Dag 722: Vergelijking en Competitie in Vriendschap onder Vrouwen

Ter verderzetting van Dag 721: Wanneer Zoeken naar Vriendschap Problematisch is ga ik in deze blog verder op wat deze problematische beleving, definitie en toepassing van 'vriendschap' creëert, zijnde competitie en vergelijking. Vriendschap onder vrouwen is naar mijn beleving immers een zeer eigenaardige en eigenlijk vrij verwarrende bedoening.

Langs de ene kant zoek je naar dat bondgenoodschap en de samenhorigheid en verwantschap, maar dan langs de andere kant is er ook de competitie, waarin je je vergelijkt met je vriendinnen op verschillende vlakken. Dit aspect van competitie gebeurt echter op meer achterliggend en geheim gebied in de geest, in je geheime verborgen gedachten. Je kijkt stiekem naar hoe een vriendin eruit ziet en je vergelijkt jezelf met haar en in de achtergrond van je geest komt er een gedachte op die zegt 'ik zie er beter uit dan haar' en je voelt je lichtelijk opgeheven en superieur. Of je denkt 'zij ziet er beter uit dan mij en je voelt je het tegenovergestelde, namelijk neergelaten en inferieur.

Dit gebeurt echter in heel stiekeme en verborgen kwartieren in je eigen geest. Het is dus pas wanneer je brutaal eerlijk bent met jezelf en in die achterkamertjes durft te kijken met zelf-eerlijkheid, dat je begint te zien dat die competitie eigenlijk een zeer groot deel vormt van het ware gelaat van je relaties met je vriendinnen.

Langs de buitenkant en aan het oppervlak is het echter de meer 'sociaal aanvaardde' eigenschap van het zoeken naar bondgenoodschap, verwantschap en samenhorigheid die de achterliggende motivatie lijkt te zijn wanneer het aankomt op je vriendschappen. Het is echter niet zomaar toeval dat het zoeken naar 'gelijken' gelijkaardig klinkt als jezelf 'vergelijken', beide gaan hand in hand.

En dit punt van competitie en vergelijking is iets dat ik pas ben beginnen opmerken nadat er een pijnpunt in mijn lichaam geactiveerd werd. Wanneer ik dat pijnpunt ging ondezoeken om te zien welke gedachten-patronen er aan de oorsprong lagen en wat dat punt in mijn lichaam representeerde, zag ik dat het te maken had met het limiteren en saboteren van mijn expressie, van mijn natuurlijke vloeiende uitdrukking, middels een construct van competitie en vergelijking.

Wanneer je jezelf vergelijkt met anderen en wanneer je in een staat van competitie verkeert met de mensen om je heen, zal je jezelf namelijk de vrijheid niet gunnen om onvoorwaardelijk jezelf te zijn en om jezelf op een vrije en vloeiende manier uit te drukken. Je zal eerder jezelf beoordelen en jezelf preoccuperen met ervaringen van oftewel superioriteit of inferioriteit, zelf-twijfel en onzekerheid in je geest.

Meer hierover in Dag 723

Dag 719: Het onderzoeken van een reactie van minderwaardigheid

Vandaag merkte ik een interessante reactie op bij mezelf. Interessant omdat het een specifiek reactiepatroon is dat zich blijft herhalen en dat steeds de kop blijft opsteken. En elke keer ik de reactie onderzoek, vindt ik een nieuwe laag van hoe de reactie binnenin mezelf bestaat.

Deze reactie is een ervaring van gespannenheid en minderwaardigheid wanneer een bepaald persoon in mijn omgeving mij benadert. En elke keer die reactie in mezelf naar boven komt voel ik mij ook ongemakkelijk omdat ik mij uiteraard niet graag minderwaardig voel tegenover een persoon. Ik heb gemerkt dat de ervaring van minderwaardigheid aanvoelt als een soort van electrische schok doorheen mijn lichaam en specifiek in mijn solar plexus, en dat het een uiterst onaangename ervaring is.

Dus wanneer die ervaring dan in mezelf naar boven komt wanneer ik met deze specifieke persoon aan het praten ben, dan ga ik uiteindelijk ook kwaad worden op die persoon omdat die kwaadheid voortkomt uit het feit dat ik mij ongemakkelijk voel vanbinnen. De kwaadheid heeft dus in werkelijkheid niets te maken met de persoon in kwestie maar het komt wel in mezelf naar boven omdat het een soort uitlaatklep is als compensatie van de ongemakkelijkheid die ik aan het ervaren ben.

Ik besliste dus naar mijn schrijfblok terug te keren na dat moment waarin ik met haar praatte omdat ik merkte dat diezelfde ervaringen van spanning, minderwaardigheid, ongemakkelijkheid en kwaadheid nog steeds in mezelf naar boven komen en dat dit dus een teken is dat er iets is in mijn zelf-studie en zelf-toepassing dat ik gemist heb in mijn proces van het verandering van deze ervaringen binnenin mezelf.

Een interessante observatie en realisatie die dan naar het oppervlak dreef terwijl ik deze reacties aan het onderzoeken was, is dat ik opmerkte hoe deze reactie van minderwaardigheid en gespannenheid heel dicht verwant zijn met het feit dat zij een vrouw is net als ik. Ik keek immers naar mijn relatie met de mannen in mijn omgeving en ik merkte op dat ik die ervaring van gespannenheid en minderwaardigheid en ongemakkelijkheid eerder ervaar in relatie tot vrouwen dan tot mannen.

Wanneer ik keek naar hoe ik mij ervaar rond de mannen, zag ik dat ik mij veeleer stabiel ervaar en dat ik mij nooit zo minderwaardig en ongemakkelijk voel dan wanneer ik mij rond vrouwen bevindt. Voor mij was dit een teken dat het dit specifieke fenomeen is dat ik grondiger moet gaan onderzoeken omdat het aan de oorsprong kan liggen van wat het precies is in mijn geest dat die ervaring van ongemakkelijkheid en minderwaardigheid activeert in mijn geest.

Wordt vervolgd in Dag 720

Dag 320: Het probleem van Intellectuele Eigendomsrechten op Maatschappelijke Problemen - Dossier Verkrachting in België

Dit is een verderzetting van "Dag 319: Hoe zijn meningen een gevolg van een Dysfunctioneel Media-Instituut? - Dossier Verkrachting in België"- en we gaan verder op volgende paragraaf:


Het feit dat er dus onbegrip en verontwaardiging bestaat in de mens als een reactie en mening over het fenomeen 'verkrachting' waar we over lezen in de krant en horen en zien op het Nieuws, toont aan dat de mens onvoldoende onderwezen is over hoe onze realiteit en wijzelf als deel van die realiteit functioneert. Het feit dat de mens meer waarde hecht aan persoonlijke meningen en emotionele reacties dan aan de wetenschappelijke verklaarbaarheid van bepaalde problemen die zich voordoen in onze samenleving toont aan dat de mens zelfs volledig onwetend en 'naïef' is --- om niet te zeggen 'dom' en 'stompzinnig'.


Begrijp goed, te zeggen dat de mens in een staat van 'stompzinnigheid', 'naïviteit', 'onwetendheid' en 'domheid' verkeerd is geen verwijt, beschuldiging of beoordeling - het is een conclusie die eenieder zich kan vormen door de realiteit te observeren en gezond verstand toe te passen.

Er zijn zij, de zogezegde 'intellectuelen' onder ons, die de mensheid dit wel verwijten en die de mens wel gaan categoriseren en beoordelen als 'dom', maar enkel om zichzelf superieur te kunnen wanen --- maar als je dan werkelijk gaat onderzoeken naar deze 'intellectuele persoonlijkheid', dan merk je snel dat deze individuen, net als de rest van ons, geen benul hebben van hoe onze realiteit echt functioneert als geheel omdat ze zichzelf de titel van 'intellectueel' hebben aangemeten op basis van allerhande diploma's die ze hebben verworven, boeken die ze hebben gelezen, dingen die ze 'kennen' en 'weten' - hetgeen ze dan nu gebruiken enkel en alleen in functie van hun ego als hun persoonlijk verlangen om zich superieur te kunnen voelen over al de andere mensen in de samenleving die zogezegd 'dommer' zijn dan hen.

Maar, ze hebben zich op geen enkele manier ooit in de schoenen verplaatst van de 'andere mensen' in de samenleving, ze hebben met andere woorden geen enkel inzicht in het hoe en waarom van die zogezegde 'domheid' die ze zien in andere mensen - hetgeen hen net zo 'dom' maakt, als niet 'dommer'. De 'Intellectuele persoonlijkheid' zal zich immers blindstaren op de eigen schijnbare superioriteit en zal allerlei meningen, kennis en informatie gaan verkondigen vanuit die zelf-toegeëigende superioriteit en het geloof dat ze 'het beter weten dan alle anderen', en zullen bijgevolg, omdat ze werkelijk inzicht in de dynamiek van de menselijke geest en de voorspelbare programma's die zich onder het oppervalk afspelen ontbreken, enkel bijdragen aan het creëen van consequenties in en als de samenleving.

Dit fenomeen kan je zelf gadeslaan wanneer je de politiek observeert: zoveel slimme, 'intelligente' en 'intellectuele' mensen, zoveel begaafde en 'geleerde' individuen, maar geen enkele functionele oplossing die het beste is voor de hele samenleving. Het ego is immers niet geïnteresseerd om zich te verplaatsen in de schoenen van een ander en te doen wat het beste is voor elk individu in en als gelijke waardering en consideratie - en het zal bijgevolg ook nooit in staat zijn om zijn beslissingen te baseren op inzicht in het geheel van gevolgen en consequenties van die beslissingen.

Om eender welk probleem op te lossen, moet elk deeltje, elk aspect, elk facet van het probleem mee in de vergelijking betrokken worden --- als je deeltjes eruit laat omdat je geen zin hebt om ze te betrekken, omdat ze je niet interesseren, omdat je persoonlijk niet waardevolg genoeg vindt of omdat ze volgens jouw mening geen invloed hebben op het geheel, dan is die oplossing gebaseerd op vooringenomenheid, bevooroordeeldheid en dus foutieve redenering en kan onmogelijk een resultaat produceren dat werkbaar en houdbaar is voor alle betrokken partijen. Het gevolg daarvan is dat, als de 'oplossing' niet het beste is voor ALLE betrokken partijen, dan is ze ook niet het beste voor de andere partijen, omdat de delen/partijen die niet in de oplossing betrokken werden een invloed blijven uitspelen op het geheel en uiteindelijk consequenties zullen creëren waar iedereen van zal afzien.

Om dit in de context van het maatschappelijke probleem van 'verkrachting' te plaatsen en waarom er maar geen werkbare oplossingen gevonden worden of zelfs praktisch toepasbare verklaringen gevonden worden voor het bestaan van 'verkrachting' --- is omdat er naar het probleem gekeken wordt vanuit het ego als persoonlijke reacties en meningen, waarin elk individu een 'intellectueel eigendom' heeft in en van het probleem. Dit 'intellectueel eigendom' als de gepersonaliseerde mening en reactie van het individu op het probleem en hun persoonlijke belangen in relatie tot het probleem, maakt mensen blind voor de realiteit van het probleem --- en zorgt er enkel voor dat mensen alleen maar geïnteresseerd zijn in het oplossen van problemen waar zij persoonlijke belangen bij hebben, en zelfs daarin enkel aspecten van die problemen zullen overwegen waar zij zich persoonlijk betrokken bij voelen.

Niemand die nederig genoeg is om te kijken naar het geheel, om elk facet/aspect/dimensie van het probleem evenveel en evenwaardige aandacht en overweging te schenken om te komen tot een holistische oplossing.

Het is dus ten gevolge van onze aanpak van maatschappelijke problemen zoals verkrachting vanuit de 'intellectuele persoonlijkheid' dat problemen niet opgelost geraken.

Onderzoek de Equal Life Foundation die staat voor een holistische benadering en aanpak van maatschappelijke problemen - en een Basis Inkomen Garantie als een platform van economische stabiliteit voor ieder individu, hetgeen op zich al zal zorgen voor een vermindering van heel wat maatschappelijke problemen die wij tot op dit punt zijn gaan aanvaarden als een 'normaal' deel van onze menselijke samenleving.

Dag 319: Hoe zijn meningen een gevolg van een Dysfunctioneel Media-Instituut? - Dossier Verkrachting in België

Dit is een verderzetting van "Dag 318:Hoe draagt onze Media bij tot Maatschappelijke Problemen? - Dossier Verkrachting in België" en we gaan verder vanuit volgende paragraaf:

Je kan zelfs stellen dat de media in zijn huidige vorm bijdraagt tot het in stand houden van de problemen door enkel REACTIES uit te lokken bij de luisteraar/kijker/lezer op de feiten, statistieken en bericht-gevingen --- reacties die altijd afkomstig zijn vanuit het ego van de mens als persoonlijke meningen, opinies, gedachten en geloofsystemen -- en daardoor het individu in een staat te brengen van het passief aanvaarden van de samenleving en de problemen in die samenleving 'zoals het is', door het individu niet bij te brengen over het werkelijke hoe en waarom van de samenleving, van het economische systeem en van hoe ons economische systeem tot veel consequenties leidt door niet te bestaan op een manier die het beste is voor al het leven op aarde.


Wat eigenaardig is aan de mening van mensen over bijvoorbeeld 'verkrachting', wanneer er weer een verhaal verschijnt in de media, en waar mensen doorgaans niet bij stilstaan, is dat we bijvoorbeeld zullen denken en uiten dat 'verkrachting erg en slecht is', we zullen reageren op de verhalen die we lezen met verontwaardiging, woede en, als je een vrouw bent, met angst. We zullen zelfs stellingen uiten zoals 'ze zouden zo'n mensen hun geslachtsdeel moeten afhakken' of 'ze zouden hen harder moeten straffen' of 'ik begrijp niet hoe iemand zoiets kan doen' of 'onbegrijpelijk hoe sommige mannen zo weinig respect hebben voor vrouwen', etcetera. En al deze stellingen die we ongetwijfeld allemaal al weleens gehoord hebben wanneer er in een conversatie verwezen wordt over verhalen die we gelezen, gehoord of gezien hebben in 'het Nieuws', komen vanuit een emotionele toestand, een emotionele reactie op die verhalen --- waarin dan een MENING gevormd werd over het verhaal en over de betrokken individuen/personages in het verhaal. Maar die 'mening', is altijd persoonlijk en is nooit gebaseerd op een werkelijk inzicht in de situatie, in het hoe en waarom van het fenomeen 'verkrachting'. Die mening beperkt zich tot de individuele reactie en ervaring van het individu die het verhaal leest.

We lijken te vergeten dat er maar één realiteit bestaat, er is maar één echte realiteit die HIER bestaat en die ons allen bindt in en als specifieke wetmatigdheden, zoals al de wetten van de fysica, de chemische bouwstenen en relaties van de natuur en het menselijk lichaam en de menselijke geest. Deze ene realiteit die hetzelfde is voor elk van ons is bijgevolg voorspelbaar, kan onderzocht worden en verklaard worden en begrijpelijk gemaakt worden voor elk individu. Over die ene realiteit kan er geen discussie zijn, geen conflict, onenigheid of misverstand, want, het is nu eenmaal wat het is als een voorspelbaar programma --- ik bedoel, dit principe werd al wijd en breed aangetoond door onze wetenschap.

Het feit dat er dus onbegrip en verontwaardiging bestaat in de mens als een reactie en mening over het fenomeen 'verkrachting' waar we over lezen in de krant en horen en zien op het Nieuws, toont aan dat de mens onvoldoende onderwezen is over hoe onze realiteit en wijzelf als deel van die realiteit functioneert. Het feit dat de mens meer waarde hecht aan persoonlijke meningen en emotionele reacties dan aan de wetenschappelijke verklaarbaarheid van bepaalde problemen die zich voordoen in onze samenleving toont aan dat de mens zelfs volledig onwetend en 'naïef' is --- om niet te zeggen 'dom' en 'stompzinnig'.

En de consequentie van deze 'naïviteit' en 'onwetendheid' is dat problemen zoals bijvoorbeeld 'verkrachting' niet opgelost geraken, ondanks al de organisaties en 'goede doelen' die opgericht worden, al het geld dat ingezameld wordt, al de verhalen over verkrachting die media-aandacht krijgen, al de witte marsen en feministische protesten. Omdat, zolang het inzicht in en begrip van hoe deze fysieke realiteit en de menselijke geest functioneert, als een voorspelbaar programma, ontbreekt in de mens, kan men geen waarachtig begrip hebben van het probleem, hoe het probleem in elkaar zit, waar het vandaan komt, wat de factoren zijn die ertoe bijdragen --- en kan men uiteraard bijgevolg ook niet in staat zijn om een oplossing te ontwerpen voor het probleem. Al wat we uiteindelijk hebben zijn beschuldigingen en verwijten aan het adres van de dader, die een personage geworden is in ons 'verhaal' dat volledig gebaseerd is op en getint is door onze persoonlijke emotionele reacties op en meningen over dat verhaal/de situatie.

De vraag is dus: Willen we wel tot oplossingen komen? Of zijn we meer geïnteresseerd in het in stand houden van en ons wentelen in onze emotionele reacties, omdat we onszelf daarin op de één of andere manier speciaal en belangrijk kunnen voelen? Misschien willen we ons verontwaardigd en kwaad voelen, en negeren we daardoor opzettelijk de voorspelbare REALITEIT van de situatie waar we ons kwaad en verontwaardigd over voelen. Want, die REALITEIT volgt altijd een programma, zoals ooraak en gevolg, begin en einde, actie en reactie --- net zoals al wat hier in onze wereld op dit moment bestaat het gevolg en de consequentie is van een cumulatief en opbouwend proces van acties en reacties doorheen de geschiedenis. En dus, als we onze geschiedenis niet volledig begrijpen en dus niet absoluut begrijpen waarom en hoe we tot op dit punt gekomen zijn, waarom en hoe het is dat bepaalde fenomenen, zoals bijvoorbeeld verkrachting, bestaan in onze samenleving en in de geest van mensen, is het maar vanzelfsprekend dat we niet weten wat aan te vangen met problemen die zich voordoen in onze wereld en samenleving.

Dit doet zich niet enkel voor op collectief vlak maar ook op individueel/persoonlijk vlak --- kennen we onze eigen geschiedenis? Weten we hoe we zelf in elkaar zitten - hoe we precies ontwikkeld en gegroeid zijn tot het individu en 'de persoonlijkheid' die we nu zijn? Waar komen onze gedachten en gevoelens en emoties vandaan? Hoe hebben bepaalde fysieke condities en ziektes zich ontwikkeld in ons lichaam en onze geest? Welke ervaringen, herinneringen en situaties hebben bijgedragen tot het bewerkstelligen en vormgeven van een welbepaalde ingesteldheid in en als onze geest? We zullen misschien verrast zijn te beseffen hoe weinig we onszelf kennen, hoe weinig inzicht we hebben in het hoe en waarom van onszelf --- en zo is het ook op maatschappelijk vlak. We hebben geen inzicht in onze geschiedenis, in het reactief en cumulatief proces van consequenties doorheen ons collectief verleden, en dus hebben we geen inzicht in hoe en waarom bepaalde conflicten en problemen bestaan in onze wereld.... en dus vinden we maar geen oplossingen. We blijven enkel rondjes lopen in onze emotionele reacties, beschuldigingen en verwijten.

Als we werkelijk geïnteresseerd zijn om problemen zoals verkrachting aan te pakken en voor eens en voor altijd op te lossen - dan zullen we ervoor moeten zorgen dat maatschappelijke instellingen zoals 'de media' hun doel dienen als het onderwijzen van de mens in de samenleving om een welgevormd en holistisch beeld te krijgen van zijn omgeving, zodat elk mens in de samenleving een zicht kan krijgen op hoe specifieke problemen zich ontwikkelen - waardoor er kan beginnen gewerkt worden aan preventie van problemen, in de plaats van reactie op problemen.

Onderzoek de Equal Life Foundation en de Basis Inkomen Garantie - die staat voor een maatschappelijke oplossing en het creëren van een economisch platform van maatschappelijke stabiliteit dat de mens de kans geeft om bepaalde instituties zoals de media te herbekijken, hervormen en herdefinieren op een manier die onze samenleving en onszelf als individu ondersteunt op de best mogelijke manier tot het praktisch vormgeven van een gezonde samenleving.




DIP Lite - Gratis Online Cursus in Zelf-Ondersteuning voor Beginners
DIP PRO - Een Desteni Cursus voor zij die Klaar zijn om de Reis van hun Leven te Maken
desteni.org - Doe mee in Discussies op het Forum en/of Onderzoek het Desteni Materiaal
eqafe.com - Investeer in de Verscheidene Interviews Als Ondersteuning in je Reis naar Zelf-Perfectie
equalmoney.org - Leer Over een GelijkGeld Systeem en Stem op de Doelen en Principes
Equal Life Foundation - Facebook Stream met de Dagelijkse Realiteit en Oplossingen
Creations Journey To Life 7 Year Process Blogs
Heavens Journey To Life 7 Year Process Blogs

Dag 315: Verkrachting in België - Een Individueel of Maatschappelijk Probleem?

Dit is een verderzetting van "Dag 313: Verkrachting in België - Wist je dat...?" en "Dag 314: Schuilt er een Ted Bundy in elk van Ons? Dossier Verkrachting in België".

In de voorgaande blogs heb ik onderzocht waarom en hoe verkrachting bestaat, aangezien het fenomeen 'verkrachting' duidelijk wijst op een probleem, een dysfunctie in hoe de mens bestaat. In Dag 314 heb ik daarin specifiek een statement gebruikt van Ted Bundy in zijn laatste interview voor zijn executie, waarin hij vermeldde dat hij zelf had ondervonden dat zijn verslaving aan pornografie in grote mate heeft bijgedragen tot de ontwikkeling van het 'verkrachters-personage' in zichzelf. Dit waren zijn precieze woorden:

 "Luister, ik ben geen sociaal wetenschapper en ik heb geen enquête afgenomen, maar ik heb nu al heel wat tijd achter tralies gespendeerd en ik heb veel mannen ontmoet die gemotiveerd waren om geweld te plegen, net als ik. En zonder uitzondering, waren ze allemaal zwaar beïnvloed door pornografie. Zonder uitzondering, ongetwijfeld. Zwaar beïnvloed en geconsumeerd door een verslaving aan pornografie. Er is geen twijfel over, zelfs de studie van de FBI over seriemoordenaars toont aan dat de algemene deler onder seriemoordenaars hun interesse in pornografie is."

Wat fascinerend was, is dat ik, nadat ik "Dag 314: Schuilt er een Ted Bundy in elk van Ons? Dossier Verkrachting in België" op Twitter deelde, onmiddellijk een aantal reacties kreeg van mensen die afkwamen met allerlei excuses, rechtvaardigingen en redeneringen voor waarom porno niet schadelijk is, zoals "verkrachting bestaat toch al sinds het begin van de mensheid en dus kan porno daar niet de oorzaak van zijn". En mensen die reageerden op de titel van de blog 'Schuilt er een Ted Bundy in Elk van Ons?', want 'hoe durf ik zoiets te beweren', 'neen! Sommige mensen zijn slecht en zullen een ander verkrachten, de rest van ons zijn goed en zouden zoiets nooit doen!'.

De vraag is echter wat het is dat de grens tussen wat 'goed' is en wat 'slecht' is bepaalt en waar die 'grens' zich precies bevindt. Zoals we gezien hebben in Dag 314 in ons onderzoek naar hoe een organisme zoals een menselijk wezen leert en zich ontwikkelt, is dat het ALLE invloeden waar het mee in contact komt, vooral tijdens de kindertijd (wanneer er op fenomenaal snelle en overvloedige wijze synapsen in het brein gecreëerd worden) ongedifferentieerd en automatisch integreert in het brein.

Volgens Gary Wilson, een expert in het onderzoek naar hoe porno het brein beïnvloedt:

"Zoeken de meeste jongens naar porno tegen dat ze 10 jaar oud zijn, gedreven door een brein dat plots uitermate gefascineerd is door seks." ( The Great Porn Experiment: Gary Wilson at TEDxGlasgow)

Dit impliceert dat de meeste kinderen al vanaf een zeer jonge leeftijd in aanraking komen met pornografie, hetzij impliciet of expliciet. En met wat we weten over hoe het brein zich ontwikkelt, kunnen we vaststellen dat de seksueel aggressieve en soms gewelddadige pornografische beelden zich, 'willens nillens', in het brein van het kind dat ermee in aanraking komt, zullen integreren.

Naarmate kinderen dan leren dat 'verkrachting iets slechts is' en dat 'vrouwen gelijk zijn aan mannen' en dat je 'respect moet hebben voor vrouwen', als al de moraliserende principes waar elk 'beschaafd mens' zich aan moet houden, leren kinderen al die invloeden die ze gezien hebben in pornografische beelden te onderdrukken in zichzelf in een 'geheime kamer' in hun geest. Want, wat ze gezien hebben in porno is immers het tegenovergestelde van die moraliserende principes.

We kunnen wat hier gebeurt zelfs omschrijven als een vorm van 'schizofrenie' die plaatsvindt in kinderen, omdat ze gedwongen worden om een deel van zichzelf, dat dus een deel is van de realiteit die ze geïntegreerd hebben in hun brein en dat blijkbaar 'slecht' is, verborgen en onderdrukt te houden en zelfs volledig te ontkennen, willen ze een 'goed' persoon zijn.

Ook kunnen we vaststellen dat dit een mechanisme is waarop de zogezegde 'zondige natuur' in en van de mens gefabriceerd wordt. Die 'zondige natuur' en het bijbelse idee dat nog steeds onbewust gelooft wordt door mensen (bijvoorbeeld in hoe we een onderscheid maken tussen het kind als 'onschuldig', hetgeen dus impliceert dat we ervan uitgaan dat volwassenen 'schuldig' zijn) zijn in wezen dus niet echt, het is iets dat aangeleerd wordt, door bepaalde aspecten van de realiteit te gaan beoordelen als 'slecht' of 'fout'/'stout' zoals porno. Wat we echter niet inzien is dat die aspecten van de realiteit die we beoordelen als 'slecht', zoals bijvoorbeeld porno, ook in onszelf bestaan omdat we het, wanneer we ermee in aanraking zijn gekomen, automatisch hebben geïntegreerd in ons brein. Dus, is er een deel in en van onszelf dat we beoordelen als 'slecht' en dat dan een verborgen/geheime realiteit wordt in onze geest, iets dat verborgen zal en moet worden van andere mensen, want we willen 'goed' zijn.

Om dus terug te komen naar de vraag 'Schuilt er een Ted Bundy in elk van Ons?'. Ja, er schuilt wel degelijk een 'Ted Bundy' in elk van ons, er schuilt verkrachting en moord in ons omdat dat deel uitmaakt van de realiteit waarin we geboren zijn. Ik stel voor om het stukje over de Oriënterings Respons in de vorige blog opnieuw te lezen om te begrijpen hoe dit fysiologisch in z'n werk gaat, hoe het brein van het kind een kopie is/wordt van zijn omgeving. Dus, al wat hier in onze wereld bestaat, is een deel van onszelf, we kunnen het echter, middels 'het bewustzijns-systeem' in onszelf, compartimentaliseren in allerlei 'geheime achterkamertjes' die mooi gesloten en verzegeld blijven zodat we steeds kunnen voldoen aan het beeld van 'een goed persoon' wanneer het aankomt op sociale interactie.

Dit wil ook zeggen dat, zolang we onze wereld niet in orde zetten, namelijk, zolang we geweld, misbruik en uitbuiting in al z'n vormen niet stoppen in deze wereld, dat er dan mensen zoals Ted Bundy zullen blijven verschijnen omdat dat simpelweg mensen zijn wiens 'bewustzijnssysteem' niet fatsoenlijk functioneert en die dus, om welke reden dan ook, niet zo goed zijn in het 'compartimentaliseren' van hun interne realiteit.

Het is anderzijds ook noodzakelijk dat wij zelf de Ted Bundy in onszelf eruit halen, dat we al de kamertjes en deurtjes opentrekken in ons bewustzijnssysteem en onszelf 'zuiveren' --- omdat, wie wij zijn vanbinnen, of we ons er nu van bewust zijn of niet, is wat de wereld die we zien langs buiten creëert en manifesteert. De gewelddadige en aggressieve seks-scenes in pornografie verkopen niet voor niets zo goed, porno is immers dé geheime en verborgen industrie bij uitstek, waarin dat wat echt in de mens zit uitgeleefd wordt en naar buiten komt.

Dus - stop de porno-industrie, wordt zelf-eerlijk en neem verantwoordelijkheid voor jezelf en de wereld waarin je bestaat. Onderzoek een Basis Inkomen Garantie die een eind zal maken aan de porno-industrie, omdat het elk mens van een onvoorwaardelijk basis inkomen zal voorzien. Ik zie persoonlijk niet in waarom mensen, vooral vrouwen dan, zich nog bewust en met vrije wil zouden laten misbruiken/verkrachten/mishandelen in de porno-industrie ter bevrediging van de geheime verlangens van 'de consument', wanneer ze bestaanszekerheid hebben in het systeem.

De Porno-industrie zal in een BIG-Samenleving getransformeerd worden tot 'seks-opvoeding', een industrie waarin vrouwen wel met plezier aan zouden samenwerken, en die even bloeiend zal zijn als de huidige porno-industrie. Het enige verschil zal zijn dat er geen schaamte of taboe meer op 'porno' zal liggen, omdat het niet meer gaat om de geheime verlangens in de mens die mensen opzettelijk taboe willen houden, maar het gaat om wat het beste is voor alle mensen in de samenleving. Het gaat om het opvoeden van kinderen tot wezens die in staat zijn om intiem te zijn met een ander, om rekening te houden met hun partner en om hun eigen lichaam te leren kennen om een optimale zelf-ontwikkeling te bevorderen.


Onderzoek de Equal Life Foundation en werk mee aan een onderzoek van de problemen in onze samenleving en het vormgeven van werkbare oplossingen.