Dag 526: Het Eerste Begin in het Proces van Zelf-Zuivering - De Vijand Zit Vanbinnen

 Dag 526: Het Eerste Begin in het Proces van Zelf-Zuivering 

De Vijand zit Vanbinnen

In het begin van mijn proces van zelf-verandering en zelf-zuivering had ik dus het gevoel en geloofde ik dat 'iedereen tegen mij is' omdat dat de reactie was die plaatsvond in mijn geest omdat ik mijn realiteit begon te bevragen - en omdat ik daarin de 'status quo' van al wat ik ooit voor 'waar' en 'echt' had aangenomen --- en omdat ik nooit inzicht heb verworven in hoe de geest eigenlijk functioneert en hoe er beschermings- en verdedigingsmechanismen bestaan in en als de geest die bijvoorbeeld opzettelijk negatieve ervaringen van weerstand en conflict zullen opwekken en genereren in mezelf vanaf het moment dat ik aan de structuur van de geest durf te ratelen - dit zodat ik ver weg zal blijven van het opbouwen van gewaarzijn in mezelf in relatie tot wie ik ben en hoe ik besta in en als de geest en het fysieke lichaam en zodat ik zal blijven bestaan als  een 'machine' zonder gewaarzijn in verband met 'Hoe' ik als 'machine' eigenlijk werkelijk besta.

Dit heb ik echter pas kunnen ontdekken en inzien na het bewandelen van mijn eigenlijke process van zelf-zuivering - waarin ik ben gaan beseffen dat heel veel van wat ik dacht en geloofde over mijn omgeving en de mensen daarin in feite mijn eigen creatie was in mijn geest en dat ik door middel van wat ik in mijn geest onbewust creëerde, mijn fysieke werkelijkheid en omgeving aanspoorde en stimuleerde om op een specifieke manier op mij te reageren.

Ik heb immers komen in te zien dat als je bestaat in en als de geest, dat je dan in een eigenaardige wereld bestaat waarin je niet werkelijk ziet wat er zich eigenlijk afspeelt in je fysieke omgeving en realiteit - wie de mensen in je leven en wereld werkelijk zijn -- want je kijkt door een bril die niet enkel gekleurd is door maar volledig opgemaakt is van je eigen interne ideëen, geloofsystemen, meningen, opinies en gedachten, gevoelens en emoties. Dus, dat wil zeggen dat wat je ziet in de mensen om je heen en waar je soms die mensen van beschuldigt, niet noodzakelijk werkelijk zo 'is', maar meer in feite afhankelijk is van je eigen perceptie en voorgeprogrammeerde interne verwachtingspatronen.

Zo was het dus ook in het begin van mijn process - is dat, het interne conflict dat geactiveerd werd in en als mijn geest, zijnde een beschermings- en verdedigingsmechanisme van de geest zelf als reactie op wat ik deed in en als mezelf , met name aanzetten in een proces van gewaarwording en zuivering in relatie tot hoe ik besta in en als de structuur van de geest - werd in mijn geest geprojecteerd in en op mijn externe omgeving, waardoor het leek alsof die omgeving op de één of andere manier plots in conflicts stond met mij.

Maar, wat ik nooit heb overwogen is hoe vreemd het eigenlijk is dat die omgeving altijd 'goed' en 'positief' geweest is in mijn ervaring doorheen mijn leven, en dat, gewoon omdat ik nu een specifieke levensbeslissing gemaakt heb, al de mensen in mijn wereld mijn vijanden zijn, en dus in één moment allemaal 'slecht' en 'negatief'  zijn in relatie tot mij…

Dag 525: Het Begin van het Zelf-Zuiverings Proces - Waarom is Iedereen Tegen Mij?!

  Dag 525: Het Begin van het Zelf-Zuiverings Proces

Waarom is Iedereen Tegen Mij?!

Wat ik in het begin van mijn proces had gecreëerd was een 'weerstand' in mijn relaties met de mensen in mijn onmiddellijke omgeving, zoals voornamelijk mijn vrienden en familie, de mensen waar ik de meest hechte relaties mee had gevormd doorheen mijn leven en de mensen waar ik mijn identiteit en persoonlijkheid als het 'Wie Ik Ben'  rond had gevormd.

En die weerstand was een direct gevolg van het feit dat ik een goed geoliede machine had gevormd van die relaties in mijn leven. Goed geoliede machine vanuit het perspectief dat ik van mijn relaties - familie en vrienden - een 'netwerk' had gemaakt om mij heen waarin ik die specifieke alledaagse 'structuur' van hoe ik met hen in interactie treedde nooit bevraagde of onderzocht. Het was een 'structuur' waarin ik mij geworteld voelde, die functioneerde als mijn ondersteuning, op elk vlak, mijn referentiekader, mijn Wereld, intern en extern. En dus, vanaf het moment dat ik mijn proces ben gaan bewandelen van zelf-eerlijkheid, zelf-vergeving en zelf-verandering - schudde ik als het ware de grondvesten van die eens zo 'vaste' en 'diepgewortelde' structuur van relaties die mijn leven uitmaakten.

En, waar eens de positieve gevoelens waren van veiligheid, zekerheid en betrouwbaarheid die ik in mezelf had verbonden met mijn relaties met mijn vrienden en familie als mijn 'naasten', was er nu onzekerheid, onveiligheid en angst omdat - ik had nog nooit een stabiliteit gevonden of gecreëerd in en als mezelf omdat ik 'stabiliteit' altijd gedefinieerd had als zijnde mijn relaties met de mensen om mij heen - mijn familie en vrienden, dat was mijn stabiliteit in mezelf zowel als in mijn fysieke bestaan. Dus, nu dat ik mijn zogezegde 'zekerheid', 'veiligheid' en 'stabiliteit' als de wereld die ik in mijn fysieke omgeving en mijn interne realiteit had aanvaard begon te bevragen en onderzoeken, creëerde ik op onderbewust niveau de omgekeerde polariteit van hoe mijn wereld tot op dat moment had bestaan. Omdat, dat is hoe de geest werkt, in polariteiten, en dat is hoe de geest zichzelf beschermt. Door in extremen te gaan en door bijvoorbeeld, wanneer ik de positieve ervaringen begin te bevragen, aan te komen zetten met negatieve ervaringen - zodat ik in mezelf uit angst van de negatieve ervaringen, zal ophouden met het bevragen van mezelf en mijn wereld en mezelf weer zal 'nestelen' in de 'structuur' van mijn aanvaardde interne en externe wereld en realiteit.

En mijn geest had de macht om dit te doen - om mij van positief naar negatief te slingeren en een 'weerstand' en 'conflict' te creëren in mezelf in mijn relaties met mijn omgeving -- omdat ik geen standpunt van stabiliteit had in mezelf, ik wist niet werkelijk wie ik eigenlijk ben en hoe ik besta, laat staan hoe ik de positieve ervaringen in en als mijn relaties met de mensen in mijn wereld had gecreëerd. Mijn geest had dus de teugels in handen van hoe ik mezelf ervoer en wekte de ervaring van weerstand en conflict op in mezelf, hetgeen ik dan projecteerde op de mensen om mij heen en dus had Ik het gevoel en geloofde ik dat iedereen in mijn wereld plots 'tegen' mij was. Maar eigenlijk was dat niet eens echt zo..

Wordt Vervolgd in Dag 526

Dag 523: Het Principe van Zelf-Zuivering - Waarom Zou Je jezelf in Godsnaam willen 'Zuiveren'?

Dag 523: Het Principe van Zelf-Zuivering

Waarom zou je jezelf in Godsnaam willen 'Zuiveren'?

Wat wil het zeggen om een principe van zelf-zuivering te leven? En waarom zou je jezelf 'zuiveren'? Wat is er immers 'mis' met wie je nu bent? Ik bedoel, dat waren vragen en opmerkingen die ik te horen kreeg in het begin van mijn proces van zelf-zuivering. "Waarom?", "dat hoeft toch helemaal niet?!"

En, neen, uiteraard 'hoeft het niet' om jezelf te zuiveren en om een proces te bewandelen. Want, ja, een proces bewandelen vergt moeite. En waarom zou je moeite moeten doen als je dat ook gewoon niet kan doen? Het is immers zo makkelijk om je leven te leiden zoals het voorgeprogrammeerd is. Voorgeprogrammeerd in de zin van dat je nooit de moeite doet om jezelf te bevragen, om de patronen die je dagelijks leeft in je interne en externe realiteit te bevragen. Patronen zoals niet enkel je gewoontes in de fysieke realiteit  maar ook de specifieke gedachten en emotionele ervaringen die op herhaling staan binnenin jezelf.

Ik bedoel, 'waarom' ik mijn proces ben beginnen wandelen is omdat ik niet zomaar op herhaling wil staan. Ik wil 'meer' van en in mijn leven en mijn bestaan. En, vanuit het perspectief van de omgeving waarin ik ben opgegroeid, zou het zeer makkelijk geweest zijn voor mij om mijn proces niet te bewandelen en om mezelf te aanvaarden in en als het uitleven van een bestaan dat in zekere zin al voorgekauwd zou zijn voor mij. Om precies hetzelfde te worden als de mensen om mij heen. 'precies hetzelfde' in de zin van dat ik mezelf geen vragen zou stellen bij mijn bestaan - ik zou mezelf aanvaarden als 'een mens', als 'Kim', als 'vrouw', als 'belg', als mijn cultuur, en mijn familie, mijn geslacht, mijn positie in de samenleving waarin ik ben opgegroeid, mijn financiele situatie en positie, enzovoort.

Maar dat kon en kan ik niet. Ik zie niet hoe ik in staat zou zijn om de vragen te negeren die er in mezelf  bestaan en die als het ware inherent zijn aan mijn bestaan als 'mens'. Vragen die inherent zijn aan het feit dat ik niet werkelijk weet wie ik ben of waar ik vandaan kom als zijnde mijn ware origine. Ik bedoel, ik kan wel zeggen dat ik opgegroeid ben als mens, en ik heb herinneringen van en kennis over waar ik min of meer vandaan kom -- maar, in termen van bijvoorbeeld wie ik ben als wezen in en als mezelf, waar mijn 'identiteit' vandaan komt en de 'bouwstenen' van mijn 'persoonlijkheid' die ik doorheen mijn bestaan heb aangenomen als 'vanzelfsprekend' en 'wie ik ben', als zijnde mijn gevoelens, gedachten en emoties. Het zou absurd zijn om dat niet te bevragen of te willen onderzoeken.

Hoe kan je zelfs leven met jezelf als zijnde een 'iets' dat bestaat maar dat tegelijkertijd geen waarachtig gewaarzijn of begrip heeft van zijn bestaan? Dan ben je niets dan een soort van machine, die draait op een voorgeschreven script waarvan je zelf niets weet. Dat was mijn startpunt in het beginnen met het bewandelen van mijn proces -- is dat ik wil weten wie ik ben, ik wil mijn bestaan leren kennen - ik wil mezelf niet aanvaarden als een systeem/machine -- ik wil mezelf als systeem/machine begrijpen, zodat ik ten minste  in een leidinggevende en creërende positie kan staan in relatie tot mezelf als machine/systeem.

Wat echter fascinerend was, toen ik die, al dan niet bewuste, beslissing maakte om een proces te bewandelen van het leren kennen van wie ik ben en het transformeren van mijn relatie met en tot mezelf, is hoe mijn omgeving reageerde op deze beslissing…

Wordt vervolgd in Dag 524