Dag 286: Is 'Onderwijs voor Iedereen' een Schijn-Mensenrecht?

Deze Blog maakt deel uit van een Blog-Serie die handelt over het Onderzoeken en herdefinieren van de Mensenrechten - in functie van de Gelijk Leven Stichting die als Doel heeft een Samen-Leving te creëren op aarde waarin de Mensenrechten GELEEFD worden in en als onze dagelijkse Realiteit.

Voor Context, zie:
"Dag 267: Mensenrechten en de Gelijk Leven Stichting"
"Dag 268: Een rECHTzetting van de MensenrECHTen"
"Dag 269: Zijn de Mensenrechten een Illusie?"
"Dag 270: Hoe kunnen Mensenrechten bestaan als ze niet in Mij Bestaan?"
"Dag 271: Hoe kunnen Mensenrechten bestaan wanneer Politiek en Economie Gescheiden zijn?"
"Dag 272: Bestaat Politiek wel in Afscheiding van Economie?"
"Dag 273: De Uitvoering van de Mensenrechten is volgens de Wetten van de Natuur"
"Dag 274: Er is geen Krijgen zonder Geven"
"Dag 275: Waarom zien we 'rechten' en 'plichten' als 'beloning' en 'straf'?"
"Dag 276: Wie verantwoordelijkheid neemt voor Het Leven LEEFT de Mensenrechten"
"Dag 277: Rechten voor de Gehersenspoelden"
"Dag 278: Is Vrijheid van Meningsuiting een Basisrecht?"
"Dag 279: Is Vrijheid van Meningsuiting wel een 'Recht' als ik niet begrijp waar mijn Mening vandaan   Komt?"
 "Dag 280: Wil je Rechten, dan moet je Betalen!"
 "Dag 281: Bestaat 'Rechtvaardigheid' wanneer je 'Rechten' bepaald worden door Geld?"
 "Dag 282: Het Recht om Arm te zijn en te Sterven, Dat heb je!"
 "Dag 283: Hoe Dragen Mensenrechten Organisaties bij tot de Schending van de Mensenrechten?" 
 "Dag 284: De Mensenrechten Organisaties zijn Marjonetten van onze Onwetendheid"
 "Dag 285: Mensenrechten Organisaties Vechten tegen de Bierkaai"


 Hoe kunnen de armen in deze wereld 'opkomen voor hun rechten' wanneer ze niet eens fatsoenlijk onderwijs krijgen om te leren over hoe het systeem in elkaar zit en hoe ze dus praktisch 'voor hun rechten kunnen opkomen', omdat, sta er eens bij stil -- als de armen en de gedepriveerden in deze wereld wisten dat onderdak, voeding, onderwijs, medische ondersteuning en proper water eigenlijk een basisrecht is, en als ze wisten hoe het rechtsysteem werkt, dan zouden ze opkomen voor hun rechten en hun basis recht opeisen, hetgeen uiteraard een probeem zou vormen voor ons, omdat wij dan onze 'grondstoffen' verliezen om onze consumptiemaatschappij draaiende te houden.

Als mensen voldoende onderwijs zouden ontvangen in deze wereld, en als ze de kans zouden krijgen om te leren over hoe het systeem werkt, hoe de wereld in elkaar zit, hoe het rechtssysteem, het politieke en het economische systeem werkt, dan zouden we inzien dat er ten eerste geen 'rechtvaardigheid' of 'gerechtigheid' of 'eerlijkheid' of 'gelijkheid' bestaat in deze wereld, en ten tweede zouden we weten hoe we zelf onze macht in handen kunnen nemen om het systeem te veranderen zodat er wel gerechtigheid voor iedereen bestaat --- vooral de armen. Dus, is het in het voordeel van de rijken in deze wereld dat de armen 'dom' blijven en dat ze dus inferieur onderwijs en ondersteuning ontvangen.

En dan maar doen alsof het hun eigen schuld is dat ze arm blijven, alsof de ondersteuning die ze doorheen hun leven hebben gekregen via onder andere het schoolsysteem en hun gelimiteerde kennis over de wereld en hun omgeving niets te maken heeft met hun vermogen om successvol te worden in het systeem en het systeem te gebruiken in hun voordeel. Als dat zo zou zijn, waarom sturen de rijken hun kinderen dan ook niet naar het 'publieke onderwijs'? Waarom bestaan er dan elite scholen die rijke kinderen de beste ondersteuning geven als niet om hen klaar te stomen om het systeem in te stappen en dat systeem naar hun hand te zetten omdat zij de betere 'truukjes' en 'technieken' hebben geleerd die je nodig hebt om te begrijpen hoe de zaken werkelijk in elkaar zitten.

Het is geen geheim dat de mens een resultaat is van zijn opvoeding, en dat het schoolsysteem daar voor iets tussen zit en dus voor een groot deel bepaalt hoe een mens in de wereld staat, wat een mens zijn capaciteiten zijn in het systeem, wat zijn zelf-beeld is, wat zijn inzicht is in zijn omgeving en hoe hij in relatie staat met die omgeving, hoe de wereld werkt, enzovoort...

Is het dan geen schending van de mensenrechten om de armen in de wereld opzettelijk een inferieure opvoeding/onderwijs te geven dat hen genoeg leert over de wereld om het systeem te aanvaarden zoals het is en zich neer te leggen bij de 'status quo', maar niet genoeg om zich zelfzeker genoeg te voelen om zelf ook aan de slag te gaan met dat systeem en een invloed te kunnen hebben in het systeem -- gewoon zodat de rijken in deze wereld zich 'gerust' kunnen voelen dat hun comfortabele levensstijl nooit uitgedaagd zal worden, omdat de armen in de wereld nooit zullen uitvogelen dat ze eigenlijk 'recht hebben op' onderdak, voeding, proper water en medische ondersteuning, en dat ze dus de internationale commune voor het gerecht kunnen dagen voor het schenden van de mensenrechten?

Is het geen schande dat we juichen over het feit dat haast elk kind in de wereld onderwijs kan genieten, omdat dat zogezegd een bewijs is dat de mensenrechten uitgevoerd worden en dat wij mensen dus werkelijk altruïsten zijn, maar dat we tegelijkertijd niet stilstaan bij hoe we hen in wezen een schijn-mensenrecht hebben geschonken dat hen saboteert in het realiseren van de rechten die ze werkelijk nodig hebben, de materiele rechten, zoals onderdak, voeding, medische ondersteuning en proper water --- omdat het onderwijs dat ze krijgen uitermate ondermaats is en hen op geen enkele praktische manier ondersteunt om voldoende inzicht te hebben in hoe het systeem werkt om op een officiele en 'legale' manier op te komen voor hun rechten en te eisen van de globale politieke commune dat hun materiele rechten geëerd worden?

Wat hebben ze immers aan dat onderwijs als het hen niet ondersteunt om te begrijpen hoe ze het systeem kunnen veranderen zodat het werkt op een manier die het beste is voor allen en niet enkel voor de rijken, als het hen geen invloed of macht schenkt in het systeem waar zij al generaties lang de dupe van zijn? Hieruit kunnen we afleiden dat het feit dat wij geloven dat de mensenrechten geëerd worden omdat iedereen nu onderwijs krijgt, aantoont dat het recht op onderwijs misbruikt wordt in deze wereld met als enige doel om de rijken een goed gevoel te geven over de wereld en hen een excuus te bieden om te geloven dat alles 'ok' is en dat alles nu uit onze handen is omdat de armen nu onderwijs hebben, hetgeen zogezegd wil zeggen dat ze nu voor zichzelf een leven kunnen opbouwen - want, onderwijs is zogezegd het antwoorde op alles...

Terwijl we tegelijkertijd er niet genoeg om geven om te kijken naar de kwaliteit van dat onderwijs, en van het soort mens dat onderwijs zal produceren, wat dat onderwijs die mensen eigenlijk werkelijk aanleert. Leert het hen om op te komen voor hun rechten? Leert het hen hoe het systeem werkt en dat er in de werkelijkheid niets 'legaal' of 'rechtvaardig' is aan hun positie van ermoede en deprivatie? Of leert het hen eerder om het systeem te aanvaarden en zelfs te eren en dankbaar te zijn, omdat het systeem zo 'goed' en 'liefdadig' is om hen 'gratis en voor niets' onderwijs te verschaffen - en dus nooit vragen te stellen bij de duidelijke en schrijnende onrechtvaardigheid en oneerlijkheid van hun bestaan in het systeem - en bij waarom het is dat hun materiele mensenrechten op geen enkele manier geëerd worden, maar ze wel het 'privilege' krijgen van onderwezen te worden door het systeem om het systeem te aanvaarden zoals het is?


Wordt vervolgd in Dag 287

Dag 225: Hoe intelligent is de Mens werkelijk?

Dit is een verderzetting van "Dag 224: Is het 'dom' om iets niet te weten?"


ik stel mezelf tot doel om, wanneer en als ik met mensen praat en ik zie het intelligentie personage opkomen, te stoppen en te ademen - en stabiel te blijven in en als mezelf door te beseffen dat 'intelligentie' als een beeld dat ik zie met mijn ogen niet echt is

ik stel mezelf tot doel om intelligentie toe te passen als een echte expressie van wie ik ben in en als mezelf - als het mezelf niet laten beinvloeden door wat mijn ogen zien, omdat ik besef dat alles van wie mensen zijn als wat ik zie, een illusie/leugen is, omdat mensen bestaan in een economisch systeem van competitie waarin ze hun expressie gebruiken als 'attributen' om de 'winnaar' te zijn en 'successvol' te worden door de mensen om zich heen te manipuleren/bespelen

ik besef dat elk mens dat functioneert in het huidige systeem en zich voordoet als een intelligent persoon, maar het huidige systeem kan goedpraten --- niet werkelijk 'intelligent' is en 'intelligentie' misbruikt als een uiterlijke presentatie in functie van persoonlijke glorie/success

ik stel mezelf tot doel om - wanneer en als ik met mensen praat en ik de angst zie opkomen om over te komen/beoordeeld te worden als 'dom', te stoppen en te ademen, en in te zien dat die angst enkel in mezelf bestaat omdat ik mezelf heb toegestaan mezelf te definieren in en als het 'intelligentie personage' waarin ik doe alsof ik superieur ben in mijn 'intelligentie' als een manipulatie techniek om aanzien/erkenning/respect/ondersteuning te krijgen van andere mensen --- waardoor ik de angst heb gemanifesteerd dat mensen de leugen zullen doorprikken en inzien dat ik helemaal niet 'superieur' ben als hoe ik mij voordoe

ik stel mezelf tot doel om, wanneer en als ik met mensen praat, en ik zie de gedachte/backchat opkomen in mijn geest dat zij 'slim/intelligent' zijn, te stoppen en te ademen, en in te zien dat ik mezelf heb laten misleiden/beinvloeden door wat ik zie met mijn ogen, en dat de 'intelligentie' die ik zogezegd 'zie' enkel een beoordeling is over het beeld dat ik zie met mijn ogen en niet werkelijk iets te maken heeft met de eigenlijke inhoud van de woorden die deze mensen spreken

ik stel mezelf tot doel om, wanneer en als ik met mensen praat en ik de ervaring van inferioriteit zie opkomen in mezelf en de backchat/gedachte dat ik 'niet zo slim/intelligent ben als hen', te stoppen en te ademen, en in te zien dat ik mezelf aan het laten misleiden ben door wat ik zie met mijn ogen --- ik blijf stabiel in mezelf in het besef dat ware intelligentie niets te maken heeft met het beeld dat ik zie met mijn ogen, maar enkel gezien/erkend kan worden in de woorden die mensen spreken als hun 'standpunt' in deze wereld --- en ik besef dat 'intelligentie' als een beoordeling gebaseerd op het beeld dat ik zie met mijn ogen, altijd een opzettelijke manipulatie is die enkel in het teken staat van het 'winnen' in de competitie van het economische systeem en op zich dus compleet waardeloos is, omdat het niet ter ondersteuning bestaat van het leven op aarde maar enkel van de persoonlijke verlangens naar persoonlijke glorie en success

ik stel mezelf tot doel om, wanneer en als ik angst zie opkomen om een vraag te stellen, en de gedachte/backchat dat 'ze zullen denken dat ik dom ben', te stoppen en te ademen, en in te zien dat die angst enkel bestaat vanuit persoonlijke verlangens naar success en roem/aanzien in deze samenleving/het systeem -- ik stel mezelf tot doel om deze angst te stoppen in mezelf en mezelf onvoorwaardelijk uitdrukken in en als zelf-eerlijkheid en mezelf daarin te ondersteunen in het ontwikkelen van mezelf in deze realiteit, om de realiteit te leren kennen door eerlijk te zijn met mezelf over het feit dat ik 'niets weet', omdat al het 'weten' in mezelf altijd aangenomen/aanvaardde kennis en informatie geweest is die ik nooit bevraagd of onderzocht heb

hierin stel ik mezelf tot doel om mezelf te ondersteunen in mijn proces van het opnieuw leren kennen van de realiteit vanuit de leegte/onschuld van mezelf - omdat ik inzie dat alles dat ik heb aanvaard in mezelf als 'mijn intelligentie', maar kennis en informatie is die ik blindelings heb aanvaard als 'waarheid', zonder zelf ooit enig inzicht te hebben gehad in hoe de realiteit werkelijk functionneert --- en dat ik dus al die aanvaardde kennis en informatie als 'intelligentie' volledig moet loslaten om voor de eerste keer vanuit en als wie ik werkelijk ben als HIER, voor mezelf te zien hoe alles werkt en wat alles wat HIER bestaat echt is

en hierin besef ik dat de angst om beoordeeld te worden als dom en de zelf-onderdrukking uit angst om beoordeeld te worden als dom, een opzettelijke zelf-sabotage is waarin ik mezelf opzettelijk dom houdt door mezelf tegen te houden in het stellen van de vragen die noodzakelijk zijn in het onderzoeken en leren kennen van de realiteit

Ik stel mezelf tot doel om nederigheid te oefenen als een expressie/toepassing van wie ik ben tegenover deze realiteit - en om dus niet mee te spelen in 'competitie' met mensen, maar om voor mezelf te achterhalen wat echt is en hoe de realiteit werkelijk in elkaar zit --- om de woorden die ik spreek op één lijn te plaatsen met wie ik ben in en als mezelf in en als zelf-eerlijkheid, als een levende statement in en als ware zelf-zekerheid

Dag 223: Hoe is Intelligentie een Masker voor het 'Domme, Kleine Kind'?

Dit is een verderzetting op "Dag 222: Waarom heb ik nog niets geleerd in 25 jaar?"


In mijn vorige blog heb ik gekeken naar een eigenaardige ervaring van zelf-sabotage in mijn bestaan/leerproces in mijn leven hier op aarde - hoe ik opzettelijk DOE ALSOF ik 'intelligent' ben, en mezelf dus verberg achter een uiterlijke presentatie van 'intelligentie' als het 'weten wat ik doe', 'weten wat goed/slecht en juist/fout is' en 'zelf-zekerheid' in mijn daden en woorden in de samenleving/omgeving waarin ik mij bevind -- als een vlucht van de ervaring van mezelf tijdens mijn kindertijd waarin ik de indruk had dat mijn omgeving mij zag als 'dom', 'onbeduidend' en 'onwetend' omdat ik 'maar een kind' was en dus 'niets wist' en dus zogezegd 'niets interessants te vertellen had'.

Wat eigenaardig is in deze situatie van volwassenen die wat kinderen te zeggen hebben en de expressie van kinderen 'oninteressant' vinden omdat kinderen 'niets weten' en dus zogezegd niets van 'waarde' te vertellen hebben 'over' de wereld/realiteit - is dat dit impliceert dat 'volwassenen' op zoek zijn naar iemand waar ze naar kunnen luisteren, ze zijn op zoek naar leiding en richting van iemand buiten zichzelf, ze zijn op zoek naar iemand die hen iets kan vertellen wat ze nog niet weten, naar iemand die 'zelf-zeker' is in wat hij/zij te vertellen heeft over deze realiteit -- ze zijn op zoek naar 'iets' in wat een ander te vertellen hebben, en dat 'iets' vinden ze niet in wat een kind te vertellen heeft, dus ervaren ze kinderen als 'oninteressant' en voelen ze zich niet 'aangetrokken'/gestimuleerd/gemotiveerd om te luisteren naar een kind (we weten immers goed genoeg dat wat onze kinderen ons te vertellen hebben niets meer kan zijn dan wat we er zelf in geprogrammeerd hebben door middel van onze woorden - waardoor een 'kind' zogezegd pas 'interessant' wordt wanneer het ouder is en 'levens-ervaring' heeft opgedaan, en het maw 'input' heeft gekregen van verschillende richtingen/mensen/culturen).

Mensen zitten in een polariteit van langs de ene kant het 'onder-waarderen' en 'aan de kant schuiven'/'negeren' van wezens die 'minder' ervaring/kennis/informatie hebben - en langs de andere kant het 'over-waarderen' en op een voetstuk plaatsen van wezens die 'meer' kennis/ervaring/informatie hebben. En het is door deze polariteit dat kinderen leren dat ze blijkbaar 'minder-waardig' en 'oninteressant'/'onbeduidend' zijn omdat ze 'niets weten' -- waardoor in hen dezelfde polariteit geprogrammeerd wordt omdat ze dan zelf ook op zoek zullen gaan naar het vergaren van 'meer' informatie/kennis/ervaring om zogezegd 'meer waard' te zijn.

Dit is hoe ik zelf geleerd heb om mezelf te 'beschermen' van 'onder-gewaardeerd' te worden door mij zelf-zeker voor te doen in 'wat ik te vertellen heb', 'wat ik kan/doe' en 'wat ik weet/ken' --- ook al, als ik eerlijk ben met mezelf, is al wat ik ken, weet en kan/doe, gekopieerd/geleerd/overgenomen is van 'andere mensen' en kan ik met andere woorden niet werkelijk 'zeker' zijn van wat ik ken, weet en kan/doe.

Hierin heb ik mezelf in een polariteit geplaatst in mezelf van mij langs de ene kant 'zelf-zeker' en 'intelligent' voor te doen als wat ik GELOOF over 'wie ik ben' als het beeld dat ik van mezelf presenteer - en lang de andere kant mij zeer 'onzelfzeker' en 'dom' te voelen vanbinnen --- waardoor/waarin ik mezelf in een 'zoektocht' heb geplaatst naar die 'zekerheid' in andere mensen en op die manier mezelf heb gesaboteerd in mijn leerproces als het ontwikkelen van innerlijke zekerheid en vertrouwen door mezelf in die persoonlijkheid van 'ik weet alles' vast te zetten en het voor mezelf dus onmogelijk te maken om nog werkelijk iets bij te leren of te groeien omdat ik niet wil onderkennen dat ik eigenlijk nog steeds een 'klein kind' ben in de zin van dat ik nooit werkelijk 'gegroeid' ben in mijn 'bewustzijn' omdat al wat ik denk/geloof te 'weten' over de 'wereld' enkel aangenomen/gekopieerde kennis en informatie is zonder enige vorm van zelf-inzicht of begrip --- aangezien ik alle kennis en informatie die mij 'aangeleerd' werd steeds heb aangegrepen als een 'attribuut' in het opbouwen van mijn 'personage' van 'een intelligent persoon', waardoor ik de tijd nooit nam om wat ik heb geleerd te toetsen aan de realiteit om er voor mezelf achter te komen hoe alles werkt en wat eigenlijk echt is.


Wordt vervolgd in Dag 224