Deze blog staat in lijn met de voorgaande blogs die handelden over het onderwerp 'paranoia en groepsverkrachting' en het onderzoeken van al de dimensies die bijdragen tot het fenomeen 'groepsverkrachting'. Deze blog is een 'intermezzo', waarin ik zelf-vergeving toepas voor de patronen die ik heb herkend in het wandelen van paranoia-blogs, en die ik in mezelf als de mensheid, als het bestaan op aarde, heb toegestaan te bestaan in mezelf als het leven.
Voor Context, lees:
"Dag 308: Paranoia en Groepsverkrachting"
"Dag 309: De Paranoia van Sexuele Fantasiëen en Groepsverkrachting"
"Dag 310: De Paranoia van GroepsVerkrachting - De Mens is een Primitief Beest"
"Dag 311: De Freudiaanse Paranoia van Groepsverkrachting"
Zelf Vergeving is de Oplossing
Door onszelf te vergeven voor het toestaan en accepteren van dit
specifieke patroon in onze wereld, nemen we er verantwoordelijkheid voor
en stellen we onszelf in staat om een echt inzicht te krijgen in het
patroon, in hoe het bestaat, waarom het bestaat, door onszelf als het
ware in de schoenen te plaatsen van het patroon en te staan ALS
patroon, en daarin onszelf te leren kennen ALS het patroon en dus ALS
deze realiteit. Dit is de enige echt manier om tot oplossingen te komen
voor de problemen die zich voordoen in onze wereld, zoals bijvoorbeeld
groepsverkrachting.
Want, zolang we de problemen van onszelf blijven wegduwen en afscheiden
door het te beoordelen en te onderzoeken als iets dat 'daarbuiten' ligt
en niets te maken heeft met onszelf, zullen we ook nooit werkelijk
verantwoordelijkheid nemen voor de problemen en zullen de 'oplossingen'
waarmee we op de proppen komen nooit oplossingen zijn die op elk vlak
het probleem aanpakken en die representatief zijn van een werkelijk
'geven om' deze realiteit. Zolang we onszelf niet plaatsen ALS de
realiteit, in eenheid en gelijkheid, zullen we nooit genoeg geven om de
realiteit om tot werkbare oplossingen te komen die het beste zijn voor
allen, omdat we altijd zullen denken dat 'zolang de problemen MIJ niet
specifiek overkomen, zijn ze niet zo heel erg pertinent'.
We zijn nu eenmaal ego-centrische wezens, en bijgevolg zullen we enkel
werkelijk geven om zaken die direct tot onszelf betrekking hebben en die
een directe invloed hebben op onszelf. En daarom is het noodzakelijk
om, willen we werkelijk oplossingen vinden voor de problemen die zich
voordoen in onze wereld, in de schoenen te staan van ieder individu, van
elke situatie, van elk probleem, en in te zien dat elk deeltje van deze
realiteit onszelf IS. Enkel dan zullen we gemotiveerd genoeg zijn om op
te staan en te doen wat noodzakelijk is om van deze wereld een Hemel op
Aarde te maken - omdat we beseffen dat we niet gewoon 'de wereld buiten
onszelf' corrigeren en rechtzetten, maar dat we ONSZELF ALS die wereld
corrigeren en rechtzetten en zowaar 'genezen'.
ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te
geloven dat er 'innerlijke driften' bestaan in mezelf als 'mens' die
beperkt, gereguleerd, gecontroleerd en onderdrukt moeten worden - en
dat ik nooit heb ingezien dat deze gedachte gebaseerd is op een ANGST
van deze 'driften' --- een angst die mij aangeleerd geweest is door mijn
omgeving, als wat ik gekopieerd heb van mijn ouders
ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd de
'innerlijke realiteit' van mezelf te onderzoeken door er angst van te
hebben, en door ervan uit te gaan dat mijn 'innerlijke realiteit' als al
mijn gevoelens en emoties, angsten en verlangens, 'slecht' is, en
onderdrukt, gereguleerd en gecontroleerd moet worden door middel van
GEDACHTEN als de 'politieman in het hoofd' ---- zonder ooit te hebben
ingezien hoe stompzinnig en absurd het is om iets te willen controleren,
of zelfs maar te veronderstellen dat ik in staat ben om iets te
'controleren', 'onderdrukken' of 'reguleren', wanneer ik niet eens
inzicht heb in waar ik mee te maken heb, wanneer ik datgene dat ik
tracht te controleren niet eens begrijp
ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in
te zien dat, wanneer en als ik iets probeer te controleren vanuit een
reactie van ANGST, zonder eerst inzicht te verwerven in wat het precies
is waar ik mee te maken heb, en waarom het is dat ik mij ANGSTIG voel,
dat ik altijd consequenties zal creëren die het probleem enkel erger
maken --- omdat ik, in mijn handelingen, nooit rekening heb gehouden met
de realiteit van de situatie omdat ik totaal geen inzicht had in het
hoe en waarom van de situatie die ik wilde controleren
ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in
te zien dat de hele medische en intellectuele gemeenschap het model van
Freud als de idee dat de 'innerlijke driften' van de mens gevaarlijk
zijn en dus ingeperkt, gereguleerd en gecontroleerd moeten worden hebben
aanvaard en toegepast als 'de waarheid', terwijl ze nooit hebben
stilgestaan bij wie Freud was als individu en het feit dat al zijn
bevindingen in wezen veeleer gebaseerd waren op zijn persoonlijke
reacties op zijn realiteit - en op zijn persoonlijke ANGSTEN van zijn
'innerlijke driften' - en dat, het enige 'wetenschappelijke model' dat
functioneel is in het begrijpen van de menselijke geest, is het model
van zelf-onderzoek, van het ontwikkelen van ZELF-inzicht --- omdat een
wetenschapper die een subject/object bestudeert, dat altijd zal doen
vanuit de gelimiteerde voorgeprogrammeerde visie van de menselijke
geest, die zich altijd zal beperken tot persoonlijke levens-ervaringen
en vergaarde kennis en informatie, en dat dus de enige 'kennis' die echt
kan zijn, zelf-kennis is
ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in
te zien dat elk wetenschappelijk model waarin de wetenschapper zijn
eigen geest niet onderzoekt en bevraagt als het startpunt van observatie
en interpretatie van de 'data'/informatie/realiteit, gedoemd is om te
falen --- omdat het gebaseerd zal zijn op de ANGST van het individu om
geen controle te hebben over de realiteit, en dus de angst van het
individu van zijn eigen innerlijke realiteit, waardoor hij dan altijd
zijn persoonlijke waarde-oordelen zal proberen te plaatsen op de
realiteit in een poging om het gevoel te creëren dat hij 'weet' hoe de
realiteit in elkaar zit en dat hij er macht en controle over heeft
ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in
te zien dat een wetenschapper die geen proces van zelf-eerlijkheid,
zelf-onderzoek, zelf-inzicht en zelf-correctie heeft afgelegd, niet te
betrouwen is in zijn vaststellingen en observaties van de realiteit -
omdat die observaties altijd onderhevig zullen zijn aan zijn
persoonlijke interpretaties van en reacties op de data/informatie in
zijn geest
ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd nooit te
hebben ingezien dat het geloof dat de innerlijke menselijke 'driften' en
'verlangens' in en als de menselijke geest 'gevaarlijk' zijn en
onderdrukt, gecontroleerd en gereguleerd moeten worden, in wezen een
middeleeuws geloof is, dat gebaseerd is op ANGST van het ZELF - en dat
enkel gecreëerd is door de mens om een excuus te hebben om onze
innerlijke realiteit te ontkennen en onderdrukken en onze angsten van
onszelf te rechtvaardigen
ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in
te zien dat elke wetenschappelijke tak in onze samenleving gebaseerd is
op de angst van het ZELF, en de onderdrukking van de innerlijke beleving
ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in
te zien dat men nooit tot oplossingen voor problemen in de samenleving
zoals groepsverkrachting zal komen, zolang men niet eerlijk wil zijn
over de innerlijke realiteit in en als de menselijke geest en zolang men
reageert op de problemen die zich voordoen met ANGST en onderdrukking
ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd
in te zien dat beoordelingen altijd gebaseerd zijn op ANGST - en dat
wat de mens beoordeeld als 'slecht' en 'negatief' altijd aspecten zijn
van die in zichzelf bestaan waar hij niet eerlijk over wil zijn --- en
dat daarom de aanpak en de visie van Freud als het onderdrukken van de
'menselijke driften' door het te beoordelen als iets negatief en slecht,
gedoemd is om te falen - en dat bijgevolg ons volledige
'recht/justie-systeem', dat gebaseerd is op die visie, gedoemd is om te
falen
ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in
te zien dat Freud niet een 'groots denker' was als hoe hij afgeschilderd
wordt in geschiedenis en psychologie boeken - maar dat zijn stellingen
en theoriëen eerder een uitdrukking waren van wat al in de mens leefde,
als de ANGST van onszelf en onze innerlijke realiteit, en dat hij
simpelweg stond als een excuus voor de mensheid om de onderdrukking en
negatie van onszelf te 'evolueren' naar de volgende fase --- en dat
daardoor de mensheid nog nooit werkelijk geëvolueerd is, maar eerder
'geëvolueerd' is in het creëren van rechtvaardigingen voor hoe we altijd
al bestaan hebben in en als het onderdrukken van onszelf als het leven
zelf - omdat ware 'evolutie' enkel mogelijk is wanneer we in de eerste
plaats durven eerlijk zijn over wie we zijn vanbinnen en wie/wat we
onszelf hebben toegestaan te worden als een 'innerlijke duivel', onszelf
vergeven en onvoorwaardelijk loslaten van het verleden
ik besef en realiseer mij dat een beoordeling en onderdrukking van de
'innerlijke driften' in mezelf als de mensheid niet de oplossing is om
een 'beschaafde samenleving' tre creëren, maar dat die onderdrukking
enkel meer geheimen creëert in de mens die uiteindelijk tot uiting
zullen komen in bijvoorbeeld 'groepsverkrachting'
ik besef en realiseer mij dat het woord 'beschaving' een onderdrukking
van de innerlijke driften impliceert en daarom niet echt is - en
bijgevolg enkel zal leiden tot meer consequenties in en als de
menselijke 'samenleving'
ik besef en realiseer mij dat 'beschaving' een reactie is van ANGST op
de zogezegde 'onbeschaafde wereld' van de middeleeuwen - en dus geen
oplossing is voor die 'onbeschaafdheid'
omdat er nooit gekeken werd naar het hoe en waarom en waar die 'innerlijke driften' in de mens vandaan komen of hoe ze bestaan
ik besef en realiseer mij dat de enige oplossing tot het creëren van een
menselijke samenleving die werkelijk in harmonie en een wederzijds
'geven om elkaar' bestaat, is om terug te wandelen door het verleden en
te onderzoeken hoe wij bestaan in en als ons zelf als 'mens' - en om
onszelf te herprogrammeren tot wat het beste is voor iedereen
ik stel mezelf tot doel om het proces te bewandelen van zelf-onderzoek
en om de beoordelingen over mijn 'innerlijke driften' te stoppen omdat
ik inzie en besef dat de onderdrukking en beoordeling van de 'innerlijke
drifgten' de oorzaak zijn voor het bestaan van bijvoorbeeld'
groepsverkrachting'
ik stel mezelf tot doel om aan te tonen dat het 'recht-systeem' zou
moeten bestaan als een orgaan van zelf-onderzoek en het ondersteunen van
een individu om zichzelf en zijn 'innerlijke driften' te begrijpen en
te corrigeren via zelf-eerlijkheid, zelf-vergeving en zelf-correctie -
omdat ik besef dat het individu de pillaar is van de samenleving en dat
de samenleving altijd een manifestatie zal zijn van wie het individu is
in en als zichzelf
Wordt vervolgd in Dag 313
DIP Lite - Gratis Online Cursus in Zelf-Ondersteuning voor Beginners
DIP PRO - Een Desteni Cursus voor zij die Klaar zijn om de Reis van hun Leven te Maken
desteni.org - Doe mee in Discussies op het Forum en/of Onderzoek het Desteni Materiaal
eqafe.com - Investeer in de Verscheidene Interviews Als Ondersteuning in je Reis naar Zelf-Perfectie
equalmoney.org - Leer Over een GelijkGeld Systeem en Stem op de Doelen en Principes
Equal Life Foundation - Facebook Stream met de Dagelijkse Realiteit en Oplossingen
Creations Journey To Life 7 Year Process Blogs
Heavens Journey To Life 7 Year Process Blogs
Showing posts with label sexualiteit. Show all posts
Showing posts with label sexualiteit. Show all posts
Monday, June 10, 2013
Sunday, June 9, 2013
Dag 311: De Freudiaanse Paranoia van Groepsverkrachting

Deze blog is een vervolg van:
"Dag 308: Paranoia en Groepsverkrachting"
"Dag 309: De Paranoia van Sexuele Fantasiëen en Groepsverkrachting"
"Dag 310: De Paranoia van GroepsVerkrachting - De Mens is een Primitief Beest"
en maakt deel uit van een Blog-Serie die handelt over het Onderzoeken van de specifieke 'Paranoia' van 'Sexuele Fantasiëen'. Om te begrijpen Wat ik bedoel met 'Paranoia', stel ik voor om de blog "Day 395: Paranoia: the Home of Human Reason – Part One" en "Day 396: Paranoia: the Home of Human Reason – Part Two" te lezen.
In de voorgaande blogs hebben we aspecten bekeken van het Probleem van 'Groepsverkrachting' en redenen waarom 'groepsverkrachting' bestaat in onze samenleving. Aspecten zoals:
- het geloof dat de mens een 'primitief beest' is dat gereguleerd, gecontroleerd en onderdrukt moet worden om fatsoenlijk te kunnen functioneren in een 'samen-leving', dat voortvloeit uit een Angst van het Innerlijke - en dat ons bijgevolg 'verblind' waardoor we niet in staat zijn om te zien hoe en waarom bvb 'groepsverkrachting' bestaat en hoe we kunnen werken aan een blijvende oplossing (zie de vorige blog voor Context)
- het gebruik maken van 'hoe het dierenrijk ook aan groepsverkrachting doet' om de menselijke participatie in en uitdrukking van groepsverkrachting te verklaren en rechtvaardigen - waardoor de mens voor zichzelf wederom een 'excuus' creëert om het probleem niet werkelijk te onderzoeken, door er al vanuit te gaan dat we niet in staat zijn om te veranderen omdat we zogezegd, net zoals de natuur en het dierenrijk, 'maar God's Creatie' zijn en dus niet verantwoordelijk zijn voor hoe wij in elkaar zitten, hoe we onszelf ervaren en voor hoe we onszelf uitdrukken (zie vorige blog voor context)
- er zijn nog duizendenéén dimensies die bijdragen tot het vormgeven van het probleem, die we kunnen en zullen verkennen in de volgende blogs...
We kunnen zelfs stellen dat de Middeleeuwen en de barbaarse manier waarop mensen met elkaar omgingen in die periode een ANGST heeft geproduceerd in onszelf van die 'barbaarsheid', en dat we vanuit die angst hebben gereageerd met een poging om die 'barbaarsheid' te onderdrukken en controleren aan de hand van verschillende technieken. Technieken die uitgeoefend worden op verschillende vlakken en vanuit verschillende instituties en systemen in onze samenleving - zoals het schoolsysteem, de politiek, religie en voornamelijk de media.
Het is interessant om al deze verschillende 'organen van controle' in onze samenleving verder te onderzoeken om inzicht te krijgen in hoe precies die 'controle' in elkaar zit, zodat we een breder beeld kunnen krijgen van het probleem - en onszelf in staat kunnen stellen om het probleem op een praktische manier op te lossen, zonder in onze oude patronen te hervallen van te gaan reageren op onze ANGST van het probleem met een poging om het te onderdrukken en controleren. We zien allemaal wel dat dat niet gewerkt heeft.
In de volgende blogs zullen we de verschillende Organen van Controle dus meer in detail onderzoeken en benaderen zodat we verantwoordelijkheid kunnen nemen voor hoe wij onszelf als mensheid, als levend wezen, als het leven zelf, hebben toegestaan onszelf in die mate af te scheiden van onszelf dat we een 'duister rijk' hebben gecreëerd van 'innerlijke driften' waar we ANGST van hebben, en waar we dan 'psycho-analyse' en 'psycho-therapie' voor gaan aanwenden om manieren te bedenken om die 'innerlijke driften' verder te kunnen onderdrukken, omzeilen en wegredeneren als een reactie op onze ANGST van onszelf --- en hoe we daarin onszelf in een vicieuze cyclus hebben geplaatst van absolute zelf-ontkenning die ons noodgedwongen tot een punt zal drijven van zelf-vernietiging omdat we op geen enkele manier nog verantwoordelijkheid nemen voor onze daden, aangezien we geen verantwoordelijkheid willen nemen voor 'wie wij zijn' als de 'kapitein van het schip' - het 'schip' zijnde ons lichaam, en 'de kapitein' zijnde onze geest.
Wordt vervolgd in Dag 312
DIP Lite - Gratis Online Cursus in Zelf-Ondersteuning voor Beginners
DIP PRO - Een Desteni Cursus voor zij die Klaar zijn om de Reis van hun Leven te Maken
desteni.org - Doe mee in Discussies op het Forum en/of Onderzoek het Desteni Materiaal
eqafe.com - Investeer in de Verscheidene Interviews Als Ondersteuning in je Reis naar Zelf-Perfectie
equalmoney.org - Leer Over een GelijkGeld Systeem en Stem op de Doelen en Principes
Equal Life Foundation - Facebook Stream met de Dagelijkse Realiteit en Oplossingen
Creations Journey To Life 7 Year Process Blogs
Heavens Journey To Life 7 Year Process Blogs
Wednesday, June 5, 2013
Dag 308: Paranoia en Groepsverkrachting
Deze blog maakt deel uit van een Blog-Serie die handelt over het
Onderzoeken en herdefinieren van de Mensenrechten, deze kan je vinden in de Reis naar Leven van de Mensenrechten - en staat in functie van de Gelijk Leven Stichting die als Doel heeft een Samen-Leving te creëren op
aarde waarin de Mensenrechten GELEEFD worden in en als onze dagelijkse
Realiteit.
Deze week in de Humo staat het artikel "Groepsverkrachting: een slachtoffer spreekt" te lezen, klik Hier om het artikel online te lezen. In het artikel vertelt een, nu achttien-jarig meisje, over haar ervaring van hoe ze verkracht geweest is door een groep jongens vier jaar geleden.
In deze blog gaan we dit fenomeen 'groepsverkrachting' in onze samenleving verder onderzoeken - en specifiek wat aan de oorsprong ligt van de bepaalde 'paranoide' gedachtengang die de jongens ertoe gedreven hebben om het meisje te misbruiken en verkrachten. Om context te hebben bij wat ik bedoel met het woord 'paranoia', stel ik voor om de blog "Day 395: Paranoia: the Home of Human Reason – Part One" en "Day 396: Paranoia: the Home of Human Reason – Part Two" te lezen.
"Paranoia is Gewoon een 'mooi woord', Betekenisloos ergens omdat Gemakshalve alles dat 'Abnormaal' lijkt te zijn als 'Paranoia' geclassificeerd kan worden, daarom heeft het een Woord Nodig dat Specifieker is. Paranoia komt van de 'Para-Noise', de Paranoise komt van het Paranormale, het Paranormale komt van de Parapsychologie en de Parapsychologie is de Studie van 'Vreemde Gebeurtenissen'. Maar Niet echt - het bestudeert Simpelweg dingen die je Niet Echt Fysiek kan Aanraken zoals Geesten en Gedachten, omdat Gedachten als Geesten zijn: ze zijn hier nu en dan zijn ze Verdwenen - in een Paar Uur Zul Je Niet in staat zijn de Exacte Gedachte die je had te Herinneren, je zult in staat zijn te zeggen "Ik Dacht Aan" maar Je zult Niet in Staat zijn de Exacte Gedachte Weer Terug te Roepen en het op Exact Dezelfde Manier te Hebben - ook wanneer je over Iets aan het Denken bent en Extra tijdens het stadium van Paranoia-Ontwikkeling, zal de Gedachte zichzelf Herhalen maar In Dat Proces, zal de Gedachte Ontwikkelen....." (Paranoia: het Oorsprongsgebied van de Menselijke Rede - Deel Een)
In de blogs die volgen zullen we dieper ingaan op een aantal statements die het meisje gemaakt heeft in het artikel in verband met het gedrag en de woorden van de jongens, we zullen dit benaderen vanuit 'participatorische antropologie', namelijk het bestuderen en begrijpen van menselijk gedrag door onszelf in hun schoenen te verplaatsen en de stappen te doorlopen die noodzakelijk waren als gebeurtenissen, situaties en invloeden in hun leven om de specifieke geest te vormen die hen in staat heeft gesteld om dit meisje te 'groep-verkrachten'. Door deze manier van onderzoek kunnen we niet enkel inzicht krijgen in de geest van het individu, maar ook in de omgeving die het individu gevormd heeft, en bijgevolg in onszelf als ook het product van onze specifieke omgeving --- waardoor we tot praktische oplossingen kunnen komen om de omgeving als datgene dat een individu vanaf de kindertijd op verschillende manieren 'voedt' en beïnvloedt in lichaam en geest te veranderen tot een omgeving dat het beste resultaat zal produceren in en als wie het kind uiteindelijk zal worden als volwassene in deze wereld.
Het ontwikkelen van dit inzicht en probleem-oplossend 'redeneren' is enkel mogelijk wanneer we onszelf in de vergelijking betrekken, wanneer we met andere woorden onze persoonlijke definities over 'wie wij zijn' in onze geest kunnen loslaten en onszelf zonder oordeel kunnen verplaatsen in de schoenen van een ander, om te zien hoe een specifiek wezen gecreëerd en 'geprogrammeerd' is -- enkel wanneer wij zelf eerlijk zijn met onszelf en inzien dat wie wij zijn en geworden zijn in deze wereld niets meer of minder is dan het resultaat van specifieke gebeurtenissen, invloeden en situaties waar wij op hebben gereageerd en die wij hebben gebruikt in het vormen van onze 'identiteit' en 'persoonlijkheid' in deze wereld als hoe wij in en als onze geest in relatie/reactie staan met onze omgeving.
En aldus is elk ander individueel mens in deze wereld precies hetzelfde als onszelf, het enige verschil is de omgevingsfactoren die een rol hebben gespeeld in hun ontwikkeling van kind tot volwassene.
In de blogs die volgen gaan we dus de 'persoonlijkheid' en de specifieke 'paranoia' van de 'groepsverkrachter', als een wezen dat in staat is om een meisje te drogeren en dan andere aan te sporen om deel te nemen aan het verkrachten van haar verlamde lichaam, en nadien eventueel, moest het fout aflopen, op koelbloedige wijze onmiddellijk manieren te bedenken om 'het lichaam te dumpen' tenijnde elke vorm van verantwoordelijkheid voor het gebeuren uit te wissen.
De specifieke statements uit het artikel die we tot dit doel zullen gebruiken, zijn:
"Het was verschrikkelijk eng: ik voelde hoe ze me overal aanraakten en ik hoorde alles wat ze tegen elkaar zegden, maar ik kon me niet bewegen. Toen zei de oudste van het gezelschap: ‘Komaan, we gaan die poepen. Iedereen die niet wil meedoen, moet nu naar beneden.’ De jongen die mijn vriendin zo knap vond, zei: ‘Hey, mannen, ik doe hier niet aan mee.’ Maar hij heeft ook niet gezegd: ‘Zijn jullie nu zót geworden?’"
"Vier jongens zijn gebleven, de rest is naar beneden gegaan. Drie van de vier overblijvers spraken af dat ze om beurten hun gang zouden gaan met mij, de vierde heeft in de kamer op de computer zitten prutsen – af en toe ging hij beneden op de PlayStation spelen. (Sarcastisch) Beneden stond een PlayStation om mee te spelen, boven was ík het spelletje."
"Toen ze allemaal klaar waren, kleedden ze mij weer aan – zonder mijn onderbroek – en probeerden ze me wakker te maken. Omdat het niet meteen lukte, goten ze water over mijn hoofd, spoten citroensap in mijn ogen en sloegen me hard in mijn gezicht. Toen dat nog altijd geen effect had, was er eventjes paniek: ik hoorde ze toen overleggen over waar ze me zouden dumpen. Gelukkig kon ik me na een tijdje toch weer bewegen, en ik ben toen hysterisch beginnen te wenen."
"Ze wisten héél goed wat ze hadden gedaan, want toen ik daar nog hulpeloos lag, had ik ze horen overleggen wat ze zouden doen als het uitkwam. De meerderjarige kon het niet op zich nemen, want dan zou hij zwaarder gestraft worden. Die ene minderjarige ook niet, want die stond blijkbaar al onder toezicht van de jeugdrechter. Het moest dus Jorn zijn, de jongen in wiens huis het zich had afgespeeld. Hij wilde mij koste wat het kost vergezellen naar de bushalte een paar honderd meter verderop: alweer een berekende zet, want die halte is vlak bij een politiekantoor, en ze wilden natuurlijk niet dat ik daar zou binnenwandelen."
Wordt Verdergezet in Dag 309
Subscribe to:
Posts (Atom)

