Dag 748: De dingen die je Herbergt in de Herberg van je eigen Geest

Deze blog is een verderzetting van dag 746 en een verderzetting op de interne conversaties die je soms houdt in je geest wanneer je een persoon niet leuk vindt. Je vindt jezelf soms in je eigen geest te praten alsof je aan het praten bent tegen een ander persoon, een goede vriend of gewoon een luistered oor of iemand die je vraagt wat je dwars zit. En dan zeg je tegen die onzichtbare persoon in je geest wat je mening is over een persoon en waarom je je niet goed voelt over die persoon en wat je allemaal dwars zit over die persoon.

En het is door zo'n interne conversaties te houden, waarin je je dan uiteindelijk versterkt en verstevigd voelt in je meningen en gevoelens of emotionele reacties op specifieke mensen, dat je als het ware je eigen identiteit opbouwt, en specifiek hoe en wie jij bent in relatie tot bepaalde individuen in je omgeving. Het is via zulk 'n interne conversaties dat we onze relaties met de mensen om ons heen bouwen, omdat het in onze geest is dat we aan onszelf vertellen en confirmeren wat die relatie inhoud, waarom we iemand leuk of niet leuk vinden, wat onze mening is over iemand en waarom hoe we ons voelen wanneer we in die persoon z'n buurt zijn compleet gerechtvaardigd en correct is.

In je gedachten is waar je als het ware je eigen fort en verdedigings en beschermings muren opbouwt waar je al je ideëen, opinies, gedachten en gevoelens achter verschuilt. Het is waar je jezelf rechtvaardigd, omdat je geest het rijk is waar iedereen met je akkoord zal gaan over alles. In je eigen geest ben jij koning en heb jij altijd gelijk. Dus welke mening jij ook herbergt in de herberg van je geest, het zal altijd de absolute waarheid lijken in je eigen geest en je geest zal jouw mening en gevoelens en ervaringen over die persoon steeds doen uitschijnen als wie en hoe die persoon in werkelijkheid is. Het zijn dus zogezegd niet alleen maar jouw eigen gedachten en emoties, neen, het is wie die persoon echt is. Wat een limitatie in hoe de werkelijkheid ziet doch...

In Dag 749 zet ik verder met hoe je jezelf machteloos maakt tegenover je eigen meningen, je eigen interne ervaringen en ook je eigen werkelijkheid door middel van je eigen interne conversaties.

Dag 747: "Ik vind je gewoon niet leuk", de Meningen die je hebt over Anderen

Soms betrap ik me erop dat er een stem opkomt in mijn geest waarin ik als het ware zeg tegen een onzichtbare persoon in mijn geest dat ik die of deze individu 'gewoon niet leuk vind'. Uiteraard gaat het om een individu waar ik op een bepaald moment aversief op gereageerd heb en/of waar ik wrok tegen houd. Het is dus eigenaardig wanneer ik mezelf in mijn eigen geest mijn mening over die persoon zie uiten tegen... Mezelf.

Ik bedoel maar, het is eigenaardig omdat er letterlijk niemand anders in mijn geest bestaat buiten mezelf, dus wanneer ik conversaties houd in mijn geest over iemand ben ik duidelijk op zoek ben naar een vorm van steun voor die mening en voor hoe ik mij voel over die persoon die ik dus 'niet leuk vind'. Ook al is die steun een illusie die enkel in mijn geest bestaat, aangezien ik in wezen enkel aan het klagen ben tegen mezelf terwijl ik in mijn verbeelding alsof doe dat het iemand anders is waar ik tegen aan het klagen ben.

Hoe en waarom gebeurt en ontstaat dit fenomeen dus van het praten tegen jezelf in je eigen geest terwijl je zelf de werkelijkheid verbergt en doet alsof je tegen iemand anders aan het praten bent, zodat je een vorm van ondersteuning en overeenstemmigheid kan ervaren? Waar komt die drang om alsof te doen vandaan en waarom zijn we niet volledig eerlijk met onszelf over wat we eigenlijk aan het doen zijn en over het feit dat wat er in onze geest omgaat (zoals het schijnbaar krijgen van ondersteuning van anderen) niet eigenlijk echt is?

Wat interessant is om te realiseren is wanneer je kijkt naar de reden waarom je in de eerste plaats op zoek bent naar steun voor je mening over iemand. Waarom is het niet genoeg dat jij weet hoe je je voelt over iemand of wat je mening is over iemand? Is het misschien omdat die mening en die gevoelens in wezen niet echt zijn en daardoor ondersteuning nodig hebben in de vorm van andere mensen die knikkebollen en zeggen van 'ja, ja, je hebt gelijk', 'het is zoals jij het ziet!'.

Is het ook niet een teken van wanhoop om, als je niet meteen een ander persoon vind om je mening mee te delen of als je je niet op je gemak voelt om je meningen te delen met de mensen in je omgeving, dan te gaan doen alsof je die steun krijgt door interne conversaties te houden met denkbeeldige personen in je geest gewoon zodat jij je gerechtvaardigd kan voelen over hoe je denkt of hoe je je voelt over iemand? En is dat op zich dan ook niet een teken dat je ergens ver in je achterhoofd eigenlijk ook wel weet dat die gevoelens en meningen in wezen irrelevant zijn?

Het is een eigenaardige dynamiek om gade te slaan, wanneer je jezelf in je geest gesprekken ziet hebben met als doel dat jij je verstevigt voelt in jouw meningen of gevoelens over een persoon en/of situatie terwijl je je achter het masker van zelf-zekerheid in verband met die meningen, reacties en gevoelens in wezen compleet het tegenovergestelde voelt, namelijk wanhopig, onzeker, angstig en verloren.

In de volgende blog deel ik hoe je die gepolariseerde dynamiek in je geest waarin je in wezen een machteloosheid aan het creëren bent in jezelf in relatie tot de situatie/persoon waar je interne conversaties over aan het houden bent, kan veranderen tot een echte zelf-zekerheid en stabiliteit.

Dag 722: Vergelijking en Competitie in Vriendschap onder Vrouwen

Ter verderzetting van Dag 721: Wanneer Zoeken naar Vriendschap Problematisch is ga ik in deze blog verder op wat deze problematische beleving, definitie en toepassing van 'vriendschap' creëert, zijnde competitie en vergelijking. Vriendschap onder vrouwen is naar mijn beleving immers een zeer eigenaardige en eigenlijk vrij verwarrende bedoening.

Langs de ene kant zoek je naar dat bondgenoodschap en de samenhorigheid en verwantschap, maar dan langs de andere kant is er ook de competitie, waarin je je vergelijkt met je vriendinnen op verschillende vlakken. Dit aspect van competitie gebeurt echter op meer achterliggend en geheim gebied in de geest, in je geheime verborgen gedachten. Je kijkt stiekem naar hoe een vriendin eruit ziet en je vergelijkt jezelf met haar en in de achtergrond van je geest komt er een gedachte op die zegt 'ik zie er beter uit dan haar' en je voelt je lichtelijk opgeheven en superieur. Of je denkt 'zij ziet er beter uit dan mij en je voelt je het tegenovergestelde, namelijk neergelaten en inferieur.

Dit gebeurt echter in heel stiekeme en verborgen kwartieren in je eigen geest. Het is dus pas wanneer je brutaal eerlijk bent met jezelf en in die achterkamertjes durft te kijken met zelf-eerlijkheid, dat je begint te zien dat die competitie eigenlijk een zeer groot deel vormt van het ware gelaat van je relaties met je vriendinnen.

Langs de buitenkant en aan het oppervlak is het echter de meer 'sociaal aanvaardde' eigenschap van het zoeken naar bondgenoodschap, verwantschap en samenhorigheid die de achterliggende motivatie lijkt te zijn wanneer het aankomt op je vriendschappen. Het is echter niet zomaar toeval dat het zoeken naar 'gelijken' gelijkaardig klinkt als jezelf 'vergelijken', beide gaan hand in hand.

En dit punt van competitie en vergelijking is iets dat ik pas ben beginnen opmerken nadat er een pijnpunt in mijn lichaam geactiveerd werd. Wanneer ik dat pijnpunt ging ondezoeken om te zien welke gedachten-patronen er aan de oorsprong lagen en wat dat punt in mijn lichaam representeerde, zag ik dat het te maken had met het limiteren en saboteren van mijn expressie, van mijn natuurlijke vloeiende uitdrukking, middels een construct van competitie en vergelijking.

Wanneer je jezelf vergelijkt met anderen en wanneer je in een staat van competitie verkeert met de mensen om je heen, zal je jezelf namelijk de vrijheid niet gunnen om onvoorwaardelijk jezelf te zijn en om jezelf op een vrije en vloeiende manier uit te drukken. Je zal eerder jezelf beoordelen en jezelf preoccuperen met ervaringen van oftewel superioriteit of inferioriteit, zelf-twijfel en onzekerheid in je geest.

Meer hierover in Dag 723