Dag 790: De geest als afleider - Weet je wel waar je echt kwaad om bent?

In deze blog ga ik verder in op Dag 789: Stress als gevolg van de Extreme natuur van de GeesT waarin ik tot zover al had in gezien in verband met waarom en hoe het is dat ik overspoeld kan worden door emotionele reacties zoals wanhoop, frustratie en woede wanneer er bepaalde zaken mislopen wanneer ik te maken heb met bureacratie. Sinds toen heb ik echter ondervonden dat dit patroon zich niet enkel voordoet in verband met bureaucratie, maar in verschillende situaties waarin de algemene deler is dat iets probeer klaar te spelen maar er allerlei factoren in de weg komen te staan die het veel moeilijker maken voor mij om te bereiken wat ik aanvankelijk voor ogen had.

Dit patroon komt echter wel vaker naar boven wanneer ik te maken heb met bureaucratie en bedrijven omdat het vooral daar is dat ik dingen niet in de hand heb. Je krijgt namelijk te maken met een doolhof van regeltjes en processen die je moet bewandelen om iets gedaan te krijgen, hetgeen wil zeggen dat je dingen nog moet uitcijferen en dat er vaak dingen zullen voorkomen die je niet had kunnen voorspellen. Het zal dus niet allemaal van een leien dakje verlopen, in tegenstelling tot wat je had gewild wanneer je eraan begon.

Vandaag kwam de ervaring van frustratie, hetgeen bijna overliep in wanhoop, wanneer ik een nieuwe sim kaart probeerde te activeren via de website van een telecommunicatiebedrijf, waarbij dan uiteindelijk bleek dat de dame in de winkel mij de foute richtlijnen gegeven had en dit dus wil zeggen dat ik vaak de ervaring had dat het allemaal niet wil meewerken en dat alles mij tegenzit.

Toen ik dan echter een kijkje nam naar de intensiteit van de emoties die opkwamen in mezelf bedacht ik me dat al die frustratie hoogstwaarschijnlijk niet enkel en alleen afkomstig was van of te maken had met wat ik in dat moment probeerde te doen. Energie is immers iets dat zich opbouwt en dat niet zomaar 'uit het niets' opkomt in jezelf. Als je dus te maken hebt met een enorme uitbarsting of ervaring van energie zoals de emotionele ervaring en reactie van kwaadheid, die zelfs tot het ziedende af naar boven komt, dan heb je te maken met onderdrukte energie die zich heeft opgebouwd in jezelf, waar je eigenlijk gefrustreerd bent over iets anders maar hetgeen je onderdrukt hebt in jezelf en waar je niet noodzakelijk eerlijk over bent met jezelf.

Daar is het dan een kwestie van diep in jezelf kijken naar wat het is dat je aan het onderdrukken bent en waarover je je werkelijk gefrustreerd voelt. Is er iets in je leven waarin je je gevangen of geconflicteerd voelt en dat nu een uitlaatklep heeft gevonden waarin jij je woede en wanhoop richt naar 'bureaucratie'  of wat het ook is dat je in de weg staat.

Wordt vervolgd.

Dag 775: De Afleidingstechniek die "Racisme" biedt aan je Eigen Geest

Er is een thema dat tegenwoordig de kop veel meer lijkt op te steken op globaal vlak - met voornamelijk de "Black Lives Matter" beweging en de aanvallen op politiemannen in Dallas, Amerika, de aanvallen van "ISIS" in Europese hoofdsteden en de influx van immigranten van het Zuid-Oosten naar het Noord-Westen. Wat in deze situaties voornamelijk wordt aangesproken en wat naar boven lijkt te komen is een zekere 'wij vs zij' houding.

Het onderwerp "racisme" wordt naar boven geworpen, zoals in de idee dat politie in Amerika een racistische houding heeft tegenover Afro-Amerikanen, hetgeen dan dezelfde reactie triggert bij sommigen om vanuit een racistische houding tegenover blanke politie-agenten mood te plegen op die agenten. Zo ook triggert de aankomst van anderskleurige, anderstalige en anders-enzoverder in bepaalde Europese landen een aanhang aan meer rechtse politieke partijen die veralgemenende stellingen maken over 'vreemdelingen' en een 'eigen volk eerst' kracht bijzetten door de impressie te vormen dat die 'vreemdelingen', hun cultuur, gewoonten, religie enzoverder een bedreiging vormen en met andere woorden allerhande negatieve eigenschappen bezitten die wij (de non-vreemdelingen) niet in onze omgeving zouden willen.

Wat ik de laatste dagen ook vaak op de radio heb gehoord is hoe de media het gebeuren in Dallas vooral profileert als een racistische aanval die de oorlog tussen blank en zwart enkel groter heeft gemaakt. Wanneer ik dat hoorde bedacht ik me echter, "welke oorlog??". Het is eigenaardig hoe sommige mensen, en dan vooral in de media, de nadruk lijken te leggen op dit zogezegde gegeven dat er een bepaalde spanning of racisme bestaat tussen bepaalde groepen van mensen op basis van bepaalde verschillen. Maar gewoon omdat bepaalde mensen zeggen dat dat zo is, wil niet zeggen dat dit de eigenlijke realiteit is.

Wat ik bedoel is dat er in wezen zoveel redenen kunnen zijn voor waarom iemand bijvoorbeeld zou schieten op een individu die toevallig een verschillende huidskleur heeft, of waarom iemand voor een uiterst rechts en nationalistische partij stemt. Als je het woord 'racisme' gebruikt om die welbepaalde handelingen te definieren, dan ben je eigenlijk bezig je eigen perceptie en begrip van de realiteit te limiteren.

Een persoon schiet bijvoorbeeld niet op een ander persoon uit 'racisme', maar eerder vanuit bijvoorbeeld haat, of wanhoop of angst. Dit zijn emoties die zelf ook hun oorsprong hebben in het verleden van dat individu. Je moet dus maar kijken naar wat er omgaat in de persoon z'n geest om te begrijpen wat het is dat iemand drijft om bepaalde acties uit te voeren. Zeggen dat iemand iets doet of zegt omwille van 'racisme' is in feite zeggen dat je de moeite niet wil doen om die persoon te leren kennen en werkelijk te begrijpen wat de factoren zijn die hebben bijgedragen tot de beslissingen die de persoon gemaakt heeft in zijn of haar leven.

"Racisme" is in wezen vaak meer een misplaatste haat die een persoon ervaart in zichzelf tegenover zichzelf, die hij/zij dan projecteert naar de maatschappij toe, naar een bepaalde bevolkingsgroep, enzovoort. Het gaat echter nooit om de maatschappij of om die bevolkingsgroep, maar om het feit dat dit individu niet heeft leren omgaan met zijn of haar eigen emoties. Hij/zij heeft nooit geleerd om zichzelf te bevragen, om op zoek te gaan naar de oorsprong van zijn/haar woede.

Frustratie en woede is immers iets dat zich vaak opbouwd over tijd en meer afkomstig is vanuit een ervaring van machteloosheid in relatie tot bepaalde situaties. Wat de geest echter doet is op zoek gaan naar een afleiding voor de kwaadheid die gebroed wordt uit die machteloosheid door die kwaadheid te gaan projecteren op gegeneraliseerde beelden en ideëen en percepties van 'de maatschappij' of 'de zwarten' of 'de blanken' of 'de moslims', enzovoort. Zo zorgt je eigen geest ervoor dat je zelf nooit oog in oog komt te staan met je eigen diepste innerlijke emoties, zoals angst, machteloosheid, hulpeloosheid, inferioriteit en onbeduidendheid.

Je geest gebruikt zeer graag generalisaties zoals stereotypen, om zichzelf achter te verbergen en de aandacht af te leiden van iets waar je zelf eigenlijk niet naar wil kijken. Hier heb ik het niet enkel over generalisaties gebaseerd op ras of huidskleur of cultuur, maar ook geslacht, leeftijd, diploma, en al de verschillende categorieen die we creëren om onszelf en elkaar op te delen en te onderscheiden. Elk mens is immers anders en niemand valt te generaliseren. Het feit dat we nog zo vaak en zo genoeglijk gebruik lijken te maken van labels zoals 'racisme' om bepaalde acties in onze realiteit te verklaren toont enkel dat we niet geinteresseerd zijn om verder te kijken en een begrip te ontwikkelen van hoe en waarom dingen werkelijk gebeuren en bestaan.

Dag 635: Hoe Creëren we de Gedragsstoornis van Luiheid?

En dit is hoe het beoordelen van wat je doet en jezelf identificeren met hoe je je 'prestaties' beoordeelt, kan leiden tot uitstelgedrag en stagnatie en 'gebrek aan motivatie' -- hetgeen in wezen gewoon uitvloeisels zijn van de angst die je voelt vanbinnen in relatie tot je eigen beoordelingen over jezelf. En de oplossing hier ligt dus in het veranderen van die relatie die je met jezelf gevormt hebt zodat je tot rust kan komen en stabiliteit en kalmte kan ervaren wat je ook doet - of je nu 'stilzit en niets doet' of druk bezig bent aan een groot project.

Uit Dag 634: Hoe kan Prestatiegerichtheid leiden tot Uitstelgedrag?

Dus, hoe en waarom is het dat we een alternatief 'ego' creëren binnenin onszelf dat in afscheiding bestaat van wie we eigenlijk zijn vanbinnen, gebaseerd op wat we 'doen' in deze realiteit? Met andere woorden, hoe en waarom is het dat er in onze geest een alternatieve realiteit bestaat waarin we geloven dat de dingen die we doen een specifieke waarde geven aan 'wie we zijn'? Waarom is dus ons 'doen' afgescheiden van ons 'zijn', door de beoordelingen die we geven aan wat we 'doen' in de fysieke werkelijkheid, waarin we gaan geloven dat wanneer we specifieke dingen 'doen' en bijvoorbeeld onszelf kunnen definieren als 'hardwerkend' of 'gemotiveerd' of 'productief', dat we dan 'meer' zijn dan wanneer we specifieke dingen niet doen, of onszelf definieren als zijnde 'lui', 'onproductief', 'apatisch' en 'traag'?

Een groot deel van het 'waarom' van dit vraagstuk  zou uiteraard te maken hebben met geld en overleving en met het feit dat je om te overleven in deze wereld en om geld te verdienen dingen moet 'doen', je moet je inzetten en jezelf bewegen. Dus, vanuit dat perspectief heeft de 'positieve waarde' die we geven aan het 'doen' van dingen en het neerzetten, creëren en bewegen van dingen in wezen te maken met onze drang naar overleving en is de negatieve waarde verbonden met het zogezegd 'niets doen', 'lui zijn', 'ongemotiveerd zijn' en 'niets neerzetten of creëren' in wezen een angst om niet te overleven.

Maar wat dan eigenaardig is, is dat we vergeten lijken te zijn dat deze primitieve ingesteldheid van overleving datgene is dat onze ervaring bepaalt in relatie tot onze zelf-beweging in de fysieke werkelijkheid, en dat we uiteindelijk onszelf gaan identificeren met die ervaringen die voortvloeien uit het overlevingsinstinct dat geprogrammeert zit in ons onderbewustzijn. We vergeten met andere woorden dat die ervaringen niet eigenlijk zijn wie we zijn als wezen, maar eerder het 'systeem' is dat in onze geest bestaat en dat voorgeprogrammeerd is om te zorgen voor onze overleving.

Het probleem waar we dan mee te maken hebben is dat ons 'doen' en onze fysieke beweging, motivatie en 'productiviteit' in onze fysieke realiteit dan aangedreven zal worden vanuit een verlangen om de positieve waarde te kunnen ervaren die in onze onderbewuste geest verbonden is met het vooruitzicht van 'overleving' en dus met het 'doen' van dingen en productief zijn, enzovoort - en vanuit een angst om de negatieve waarde te ervaren die in ons onderbewustzijn verbonden is met 'niets doen', 'beslissingloosheid', twijfel en 'luiheid'.

Deze polariteit van verlangen en angst van de waarde-oordelen waar wij onszelf in onze eigen geest mee identificeren maakt dan dat de motivatie achter de dingen die we doen, en hoe we die dingen doen, gecorrumpeerd is door achterliggende redenen die verscholen liggen in ons onderbewustzijn, en dat we daardoor zelf niet werkelijk staan als het absolute bepalende en sturende principe van onze eigen daden. Dit wil zeggen dat ons interne mechanisme waarin en waarmee we beslissingen maken en onze handelingen op basis van die beslissingen aangedreven wordt door allerhande ervaringen en gedachten die in onze eigen geest bestaan maar waar we ons zelf niet eens van bewust zijn -- hetgeen dan kan resulteren in gedragsstoornissen zoals 'luiheid', apathie, lethargie en uitstelgedrag.

Dag 580: Hoe wordt Voedsel door de Geest gebruikt als Afleiding in een Eetverslaving?

Dag 580: Hoe wordt Voedsel door de Geest gebruikt als Afleiding in een Eetverslaving?

 Het Veranderen van een Eetverslaving

Uit Dag 579: Eenheid en gelijkheid met het Lichaam - Een Gereedschap in het Stoppen van Verslaving

Door middel van zelf-vergeving heb in in de voorgaande blog dit zelf-misbruikende patroon opengetrokken voor mezelf  en heb ik de relatie die ik had aanvaard in mezelf tussen mezelf en dat patroon 'losgemaakt', zodat ik nu kan beginnen aan het formuleren van correctieve stellingen om een 'script' te formuleren waarin ik het patroon kan veranderen en dus mijn relatie met voedsel en met mijn lichaam kan corrigeren en veranderen tot een zelf-ondersteunende en voedende relatie die werkelijk het beste is voor mezelf in termen van dat het niet enkel het beste is voor mezelf als een gevoel en gedachte in mijn geest dat gebaseerd is op een 'positief gevoel' van verlangen - maar het beste voor mezelf op vlak van dat het gebaseerd is op een zorg, erkenning en ontzag voor mijn lichaam en een oprechte consideratie voor wat mijn lichaam wil en nodig heeft.

Zelf-Correctie

Wanneer en als ik de gedachte zie in mijn geest in relatie tot het 'zin hebben' in iets om te eten, samen met een beeld van datgene waar ik 'zin of goesting in heb', dan stop ik en ik adem - en ik sta even stil in mezelf bij deze gedachten en ik kijk in alle eerlijkheid met mezelf naar hoe die gedachte bestaat in mezelf, en ik stel mezelf de vraag 'is dit een lichamelijke ervaring of eerder een verlangen gestimuleerd door gevoelens in mijn geest?'

Omdat, ik zie, besef en realiseer mij dat  als en wanneer mijn verlangen om iets te eten gestuurd wordt door gevoelens, dat er dan een emotie achter die gevoelens ligt die ik eigenlijk wil en probeer te verbergen en onderdrukken door in gevoelens te vluchten

En ik zie, besef en begrijp dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd een persoonlijkheid en een 'neiging' in mezelf te hebben ontwikkeld om die gevoelens blindelings te volgen zonder ooit in mezelf stil te staan bij wie ik ben in relatie tot mijn gedrag en uitdrukking en specifiek in relatie tot de dingen die ik eet en mijn 'goesting' en 'zin' om specifieke dingen te eten - en dat ik daarin mijn macht  en authoriteit volledig heb weggegeven aan de geest als een voorgeprogrammeerd systeem van gedachten en energie waarin ik niet zie, besef of begrijp wie ik eigenlijk zelf ben en waar ik eigenlijk sta in relatie tot mezelf en mijn eigen uitdrukking en gedrag

Dus ik stel mezelf tot doel om een gewaarzijn te ontwikkelen in mezelf in relatie tot mijn eetgedrag en eetpatronen en dus niet zomaar gevoelens automatisch te volgen wanneer ze in mijn geest opkomen - maar eerder eerlijk te zijn met mezelf en te kijken naar wat de emotionele ervaring in mezelf is waar ik van probeer weg te vluchten en die ik probeer te verbergen door op zoek te gaan naar comfort in en als eten - en omdat ik zie, besef en begrijp dat zolang ik blijf wegvluchten van mijn emoties door het fysieke lichaam en de fysieke substantie van eten te gebruiken en te misbruiken om gevoelens te kunnen produceren en mezelf daarin af te leiden van mijn emoties, berokken ik schade aan mijn fysieke lichaam omdat ik niet luister naar mijn lichaam en ik erken mijn lichaam niet als het organisme dat het is en ik zie en besef niet dat de noden en verlangens van mijn lichaam als organisme niet hetzelfde zijn als de 'noden' en verlangens van mijn geest

Dus ik stel mezelf tot doel om een gevoeligheid te ontwikkelen in mezelf in relatie tot wat het lichaam eigenlijk werkelijk nodig heeft en verlangt in relatie tot voeding en nutritie - door binnenin mezelf te vertragen wanneer ik mezelf naar eten zie grijpen en wanneer ik mezelf snel zie bewegen in mijn zoektocht naar iets om te eten in en als de zogezegde 'honger' van mijn geest - en eerlijk te zijn met mezelf over het feit dat dat gevoel van 'honger' dat ik ervaar in mezelf niet werkelijk fysieke 'honger' is als het lichaam dat eten nodig heeft, maar dat die 'honger' eerder een 'goesting' en 'verlangen' is om iets te eten omdat wat ik werkelijk wil is om mezelf te kunnen afleiden van iets in mezelf dat ik niet wil zien en dat in dat moment naar boven is gekomen