Dag 621: Basisinkomen en het Ethos van de Luiheid

Ik las dit interview over een basisinkomen: "Basisinkomen is een goed idee" - en wanneer ik door de commentaar sectie las, vond ik het interessant te zien dat haast elk individu die iets op te werpen heeft 'tegen' het basisinkomen vanuit het startpunt komt van het veronderstellen dat de mensen die 'voor' een basisinkomen staan 'lui' van aard zijn en dat de reden voor het aanvragen van een basisinkomen als een onvoorwaardelijke ondersteuning voor elk individu een teken is van 'luiheid'.

Nu, ik vindt dit persoonlijk maar een al te oppervlakkige vaststelling en veralgemening van 'de bevolking' en van de menselijke psyche en van het ware startpunt van een basisinkomen - om niet te spreken van het woord 'luiheid'. Ik bedoel, wat is 'luiheid'? Waarom is 'luiheid'? Waar komt die uitdrukking van 'luiheid' vandaan?

Vanuit mijn opzicht is het belangrijk eerst vast te stellen en te onderzoeken wat zulk een woord werkelijk betekent en wat de implicaties zijn van de term 'luiheid' alvorens ermee in het rond te zwaaien en andere mensen ermee te bestempelen. Het woord 'luiheid' is immers zo een overkoepelende en 'wazige' term dat het op de eerste plaats een negatieve ervaring opwekt in degene die dat woord naar z'n hoofd geslingerd krijgt, zonder dat er eigenlijk begrepen wordt waar dat negatieve gevoel op gebaseerd is, buiten dan simpelweg het achterliggende idee dat het woord 'luiheid' in het collectieve bewustzijn nu eenmaal een eerder negatieve connotatie toegewezen krijgt.

Maar het punt blijft: begrijpt iemand, en dan voornamelijk zij die het woord zo losjes in de mond nemen, in feite wel wat het woord 'luiheid' wil zeggen? Bevraagt of onderzoekt iemand, en voornamelijk zij die zo makkelijk een ander bestempelen met de één of andere generaliserende term, het innerlijke Zelf met als oogpunt het nemen van verantwoordelijkheid voor wat we zeggen tegen elkaar en de implicaties die het onachtzaam spuwen van onze meningen heeft?

Getuigt het immers niet meer van gezond verstand als we eens de oorsprong van 'luiheid' zouden onderzoeken en oplossingen zouden zoeken voor die zogenaamde 'luiheid', dan dit ogenschijnlijke 'probleem' van 'luiheid' in mensen te gebruiken als excuus om elkaar de vinger te wijzen en te belasteren. Een ander aanwijzen als oorzaak van problemen die zich voordoen in onze samenleving - zoals mensen die 'profiteren' van een sociaal stelsel - is uiteraard zoveel gemakkelijker dan het op onszelf nemen om onze samenleving, onszelf en elkaar te onderzoeken vanuit een waarachtige bezorgdheid en geven om elkaar.

We hebben het vast en zeker zelf allemaal meegemaakt ergens op een bepaald moment in ons leven, voornamelijk tijdens onze kindertijd - een ouder of leerkracht of één of andere volwassene die zo een bestempelende term naar ons toewerpt, zoals 'lui' of 'dom' of 'idioot'. Hoe kunnen we zomaar vergeten dat de ontvanger zijn van zulk 'n woorden op geen enkele manier een opbouwend en ondersteunend effect heeft - in tegenstelling. 

Het is zelfs zo dat de volwassene die dit woord gebruikt in relatie tot het kind zichzelf eigenlijk uitdrukt vanuit een ervaring van machteloosheid. De volwassene  weet niet wat aan te vangen met het gedrag van het kind. Hij of zij weet niet waarom het kind zich uitdrukt of gedraagt zoals het dat doet, noch weet men hoe werkzame en duurzame oplossingen te vinden voor de situatie. Bijgevolg  keert men zich tot het uiten van belasterende woorden in de hoop dat het kind zichzelf in zijn uitdrukking en gedrag zal veranderen uit angst van die belasterende woorden -- hetgeen in de meeste gevallen net het tegenovergestelde resultaat oplevert, als in een zichzelf bevestigende cyclus.

En dit omdat men niet verstaat  en men heeft geen inzicht in hoe wij mensen elkaar kunnen maken of breken, we begrijpen niet hoe wij allen bijdragen tot elkaars bestaan - niet enkel op fysiek/materieel vlak, maar ook op psychologisch vlak. Wij zijn elkaars creator, en het bestempelen van elkaar met woorden zoals 'luiheid' om een probleem aan te wijzen en te omschrijven dat in essentie zoveel meer complex is, getuigt enkel van een absoluut gebrek aan het nemen van deze verantwoordelijkheid die we hebben tegenover elkaar en onze samenleving -- en ligt jammerlijk genoeg tegelijkertijd aan de oorsprong van de problemen die we ervaren in onze samenleving.

Dag 334: Onwetendheid is Geen Excuus voor Collectieve Verwaarlozing

Dit is een vervolg van "Dag 332:Criminaliteit is Altijd een Gevolg van Collectieve Verwaarlozing - Doss. Verkrachting in België" en "Dag 333: Is 'De Crimineel' het product van een Criminele Samenleving?"



ik besef en realiseer mij dat criminelen en criminaliteit in de samenleving van de mensheid waar ik in besta en deel van uitmaak, een direct resultaat en consequentie is van hoe ik mezelf heb toegestaan mijn bestaan en participatie in deze wereld en samenleving te definieren in en als 'blissful ignorance' als totale ego-centrisme en eigenbelang --- en dat mijn hele leven en wie ik ben als fysiek levend wezen, op elke manier in verbinding staat met al wat hier bestaat als de levens van alle andere levens-vormen in de wereld en dus stel ik mezelf tot doel om mijn fysieke expressie te baseren op het inzicht dat ik verantwoordelijk ben voor de hele wereld en dat ik dus de verantwoordelijkheid heb om mijn gedrag/expressie op elk vlak te onderzoeken en te herdefinieren/herprogrammeren op een manier die verzekerd dat elk levend wezen op aarde kan bestaan zoals ik zelf zou willen bestaan

ik besef en realiseer mij dat onwetendheid geen excuus is om geen verantwoordelijkheid te nemen of voor waarom ik nooit verantwoordelijkheid heb genomen voor de consequenties die ik door die onwetendheid heb gecreëerd - en dus stel ik mezelf tot doel om een proces te bewandelen van zelf-onderwijs en zelf-onderzoek zodat ik op elk vlak besta en beweeg in en als eenheid en gelijkheid als een gelijkmatige en gelijkwaardige consideratie en overweging van elke levensvorm die hier bestaat - op dezelfde manier als hoe ik in overweging genomen zou willen worden door een ander

hierin zie ik in en besef ik dat onwetendheid enkel kan bestaan in en als het ego als afscheiding - omdat, als ik zou bestaan in en als zelf-eerlijkheid in en als eenheid en gelijkheid, en een ander zou zien en erkennen als één en gelijk en evenwaardig met mezelf, dan zou ik automatisch de realiteit onderzoeken om ervoor te zorgen dat elke levensvorm als mezelf kan bestaan op de meest optimale manier als hoe ik zelf ook zou willen bestaan --- en dat onwetendheid dus altijd een gevolg/resultaat is van het feit dat ik gewoon niet genoeg geef om het leven op aarde en dus om mezelf -- en dus stel ik mezelf tot doel om een proces te bewandelen waarin ik mezelf HIER breng, als een fysiek levend wezen hier in en als eenheid en gelijkheid met deze fysieke realiteit --- zodat ik in elk moment en op elk vlak besta in en als eenheid en gelijkheid met al wat hier is, en dus in elke daad en in elk woord een wereld/bestaan kan garanderen die het beste is voor allen als mezelf

ik besef en realiseer mij dat criminaliteit altijd een 'kreet om hulp' is van mensen die verwaarloosd zijn door hun omgeving - en dus altijd een gevolg zijn van collectieve onwetendheid en dus de onwetendheid als verwaarlozing die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf --- en dat criminaliteit enkel kan bestaan wanneer en als ik niet genoeg geef om het leven op aarde als mijn omgeving één en gelijk met mezelf om voldoende aandacht te besteden aan andere levende wezens één en gelijk met de aandacht die ik zelf zou willen krijgen, waardoor ik situaties van misbruik toesta te bestaan in de levens van anderen, en bijgevolg 'criminaliteit' als een consequentie en reactie op misbruik --- hierin stel ik mezelf tot doel om op te staan in en als de wereld en samenleving als een levende statement van wie ik werkelijk ben als het leven zelf, als mens - en van hoe de samenleving en al de structuren in de samenleving, zoals het rechtssysteem en de politiek, zouden moeten bestaan, in en als het principe van 'doe voor een ander zoals je zou willen dat een ander voor jou doet', waarin het vanzelfsprekend is dat alles onderzocht moet worden en dat we onszelf in de schoenen plaatsen van elkaar, om onze daden en woorden uit te drukken op een manier die altijd het beste resultaat zal produceren voor alle levende wezens op aarde

Dag 316: Verkrachting in België en het Recht-Systeem

Probleem:


In de loop der jaren heeft men de verkrachters ondergebracht in verschillende categorieën :
 
1. In de jaren 50 brachten twee typologieën (2) die delinquenten onder in 3 types :
— de « explosieve aanranders » of personen voor wie de agressieve seksuele daad een uitbarsting is van verdrongen en onderdrukte seksuele impulsen.
— de « sadistische aanranders » : zij die per definitie haat jegens vrouwen koesteren.
— de « antisociale agressieve delinquenten » : mannen voor wie verkrachten gelijk is aan plunderen. Zij « stelen » seks zoals zij geld of voorwerpen stelen. Hun strafblad is doorgaans erg gevuld, en hun antisociaal gedrag blijkt uit vele aspecten van hun dagelijkse leven, en niet alleen uit hun gedrag jegens vrouwen (beschrijving van een vorm van psychopathie).

Kortom, volgens deze classificatie verkracht de man ofwel omdat hij met onbewuste seksuele verlangens kampt, ofwel omdat hij een diepe afkeer heeft van vrouwen, ofwel omdat hij een psychopaat is. In ieder geval is het doel van de verkrachting altijd de seksuele bevrediging.

2. In de jaren 60 blijven die categorieën grotendeels overeind, maar worden er enkele nieuwigheden toegevoegd : zo wordt met de invloed van alcohol rekening gehouden, waardoor de man de bevrediging van zijn seksuele verlangens niet meer kan uitstellen (drunken variety), en komt er een categorie van aanranders die lijden aan het « maagd-prostituee complex » en die vrouwen in twee categorieën verdelen : de goede en de slechte. Die mannen zullen respect tonen voor de eerste, maar niet voor de tweede categorie, met wie men « doet wat men wil » (double standard variety) (3) .
Het kan thans lijken of die categorieën slechts een anekdotisch beeld van de feiten bieden, doch zij gaan ervan uit dat een verkrachter in de eerste plaats op zoek is naar seksuele bevrediging.
3. In de jaren 70 komt er een grondige verandering in deze classificaties, door toedoen van de vrouwenbewegingen. Verkrachting wordt voortaan beschouwd als een gewelddadige vorm van sociale controle, met de bedoeling om de ondergeschikte positie van de vrouw te bevestigen (4) . Seksuele bevrediging wordt niet langer beschouwd als het belangrijkste motief voor een verkrachting. Verkrachting is een uiting van zuivere agressie, van machtsvertoon. Het gedrag van de man zou het gevolg zijn van onze seksistische samenleving waarin hij altijd zijn kracht en zijn heerschappij moet bewijzen. Volgens deze opvatting is de man niet ziek, hij is integendeel « normaal » en hij verkracht omdat de maatschappij hem op een bepaalde manier gevormd heeft.

4. Dat door feminisme ingegeven standpunt heeft een invloed gehad op de typologieën. Later gaan auteurs verkrachters immers onderverdelen door rekening te houden met beide criteria (seksuele bevrediging en agressiviteit), en categorieën onderscheiden naar gelang een van die criteria het haalt (5) .

5. Wie zijn de verkrachters ? Waarom verkrachten mannen ? Op deze twee vragen is het onmogelijk een eenduidig antwoord te geven. Er bestaan waarschijnlijk evenveel antwoorden als er verkrachters zijn ... Belangrijk is dat rekening wordt gehouden met alle factoren die geleid hebben tot de daad. Wij moeten onze aandacht toespitsen op alle aspecten die het leven en de persoonlijkheid van de dader bepaald hebben, en ons niet beperken tot het meest in het oog springende aspect. Specialisten zijn het er vandaag over eens dat een multifactoriële behandeling van seksuele delinquentie vereist is. De delinquenten moeten onderzocht worden op psychiatrisch, psychologisch, psychopathologisch, psychoseksuologisch en psychocriminologisch vlak.

http://www.senate.be/www/?MIval=/publications/viewPub.html&COLL=S&LEG=3&NR=1329&VOLGNR=1&LANG=nl


Wat interessant is in het proberen verklaren waarom bepaalde mannen vrouwen verkrachten, waarom verkrachting dus bestaat - is dat psychologen trachten het gedrag 'verkrachting' te omschrijven, belabelen en definiëren op basis van de uiterlijke kenmerken en allerlei veronderstellingen van waarom een specifiek persoon verkrachtings-gedrag heeft vertoond. Maar, wat men kan bemerken is dat er op geen enkele manier werkelijk geweten wordt wat verkrachting nu precies veroorzaakt en met andere woorden hoe men er een oplossing voor kan vinden.

De wetenschap heeft zich erbij neergelegd dat we 'nooit zullen weten wat er omgaat in de geest van een individu' en dat we bijgevolg dus ook nooit in staat zullen zijn om tot werkelijke oplossingen te komen  - we kunnen enkel giswerk verrichten door logische verbanden trachten te leggen tussen 'oorzaak' en 'gevolg'.

Wat zou nu eigenlijk de reden zijn waarom we op geen enkele werkelijke substantiele manier in staat lijken te zijn om in te zien wat er omgaat in de geest van bijvoorbeeld 'Marc Dutroux', gewezen pedofiel, kindverkrachter en -moordenaar? Marc Dutroux is immers 'het monster' van België, iemand waar mensen angst van hebben, en die, omwille van die angst, maar moet rotten in de cel voor de rest van zijn dagen.

Waarom zit Marc Dutroux in de cel voor de rest van zijn leven? Het is niet gedaan vanuit praktisch opzicht, vanuit een inzicht in wat het beste resultaat zal produceren voor het individu en de samenleving - we weten immers zogezegd niet wat er omgaat in zijn geest, hoe kunnen we dan in staat zijn om oplossingen te vinden of op welke manier dan ook te doen wat noodzakelijk is om ervoor te zorgen dat hij zijn misdaad niet meer begaat en dat er nooit nog iemand die misdaad zal begaan?

Waarom Dutroux in de cel zit is eerder omwille van emotionele redenen die de bovenhand gekregen hebben over gezond verstand en rede. Mensen voelen zich langs de ene kant verontwaardigd en kwaad omdat hij 'iets heel slechts heeft gedaan' en dus mensen willen dat hij 'boete doet', dat hij zich zelf heel slecht voelt over wat hij heeft gedaan, en langs de andere kant hebben mensen angst van Dutroux, omdat ze niet begrijpen waarom hij heeft gedaan wat hij deed en hem dus zien als een 'monster', een 'demon', die ontsprongen is uit de persoonlijke fantasiewereld en veelal bepaald wordt door de angst van het onbekende in de mens.

Maar wanneer je kijkt naar de eigenlijke praktische achtergrond van waarom Dutroux, om maar één iemand te noemen die we allemaal kennen,  in de cel zit, dan zal je merken dat daar niets van aan is en dat de enige reden waarom hij, en zovele anderen, daar zit 'weg te rotten' in die cel is omwille van emotionele reacties van mensen in de samenleving --- reacties die over het algemeen gebaseerd zijn op een onwetendheid en gebrek aan inzicht van mensen in hoe de realiteit werkt, hoe de menselijke geest bijvoorbeeld zich ontwikkeld, en hoe bijvoorbeeld een bepaalde persoonlijkheid zich kan ontwikkelen in een specifiek individu tot een 'pedofiel', met andere woorden tot 'iemand die verlangt om kinderen te verkrachten, misbruiken en vermoorden en die zichzelf ook niet kan beregelen/controleren/tegenhouden om dit niet te doen in en als de fysieke werkelijkheid'.

Dus, waarom is het en hoe komt het dat ons Recht-Systeem nog steeds gebaseerd is op een Middel-eeuwse manier van omgaan met de realiteit, namelijk puur emotioneel en dus onwetend en blindelings, ondanks al het wetenschappelijk onderzoek door Freud, Jung, Piaget, Erikson, Kohlberg en anderen in verband met hoe een persoonlijkheid zich ontwikkeld in een individu, waarin duidelijk wordt dat er specifieke vastgelegde stadia van ontwikkeling zijn en dat het menselijk brein als een computer is die bepaalde 'programma's' nodig heeft om fatsoenlijk te functioneren, en dat iemand zoals Dutroux  dus niet 'kwaadaardig' is maar simpelweg ergens een fase niet heeft kunnen doorlopen om de één of andere reden en daardoor niet is kunnen uitgroeien tot een welgevormd en 'normaal' individu?

Is het niet eigenaardig dat ons Recht-Systeem meer weg heeft van een systeem dat bestaat om de emotionele reacties/ervaringen in de mens, zoals wraak, woede, haat en angst, te rechtvaardigen en valideren door bijvoorbeeld mensen te doen 'boeten' door middel van geldstraffen en/of gevangenisstraf - dan een systeem dat zich daadwerkelijk toespitst op het 'recht-zetten' van problemen die zich voordoen in onze samenleving? Elk individu die een misdaad begaat wordt immers over dezelfde kam geschoren, op dezelfde manier als hoe kinderen in het school-systeem over dezelfde kam geschoren worden en er niet gekeken wordt naar de individuele verschillen tussen mensen en wat er nodig is om elk mens op de meest optimale manier te ondersteunen in zijn ontwikkeling.

Zodoende zetten we onszelf schaak in het werkelijk 'corrigeren' van mensen zoals Dutroux, en dus het corrigeren van onze samenleving - omdat we blijven steken in 'achterlijke'/'middel-eeuwse' emotionele reacties op bepaalde fenomenen, zoals iemand die kinderen verkracht en vermoord, en daarin voorbijlopen aan de realiteit van de situatie, het waarom en het hoe van de situatie --- omdat we niet willen inzien dat Dutroux niet 'slecht' is, noch is hij een 'monster' of 'demon', hij is gewoon het resultaat van een stoornis/storing/obstructie in het ontwikkelingsproces van zijn menselijke geest.


Oplossing:

Willen we een Recht-systeem dat niet enkel de problemen in de samenleving aantoont en beboet, maar ze ook werkelijk oplost en 'corrigeert' - dan is het nodig dat het rechtsysteem werkt aan de hand van en op basis van een wetenschappelijk onderbouwd inzicht in de menselijke geest en NIET op basis van Emoties. Wat zijn we immers aan het 'bestraffen' en 'beboeten' wanneer iemand een misdaad heeft begaan - wanneer die persoon zelf niet eens inzicht heeft in zijn motivaties en innerlijke driften en drijfveren die hem gestuurd hebben om te doen wat hij heeft gedaan? Wat bereiken we daar eigenlijk mee? Enkel een verdere onderdrukking van het individu in zichzelf en een verwarring/conflict in het individu omdat hij missschien wel cognitief 'weet' dat hij 'iets fout heeft gedaan', maar hij is geen stap verder in het begrijpen van zichzelf of inzicht hebben in waarom hij heeft gedaan wat hij deed of wie hij is in en als zijn daden, waardoor hij uiteraard ook niet in staat is om zichzelf werkelijk te 'corrigeren' en veranderen tot een beter mens.

Zolang mensen dus emotioneel blijven reageren op een realiteit die, als bewezen door de wetenschap, duidelijk een PROGRAMMA/SYSTEEM is waarin ALLES verklaard en uitgelegd en voorspeld kan worden, zelfs de menselijke geest, zal de mens ook niet in staat zijn om te werken met dat programma en het programma vorm te geven op een manier die het beste resultaat produceert voor iedereen.

Toont het ook niet een apathie in onze samenleving en een gebrek aan werkelijk geven om wat er gebeurt met onze kinderen --- wanneer we weigeren om 'De zaak Dutroux' te bekijken vanuit Gezond Verstand en werkelijk te doen wat noodzakelijk is, volgens het 'programma' van de Geest van Dutroux, om dat programma te 'herprogrammeren' en Dutroux dus te ondersteunen in enerzijds het begrijpen van zichzelf en anderzijds zichzelf corrigeren en veranderen --- en wanneer we duidelijk enkel geïnteresseerd zijn in onze persoonlijke emotionele bevrediging waarin wij niet willen loslaten van onze wraakgevoelens - en 'boeten zal hij!!', zelfs wanneer het duidelijk is dat dit geen echte oplossing biedt, en enkel de problemen even van de baan schuift en onderdrukt.

Qua 'menselijke evolutie' staan we overduidelijk nog nergens - want, ondanks al onze kennis en wetenschap, blijven we dezelfde patronen herhalen van blindelings en stomweg emotioneel reageren op de realiteit en de FEITEN negeren -- enkel en alleen om een persoonlijke emotie te kunnen bevredigen -- zoals 'zoete zoete wraak' wanneer we weer iemand die 'iets fout gedaan heeft' kunnen opsluiten en doen 'boeten voor zijn zonden'.

Een punt die deze 'achterlijkheid' in onze aanpak in het Recht-Systeem faciliteert, is hoe geld een rol speelt in het bepalen van de 'vrijheid' die het recht-systeem krijgt om bijvoorbeeld grondige onderzoeken uit te voeren naar al de factoren die meespelen in het plegen van een misdaad en het ontwerpen van specifieke 'correctionele-programma's' om individuen werkelijk te ondersteunen zodat ze voor zichzelf kunnen inzien dat ze niet 'de misdadiger' zijn, maar dat hun daden het gevolg waren van een dysfunctioneel 'geestesprogramma'/'bewustzijns-systeem' - en dat ze wel degelijk in staat zijn om zichzelf te herprogrammeren en veranderen tot wat het beste is voor zichzelf op individueel vlak maar ook op maatschappelijk vlak.

En de correctionele programma's die wel ter beschikking gesteld worden door het gerecht, zijn niet werkelijk toegespitst op het ondersteunen van het individu om zichzelf te kunnen corrigeren, zodat ze zelf een vruchtbaar leven kunnen leiden, als volwaardig deel van een gezonde samenleving - maar eerder op het trachten de 'misdadiger' doen inzien dat hij iets 'fout gedaan heeft' en ervoor zorgen dat hij zich schuldig voelt. Volgens ons is dat immers een teken dat iemand 'normaal' en 'gezond van geest' is, wanneer hij zich schuldig voelt over zijn misdaden. Maar dat 'schuldgevoel' heeft niet eens iets te maken met de persoon zelf, maar meer met ons, en ons verlangen naar 'wraak' -- in de trant van 'wij voelen ons slecht (angstig/kwaad) bij wat jij gedaan hebt, dus nu moet jij je ook slecht voelen'. Het is dus ook geen wonder dat criminaliteit blijft bestaan in onze samenleving --- omdat mensen simpelweg de ondersteuning niet krijgen die ze nodig hebben om een gezond mens te worden. Want... het systeem geeft nu eenmaal niet werkelijk om het individu. Ja, zelfs in een 'socialistische staat'.


Onderzoek de Equal Life Foundation die staat voor het nemen van verantwoordelijkheid voor onszelf als mens-wezens en om te bewijzen dat we werkelijk geëvolueerd zijn en in staat zijn om ons niet te laten sturen door oppervlakkige en ego-centrische emotionele reacties maar eerder door gezond verstand, en dus in staat zijn om de samenleving aan te pakken en vorm te geven tot een samenleving die het beste is voor elk individu.

En steun het Basis Inkomen Garantie Voorstel -- dat een inherente voorwaarde is voor een systeem dat geeft om het individu - en dat onze samenleving ook zal ondersteunen om werkbare oplossingen te vinden voor bijvoorbeeld verkrachting.

Dag 315: Verkrachting in België - Een Individueel of Maatschappelijk Probleem?

Dit is een verderzetting van "Dag 313: Verkrachting in België - Wist je dat...?" en "Dag 314: Schuilt er een Ted Bundy in elk van Ons? Dossier Verkrachting in België".

In de voorgaande blogs heb ik onderzocht waarom en hoe verkrachting bestaat, aangezien het fenomeen 'verkrachting' duidelijk wijst op een probleem, een dysfunctie in hoe de mens bestaat. In Dag 314 heb ik daarin specifiek een statement gebruikt van Ted Bundy in zijn laatste interview voor zijn executie, waarin hij vermeldde dat hij zelf had ondervonden dat zijn verslaving aan pornografie in grote mate heeft bijgedragen tot de ontwikkeling van het 'verkrachters-personage' in zichzelf. Dit waren zijn precieze woorden:

 "Luister, ik ben geen sociaal wetenschapper en ik heb geen enquête afgenomen, maar ik heb nu al heel wat tijd achter tralies gespendeerd en ik heb veel mannen ontmoet die gemotiveerd waren om geweld te plegen, net als ik. En zonder uitzondering, waren ze allemaal zwaar beïnvloed door pornografie. Zonder uitzondering, ongetwijfeld. Zwaar beïnvloed en geconsumeerd door een verslaving aan pornografie. Er is geen twijfel over, zelfs de studie van de FBI over seriemoordenaars toont aan dat de algemene deler onder seriemoordenaars hun interesse in pornografie is."

Wat fascinerend was, is dat ik, nadat ik "Dag 314: Schuilt er een Ted Bundy in elk van Ons? Dossier Verkrachting in België" op Twitter deelde, onmiddellijk een aantal reacties kreeg van mensen die afkwamen met allerlei excuses, rechtvaardigingen en redeneringen voor waarom porno niet schadelijk is, zoals "verkrachting bestaat toch al sinds het begin van de mensheid en dus kan porno daar niet de oorzaak van zijn". En mensen die reageerden op de titel van de blog 'Schuilt er een Ted Bundy in Elk van Ons?', want 'hoe durf ik zoiets te beweren', 'neen! Sommige mensen zijn slecht en zullen een ander verkrachten, de rest van ons zijn goed en zouden zoiets nooit doen!'.

De vraag is echter wat het is dat de grens tussen wat 'goed' is en wat 'slecht' is bepaalt en waar die 'grens' zich precies bevindt. Zoals we gezien hebben in Dag 314 in ons onderzoek naar hoe een organisme zoals een menselijk wezen leert en zich ontwikkelt, is dat het ALLE invloeden waar het mee in contact komt, vooral tijdens de kindertijd (wanneer er op fenomenaal snelle en overvloedige wijze synapsen in het brein gecreëerd worden) ongedifferentieerd en automatisch integreert in het brein.

Volgens Gary Wilson, een expert in het onderzoek naar hoe porno het brein beïnvloedt:

"Zoeken de meeste jongens naar porno tegen dat ze 10 jaar oud zijn, gedreven door een brein dat plots uitermate gefascineerd is door seks." ( The Great Porn Experiment: Gary Wilson at TEDxGlasgow)

Dit impliceert dat de meeste kinderen al vanaf een zeer jonge leeftijd in aanraking komen met pornografie, hetzij impliciet of expliciet. En met wat we weten over hoe het brein zich ontwikkelt, kunnen we vaststellen dat de seksueel aggressieve en soms gewelddadige pornografische beelden zich, 'willens nillens', in het brein van het kind dat ermee in aanraking komt, zullen integreren.

Naarmate kinderen dan leren dat 'verkrachting iets slechts is' en dat 'vrouwen gelijk zijn aan mannen' en dat je 'respect moet hebben voor vrouwen', als al de moraliserende principes waar elk 'beschaafd mens' zich aan moet houden, leren kinderen al die invloeden die ze gezien hebben in pornografische beelden te onderdrukken in zichzelf in een 'geheime kamer' in hun geest. Want, wat ze gezien hebben in porno is immers het tegenovergestelde van die moraliserende principes.

We kunnen wat hier gebeurt zelfs omschrijven als een vorm van 'schizofrenie' die plaatsvindt in kinderen, omdat ze gedwongen worden om een deel van zichzelf, dat dus een deel is van de realiteit die ze geïntegreerd hebben in hun brein en dat blijkbaar 'slecht' is, verborgen en onderdrukt te houden en zelfs volledig te ontkennen, willen ze een 'goed' persoon zijn.

Ook kunnen we vaststellen dat dit een mechanisme is waarop de zogezegde 'zondige natuur' in en van de mens gefabriceerd wordt. Die 'zondige natuur' en het bijbelse idee dat nog steeds onbewust gelooft wordt door mensen (bijvoorbeeld in hoe we een onderscheid maken tussen het kind als 'onschuldig', hetgeen dus impliceert dat we ervan uitgaan dat volwassenen 'schuldig' zijn) zijn in wezen dus niet echt, het is iets dat aangeleerd wordt, door bepaalde aspecten van de realiteit te gaan beoordelen als 'slecht' of 'fout'/'stout' zoals porno. Wat we echter niet inzien is dat die aspecten van de realiteit die we beoordelen als 'slecht', zoals bijvoorbeeld porno, ook in onszelf bestaan omdat we het, wanneer we ermee in aanraking zijn gekomen, automatisch hebben geïntegreerd in ons brein. Dus, is er een deel in en van onszelf dat we beoordelen als 'slecht' en dat dan een verborgen/geheime realiteit wordt in onze geest, iets dat verborgen zal en moet worden van andere mensen, want we willen 'goed' zijn.

Om dus terug te komen naar de vraag 'Schuilt er een Ted Bundy in elk van Ons?'. Ja, er schuilt wel degelijk een 'Ted Bundy' in elk van ons, er schuilt verkrachting en moord in ons omdat dat deel uitmaakt van de realiteit waarin we geboren zijn. Ik stel voor om het stukje over de Oriënterings Respons in de vorige blog opnieuw te lezen om te begrijpen hoe dit fysiologisch in z'n werk gaat, hoe het brein van het kind een kopie is/wordt van zijn omgeving. Dus, al wat hier in onze wereld bestaat, is een deel van onszelf, we kunnen het echter, middels 'het bewustzijns-systeem' in onszelf, compartimentaliseren in allerlei 'geheime achterkamertjes' die mooi gesloten en verzegeld blijven zodat we steeds kunnen voldoen aan het beeld van 'een goed persoon' wanneer het aankomt op sociale interactie.

Dit wil ook zeggen dat, zolang we onze wereld niet in orde zetten, namelijk, zolang we geweld, misbruik en uitbuiting in al z'n vormen niet stoppen in deze wereld, dat er dan mensen zoals Ted Bundy zullen blijven verschijnen omdat dat simpelweg mensen zijn wiens 'bewustzijnssysteem' niet fatsoenlijk functioneert en die dus, om welke reden dan ook, niet zo goed zijn in het 'compartimentaliseren' van hun interne realiteit.

Het is anderzijds ook noodzakelijk dat wij zelf de Ted Bundy in onszelf eruit halen, dat we al de kamertjes en deurtjes opentrekken in ons bewustzijnssysteem en onszelf 'zuiveren' --- omdat, wie wij zijn vanbinnen, of we ons er nu van bewust zijn of niet, is wat de wereld die we zien langs buiten creëert en manifesteert. De gewelddadige en aggressieve seks-scenes in pornografie verkopen niet voor niets zo goed, porno is immers dé geheime en verborgen industrie bij uitstek, waarin dat wat echt in de mens zit uitgeleefd wordt en naar buiten komt.

Dus - stop de porno-industrie, wordt zelf-eerlijk en neem verantwoordelijkheid voor jezelf en de wereld waarin je bestaat. Onderzoek een Basis Inkomen Garantie die een eind zal maken aan de porno-industrie, omdat het elk mens van een onvoorwaardelijk basis inkomen zal voorzien. Ik zie persoonlijk niet in waarom mensen, vooral vrouwen dan, zich nog bewust en met vrije wil zouden laten misbruiken/verkrachten/mishandelen in de porno-industrie ter bevrediging van de geheime verlangens van 'de consument', wanneer ze bestaanszekerheid hebben in het systeem.

De Porno-industrie zal in een BIG-Samenleving getransformeerd worden tot 'seks-opvoeding', een industrie waarin vrouwen wel met plezier aan zouden samenwerken, en die even bloeiend zal zijn als de huidige porno-industrie. Het enige verschil zal zijn dat er geen schaamte of taboe meer op 'porno' zal liggen, omdat het niet meer gaat om de geheime verlangens in de mens die mensen opzettelijk taboe willen houden, maar het gaat om wat het beste is voor alle mensen in de samenleving. Het gaat om het opvoeden van kinderen tot wezens die in staat zijn om intiem te zijn met een ander, om rekening te houden met hun partner en om hun eigen lichaam te leren kennen om een optimale zelf-ontwikkeling te bevorderen.


Onderzoek de Equal Life Foundation en werk mee aan een onderzoek van de problemen in onze samenleving en het vormgeven van werkbare oplossingen.