Dag 550: Hoe ik mijn Toekomst Saboteerde door Mijn Obsessie met De Toekomst

 Dag 550: Hoe ik mijn Toekomst Saboteerde door Mijn Obsessie met De Toekomst

 Het Transformeren van toekomstprojecties als zelfsabotage

Om verder te gaan op Dag 549 waarin ik mijn proces heb onderzocht en bekeken in relatie tot het transformeren van een specifieke ervaring van onzekerheid in relatie tot toekomstprojecties die opkomen in mijn geest - waarin ik in de vorige blog had vastgesteld hoe het systeem werkt en functioneert waarin deze toekomstprojecties bestaan in en als de geest - en hoe het is dat dit specifieke systeem van het projecteren van mezelf en mijn leven in een toekomstbeeld in mijn geest in wezen een sabotagemechanisme is in en van de geest.

En daarin had ik ingezien en beseft, door middel van het toepassen van het gereedschap van schrijven waarin ik door middel van het uitschrijven van hoe ik dit specifieke mechanisme en patroon in mijn geest ervaar, al de dimensies onderzoek en bekijk die ik kan vinden in relatie tot hoe het is dat het patroon van toekomstprojecties in de geest bestaat. Ik had dus ingezien dat wanneer ik mezelf toesta in mijn geest te gaan in en als toekomstprojecties, dat, waar ik eigenlijk mee bezig ben is het projecteren van mijn eigen onzekerheden, angsten en twijfels die al in mezelf bestaan in relatie tot mijn eigen vaardigheden in dat beeld van de 'toekomst' en dus uiteraard ben ik in feite mezelf gewoon angst aan het aanjagen - waardoor ik zelfs uiteindelijk soms de beslissing maak om ergens niet mee door te gaan of iets op te geven gewoon omdat ik angst heb van die toekomstprojecties die verzadigd zijn van mijn eigen angsten in mijn geest.

Omdat, een punt dat ik zelf ook nooit begrepen heb en dat ik nu pas in mijn proces van het wandelen door mijn geest heb beseft - is dat de geest werkelijk niet te vertrouwen is. Ik bedoel, ik heb altijd mijn geest vertrouwd, met andere woorden bijvoorbeeld in relatie tot die toekomstprojecties in mijn geest - ik vertrouwde altijd op die projecties, ik geloofde dat de angsten die opkwamen in mezelf 'echt' waren en 'mezelf' waren en dat - omdat ik mijn angsten zie uitspelen in mijn verbeelding als die toekomstprojecties in mijn geest, en omdat ik daar emotioneel op reageer in mezelf, dat het daarom ook zo zal gaan. Ik heb echter nooit ingezien dat de menselijke geest in en als mezelf een soort van machine is die niet bestaat volgens wat het beste is voor mij. Mijn geest is iets dat enkel bestaat met als enige doel om energie op te wekken - als een soort generator.

Want, ik bedoel, de toekomstprojecties en beelden die opkomen in mijn geest bestaan altijd in langs de ene kant idealen die ik projecteer in de toekomst waarin ik mij inbeeld dat mijn leven 'positief' verloopt en langs de andere kant zie ik mijn angsten geprojecteerd waarin ik mij inbeeld dat mijn leven 'negatief' zal verlopen. En daarin zit ik dan gevangen in een polariteit van angst en verlangen/verwachting in mezelf als een positieve en een negatieve ervaring in relatie tot iets dat op zich eigenlijk niet echt is. Want, ik bedoel, die toekomstprojecties in mijn geest zijn letterlijk verbeelding, want ik kan namelijk onmogelijk weten wat de toekomst zal brengen - ik ben niet in staat om te voorspellen hoe de realiteit zal gaan en verlopen, ik kan niet eens voorspellen wie ik zal zijn in de toekomst, in de zin van dat ik niet weet welke vaardigheden ik nog zal of kan ontwikkelen of hoe ik die vaardigheden precies zal ontwikkelen, omdat… ik het nu eenmaal nog nooit gedaan heb. Zo simpel is het.

Maar ik heb dat nooit beseft omdat ik blindelings vertrouwen plaatste in mijn eigen geest alsof het een soort van goddelijke entiteit was in mezelf -- nooit inziend en beseffend dat de geest een supersimplistisch systeem is dat enkel ervaringen wil creëren - angst en opwinding, emoties en gevoelens - en dat doet het door middel van beelden en plaatjes in de geest, precies zoals een Disneyfilm bijvoorbeeld ook beelden en plaatjes laat zien van langs de ene kant de prins en de prinses en hun liefde en magische vrienden, en langs de andere kant de kwaadaardige tovenaar of heks --- het zijn maar plaatjes die als enige doel hebben om energie op te wekken in het kind, emoties en gevoelens. Simpel -- de plaatjes op zich hebben geen enkel praktisch nut. Net zoals mijn eigen verbeelding en toekomstprojecties op zich geen enkel praktisch nut hebben - want al wat ze werkelijk doen is het opwekken en genereren van emotionele en gevoelens reacties in mezelf waarin ik dan verloren geraak en waardoor ik uiteindelijk zelfs mijn toekomst ga opgeven. Dat is dan ook net het absurde van de hele situatie - is dat ik in mijn obsessie met 'de toekomst' als die beelden in mijn geest, mijn toekomst net ga saboteren omdat ik mij zo verloren voel in mijn gevoelens en emotionele reacties op al die beelden in mijn geest dat ik niet eens meer weet hoe ik in godsnaam aan die 'toekomst' moet beginnen in de eerste plaats.

Wordt Vervolgd in Dag 551

Dag 361: Hoe Creëert Seksueel Taboe een Energetische Entiteit in Onszelf? - Seksuele Paranoia Series

dit is een verderzetting van "Dag 360: Waarom en Hoe verbergen we Delen van Onszelf in en als een 'Taboe'?"


Zelf-Correctie Dimensie

Wanneer en als ik de emotionele ervaring/reactie van schaamte zie opkomen in mezelf, als reactie op woorden/gedachten en beelden die opkomen in verband met 'Seks', dan stop ik en ik adem - en ik zie, besef en begrijp dat de emotionele ervaring/reactie van schaamte, in verbinding met woorden en beelden van 'seksuele aard', een voorgeprogrammeerde reactie is van, in en als de Menselijke Geest, als een reactie/ervaring/mechanisme dat functioneert als een 'bedekkings-' en 'onderdrukkings-programma' van datgene waar de reactie/ervaring mee verbonden is - zoals seks/seksualiteit --- en daarin/daardoor dus een 'taboe' creëert/vormt in en als mezelf, waarin ik mezelf 'onwetend' houdt in verband met dat specifieke deel van/in mezelf, en daardoor een consequentie toesta te bestaan in mezelf, als een 'verborgen realiteit' in mezelf die op zichzelf functionneert en zich vormt en ontwikkelt in en als gedachten, gevoelens en emoties, die uiteindelijk kan en zal uitgroeien tot een energetische 'entiteit' in mezelf die macht en controle heeft over mezelf

wanneer en als ik de energetische entiteit van 'seksualiteit' zie opkomen in mezelf in afscheiding van mezelf, in en als de Geest, dan stop ik en ik adem - en ik zie, besef en begrijp dat ik 'seksualiteit' als een deel van mezelf, in en als mezelf, heb toegestaan een afgescheiden 'entiteit' te worden in en als mezelf waar ik op reageer op een voorgeprogrammeerde manier, in en als gevoelens en emoties - door een 'taboe' te hebben toegestaan te bestaan in mezelf in verband met 'seks' en 'seksualiteit', door nooit verantwoordelijkheid te hebben genomen voor mezelf en eerlijk, direct, rechtuit en intiem te zijn met mezelf over wat bestaat in en als mezelf en alle delen van en in mezelf te aanvaarden en accepteren in eenheid en gelijkheid met mezelf en daarin in te zien dat het 'taboe' dat zogezegd rust op 'seks' en 'seksualiteit' een 'relikwie'/'herinnering' is in en als het collectieve bewustzijn/geheugen/gescheidenis' in en als en van de menselijke geest, dat ik heb gekopieerd en heb toegestaan en geaccepteerd te bestaan in en als mezelf, en dus niet 'echt' is, omdat, in en als de fysieke werkelijkheid, is 'seks' en 'seksualiteit' gewoon wat het is, HIER, als een fysieke expressie/bestaansvorm en dus niet 'slecht' of 'beschamend' of negatief - noch positief --- het is wat het is

hierin besef, zie en realiseer ik mij dat 'taboe' enkel bestaat in en als de menselijke geest als een geloofsysteem/ervaring/idee waarin ik mezelf in en als de menselijke geest heb afgescheiden van mezelf in en als het fysieke lichaam - en dat, het feit dat ik mezelf heb toegestaan mijn vertrouwen/leven te plaatsen in en als het geloof in dit 'taboe', een indicator is van de mate waarin ik mezelf heb toegestaan mezelf af te scheiden van gezond verstand in en als de fysieke werkelijkheid/realiteit - aangezien ik nooit in mijn leven/bestaan heb opgemerkt dat mijn persoonlijke innerlijke ervaring/geloof/idee/mening/visie in verband met 'seks' en 'seksualiteit' als hoe het bestaat in mezelf in en als gedachten, gevoelens en emoties, niet de eigenlijke realiteit van 'seks' en 'seksualiteit' is als de fysieke aanwezige realiteit, maar een voorgeprogrammeerde 'gedachtengang' is die ik blindelings gekopieerd heb van voorgaande generaties

hierin stel ik mezelf tot doel om het proces te bewandelen uit de geest als voorgeprogrammeerde geloofsystemen, ideologieëen en overtuigingen, naar en in zelf-verantwoordelijkheid -- door mezelf te herprogrammeren in en als gezond verstand en inzicht in hoe de realiteit werkelijk functioneert en in elkaar zit - waarin ik mezelf ondersteun om mijn vertrouwen te herprogrammeren, van een blind vertrouwen op/in de voorgeprogrammeerde geloofsystemen, ervaringen en ideëen in en als de geest, naar en tot een zelf-gemanifesteerd vertrouwen gefundeerd in en als zelf-toegepast gezond verstand, als het vertrouwen op en in wat ECHT is, als wie ik werkelijk ben als de REALITEIT van mezelf HIER - en dus vertrouwen in en als de simpliciteit en eenvoud van de fysieke realiteit als ademhaling

waarin ik mezelf tot doel stel om op te staan als het levende voorbeeld in en als deze fysieke realiteit, om aan te tonen hoe de aanvaardde 'taboe' rond 'seks' en 'seksualiteit' enkel consequenties creëert in en als onze realiteit/werkelijkheid, omwille van hoe het een 'taboe'/'dekmantel' legt op de problemen die zich vormen ten gevolge van een onderdrukking die plaatsvindt van een deel van onszelf, en ons daarin saboteert in het vermogen om oplossingen te vormen en ontwerpen voor die problemen en dus in het omgaan met onze realiteit en onszelf in en als de realiteit op een manier die het beste is voor onszelf en voor al wat bestaat

Dag 340: Is Fantaseren over Seks een Mentale Stoornis?

Veel mensen zullen waarschijnlijk reageren met verontwaardiging bij het lezen van deze vraag "Is Fantaseren over Seks een Mentale Stoornis?". Onmiddellijk zal er in de defensie gegaan worden, zo van "Hoe kan je dat nu beweren?!", want "iedereen fantaseert toch over Seks?!" en "Fantaseren over Seks is toch Normaal?!".

Maar, waarom is het dat we geloven dat Fantaseren over seks 'normaal' is - waar komt die idee vandaan? Ik bedoel, honderd jaar geleden zou je, vooral als vrouw, gestigmatiseerd en geviseerd worden als je zou toegeven dat je fantaseert over seks, omdat toen iedereen ervan overtuigd was dat seks een zondige daad is en dat denken aan seks en, godbetert, fantaseren over Seks haast een doodzonde is die je recht naar de hel stuurt. Waarom? Omdat iedereen dat geloofde, omdat dat zo 'verkocht' werd in de 'media', hetgeen in die tijd de Kerk was en religieuze propaganda. Het was en is de Media die de Geest en de Meningen van de Mens schept over de 'dingen des levens'.

Toen stond Fantaseren over seks gelijk aan satanisme, nu wordt het opgehemeld als een eigenschap van een gezonde geest - vooral in Magazines die gericht zijn op Vrouwen, zoals Libelle, Goedele, Flair - waarin vaak 'verhalen' gepubliceerd worden in de vorm van getuigenissen van Vrouwen, over waar ze zoal over fantaseren, waar, hoe, wanneer of met wie ze het liefst Sex zouden hebben, wat hen opwindt, wat ze zouden willen proberen, enzovoort...

Andere vrouwen die deze magazines kopen, hetgeen hoogstwaarschijnlijk het merendeel van de volwassen vrouwen in de Samenleving is, lezen deze zogezegde 'getuigenissen' en identificeren zich ermee omdat dat een voorgeprogrammeerde 'functie' is van/in de Menselijke Geest, is dat we onszelf automatisch gaan identificeren met Mensen die op ons lijken, namelijk van hetzelfde geslacht, dezelfde leeftijd en cultuur --- en bijvoorbeeld, wat we andere mensen zien doen, gaan gebruiken als een excuus om ons eigen gedrag goed te praten. Dat is een fenomeen dat je bij kinderen al op heel jonge leeftijd kan opmerken: Het kind zal verwijzen naar 'de rest van de klas' of 'mijn vrienden/vriendinnen' of 'alle andere kinderen' om bepaalde verlangens of wensen die het kind heeft bij te staven en te rechtvaardigen. En, meestal werkt dit ook om de ouders te overhalen om de verlangens en wensen van het kind te vervullen omdat het kind deze houding geleerd heeft van de ouders - de ouders zitten zelf ook zo in elkaar, in dat ze zelf ook het gedrag van een ander gebruiken om bepaalde persoonlijke verlangens te rechtvaardigen.

Dit is de manier waarop we onze verantwoordelijkheid van onszelf weg schuiven, door te geloven dat 'omdat een ander het doet, is het OK en mag ik het ook doen' - waardoor we nooit even een moment nemen om ons eigen gedrag te onderzoeken, om onszelf uit te dagen en af te vragen wat eigenlijk de consequenties van ons gedrag zijn op onze omgeving, en of wat wij doen al dan niet het beste is voor iedereen. Omdat, diep vanbinnen weten we wel dat de verlangens die wij voelen in onszelf, zoals seksuele fantasiëen, niet het beste is voor allen --- het is immers een geheime interne realiteit waarin wij kunnen doen wat we willen met een ander die wij gebruiken als een 'personage' in onze 'filmwereld' in onze gedachten en verbeelding. We houden het niet voor niets verborgen en geheim -- omdat het een vorm van misbruik is aangezien we andere mensen die we zien met onze ogen objectiveren in onze geest door ze te gebruiken in functie van het opwekken van bepaalde gevoelens in onszelf, zonder op welke manier dan ook te geven om wie zij werkelijk zijn als een levend wezen - we willen enkel hun Lichaam.

Daarom hebben we ook een excuus nodig om erin te participeren, om het goed te praten voor onszelf en te doen alsof het allemaal 'normaal' is wat we doen in onze geest en gedachten --- en tot dat doel gebruiken we steeds 'andere mensen'. En in het geval van Seksuele Fantasiëen zijn er al de 'Vrouwenmagazines' die tot dit doel de zogezegde 'getuigenissen' van 'andere vrouwen' die zogezegd 'ook fantaseren over seks' publiceren. Maar, in al onze excuses die we maar al te gretig gebruiken om te rechtvaardigen hoe wij bestaan in en als onze geest - lijken we ons niet af te vragen waarom het is dat deze 'Seksuele Fantasiëen' en bijgevolg het Verlangen naar Seks, vooral bij vrouwen, plots zo aangemoedigd worden door de Media...

Waarom zou dat zijn? Zou het zijn omdat de Media zoveel om ons geeft en dat ze ons werkelijk alleen maar gelukkig willen maken? Of is het omdat de bedrijven goed genoeg weten dat het de Verlangens zijn in de mens die van de Mens een perfecte consument maken --- en dat deze verlangens dus gecultiveerd en aangemoedigd moeten worden in de mens om ervoor te zorgen dat de mens makkelijk bespeelbaar is en beïnvloedbaar is om bepaalde dingen te gaan kopen en consumeren - dingen die dan toevallig perfect inspelen op die nieuwe verlangens die aangewakkerd zijn door de magazines en romans te lezen en de films te kijken die de Media ons ad nauseum blijft aanbieden?

Ik bedoel, het zou naïef zijn van ons om te geloven dat wat er in de magazines verschijnt om ons bestwil is - aangezien ALLES in deze wereld rond Geld draait, alles is een industrie en alles wordt bestuurd/gestuurd/geplant door mensen die uit zijn op Winst. En wij zijn de gewillige Consumenten die zich maar al te graag laten bespelen door de media, want - het Voelt allemaal zo Goed! Uiteraard voelt het Goed! Dat is wat de Media doen, opzettelijk inspelen op en uitbuiten van het circuit van hormonen en neurotransmitters als de 'natuurlijke drugswinkel' in en van het Menselijk Lichaam en de Menselijke Geest door gebruik te maken van specifieke Woorden en Beelden.

Door bijvoorbeeld producten op subtiele en impliciete wijze te associeren met Seks, wordt de Menselijke Geest gestimuleerd om te reageren met Verlangen - en dat Verlangen naar Seks wordt dan onbewust gekoppeld aan het specifieke product dat getoond wordt--- et Voilà: Het Zaad is Geplant en 'De Consument' is Verwekt. Het is alleen maar in het voordeel van de bedrijven in deze wereld die hun producten aan de man willen brengen, om de menselijke geest geobsedeerd te maken met het Zoeken en Verlangen naar Seks.

Maar, ondanks het 'goede gevoel' dat dit ons geeft - zouden we ons niet stilaan moeten afvragen wat voor Consequenties dat dit met zich meebrengt? Wordt het niet tijd dat we eens verantwoordelijkheid nemen voor onszelf en om ons heenkijken en ons afvragen wat hier eigenlijk gaande is in deze wereld? Ik bedoel, al die dingen die wij hebben aanvaard in onze eigen geest als 'normaal', waar komt dat allemaal vandaan? Hoe is dat daar ontstaan? Is dat onze bewuste beslissing geweest om zo te worden en bestaan of is het eerder altijd een onbewust proces geweest van Beïnvloeding door onze omgeving? Ik bedoel, als we zo beïnvloedbaar zijn door onze omgeving dat het onze interne verlangens en bijgevolg zelf-bewustzijn bepaalt, is het dan niet van cruciaal belang dat we die omgeving onderzoeken en erachter komen hoe alles werkt en precies hoe onze Geest functioneert in Relatie tot onze omgeving, en of deze relatie wel het beste is voor onszelf en anderen?!

Er zijn veel mensen die hierop zullen antwoorden dat 'dat allemaal niet nodig is', dat we 'ons niets moeten afvragen', 'we moeten de dingen niet ingewikkeld maken' en 'laten we ons gewoon goed voelen en tevreden zijn met hoe de dingen zijn' --- deze mensen zijn echter al zodanig gehersenspoelt dat ze elke capaciteit tot Gezonde Redenering en een Gezonde Onderzoekende (/kritische) houding hebben opgegeven. Want, ik bedoel, het gaat hier over onszelf, onze geest, ons lichaam, ons bestaan, en dat van onze kinderen - en als we de motivatie ontberen om onszelf ervan te verzekeren dat de wereld en realiteit waarin we bestaan wel het beste is voor onszelf, onze kinderen en onze medemens, dan is dat eerder een teken dat we leiden aan een Ernstige Psychische Stoornis, die blijkbaar al zolang aansleept dat we zijn gaan geloven dat deze uiterst Apatische, passieve en onbetrokken houding is wie wij zijn.


In de volgende blogs zullen we verderzetten in dit Onderwerp - en zullen we specifiek onderzoeken Hoe 'Seksuele Fantasiëen' bestaan: Hoe is het Ontstaan, Hoe bestaat het, wie zijn wij in en als Seksuele Fantasiëen en wat zijn de Consequenties op individueel en maatschappelijk vlak van deze aanvaardde Interne realiteit --- zodat we een antwoord kunnen formuleren op de vraag 'Is Fantaseren over Seks een Mentale Stoornis'. Een fascinerende Reis wacht ons op.


Voor meer ondersteuning in het verwerven van een gedetailleerd inzicht in Hoe Seksualiteit bestaat in de Menselijke Geest - stel ik voor om te investeren in de "What is Sex?" Interviews op Eqafe.





                         

Dag 335: Een Holistisch Onderzoek naar Seksueel Misdrijf - De Paranoia Series

Sinds "Dag 308: Paranoia en Groepsverkrachting" is het onderwerp van mijn Reis naar Leven Blogs de Paranoia van Seksuele Fantasiëen geweest. Ik had een artikel in de Humo gelezen over een meisje dat het slachtoffer was van groepsverkrachting en ik had daar mijn beslissing op gebaseerd om mijn onderzoek in de Paranoia van Seksuele Fantasiëen te beginnen met het onderzoeken van de Consequenties - zoals bijvoorbeeld verkrachting en 'Groepsverkrachting', die duidelijk de consequenties zijn van een bepaalde 'Seksuele Stoornis' in een individu.

Dit is echter niet zo vanzelfsprekend gebleken, omdat er zoveel factoren bijdragen tot waarom iemand zich gemotiveerd voelt om Verkrachting te plegen of te participeren in groepsverkrachting - maar wat wel duidelijk geworden is, is dat de Samenleving en al de instanties/instituties die instaan voor een bepaalde 'orde-handhaving' in de samenleving, zoals het schoolsysteem, het rechtssysteem en de Media, op geen enkele manier werkelijk diepgaand onderzoek verrichten naar al de factoren die bijdragen tot de tot-standkoming van 'verkrachting'/groepsverkrachting. Wat niet begrepen wordt is hoe de geest van de mens werkt, hoe de persoonlijkheid van de Verkrachter/groepsverkrachter tot stand komt - maar desondanks worden beslissingen genomen door ons rechtssysteem en worden meningen gevormd via de meningen die de levens van de dader, het slachtoffer en de hele samenleving beïnvloeden, maar die niet het beste zijn voor eender wie --- hoe zou dat ook kunnen wanneer die beslissingen gebaseerd zijn op emotionele reacties op het probleem en niet op inzicht in hoe en waarom het probleem tot stand is kunnen komen?

Er bestaan verder echter nog vele andere vormen van 'Seksuele Misdrijven' die stuk voor stuk het gevolg zijn van een 'Seksuele Stoornis' in de menselijke geest, een vorm van 'Paranoia' die zich heeft gevormd in de geest van de Mens in de vorm van specifieke gedachten, gevoelens en emoties die schadelijk zijn voor het Individu en voor de Samenleving als geheel als de Omgeving van het Individu. De belangrijkste vraag die we ons hierin kunnen stellen, om een meer diepgaand inzicht te verwerven in het probleem, is dus: Hoe zijn die gedachten, gevoelens en emoties tot stand kunnen komen?

Wat we al weten door het Desteni Onderzoek (Beluister de Eqafe Interviews, lees de Artikels op het Forum en volg de Reis naar Leven Blogs van de 'Destonians' om zicht te krijgen op de Omgang van het Onderzoek van en in de Menselijke geest dat door vele Individuen al verricht geweest is), maar ook door 'officieel erkend' onderzoek in de Wetenschap van de Psychologie, is dat gedachten, gevoelens en emoties een systeem/programma zijn dat ontstaat in interactie met de omgeving en dat dus niet zomaar plots 'aanwezig' is in het kind. De gedachten, gevoelens en emoties van een individu zeggen dus niet zozeer iets over het individu zelf, maar meer over de samenleving/cultuur/groep/omgeving waar het individu zich in bevindt als de 'bron'/'voedingsbodem' van die specifieke gedachten, gevoelens en emoties.

In termen van bijvoorbeeld een 'Seksuele Stoornis' als 'geperverteerde'/gestoorde Seksuele Fantasiëen en gedachten die hun uitdrukking vinden in bijvoorbeeld verkrachting, groepsverkrachting, pedofilie, molestatie, en andere vormen van Seksueel Misbruik en/of pathologisch gedrag --- is het de moeite waard om de invloeden en eventuele traumatische gebeurtenissen waar het individu mee in contact gekomen is tijdens zijn/haar leven, te onderzoeken, en dan vooral in de zin van het voorspellen van de specifieke gedachtengang op basis van specifieke voorspelbare emotionele reacties die zich zal vormen in een individu dat in contact gekomen is met die welbepaalde invloeden en gebeurtenissen. Door deze weg te volgen, zullen we noodgedwongen verder dan het individu en de familie/primaire omgeving van het individu moeten kijken.

We zullen immers geconfronteerd worden met hoe onze huidige samenlevingsstructuur de omgeving van het individu op een bepaalde manier geschikt heeft --- waarin we zullen inzien dat het niet enkel de primaire omgeving is die verantwoordelijk is voor de ontwikkeling van het individu, maar de hele samenleving. Elk individu in de samenleving is onlosmakelijk verbonden met elk ander individu - en al wat wij doen op micro-niveau, heeft een directe invloed op macro-niveau. Ons onderzoek breidt zich op die manier dus uit naar het onderzoeken van de levensstijlen en mentale ingesteldheden van elk individu in de samenleving en hoe die specifieke levensstijl/ingesteldheid bijdraagt tot het in stand houden van het groter geheel en dus van een samenleving waarin Verkrachting en Seksuele Misdrijven een Dagelijkse werkelijkheid zijn. Geen enkel mens kan dus zijn handen schoonwassen van wat er in onze samenleving, op individueel niveau gebeurt.

En DAT is een onderzoek dat nog NOOIT uitgevoerd of toegepast geweest is in onze huidige Wetenschappelijke Instellingen -- onze wetenschap werd, doelbewust of niet, opgedeeld in fracties, die elk een klein onderdeeltje van de samenleving onderzoeken alsof het in totale afscheiding bestaat van de rest van de samenleving --- politiek, economie, psychologie, rechten, biologie, enzovoort --- maar in de realiteit is het allemaal één, maakt het allemaal deel uit van één organisme: Het leven op Aarde, waarin de dingen niet zomaar van elkaar losgekoppeld kunnen worden. Maar wij mensen hebben die loskoppeling/afscheiding opzettelijk gecreëerd zodat we nooit zouden inzien hoe wij onszelf ook niet zomaar kunnen loskoppelen/afscheiden van de rest van de samenleving en van onze omgeving en hoe wij in wezen op elke manier onlosmakelijk verbonden zijn met het geheel als Het Leven op aarde, en dat we bijgevolg verantwoordelijk zijn voor deze wereld op elk vlak.



Wordt vervolgd in Dag 336

Dag 312: De Freudiaanse Paranoia - Zelf Vergeving

Deze blog staat in lijn met de voorgaande blogs die handelden over het onderwerp 'paranoia en groepsverkrachting' en het onderzoeken van al de dimensies die bijdragen tot het fenomeen 'groepsverkrachting'. Deze blog is een 'intermezzo', waarin ik zelf-vergeving toepas voor de patronen die ik heb herkend in het wandelen van paranoia-blogs, en die ik in mezelf als de mensheid, als het bestaan op aarde, heb toegestaan te bestaan in mezelf als het leven.

Voor Context, lees:
"Dag 308: Paranoia en Groepsverkrachting"
"Dag 309: De Paranoia van Sexuele Fantasiëen en Groepsverkrachting"
"Dag 310: De Paranoia van GroepsVerkrachting - De Mens is een Primitief Beest"
"Dag 311: De Freudiaanse Paranoia van Groepsverkrachting"
Zelf Vergeving is de Oplossing
Door onszelf te vergeven voor het toestaan en accepteren van dit specifieke patroon in onze wereld, nemen we er verantwoordelijkheid voor en stellen we onszelf in staat om een echt inzicht te krijgen in het patroon, in hoe het bestaat, waarom het bestaat, door onszelf als het ware in de schoenen te plaatsen van het patroon en te staan ALS  patroon, en daarin onszelf te leren kennen ALS het patroon en dus ALS deze realiteit. Dit is de enige echt manier om tot oplossingen te komen voor de problemen die zich voordoen in onze wereld, zoals bijvoorbeeld groepsverkrachting.

Want, zolang we de problemen van onszelf blijven wegduwen en afscheiden door het te beoordelen en te onderzoeken als iets dat 'daarbuiten' ligt en niets te maken heeft met onszelf, zullen we ook nooit werkelijk verantwoordelijkheid nemen voor de problemen en zullen de 'oplossingen' waarmee we op de proppen komen nooit oplossingen zijn die op elk vlak het probleem aanpakken en die representatief zijn van een werkelijk 'geven om' deze realiteit. Zolang we onszelf niet plaatsen ALS de realiteit, in eenheid en gelijkheid, zullen we nooit genoeg geven om de realiteit om tot werkbare oplossingen te komen die het beste zijn voor allen, omdat we altijd zullen denken dat 'zolang de problemen MIJ niet specifiek overkomen, zijn ze niet zo heel erg pertinent'.

We zijn nu eenmaal ego-centrische wezens, en bijgevolg zullen we enkel werkelijk geven om zaken die direct tot onszelf betrekking hebben en die een directe invloed hebben op onszelf. En daarom is het noodzakelijk om, willen we werkelijk oplossingen vinden voor de problemen die zich voordoen in onze wereld, in de schoenen te staan van ieder individu, van elke situatie, van elk probleem, en in te zien dat elk deeltje van deze realiteit onszelf IS. Enkel dan zullen we gemotiveerd genoeg zijn om op te staan en te doen wat noodzakelijk is om van deze wereld een Hemel op Aarde te maken - omdat we beseffen dat we niet gewoon 'de wereld buiten onszelf' corrigeren en rechtzetten, maar dat we ONSZELF ALS die wereld corrigeren en rechtzetten en zowaar 'genezen'.


ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te geloven dat er 'innerlijke driften' bestaan in mezelf als 'mens' die beperkt, gereguleerd, gecontroleerd en onderdrukt moeten worden - en dat  ik nooit heb ingezien dat deze gedachte gebaseerd is op een ANGST van deze 'driften' --- een angst die mij aangeleerd geweest is door mijn omgeving, als wat ik gekopieerd heb  van mijn ouders

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd de 'innerlijke realiteit' van mezelf te onderzoeken door er angst van te hebben, en door ervan uit te gaan dat mijn 'innerlijke realiteit' als al mijn gevoelens en emoties, angsten en verlangens, 'slecht' is, en onderdrukt, gereguleerd en gecontroleerd moet worden door middel van GEDACHTEN als de 'politieman in het hoofd' ---- zonder ooit te hebben ingezien hoe stompzinnig en absurd het is om iets te willen controleren, of zelfs maar te veronderstellen dat ik in staat ben om iets te 'controleren', 'onderdrukken' of 'reguleren', wanneer ik niet eens inzicht heb in waar ik mee te maken heb, wanneer ik datgene dat ik tracht te controleren niet eens begrijp

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat, wanneer en als ik iets probeer te controleren vanuit een reactie van ANGST, zonder eerst inzicht te verwerven in wat het precies is waar ik mee te maken heb, en waarom het is dat ik mij ANGSTIG voel, dat ik altijd consequenties zal creëren die het probleem enkel erger maken --- omdat ik, in mijn handelingen, nooit rekening heb gehouden met de realiteit van de situatie omdat ik totaal geen inzicht had in het hoe en waarom van de situatie die ik wilde controleren

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat de hele medische en intellectuele gemeenschap het model van Freud als de idee dat de 'innerlijke driften' van de mens gevaarlijk zijn en dus ingeperkt, gereguleerd en gecontroleerd moeten worden hebben aanvaard en toegepast als 'de waarheid', terwijl ze nooit hebben stilgestaan bij wie Freud was als individu en het feit dat al zijn bevindingen in wezen veeleer gebaseerd waren op zijn persoonlijke reacties op zijn realiteit - en op zijn persoonlijke ANGSTEN van zijn 'innerlijke driften' - en dat, het enige 'wetenschappelijke model' dat functioneel is in het begrijpen van de menselijke geest, is het model van zelf-onderzoek, van het ontwikkelen van ZELF-inzicht --- omdat een wetenschapper die een subject/object bestudeert, dat altijd zal doen vanuit de gelimiteerde voorgeprogrammeerde visie van de menselijke geest, die zich altijd zal beperken tot persoonlijke levens-ervaringen en vergaarde kennis en informatie, en dat dus de enige 'kennis' die echt kan zijn, zelf-kennis is

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat elk wetenschappelijk model waarin de wetenschapper zijn eigen geest niet onderzoekt en bevraagt als het startpunt van observatie en interpretatie van de 'data'/informatie/realiteit, gedoemd is om te falen --- omdat het gebaseerd zal zijn op de ANGST van het individu om geen controle te hebben over de realiteit, en dus de angst van het individu van zijn eigen innerlijke realiteit, waardoor hij dan altijd zijn persoonlijke waarde-oordelen zal proberen te plaatsen op de realiteit in een poging om het gevoel te creëren dat hij 'weet' hoe de realiteit in elkaar zit en dat hij er macht en controle over heeft

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat een wetenschapper die geen proces van zelf-eerlijkheid, zelf-onderzoek, zelf-inzicht en zelf-correctie heeft afgelegd, niet te betrouwen is in zijn vaststellingen en observaties van de realiteit - omdat die observaties altijd onderhevig zullen zijn aan zijn persoonlijke interpretaties van en reacties op de data/informatie in zijn geest

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd nooit te hebben ingezien dat het geloof dat de innerlijke menselijke 'driften' en 'verlangens' in en als de menselijke geest 'gevaarlijk' zijn en onderdrukt, gecontroleerd en gereguleerd moeten worden, in wezen een middeleeuws geloof is, dat gebaseerd is op ANGST van het ZELF - en dat enkel gecreëerd is door de mens om een excuus te hebben om onze innerlijke realiteit te ontkennen en onderdrukken en onze angsten van onszelf te rechtvaardigen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat elke wetenschappelijke tak in onze samenleving gebaseerd is op de angst van het ZELF, en de onderdrukking van de innerlijke beleving

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat men nooit tot oplossingen voor problemen in de samenleving zoals groepsverkrachting zal komen, zolang men niet eerlijk wil zijn over de innerlijke realiteit in en als de menselijke geest en zolang men reageert op de problemen die zich voordoen met ANGST en onderdrukking

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat beoordelingen altijd gebaseerd zijn op ANGST - en dat wat de mens beoordeeld als 'slecht' en 'negatief' altijd aspecten zijn van die in zichzelf bestaan waar hij niet eerlijk over wil zijn --- en dat daarom de aanpak en de visie van Freud als het onderdrukken van de 'menselijke driften' door het te beoordelen als iets negatief en slecht, gedoemd is om te falen - en dat bijgevolg ons volledige 'recht/justie-systeem', dat gebaseerd is op die visie, gedoemd is om te falen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat Freud niet een 'groots denker' was als hoe hij afgeschilderd wordt in geschiedenis en psychologie boeken - maar dat zijn stellingen en theoriëen eerder een uitdrukking waren van wat al in de mens leefde, als de ANGST van onszelf en onze innerlijke realiteit, en dat hij simpelweg stond als een excuus voor de mensheid om de onderdrukking en negatie van onszelf te 'evolueren' naar de volgende fase --- en dat daardoor de mensheid nog nooit werkelijk geëvolueerd is, maar eerder 'geëvolueerd' is in het creëren van rechtvaardigingen voor hoe we altijd al bestaan hebben in en als het onderdrukken van onszelf als het leven zelf - omdat ware 'evolutie' enkel mogelijk is wanneer we in de eerste plaats durven eerlijk zijn over wie we zijn vanbinnen en wie/wat we onszelf hebben toegestaan te worden als een 'innerlijke duivel', onszelf vergeven en onvoorwaardelijk loslaten van het verleden


ik besef en realiseer mij dat een beoordeling en onderdrukking van de 'innerlijke driften' in mezelf als de mensheid niet de oplossing is om een 'beschaafde samenleving' tre creëren, maar dat die onderdrukking enkel meer geheimen creëert in de mens die uiteindelijk tot uiting zullen komen in bijvoorbeeld 'groepsverkrachting'

ik besef en realiseer mij dat het woord 'beschaving' een onderdrukking van de innerlijke driften impliceert en daarom niet echt is - en bijgevolg enkel zal leiden tot meer consequenties in en als de menselijke 'samenleving'

ik besef en realiseer mij dat 'beschaving' een reactie is van ANGST op de zogezegde 'onbeschaafde wereld' van de middeleeuwen - en dus geen oplossing is voor die 'onbeschaafdheid'
 omdat er nooit gekeken werd naar het hoe en waarom en waar die 'innerlijke driften' in de mens vandaan komen of hoe ze bestaan

ik besef en realiseer mij dat de enige oplossing tot het creëren van een menselijke samenleving die werkelijk in harmonie en een wederzijds 'geven om elkaar' bestaat, is om terug te wandelen door het verleden en te onderzoeken hoe wij bestaan in en als ons zelf als 'mens' - en om onszelf te herprogrammeren tot wat het beste is voor iedereen

ik stel mezelf tot doel om het proces te bewandelen van zelf-onderzoek en om de beoordelingen over mijn 'innerlijke driften' te stoppen omdat ik inzie en besef dat de onderdrukking en beoordeling van de 'innerlijke drifgten' de oorzaak zijn voor het bestaan van bijvoorbeeld' groepsverkrachting'

ik stel mezelf tot doel om aan te tonen dat het 'recht-systeem' zou moeten bestaan als een orgaan van zelf-onderzoek en het ondersteunen van een individu om zichzelf en zijn 'innerlijke driften' te begrijpen en te corrigeren via zelf-eerlijkheid, zelf-vergeving en zelf-correctie - omdat ik besef dat het individu de pillaar is van de samenleving en dat de samenleving altijd een manifestatie zal zijn van wie het individu is in en als zichzelf




Wordt vervolgd in Dag 313





DIP Lite - Gratis Online Cursus in Zelf-Ondersteuning voor Beginners
DIP PRO - Een Desteni Cursus voor zij die Klaar zijn om de Reis van hun Leven te Maken
desteni.org - Doe mee in Discussies op het Forum en/of Onderzoek het Desteni Materiaal
eqafe.com - Investeer in de Verscheidene Interviews Als Ondersteuning in je Reis naar Zelf-Perfectie
equalmoney.org - Leer Over een GelijkGeld Systeem en Stem op de Doelen en Principes
Equal Life Foundation - Facebook Stream met de Dagelijkse Realiteit en Oplossingen
Creations Journey To Life 7 Year Process Blogs
Heavens Journey To Life 7 Year Process Blogs