Dag 191: Waarom is het belangrijk om het Negatieve te onderzoeken?

Dit is een verderzetting van
"Dag 189: De Massa-Mentaliteit en de Innerlijke Kwaadaardigheid"
en
"Dag 190: De Innerlijke Kwaadaardigheid achter het Positieve Masker van Sociale Angst"


 ik realiseer mij dat ik diezelfde kwaadaardigheid die ik zie in 'andere mensen' heb toegestaan te bestaan in mezelf waarin ik 'stiekem' in mezelf ook verlang naar 'spanning' en 'sensatie' ten koste van andere levende wezens

ik realiseer mij dat het net de onderdrukking van mezelf uit angst van 'andere mensen' is die de 'negatiefheid'/kwaadaardigheid heeft gemanifesteerd in mezelf als de beschuldiging van en haat tegenover 'mijn omgeving'
ik zie het patroon van 'positiefheid' als masker van angst in de mensheid --- waarin mensen elkaar beschuldigen van de angst die ze ervaren in zichzelf en de leugen van 'positiefheid' die ze leven, en daarin kwaadaardigheid manifesteren in zichzelf als het verlangen om een ander te zien lijden




ik realiseer mij hoe de mensheid hun verantwoordelijkheid heeft weggegeven aan 'hun omgeving' in en als de angst van andere mensen en in en als het beschuldigen van 'de ander' voor die ervaring van angst - en daarin kwaadaardige/leugenachtige wezens geworden zijn --- door nooit verantwoordelijkheid te hebben genomen voor hun/onze innerlijke realiteit van gedachten, gevoelens en emoties

ik realiseer mij dat kwaadaardigheid enkel bestaat omdat 'positiefheid' bestaat als een masker dat mensen opzetten - waarin de ware kwaadaardige natuur van de mens vanbinnen woekert als een virus dat van het leven op aarde een hel maakt --- terwijl de mensheid zichzelf blijft verschuilen achter het masker van 'positiefheid', de werkelijkheid compleet negerend, uit angst

ik realiseer mij dat het onderdrukken van wie ik ben als mijn natuur/natuurlijke expressie, het onderdrukken is van het bestaan als het leven op aarde --- en dat het leven op aarde een hel is, één en gelijk met de 'hel' van haat, beschuldiging en woede die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf --- door nooit verantwoordelijkheid te hebben genomen voor mijn innerlijke ervaringen van emotionele reacties van ANGST

ik realiseer mij dat elk mens de ervaring van ANGST gebruikt om andere mensen te beschuldigen van 'wie wij zijn' en 'wat wij doen' hier op aarde - en daarin zichzelf in de slachtoffer positie plaatst ---- waardoor er nooit zelfs één enkel mens verantwoordelijkheid neemt voor zichzelf en het leven op aarde, want we zijn zogezegd allemaal 'slachtoffers' - en 'de ander' is zogezegd altijd 'de slechterik'

ik realiseer mij hoe de mensheid steeds 'een ander', zoals 'criminelen', ouders, leerkrachten, politici, bankleiders, bedrijfsleiders, God, de Duivel, etc, zal beschuldigen voor de kwaadaardigheid die in hen zelf bestaat, omdat de mens niet geconfronteerd wil worden met de waarheid van zichzelf uit angst om zelf verstoten, beschuldigd en uitgespuwd te worden door 'andere mensen' --- waarin de mens niet inziet dat wat we doen met een ander is wat we onszelf aandoen als wat we toestaan te bestaan in onze realiteit --- en dat we dus onze angst om zelf uitgespuwd, beschuldigd, beoordeeld en verstoten te worden zelf creëren en continueren door zelf andere mensen uit te spuwen, te beschuldigen, beoordelen en verstoten in onze geest/gedachten/backchat

ik stel mij tot doel om verantwoordelijkheid te nemen voor mijn bestaan in en als het besef dat IK angst heb toegestaan te bestaan in mezelf om een excuus te hebben voor mijn participatie in eigenbelang en het negeren van de levens van anderen

 wanneer en als ik mezelf zie kijken naar andere mensen vanuit het 'observerend' perspectief, en beoordelingen zie opkomen in mezelf waarin ik mezelf definieer als 'beter' en 'goed' en 'andere mensen' als 'slecht' - dan stop ik en ik adem --- en ik besef dat de 'kwaadaardigheid' die ik zie in een ander en waar ik een ander van beschuldig in wezen de kwaadaardigheid is die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf en waar ik nooit verantwoordelijkheid voor heb genomen uit angst om op dezelfde manier geobserveerd, beoordeeld en beschuldigd te worden door andere mensen

ik stel mezelf tot doel  om absolute verantwoordelijkheid te nemen voor wat HIER bestaat in en als het leven op aarde, door één en gelijk te staan met elk levend wezen - en daarin dus mezelf niet af te scheiden van 'andere mensen' in en als beoordeling en beschuldiging --- omdat  ik besef dat als ik niet volledige verantwoordelijkheid neem voor AL wat bestaat in en als het leven, dat ik onmogelijk werkelijk verantwoordelijkheid kan nemen voor het creëren van een bestaan dat het beste is voor allen, omdat ik niet één en gelijk sta met allen door mezelf te willen definieren als 'een goed persoon'

wanneer en als ik de ervaring van 'sociale angst' zie opkomen in mezelf, dan stop ik en ik adem - en ik besef dat als ik mezelf toesta mezelf te definieren in en als sociale angst, dat ik enkel woede, beschuldiging en haat zal manifesteren in mezelf, in en als het geloof dat 'andere mensen' verantwoordelijk zijn voor de angst in mezelf, in en als het geloof dat 'andere mensen' 'slecht/negatief/kwaadaardig' zijn --- en dat ik dus op die manier net hetzelfde manifesteer en toesta te bestaan als de 'haat/negatiefheid/kwaadaardigheid' die ik zie in een ander - omdat ik besef dat woede, haat en beschuldiging een ego-reactie is op de reactie/ervaring van ANGST, waarin de geest van een negatieve/inferieure positie/ervaring naar een positieve/superieure positie/ervaring gaat in en als het systeem van energetische polariteiten in en als de geest --- en dat ik mezelf hierin compleet afscheid van het bestaan als wat HIER is en dus absoluut geen verantwoordelijkheid neem voor mezelf als het leven zelf

wanneer en als ik de ervaring van woede/beschuldiging/haat tegenover andere mensen zie opkomen in mezelf - dan stop ik en ik adem - en ik besef dat deze ervaring afkomstig is uit het feit dat ik mezelf heb gedefinieerd in en als de ervaring van angst, en daarin heb gelooft dat ik in en als de ervaring van angst een slachtoffer ben van datgene waar ik angst van heb, als 'andere mensen' --- hierin besef ik dat ik het startpunt ben van mijn innerlijke ervaringen/reacties, en dat ik die angst opzettelijk heb toegestaan te bestaan in mezelf als mijn excuus om te kunnen participeren in eigenbelang als de geest als afscheiding, om zo geen verantwoordelijkheid te nemen voor het bestaan op aarde

hierin besef ik dat ANGST geen excuus is - omdat ANGST een voorgeprogrammeerde ervaring/reactie is in en als de menselijke geest waarin ELK MENS zichzelf heeft afgescheiden van het leven op aarde - en ik besef dat er geen hogere macht/kracht is die ons als het leven op aarde zal komen redden/helpen uit de hel die we gecreëerd hebben in en als ANGST van en haat tegenover elkaar --- en dat het dus mijn verantwoordelijkheid is als een leven op aarde, om die ervaring van ANGST als afscheiding van het leven op aarde te stoppen in mezelf en op te staan in en als onvoorwaardelijke, absolute zelf-verantwoordelijkheid in en als eenheid en gelijkheid --- omdat ik besef dat ik enkel op die manier een wereld kan creëren/manifesteren die werkelijk het beste is voor al het leven op aarde

ik stel mezelf tot doel om niet meer te vluchten van de kwaadaardigheid/negatiefheid in mezelf als het leven op aarde - maar om één en gelijk te staan met en verantwoordelijkheid te nemen voor al wat HIER bestaat --- omdat ik besef dat het mijn vlucht in en als positiefheid is die de hel op aarde die HIER is heeft gemanifesteerd, door in en als die positieve ervaringen nooit werkelijk verantwoordelijkheid te hebben genomen voor het misbruik dat bestaat in het leven op aarde

Dag 189: De Massa-Mentaliteit en de Innerlijke Kwaadaardigheid

Derren Brown, een hedendaagse 'praktische goochelaar/helderziende/magiër' heeft een televisieprogramma gemaakt om de 'massamentaliteit' uit te testen van een publiek dat zich niet gewaar was dat zij het object waren van het programma. Het publiek kreeg de macht om rechtstreeks te beslissen over de ervaringen van een man door middel van een in scene gezette omgeving van acteurs die hun opdrachten kregen van het publiek/Derren om de persoon in kwestie een positieve dan wel negatieve ervaring te geven.

Het publiek kreeg steeds twee opties, ze kregen de kans om iets positiefs te laten gebeuren in het leven van het 'slachtoffer' of iets negatiefs - en in ALLE gevallen koos de meerderheid voor een negatieve gebeurtenis --- in de naam van wat voor hen het meest 'entertainend' zou zijn om naar te kijken. Een facilitator in de 'vrijheid' van keuze  was de maskers die het publiek kreeg, om anonomiteit te verzekeren, zodat eenieder zich 'vrij' zou voelen om eender welke keuze te maken zonder daarvoor aansprakelijk te zijn.

Het aspect van 'massa-mentaliteit' in en als 'anonimiteit' van de leden in de groep waar Derren zich op toespitste was het proces van 'de-individualisatie', het proces waarin het individu zich, omwille van de anonimiteit die plaatsvindt door het deel uitmaken van een uniforme groep (de maskers), laat leiden door de groep en in staat is om de meest irrationele en immorele beslissingen te maken en te laten maken - en hierin dus geen 'individu' meer is, als 'een wezen dat voor zichzelf kan denken en situaties kan beoordelen volgens eigen morele codes'. Het doel van dit experiment was om het publiek te laten inzien hoe deze mentale houding werkt - en om het publiek te confronteren met zichzelf en hun 'kuddegeest' en het gemak waarmee ze hun 'moraliteit' lieten varen door deel uit te maken van een uniforme groep in en als 'anonimiteit'.

Een nog veel belangrijker en interessanter punt in dit experiment dat Derren echter niet heeft aangeraakt, is hoe dit experiment duidelijk gemaakt heeft dat mensen in zichzelf bijlange niet zo 'positief' zijn als hoe ze zich voordoen --- eenmaal we ons kunnen verschuilen achter het masker van de anonimiteit, en dus 'vrij' zijn om te 'doen wat we WILLEN', zijn we duidelijk eerder geneigd om beslissingen te maken die net het tegenovergestelde zijn van onze zogezegde 'morele codes' en 'moreel bewustzijn'. We zijn opzettelijk haatvol en gemeen en halen plezier uit het pijnigen, denigreren en neerhalen van een ander. Dat is ons ware gezicht, dat zich verschuilt achter het 'positieve masker' dat we opzetten in de samenleving tegenover onze omgeving, het gezicht dat niemand wil zien, en waar niemand het over wil hebben --- zelfs Derren niet.

Elk individu in het publiek had een toestel waarmee ze hun stem konden uitbrengen om te beslissen over wat er met het 'slachtoffer' ging gebeuren, en elk had een masker dat hen verzekerde dat niemand hen aansprakelijk zou kunnen stellen voor hun beslissing. Dit experiment ging dus niet zozeer over 'massa-mentaliteit' en 'de-individualisatie' - maar eerder over wie/wat het individu werkelijk is als het de macht krijgt om voor zichzelf beslissingen te maken die een impact hebben op een ander levend wezen.

Wat me opviel in hoe de MEERDERHEID telkens koos voor de 'negatieve gebeurtenis', zonder dat er interactie was tussen de individuele leden in die meerderheid, is dat de mens in wezen, in deze maatschappij/samenleving, een wezen is vol haat, wrok, rancune en het verlangen om te vernietigen, en dat het dus niet zozeer 'de samenleving' als 'de groep' is die zogezegd het individu meesleept in destructief gedrag, maar dat nagenoeg elk mens in zichzelf die destructieve ingesteldheid al heeft, en daarin de groep/samenleving enkel gebruikt als een excuus om te kunnen participeren in die destructiviteit/misbruik --- door steeds vingers te wijzen en de eigen onschuld te verklaren, omdat het zogezegd 'de samenleving'/'de groep' is die de beslissingen doorvoert - waarin we onze ervaring van 'sociale angst' als 'kuddegeest' gebruiken als een excuus om onze participatie in die misbruikende/destructieve daden/beslissingen goed te praten en te doen alsof dat niet werkelijk is 'wie wij zijn', neen, het was 'de groep'.

Maar.... wie is de groep als niet het individu? 'De groep' bestaat niet - al wat 'de groep' doet, gebeurt door toestemming en aanvaarding van elk individu in die 'groep' -- waarin dus elk individu persoonlijk verantwoordelijk is voor wat 'de groep' doet, door middel van wat het individu aanvaard en toestaat in de 'groep'. Hetgeen wil zeggen dat wat 'de groep' van 'de mensheid' doet, de verantwoordelijkheid is van elk lid van die groep, van elk individueel mens - en dus het resultaat is van wie elk individueel mens in onze menselijke samenleving werkelijk is. Hetgeen wil zeggen dat 'vrede, liefde en harmonie' niet bestaat in onze huidige wereld/samenleving, omdat het niet bestaat in de mens. En zij die beweren dat ze 'vredige, liefdevolle en harmonieuze' wezens zijn, dat ze 'spiritueel' en 'goed' zijn en daarin dus al het misbruik en destructiviteit die plaatsvind in deze wereld afschrijven aan 'de rest van de groep/mensheid', beseffen duidelijk niet dat zij als individu ook HIER in/op deze wereld bestaan en dus mede-verantwoordelijk zijn voor wat 'de mensheid' doet door hun impliciete toelating en aanvaarding - omdat ze geloven dat ze hun handen kunnen schoon wassen van al het 'negatieve' dat ze zien in de wereld door langs de zijlijn te staan en zichzelf zoveel mogelijk te distantieren van al wat zij ervaren als 'negatief', in een poging om de ervaring voor zichzelf te creëren dat ze op de één of andere manier niets te maken hebben met wat er werkelijk aan het gebeuren is in deze wereld - want zij zijn 'positief' en andere mensen zijn 'negatief'.

Als je hier bestaat in deze wereld, maak je er deel van uit, en ben je mede-verantwoordelijk, zo simpel is het. En als je niet opstaat om te doen wat noodzakelijk is om van deze wereld een betere plek te maken voor alle wezens, ben je een mede-misbruiker, alleen maar door wat je toestaat en aanvaardt te bestaan in deze wereld.

Al wat bestaat op dit moment in deze wereld is een 'spiegel' die ons laat zien wie we werkelijk zijn, wat er werkelijk bestaat in onszelf - het is niet 'mooi' of aangenaam om te zien/beseffen, maar het is HIER, het is wat we hebben toegestaan te bestaan in en als de werkelijkheid.


Wordt vervolgd in Dag 190