Dag 509: Wat is Leven in Oprechtheid? - De Onoprechtheid van het Bestaan in en als de Geest

Dit is een Verderzetting van Dag 508 waarin ik een dimensie van het concept 'oprechtheid' heb bekeken - als hoe ik persoonlijk het woord 'oprechtheid' nooit voor mezelf heb onderzocht en gedefinieerd en hoe er conflicten en misverstanden kunnen bestaan in communicatie met andere mensen ten gevolge van een onbegrip en gebrek aan onderzoek van de woorden die in mijn vocabulaire bestaan. Omdat, ik bedoel, mijn vocabulaire is dat wat in mezelf bestaat, in mijn geest en dus dat wat mijn interne realiteit constitueert.

Dus, als ik niet eens een duidelijk begrip heb van wat er in mezelf bestaat en wie ik ben in mijn interne realiteit, dan is er een groot probleem. Als er allerhande woorden in en als mezelf bestaan, woorden waarin ik mezelf heb gedefinieerd en waarin ik mijn begrip van mijn wereld en realiteit heb gedefinieerd, en als ik die woorden niet eens zelf fatsoenlijk versta in de zin van dat ik mij ten eerste niet eens herinner wanneer of waar of hoe ik die woorden geleerd heb en opgeslagen heb in mezelf in en als mijn geest en hoe ik ten tweede definities in mezelf geformuleerd heb van al die woorden - dan wil dat dus zeggen dat hoe ik besta en wie ik ben als een 'vreemde' is in en als mezelf, en dat ik met andere woorden mezelf niet eens werkelijk versta. Dus, als ik mezelf als mijn interne wereld en realiteit niet eens zelf versta, hoe kan ik dan verwachten dat ik andere mensen versta en dat ik in staat zou zijn tot echte communicatie met een ander wezen als ik mezelf uitdruk vanuit en mijn omgeving versta in en als een referentiekader waarin ik mezelf niet eens werkelijk herken.

Dus, vanuit dat opzicht, hoe kan ik 'Oprechtheid' leven als mijn hele leven en mijn hele zijn, wezen en bestaan bepaald is door een structuur en systeem van richtlijnen en codes in de vorm van woorden en definities waar ik zelf nooit de verantwoordelijkheid voor genomen heb om mijn eigen definities te formuleren voor de woorden die ik leef. Als ik mijn macht, zelf-verantwoordelijkheid, bestaan en uitdrukking heb weggegeven aan een structuur van woorden die voor mij gedefinieerd zijn door mijn omgeving - hoe is werkelijke 'oprechtheid' dan eigenlijk mogelijk? Omdat, die 'oprechtheid' is dan gebonden aan hoe dat systeem bestaat in en als mezelf - en dat systeem bestaat op zich als een systeem van zelf-bedrog, aangezien dat systeem niet is wie ik werkelijk ben, het is een systeem dat ik geleerd en gekopieerd heb van mijn omgeving - hetgeen wil zeggen dat zolang ik besta in en als de voorgeprogrammeerde structuur van de geest, ik besta in en als onoprechtheid en zelfs wanneer ik denk en geloof dat ik 'oprecht' ben, is dat in wezen een illusie.

Een eerste definitie en vereiste van het woord 'Oprechtheid' is dus het nemen van verantwoordelijkheid voor mijn interne wereld en realiteit en dus het begrijpen van hoe ik besta in mijn geest zodat ik zie, besef en begrijp wat de werkelijke consequenties zijn van hoe ik mezelf uitdruk in relatie tot en tegenover mijn omgeving, vanuit het startpunt van wie ik ben binnenin mezelf.

Wordt Vervolgd in Dag 510

Dag 508: Wat is Leven in Oprechtheid? - Het Definiëren van het Woord Oprechtheid

Dit is een verderzetting van Dag 507 en in het kijken naar wat oprechtheid is en hoe ik oprechtheid, in en als het leven en toepassen tot de principes waar ik mezelf toe heb verbonden, op een praktische en realistische manier kan leven en toepassen in mijn dagelijkse leven.

Maar eerst is het nodig om voor mezelf te bepalen en vast te stellen wat het woord en de term 'oprechtheid' eigenlijk wil zeggen omdat het duidelijk is voor mezelf dat ik tot nog toe het woord 'oprechtheid' nog niet geleefd heb in mijn bestaan. Ik bedoel, dat is wat ik ontdekt heb over wie ik ben in relatie tot andere mensen en mezelf doorheen het bewandelen van mijn process van zelf-verandering -- dat ik namelijk nooit werkelijk principes gehad heb omdat ik bijvoorbeeld niet eens een fatsoenlijke definitie heb over wat woorden en begrippen zoals 'oprechtheid' betekenen.

Ik heb zelfs nooit begrepen of beseft wat 'principes' werkelijk zijn, of waarom ik principes zou moeten hebben - ik groeide gewoon op volgens het enige principe dat ik geleerd en gekopieerd heb van de wereld waarin ik geboren ben, namelijk: OVERLEVING en EIGENBELANG.

Ik bedoel, wat is oprechtheid werkelijk? Op twitter reageerde er iemand op de link naar mijn vorige blog "

Dag 507: Het Leven van Zelf-Oprechtheid - De Illusie van Oprechtheid"  met de volgende woorden:

"oprecht zijn valt niet altijd in goede aarde, mischien sturen we de feiten dan iets bij en wordt het een elusie"

Waaruit bleek dat deze persoon het woord 'oprechtheid' definieert als zijnde 'het vertellen van de waarheid', in de zin van dat je altijd je gedachten zegt tegen andere mensen - en dat daardoor, je 'oprechtheid' uiteraard bij die mensen niet 'in goede aarde zal vallen'  omdat onze gedachten over andere mensen nu eenmaal niet altijd positief en aangenaam zijn.

Terwijl, dat is helemaal niet hoe ik het woord 'oprechtheid' definieer in mezelf - dus, hieruit werd het duidelijk voor mezelf hoe belangrijk het is om de woorden die ik gebruik fatsoenlijk te definieren voor mezelf zodat ik ook in mijn communicatie met andere mensen duidelijkheid kan scheppen en op een duidelijke manier kan aantonen wat het eigenlijk is dat ik bedoel in en met de woorden die ik gebruik --- omdat verschillende mensen nu eenmaal verschillende definities hebben voor dezelfde woorden, hetgeen op zich vrij vreemd is omdat het effectieve communicatie vrij tot zeer onmogelijk maakt tussen mensen en enkel zorgt voor onnodige reacties en conflict situaties.

Hoe ik 'oprechtheid' definieer is bijvoorbeeld niet als het 'eerlijk zijn over mijn gedachten' of zomaar zeggen wat er in mijn geest zit tegen andere mensen, omdat dat op zich niet vrij snugger zou zijn om mijn interne gedachten en achterklap bloot te leggen aan mensen -- wat er in mijn geest omgaat is immers dingen waar ik zelf niet de volledige controle over heb, in de zin van dat ik zelf niet eens weet waar mijn eigen gedachten, gevoelens of emotionele reacties en ervaringen vandaan komen en ik heb mij nooit afgevraagd of nooit onderzocht wie ik werkelijk ben of hoe ik eigenlijk besta in en als mijn geest, dus waarom zou ik die interne storm en chaos delen met andere mensen? Dat zou zelf-destructief zijn.

In Dag 509 onderzoek ik verder wat Oprechtheid eigenlijk betekent en wil zeggen en hoe het woord oprechtheid op een praktische manier geleefd kan worden.

Dag 507: Het Leven van Zelf-Oprechtheid - De Illusie van Oprechtheid

Dag 507: Het Leven van Zelf-Oprechtheid

De Illusie van Oprechtheid

Dit is een verderzetting van Dag 506 waarin ik het verschil aankaartte  tussen Zelf-Oprechtheid en Oprechtheid en hoe het is dat ik in mijn proces van zelf-verandering en van het realiseren van zelf-oprechtheid in en als mezelf heb ondervonden hoe makkelijk het is om te geloven in de illusie van 'oprechtheid' die in de geest bestaat als een oordeel over het uiterlijk - omdat, de geest werkt aan de hand van gedachten en ideëen, en die gedachten en ideëen staan niet in directe relatie tot de eigenlijke realiteit van mezelf.

Bijvoorbeeld, in de realiteit van mezelf ben ik niet zelf-oprecht, maar in mijn gedachten, omdat ik denk dat andere mensen geloven en denken dat ik een oprecht individu ben, kan ik denken en geloven en een idee creëren van mezelf in mijn geest dat ik een oprecht individu ben - ik bedoel, in de geest is alles zo gemakkelijk omdat het zo oppervlakkig is.

In de geest is alles maar een gedachte en kan ik denken dat ik oprecht ben en dat ik 'een goed persoon ben', omdat andere mensen glimlachen naar mij, omdat ik vrienden heb en omdat iedereen akkoord gaat met mijn meningen. Maar is dat echte 'oprechtheid'? Wat wil oprechtheid dan eigenlijk zeggen? Hoe 'oprecht' ben ik werkelijk wanneer die 'oprechtheid' volledig bepaald is door wat een ander over mij denkt? Omdat, teneinde dat beeld van mezelf als 'oprecht' persoon te behouden, moet ik in feite zelf-onoprecht zijn omdat ik mezelf constant moet aanpassen aan mensen hun beoordelingen en verwachtingen van mij - omdat, ik bedoel, het fascinerende aan hoe we een ander beoordelen, is dat het nooit werkelijk te maken heeft met de realiteit van wie iemand is, maar enkel met onze eigen gevoelens en reacties.

Dus, de 'oprechtheid' van mezelf in relatie tot hoe andere mensen mij zien is een veranderend fenomeen, en daardoor kan die 'oprechtheid' niet echt zijn. En dus, is zelf-oprechtheid de enige vorm van oprechtheid die echt kan zijn. Omdat, je bent niet oprecht voor andere mensen en je bent dus ook niet afhankelijk en slaaf van de beoordelingen van andere mensen. Neen, je antwoord enkel aan jezelf, je kijkt enkel jezelf in de ogen - en tegen jezelf kan je niet liegen over wie je werkelijk bent vanbinnen - omdat je Zelf alles ziet. Enkel als je zelf kan vaststellen dat je oprecht bent, dan is die oprechtheid echt, omdat het niet zomaar een gedachte of idee is in je geest dat gebaseerd is op hoe andere mensen je zien, neen, het is de eigenlijke realiteit van wie je bent binnenin jezelf, hetgeen je direct kan zien.

In de blogs die volgen zal ik kijken naar hoe ik zelf-oprechtheid praktisch in mijn dagelijkse leven kan toepassen en hoe ik zelf-oprechtheid tot zover al heb kunnen toepassen in mijn leven.

Dag 506: Wat is Leven in Zelf-Oprechtheid? - Zelf-Oprechtheid Versus Oprechtheid

Dag 506: Wat is Leven in Zelf-Oprechtheid? 

Zelf-Oprechtheid Versus Oprechtheid

In Dag 505 ben ik begonnen met het kijken naar het Principe van Zelf-Oprechtheid en wat Zelf-Oprechtheid versus Zelf-Onoprechtheid wil zeggen en betekent, gebaseerd op wat ik tot zover heb gerealiseerd en ingezien doorheen het Bewandelen van mijn Proces van Zelf-Verandering.

Nu, het leven van Zelf-Oprechtheid en Zelf-Oprecht zijn in mijn Leven en Bestaan hier op aarde klinkt als een mooi principe, maar zonder praktische richtlijnen en zonder een inzicht in en begrip van hoe ik dit principe praktisch kan toepassen en manifesteren in mijn dagelijkse leven, blijft het een 'mooi principe' dat jammer genoeg niet Echt is. Omdat, als iets niet praktisch geleefd kan worden als een dagelijkse uitdrukking van Wie Ik Ben in mijn relaties met mijn fysieke wereld en omgeving, dan bestaat het simpelweg niet omdat, al wat echt bestaat, is niet de ideëen en gedachten in mijn geest, maar eerder mijn fysieke daden en wat gezien kan worden van Wie Ik Ben in en door de rest van het Bestaan als al de Fysieke Levensvormen en Manifestaties om mij heen.

Wat ik heb beseft in verband met Zelf-Oprechtheid is dat het zeer makkelijk is om te geloven dat ik zelf-oprecht ben en mezelf ervan te overtuigen dat ik zelf-oprecht ben omdat ik andere mensen ervan kan overtuigen van mijn schijnbare 'oprechtheid' en omdat ik mezelf doorheen mijn leven geprogrammeerd heb in mijn geest om te geloven dat hoe andere mensen mij zien en ervaren, is wie ik werkelijk ben en dat dus, als andere mensen geloven dat ik een oprecht individu ben, dat dat dan ook zo is. Maar, zelf-oprechtheid is iets helemaal anders dan 'oprechtheid' - omdat, 'oprechtheid' is een oppervlakkige beoordeling over hoe iets 'lijkt', ik bedoel 'oprechtheid' is een oordeel over de persoonlijkheid of het karakter van een individu dat gebaseerd is op oppervlakkige observaties over het gedrag van dit individu, hetgeen op zich ook weer bepaald is op het startpunt van degene die observeert. en dit soort 'oprechtheid' is dus heel makkelijk te manipuleren en is op zich niet 'echt'.

De enige 'oprechtheid' die 'echt' kan zijn is zelf-oprechtheid, omdat, in zelf-oprechtheid kijk je jezelf in de ogen. zelfs wanneer je een ander wezen in de ogen kijkt, besef je dat je eigenlijk jezelf in de ogen aan het kijken bent. Zelf-oprechtheid is het besef dat hoe je bestaat in jezelf in relatie tot andere wezens je eigen verantwoordelijkheid is. Zelf-oprecht zijn is het zien van jezelf in de ogen van een ander en dus in elk moment, in elke daad, in elk woord en in elke gedachte die je hebt tegenover een ander wezen, beseffen dat je deze daad, woord en gedachte in wezen naar jezelf stuurt.


Dit wordt verdergezet in Dag 507

Dag 505: Wat is Leven in Zelfoprechtheid?

Dit is een verderzetting van "Dag 502: De Bestemming van het Leven - Mijn Toewijding aan Principe" en specifiek met het Derde Principe in de Lijst, namelijk:

3     Leven volgens het principe van zelfoprechtheid, om zeker te zijn dat ik zuiver ben in mijn gedachten, woorden en daden: zodat mijn binnen -en buitenwereld één en gelijk is. Wie ik ben vanbinnen ben ik ook vanbuiten en omgekeerd. - See more at: http://kim-reisnaarleven.blogspot.com/2014/05/de-bestemming-van-het-leven-mijn.html#sthash.fVKTOZox.dpuf

"3. Leven volgens het principe van zelfoprechtheid, om zeker te zijn dat ik zuiver ben in mijn gedachten, woorden en daden: zodat mijn binnen -en buitenwereld één en gelijk is. Wie ik ben vanbinnen ben ik ook vanbuiten en omgekeerd."

 Wat het wil zeggen om Zelfoprecht te leven is niet voordehandliggend omdat in onze huidige wereld we van kleins af aan getraind en geconditioneerd worden om zelfonoprecht te leven. We leren dat het ok en goed is om kleine leugentjes te verkopen, 'leugentjes om bestwil' is dat dan. Dat zijn dingen die je leert van je ouders, je leert om te liegen in de kleine dingen, de subtiele dingen. In je glimlach en in je houding en je kleding en de manier waarop je spreekt, de vrienden die je hebt, het geld dat je bezit, je meningen over de wereld en de woorden die je gebruikt.

Je leert zo subtiel te liegen dat het een natuurlijke zaak wordt, en je gelooft dat dat is 'wie je bent', ook al kan je eigenlijk heel makkelijk zien dat dat onmogelijk zo kan zijn, omdat, als je om je heen kijkt dan merkt je een eigenaardig iets - dat namelijk elk mens zich precies hetzelfde gedraagt. En waarom is dat? Omdat we allemaal hebben leren liegen op precies dezelfde subtiele manier. en uiteindelijk krijgen we een wereld waarin we ongesproken elkaars leugens in ere houden en er een onbesproken overeenkomst bestaat in onze relaties van 'als jij mijn leugens aanvaard dan aanvaard ik die van jou'.

Ik bedoel, als kind zie je het nog en je kan je misschien nog ergens herinneren hoe je volwassenen zag toen je een kind was. Je zag dat het leugens waren. Je besefte dat als jij je zou gedragen zoals je ouders, dan zou je aan het liegen zijn over wie je eigenlijk bent - je zou een vals beeld van jezelf optrekken. En toch werd er van je verwacht dat je precies zoals je ouders wordt - dat je jezelf ook zo begint uit te drukken.

Het vraagstuk van 'wat is het om zelfoprecht te leven?' is dus niet iets waar je zomaar een pasklaar antwoord op kan krijgen - het is een proces dat je moet bewandelen om gaandeweg, stap voor stap en zeer moeizaam, beginnen in te zien precies hoe het is dat eigenlijk je hele leven één grote leugen geweest is en dat alles van wie je denkt dat je bent niets meer is dan zelf-bedriegerij.

En dat is het proces van zelf-vergeving. Als je geen zelf-vergeving kan toepassen, dan kan je de leugen niet zien. Zelf vergeving is wat het mogelijk maakt voor onszelf om de deur te openen voor het besef dat het mogelijk zou kunnen zijn dat de dingen die we voor waar aannemen, zoals bijvoorbeeld onze eigen gedachten, gevoelens en emoties, niet noodzakelijk te vertrouwen zijn. Zelf vergeving is een daad van nederigheid - van het toegeven en realiseren dat de dingen die in onszelf bestaan en die we hebben aanvaard als 'onze realiteit' -- de dingen die in onze gedachten bestaan, zijn eigenlijk stukjes en beetjes gekopieerde informatie die we overgenomen hebben van onze omgeving - en die we voor waar aangenomen hebben, omdat we niet beter wisten.

Zelf vergeving is wat het mogelijk maakt voor onszelf om door de leugens te zien en om de realiteit beginnen te zien als wat ze werkelijk is. Dan kan er sprake zijn van eenheid en gelijkheid en van een zuiverheid in onszelf - dan bestaan we op gelijke en evenwaardige wijze als deze realiteit als het leven op aarde -- wanneer er niets meer van informatie bestaat in onszelf 'over' de realiteit, of 'over' hoe we onszelf moeten gedragen en uitdrukken - als er geen leugens en cognitieve disinformatie meer in onszelf bestaat.

Dag 504: Leven Volgens het Principe van 'Wat het Beste is voor Iedereen'

 Dit is een Verderzetting van "Dag 503: De Bestemming van het Leven - Mijn Toewijding aan Principe" en specifiek van het Tweede Principe in de lijst:

"2.  Leven volgens het principe 'wat is het Beste voor Iedereen' wat mij leid in gedachten, woorden en daden om altijd op elke wijze problemen aan te pakken die de best mogelijke uitkomst bieden voor iedereen."

 Zoals ik in de vorige Dag had vermeld in mijn uitwijding over het eerste principe, is het leven volgens mijn hooste potentieel niet enkel individueel maar het gaat hand in hand met het leven en bereiken van het hoogste potentieel van elk ander levend wezen en van het bestaan als geheel - en daarin besef ik dat als de rest van het bestaan als andere wezens in mijn wereld en omgeving zichzelf niet kunnen ontplooien en ervaren in en als hun hoogste potentieel, dan kan ik dat ook niet en dan kan ik niet aanvaarden van mezelf dat ik het hoogste potentieel ben van wie ik ben als levensvorm.

Daaruit vloeit dan het Tweede Principe voort dat gebaseerd is op de realisatie dat, om het Eerste Principe te verwezenlijken, en dus het hoogste potentieel te manifesteren van Het Leven Op Aarde als Mezelf, dan is het noodzakelijk dat ik mijn interne en externe aanwezigheid en uitdrukking verander en transformeer van zijnde een aanwezigheid en uitdrukking gebaseerd op individualisme en ego-centrisme naar een aanwezigheid en uitdrukking die in het teken staat van wat het beste is voor elk levend wezen in mjin wereld en omgeving.

Dit wil niet zeggen dat ik altruistisch moet gaan worden of dat ik mij als deurmat moet laten behandelen of dat ik mezelf moet 'opgeven' om de verlangens en de wensen van andere mensen te behagen. Helemaal niet. Het wil zeggen dat ik ten eerste voor mezelf een inzicht verwerf in wat eigenlijk werkelijk 'Het Beste' is en zou zijn voor elk levend wezen door mezelf in de schoenen te verplaatsen van elk wezen en dan op te staan, te leven en te bestaan in deze wereld op een manier die dit inzicht eert --- waarin ik dus in mijn interactie met mijn omgeving, steeds het besef handhaaf van wat ik diep vanbinnen weet dat het beste is voor de wezens waar ik mee in interactie treed.

Omdat, ik bedoel, wat mensen 'willen' en 'verlangen' en 'wensen' is niet noodzakelijk wat het beste is voor hen als zijnde in lijn staand met hun hoogste potentieel. omdat, net zoals mijn hoogste potentieel verbonden is met het hoogste potentieel van al het leven op mij heen, is dat voor elk mens en voor elk ander levend wezen net zo. Dit wil zeggen dat als er verlangens zijn die huizen in de mens die eigenlijk, bij nader onderzoek, schadelijk blijken te zijn voor de omgeving van de mens, dat die verlangens dan niet werkelijk behoren tot 'het hoogste potentieel' van wie de mens werkelijk is en kan worden en dat die verlangens dus ook niet geëerd moeten worden.

Wat wel geëerd behoeft te worden als zijnde het hoogste potentieel van elk mens, is wat het beste is voor elk levend wezen -- en dat kan ik bijvoorbeeld leven en toepassen door mensen te laten zien hoe het precies is dat hun verlangens schade brengen aan hun omgeving en door te leven als een voorbeeld opdat mensen kunnen zien dat we niet hoeven leven op zulk 'n schadelijke manier, maar dat zelf-verandering wel degelijk mogelijk is en dat het zelfs zo is dat als we geloven van onszelf dat onze schadelijke verlangens zijn 'wie we werkelijk zijn', dat we dan eigenlijk in een illusie leven en dat we dan eigenlijk niet werkelijk leven omdat we ons eigenste hoogste potentieel niet Eren en Leven, aangezien we het hoogste potentieel van deze wereld en realiteit niet Eren en Manifesteren.

Dus, leven volgens het principe van 'Wat het Beste is voor Allen' wil praktisch gezien zeggen dat ik in elk moment mijn persoonlijke verlangens, ervaringen, reacties en percepties in relatie tot situaties en manifestaties in mijn omgeving verander en transformeer tot het ontwikkelen van een gewaarzijn in relatie tot wat zich afspeelt in mijn omgeving en hoe ik mijn wereld, realiteit en omgeving kan richting geven op een manier die verzekerd dat ik een wereld en realiteit tot stand breng die het beste is voor elk levend wezen in die wereld en realiteit.

2       Leven volgens het principe 'wat is goed voor iedereen' wat mij leid in gedachten, woorden en daden om altijd op elke wijze problemen aan te pakken die de best mogelijke uitkomst bieden voor iedereen. - See more at: http://kim-reisnaarleven.blogspot.com/2014/05/de-bestemming-van-het-leven-mijn.html#sthash.ycFdk62K.dpuf

Dag 503: Wat is het Leven en Realiseren van Mijn Hoogste Potentieel?

Dit is een Verderzetting van en een Uitwijding op "Dag 502: De Bestemming Van het Leven - Mijn Toewijding aan Principe". Ik kijk specifiek naar het Eerste Principe dat ik vermeld heb als het principe van het "Leven en Realiseren van mijn Hoogste Potentieel".

Wat wil dit principe zeggen en wie ben ik in en als dit principe? Wat ik zie als zijnde mijn "Hoogste Potentieel" is niet zozeer de voorgeprogrammeerde versie van het beeld dat het Systeem aanbiedt als schijnbaar mijn 'hoogste potentieel' in de zin van bijvoorbeeld 'veel geld verdienen' en 'heel mooi zijn' en 'veel vrienden hebben' en 'een mooie partner hebben' en 'mooie, gezonde kinderen hebben', enzovoort. Ik bedoel, dat zijn externe ideëen en concepties van wat zogezegd 'het beste' is dat een mens kan zijn en hebben en leven in deze fysieke wereld en realiteit. 

Maar, dat zijn allemaal illusies, in de zin van dat ik, zelfs al had ik al die dingen - zelfs al zou ik een superrijke beroemdheid zijn die superveel aandacht krijgt en geliefd wordt door iedereen, met 'de wereld aan mi

jn voeten' -- dan zou ik conceptueel in mijn geest mezelf er misschien van kunnen overtuigen dat ik 'de beste' ben en dat ik iets bereikt heb in mijn leven, maar ik zou beseffen dat mijn leven hier op aarde in werkelijkheid niets heeft betekent omdat ik nooit iets gedaan heb aan het lijden dat hier bestaat - ik heb enkel persoonlijke verlangens en gevoelens nagejaagd terwijl ik de rest van het bestaan heb verwaarloosd.

Ik bedoel, ik zou mezelf er zelfs om verachten dat ik de arrogantie heb om te geloven dat ik op de één of andere manier superieur ben en beter ben dan andere mensen die niet hebben wat ik heb en die niet zijn wie en wat ik ben in dit fysieke bestaan - en dat ik mij zelfs durf goed te voelen over die interne gedachten --- omdat ik mij in feite enkel goed voel over het feit dat andere wezens het erger hebben dan ik, dat andere mensen armer zijn dan ik en dat ze minder geluk hebben dan ik - hetgeen wil zeggen dat ik mij goed voel over dingen zoals hongersnood en armoede, hetgeen eigenlijk vrij gestoord is.

Wat ik werkelijk wil bereiken, realiseren, manifesteren, leven en worden als zijnde mijn 'Hoogste Potentieel', is niet enkel mijn hoogste potentieel als waar ik als menselijk wezen toe in staat ben, maar tegelijkertijd het hoogste potentieel als waar deze fysieke wereld toe in staat is. Het bereiken, realiseren en leven van mijn hoogste potentieel staat gelijk aan het creëren en manifesteren van een fysieke wereld en realiteit die het beste is voor elk levend wezen in dat fysieke bestaat. Dit wil zeggen dat elke levensvorm zichzelf kan ontplooien en ontwikkelen om zijn hoogste potentieel te worden, één en gelijk met mezelf. Dat is wat het wil zeggen om mij hoogste potentieel te realiseren en leven.

Het wil zeggen dat ik eerst en vooral een platform ontwikkel en bewerkstellig waarin elke levensvorm op aarde zichzelf naar en in zijn hoogste potentieel kan ontwikkelen en ontplooien - omdat ik zie, besef en begrijp dat ik een fysieke levensvorm ben en dat ik als fysieke levensvorm besta in en als verbindingen en directe relaties met mijn omgeving en dat alles van wie ik ben in deze wereld en van de mate waarin ik mij kan ontplooien, afhankelijk is van hoe mijn omgeving bestaat in relatie tot mezelf. Dus, als ik in een wereld en omgeving besta en leef die mij op elk vlak ondersteunt en die op elk vlak het beste is voor mezelf, dan heb ik ook op elk vlak de vrijheid en de kans om mezelf open te laten bloeien en mezelf te ontwikkelen en ontplooien op een manier die het beste is voor mezelf, waarin ik dan ook mijn omgeving op mijn beurt kan ondersteunen om hetzelfde te doen --- omdat dat is hoe deze fysieke realiteit bestaat, in en als een Geven en Nemen en een wederzijdse ondersteuning.

Hierdoor is het Leven van dit Eerste Principe een tweezijdig principe waarin ik in gelijke mate op intern zowel als extern niveau een proces toepas van het onderzoeken van de patronen die bestaan en die problemen creëren in de relaties tussen al de delen van mezelf als het bestaan, en het zoeken naar oplossingen om die problemen te corrigeren en de relaties te veranderen zodat ik als het bestaan kan functioneren en bewegen als een Eenheid. Enkel wanneer elk levend wezen hier op aarde in en als al de relaties die het bestaan van dat wezen ondersteunen bestaat op een manier die het beste is, kan ik als het bestaan in en als mezelf bestaan op een manier die het beste is.

http://www.desteni.org