Dag 392: Als deze wereld een Film is, wie zijn dan de Slaven die het Scherm doen Oplichten?

Dit is een verderzetting van "Dag 392: Ben je een Personage of een Levend Wezen?".

Zolang we onszelf definieren als het 'hoofdpersonage' in ons leven en onze realiteit - creëren we een wereld vol consequenties - vol conflict, misbruik en lijden - omdat, dit idee in contradictie staat met de realiteit. In de realiteit zijn we niet zomaar 'personages' - maar levende wezens. We zijn niet meer of minder dan een ander, we zijn één en gelijk. En deze eenheid en gelijkheid kan enkel gemanifesteerd en gerealiseerd worden in de 'alleenheid' van onszelf - in zelf-eerlijkheid, zelf-verantwoordelijkheid, zelf-respect, zelf-vertrouwen en zelf-ondersteuning kunnen we ook eerlijk, verantwoordelijkheid, respectvol, vertrouwend en ondersteunend zijn tegenover een ander.

Zelf-Vergeving Dimensie

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren als het hoofdpersonage in en van mijn wereld die ik zie met mijn ogen - en daarin andere mensen te definieren als de 'nevenpersonages' in mijn wereld/film -- waarin ik er vanuit ga dat andere mensen minder belangrijk/waardevol/hoofdzakelijk zijn dan ikzelf --- in de plaats van in te zien dat ik mensen niet eens werkelijk zie als wie ze werkelijk zijn, omdat ik op geen enkel moment heb moeite gedaan om hen te leren kennen, om de wereld die ik zie met mijn ogen te ontdekken en verkennen en leren kennen --- omdat ik vanaf het begin al geconsumeerd was met mijn eigenbelang door te geloven dat ik het 'hoofdpersonage' ben en dat de wereld die ik zie met mijn ogen hier bestaat om mijn belangen te dienen als mijn persoonlijke 'film'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd nooit in te zien hoe ik mezelf heb aangesteld als het hoofdpersonage in mijn wereld en realiteit, zonder op welke manier dan ook te beseffen of te zien hoe die wereld en realiteit in elkaar zit en functioneert --- en dat ik daardoor ook nooit heb ingezien dat ik mijn eigen 'film', als mijn 'Leven' waarvan ik zogezegd het 'hoofdpersonage ben', niet eens zelf in handen heb

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd mij af te vragen hoe het mogelijk is dat ik mezelf ervaar als een 'hoofdpersonage' in 'mijn film', alsof mijn leven 'van mij' is, 'mijn creatie' -- maar dat ik zelfs niet kan zeggen hoe ik die 'film' of mezelf als het 'hoofdpersonage' in die 'film' heb gecreëerd --- of waar deze realiteit vandaan komt als het 'materiaal' en de 'grondstof' waarmee ik 'mijn film' gecreëerd heb --- en dat ik daardoor dus niet werkelijk zelfs besta in die 'film' --- omdat de 'film', als het 'leven', dat ik ervaar, en mezelf als het 'hoofdpersonage' in die film, geleid wordt door een voorontworpen 'programma' van energie - waarin ik in feite maar een volgeling ben, een slaaf, die blindelings het pad volgt waar de energie mij op leidt --- waardoor ik de illusie creëer dat mijn leven een 'verhaal' heeft, en dus een 'film' is - waar ik dan naar kijk, vol opwinding en denk van 'kijk, dat is MIJN film, MIJN leven, dat heb IK gedaan/gemaakt', maar nooit inzie en besef dat niets van wat ik ooit gedaan heb in die 'film' als mijn herinneringen ooit werkelijk mezelf geweest is, maar altijd een energetische beweging geweest is in mezelf die mij stuurde in een bepaalde richting

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd mij af te vragen wie of wat het is dat mijn 'film/leven' heeft ontworpen, door te gehypnotiseerd en bevangen te zijn door de mooie lichtjes en kleurtjes van het 'scherm' in mijn geest als de beelden van mijn herinneringen - als de 'scenes' in 'mijn film' - dat ik mij nooit heb beseft dat die herinneringen niet eens werkelijk van mezelf zijn, omdat ik nooit werkelijk aanwezig geweest ben in die momenten, ik heb mijn leven laten sturen door voorgeprogrammeerde energetische ervaringen in mezelf die ik blindelings volgde

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien hoe ik mijn macht heb weggegeven aan een voorgeprogrammeerd systeem/patroon/programma van energie om mijn leven te sturen en te bepalen hier op aarde -- door zo geconsumeerd te zijn door eigenbelang, als een gevoel van belangrijkheid en speciaalheid wanneer ik kijk naar mijn herinneringen als de lichtgevende en kleurrijke beeldjes in mijn geest als MIJN bezittingen/eigendom

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd de fysieke consequenties in te zien van het systeem van eigenbelang dat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf - als het geloof dat ik het 'hoofdpersonage' ben en dat de wereld die ik zie om mij heen mijn persoonlijke 'filmwereld' is --- en dus nooit te hebben ingezien dat ik mijn omgeving als de fysieke werkelijkheid zodanig zal manipuleren, bedriegen en misleiden totdat ik zal krijgen wat ik wil en mijn wereld zich schikt naar de verlangens in mijn geest als hoe ik persoonlijk wil dat mijn film eruit ziet - waardoor ik een wereld heb toegestaan en geaccepteerd te bestaan van manipulatie, leugens en bedrog waarin geen enkel mens in staat is om werkelijk te geven om een ander of te zien wat de consequenties zijn van onze woorden en daden in de levens van andere mensen - omdat we die 'andere mensen' zien als de 'nevenpersonages' in onze film, die enkel zoveel waard zijn als de waarde die ze kunnen brengen en toevoegen aan de creatie van onze persoonlijke filmwereld

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd stil te staan bij de fysieke onpraktische en onmogelijke natuur van dit systeem van eigenbelang dat ik heb toegestaan te bestaan in en als mijn geest en gedachten, als het geloof dat deze wereld mijn film is en ik het hoofdpersonage - door zo geconsumeerd te zijn door de gevoelens die mijn herinneringen produceren, als de flikkerende lichtjes in mijn geest waar ik door gehypnotiseerd ben, dat ik niet eens inzie dat deze fysieke realiteit niet gemaakt is voor zo een ingesteldheid -- en dat de consequenties daarvan zullen zijn dat er veel mensen hun leven op aarde moeten opgeven als slaven, om de levens van een paar mensen op aarde te ondersteunen in hun creatie van hun persoonlijke filmwereld hier op aarde - en dat ik daardoor direct verantwoordelijk ben voor al het lijden in deze wereld als de consequenties van de verstoorde interne realiteit die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf


Wordt Vervolgd in Dag 393

Dag 390: Hoe Zijn Beoordelingen het Doolhof van de Geest? - De paranoia van Intelligentie

Dit is een verderzetting van "Dag 389: Hoe bouwen de Woorden die ik Leef, de Wereld waarin ik Besta"


Zelf-Correctie Dimensie

Wanneer en als ik mezelf in mijn gedachten/geest zie gaan  om na te denken over hoe ik mijn daden zou kunnen formuleren en uitleggen via woorden - teneinde beoordeling/veroordeling van andere mensen te vermijden en ontwijken en manipuleren/bespelen over die daden --- dan stop ik en ik adem, en ik zie, besef en realiseer mij, dat ik in wezen reageer op de beoordelingen die ik heb toegestaan te bestaan in en als mijn geest en gedachten, die ik projecteer in andere mensen, en dat ik dus in wezen mezelf aan het manipuleren en bespelen ben door niet eerlijk te zijn met mezelf over mijn daden, door mijn daden een 'draai' te willen geven in en als en door middel van mijn bewoordingen en formulering en uitleg die ik geef omtrent wat ik gedaan heb en daarin/daardoor mezelf te 'Verdraaien' in mijn geest - totdat ik mezelf verlies in mijn verdraaiingen van mezelf in mijn gedachten/geest en uiteindelijk niet meer zie wie ik eigenlijk werkelijk ben

wanneer en als ik de radartjes in mijn geest zie beginnen draaien als gedachten die zich vormen omtrent en in functie van het willen beschermen en verdedigen van mezelf in en als mijn daden - dan stop ik en ik adem, en ik zie, besef en realiseer mij dat deze gedachten een reactie zijn op angst van de beoordelingen die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf die ik probeer te omzeilen en manipuleren -- en dat ik daarin mezelf in een doolhof plaats in mezelf van redeneringen, rechtvaardigingen, verbloemingen, excuses als gedachten

waarin, ik zie en besef en begrijp dat de idee/gedachte dat ik andere mensen aan het manipuleren en bespelen ben een illusie is -- aangezien IK beoordelingen heb toegestaan te bestaan in mezelf, in de plaats van direct te zien en te kijken naar mezelf in en als mijn daden en eerlijk te zijn met mezelf over wie ik ben als HIER in en als deze fysieke werkelijkheid - teneinde mezelf te corrigeren en in lijn te plaatsen met wat het beste is voor mezelf als het leven op aarde als wie ik werkelijk ben

waarin, ik zie, besef en mij realiseer dat de beoordelingen in mijn geest een leugen/illusie is - als een 'bescherming/verdediging' mechanisme van de menselijke geest dat ik heb toegestaan te laten programmeren in mezelf - als een voorgeprogrammeerd programma/systeem dat bestaat als een afleiding/illusie/leugen/doolhof met als enige doel/functie om ervoor te zorgen dat ik niet zie, besef en mij realiseer wie ik werkelijk ben als HIER - dat ik niet Direct en Zelf-Eerlijk zie wat zich vlak voor mijn neus bevindt, mezelf --- omdat ik, verscheurd door beoordelingen over wat goed en wat kwaad en juist en fout en positief en negatief is, niet op een directe en zelf-eerlijke manier één en gelijk sta met wat bestaat HIER binnen en buiten mezelf

ik stel mezelf tot doel om beoordelingen te zien als wat het is, een programma, een systeem van woorden - dat bestaat in de geest als een mechanisme dat mij 'wegdraait'/wegleidt van de realiteit die HIER is, binnen en buiten mezelf - en bestaat tot doel en in functie van het ervoor zorgen dat ik nooit mijn macht en verantwoordelijkheid als en tegenover het bestaan/leven op aarde realiseer - en dus nooit het bestaan op aarde verander en corrigeer tot wat het werkelijk is in eenheid en gelijkheid met mezelf als het leven zelf -- omdat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mijn macht weg te geven aan een 'creator' die de planeet aarde heeft gebruikt, als een persoonlijk 'Plan' en daarin wezens nodig heeft die niet beseffen of inzien dat ze ook HIER bestaan en daarin bestaan als God, als de Bepalende/sturende factor in het Bestaan op aarde --- waarin ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd een passieve slaaf te worden die de plannen uitvoert van één of andere creator, terwijl ik verloren ben in mezelf in en als een voorgeprogrammeerd systeem van Woorden in en als Beoordelingen

en daarin, stel ik mezelf tot doel om het proces te bewandelen van het onder ogen komen van de realiteit van mezelf - en om met de fysieke werkelijkheid te werken die zich HIER bevindt - en mezelf niet te laten afleiden en misleiden door het voorgeprogrammeerde systeem van beoordelingen in en als de Geest --- maar om in elk moment in te zien en te beseffen dat ik God ben, als de Macht, en de Verantwoordelijkheid om het Leven op aarde Te sturen/besturen om een realiteit te manifesteren die het beste is voor mezelf als al het leven op aarde  en daarin te staan als de levende statement dat ik verantwoordelijk sta voor mijn daden en mezelf niet verberg achter beoordelingen als woorden in mijn geest - en dus op elke manier aansprakelijk ben  voor wie ik ben in en als wat ik doe en gedaan heb in mjin leven op aarde

Dag 335: Een Holistisch Onderzoek naar Seksueel Misdrijf - De Paranoia Series

Sinds "Dag 308: Paranoia en Groepsverkrachting" is het onderwerp van mijn Reis naar Leven Blogs de Paranoia van Seksuele Fantasiëen geweest. Ik had een artikel in de Humo gelezen over een meisje dat het slachtoffer was van groepsverkrachting en ik had daar mijn beslissing op gebaseerd om mijn onderzoek in de Paranoia van Seksuele Fantasiëen te beginnen met het onderzoeken van de Consequenties - zoals bijvoorbeeld verkrachting en 'Groepsverkrachting', die duidelijk de consequenties zijn van een bepaalde 'Seksuele Stoornis' in een individu.

Dit is echter niet zo vanzelfsprekend gebleken, omdat er zoveel factoren bijdragen tot waarom iemand zich gemotiveerd voelt om Verkrachting te plegen of te participeren in groepsverkrachting - maar wat wel duidelijk geworden is, is dat de Samenleving en al de instanties/instituties die instaan voor een bepaalde 'orde-handhaving' in de samenleving, zoals het schoolsysteem, het rechtssysteem en de Media, op geen enkele manier werkelijk diepgaand onderzoek verrichten naar al de factoren die bijdragen tot de tot-standkoming van 'verkrachting'/groepsverkrachting. Wat niet begrepen wordt is hoe de geest van de mens werkt, hoe de persoonlijkheid van de Verkrachter/groepsverkrachter tot stand komt - maar desondanks worden beslissingen genomen door ons rechtssysteem en worden meningen gevormd via de meningen die de levens van de dader, het slachtoffer en de hele samenleving beïnvloeden, maar die niet het beste zijn voor eender wie --- hoe zou dat ook kunnen wanneer die beslissingen gebaseerd zijn op emotionele reacties op het probleem en niet op inzicht in hoe en waarom het probleem tot stand is kunnen komen?

Er bestaan verder echter nog vele andere vormen van 'Seksuele Misdrijven' die stuk voor stuk het gevolg zijn van een 'Seksuele Stoornis' in de menselijke geest, een vorm van 'Paranoia' die zich heeft gevormd in de geest van de Mens in de vorm van specifieke gedachten, gevoelens en emoties die schadelijk zijn voor het Individu en voor de Samenleving als geheel als de Omgeving van het Individu. De belangrijkste vraag die we ons hierin kunnen stellen, om een meer diepgaand inzicht te verwerven in het probleem, is dus: Hoe zijn die gedachten, gevoelens en emoties tot stand kunnen komen?

Wat we al weten door het Desteni Onderzoek (Beluister de Eqafe Interviews, lees de Artikels op het Forum en volg de Reis naar Leven Blogs van de 'Destonians' om zicht te krijgen op de Omgang van het Onderzoek van en in de Menselijke geest dat door vele Individuen al verricht geweest is), maar ook door 'officieel erkend' onderzoek in de Wetenschap van de Psychologie, is dat gedachten, gevoelens en emoties een systeem/programma zijn dat ontstaat in interactie met de omgeving en dat dus niet zomaar plots 'aanwezig' is in het kind. De gedachten, gevoelens en emoties van een individu zeggen dus niet zozeer iets over het individu zelf, maar meer over de samenleving/cultuur/groep/omgeving waar het individu zich in bevindt als de 'bron'/'voedingsbodem' van die specifieke gedachten, gevoelens en emoties.

In termen van bijvoorbeeld een 'Seksuele Stoornis' als 'geperverteerde'/gestoorde Seksuele Fantasiëen en gedachten die hun uitdrukking vinden in bijvoorbeeld verkrachting, groepsverkrachting, pedofilie, molestatie, en andere vormen van Seksueel Misbruik en/of pathologisch gedrag --- is het de moeite waard om de invloeden en eventuele traumatische gebeurtenissen waar het individu mee in contact gekomen is tijdens zijn/haar leven, te onderzoeken, en dan vooral in de zin van het voorspellen van de specifieke gedachtengang op basis van specifieke voorspelbare emotionele reacties die zich zal vormen in een individu dat in contact gekomen is met die welbepaalde invloeden en gebeurtenissen. Door deze weg te volgen, zullen we noodgedwongen verder dan het individu en de familie/primaire omgeving van het individu moeten kijken.

We zullen immers geconfronteerd worden met hoe onze huidige samenlevingsstructuur de omgeving van het individu op een bepaalde manier geschikt heeft --- waarin we zullen inzien dat het niet enkel de primaire omgeving is die verantwoordelijk is voor de ontwikkeling van het individu, maar de hele samenleving. Elk individu in de samenleving is onlosmakelijk verbonden met elk ander individu - en al wat wij doen op micro-niveau, heeft een directe invloed op macro-niveau. Ons onderzoek breidt zich op die manier dus uit naar het onderzoeken van de levensstijlen en mentale ingesteldheden van elk individu in de samenleving en hoe die specifieke levensstijl/ingesteldheid bijdraagt tot het in stand houden van het groter geheel en dus van een samenleving waarin Verkrachting en Seksuele Misdrijven een Dagelijkse werkelijkheid zijn. Geen enkel mens kan dus zijn handen schoonwassen van wat er in onze samenleving, op individueel niveau gebeurt.

En DAT is een onderzoek dat nog NOOIT uitgevoerd of toegepast geweest is in onze huidige Wetenschappelijke Instellingen -- onze wetenschap werd, doelbewust of niet, opgedeeld in fracties, die elk een klein onderdeeltje van de samenleving onderzoeken alsof het in totale afscheiding bestaat van de rest van de samenleving --- politiek, economie, psychologie, rechten, biologie, enzovoort --- maar in de realiteit is het allemaal één, maakt het allemaal deel uit van één organisme: Het leven op Aarde, waarin de dingen niet zomaar van elkaar losgekoppeld kunnen worden. Maar wij mensen hebben die loskoppeling/afscheiding opzettelijk gecreëerd zodat we nooit zouden inzien hoe wij onszelf ook niet zomaar kunnen loskoppelen/afscheiden van de rest van de samenleving en van onze omgeving en hoe wij in wezen op elke manier onlosmakelijk verbonden zijn met het geheel als Het Leven op aarde, en dat we bijgevolg verantwoordelijk zijn voor deze wereld op elk vlak.



Wordt vervolgd in Dag 336

Dag 312: De Freudiaanse Paranoia - Zelf Vergeving

Deze blog staat in lijn met de voorgaande blogs die handelden over het onderwerp 'paranoia en groepsverkrachting' en het onderzoeken van al de dimensies die bijdragen tot het fenomeen 'groepsverkrachting'. Deze blog is een 'intermezzo', waarin ik zelf-vergeving toepas voor de patronen die ik heb herkend in het wandelen van paranoia-blogs, en die ik in mezelf als de mensheid, als het bestaan op aarde, heb toegestaan te bestaan in mezelf als het leven.

Voor Context, lees:
"Dag 308: Paranoia en Groepsverkrachting"
"Dag 309: De Paranoia van Sexuele Fantasiëen en Groepsverkrachting"
"Dag 310: De Paranoia van GroepsVerkrachting - De Mens is een Primitief Beest"
"Dag 311: De Freudiaanse Paranoia van Groepsverkrachting"
Zelf Vergeving is de Oplossing
Door onszelf te vergeven voor het toestaan en accepteren van dit specifieke patroon in onze wereld, nemen we er verantwoordelijkheid voor en stellen we onszelf in staat om een echt inzicht te krijgen in het patroon, in hoe het bestaat, waarom het bestaat, door onszelf als het ware in de schoenen te plaatsen van het patroon en te staan ALS  patroon, en daarin onszelf te leren kennen ALS het patroon en dus ALS deze realiteit. Dit is de enige echt manier om tot oplossingen te komen voor de problemen die zich voordoen in onze wereld, zoals bijvoorbeeld groepsverkrachting.

Want, zolang we de problemen van onszelf blijven wegduwen en afscheiden door het te beoordelen en te onderzoeken als iets dat 'daarbuiten' ligt en niets te maken heeft met onszelf, zullen we ook nooit werkelijk verantwoordelijkheid nemen voor de problemen en zullen de 'oplossingen' waarmee we op de proppen komen nooit oplossingen zijn die op elk vlak het probleem aanpakken en die representatief zijn van een werkelijk 'geven om' deze realiteit. Zolang we onszelf niet plaatsen ALS de realiteit, in eenheid en gelijkheid, zullen we nooit genoeg geven om de realiteit om tot werkbare oplossingen te komen die het beste zijn voor allen, omdat we altijd zullen denken dat 'zolang de problemen MIJ niet specifiek overkomen, zijn ze niet zo heel erg pertinent'.

We zijn nu eenmaal ego-centrische wezens, en bijgevolg zullen we enkel werkelijk geven om zaken die direct tot onszelf betrekking hebben en die een directe invloed hebben op onszelf. En daarom is het noodzakelijk om, willen we werkelijk oplossingen vinden voor de problemen die zich voordoen in onze wereld, in de schoenen te staan van ieder individu, van elke situatie, van elk probleem, en in te zien dat elk deeltje van deze realiteit onszelf IS. Enkel dan zullen we gemotiveerd genoeg zijn om op te staan en te doen wat noodzakelijk is om van deze wereld een Hemel op Aarde te maken - omdat we beseffen dat we niet gewoon 'de wereld buiten onszelf' corrigeren en rechtzetten, maar dat we ONSZELF ALS die wereld corrigeren en rechtzetten en zowaar 'genezen'.


ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te geloven dat er 'innerlijke driften' bestaan in mezelf als 'mens' die beperkt, gereguleerd, gecontroleerd en onderdrukt moeten worden - en dat  ik nooit heb ingezien dat deze gedachte gebaseerd is op een ANGST van deze 'driften' --- een angst die mij aangeleerd geweest is door mijn omgeving, als wat ik gekopieerd heb  van mijn ouders

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd de 'innerlijke realiteit' van mezelf te onderzoeken door er angst van te hebben, en door ervan uit te gaan dat mijn 'innerlijke realiteit' als al mijn gevoelens en emoties, angsten en verlangens, 'slecht' is, en onderdrukt, gereguleerd en gecontroleerd moet worden door middel van GEDACHTEN als de 'politieman in het hoofd' ---- zonder ooit te hebben ingezien hoe stompzinnig en absurd het is om iets te willen controleren, of zelfs maar te veronderstellen dat ik in staat ben om iets te 'controleren', 'onderdrukken' of 'reguleren', wanneer ik niet eens inzicht heb in waar ik mee te maken heb, wanneer ik datgene dat ik tracht te controleren niet eens begrijp

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat, wanneer en als ik iets probeer te controleren vanuit een reactie van ANGST, zonder eerst inzicht te verwerven in wat het precies is waar ik mee te maken heb, en waarom het is dat ik mij ANGSTIG voel, dat ik altijd consequenties zal creëren die het probleem enkel erger maken --- omdat ik, in mijn handelingen, nooit rekening heb gehouden met de realiteit van de situatie omdat ik totaal geen inzicht had in het hoe en waarom van de situatie die ik wilde controleren

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat de hele medische en intellectuele gemeenschap het model van Freud als de idee dat de 'innerlijke driften' van de mens gevaarlijk zijn en dus ingeperkt, gereguleerd en gecontroleerd moeten worden hebben aanvaard en toegepast als 'de waarheid', terwijl ze nooit hebben stilgestaan bij wie Freud was als individu en het feit dat al zijn bevindingen in wezen veeleer gebaseerd waren op zijn persoonlijke reacties op zijn realiteit - en op zijn persoonlijke ANGSTEN van zijn 'innerlijke driften' - en dat, het enige 'wetenschappelijke model' dat functioneel is in het begrijpen van de menselijke geest, is het model van zelf-onderzoek, van het ontwikkelen van ZELF-inzicht --- omdat een wetenschapper die een subject/object bestudeert, dat altijd zal doen vanuit de gelimiteerde voorgeprogrammeerde visie van de menselijke geest, die zich altijd zal beperken tot persoonlijke levens-ervaringen en vergaarde kennis en informatie, en dat dus de enige 'kennis' die echt kan zijn, zelf-kennis is

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat elk wetenschappelijk model waarin de wetenschapper zijn eigen geest niet onderzoekt en bevraagt als het startpunt van observatie en interpretatie van de 'data'/informatie/realiteit, gedoemd is om te falen --- omdat het gebaseerd zal zijn op de ANGST van het individu om geen controle te hebben over de realiteit, en dus de angst van het individu van zijn eigen innerlijke realiteit, waardoor hij dan altijd zijn persoonlijke waarde-oordelen zal proberen te plaatsen op de realiteit in een poging om het gevoel te creëren dat hij 'weet' hoe de realiteit in elkaar zit en dat hij er macht en controle over heeft

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat een wetenschapper die geen proces van zelf-eerlijkheid, zelf-onderzoek, zelf-inzicht en zelf-correctie heeft afgelegd, niet te betrouwen is in zijn vaststellingen en observaties van de realiteit - omdat die observaties altijd onderhevig zullen zijn aan zijn persoonlijke interpretaties van en reacties op de data/informatie in zijn geest

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd nooit te hebben ingezien dat het geloof dat de innerlijke menselijke 'driften' en 'verlangens' in en als de menselijke geest 'gevaarlijk' zijn en onderdrukt, gecontroleerd en gereguleerd moeten worden, in wezen een middeleeuws geloof is, dat gebaseerd is op ANGST van het ZELF - en dat enkel gecreëerd is door de mens om een excuus te hebben om onze innerlijke realiteit te ontkennen en onderdrukken en onze angsten van onszelf te rechtvaardigen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat elke wetenschappelijke tak in onze samenleving gebaseerd is op de angst van het ZELF, en de onderdrukking van de innerlijke beleving

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat men nooit tot oplossingen voor problemen in de samenleving zoals groepsverkrachting zal komen, zolang men niet eerlijk wil zijn over de innerlijke realiteit in en als de menselijke geest en zolang men reageert op de problemen die zich voordoen met ANGST en onderdrukking

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat beoordelingen altijd gebaseerd zijn op ANGST - en dat wat de mens beoordeeld als 'slecht' en 'negatief' altijd aspecten zijn van die in zichzelf bestaan waar hij niet eerlijk over wil zijn --- en dat daarom de aanpak en de visie van Freud als het onderdrukken van de 'menselijke driften' door het te beoordelen als iets negatief en slecht, gedoemd is om te falen - en dat bijgevolg ons volledige 'recht/justie-systeem', dat gebaseerd is op die visie, gedoemd is om te falen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat Freud niet een 'groots denker' was als hoe hij afgeschilderd wordt in geschiedenis en psychologie boeken - maar dat zijn stellingen en theoriëen eerder een uitdrukking waren van wat al in de mens leefde, als de ANGST van onszelf en onze innerlijke realiteit, en dat hij simpelweg stond als een excuus voor de mensheid om de onderdrukking en negatie van onszelf te 'evolueren' naar de volgende fase --- en dat daardoor de mensheid nog nooit werkelijk geëvolueerd is, maar eerder 'geëvolueerd' is in het creëren van rechtvaardigingen voor hoe we altijd al bestaan hebben in en als het onderdrukken van onszelf als het leven zelf - omdat ware 'evolutie' enkel mogelijk is wanneer we in de eerste plaats durven eerlijk zijn over wie we zijn vanbinnen en wie/wat we onszelf hebben toegestaan te worden als een 'innerlijke duivel', onszelf vergeven en onvoorwaardelijk loslaten van het verleden


ik besef en realiseer mij dat een beoordeling en onderdrukking van de 'innerlijke driften' in mezelf als de mensheid niet de oplossing is om een 'beschaafde samenleving' tre creëren, maar dat die onderdrukking enkel meer geheimen creëert in de mens die uiteindelijk tot uiting zullen komen in bijvoorbeeld 'groepsverkrachting'

ik besef en realiseer mij dat het woord 'beschaving' een onderdrukking van de innerlijke driften impliceert en daarom niet echt is - en bijgevolg enkel zal leiden tot meer consequenties in en als de menselijke 'samenleving'

ik besef en realiseer mij dat 'beschaving' een reactie is van ANGST op de zogezegde 'onbeschaafde wereld' van de middeleeuwen - en dus geen oplossing is voor die 'onbeschaafdheid'
 omdat er nooit gekeken werd naar het hoe en waarom en waar die 'innerlijke driften' in de mens vandaan komen of hoe ze bestaan

ik besef en realiseer mij dat de enige oplossing tot het creëren van een menselijke samenleving die werkelijk in harmonie en een wederzijds 'geven om elkaar' bestaat, is om terug te wandelen door het verleden en te onderzoeken hoe wij bestaan in en als ons zelf als 'mens' - en om onszelf te herprogrammeren tot wat het beste is voor iedereen

ik stel mezelf tot doel om het proces te bewandelen van zelf-onderzoek en om de beoordelingen over mijn 'innerlijke driften' te stoppen omdat ik inzie en besef dat de onderdrukking en beoordeling van de 'innerlijke drifgten' de oorzaak zijn voor het bestaan van bijvoorbeeld' groepsverkrachting'

ik stel mezelf tot doel om aan te tonen dat het 'recht-systeem' zou moeten bestaan als een orgaan van zelf-onderzoek en het ondersteunen van een individu om zichzelf en zijn 'innerlijke driften' te begrijpen en te corrigeren via zelf-eerlijkheid, zelf-vergeving en zelf-correctie - omdat ik besef dat het individu de pillaar is van de samenleving en dat de samenleving altijd een manifestatie zal zijn van wie het individu is in en als zichzelf




Wordt vervolgd in Dag 313





DIP Lite - Gratis Online Cursus in Zelf-Ondersteuning voor Beginners
DIP PRO - Een Desteni Cursus voor zij die Klaar zijn om de Reis van hun Leven te Maken
desteni.org - Doe mee in Discussies op het Forum en/of Onderzoek het Desteni Materiaal
eqafe.com - Investeer in de Verscheidene Interviews Als Ondersteuning in je Reis naar Zelf-Perfectie
equalmoney.org - Leer Over een GelijkGeld Systeem en Stem op de Doelen en Principes
Equal Life Foundation - Facebook Stream met de Dagelijkse Realiteit en Oplossingen
Creations Journey To Life 7 Year Process Blogs
Heavens Journey To Life 7 Year Process Blogs

Dag 311: De Freudiaanse Paranoia van Groepsverkrachting

Deze blog is een vervolg van:
"Dag 308: Paranoia en Groepsverkrachting"
"Dag 309: De Paranoia van Sexuele Fantasiëen en Groepsverkrachting"
"Dag 310: De Paranoia van GroepsVerkrachting - De Mens is een Primitief Beest"
 en maakt deel uit van een Blog-Serie die handelt over het Onderzoeken van de specifieke 'Paranoia' van 'Sexuele Fantasiëen'. Om te begrijpen Wat ik bedoel met 'Paranoia', stel ik voor om de blog "Day 395: Paranoia: the Home of Human Reason – Part One" en "Day 396: Paranoia: the Home of Human Reason – Part Two" te lezen.

In de voorgaande blogs hebben we aspecten bekeken van het Probleem van 'Groepsverkrachting' en redenen waarom 'groepsverkrachting' bestaat in onze samenleving. Aspecten zoals:

• het geloof dat de mens een 'primitief beest' is dat gereguleerd, gecontroleerd en onderdrukt moet worden om fatsoenlijk te kunnen functioneren in een 'samen-leving', dat voortvloeit uit een Angst van het Innerlijke - en dat ons bijgevolg 'verblind' waardoor we niet in staat zijn om te zien hoe en waarom bvb 'groepsverkrachting' bestaat en hoe we kunnen werken aan een blijvende oplossing (zie de vorige blog voor Context)
• het gebruik maken van 'hoe het dierenrijk ook aan groepsverkrachting doet' om de menselijke participatie in en uitdrukking van groepsverkrachting te verklaren en rechtvaardigen - waardoor de mens voor zichzelf wederom een 'excuus' creëert om het probleem niet werkelijk te onderzoeken, door er al vanuit te gaan dat we niet in staat zijn om te veranderen omdat we zogezegd, net zoals de natuur en het dierenrijk, 'maar God's Creatie' zijn en dus niet verantwoordelijk zijn voor hoe wij in elkaar zitten, hoe we onszelf ervaren en voor hoe we onszelf uitdrukken (zie vorige blog voor context)
• er zijn nog duizendenéén dimensies die bijdragen tot het vormgeven van het probleem, die we kunnen en zullen verkennen in de volgende blogs...

We zullen nu echter meer in detail treden en stilstaan bij het 'Freudiaanse' model dat in onze samenleving toegepast wordt in hoe we omgaan met bepaalde problemen die een uiting zijn van de 'innerlijke Duivel/driften' in de menselijke geest - en dat een bewijs vormt dat wij als mensheid nog geen stap vooruit gegaan zijn sinds de Middeleeuwen.

We kunnen zelfs stellen dat de Middeleeuwen en de barbaarse manier waarop mensen met elkaar omgingen in die periode een ANGST heeft geproduceerd in onszelf van die 'barbaarsheid', en dat we vanuit die angst hebben gereageerd met een poging om die 'barbaarsheid' te onderdrukken en controleren aan de hand van verschillende technieken. Technieken die uitgeoefend worden op verschillende vlakken en vanuit verschillende instituties en systemen in onze samenleving - zoals het schoolsysteem, de politiek, religie en voornamelijk de media.

Het is interessant om al deze verschillende 'organen van controle' in onze samenleving verder te onderzoeken om inzicht te krijgen in hoe precies die 'controle' in elkaar zit, zodat we een breder beeld kunnen krijgen van het probleem - en onszelf in staat kunnen stellen om het probleem op een praktische manier op te lossen, zonder in onze oude patronen te hervallen van te gaan reageren op onze ANGST van het probleem met een poging om het te onderdrukken en controleren. We zien allemaal wel dat dat niet gewerkt heeft.

In de volgende blogs zullen we de verschillende Organen van Controle dus meer in detail onderzoeken en benaderen zodat we verantwoordelijkheid kunnen nemen voor hoe wij onszelf als mensheid, als levend wezen, als het leven zelf, hebben toegestaan onszelf in die mate af te scheiden van onszelf dat we een 'duister rijk' hebben gecreëerd van 'innerlijke driften' waar we ANGST van hebben, en waar we dan 'psycho-analyse' en 'psycho-therapie' voor gaan aanwenden om manieren te bedenken om die 'innerlijke driften' verder te kunnen onderdrukken, omzeilen en wegredeneren als een reactie op onze ANGST van onszelf --- en hoe we daarin onszelf in een vicieuze cyclus hebben geplaatst van absolute zelf-ontkenning die ons noodgedwongen tot een punt zal drijven van zelf-vernietiging omdat we op geen enkele manier nog verantwoordelijkheid nemen voor onze daden, aangezien we geen verantwoordelijkheid willen nemen voor 'wie wij zijn' als de 'kapitein van het schip' - het 'schip' zijnde ons lichaam, en 'de kapitein' zijnde onze geest.


Wordt vervolgd in Dag 312




DIP Lite - Gratis Online Cursus in Zelf-Ondersteuning voor Beginners
DIP PRO - Een Desteni Cursus voor zij die Klaar zijn om de Reis van hun Leven te Maken
desteni.org - Doe mee in Discussies op het Forum en/of Onderzoek het Desteni Materiaal
eqafe.com - Investeer in de Verscheidene Interviews Als Ondersteuning in je Reis naar Zelf-Perfectie
equalmoney.org - Leer Over een GelijkGeld Systeem en Stem op de Doelen en Principes
Equal Life Foundation - Facebook Stream met de Dagelijkse Realiteit en Oplossingen
Creations Journey To Life 7 Year Process Blogs
Heavens Journey To Life 7 Year Process Blogs

Dag 308: Paranoia en Groepsverkrachting

Deze blog maakt deel uit van een Blog-Serie die handelt over het Onderzoeken en herdefinieren van de Mensenrechten, deze kan je vinden in de Reis naar Leven van de Mensenrechten - en staat in functie van de Gelijk Leven Stichting die als Doel heeft een Samen-Leving te creëren op aarde waarin de Mensenrechten GELEEFD worden in en als onze dagelijkse Realiteit.

Deze week in de Humo staat het artikel "Groepsverkrachting: een slachtoffer spreekt" te lezen, klik Hier om het artikel online te lezen. In het artikel vertelt een, nu achttien-jarig meisje, over haar ervaring van hoe ze verkracht geweest is door een groep jongens vier jaar geleden.

In deze blog gaan we dit fenomeen 'groepsverkrachting' in onze samenleving verder onderzoeken - en specifiek wat aan de oorsprong ligt van de bepaalde 'paranoide' gedachtengang die de jongens ertoe gedreven hebben om het meisje te misbruiken en verkrachten. Om context te hebben bij wat ik bedoel met het woord 'paranoia', stel ik voor om de blog "Day 395: Paranoia: the Home of Human Reason – Part One" en "Day 396: Paranoia: the Home of Human Reason – Part Two" te lezen.

"Paranoia is Gewoon een 'mooi woord', Betekenisloos ergens omdat Gemakshalve alles dat 'Abnormaal' lijkt te zijn als 'Paranoia' geclassificeerd kan worden, daarom heeft het een Woord Nodig dat Specifieker is. Paranoia komt van de 'Para-Noise', de Paranoise komt van het Paranormale, het Paranormale komt van de Parapsychologie en de Parapsychologie is de Studie van 'Vreemde Gebeurtenissen'. Maar Niet echt - het bestudeert Simpelweg dingen die je Niet Echt Fysiek kan Aanraken zoals Geesten en Gedachten, omdat Gedachten als Geesten zijn: ze zijn hier nu en dan zijn ze Verdwenen - in een Paar Uur Zul Je Niet in staat zijn de Exacte Gedachte die je had te Herinneren, je zult in staat zijn te zeggen "Ik Dacht Aan" maar Je zult Niet in Staat zijn de Exacte Gedachte Weer Terug te Roepen en het op Exact Dezelfde Manier te Hebben - ook wanneer je over Iets aan het Denken bent en Extra tijdens het stadium van Paranoia-Ontwikkeling, zal de Gedachte zichzelf Herhalen maar In Dat Proces, zal de Gedachte Ontwikkelen....." (Paranoia: het Oorsprongsgebied van de Menselijke Rede - Deel Een)

In de blogs die volgen zullen we dieper ingaan op een aantal statements die het meisje gemaakt heeft in het artikel in verband met het gedrag en de woorden van de jongens, we zullen dit benaderen vanuit 'participatorische antropologie', namelijk het bestuderen en begrijpen van menselijk gedrag door onszelf in hun schoenen te verplaatsen en de stappen te doorlopen die noodzakelijk waren als gebeurtenissen, situaties en invloeden in hun leven om de specifieke geest te vormen die hen in staat heeft gesteld om dit meisje te 'groep-verkrachten'. Door deze manier van onderzoek kunnen we niet enkel inzicht krijgen in de geest van het individu, maar ook in de omgeving die het individu gevormd heeft, en bijgevolg in onszelf als ook het product van onze specifieke omgeving --- waardoor we tot praktische oplossingen kunnen komen om de omgeving als datgene dat een individu vanaf de kindertijd op verschillende manieren 'voedt' en beïnvloedt in lichaam en geest te veranderen tot een omgeving dat het beste resultaat zal produceren in en als wie het kind uiteindelijk zal worden als volwassene in deze wereld.

Het ontwikkelen van dit inzicht en probleem-oplossend 'redeneren' is enkel mogelijk wanneer we onszelf in de vergelijking betrekken, wanneer we met andere woorden onze persoonlijke definities over 'wie wij zijn' in onze geest kunnen loslaten en onszelf zonder oordeel kunnen verplaatsen in de schoenen van een ander, om te zien hoe een specifiek wezen gecreëerd en 'geprogrammeerd' is -- enkel wanneer wij zelf eerlijk zijn met onszelf en inzien dat wie wij zijn en geworden zijn in deze wereld niets meer of minder is dan het resultaat van specifieke gebeurtenissen, invloeden en situaties waar wij op hebben gereageerd en die wij hebben gebruikt in het vormen van onze 'identiteit' en 'persoonlijkheid' in deze wereld als hoe wij in en als onze geest in relatie/reactie staan met onze omgeving.

En aldus is elk ander individueel mens in deze wereld precies hetzelfde als onszelf, het enige verschil is de omgevingsfactoren die een rol hebben gespeeld in hun ontwikkeling van kind tot volwassene.

In de blogs die volgen gaan we dus de 'persoonlijkheid' en de specifieke 'paranoia' van de 'groepsverkrachter', als een wezen dat in staat is om een meisje te drogeren en dan andere aan te sporen om deel te nemen aan het verkrachten van haar verlamde lichaam, en nadien eventueel, moest het fout aflopen, op koelbloedige wijze onmiddellijk manieren te bedenken om 'het lichaam te dumpen' tenijnde elke vorm van verantwoordelijkheid voor het gebeuren uit te wissen.

De specifieke statements uit het artikel die we tot dit doel zullen gebruiken, zijn:

"Het was verschrikkelijk eng: ik voelde hoe ze me overal aanraakten en ik hoorde alles wat ze tegen elkaar zegden, maar ik kon me niet bewegen. Toen zei de oudste van het gezelschap: ‘Komaan, we gaan die poepen. Iedereen die niet wil meedoen, moet nu naar beneden.’ De jongen die mijn vriendin zo knap vond, zei: ‘Hey, mannen, ik doe hier niet aan mee.’ Maar hij heeft ook niet gezegd: ‘Zijn jullie nu zót geworden?’"

"Vier jongens zijn gebleven, de rest is naar beneden gegaan. Drie van de vier overblijvers spraken af dat ze om beurten hun gang zouden gaan met mij, de vierde heeft in de kamer op de computer zitten prutsen – af en toe ging hij beneden op de PlayStation spelen. (Sarcastisch) Beneden stond een PlayStation om mee te spelen, boven was ík het spelletje."

"Toen ze allemaal klaar waren, kleedden ze mij weer aan – zonder mijn onderbroek – en probeerden ze me wakker te maken. Omdat het niet meteen lukte, goten ze water over mijn hoofd, spoten citroensap in mijn ogen en sloegen me hard in mijn gezicht. Toen dat nog altijd geen effect had, was er eventjes paniek: ik hoorde ze toen overleggen over waar ze me zouden dumpen. Gelukkig kon ik me na een tijdje toch weer bewegen, en ik ben toen hysterisch beginnen te wenen."

"Ze wisten héél goed wat ze hadden gedaan, want toen ik daar nog hulpeloos lag, had ik ze horen overleggen wat ze zouden doen als het uitkwam. De meerderjarige kon het niet op zich nemen, want dan zou hij zwaarder gestraft worden. Die ene minderjarige ook niet, want die stond blijkbaar al onder toezicht van de jeugdrechter. Het moest dus Jorn zijn, de jongen in wiens huis het zich had afgespeeld. Hij wilde mij koste wat het kost vergezellen naar de bushalte een paar honderd meter verderop: alweer een berekende zet, want die halte is vlak bij een politiekantoor, en ze wilden natuurlijk niet dat ik daar zou binnenwandelen."

Wordt Verdergezet in Dag 309