Dag 197: Abraham Hicks en de Wet van de Aantrekking (Deel 3)

Dit is een verderzetting van "Dag 195: Abraham Hicks en de Wet van de Aantrekking"
en "Dag 196: Abraham Hicks en de Wet van de Aantrekking (Deel 2)"


ik stel mezelf tot doel om  verantwoordelijkheid te nemen voor mijn bestaan hier in deze wereld - door steeds te onderzoeken waar datgene wat ik tracht 'aan te trekken' vandaan komt --- omdat ik besef dat ik niet alleen besta in deze wereld, en dat al wat hier bestaat, in verbinding/relatie staat met alles, en dat dus elke daad/actie een consequentie heeft

ik stel mezelf tot doel om niet blindelings het gevoel van superioriteit dat ik ervaar in mezelf in en als persoonlijke verlangens te vertrouwen  - door te bestaan in en als het besef dat dat gevoel van superioriteit in wezen een zeer gelimiteerde visie/ervaring is op/van de werkelijkheid waarin ik opzettelijk enkel zie wat overeenkomt met mijn verlangens - en daarin mezelf blind houdt in hoe de werkelijkheid echt functionneert

ik besef dat mijn verlangens niet in het centrum staan van de wereld - omdat ik hier besta met ontelbare andere wezens, die, net als ik, hier bestaan, één en gelijk met mezelf

en dus stel ik mezelf tot doel om, in de plaats van mezelf blind te staren op persoonlijke verlangens en op hoe ik mijn omgeving kan gebruiken/aanwenden om die persoonlijke verlangens te bevredigen, stil te staan bij het feit dat deze wereld gedeeld moet worden door al de wezens die hier bestaan en daarin te kijken naar hoe ik best omga met mijn omgeving om ervoor te zorgen dat elk levend wezen kan bestaan op een evenwaardige manier hier op aarde

ik besef dat ik, in en als het participeren in de 'wet van de aantrekking', een systeem van ongelijkheid toesta te bestaan in de wereld, waarin sommigen krijgen wat ze verlangen en dus wat ze willen 'naar zich toe kunnen aantrekken' door middel van hun positie in deze wereld, terwijl anderen moeten afgeven wat ze hebben, en niet eens de middelen hebben om tenminste te overleven

ik stel mezelf tot doel om aan te tonen hoe de 'wet van de aantrekking' enkel kan leiden tot misbruik - omdat wij allen hier bestaan in een gesloten systeem als de 'planeet aarde' -- waarin het onvermijdelijk is dat, als sommigen iets naar zich aantrekken, anderen iets zullen verliezen --- en dat er dus enkel een wereld kan bestaan waarin elk levend wezen een volwaardig leven kan leiden, in en als welvaart en welzijn, als IEDEREEN zich gewaar is van de consequenties die zich uitspelen in de levens van anderen bij wat wij naar onszelf aantrekken, en als iedereen dus verantwoordelijkheid neemt voor deze hele wereld als een geheel

ik stel mij tot doel om aan te tonen dat 'de wet van de aantrekking' in wezen de 'wet van de blindheid' is - waarin mensen opzettelijk hun ogen sluiten voor de consequenties die zich uitspelen in deze wereld in hun persoonlijke zoektocht naar geluk en welvaart --- en dat mensen daarin de idee dat 'alles energie is' gebruiken als een rechtvaardiging om zichzelf te overtuigen dat misbruik, ellende en lijden niet echt bestaat

ik stel mij tot doel om aan te tonen dat mensen de stelling dat 'alles energie is' enkel gebruiken om als rechtvaardiging te dienen voor het najagen van hun persoonlijke verlangens --- en daarin niet stilstaan bij het gezond verstand dat als 'negatiefheid' in en als het misbruik en de ellende in deze wereld zogezegd niet echt is, dat dat dan wil zeggen dat 'positiefheid' als verlangens en gevoelens van gelukzaligheid ook niet echt is -- en als men bijgevolg, participeert in positieve energie in en als de 'wet van de aantrekking' alsof het wel 'echt' is, men daarin impliceert dat negatieve energie ook 'echt' is --- en dat dat het bewijs is dat ALLE energie enkel geproduceerd wordt in en als en door de menselijke geest en op zich niet werkelijk 'echt' deel uitmaakt van het bestaan als datgene wat wel ECHT is, hetgeen enkel gerealiseerd en ervaren kan worden als men loslaat van de energie van de geest

Dag 196: Abraham Hicks en de Wet van de Aantrekking (Deel 2)

Dit is verderzetting van "Dag 195: Abraham Hicks en de Wet van de Aantrekking"

 ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te geloven dat ik macht heb over de werkelijkheid met mijn verlangens/wil

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd te beseffen dat het geloof dat ik macht heb over de werkelijkheid gebaseerd is op een gelimiteerde visie en ervaring van de werkelijkheid/realiteit waarin ik opzettelijk enkel aandacht besteed heb aan hoe de werkelijkheid correleert met wat ik wil/verlang --- en daarin opzettelijk blind ben in hoe de werkelijkheid functionneert en voor de factoren die meespelen in de gebeurtenissen die zich afspelen in mijn leven --- en voor hoe mijn leven in verband staat met de rest van de realiteit als mensen, dieren en planten

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd opzettelijk enkel aandacht te besteden aan aspecten van de werkelijkheid in mijn onmiddellijke omgeving die correleren met mijn persoonlijke verlangens/wil, om mezelf te kunnen overtuigen dat ik macht heb over de werkelijkheid met mijn verlangens/innerlijke wil --- zonder hierin ooit te hebben ingezien dat de enige bepalende factor van mijn complete ervaring van mezelf/mijn leven in deze realiteit het geld is dat ter mijner beschikking staat en gestaan heeft sinds mijn geboorte, waarin ik nooit enige werkelijke invloed of macht op/in had

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat het verlangen om macht te hebben over de werkelijkheid een reactie is op de ANGST, inferioriteit en machteloosheid die ik ervaar in mezelf in relatie tot de werkelijkheid als mijn omgeving

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan in te zien hoe de geest opzettelijk een persoonlijke alternatieve perceptie creëert van de werkelijkheid, in en als 'selectieve waarneming' - om mij het beeld en de ervaring van 'de realiteit' te geven die overeenkomt met het 'referentiekader' dat ik in mezelf gecreëerd heb in en als 'mijn identiteit'/'mijn persoonlijkheid' als 'wat ik wil geloven/zien/ervaren/aanvaarden' als 'mijn realiteit' --- en dat ik dus, zolang ik naar de werkelijkheid kijk vanuit de geest, enkel zal zien wat overeenkomt met de geloofsystemen die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf over 'wie ik ben'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat als ik werkelijk macht zou hebben over de werkelijkheid - dat ik dan zonder moeite een realiteit zou kunnen creëren die het beste is voor al het leven als mezelf, als een hemel op aarde voor alle wezens - en dat ik dus niet enkel zou bestaan in mijn persoonlijke wereldje in mijn geest van persoonlijke verlangens, afgescheiden van wat ik zie in 'de rest van de wereld'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien hoe/dat het gevoel van superioriteit in mezelf tegenover 'de werkelijkheid' in en als het geloof dat ik macht heb over mijn omgeving met mijn verlangens/wil, zich enkel limiteert tot mijn directe omgeving, en de kleine manieren waarin ik mijn omgeving kan manipuleren om mijn verlangens te bevredigen --- in complete afscheiding van de wereld als een geheel

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat het verlangen om mij superieur te voelen over 'de werkelijkheid'/mijn omgeving een reactie is op de inferioriteit en machteloosheid en onbeduidendheid die ik ervaar tegenover de wereld als een geheel

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan in te zien dat het principe van 'de wet van de aantrekking' gebaseerd is op individualisme - als een gevolg/product van een samenleving waarin mensen geïsoleerd leven van elkaar en dus van het gebrek aan besef/inzicht dat het leven op aarde opgemaakt wordt uit relaties en samenwerking tussen mensen/organismen --- waardoor/waarin mensen elkaar misbruiken/gebruiken in en als de persoonlijke zoektocht naar geluk/success/positieve energie/macht

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat 'de wet van de aantrekking' gebaseerd is op onwetendheid in hoe de wereld functionneert, waarin de mens enkel aandacht besteed aan zijn onmiddellijke omgeving zonder in te zien wat de consequenties zijn van de 'aantrekking' van goederen/diensten tot zichzelf die hij toepast in deze wereld als een geheel

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat/hoe iemand die de 'wet van de aantrekking' toepast --- de idee/het geloof dat 'de wereld een illusie is' gebruikt als rechtvaardiging voor de beoefening van de persoonlijke zoektocht naar success/geluk/positieve energie - en daarin gemakshalve kan geloven dat hij/zij en zijn/haar persoonlijke verlangens/wil/innerlijke ervaringen het centrum zijn van de wereld/realiteit, zonder enig werkelijk gewaarzijn van hoe de werkelijkheid echt functionneert

wordt vervolgd in Dag 197

Dag 195: Abraham Hicks en de Wet van de Aantrekking

De boodschap die Abraham Hicks brengt aan 'De Mensheid' is er één die gelinkt is aan 'De Wet van de Aantrekking', die zegt dat dit 'universum' werkt volgens onze 'vibratie' en de 'energie' die we 'aantrekken' volgens wie we zijn binnenin onszelf als onze energetische vibrationele frequentie. Praktisch gezien wil dit zeggen dat als we ons concentreren op positieve gevoelens en op wat we willen, we uiteindelijk een positieve realiteit voor onszelf zullen manifesteren, een realiteit van success, geluk en voorspoed - en het omgekeerde geldt ook: als we ons enkel zorgen maken om verlies en om 'wat er kan mislopen', dan is dat wat we uiteindelijk manifesteren in onze realiteit.

De 'bedoeling', volgens Abraham Hicks, is dat we ons dus voornamelijk concentreren op het positieve en dus op onze VERLANGENS en dat we ons vooral GOED VOELEN -- wat hierin duidelijk is, is dat Abraham Hicks duidelijk de 'negatieve' gevoelens/ervaringen beoordeelt/veroordeelt en ons aanspoort om de negatieve ervaringen in onszelf te negeren en ons te concentreren op het positieve --- zonder enig zelf-onderzoek in wat die negatieve ervaringen zijn in de eerste plaats, of waar ze vandaan komen - of waarom er die dualiteit/polariteit van positieve en negatieve gevoelens bestaat in onszelf in de eerste plaats.

Abraham Hicks bevestigt zijn publiek in het geloof dat wij mensen onze verlangens zijn - en ze spoort ons aan om onze persoonlijke verlangens, die voor de meeste mensen op hetzelfde neerkomen, namelijk een goede relatie, success, welvaart en geluk, te vervullen door middel van de wet van de aantrekking -- om dus te bestaan als een egoïstisch wezen wiens verlangens centraal staan alsof dat het enige is dat echt bestaat of relevant is.

Waarom spoort A.H. ons niet aan om onszelf te onderzoeken -- om ten minste, in de eerste plaats onszelf te leren kennen, om tenminste inzicht te hebben in hoe we bestaan, waar onze gedachten, gevoelens, emoties, angsten en verlangens vandaan komen? Waarom is het zo belangrijk voor hem dat de mens blindelings zijn verlangens aanvaard als 'wie hij is' - en dus bestaat als een blinde slaaf van zijn gevoelens/verlangens --- in en als het verlangen naar een 'positief gevoel/ervaring' - en daarin bestaat in het geloof dat 'God/Creator zijn' zoveel wil zeggen als 'mijn verlangens kunnen bevredigen/manifesteren', zonder enig greintje van inzicht in hoe 'ik' als 'God' zelfs besta, waar 'ik' als wie ik denk en geloof dat 'ik' ben en mijn 'verlangens' vandaan komen --- zowel als een totaal gebrek aan inzicht in hoe de realiteit waarin 'ik' mij bevindt en die ik gebruik om mijn 'verlangens' te manifesteren functionneert?


Om werkelijk te bestaan als 'God' en 'Creator' van 'mijn realiteit' - is er tenminste een inzicht nodig in hoe 'ik' als 'God' HIER besta in en ALS  deze realiteit waarin ik mij bevindt --- inzicht in hoe en waarom ik besta zoals ik ALS de werkelijkheid die HIER is/bestaat, besta in dit moment. Het concept van 'God'/'Creator' zijn van 'de werkelijkheid' dat A.H. presenteert, is er één waarin deze 'God' absoluut geen verantwoordelijkheid neemt voor zijn Creatie als hoe deze in zijn totaliteit bestaat, als de Aarde/het Universum met al haar bewoners, maar in wezen zijn Creatie gebruikt/misbruikt in de naam van het najagen van een persoonlijke ERVARING, en zichzelf daarin volledig afscheidt van zijn Creatie door opzettelijk delen van de realiteit te NEGEREN die deze 'God' persoonlijk ervaart als 'negatief' en 'onaangenaam' - zonder zelfs in enige vorm gewaar te zijn van hoe deze specifieke, zogezegd 'negatieve', delen van de werkelijkheid HIER hebben komen te bestaan in de eerste plaats.

Werkelijk 'God' zijn zou tenminste als voorwaarde moeten hebben dat God verantwoordelijkheid neemt voor elk klein deeltje van zijn Creatie als al wat HIER bestaat als het leven op aarde --- hetgeen uiteraard spijtig genoeg betekent dat er niet zoiets kan zijn als een persoonlijk verlangen naar een goed/positief  gevoel -- omdat 'God' in en als dat positieve energetische innerlijke persoonlijke gevoel zich niet meer gewaar is van wat elke levensvorm als delen van zijn Creatie ervaart, hij is zich nog enkel gewaar van één enkele gelimiteerde energetische ervaring die Hij persoonlijk verkiest.

Met andere woorden: zal deze wereld/Creatie werkelijk ooit veranderen tot een realiteit/werkelijkheid/wereld die het beste is voor alle delen van Creatie zolang Mensen geloven dat het ervaren van en het concentreren op een innerlijke positieve 'vibratie' de wereld zal veranderen tot een positieve ervaring? Neen! --- omdat de Mens in en als die positieve ervaring simpelweg maar rekening houdt met één enkel punt, namelijk dat positieve gevoel, en daarin niet eens stilstaat bij of verantwoordelijkheid neemt voor hoe dat positieve gevoel tot stand gekomen is in de eerste plaats en of dat al dan niet werkelijk enige verandering zal brengen in het leven op aarde. Als God verandering wil brengen in zijn Creatie - zal hij toch eerst tenminste zichzelf ALS zijn Creatie moeten leren kennen...  dat is gezond verstand.



Wordt Vervolgd in Dag 196