot verschil kan maken in rechtzaak.

Omdat, in een rechtzaal zijn het mensen die beslissingen maken over de levens van andere mensen - en die mensen proberen te 'berekenen' of iemand geschikt/'mentaal gezond' is voor de samenleving of niet. Waar is de gevangenis anders voor - als niet omdat we geloven dat als we mensen voor zo lange tijd opsluiten dat ze zich dan 'bewust' zullen worden van dat ze iets 'fout' gedaan hebben, en dat ze vanuit dat bewustzijn een 'schuldgevoel' zullen ervaren --- omdat we geloven dat dat 'schuldgevoel' Betekent dat ze betrouwbaar zijn om weer deel uit te maken van de samenleving. Iemand die geen schuldgevoel ervaart wordt dan bestempelt als 'sociopaat' of 'psychopaat'.

Maar, het is eigenaardig dat wanneer we de oorsprong en het startpunt van schuldgevoelens in onszelf onderzoeken, dat we zullen ondervinden dat schuldgevoelens niet eens een 'echte' of 'oprechte' ervaring/uitdrukking is, maar eerder het gevolg van brainwashing door de ouders die het kind aanleren om zijn omgeving te bespelen en manipuleren door middel van emotionele 'herkenningspunten' die het kind ziet en kopieerd van zijn omgeving, zoals bijvoorbeeld de uitdrukking van 'schuldgevoelens', teneinde hulp en ondersteuning te krijgen van die omgeving en straf te kunnen vermijden/ontlopen/verminderen.

Is dit niet de definitie van een Sociopaat? Het bespelen en manipuleren van mensen door gebruik te maken van het sociaal construct van emotionele uitdrukkingen als voorspelbare reacties in en als de menselijke geest teneinde een persoonlijk doel/verlangen te bevredigen. Ik bedoel, we zijn in die zin dan allemaal sociopaten omdat het iets is dat we allemaal doen - de mensen die de wetenschap dan bestempelt als 'sociopaat' zijn vaak mensen die meer bewust zijn van wat ze eigenlijk aan het doen zijn en dus meer 'intelligent' zijn dan de meeste mensen op vlak van hoe de menselijke geest werkt omwille van hoe en wat ze geobserveerd hebben gedurende hun kindertijd en ontwikkeling in deze wereld. Maar, ik bedoel, het startpunt van schuldgevoelens IS manipulatie, of we ons er nu bewust van zijn of niet - hetgeen wil zeggen dat we allemaal sociopaten zijn.

Het is zelfs zo dat wij, zogezegd 'normale' en 'mentaal/sociaal gezonde' mensen, 'sociopaten' gecreëerd hebben omdat wij onszelf hebben toegestaan te bestaan en onszelf uit te drukken zonder enig grijntje zelf-bewustzijn, zonder enig grijntje verantwoordelijkheid voor hoe we bestaan - en omdat wij onszelf hebben toegestaan elkaar te manipuleren via het voorgeprogrammeerde systeem van emotionele en gevoels-uitdrukkingen en die vorm van 'sociale omgang' hebben aanvaard als 'normaal'. Ik bedoel, uiteraard zullen er dan hier en daar kinderen geboren worden en opgroeien in deze wereld die ergens tijdens hun opgroeiingsproces en ontwikkeling in deze wereld deze connectie tussen hun 'ik-bewustzijn' en de uitdrukking van gevoelens en emoties als het construct van sociale manipulatie dat wij het 'menselijk bewustzijn' noemen, ontbreken omwille van bijvoorbeeld een traumatische gebeurtenis --- waardoor zij deze gevoelens en emoties, die in wezen leugens zijn die we aan onszelf en elkaar verkopen, meer zien voor wat ze eigenlijk zijn, namelijk NIET ECHT, een LEUGEN, en zij zullen deze emotionele en gevoels-uitdrukkingen meer bewust en opzettelijk gaan gebruiken voor persoonlijke overleving.

Wij noemen dit dan 'sociopatisch' gedrag en een 'sociopatische ingesteldheid', maar eigenlijk is het precies hetzelfde als wat wij doen, wij zijn er ons gewoon minder bewust van - en het enige verschil is het ontwikkelingsproces dat het individu ervaren heeft als 'identiteit' in deze wereld en welke ondersteuning het individu al dan niet gekregen heeft van de primaire omgeving in en tijdens dat ontwikkelingsproces om de emotionele en gevoels-uitdrukkingen te aanvaarden als 'echt' en om zichzelf er volledig mee te identificeren tot het punt dat het individu de leugen aanvaard als de realiteit.

Want, ik bedoel - hoe kan wat wij doen, hoe we onszelf uitdrukken en wie we geloven dat we zijn in bijvoorbeeld hoe we ons voelen en hoe we ons emotioneel en gevoelsmatig uitdrukken, 'echt' zijn wanneer er geld en overleving mee gemoeid is - wanneer elk van ons in onze eigen persoonlijke geest constant en continu op onbewust niveau zit te denken aan de persoonlijke overleving in deze wereld -- omdat dat is waar ons economisch systeem ons in dwingt? Hoe kan al wat we doen en zijn, alles van wat en hoe we onszelf uitdrukken tegenover elkaar in en als 'sociale interactie', iets anders zijn dan een constante overlevingsreflex?

In ons systeem zijn we allemaal sociopaten omwille van hoe we getraind worden om elkaar te gebruiken voor onze persoonlijke overleving --- we hebben het gewoon nooit beseft omdat we onszelf nog nooit hebben onderzocht. Neem verantwoordelijkheid voor jezelf, onderzoek Desteni en de Equal Life Foundation en stop de sociopatische natuur van de mens door op te staan voor een verandering in het economische systeem. De tijd is nu.



wordt vervolgd in Dag 350

Dag 301: Mensenrechten en Ouderschap - Hoe kunnen Kinderen 'Speciaal' zijn maar toch Gelijk?

Deze blog is een vervolg op "Dag 299: Mensenrechten en Ouderschap - Het Ene Kind zijn Brood is de Ander zijn Dood?" en "Dag 300: Mensenrechten en Ouderschap - Hoe Programmeren we Ongelijkheid in het Kind?" maakt deel uit van een Blog-Serie die handelt over het Onderzoeken en herdefinieren van de Mensenrechten - in functie van de Gelijk Leven Stichting die als Doel heeft een Samen-Leving te creëren op aarde waarin de Mensenrechten GELEEFD worden in en als onze dagelijkse Realiteit.

Voor Context, zie:
"Dag 267: Mensenrechten en de Gelijk Leven Stichting"
"Dag 268: Een rECHTzetting van de MensenrECHTen"
"Dag 269: Zijn de Mensenrechten een Illusie?"
"Dag 270: Hoe kunnen Mensenrechten bestaan als ze niet in Mij Bestaan?"
"Dag 271: Hoe kunnen Mensenrechten bestaan wanneer Politiek en Economie Gescheiden zijn?"
"Dag 272: Bestaat Politiek wel in Afscheiding van Economie?"
"Dag 273: De Uitvoering van de Mensenrechten is volgens de Wetten van de Natuur"
"Dag 274: Er is geen Krijgen zonder Geven"
"Dag 275: Waarom zien we 'rechten' en 'plichten' als 'beloning' en 'straf'?"
"Dag 276: Wie verantwoordelijkheid neemt voor Het Leven LEEFT de Mensenrechten"
"Dag 277: Rechten voor de Gehersenspoelden"
"Dag 278: Is Vrijheid van Meningsuiting een Basisrecht?"
"Dag 279: Is Vrijheid van Meningsuiting wel een 'Recht' als ik niet begrijp waar mijn Mening vandaan   Komt?"
 "Dag 280: Wil je Rechten, dan moet je Betalen!"
 "Dag 281: Bestaat 'Rechtvaardigheid' wanneer je 'Rechten' bepaald worden door Geld?"
 "Dag 282: Het Recht om Arm te zijn en te Sterven, Dat heb je!"
 "Dag 283: Hoe Dragen Mensenrechten Organisaties bij tot de Schending van de Mensenrechten?"
 "Dag 284: De Mensenrechten Organisaties zijn Marjonetten van onze Onwetendheid"
 "Dag 285: Mensenrechten Organisaties Vechten tegen de Bierkaai"
"Dag 286: Is 'Onderwijs voor Iedereen' een Schijn-Mensenrecht?"
"Dag 287: De Leugen van het 'Recht op Onderwijs'"
"Dag 288: Elimineert Onderwijs werkelijk Armoede?"
"Dag 289: Ego-centrisme is een Opvoeding"
"Dag 290: De Vergiftigde Liefde van de Ouder"
"Dag 291: De uitvoering van de Mensenrechten is Echte Liefde"
"Dag 292: Is je 'Liefde' voor je Kinderen wel Echt?"
"Dag 293: De Uitbuiting van de Menselijke Predispositie door Bedrijven"
"Dag 294: Hoe bespeelbaar zijn Gevoelens?"
"Dag 295: Zijn Ouders de Discipelen van de Bedrijven?"
"Dag 296: Moeten Onze Kinderen beschermd worden tegen de Realiteit?"
"Dag 297: De Leugen zal Ons Beschermen!"
"Dag 298: De Mensenrechten en de Verantwoordelijkheid van de Ouder"




ik besef en realiseer mij dat de mensenrechten geen werkelijke realiteit kunnen zijn zolang ouders blijven vasthouden aan de idee dat hun kind 'speciaal' is en belangrijker is dan alle andere kinderen - omdat ouders hierin niet enkel zelf geen verantwoordelijkheid nemen voor het leven op aarde als ALLE kinderen, maar ze programmeren ook hun eigen kinderen om niet te geven om een ander in eenheid en gelijkheid met zichzelf


ik besef en realiseer mij dat de 'mensenrechten-organisaties' en elke vorm van 'mensen-hulp' of 'solidariteit' in deze wereld altijd ondermaats zal zijn zolang ouders in deze wereld hun kinderen opvoeden vanuit een ego-centrisch standpunt als het willen afschermen en beschermen van HUN kinderen tegen de rest van de wereld --- omdat ouders daarin hun kinderen in wezen programmeren om 'andere mensen' te zien als de vijand in hun persoonlijk gevecht en streven naar overleving, waardoor het zogezegde 'helpen van mensen' door middel van mensenrechten organisaties meer kwaad dan goed zal doen, aangezien ook die hulporganisaties enkel in het teken staan van het ego van de rijken die iets nodig hebben om zich goed te voelen over hun ego-centrische bestaan in deze wereld en de consequenties die dat creëert


ik besef en realiseer mij dat ouders door middel van hoe ze hun kinderen opvoeden het wereldbeeld bepalen en scheppen - en dat, zolang ouders hun kinderen opvoeden om te geloven dat ze 'meer speciaal zijn dan andere kinderen', ze een realiteit manifesteren die niet geeft om hun kinderen en waarin hun kinderen het uiteindelijk zeer moeilijk zullen hebben om te overleven - omdat ELKE ouder in de wereld in hetzelfde ego-centrische standpunt staat van 'MIJN KIND moet overleven, want MIJN KIND is meer speciaal dan andere kinderen', waardoor misbruik gerechtvaardigd wordt in de levens van 'andere mensen' in de naam van de zogezegde 'liefde van de ouder'


ik stel mezelf tot doel om aan te tonen dat als ouders werkelijk zoveel zouden houden van en geven om hun kinderen als ze beweren - dat ze dat enkel kunnen tonen door een wereld te creëren die het beste is voor ALLE kinderen, om er zo zeker van te zijn dat hun kind terecht zal komen in een zorgende omgeving waarin hij nooit zal moeten vechten voor zijn overleving, hetgeen op elke manier het beste is voor het kind --- en dat, als ouders weerstand hebben om dit te doen, dit indiceert dat ze een verborgen agenda hebben en hun kind zien als een persoonlijk BEZIT dat in functie bestaat van hun persoonlijke verlangens en belangen en dat, wanneer ze zeggen dat ze 'houden van' het kind, ze dat enkel zeggen om in te spelen op de overlevings-angsten in het kind om een afhankelijkheidsrelatie te creëren in het kind tegenover zijn ouders, zodat de ouders altijd macht en controle zullen hebben over het kind


ik stel mezelf tot doel om aan te tonen dat 'liefde' enkel echt kan zijn wanneer het zichtbaar en tastbaar HIER is, als een fysieke werkelijkheid - omdat dat de enige vorm van 'liefde' is waar het kind werkelijk op kan vertrouwen en waarin het kind werkelijk voor zichzelf kan ZIEN dat zijn ouders om hem geven -- waardoor de ouder zelfs niet meer hoeft te zeggen 'ik hou van je' en 'ik doe dit omdat ik van je hou' en 'het is voor je bestwil' --- omdat, de enige reden waarom ouders in deze wereld zo'n dingen moeten zeggen tegen het kind is omdat het niet te zien is en af te lezen valt uit de directe fysieke omgeving van het kind, uit het economische systeem en uit wat het kind ziet als de taferelen van al het lijden in deze wereld, en omdat het dus niet ECHT is - waardoor de ouder verwacht en wil dat het kind GELOOFT dat de ouder van hem houdt, ondanks de fysieke bewijzen tot het tegendeel


ik besef en realiseer mij dat, zolang ouders kinderen laten sterven van de honger in deze wereld, hun 'liefde' tegenover hun eigen kind niet echt kan zijn - omdat de ouder niet in staat is om het kind te zien als het geschenk van het leven dat het werkelijk is, aangezien hij niet inziet dat het LEVEN in zijn kind precies hetzelfde is, van dezelfde substantie is, als het leven in en als alle kinderen in deze wereld



ik besef en realiseer mij dat de idee en het geloof van de ouder dat 'MIJN KIND speciaal is' - ingeprent geweest is door bedrijven via reclame die dit geloof dan kunnen uitbuiten om hun producten te verkopen aan elke ouder die de zogezegde 'speciaalheid' van zijn kind wil ondersteunen en 'eren' door middel van GEVOELENS in te prenten in het kind via beloningen zoals snoep, speelgoed, kleding en allerhande spullen --- en dat ouders zich hierin hebben laten bespelen in hun eigen voorgeprogrammeerde GEVOELENS van 'speciaalheid' - door niet in te zien dat geen enkel kind 'speciaal' of beter is dan andere kinderen omdat die 'speciaalheid' nooit mogelijk zou zijn zonder GELD en dus niet ECHT is, hoewel elk kind wel een 'unieke' expressie is van het leven en elk kind is even-waardig


ik stel mezelf tot doel om aan te tonen dat de 'speciaalheid' van een kind enkel echt kan zijn wanneer het niet afhankelijk is van hoeveel geld de ouders hebben en kunnen gebruiken om spullen te kopen die een GEVOEL van 'speciaalheid' dienen te creëren in het kind en dat de ware 'speciaalheid' van elk kind enkel tot expressie kan komen wanneer het zichzelf niet steeds moet afmeten aan en instellen op GELD en OVERLEVING maar wanneer het de vrijheid heeft om zichzelf onvoorwaardelijk uit te drukken en ontdekken zonder 'beter' te moeten zijn dan 'de anderen' --- en dat de 'speciaalheid' van een kind dus enkel echt kan zijn in een wereld die elk kind ter wereld gelijkmatig waardeert en ondersteunt

Ik stel mezelf tot doel om het woord 'speciaal' in relatie tot kinderen te herdefiniëren van een competitieve speciaalheid die afhankelijk is van hoeveel geld men heeft om zijn 'speciaalheid' als 'superioriteit' te kopen - naar een 'speciaalheid' die bestaat in en als GELIJKHEID -- waarin elk kind speciaal en uniek is in zijn expressie maar toch gelijk, als in EVENWAARDIG





DIP Lite - Gratis Online Cursus in Zelf-Ondersteuning voor Beginners
DIP PRO - Een Desteni Cursus voor zij die Klaar zijn om de Reis van hun Leven te Maken
desteni.org - Doe mee in Discussies op het Forum en/of Onderzoek het Desteni Materiaal
eqafe.com - Investeer in de Verscheidene Interviews Als Ondersteuning in je Reis naar Zelf-Perfectie
equalmoney.org - Leer Over een GelijkGeld Systeem en Stem op de Doelen en Principes
Equal Life Foundation - Facebook Stream met de Dagelijkse Realiteit en Oplossingen
Creations Journey To Life 7 Year Process Blogs
Heavens Journey To Life 7 Year Process Blogs

Dag 284: De Mensenrechten Organisaties zijn Marjonetten van onze Onwetendheid

Dit is een verderzetting van "Dag 283: Hoe Dragen Mensenrechten Organisaties bij tot de Schending van de Mensenrechten?" en maakt deel uit van een Blog-Serie die handelt over het Onderzoeken en herdefinieren van de Mensenrechten - in functie van de Gelijk Leven Stichting die als Doel heeft een Samen-Leving te creëren op aarde waarin de Mensenrechten GELEEFD worden in en als onze dagelijkse Realiteit.

Voor Context, zie:
"Dag 267: Mensenrechten en de Gelijk Leven Stichting"
"Dag 268: Een rECHTzetting van de MensenrECHTen"
"Dag 269: Zijn de Mensenrechten een Illusie?"
"Dag 270: Hoe kunnen Mensenrechten bestaan als ze niet in Mij Bestaan?"
"Dag 271: Hoe kunnen Mensenrechten bestaan wanneer Politiek en Economie Gescheiden zijn?"
"Dag 272: Bestaat Politiek wel in Afscheiding van Economie?"
"Dag 273: De Uitvoering van de Mensenrechten is volgens de Wetten van de Natuur"
"Dag 274: Er is geen Krijgen zonder Geven"
"Dag 275: Waarom zien we 'rechten' en 'plichten' als 'beloning' en 'straf'?"
"Dag 276: Wie verantwoordelijkheid neemt voor Het Leven LEEFT de Mensenrechten"
"Dag 277: Rechten voor de Gehersenspoelden"
"Dag 278: Is Vrijheid van Meningsuiting een Basisrecht?"
"Dag 279: Is Vrijheid van Meningsuiting wel een 'Recht' als ik niet begrijp waar mijn Mening vandaan   Komt?"
 "Dag 280: Wil je Rechten, dan moet je Betalen!"
 "Dag 281: Bestaat 'Rechtvaardigheid' wanneer je 'Rechten' bepaald worden door Geld?"
 "Dag 282: Het Recht om Arm te zijn en te Sterven, Dat heb je!"


 ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat de mensenrechten organisaties nooit een politiek standpunt hebben ingenomen, en nooit werkelijk de aandacht van de mens wijzen op de economische structuren die het echte onderliggende probleem en oorzaak zijn van schendingen van de mensenrechten - maar eerder de mens willen 'respecteren' in zijn 'verlangens' en zijn 'levensstijl', om geld te kunnen verdienen door middel van donaties te krijgen van mensen, hetgeen impliceert dat die mensenrechten organisaties enkel geinteresseerd zijn in geld en niet werkelijk in het absoluut veranderen van de basis van het systeem op aarde om een betere wereld te creëren voor allen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat het feit dat de mensenrechten organisaties geen moeite doen om de mens in de 'eerstewereld-landen' te onderwijzen over hoe het economische systeem werkt dat aan de oorsprong ligt van de situaties van misbruik en uitbuiting en deprivatie in deze wereld, aantoont dat die organisaties niet werkelijk geinteresseerd zijn in het veranderen van de wereld en dus werkelijk van de mensenrechten een realiteit te maken --- maar dat ze een soort van 'stroman' zijn, een afleiding, een 'marjonet', bedoelt om de illusie te creëren dat de mensenrechten geëerd worden, terwijl het in de realiteit net het tegenovergestelde is -- aangezien de mensenrechten organisaties de mensen in de welvaartslanden een positief gevoel geven over 'de wereld' en op geen enkele manier aansporen om hun omgeving en de consequenties/impact van hun daden op de rest van de wereld te onderzoeken die in wezen het tegenovergestelde manifesteren van dat positieve gevoel dat ze hebben over zichzelf, waardoor ze dus nooit hun verantwoordelijkheid zullen inzien en nooit zullen opstaan om het systeem daadwerkelijk te veranderen zodat het het beste werkt voor allen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat de mensenrechten organisaties die zogezegd als doel hebben om toe te zien dat de mensenrechten geëerd worden in deze wereld, in wezen deel uitmaken van het systeem dat de mensenrechten op dagelijkse basis schendt en dat de reden is dat er een 'declaratie van de mensenrechten' opgesteld geweest is in de eerste plaats, en dat ze daarom duidelijk niet geintereseerd zijn om de mensenrechten op een werkelijke manier uit te voeren, maar om de mensenrechten eerder een 'commoditeit' te maken, een 'privilege-recht' --- waarin het lijden van mensen uitgebuit en gebruikt wordt om in te spelen op het schuldgevoel van de mensen in de eerstewereld-landen, om geld te verdienen dat dan weer mooi richting de grote bedrijven in deze wereld om de middelen te kopen die nodig zijn om mensen in de derdewereld-landen zogezegd te 'helpen' -- terwijl het geld dat de mensenrechten organisaties nooit genoeg zal zijn om iedereen werkelijk onvoorwaardelijk te ondersteunen en te voorzien van hun basisnoodzakelijkheden

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat de mensenrechten organisaties in wezen werken als een onderdeel van de grote bedrijven in deze wereld omdat dat ze met het geld dat ze inzamelen producten kopen van de bedrijven om voedselpakketten en 'overlevingsmiddelen' en medicijnen naar de derdewereld-landen te sturen, waardoor de bedrijven de enigen zijn die daar werkelijk voordeel uit halen - en hun 'hulp' uiteindelijk alleen maar resulteert in een verlenging van het lijden omdat ze op geen enkele manier een permanente oplossing bieden

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat hoe de mensenrechten organisaties te werk gaan is als een 'liefdadigheids-organisatie', die gebaseerd is op de idee dat de armoede, het misbruik en het lijden waarin de 'arme landen', de 'derdewereld-landen' zich in bevinden hun 'eigen schuld' is, en dat wij hier in het westen zo 'lief' en altruïstisch zijn dat we ons 'hardverdiende geld' willen opgeven voor hen, zomaar, 'gratis en voor niets' --- waarin wij ondersteund worden in een gevoel van superioriteit tegenover de 'derdewereld-landen' en waardoor wij op geen enkele manier inzien hoe het hele economische systeem en hoe landen in relatie staan met elkaar, gebaseerd is op ongelijkheid, en dat wij hier in het westen in feite het meeste misbruik maken van die voorbepaalde 'ongelijkheid' door niet te beseffen dat we evengoed zelf in een derdewereld-land geboren hadden kunnen worden en daardoor een leven zouden moeten doorstaan van onrechtvaardigheid, oneerlijkheid, misbruik en uitbuiting, zonder dat dat onze eigen 'keuze' zou geweest zijn -- en dat wij dus in werkelijkheid, omwille van het land en de economische positie waarin we geboren zijn, net het meest verantwoordelijk zijn voor wat er in de rest van de wereld gebeurt, en dat het de bedoeling is dat wij verantwoordelijkheid nemen voor de fouten die door de voorgaande generaties gemaakt zijn en dus het huidige systeem van ongelijkheid en misbruik 'recht zetten', in de plaats van onszelf te verschuilen achter zogezegde kinderlijke 'onschuld' als de 'onwetendheid' waarin/waarmee we geboren zijn, door te DELEN wat wij hebben en van de mensenrechten een realiteit te maken --- omdat wij hier in het westen, omwille van een geschiedenis aan slavernij en onderdrukking van het Zuiden, nu eenmaal de macht en dus de verantwoordelijkheid hebben om dat te doen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te geloven dat de mensenrechten organisaties een teken van 'altruïsme' en 'liefdadigheid' zijn van het westen - in de plaats van in te zien dat de mensenrechten organisaties opzettelijk als een 'liefdadigheids-organisatie' ontworpen zijn door de grote bedrijven in deze wereld om in te spelen op mijn GEVOELENS van superioriteit - zodat ik nooit voor mezelf zou stilstaan bij of zou onderzoeken hoe het economische/politieke systeem echt in elkaar zit en wat mijn plaats is in dat systeem, zodat ik dus ook nooit zou beseffen dat de armoede, de uitbuiting en het misbruik en de hongersnood in al die landen een direct resultaat is van mijn levensstijl hier in het westen, en van de misbruikende 'meester-slaaf' relaties die in de geschiedenis gevormd zijn tussen onze landen en die nu nog steeds impliciet onderhouden worden - en dat het dus mijn verantwoordelijkheid is om het systeem te veranderen tot een systeem dat de mensenrechten op elke manier eert en respecteerd voor elk mens één en gelijk --- omdat, als ik dat zou inzien dan zouden de huidige 'één procent' hun machtsstatus en rijkdom verliezen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd de mensenrechten organisaties te vertrouwen om de mensenrechten uit te voeren in deze wereld in mijn naam, en om al de 'negatieve' consequenties' van het menselijk systeem 'weg te vagen' uit mijn bewustzijn, zodat ik mij goed kan voelen over mezelf en zodat ik het gevoel kan hebben en kan geloven dat ik zelf niets hoef te doen-- en dat ik daarin mezelf heb toegestaan alle verantwoordelijkheid uit handen te geven

Wordt vervolgd in Dag 285

Dag 282: Het Recht om Arm te zijn en te Sterven, Dat heb je!

Dit is een verderzetting van "Dag 280: Wil je Rechten, dan moet je Betalen!" en "Dag 281: Bestaat 'Rechtvaardigheid' wanneer je 'Rechten' bepaald worden door Geld?"


ik besef en realiseer mij dat zolang rechten afhankelijk zijn van het 'recht-systeem' dat afhankelijk is van GELD, dat 'mensenrechten' niet kunnen bestaan voor elk mens gelijk en onvoorwaardelijk --- en dat die 'rechten' dus enkel gelden voor de 'rijken', die die rechten en het recht-systeem kunnen gebruiken om hun rijkdom te beschermen tegen de armen --- en dat het 'recht-systeem' dus in wezen de 'mensen-rechten' van de armen wegneemt in de plaats van schenkt omdat het recht systeem enkel werkt voor en door middel van zij die geld hebben om zichzelf te representeren en verdedigen in de 'recht-zaal'

ik besef en realiseer mij dat de mensenrechten nooit echt bestaan hebben als een 'geven-om' elk mens onvoorwaardelijk omdat het systeem dat het lijden in de levens van mensen produceerde nooit veranderd geweest is en omdat de 'machtshebbers', degenen die de macht hadden om het systeem daadwerkelijk structureel te veranderen, niet werkelijk gaven om de mensheid en dus de 'mensenrechten' hebben gecreëerd om 'het volk' wijs te maken dat 'alles ok' is en dat 'de wereld ok is' en dat er gewerkt wordt aan oplossingen --- terwijl zij hun superieure machtspositie kunnen blijven verzekeren

ik besef en realiseer mij dat mensenrechten niet echt kunnen zijn tenzij ze een structureel deel uitmaken van hoe het economische systeem werkt, op elk vlak en op elke manier, en tenzij ze de basis vormen van de systemen die het leven op aarde dirigeren --- en dat, zolang het huidige systeem van competitie, van winnaars en verliezers, een systeem dat niet onvoorwaardelijk geeft om het leven en dat niet geconstrueerd is op basis van het ondersteunen van het leven, blijft bestaan, zijn de mensenrechten een illusie die enkel 'bestaan' om de rijke mensen het gevoel te geven dat de wereld 'in orde' en 'ok' is en dat ze dus niets moeten doen om het lijden te stoppen dat ze dagelijks zien op het nieuws

ik stel mezelf tot doel om op te staan in deze wereld als een wezen dat werkelijk geeft om het leven en dat verantwoordelijkheid neemt voor het bestaan, en dat staat als een levend voorbeeld van wat het beste is voor allen --- zodat ik kan bijdragen tot het creëren van een systeem dat structureel gefundeerd is op een praktische uitvoering van de mensenrechten -- zodat geen enkel kind ter wereld ooit nog moet lijden

ik besef en realiseer mij dat de 'mensenrechtenorganisaties' in deze wereld niet werkelijk geven om de mensheid en niet werkelijk geinteresseerd zijn om te doen wat moet om van de mensenrechten en praktische realiteit te maken, omdat ze zich op geen enkele manier bezig houden met het ontwikkelen van een politieke oplossing, en in wezen werken op basis van de structuur van het huidige systeem met als doel het huidige systeem te laten bestaan en aan mensen de illusie te bieden dat er 'iets gedaan wordt' en dat alles dus ok is in de wereld, en om aan mensen het gevoel te geven dat ze niet echt moeten opstaan in deze wereld --- en dat daarom mensenrechtenorganisaties dus een creatie zijn van de Elite in deze wereld die er alles aan wil doen om hun machtspositie te behouden en om het huidige systeem intact te houden, omdat ze weten dat als mensen zouden beseffen welke 'onrechtvaardigheid' er werkelijk bestaat ten gevolge van dit systeem, en dat de mensen die de macht hebben in deze wereld daar absoluut niet om geven, dan zouden mensen opstaan en de wereld veranderen, en dan zou de elite hun macht en rijkdom verliezen

ik stel mezelf tot doel om het proces te bewandelen van het systeem te onderzoeken en praktische manieren te vinden waarop de mensenrechten een praktische realiteit kunnen worden voor elk mens, zoals altijd de bedoeling was - omdat ik besef dat het niet aanvaardbaar is dat er een elite bestaat in deze wereld die ALLES hebben, terwijl er kinderen omkomen van de honger, van dorst, van de kou of omwille van welke reden dan ook die te maken heeft met het feit dat ze niet genoeg middelen hebben om voor zichzelf te zorgen of dat hun ouders niet de middelen hebben om voor hen te zorgen --- en omdat ik besef dat die elite er op dit moment alles aan doet om de mensenrechten net NIET om te zetten in een praktische realiteit, omdat ze angst hebben dat zij dan minder grondstoffen en dus minder 'rijkdom' voor zichzelf zouden hebben

ik stel mezelf tot doel om aan te tonen dat het huidige systeem niet 'rechtvaardig' of 'correct' of 'juist' of aanvaardbaar is, op welke manier dan ook --- en dat de enige reden waarom we het blijven aanvaarden en waarom het blijft bestaan is omdat de mensen die geld hebben hun hebzuchtige aard verbergen achter allerlei 'rechtvaardigingen' en redeneringen om zichzelf ervan te overtuigen dat de huidige stand van zaken 'rechtvaardig' is en dat het om de één of andere reden 'rechtvaardig' is dat zij kunnen leven terwijl zoveel kinderen in deze wereld moeten sterven omdat zij niet willen DELEN

ik stel mezelf tot doel om aan te tonen dat wij in en als de menselijke samenleving, en vooral hier in het westen, de middelen, de kans en de mogelijkheid hebben om van de mensenrechten een politieke, werkelijke, praktische realiteit te maken voor elk mens op aarde, en om ervoor te zorgen dat geen enkel kind ooit nog moet lijden - en dat de enige reden dat we dat niet doen is omdat we onszelf hebben laten hersenspoelen met allerlei redenen, excuses en rechtvaardigingen om onszelf ervan te overtuigen dat we 'het niet kunnen', dat 'het onmogelijk is', dat we 'te zwak zijn' of 'te dom zijn' of 'maar mens zijn', etc..., waar we onszelf achter verschuilen, omdat we in wezen 'geen zin' hebben om op te staan uit angst dat we ons comfortabele leventje vol gewoontes moeten opgeven en dat we zelf iets zullen verliezen, ondanks het gezond verstand dat als we een wereld creëren die het beste is voor ALLEN, en die ELK MENS onvoorwaardelijk ondersteund, dat die wereld dan zowieso ook het beste zal zijn voor onszelf op elke manier

Dag 281: Bestaat 'Rechtvaardigheid' wanneer je 'Rechten' bepaald worden door Geld?

Dit is een verderzetting van "Dag 280: Wil je Rechten, dan moet je Betalen!" 

Deze blog maakt deel uit van de Blog-Serie die handelt over het Onderzoeken en herdefinieren van de Mensenrechten - in functie van de Gelijk Leven Stichting die als Doel heeft een Samen-Leving te creëren op aarde waarin de Mensenrechten GELEEFD worden in en als onze dagelijkse Realiteit.

Voor Context, Lees:
"Dag 267: Mensenrechten en de Gelijk Leven Stichting"
"Dag 268: Een rECHTzetting van de MensenrECHTen"
"Dag 269: Zijn de Mensenrechten een Illusie?"
"Dag 270: Hoe kunnen Mensenrechten bestaan als ze niet in Mij Bestaan?"
"Dag 271: Hoe kunnen Mensenrechten bestaan wanneer Politiek en Economie Gescheiden zijn?"
"Dag 272: Bestaat Politiek wel in Afscheiding van Economie?"
"Dag 273: De Uitvoering van de Mensenrechten is volgens de Wetten van de Natuur"
"Dag 274: Er is geen Krijgen zonder Geven"
"Dag 275: Waarom zien we 'rechten' en 'plichten' als 'beloning' en 'straf'?"
"Dag 276: Wie verantwoordelijkheid neemt voor Het Leven LEEFT de Mensenrechten"
"Dag 277: Rechten voor de Gehersenspoelden"
"Dag 278: Is Vrijheid van Meningsuiting een Basisrecht?"
"Dag 279: Is Vrijheid van Meningsuiting wel een 'Recht' als ik niet begrijp waar mijn Mening vandaan Komt?"


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd  niet in te zien dat enkel degenen die geld hebben in deze wereld 'rechten' hebben, aangezien die 'rechten' afhankelijk zijn van het 'recht-systeem' dat werkt op basis van geld, en enkel luistert naar zij die geld hebben voor een advocaat en om de legale procedures te bestuderen en betalen -- en dat de zogezegde 'mensenrechten' in de Declaratie van de UN enkel 'bestaan' om mensen de illusie te bieden dat er oplossingen zijn in deze wereld en dat het economische en politieke systeem niet gewoon een groepje rijke mensen zijn die koste wat kost hun rijkdom en macht willen behouden in het systeem, en dat die 'mensenrechten' er dus eigenlijk enkel zijn om ervoor te zorgen dat het hele systeem niet werkelijk structureel zou veranderen zodat elk mens gelijk bedeeld wordt, als wat werkelijk een uitvoering van de Mensenrechten zou zijn

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat als de 'politieke grootmachten' van de wereld werkelijk geïnteresseerd zouden zijn in het uitvoeren van de mensenrechten, dat ze het hele economische systeem volledig hergestructureerd zouden hebben zodat elk mens gelijk bedeeld wordt en geëerd wordt in zijn basis-rechten zoals die neergeschreven staan in de 'Declaratie van de Mensenrechten' --- en dat het feit dat die politieke instanties het huidige economische systeem dat in de eerste plaats verantwoordelijk was en de reden was voor de noodzaak aan 'mensenrechten' hebben laten bestaan, een teken is dat het nooit de bedoeling was om van de 'mensenrechten' een realiteit te maken, maar enkel om de 'bevolking' van de wereld het GEVOEL te geven dat er iets veranderd is, om de 'gemoederen' weer te bedaren

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat de 'Mensenrechten' altijd werden opgesteld of 'bijgewerkt' na een grote oorlog, als een reactie van angst voor een volgende oorlog --- waardoor de mensenrechten altijd werden opgesteld vanuit het startpunt om 'de vrede te bewaren', en dus niet vanuit het startpunt van werkelijk te doen wat het beste is voor allen op een echte praktische leefbare manier -- en dat de 'mensenrechten' daarom enkel woorden op papier zijn die niet op een praktische manier geleefd worden in het systeem, omdat het systeem dat de oorlogen doorheen de geschiedenis geproduceerd heeft, nooit structureel veranderd geweest is, aangezien het altijd de 'machtshebbers' waren, als degenen die hun positie van macht en rijkdom in het systeem wilden bewaren,  die de 'mensenrechten' hebben opgesteld -- en dat het daarom onvermijdelijk is dat er oorlogen blijven komen die meer en meer lijden produceren, omdat het huidige systeem altijd al gebaseerd geweest is op uitbuiting, misbruik en slavernij

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat er altijd een soort van 'declaratie van de mensenrechten' opgesteld geweest is na elke grote oorlog in een poging van de machtshebbers om het volk te 'bedaren' en 'gerust te stellen' en om het vertrouwen van het volk te herstellen in hun overheid door hen het gevoel te geven dat de overheid nu wel om hen geeft en dat alles zal veranderen, zonder dat er ooit werkelijk een structurele verandering heeft plaatsgevonden in het economisch systeem, de bezitters en de machtshebbers en zij die geld hebben in deze wereld zijn altijd mooi op hun plaats blijven zitten --- en dat het meer een 'vanzelfsprekend' gegeven is dat de economie een 'boost' krijgt na elke 'depressie'/'oorlog'/'recessie', waardoor het steeds LEEK ALSOF het systeem was 'veranderd' en ALSOF mensen plots meer 'rechten' en 'vrijheid' hadden, waardoor niemand ooit inzag dat het systeem dat de oorlog, het conflict en het lijden had gecreëerd in de eerste plaats nooit echt veranderd is, maar dat er enkel meer politieke 'gebakken lucht' was bijgekomen in de vorm van allerlei 'declaraties' en 'stellingen' die nooit echt in de praktijk worden uitgevoerd maar steeds een 'religie'/'ideologie' blijven om een positief GEVOEL te genereren in 'het volk' - en dat het dus onvermijdelijk is dat zolang het huidige systeem niet werkelijk structureel verandert om elk mens onvoorwaardelijk gelijk te bedelen en gebaseerd te zijn op het principe van Gelijkheid en Wederzijdse Ondersteuning, er oorlogen en conflict en lijden zullen blijven komen en escaleren omdat dat het gevolg is van het principe van 'meesters' en 'slaven', 'rijken' en 'armen' en 'winnaars' en 'verliezers' waar het huidige systeem op gebaseerd is

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat, ondanks de 'declaratie van de mensenrechten' waarin OP PAPIER elk mens zogezegd het recht heeft op bestaan en dus op de middelen om dat bestaan mogelijk te maken, in de realiteit dit recht niet beantwoord wordt omdat mensen enkel aanspraak kunnen maken op hun 'rechten' via het 'recht-systeem', dat werkt op basis van geld --- waardoor de 'armen', als dus degenen in deze wereld die hun 'rechten' het meest nodig hebben, gemarginaliseerd geraken en niet gezien of gehoord worden in en door het systeem omdat ze het geld niet hebben om te betalen voor advocaten of gerechtelijke procedures of de opvoeding/onderwijs om te begrijpen hoe het recht-systeem werkt --- terwijl de mensen in deze wereld die wel geld hebben GELOVEN dat 'mensenrechten' bestaan en dat de wereld 'rechtvaardig' is omdat ze niet inzien hoe het 'recht-systeem' ontworpen is om de rechten van zij die ze het meest nodig hebben te ontkennen door te werken op basis van GELD en door niet aan allen onvoorwaardelijk Gelijk geld te geven

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te geloven dat 'rechtvaardigheid' bestaat en dat de wereld 'rechtvaardig' is door te GELOVEN in de 'Mensenrechten' en door nooit te hebben ingezien hoe mensen ondermijnd worden in die 'basis-rechten' doordat het recht-systeem afhankelijk en afgescheiden is van het Economische Systeem, dat gebaseerd is op het medogenloze Principe van 'Overleving van de Sterksten' --- en nooit te hebben ingezien dat 'Rechtvaardigheid' daardoor gedefinieerd is in en als de Economische Principes van 'Overleving van de Sterken', waardoor ik mezelf heb toegestaan impliciet te aanvaarden dat de 'Armen' en dus de 'zwakkeren' in deze wereld geen echte 'Rechten' hebben, en dat 'Rechten' in deze wereld enkel bestaan voor de Rijken om te beschermen wat ze Hebben --- en dat de 'Mensenrechten' dus een leugen zijn die enkel bestaan in functie van het 'imago' van de wereld-leiders als zogezegde 'altruïstisch' ingestelde Wezens


Wordt Vervolgd in Dag 282

Dag 280: Wil je Rechten, dan moet je Betalen!

Dit is een verderzetting in de Blog-Serie die handelt over het Onderzoeken en herdefinieren van de Mensenrechten - in functie van de Gelijk Leven Stichting die als Doel heeft een Samen-Leving te creëren op aarde waarin de Mensenrechten GELEEFD worden in en als onze dagelijkse Realiteit.

Voor Context, Lees:
"Dag 267: Mensenrechten en de Gelijk Leven Stichting"
"Dag 268: Een rECHTzetting van de MensenrECHTen"
"Dag 269: Zijn de Mensenrechten een Illusie?"
"Dag 270: Hoe kunnen Mensenrechten bestaan als ze niet in Mij Bestaan?"
"Dag 271: Hoe kunnen Mensenrechten bestaan wanneer Politiek en Economie Gescheiden zijn?"
"Dag 272: Bestaat Politiek wel in Afscheiding van Economie?"
"Dag 273: De Uitvoering van de Mensenrechten is volgens de Wetten van de Natuur"
"Dag 274: Er is geen Krijgen zonder Geven"
"Dag 275: Waarom zien we 'rechten' en 'plichten' als 'beloning' en 'straf'?"
"Dag 276: Wie verantwoordelijkheid neemt voor Het Leven LEEFT de Mensenrechten"
"Dag 277: Rechten voor de Gehersenspoelden"
"Dag 278: Is Vrijheid van Meningsuiting een Basisrecht?"
"Dag 279: Is Vrijheid van Meningsuiting wel een 'Recht' als ik niet begrijp waar mijn Mening vandaan Komt?"

 "Ons RechtsSysteem bijvoorbeeld, werkt enkel via Geld en dus, eenmaal je zonder Geld zit is er Zeer Weinig dat je kan doen om je Rechten te Beschermen - en dat wil zeggen dat: de Rechten die Je Hebt niet werkelijk Rechten zijn, het zijn Rechten Onderhevig-aan Geld; hetgeen zou Indiceren dat er niet werkelijk, in de realiteit, Bestaande MensenRechten zijn in de Wereld. MensenRechten worden Enkel Gebruikt door Zij die al Hebben, om 'Wat ze Hebben' te Beschermen - Wat dit dan ook voor Consequenties en Effect zal hebben op Anderen die Niet in een Gelijke Positie staan." (Day 375: The Natural Learning Ability of the Human - Creation's Journey to Life)

Als je geld nodig hebt om een advocaat te betalen die voor het Gerechtshof gaat 'pleiten' voor 'jouw zaak' en jouw 'rechten' gaat 'verdedigen' --- hoe 'echt' zijn onze 'rechten' in deze wereld dan eigenlijk. Wil dit dan zeggen dat, zodra we zonder geld vallen, dat we onze zogezegde 'rechten' zoals ze neergeschreven zijn in de Grondwet en de 'Declaratie van de Mensenrechten', mogen vergeten. En wil dat dan ook zeggen dat schendingen van de mensenrechten niet gehoord worden tenzij mensen genoeg geld hebben om advocaten te betalen die hun 'zaak' ter Oren van het Gerecht brengen, en dat daarom Bedrijven en Rijke mensen die niet geven om een ander vrij spel krijgen om anderen te misbruiken en deze wereld uit te buiten en te misbruiken, omdat, zolang ze ervoor zorgen dat hun arbeiders net genoeg geld verdienen om te overleven, kunnen ze zich ervan verzekeren dat die Arbeiders nooit genoeg geld bijeen zullen rapen om aanspraak te maken op hun basisrecht op onderdak, proper water en voedsel via gerechtelijke middelen... omdat, als ze zelf niet opkomen voor hun rechten, zal niemand anders het doen.

En de hulporganisaties, zoals Amnesty International.... in hoeverre hebben zij het systeem van misbruik en consistente dagelijkse uitbuiting van mensen in deze wereld ooit echt kunnen veranderen? Ze blijven maar geld inzamelen om 'acties' te voeren en zogezegd te helpen', maar altijd op nieuw blijkt dat al dat geld niet genoeg was om echt een structureel verschil te maken in hoe overheden en/of bedrijven met Mensen omgaan, in hoe misbruik deel is gaan uitmaken van onze Economie. Omdat, de grote bedrijfsexecutieven hebben uiteraard honderd maal meer geld dan de hulporganisaties, en zullen dus de gerechtelijke stappen die de organisaties ondernemen in hun poging om 'een verschil te maken' op elke manier schaak zetten, waardoor de hulporganisaties uiteindelijk vooral veel geld verspillen aan dure advocaten en gerechtelijke procedures die pijnlijk lang blijven aanslepen en mensen in het Westen die doneren aan die organisaties het gevoel geven dat ze 'al zoveel geld gegeven hebben', maar de problemen en de schendingen van de mensenrechten blijven zich opstapelen in deze wereld -- en dus leggen mensen zich erbij neer dat het nu eenmaal niet beter kan, ondanks alle moeite die de hulporganisaties doen in onze naam en met 'ons geld'.

Als het uitvoeren van de mensenrechten iets is dat je zelf moet 'opeisen' en dat enkel kan wanneer je al geld hebt om een schending op 'officiele wijze' aan te klagen, wil dat dan niet zeggen dat het huidige systeem in wezen ontworpen is om opzettelijk een 'laag' van 'arme mensen' te creëren die dan  gemarginaliseerd worden tot het punt waarop ze niet gezien of gehoord worden en op geen enkele manier iets te zeggen hebben in het systeem, ondanks het feit dat ze de MEERDERHEID zijn, en dan in stilte lijdzaam 'verdwijnen'  --- om zo een klein groepje van 'elite' te behouden in deze wereld, als de MINDERHEID die al het geld en al de middelen heeft, terwijl de groter wordende groep 'armen' een soort van 'collaterale schade' is. Hoe kunnen wij nog steeds geloven dat we in een democratie leven wanneer het duidelijk is dat de meerderheid van mensen in deze wereld geen stem heeft in het systeem -- want, als het systeem werkelijk gebaseerd zou zijn op een democratisch stelsel van de 'macht aan de meerderheid', dan zouden de mensenrechten al lang een realiteit zijn, dan zou elk mens al lang onvoorwaardelijk onderdak, proper water, voeding en onderwijs krijgen.

Maar het huidige systeem is ontworpen om de macht aan de minderheid te behouden --- om de meerderheid, namelijk de ARMEN, opzettelijk geen stem te geven en dus geen drukkingskracht te geven in het systeem door de mensenrechten onderhevig te maken aan GELD, hetgeen wil zeggen dat de Mensenrechten nooit echt geweest zijn - en enkel bestaan op papier om Mensen het gevoel te geven dat het systeem om hen geeft en dat ze veilig zijn, en om te GELOVEN dat er werkelijk iets gedaan wordt aan het onnoembare lijden in deze wereld en daarin de realiteit van de situatie te negeren.


Wordt Vervolgd in Dag 281