Dag 679: Hoe kunnen we de Positieve Gedachten Ontcijferen die Schuilen achter Negatieve Gedachten?

Om verder te zetten op Dag 678: Waarom is het nodig het Positieve te onderzoeken om het Negatieve te Veranderen?

Als we dus de negatief geladen en zelf-saboterende gedachten  en emoties bekijken die ons soms doen opgeven in het uitvoeren van een nieuw project, dan krijgen ook de sleutel in het ontcijferen welke positieve gedachten de revue gepasseerd zijn in het aanvangen van dit project, omdat de negatieve kant enkel een consequentie en gevolg is van de positieve kant van dit muntstuk.

We kunnen bijvoorbeeld bemerken dat onze negatief getinte gedachten gingen van 'ik zal dit nooit kunnen', 'wie houdt ik voor de gek', 'ik ben zoveel minder dan andere mensen', 'ik heb hier de vaardigheden niet voor', etcetera. En de ervaring die we binnenin onszelf voelen is er één van verslagenheid, gedemotiveerd zijn, inferioriteit en minderwaardigheid.

Dan nemen we deze gedachten en deze ervaringen en we kijken nu naar welke positieve gedachten en ervaringen er aan de andere kant van de weegschaal kunnen liggen. We kijken met andere woorden naar wat het tegenovergestelde zou zijn van die negatieve gedachten en ervaringen.

En wat we dan bijvoorbeeld kunnen opmerken is dat we inderdaad bij de aanvang van het project onszelf hebben bezig gehouden in onze geest (al dan niet op bewust niveau) met gedachten waarin we onszelf al inbeeldden dat we het project al helemaal hadden afgewerkt, of dat we al complimenten aan het krijgen waren van andere mensen en dat we al konden laten zien wat we gecreëerd hebben alvorens we er nog maar aan begonnen waren.

En verbonden met die gedachten voelden we ons goed over onszelf, we hadden het gevoel alsof we iets belangrijk gedaan of bereikt hebben. We ervoeren als het waren een vals gevoel van beloning gebaseerd op verbeelding en projecties in onze geest.

In de volgende blog zullen we zien hoe het is dat dit valse gevoel van beloning uiteindelijk kan leiden tot een schommelbeweging naar de tegenovergestelde ervaring en tot een uiteindelijk opgeven van het project.

Dag 558: Bestaat Falen wel Echt? - Het Transformeren van Angst om te Falen

 Dag  558: Bestaat Falen wel Echt? - Het Transformeren van Angst om te Falen

Het Veranderingsproces van Emotionele Zelf-Sabotage

 In deze blog zet ik verder met het proces van zelf-vergeving in relatie tot een patroon van zelf-sabotage in mijn geest waarin ik, zoals ik in Dag 556 en Dag 557 heb ingezien en onderzocht, mezelf 'gevangen zet' in mijn geest in en als illusies in verband met wie ik denk dat ik ben in en als mijn leven door bijvoorbeeld te participeren in fantasieen en verbeelding - en mezelf daarin saboteer in mijn vermogen om een leven op te bouwen volgens wat ik wil voor mezelf in en als mijn fysieke bestaan.

In de  zelf-vergeving statements van de voorgaande blog heb ik het punt bekeken en onderzocht van hoe ik een ervaring creëer in mezelf van te 'falen' en angst om te falen als een gevolg van een positief gevoel dat ik opwek en genereer in mezelf in relatie tot successvol willen zijn in mijn geest en dat 'success' in mijn geest te hebben verbonden met en gedefinieerd in en als het ego als het verlangen om aandacht en erkenning en respect te krijgen van andere mensen.

En in deze blog ga ik verder met de zelf-vergeving statements omdat dit specifieke patroon iets is waarvan ik vastberaden ben om het te veranderen en omdat ik besef dat het niet vanzelf zal veranderen als ik gewoon een paar zelf-vergeving statements toepas. Ik bedoel, ik zie dat ik mezelf moet toepassen en dat ik moeite zal moeten doen om dit patroon volledig te begrijpen en doorzien zodat ik het richting kan geven in mezelf en zodat ik in mezelf een absolute oplossing kan vormgeven voor dit patroon en daarin mezelf kan ondersteunen om mezelf en mijn leven te veranderen op een manier die het beste is voor mezelf.

De zelf-vergeving van de vorige blog was:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd het woord 'success' te definieren in en als het verlangen om aanzien en respect en erkenning te krijgen van andere mensen verbonden met een positief gevoel binnenin mezelf - en daardoor 'success' en mezelf als 'successvol' te projecteren in en als mijn fantasie en verbeelding om op die manier het gewenste gevoel in mezelf te kunnen opwekken en genereren --- en mezelf dan op die manier te saboteren in en als mijn eigenlijke fysieke beweging en uitdrukking in en als de fysieke realiteit omdat ik al in de illusie verkeer dat ik al 'successvol' ben aangezien ik dat positieve gevoel geassocieerd heb met 'success' en dus geloof dat als ik mij positief voel, dat ik dan successvol ben --- in de plaats van dat ik voor mezelf een fysiek referentiepunt creëer in relatie tot 'success' en er op die manier voor zorg dat 'success' een daadwerkelijke fysieke uitdrukking wordt waarin ik success creëer in en als mijn fysieke bestaan en leven in deze wereld en dus niet verloren geraak in een illusie en een leugen van schijnbaar 'success' in en als mijn geest

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat echt 'success' pas werkelijk kan bestaan in en als mijn leven als en wanneer ik sta als het punt van zelf-erkenning, zelf-aanzien en zelf-respect en dus niet op zoek ga naar een gevoel van opwinding verbonden met de idee dat andere mensen mij erkennen, respecteren en aanzien hebben voor mij - omdat, zolang dat success een gevoel is in mijn geest, zal ik success blijven simuleren in en als mijn verbeelding en fantasie  en mezelf vastzetten in een illusie in mijn geest en zal ik mezelf nooit werkelijk bewegen in en als de fysieke werkelijkheid om een leven op te bouwen voor mezelf hetgeen dan uiteindelijk een testament zal zijn van echt Success

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien, te beseffen en te begrijpen dat energie werkt in en als polariteiten en dat - als ik heel veel positieve energie opwek in en als mijn geest, verbonden met gedachten en fantasiëen in relatie tot 'success' en 'aanzien' en 'erkenning' krijgen voor 'wat ik doe' en voor mijn 'talenten' en 'vaardigheden'  - dat die polariteit zich dan 'balanceert' door 'falen' en 'mislukking' te creëren en te manifesteren in relatie tot mijn fysieke ervaring en leven en bestaan, waarin ik constant geconfronteerd wordt, wanneer ik naar mijn fysieke bestaan en leven kijk, met het besef dat ik nooit eigenlijk werkelijk iets met mijn leven gedaan heb dat heeft bijgedragen tot het creëren van een successvol en bevredigend leven en dus het besef dat ik 'gefaald' heb en dat ik een 'faling' en 'mislukkeling' ben in en als mijn eigenlijke echte leven --- hetgeen dan op zich weer een motivatie is voor mijn verlangen om in mijn fantasie en verbeelding projecties te gaan creëren waarin ik mij inbeeld dat ik wel 'successvol' ben en dat ik daar erkenning voor krijg, om zo weer een positief gevoel op te wekken in mezelf

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien en te beseffen en te begrijpen dat ik mezelf gedefinieerd heb in en als een vicieuze cyclus van energie binnenin en als mijn geest, waarin ik continu wissel tussen een negatieve ervaring en een positieve ervaring, verbonden met die polariteit tussen mijn verbeelding en mijn eigenlijke echte fysieke leven en bestaan en hoe ik mezelf in die twee beoordeel als langs de ene kant een 'success' en langs de andere kant een 'mislukkeling' - zonder dat ik eigenlijk zelfs ooit mezelf beweeg in en als mijn echte leven --- omdat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd het woord 'success' te definieren in en als een gevoel en niet in en als een fysieke werkelijkheid en manifestatie en omdat ik nooit heb ingezien en beseft dat gevoelens niet echt zijn en dat gevoelens in wezen het product zijn van emoties, waarin ik in feite wil vluchten in en als gevoelens van de emoties die ik tegenkom wanneer ik kijk naar mijn echte fysieke bestaan en leven

En als vervolg hierop:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd het richtinggevende principe te zijn van en in mijn leven en mezelf door mijn bestaan zowel binnen als buiten mezelf te hebben laten bepalen en besturen door een mentaal construct van 'falen' en 'success' als gedefinieerd in en als gevoelens en emotionele verbanden en relaties, waarin ik mezelf als het sturende principe en als de authoriteit en beslissende kracht en macht in mezelf in mijn relatie tot mijn eigen leven zowel binnen als buiten mezelf, heb verloren in en als een innerlijke ervaring van energie als gevoelens en emoties --- omdat ik nooit doorgehad heb dat die ervaringen als gevoelens en emoties, verbonden met de specifieke gedachten in relatie tot 'de toekomst' en in relatie tot mijn zelf-beeld en identiteit en imago --- niet is wie ik werkelijk ben en niet eens echt is omdat wie ik werkelijk ben is mijn fysieke bestaan en zolang als ik mezelf definieer in en als en verlies in de gevoelens en emoties in relatie tot dit specifieke mentale construct van het ego, zie of besef ik niet dat ik mijn fysieke bestaan in wezen heb opgegeven omdat -- terwijl ik mij bezighoud met gevoelens en emotionele reacties op die gedachten in verband met mijn imago en zelf-beeld in de geest en gedachten van andere mensen als projecties in mijn geest, beweeg ik mezelf niet in en als mijn fysieke leven en bestaan op basis van het besef en inzicht dat ik mijn eigen leven in handen heb, omdat ik mij in feite compleet ontmachtigd voel tegenover mijn fysieke leven omdat ik in mijn geest constant en continu geconsumeerd ben door allerlei angsten en onzekerheden die ik in mezelf heb toegestaan te bestaan door mezelf te definieren in en als het ego van de geest

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te ontmachtigen in relatie tot mijn fysieke bestaan en beweging en expressie door mijn energie, aandacht en gewaarzijn en dus macht en kracht weg te geven aan een interne ervaring en een gefabriceerde interne 'wereld' en 'realiteit' waarin ik mezelf projecteer in allerlei scenarios en gevoelens en emoties opwek en genereer in relatie tot die projecties die op zich niets te maken hebben met de eigenlijke echte fysieke realiteit van mijn leven en van wie ik ben als wat zich afspeelt in elk moment van ademhaling

En dus ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd niet in te zien, te beseffen en te begrijpen dat, terwijl ik mezelf laat afleiden en sturen en bewegen in en als mijn aandacht en gewaarzijn binnenin mezelf door gedachten, gevoelens en emoties als denkbeelden en projecties en fantasieëen over 'mezelf' -- ben ik eigenlijk bezig mezelf te ontmachtigen in relatie tot mijn fysieke bestaan omdat ik de macht geef aan gedachten, gevoelens en emoties in en als de geest in afscheiding met mezelf om mij te besturen en te bewegen vanbinnen dan dat ik macht realiseer als mijn fysieke bestaan en fysieke beweging en het besef en inzicht en begrip dat ik in elk moment in en als mijn fysieke lichaam en beweging en bestaan in en als de fysieke werkelijkheid het vermogen en de capaciteit en de kans heb om mezelf te sturen en te bewegen en mijn eigen punt van macht en authoriteit en leiderschap te zijn --- door het simpele besef dat ik HIER besta, en dat ik in en als de fysieke werkelijkheid de stabiliteit voor mezelf kan creëren om mezelf te bewegen en te sturen in de richting die het beste is voor mezelf omdat ik mijn macht en aandacht niet weggeef aan interne bewegingen in en als de geest

Dus ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te laten afleiden door interne bewegingen in en als de geest als gedachten, gevoelens en emoties waarin ik een leugen creëer van 'wie ik ben' op basis van allerlei geloofsystemen en projecties, verlangens, angsten, onzekerheden -- waarin ik geloof dat ik een 'identiteit' ben en een 'persoonlijkheid' - in de plaats van stabiel te blijven vanbinnen zowel als vanbuiten in en als het besef en het levende feit dat wie ik werkelijk ben is mijn fysieke bestaan, de eenvoud en simpliciteit van het fysieke lichaam en de fysieke beweging waarin ik in elk moment absoluut ben in mijn expressie en er niets beweegt binnenin mezelf dat dan onzekerheid en angst en twijfel en afscheiding gaat creëren in die absolute expressie van mezelf -- en hierin de levende 'identiteit' en 'persoonlijkheid' te zijn van en als het fysieke lichaam waarin ik als identiteit of persoonlijkheid niet een afgescheiden 'entiteit' ben die schijnbaar buiten het lichaam om bestaat, maar waarin ik het lichaam zelf ben  als één alleenstaande individuele expressie

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd de illusie te geloven en te vertouwen dat ik 'meer' ben in en als de interne bewegingen van gedachten, gevoelens en emoties en dat ik dus 'meer' ben als en wanneer ik in fantasie en verbeelding ga, verbonden met gevoelens en emoties --- omdat het aanvoelt alsof er 'meer' is aan mezelf dan enkel mijn fysieke verschijning, aanwezigheid en uitdrukking in en als de fysieke werkelijkheid - en daardoor te verlangen om binnen mezelf te gaan in en als mijn geest en te participeren in het opwekken en genereren van projecties, en verbeelding en gedachten zodat ik het gevoel kan hebben dat ik 'meer' ben en dat ik op de één of andere manier 'meer waardevol' ben en 'belangrijk' ben --- in de plaats van in te zien dat, terwijl ik mezelf bezigdhoudt met deze gevoelens en ervaringen in mezelf van het schijnbaar 'meer' en 'belangrijk' en 'waardevol' zijn, neem ik mijn aandacht en gewaarzijn en macht weg in relatie tot mijn fysieke bestaan omdat ik mij niet gewaar ben van wat er gebeurt in mijn fysieke wereld en realiteit en leven omdat ik te afgeleid ben door mijn eigen interne projecties en gedachten en gevoelens en emoties - en dat ik dus in en als mijn fysieke bestaan en participatie in en als mijn fysieke realiteit en omgeving aan het verminderen ben omdat ik met mijn gewaarzijn niet werkelijk aanwezig ben in en als mijn fysieke interacties met mijn fysieke omwereld en bestaan --- en dat er dus op die manier een polariteit komt te ontstaan waarin ik in en als mijn fysieke werkelijkheid aan het verminderen ben terwijl ik in mijn interne ervaring en 'wereld' schijnbaar aan het 'vermeerderen' ben

En hierin vergeef ik mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat de interne beleving en ervaring van gedachten, gevoelens en emoties in mezelf waarin ik het gevoel heb dat hoe meer ik nadenk en projecties en verbeelding creëer en produceer en hoe meer ik daarop reageer met gevoelens en emoties, hoe meer ik 'vermeerder' en 'belangrijk' en 'waardevol' wordt als wezen omwille van al die informatie die ik opstapel in en als mijn geest - in wezen een polariteits reactie is op de ervaring van minderwaardigheid en inferioriteit als angst die ik ervaar in relatie tot mijn fysieke bestaan en wereld en realiteit, wanneer ik kijk naar wie ik ben en hoe ik besta en leef in en als mijn eigenlijke echte leven in en als de fysieke werkelijkheid - waarin ik dan in mijn geest een positief gevoel wil genereren zodat ik mij 'beter kan voelen over mezelf' en zogezegd als het ware kan vluchten van de angst en negatieve ervaringen die ik ervaar in mezelf in relatie tot mijn fysieke wereld en bestaan door met andere woorden dus mijn fysieke leven en de fysieke factoren en consequenties die spelen in en als mijn fysieke bestaan in de fysieke wereld te negeren en onderdrukken en ontkennen --- zonder daarbij te beseffen of te begrijpen dat hoe meer ik mezelf toesta en accepteer op die manier proberen te vluchten van mijn fysieke realiteit door mezelf af te leiden met gevoelens en emoties en ervaringen in mezelf in relatie tot de gedachten en projecties en verbeelding in mijn geest, hoe meer consequenties ik aan het manifesteren ben in mijn fysieke bestaan waar ik mij uiteindelijk nog meer minderwaardig, inferieur en angstig bij zal voelen -- en tegelijkertijd, hoe meer ik participeer in de valse 'ideale' wereld van mijn verbeelding en fantasie, hoe meer mijn eigenlijke echte leven in en als de fysieke werkelijkheid lijkt te verbleken in vergelijking tot die 'ideale'  fantasie-wereld in en als mijn geest en hoe meer ik ook de ervaring ga creëren in mezelf dat mijn fysieke realiteit en bestaan 'niet goed genoeg' is en 'gefaald' is

En dus ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd te zien, te beseffen en te begrijpen dat die ervaring dat mijn fysieke leven en realiteit 'gefaald' is en 'niet goed genoeg' is, in wezen een ervaring is die ik heb gecreëerd in mezelf als gevolg en consequentie van de ideaalbeelden en fantasiëen waarin ik mezelf heb toegestaan te participeren met een positief gevoel in mezelf en omdat ik die schijnbare 'ideale' realiteit in mijn geest heb gedefinieerd als zijnde 'ideaal' en 'successvol' en 'geslaagd' en 'perfect' en 'goed' - waardoor ik tegelijkertijd één en gelijk mijn fysieke werkelijkheid, die niet zomaar een beeld is, ben gaan zien en definieren als 'niet perfect' en 'gefaald' en 'negatief' en 'slecht' --- in de plaats van die idee van schijnbare 'perfectie', 'success' en 'positiefheid' in en als verbeelding en projecties in mijn geest, te laten varen en loslaten in het besef dat het een illusie is die mij enkel saboteert in mijn vermoren en capaciteit om success en perfectie te leven als een fysieke uitdrukking die bestaat in en als het besef en het inzicht dat 'perfectie' en 'success' niet een idee of een eendimensioneel, statisch beeld of verbeelding is -- maar, perfectie en success bestaat in en als mijn beslissing en toewijding om in elk moment mijn fysieke realiteit te onderzoeken en mezelf in één lijn te plaatsen met de eigenlijke hoedanigheid van die fysieke realiteit en dus mezelf niet toe te staan of te accepteren om te gaan met mijn fysieke realiteit vanuit afgescheiden ideëen en fantasiëen in mijn geest -- en op die manier in staat te zijn om mijn fysieke realiteit vorm te geven en te sturen aan de hand van wat realistisch en op basis van een begrip en inzicht in mezelf van wie ik werkelijk ben en wat mijn vermogens en mogelijkheden zijn

Wordt Vervolgd in Dag 559

Dag 371: Het Lichaam is de Sleutel tot wie we werkelijk Zijn

Dit is een verderzetting van "Dag 366: Hoe is Seksualiteit een Programma?", "Dag 367: Hoe Evolueert het Seks-Systeem in de Menselijke Geest?", "Dag 369: Is De Geest werkelijk Superieur aan het Lichaam?" en "Dag 370: Bestaat 'Zonde' in het Lichaam of in de Geest?"


Zelf-Correctie Dimensie


Wanneer en als ik merk en zie dat ik in 'onderdrukking' en 'verberging' ga als reactie op een gedachte/verlangen/woord in verband met 'Seks' en 'het lichaam', door mij schuldig of beschaamd te voelen en te denken dat ik 'daar niet over mag praten', dat het 'slecht' en 'negatief' is en dat ik 'er niet eerlijk over mag zijn' - dan stop ik en ik adem - en ik zie, besef en realiseer mij dat het construct/programma van 'seksuele onderdrukking' een consequentiele creatie is die afkomstig is uit het collectieve bewustzijn in de mens, als een systeem van kennis en informatie dat zich doorheen de generaties opgebouwd heeft --- en dat als enige functie heeft, ervoor te zorgen dat de mens afgescheiden bestaat van wie hij werkelijk is in en als de macht, kracht en verantwoordelijkheid van het fysieke lichaam,  als 'God' en daardoor makkelijk bestuurbaar is

ik zie, besef en realiseer mij dat schaamte en schuldgevoel opzettelijke voorgeprogrammeerde 'constructen'/'systemen' zijn van gedachten en emoties die door middel van Religie in en als de Menselijke geest geconditioneerd geweest zijn, en geintegreerd zijn door van generatie op generatie doorgegeven te zijn geweest, die ik heb aanvaard en geaccepteerd in en als mezelf en waarin ik mezelf heb gedefinieerd --- en dat de 'menselijke geest' als wie/wat ik altijd heb geloofd dat ik ben, compleet gebaseerd en gefundeerd is op deze afscheiding als schuld- en schaamte gevoelens, in en als een 'verwerping' en 'onderdrukking' en 'beoordeling'/'veroordeling' van het fysieke lichaam als mezelf

waarin, ik zie, besef en mij realiseer dat ik, door het lichaam te hebben gedefinieerd en aanvaard in mezelf als 'zondig' en 'negatief', dat ik daarin het misbruik van het leven op aarde door de mensheid heb gerechtvaardigd, net zoals ik in mezelf in en als mijn geest het misbruik van mezelf als het lichaam heb aanvaard

waarin, ik zie, besef en mij realiseer dat 'zonde' niet bestaat in en als het fysieke lichaam, omdat, het lichaam in en als de fysieke werkelijkheid, altijd gewoon HIER geweest is sinds mijn geboorte --- en dat 'zonde', en bijgevolg schaamte en schuldgevoel, pas ontstaan is naarmate ik mezelf heb ontwikkeld en gedefinieerd in en als de geest

en dus stel ik mezelf tot doel om het proces te wandelen van mezelf realiseren in en als het fysieke lichaam en om de 'zonde' in en als mezelf als gedachten in en als de geest, los te laten en op te staan, te bestaan als het levende voorbeeld dat het fysieke lichaam de sleutel is tot het leven en dat de menselijke geest een leugen/illusie is

Dag 258: De Positieve Illusie en de Negatieve Motivatie

Dit is een verderzetting van "Dag 257: De Eeuwige Zoektocht naar Het Positieve"


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd nooit te hebben ingezien dat alles in mezelf in wezen negatief is en dat ik continu wanhopig op zoek ben naar iets 'positief' in en als de geest als gedachten en verbeelding

 ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te ontkennen dat negatiefheid bestaat in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd angst te hebben dat mensen zich niet aangetrokken zullen voelen tot mij als ze zouden zien dat negatiefheid bestaat in mij - en daarom de negatiefheid in mezelf proberen te verbergen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd niet eerlijk te zijn met mezelf over de negatiefheid die bestaat in mezelf door tegen die negatiefheid te vechten en die negatiefheid te ontkennen in en als het verlangen naar positiefheid

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te vechten tegen de negatiefheid in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat de positiefheid die ik zie in mensen en in de samenleving die mensen hebben geconstrueerd, maar een facade is voor de negatiefheid die, zowel in de mens als in de samenleving, erachter schuilt - maar dat ik dat nooit heb ingezien omdat ik mezelf heb toegestaan de negatiefheid in mezelf te verbergen achter een 'positieve uitstraling' om mensen te manipuleren en te misleiden, waarin ik dus eigenlijk mezelf heb gemanipuleerd en misleidt

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd nooit te hebben ingezien dat 'positiefheid' als waar ik naar op zoek ben in gedachten en gevoelens, eigenlijk niet echt bestaat - en dat het een opzettelijk zelf-gefabriceerde alternatieve realiteit is in en als de geest waarin ik probeer weg te vluchten van het 'negatieve' in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd het positieve en het negatieve te 'externaliseren', door 'positief' en 'negatief' te projecteren' op wat ik zie met mijn ogen in en als deze realiteit --- en daarin mijn vlucht van het negatieve in het positieve 'uit te leven' in en als de fysieke werkelijkheid, en de fysieke substantie te gebruiken en misbruiken --- en daarin een fysieke realiteit te hebben gemanifesteerd van extreme negatieven en extreme positieven in en als het geld-systeem van de mensheid -- in de plaats van verantwoordelijkheid te nemen voor wat ik heb toegestaan en geaccepteerd te bestaan in mezelf als een energetisch systeem van positieve en negatieve energie en in te zien dat dat systeem niet eens echt is en dat het enige dat echt is, is de fysieke werkelijkheid die HIER is

ik vergeef mezelf dat ik een economisch systeem heb toegestaan te bestaan in het leven op aarde dat de fysieke substantie gebruikt en misbruikt om een illusie in en als de geest van de mens te voeden en in stand te houden - ondanks het lijden dat dat systeem creëert in en als het leven op aarde

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat hoe meer de mens het positieve najaagt, hoe meer hij het negatieve manifesteert in en als de fysieke realiteit - en hoe meer hij dan van die negatieve consequenties gaat willen vluchten, in en als een vicieuze cyclus die zal eindigen in absolute zelf-vernietiging

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat het 'positieve' in en als de 'glitter en glamour' in de samenleving en de 'schoonheid' en het 'success' - altijd een leugen/illusie is waarin mensen elkaars goedgelovigheid in en als het verlangen naar positieve gevoelens bespelen in en als een persoonlijke zoektocht naar success/geld/seks en vlucht van het negatieve in zichzelf en de wereld

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat wanneer en als ik mezelf definieer in en als wat hier bestaat in deze realiteit als de menselijke samenleving - dat ik mezelf dan definieer als een product dat gebruikt/misbruikt wordt door mensen in en als de hebzucht en het verlangen van mensen naar een positief gevoel, waarin de waarde van 'wie ik ben' als een wezen hier op aarde bepaald wordt door of mensen zich al dan niet positief voelen wanneer ze mij zien --- in de plaats van alleen te staan/bestaan in en als mezelf, in en als onvoorwaardelijke zelf-waardering als wat het beste is voor allen

ik vergeef mezelf dat ik een systeem heb toegestaan en geaccepteerd te bestaan op aarde dat het leven 'waardeert' op basis van of het bewustzijnssysteem in en als de mens het al dan niet ervaart als 'positief' in en als gedachten en gevoelens --- waarin het leven gebruikt wordt als consumptie-product voor het energetische systeem in en als de menselijke geest -- door mezelf te hebben toegestaan mezelf te definieren in en als dat energetische systeem van het verlangen naar positieve en angst van negatieve energie en nooit te hebben ingezien dat de fysieke werkelijkheid altijd een manifestatie is van wie ik ben in en als mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat wanneer en als ik het verlangen om positieve waardering te krijgen van mensen zodat ik mij positief en 'waardevol' kan voelen in en als het wereld-systeem toesta te bestaan in mezelf - dat ik dan ook de tegengestelde pool manifesteer in mezelf als de realiteit, als de ervaring van afwijzing en afkeuring en 'minderwaardigheid', waarin ik mij 'waardeloos' voel --- in de plaats van constant en stabiel te staan/bestaan in en als onvoorwaadelijke zelf-waardering als wat het beste is voor allen en in te zien dat het GEVOEL van 'waardevol' zijn, maar een vluchtige energetische ervaring gebaseerd op een gedachte/geloof is en dus niet eens echt is

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf als het leven zelf te laten gebruiken, misbruiken en consumeren door het systeem in en als de menselijke geest - door 'waarde' en 'waardering' te definieren in en als het verlangen naar een positief gevoel, waarin ik mezelf heb herleid en verminderd tot een product, waarvan de waarde bepaald wordt door of 'andere mensen' mij al dan niet willen/verlangen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat het verlangen naar een GEVOEL van waarde - door 'gewaardeerd' te worden door mensen in en als de menselijke samenleving -- een teken is dat ik mezelf heb 'verminderd' en 'weggegeven' en dat ik de waarde van wie ik ben als het leven zelf als de enige waarde die echt is en kan zijn heb onderdrukt -- en dat de oplossing niet is om te verlangen en op zoek te gaan naar een GEVOEL van waarde, maar om de negatieve gevoelens in en als zelf-vermindering in mezelf te stoppen en te vergeven en op te staan in en als onvoorwaardelijke zelf-waardering

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd zelfs maar te overwegen dat het participeren in het verlangen naar positieve gevoelens, als het opzettelijk verblinden van mezelf met het 'licht' om het 'negatieve' in de wereld niet te zien - niet de oplossing is voor de problemen die zich opstapelen in de wereld om mij heen --- maar net de oorzaak is van die problemen - en dat de enige echte oplossing is dat ik STOP, HIER, kijk naar wat hier bestaat in en als het leven op aarde, zonder wat ik zie te beoordelen als positief dan wel negatief, en mezelf beweeg om de problemen op een praktische manier op te lossen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat de mensheid nog nooit werkelijk probleemoplossend te werk gegaan is in de samenleving en in en als politieke en economische en sociale beslissingen -- omdat de mens in en als de menselijke geest niet in staat is om echt naar de problemen te kijken en ze te zien zoals ze zijn, omdat de mens bestaat in en als een innerlijke energetische polariteit van negatieve en positieve energie, en de 'problemen' altijd zal beoordelen als 'negatief' en daarom altijd manieren zal proberen te vinden om de problemen eerder te onderdrukken, ontkennen en negeren, door zichzelf af te leiden met 'positieve' gevoelens/energie, dan ze daadwerkelijk op te lossen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat zolang het verlangen naar positieve gevoelens bestaat in mezelf, ik nooit in staat zal zijn de problemen in mijn leven en in de wereld om mij heen aan te pakken en op te lossen --- omdat ik, in en als het verlangen naar 'positiefheid', niet werkelijk direct zal willen geconfronteerd worden met de problemen en dus niet zal kunnen inzien hoe de problemen werkelijk in elkaar steken, waardoor ik dus ook niet in staat zal zijn om ze op te lossen

ik vergeef mezelf dat ik de wet van de aantrekking heb toegestaan en geaccepteerd te bestaan in mezelf, waarin ik probeer om 'positieve' dingen tot mij aan te trekken door zelf positieve energie te genereren, waarin ik het principe van 'gelijken trekken elkaar aan' misbruik --- in de plaats van in te zien hoe ik hierin de fysieke realiteit misbruik om een persoonlijk verlangen te bevredigen, zonder dat ik zelfs enig benul heb van hoe de fysieke realiteit echt functioneert en wat de consequenties zijn van wat ik manifesteer in mijn leven/wereld

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat de 'positieve' gevoelens waar ik naar verlang - in mij geprogrammeerd zijn vanaf mijn kindertijd door mijn omgeving - waarin ik geleerd heb om, net zoals de mensen om mij heen, te verlangen naar specifieke beelden die ik zie met mijn ogen en specifieke beelden te associeren met positieve beoordelingen en gevoelens --- en dus in te zien dat het verlangen naar positieve gevoelens niet is wie ik werkelijk ben, maar een voorgeprogrammeerd systeem is dat niet het beste is voor allen als mezelf



Wordt vervolgd in Dag 259

Dag 190: De Innerlijke Kwaadaardigheid achter het Positieve Masker van Sociale Angst

Dit is een verderzetting van "Dag 189: De Massa-Mentaliteit en de Innerlijke Kwaadaardigheid"


In mijn vorige post heb ik geschreven over hoe de 'GameShow' van Derren Brown de innerlijke kwaadaardigheid van de mens blootlegde. In deze post pas ik zelf-vergeving toe op de innerlijke kwaadaardigheid die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf als mens en hoe deze ondersteund en gecontinueerd wordt door middel van het principe van 'de groep' in en als het geloof dat 'de groep' een excuus/rechtvaardiging is om de verantwoordelijkheid van mijn daden van mij weg te schuiven.

 Vragen die ik mezelf hierin kan stellen zijn:

- Waar komt deze innerlijke kwaadaardigheid als het halen van plezier uit het zien lijden van een ander wezen vandaan?
- Wat is deze innerlijke kwaadaardigheid?
- Waarom is deze innerlijke kwaadaardigheid?
- ...


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd naar Derren Brown's gameshow te kijken en stiekem zelf ook te willen dat de negatieve dingen gebeuren met het slachtoffer vanuit het verlangen naar 'entertainment'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd 'entertainment' te definieren in en als het verlangen om onderdrukte en verborgen gedachten en verlangens uit te spelen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te verbergen achter een masker van positiefheid door in mijn gedachten te denken dat ik de positieve optie zou kiezen - en daarin mezelf te vergelijken met 'het publiek' in en als het geloof dat ik 'beter' ben dan hen - in de plaats van eerlijk te zijn met mezelf en in te zien dat ik diezelfde kwaadaardigheid heb toegestaan te bestaan in mezelf waarin ik 'stiekem' in mezelf ook verlang naar 'spanning' en 'sensatie' ten koste van andere levende wezens

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd gedachten en emoties van haat en woede te beoordelen als 'negatief' en 'slecht' in mezelf en deze gedachten daarom te onderdrukken en verbergen achter een uiterlijk gedrag en 'bewuste' gedachten van positiefheid --- uit angst om beschuldigd te worden als 'slecht' en 'negatief' en buitengesloten te worden door andere mensen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren als een 'goed persoon' die 'goede dingen doet en wil voor andere mensen', iemand die 'geeft om een ander', als een 'waarde' die ik heb geleerd van mijn omgeving - waar ik mijn ware natuur als kwaadaardigheid achter verschuil als een masker uit angst om verstoten te worden door mijn omgeving en niet te overleven in de 'groep' van de mensheid - in de plaats van in te zien dat het net de onderdrukking van mezelf uit angst van 'andere mensen' is die de 'negatiefheid'/kwaadaardigheid heeft gemanifesteerd in mezelf als de beschuldiging van en haat tegenover 'mijn omgeving'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd het patroon van 'positiefheid' als masker van angst niet in te zien in en als de mensheid --- waarin mensen elkaar beschuldigen van de angst die ze ervaren in zichzelf en de leugen van 'positiefheid' die ze leven, en daarin kwaadaardigheid manifesteren in zichzelf als het verlangen om een ander te zien lijden

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien hoe de mensheid hun verantwoordelijkheid heeft weggegeven aan 'hun omgeving' in en als de angst van andere mensen en in en als het beschuldigen van 'de ander' voor die ervaring van angst - en daarin kwaadaardige/leugenachtige wezens geworden zijn --- door nooit verantwoordelijkheid te hebben genomen voor hun/onze innerlijke realiteit van gedachten, gevoelens en emoties

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat kwaadaardigheid enkel bestaat omdat 'positiefheid' bestaat als een masker dat mensen opzetten - waarin de ware kwaadaardige natuur van de mens vanbinnen woekert als een virus dat van het leven op aarde een hel maakt --- terwijl de mensheid zichzelf blijft verschuilen achter het masker van 'positiefheid', de werkelijkheid compleet negerend, uit angst

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd nooit in te zien dat het onderdrukken van wie ik ben als mijn natuur/natuurlijke expressie, het onderdrukken is van het bestaan als het leven op aarde --- en dat het leven op aarde een hel is, één en gelijk met de 'hel' van haat, beschuldiging en woede die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf --- door nooit verantwoordelijkheid te hebben genomen voor mijn innerlijke ervaringen van emotionele reacties van ANGST


ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te geloven dat de ervaring van ANGST een excuus is voor de kwaadaardigheid die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf en in en als het leven op aarde

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd de ervaring van ANGST te gebruiken als een excuus om te geloven dat ik 'een goed persoon' ben en blijkbaar 'het slachtoffer' ben van mijn omgeving - en daarom zogezegd niet verantwoordelijk ben voor mijn daden

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat elk mens de ervaring van ANGST gebruikt om andere mensen te beschuldigen van 'wie wij zijn' en 'wat wij doen' hier op aarde - en daarin zichzelf in de slachtoffer positie plaatst ---- waardoor er nooit zelfs één enkel mens verantwoordelijkheid neemt voor zichzelf en het leven op aarde, want we zijn zogezegd allemaal 'slachtoffers' - en 'de ander' is zogezegd altijd 'de slechterik'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd niet in te zien hoe de mensheid steeds 'een ander', zoals 'criminelen', ouders, leerkrachten, politici, bankleiders, bedrijfsleiders, God, de Duivel, etc, zal beschuldigen voor de kwaadaardigheid die in hen zelf bestaat, omdat de mens niet geconfronteerd wil worden met de waarheid van zichzelf uit angst om zelf verstoten, beschuldigd en uitgespuwd te worden door 'andere mensen' --- waarin de mens niet inziet dat wat we doen met een ander is wat we onszelf aandoen als wat we toestaan te bestaan in onze realiteit --- en dat we dus onze angst om zelf uitgespuwd, beschuldigd, beoordeeld en verstoten te worden zelf creëren en continueren door zelf andere mensen uit te spuwen, te beschuldigen, beoordelen en verstoten in onze geest/gedachten/backchat

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd 'de kuddegeest' te gebruiken als excuus en rechtvaardiging voor mijn kwaadaardige daden - als het niet stilstaan bij de consequenties van mijn daden -- door mezelf te definieren als 'het slachtoffer' van 'andere mensen' als 'de samenleving' en 'mijn omgeving' in en als de ervaring van ANGST  --- in de plaats van verantwoordelijkheid te nemen voor mijn bestaan in en als het besef dat IK angst heb toegestaan te bestaan in mezelf om een excuus te hebben voor mijn participatie in eigenbelang en het negeren van de levens van anderen

ik vergeef mezelf dat ik vernietigingsdrang als 'entertainment' heb toegestaan te bestaan in mezelf en in de mensheid als mezelf --- door te geloven dat ik niet verantwoordelijk ben voor mijn bestaan en voor het bestaan dat HIER is --- en daarin nooit te hebben ingezien dat ik de vernietiging van het bestaan op aarde heb gemanifesteerd door mijn verantwoordelijkheid nooit te hebben ingezien voor het leven als mezelf

Dag 189: De Massa-Mentaliteit en de Innerlijke Kwaadaardigheid

Derren Brown, een hedendaagse 'praktische goochelaar/helderziende/magiër' heeft een televisieprogramma gemaakt om de 'massamentaliteit' uit te testen van een publiek dat zich niet gewaar was dat zij het object waren van het programma. Het publiek kreeg de macht om rechtstreeks te beslissen over de ervaringen van een man door middel van een in scene gezette omgeving van acteurs die hun opdrachten kregen van het publiek/Derren om de persoon in kwestie een positieve dan wel negatieve ervaring te geven.

Het publiek kreeg steeds twee opties, ze kregen de kans om iets positiefs te laten gebeuren in het leven van het 'slachtoffer' of iets negatiefs - en in ALLE gevallen koos de meerderheid voor een negatieve gebeurtenis --- in de naam van wat voor hen het meest 'entertainend' zou zijn om naar te kijken. Een facilitator in de 'vrijheid' van keuze  was de maskers die het publiek kreeg, om anonomiteit te verzekeren, zodat eenieder zich 'vrij' zou voelen om eender welke keuze te maken zonder daarvoor aansprakelijk te zijn.

Het aspect van 'massa-mentaliteit' in en als 'anonimiteit' van de leden in de groep waar Derren zich op toespitste was het proces van 'de-individualisatie', het proces waarin het individu zich, omwille van de anonimiteit die plaatsvindt door het deel uitmaken van een uniforme groep (de maskers), laat leiden door de groep en in staat is om de meest irrationele en immorele beslissingen te maken en te laten maken - en hierin dus geen 'individu' meer is, als 'een wezen dat voor zichzelf kan denken en situaties kan beoordelen volgens eigen morele codes'. Het doel van dit experiment was om het publiek te laten inzien hoe deze mentale houding werkt - en om het publiek te confronteren met zichzelf en hun 'kuddegeest' en het gemak waarmee ze hun 'moraliteit' lieten varen door deel uit te maken van een uniforme groep in en als 'anonimiteit'.

Een nog veel belangrijker en interessanter punt in dit experiment dat Derren echter niet heeft aangeraakt, is hoe dit experiment duidelijk gemaakt heeft dat mensen in zichzelf bijlange niet zo 'positief' zijn als hoe ze zich voordoen --- eenmaal we ons kunnen verschuilen achter het masker van de anonimiteit, en dus 'vrij' zijn om te 'doen wat we WILLEN', zijn we duidelijk eerder geneigd om beslissingen te maken die net het tegenovergestelde zijn van onze zogezegde 'morele codes' en 'moreel bewustzijn'. We zijn opzettelijk haatvol en gemeen en halen plezier uit het pijnigen, denigreren en neerhalen van een ander. Dat is ons ware gezicht, dat zich verschuilt achter het 'positieve masker' dat we opzetten in de samenleving tegenover onze omgeving, het gezicht dat niemand wil zien, en waar niemand het over wil hebben --- zelfs Derren niet.

Elk individu in het publiek had een toestel waarmee ze hun stem konden uitbrengen om te beslissen over wat er met het 'slachtoffer' ging gebeuren, en elk had een masker dat hen verzekerde dat niemand hen aansprakelijk zou kunnen stellen voor hun beslissing. Dit experiment ging dus niet zozeer over 'massa-mentaliteit' en 'de-individualisatie' - maar eerder over wie/wat het individu werkelijk is als het de macht krijgt om voor zichzelf beslissingen te maken die een impact hebben op een ander levend wezen.

Wat me opviel in hoe de MEERDERHEID telkens koos voor de 'negatieve gebeurtenis', zonder dat er interactie was tussen de individuele leden in die meerderheid, is dat de mens in wezen, in deze maatschappij/samenleving, een wezen is vol haat, wrok, rancune en het verlangen om te vernietigen, en dat het dus niet zozeer 'de samenleving' als 'de groep' is die zogezegd het individu meesleept in destructief gedrag, maar dat nagenoeg elk mens in zichzelf die destructieve ingesteldheid al heeft, en daarin de groep/samenleving enkel gebruikt als een excuus om te kunnen participeren in die destructiviteit/misbruik --- door steeds vingers te wijzen en de eigen onschuld te verklaren, omdat het zogezegd 'de samenleving'/'de groep' is die de beslissingen doorvoert - waarin we onze ervaring van 'sociale angst' als 'kuddegeest' gebruiken als een excuus om onze participatie in die misbruikende/destructieve daden/beslissingen goed te praten en te doen alsof dat niet werkelijk is 'wie wij zijn', neen, het was 'de groep'.

Maar.... wie is de groep als niet het individu? 'De groep' bestaat niet - al wat 'de groep' doet, gebeurt door toestemming en aanvaarding van elk individu in die 'groep' -- waarin dus elk individu persoonlijk verantwoordelijk is voor wat 'de groep' doet, door middel van wat het individu aanvaard en toestaat in de 'groep'. Hetgeen wil zeggen dat wat 'de groep' van 'de mensheid' doet, de verantwoordelijkheid is van elk lid van die groep, van elk individueel mens - en dus het resultaat is van wie elk individueel mens in onze menselijke samenleving werkelijk is. Hetgeen wil zeggen dat 'vrede, liefde en harmonie' niet bestaat in onze huidige wereld/samenleving, omdat het niet bestaat in de mens. En zij die beweren dat ze 'vredige, liefdevolle en harmonieuze' wezens zijn, dat ze 'spiritueel' en 'goed' zijn en daarin dus al het misbruik en destructiviteit die plaatsvind in deze wereld afschrijven aan 'de rest van de groep/mensheid', beseffen duidelijk niet dat zij als individu ook HIER in/op deze wereld bestaan en dus mede-verantwoordelijk zijn voor wat 'de mensheid' doet door hun impliciete toelating en aanvaarding - omdat ze geloven dat ze hun handen kunnen schoon wassen van al het 'negatieve' dat ze zien in de wereld door langs de zijlijn te staan en zichzelf zoveel mogelijk te distantieren van al wat zij ervaren als 'negatief', in een poging om de ervaring voor zichzelf te creëren dat ze op de één of andere manier niets te maken hebben met wat er werkelijk aan het gebeuren is in deze wereld - want zij zijn 'positief' en andere mensen zijn 'negatief'.

Als je hier bestaat in deze wereld, maak je er deel van uit, en ben je mede-verantwoordelijk, zo simpel is het. En als je niet opstaat om te doen wat noodzakelijk is om van deze wereld een betere plek te maken voor alle wezens, ben je een mede-misbruiker, alleen maar door wat je toestaat en aanvaardt te bestaan in deze wereld.

Al wat bestaat op dit moment in deze wereld is een 'spiegel' die ons laat zien wie we werkelijk zijn, wat er werkelijk bestaat in onszelf - het is niet 'mooi' of aangenaam om te zien/beseffen, maar het is HIER, het is wat we hebben toegestaan te bestaan in en als de werkelijkheid.


Wordt vervolgd in Dag 190