Dag 416: Waarom en Hoe bestaat De Groep In en Als Mezelf?

Dit is een verderzetting van "Dag 415: Samen maar toch alleen - jezelf blijven in een groep van mensen"



Zelf-Vergeving Dimensie

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf in mijn beweging, handelingen en gedrag te laten beïnvloeden door mijn omgeving als de groep van mensen waarin ik mij bevindt en de ideëen die ik in mijn geest gecreëerd heb in verband met wat het wil zeggen en wat het betekent om in een groep te leven

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd 'in groep leven' te associeren en verbinden in mijn geest met 'overleving' en voorgeprogrammeerde gedachten en ideëen in verband met hoe de 'groepsdynamiek' moet bestaan tussen de verschillende individuen in de groep en hoe ik mezelf moet gedragen in de groep teneinde te 'overleven' in de groep en dus de groep te gebruiken in functie van mijn persoonlijke belangen van overleving --- en daarin dus geen verantwoordelijkheid te nemen voor hoe de groep bestaat of wat er bestaat in en als de groep of hoe de individuen in de groep handelen en wat de consequenties/gevolgen zijn van die handelingen - door enkel te geven om en bezorgt te zijn om mijn overleving en of ik van de groep kan krijgen wat ik wil en geloof nodig te hebben

ik vergeef mezelf dat ik een ervaring van twijfel, onzekerheid en angst heb gecreëerd in mezelf in relatie tot mijn handelingen/gedrag/beweging in de groep van mensen waarin ik mij bevindt - door mijn handelingen/gedrag/beweging te baseren op het startpunt van de groep te willen gebruiken voor mijn persoonlijke belangen en doeleinden en daardoor de groep te willen manipuleren door middel van mijn handelingen/gedrag/beweging zodat ik krijg wat ik wil --- en daardoor dus een constante onzekerheid, angst en twijfel te ervaren in mezelf in en als gedachten van 'wat als de groep mij niet aanvaard', 'wat zal de groep van mij denken', 'wat als ze mij niet goed vinden', 'zullen ze mij wel aanvaarden', etcetera

ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat de ervaring van twijfel en onzekerheid en angst in relatie tot mijn handelingen en gedrag, een gevolg is van het feit dat ik geen verantwoordelijkheid neem voor mijn expressie/handelingen/gedrag - door mijn expressie in het teken te stellen van overleving en dus mijn expressie te definieren in en als manipulatie van mijn omgeving als 'de groep' door bvb het gedrag van de mensen om mij heen te kopieren of mij te gedragen zoals ik denk dat de mensen om mij heen zullen goedkeuren

ik vergeef mezelf dat ik de idee in mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te bestaan dat ik het gedrag van de mensen in de groep om mij heen moet kopieren en dat ik mezelf moet uitdrukken op een manier die zij goed vinden en aanvaarden - zodat ik kan overleven in de groep --- omdat dat is wat ik impliciet geleerd heb tijdens mijn kindertijd in deze wereld, in relatie tot de groepen waar ik mij in bevond zoals mijn familie - waarin ik heb geobserveerd en geleerd dat ik krijg wat ik wil in/van de groep als/wanneer ik een kameleon wordt in de groep en mezelf gedraag als een lid van de groep door hun gedrag te kopieren

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd het zelfsturende en zelfbepalende principe te zijn in en van de groep en zelf te bepalen wat een groep werkelijk is in de zin van wat het beste is voor al het leven als mezelf -- door mijn definitie en ervaring van/in een groep te laten definieren en bepalen door mijn omgeving als het geldsysteem in deze wereld waarin alle interactie tussen mensen draait rond en bepaald wordt door geld en waarin groepen van mensen functioneren op basis van en in functie van het proberen te functioneren in het huidige geld systeem en elkaar veilig houden in het huidige geld systeem --- in de plaats van in te zien dat het huidige geld systeem net hetgene is dat zou moeten bestaan en functioneren als de 'groep' die ondersteuning biedt aan elk lid van de groep als elk levend wezen op aarde --- en dat het dus eigenlijk geen steek houdt dat er aparte groepen gevormd worden en bestaan in de wereld die in functie staan van het beschermen van de individuen in de groep tegenover het geld-systeem

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd het concept van een 'groep' te definieren in en als een samenwerking tussen mensen die gebaseerd is op het nemen van verantwoordelijkheid voor al wat bestaat in deze wereld en realiteit - als het hele economische systeem, de hele mensheid en de natuur --- en daarin bewegen op een manier die richting geeft aan al wat bestaat in deze wereld teneinde een wereld te creëren die bestaat als een organisme van ondersteuning voor elk lid/deel van de groep als elk levend wezen op aarde

ik vergeef mezelf dat ik afgescheiden groepen heb toegestaan te bestaan in en als deze wereld en realiteit, als mensen die elkaar ondersteunen om elkaar te beschermen tegen het geld systeem  - in de plaats van in te zien dat dat net de reden is waarom mensen zich bedreigd voelen door het geld systeem en waarom het geld systeem niet bestaat op een manier die het beste is voor elk wezen --- omdat de individuen in het geld systeem dat systeem niet zien als hun 'groep', omdat ze zichzelf hebben afgescheiden van deze wereld door zichzelf te definieren in en als hun persoonlijke 'groep' zoals familie, religie, cultuur, ras, leeftijd, geslacht, enzovoort en daarin enkel die specifieke wezens willen beschermen en de rest van de wereld links laten liggen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd verantwoordelijkheid te nemen voor hoe groepen bestaan in deze wereld en realtieit - door nooit te hebben ingezien dat dat is hoe ik groepen heb toegestaan en geaccepteerd te bestaan in en als deze wereld en realiteit en dus hoe ik bijgevolg deze hele wereld en realiteit heb toegestaan en geaccepteerd te bestaan in en als absolute afscheiding en conflict --- waarin ik bijgevolg verlang om bij een groep te horen teneinde bescherming te krijgen tegenover de rest van de wereld --- in de plaats van in te zien dat hoe ik groepen toesta te bestaan in en als mezelf als hoe ik groepen heb gedefinieerd in mijn geest, op basis van voorgeprogrammeerde ideëen, observaties en ervaringen, is hoe ik groepen toesta en accepteer te bestaan in en als deze wereld en realiteit

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te erkennen als een verantwoordelijke factor in deze realiteit door mijn macht zomaar weg te geven aan mijn omgeving en aan hoe groepen bestaan in deze wereld en reaiteit, als de definitie van 'groepen' die ik geleerd en gekopieerd heb van mijn familie, het schoolsysteem, de media, de samenleving en vrienden, als al de 'groepen' van mensen waar ik mezelf mee geassocieerd en gedefinieerd heb - en daarin nooit mijn positie als medeverantwoordelijke in die groep te hebben gezien, beseft of erkent door 'de groep' altijd te zien en te definieren als 'meer', 'groter', 'machtiger' en 'superieur' dan mezelf ---- in de plaats van in te zien dat een groep altijd gelijk is aan de som van de individuele delen, en dat als dus de individuele delen geen verantwoordelijkheid nemen en niet staan als een stabiel deel van verantwoordelijkheid in en als de groep, dan is de groep als geheel dus niet stabiel of verantwoordelijk

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat het mijn verantwoordelijkheid is als mens in deze wereld, als deel van de groep van de mensheid en van het economische en ecologische systeem op aarde - om te staan/bestaan als een levend voorbeeld van wat de groep als geheel zou moeten zijn, omdat de groep onmogelijk meer of anders kan zijn dan de individuele delen in en van de groep --- en dat het dus mijn verantwoordelijkheid is om te bestaan als een representatie van wat het beste 'model'/'structuur'/'bestaan' is van 'de groep'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als de ervaringen van twijfel, onzekerheid en angst  als de ervaring van het weggeven van mijn verantwoordelijkheid voor/van wie ik ben als co-creator van deze realiteit en de groep van de mensheid en het leven op aarde --- in de plaats van in te zien dat ik de groep BEN, en dat, wat ik toesta te bestaan in en als mezelf is wat ik toesta te bestaan in en als de groep --- en dat het dus mijn verantwoordelijkheid is om te bestaan ALS de groep, als het levende voorbeeld van wat het beste is voor al het leven op aarde als elk lid van de groep van het LEVEN

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat 'bij de groep horen' niet wil zeggen 'hetzelfde doen als de groep' of 'er hetzelfde uitzien' of 'mij hetzelfde gedragen' of 'geaccepteerd worden door de groep' of 'erkenning krijgen van de groep --- het willen erkenning/aanvaarding krijgen van de groep is immers gebaseerd op het startpunt van mezelf niet zien/aanvaarden/ervaren als een volwaardig lid/deel van de groep en dus in feite het tegenovergestelde is van 'bij de groep horen --- en dat, werkelijk 'bij de groep horen' wil zeggen dat ik mezelf uitdruk vanuit het startpunt van het besef dat ik HIER besta, ALS een deel van de groep van het leven op aarde en dat ik daardoor/daarin inherent in mezelf de verantwoordelijkheid heb voor de gehele groep --- en dat, als ik mezelf toesta mezelf te laten beinvloeden door de rest van de groep, dat ik dan die verantwoordelijkheid uit handen geef en mezelf verwerp uit de groep door mezelf af te scheiden van de groep, door niet in te zien dat 'deel uitmaken van de groep' wil zeggen dat ik besta ALS de groep in en als mezelf, en dat dus 'de groep' in wezen bestaat in en als 'alleenheid' in en als mezelf, waarin ik alleen sta/besta in en als verantwoordelijkheid voor al wat bestaat in en als mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat het verlangen in mezelf om deel uit te maken van de groep in wezen is waar/waarin ik mezelf net afscheid van/verwerp uit de groep -- door 'de groep' te zien als iets dat bestaat buiten mezelf waar ik moet zien 'bij te horen', en niet in te zien dat 'bij de groep horen' impliceert dat ik verantwoordelijkheid neem voor de groep en sta/besta als een volwaardig deel van de groep en dat ik daarin sta/besta ALS de groep in en als mezelf --- waarin ik als de groep mezelf als individu aanvaard in en als de groep

Wordt Vervolgd in Dag 417

Dus, ik bedoel - wat impliceert het om werkelijk verantwoordelijkheid te nemen voor mijn daden, om werkelijk absoluut alleen te staan in mezelf --- in de zin van dat ik in elke daad, in elke handeling en elke beweging de statement maak van 'dit is wie ik ben - en dit is waar ik voor sta', zonder daarin mezelf te vergelijken met of af te meten aan de mensen die ik zie om mij heen --- maar om dus werkelijk volledig alleen te bestaan als een levende uitdrukking/expressie van 'wie ik ben' als een levend wezen. 'Alleen staan', in de zin van dat ik wel in een groep besta en samenwerk met een groep van mensen, en communiceer en omga met een groep van mensen -- maar dat ik daarin mezelf in en als wie ik ben, in woord en daad, niet compromitteer door mezelf aan te passen en te veranderen om meer te lijken op of te passen bij die mensen die ik zie om mij heen in en als 'de groep' -- en dat ik dus niet besta in en als een overlevingsangst en patronen van overleving, maar besta als een onvoorwaardelijke uitdrukking van het leven dat is/bestaat in en als mezelf. - See more at: http://kim-reisnaarleven.blogspot.com/2013/12/dag-415-samen-maar-toch-alleen-jezelf.html#sthash.eWVzAcGa.dpuf

Dag 187: Preventief in de plaats van Reactief Leven

Dit is een verderzetting van "Dag 186: Preventie is het Beste Medicijn"


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd niet te leven in en als de statement 'preventie is het beste medicijn' - door mijn leven te laten besturen en sturen door automatische energetische reacties op situaties, zonder enig gewaarzijn van en inzicht in de fysieke consequenties die ik creëer op basis van mijn daden voor mezelf en mijn omgeving als het leven op aarde --- door nooit te hebben ingezien dat de fysieke werkelijkheid ECHT is, als datgene dat altijd HIER is, en datgene dat altijd het resultaat is van de handelingen/daden die ik verricht vanuit wie ik ben in en als mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd niet te leven/bestaan in en als wat het beste is voor allen als een levende statement van wie ik ben --- door nooit te hebben ingezien dat ik manifesteer en creëer als een fysieke werkelijkheid op basis van mijn innerlijke werkelijkheid als 'wie ik ben'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd één en gelijk te staan met de fysieke werkelijkheid in en als mezelf als wat ECHT is, door mijn fysieke daden/handelingen te laten sturen/besturen door de onehte/illusoire realiteit van/in/als de geest als energetische reacties --- door nooit te hebben ingezien dat en hoe mijn fysieke handelingen consequenties hebben in en als een echte fysieke werkelijkheid - door mezelf te hebben toegestaan en geaccepteerd de fysieke substantie te gebruiken en proberen vorm te geven voor het bevredigen van verlangens in en als persoonlijke energetische ervaringen in en als een eendimensionele tunnelvisie waarin ik mijn perceptie en ervaring van de fysieke werkelijkheid filter om enkel te zien en te ervaring wat ik wil zien/ervaren in en als wat in mijn persoonlijke referentiekader past waarin ik mijn 'wil'/'verlangens' centraal heb geplaatst

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd nooit te hebben ingezien dat handelen op basis van voogeprogrammeerde automatische energetische reacties NOOIT een werkelijkheid zal creëeren die het beste is voor al het leven in en als mezelf - omdat ik in en als REACTIES nooit handel op basis van inzicht in hoe het programma in en van de fysieke werkelijkheid als de natuur en het fysieke lichaam functionneert en wat aldus de consequenties van mijn daden zullen zijn in en als de fysieke werkelijkheid, maar enkel handel op basis van HOOP en ANGST, waarin ik mezelf volledig afscheid van de werkelijkheid die HIER bestaat door te bestaan in en als persoonlijke definities en geloofsystemen over hoe de werkelijkheid/wereld in elkaar zit die enkel beantwoorden aan hoe ik mij wil voelen/ervaren

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd nooit te hebben ingezien dat alle problemen in deze wereld niet zouden bestaan als de mensheid zou geleefd hebben in en als 'preventie als beste medicijn' - hetgeen bewijst dat mensen, zowel op micro als op macro vlak, handelen vanuit REACTIES op de werkelijkheid, en daarin geen rekening houden met of stilstaan bij de fysieke gevolgen/consequenties van hun daden - door enkel in en als een tunnelvisie gefocust te zijn op hun persoonlijke energetische ervaringen in en als ANGST en HOOP

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd preventief te handelen in en als inzicht in de gevolgen en consequenties van mijn daden in mijn leven en mijn omgeving -- in en als het besef dat deze fysieke werkelijkheid een gesloten systeem is waarin elke daad een direct gevolg heeft, dat altijd HIER zal zijn, en altijd zal terugkeren om aan mij te laten zien wat ik gecreëerd heb, zodat ik kan opstaan en verantwoordelijkheid kan nemen voor mijn daden in en als het besef dat ik volledig verantwoordelijk ben voor het leven op aarde in en als mijn handelingen HIER


Wordt vervolgd in Dag 188

Dag 164: Ik Stop het Reiken naar de Hemel

Dit is een verderzetting van "Dag 162: Misschien op een Dag" en "Dag 163: De Hel van Hoop en Verwachting"


Wanneer en als ik de gedachte van hoop waarin ik het verleden in een toekomstbeeld in mijn geest projecteer zie opkomen in mezelf, dan stop ik en ik adem, en ik besef dat ik hierin mezelf in een gevangenis zet van de gelimiteerde ervaringen in en als de herinneringen als 'mijn verleden' dat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf

hierin stel ik mezelf tot doel om het verleden als herinneringen in mijn geest onvoorwaardelijk en volledig los te laten en HIER in en als het moment van ademhaling te bestaan in het besef dat ik geen voorgeprogrammeerd systeem ben van gelimiteerde gedachten, gevoelens en emoties als een vicieuze, zichzelf steeds herhalende en verterende cirkel als de slang die haar eigen staart eet -- ik ben het leven zelf als eenheid en gelijkheid

wanneer en als ik de backchat van 'misschien op een dag' en backchat waarin ik manieren uitzoek om ervoor te zorgen dat ik die toekomstprojecties kan verwezenlijken zie opkomen in mezelf als reactie op de gedachte van hoop als toekomstprojecties, dan stop ik en ik adem, en ik besef dat mijn bestaan hierin weggeef en onderdruk door niet onvoorwaardelijk te leven in en als dit moment van ademhaling door constant uit te kijken naar 'de toekomst' in en als het beloof dat het dan 'beter' zal zijn

hierin besef ik dat ik mezelf enkel verminder door mij blind te staren op toekomstprojecties in mijn geest waarin 'alles zogezegd beter is', en ik besef dat de geest altijd het omgekeerde is van zichzelf - meer is minder, en dat ik, door 'meer' en 'beter' te projecteren in mijn geest, in en als de ervaring van hoop en verwachting en verlangen, mezelf net verminder en onderdruk en mezelf het leven ontken door niet in te zien en te beseffen dat het leven geen beeld of projectie is, het leven is HIER, in en als mezelf als het fysieke lichaam in elk moment van ademhaling

ik stel mezelf tot doel om de zichzelf steeds herhalende en herkauwende cyclus van de geest als toekomstprojecties en backchat/gedachten van hoop en verwachting/verlangen te stoppen en mezelf de kans te geven om uit de gevangenis van de geest als zichzelf herhalende patronen en programma's te stappen om mezelf als het leven zelf als onvoorwaardelijkheid  en eenheid en gelijkheid in en als de fysieke realiteit volledig te leren kennen -- in het besef dat de geest een enorm gelimiteerd systeem is dat enkel bestaat uit persoonlijke herinneringen en ervaringen die ik blijf herhalen alsof het al is wat ik ben en kan zijn

ik besef hierin dat ik niet het gelimiteerde programma van de geest ben als een gelimiteerd gamma van verlangens en angsten - maar dat de geest een programma is dat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf en dat ik blindelings heb aanvaard als 'wie ik ben' en als 'de realiteit' - hierin sta ik op in en als het besef dat ik het zelf-directieve en zelf-bepalende principe ben van mezelf als het leven/bestaan en maak ik de beslissing om het proces van absolute zelf-verandering als het stoppen en loslaten van de geest te bewandelen en om vanuit de nietsheid mezelf te her-ontwerpen en her-programmeren tot wat het beste is voor allen

wanneer en als ik de ervaring van hoop als opwinding zie opkomen in mezelf als reactie op toekomstprojecties waarin ik momenten uit het verleden die ik ervoer als 'positief' neem en projecteer in de 'toekomst', en de backchat van 'misschien op een dag' en backchat waarin ik manieren uitzoek om ervoor te zorgen dat ik die toekomstprojectie kan verwezenlijken, dan stop ik en ik adem, en ik besef dat ik mezelf, door mezelf te identificeren met die ervaring van opwinding als hoop, enkel vastzet in een polariteit van opwinding/verwachting/verlangen als positief en teleurstelling en depressie als negatief, waarin ik volledig geconsumeerd ben door de gelimiteerde ervaringen van voorgeprogrammeerde persoonlijke verlangens en angsten en nooit werkelijk inzie of besef wie ik werkelijk ben als een levend wezen op aarde, één en gelijk met al het leven dat hier bestaat

hierin stel ik mij tot doel om de energetische polariteit van opwinding/hoop/verwachting/verlangen en teleurstelling/verdriet/depressie/angst te stoppen in mezelf in het besef en de beslissing dat dit niet is wie ik werkelijk ben

ik stel mezelf tot doel om mezelf te stoppen als het gelimiteerde systeem van het herhalen van het verleden in de toekomst omdat ik besef dat dit niet het beste is voor allen - en om in de plaats, het verleden te onderzoeken en mezelf te onderzoeken in het besef dat zowel mijn persoonlijk verleden als het collectief verleden van het leven op aarde een voorgeprogrammeerd construct is dat ik mezelf had toegestaan blindelings te aanvaarden als 'wie ik ben' en daarom steeds te herhalen en te herkauwen vanuit het geloof dat dat noodzakelijk is om 'mezelf te zijn' - hierin besef ik echter dat dit ook maar een aanvaard geloof is dat ik had toegestaan te bestaan in mezelf en ik besef dat al wat ik kan verliezen, zowieso nooit echt geweest is

en dus stel ik mezelf hierin tot doel om alles onvoorwaardelijk los te laten tot enkel ik overblijf als wie ik werkelijk ben als het leven zelf - en om dan het proces te bewandelen van her-ontwerping en her-programmering om op te staan in en als absoluut zelf-gewaarzijn in en als wat het beste is voor allen als mezelf --- omdat ik inzie, begrijp en besef dat de 'identiteit' van de geest als de persoonlijke, eendimensionale ervaring en visie van de geest als het 'ik-bewustzijn' een illusie is en dat ik in de realiteit deel uitmaak van het groter ontwerp als het leven op aarde, waar ik dus ook voor verantwoordelijk ben omdat ik HIER besta in en als het leven op aarde