Dag 753: Het Isolatiefenomeen in de Wereld van Vandaag

Dit is een verderzetting op Dag 752: De Herinneringen die Je Dacht Verwerkt en Losgelaten te hebben.

Ik ben dus in zekere zin dankbaar dat ik een aantal jaren hier op de Farm heb kunnen spenderen, samenwerkend en -levend met een groep van mensen omdat ik daardoor verschillende patronen in mijn geest en gedrag heb kunnen onder ogen komen zowel als veranderen die ik anders misschien nooit had kunnen ontdekken als ik alleen had blijven wonen. Het was immers pas vanaf het moment dat een bepaalde groepsdynamiek haar intrede doet in mijn leven dat er bepaalde patronen in mezelf geactiveerd werden.

En in feite is het maar vreemd dat het zelfs mogelijk is dat je als mens eigenlijk een heel leven alleen kunt blijven zonder veel contact te hebben met andere mensen en dat je daardoor ook nooit de dieperliggende patronen in jezelf die je ontwikkeld hebt tijdens je kindertijd in relatie tot andere kinderen, leerkrachten, familie, enzovoort (toen je je met andere woorden wel steeds in bepaalde groepen van mensen bevond) ziet, realiseert of ontdekt in jezelf.

Vreemd, omdat de aarde op zich een soort van 'groep' is, 'de mensheid' is een groep, 'het leven' is een groep, alle levende wezens op aarde is een groep. De samenleving waar we in bestaan is een groep en in feite bevinden we ons continu in de één of andere groep, maar het vreemde is dan dat we ons er niet van gewaar zijn omwille van iets dat je 'individualisme' kan noemen. Namelijk de keuze om 'op je eentje' te blijven. Niet dat er op zich iets mis is met alleen zijn, maar het gaat om het afzonderings en isolatie-fenomeen dat zich afspeelt in de levens van veel mensen in onze huidige samenleving.

In onze samenleving tegenwoordig is het niet echt meer nodig om samen te werken. Elk mens heeft de kans om voor een bedrijf te gaan werken, geld te verdienen, huis te huren/kopen en de rest van de tijd alleen of met een specifiek aantal mensen door te brengen. Dat is wat ik noem het isolatiefenomeen. Het is een fenomeen dat ervoor lijkt te hebben gezorgd dat we als individu niet meer zien wat de eigenlijke verbanden zijn tussen onszelf en de mensen om ons heen. We werken niet op direct vlak samen met de mensen/bedrijven in onze omgeving en er is geen interactie tussen de mensen die zich in onze wereld/realiteit bevinden. Weet je bijvoorbeeld hoe de winkel op de hoek opereert, hoe het geld vloeit van mens tot mens, wat de verbanden zijn tussen die winkel, jezelf en de boerderij op het eind van de straat? Wat is het verband tussen jezelf en de buren die je nooit hebt leren kennen?

Het is hier uiteraard ook niet een kwestie van het leren kennen van elk mens in je straat, maar het gaat eerder om de ingesteldheid waarin we lijken te vertoeven. Een ingesteldheid waarin we het niet belangrijk of waardevol vinden dat we verbanden kunnen zien tussen onszelf en de wereld om ons heen en het zelfs kan lijken alsof we werkelijk op een soort eiland of planeet alleen bestaan, met misschien de aantal mensen en dingen die wij persoonlijk waardevol vinden zoals onze partner en vriendenkring. Voor de rest kunnen we zeer gemakkelijk de illusie scheppen dat we 'alleen' bestaan in deze wereld en dus niet bestaan in 'groep' - ondanks het feit dat de realiteit ons laat zien dat er overal mensen om ons heen zijn, hetgeen in wezen onze 'groep' is.

Het lijkt hier dus haast alsof we een soort allergische reactie gevormd hebben in verband met het woord 'groep'. En wanneer ik terugkijk naar mijn kindertijd en hoe ik mezelf ervoer in veel van de 'groepen' waarin ik geplaatst werd door mijn omgeving, kan ik begrijpen waarom het is dat ik uiteindelijk ervoor gekozen heb om mezelf eerder niet met groepen te associeren en dat ik liever alleen was of met een klein aantal persoonlijke vrienden.

...Wordt vervolgd in Dag 754

Dag 651: Hoe zit de Dadersmentaliteit verscholen in de Slachtoffersmentaliteit?

Uit Dag 650: Waarom Verdedigen we Onze Geconditioneerde Identiteit

Is depressie het beste voor onszelf? Zijn emotionele ervaringen zoals woede, frustratie, wanhoop, twijfel of onzekerheid het beste voor onszelf? Absoluut niet, maar toch zetten we een gevecht op om onze emotionele ervaringen in stand te houden enkel en alleen omdat we onszelf ervan hebben laten overtuigen dat we nu eenmaal onderhevig zijn aan de emotionele schommelingen in onze eigen geest en dat dit 'nu eenmaal' een deel uitmaakt van onze menselijke identiteit. Hoe vreemd toch…

Dit verlangen en de beslissing om onszelf in een slachtofferrol te plaatsen speelt zich op interessante wijze af in onszelf.  Ieder mens heeft wel zijn eigen interne strijd of probleem waar hij/zij zich tegen verzet. We hebben allemaal wel momenten in ons leven waarin we ons wanhopig of hopeloos voelen en er die 'waarom?!' vraag in ons opkomt, zoals 'waarom voel ik mij depressief?!', 'waarom kan ik niet zijn zoals hem/haar?!', 'waarom overkomt dit mij?!', of 'waarom voel ik mij zus of zo?!', waarin we onszelf aanvaarden als het slachtoffer van datgene waar onze waarom vraag naar gericht is.

En het fenomeen dat ik in deze blog naar voren wil brengen is een weinig begrepen realiteit die ligt achter onze 'slachtoffer' ervaring, en dat is namelijk dat deze slachtoffersmentaliteit tegelijkertijd verantwoordelijk is voor het bestaan van de 'dadersmentaliteit'. Daarmee wil ik zeggen dat we ons heel makkelijk en heel snel een slachtoffer wanen van een specifieke situatie en/of ervaring, en omdat we zo gewenteld zijn in die overtuiging dat wij het slachtoffer zijn, zien en bemerken we absoluut niet wat de gevolgen zijn van de handelingen die we uitvoeren vanuit dit zogezegde slachtoffers-standpunt.

De 'waarom' vragen die we ons stellen vanuit een ervaring van wanhoop, verlorenheid, verwarring, machteloosheid en angst dragen met zich mee een verborgen beschuldiging naar datgene waar onze 'waarom' naar gericht is. Een beschuldiging die zegt van "jij hebt mij dit aangedaan! Jij bent verantwoordelijk voor hoe ik mij nu voel en de situatie waarin ik mij bevindt!". En dit is waarom we heel makkelijk van die machteloosheid en verlorenheid overschakelen naar woede, kwaadheid en haat. Het zijn dan deze specifieke emotionele ervaringen van boosheid die de drijvende kracht vormen van de daders-mentaliteit.

Waarom worden mensen moordenaars of verkrachters? Waarom doen mensen andere wezens pijn en waarom vallen mensen andere wezens aan? Dat is omwille van de haat, woede en boosheid die we voelen tegenover een ander. En die boosheid is afkomstig van het geloof in onze geest dat we het slachtoffer zijn van anderen en dat het andere wezens zijn die ons dingen hebben aangedaan. De moordenaar voelt zich gerechtvaardigd in het vermoorden van een ander wezen omdat hij/zij ervan overtuigd is dat hij/zij het slachtoffer is in de situatie en dat de persoon die vermoord wordt op de één of andere manier verantwoordelijk is voor de situatie waar de moordenaar zich een slachtoffer van en in voelt en waant.

We kunnen ons ongetwijfeld wel één of meerdere situaties voor de geest halen waarin we ons verblind voelde van woede tegenover een ander omdat we er zo hartstochtelijk van overtuigd waren dat die individu ons iets had aangedaan en dat we het slachtoffer waren van de daden van een ander. En ongetwijfeld gingen er in dat moment van woede en haat tegenover die persoon allerhande gedachten door onze geest waarin we ons verbeeldden die persoon pijn te doen of zelfs te vermoordden. In dat moment bevonden wij ons in de slachtoffersmentaliteit en tegelijkertijd in de dadersmentaliteit binnenin onszelf. In dat moment waren we een moordenaar in onze eigen geest, en die drang om te moorden was volledig gebaseerd op de overtuiging dat wij het slachtoffer waren.

Het punt dat ik in deze blog via het bovenstaande wil overbrengen, is dat er gevolgen verbonden zijn aan ons gebrek aan inzicht in hoe we bestaan vanbinnen en in hoe onze geest en onze realiteit eigenlijk werkt en functioneert. Wanneer we bijvoorbeeld een ander beschuldigen en het geloof dat we het slachtoffer zijn in en van een situatie gebruiken om onze daden tegenover dit individu te rechtvaardigen, dan negeren we het feit dat wij zelf bezig zijn met het creëren van haat in deze wereld door te handelen vanuit haat binnenin onszelf terwijl we onszelf verschuilen achter een ervaring van machteloosheid en inferioriteit als de slachtoffers-positie.

In werkelijkheid hebben we zelf de macht om conflict, moord, oorlog, enzoverder - als de fysieke belichamingen en uitdrukkingen van haat - te stoppen door rekenschap te nemen van de haat die binnenin onszelf bestaat en te stoppen met onszelf voor te liegen dat we steeds het slachtoffer zijn in elke situatie. We moeten gaan beseffen dat dader en slachtoffer in de realiteit niet bestaat omdat het hand in hand gaat. We zijn dader zowel als slachtoffer en kort gezegt betekent dit dat we verantwoordelijk zijn voor al wat bestaat in deze wereld omdat niemand enkel dader is en niemand enkel slachtoffer is, we zijn allemaal evenveel verantwoordelijk voor hoe onze wereld en realiteit bestaat.

 Dit wil zeggen dat als wij een wereld willen zonder oorlog, moord en misbruik, dat wij dan als eerste een levend voorbeeld moeten zijn van ons vermogen als mens om deze dader-slachtoffer dynamiek stop te zetten en te transformeren tot Verantwoordelijkheid door middel van het onderzoeken van onszelf en onze realiteit  en het actief vormgeven van oplossingen voor de problemen die we detecteren.

Dag 389: Hoe bouwen de Woorden die ik Leef, de Wereld waarin ik Besta

Dit is een verderzetting van "dag 388: De Intelligentie van het Verdraaien van de Werkelijkheid" waarin we ontdekt, besproken en uitgeschreven hebben hoe we 'Intelligentie' gebruiken als een middel om de realiteit van onszelf, als onze Geheime Agenda's van Eigenbelang, verbergen achter een 'positief' uiterlijk, door gebruik te maken van Woorden.


Zelf-Vergeving Dimensie

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als de gedachte, idee en het geloof dat ik een 'Intelligent' wezen ben omdat ik Woorden als Gedachten in mijn Hoofd/Geest heb en dat ik daarin 'Goed' en 'Positief' en Superieur ben aan alle wezens die geen Woorden/Gedachten in hun Hoofd/Geest hebben - en dat ik mezelf daarin nooit heb afgevraagd wat deze 'Intelligentie' eigenlijk is, waar gedachten vandaan komen, wat de 'woorden' in mijn hoofd/geest eigenlijk zijn of hoe ze bestaan/functioneren, en wie ik eigenlijk ben in en als die Gedachten --- door mezelf te hebben toegestaan en geaccepteerd zomaar blindelings te aanvaarden en Geloven dat 'Ik Denk dus Ik Besta' en dat mijn gedachten mij dus Maken 'Wie ik ben'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd de woorden in mijn hoofd/Geest waarin en waarmee ik mezelf gedefinieerd heb nooit te onderzoeken door mijn gedachten te definieren als 'Intelligentie' en mezelf te beoordelen en definieren als 'een intelligent persoon' - en dat ik daardoor nooit heb ingezien en beseft hoe al de woorden in mijn geest, al de 'intelligentie', al mijn gedachten, gecentreerd zijn rond één punt: Eigenbelang --- waarin ik, doorheen mijn leven, een spiraal gecreëerd heb van woorden in mijn geest, en daarin de realiteit/waarheid van mezelf Verdraaid heb tot ik mezelf zie in Spiegel-Schrift, geschrift door de woorden in mijn geest en gedachten waarin ik mezelf gemanifesteerd heb in en als een voorgeprogrammeerd 'Beeld' van 'Wie ik ben', volgens  de spiegel die mij voorgehouden geweest is door mijn omgeving als wat ik zie met mijn ogen - waar ik de werkelijkheid van Wie ik ben in en als mezelf achter verberg

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de woorden in mijn geest, als het voorgeprogrammeerde systeem van 'Intelligentie' dat ik in mezelf heb laten programmeren - door die woorden te gebruiken om mijn omgeving te manipuleren en bespelen in naam en functie van het bevredigen van mijn eigenbelangen - en daarin mezelf te verliezen in het beeld dat ik in mijn geest gecreëerd heb door middel van woorden en dat gebaseerd is op eigenbelang, door nooit de  verantwoordelijkheid te hebben genomen om de woorden die ik gebruik om mezelf te definieren in relatie tot mijn omgeving en mijn overleving in deze wereld te onderzoeken

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd verantwoordelijkheid te nemen voor het bestaan van Woorden - door mezelf te hebben gedefinieerd in en laten sturen door eigenbelang, en daardoor blindelings woorden te hebben gebruikt om mijn belangen te dienen, zonder te geven om de gevolgen en de consequenties van mijn daden - en daarin nooit te hebben ingezien hoe de menselijke geest, waarin ik mezelf heb toegestaan mezelf compleet in te definieren, volledig bestaat in en als en op basis van Woorden --- en dat dus mijn hele Wereld, als de ervaring in mezelf van 'wie ik ben' in relatie tot 'mijn omgeving', volledig opgebouwd is uit woorden - en dat, omdat ik nooit verantwoordelijkheid genomen heb voor de woorden en de definities van de woorden waarin ik mezelf heb gedefinieerd, ik een wereld heb toegestaan te bestaan als Mijn werkelijkheid, in en als Wie ik ben, die consequentieel en schadelijk is

ik vergeef mezelf dat ik woorden heb toegestaan en geaccepteerd te bestaan op een manier die consequentieel en schadelijk is voor mezelf en mijn wereld/omgeving/bestaan - door nooit te hebben ingezien hoe ik mezelf en mijn wereld zelf heb gecreëerd door middel van hoe ik mezelf in relatie tot mijn wereld heb gedefinieerd, in en als en door middel van de woorden in mijn geest, en dat ik daarin dus op elk vlak verantwoordelijk ben voor wat HIER bestaat als mezelf in en als mijn wereld/werkelijkheid

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien, te beseffen en te begrijpen dat de woorden die ik Leef, de wereld waarin ik besta creëren en bouwen - omdat Woorden en de definities van die woorden de symbolische representaties zijn van wat ik toesta te bestaan in en als mezlef als het bestaan -- en dat dus, als ik woorden en betekenissen toesta te bestaan in mezelf die consequentieel zijn en die niet bestaan op een manier die het beste is voor al het leven dat HIER bestaat, dan is dat de realiteit die ik toesta en accepteer te bestaan als MIJN wereld


Wordt Vervolgd in Dag 390

Dag 265: Hoe is de 'Leerkracht' een profeet van het Systeem?

Dit is een verderzetting van "Dag 263: Waarom voel ik mij aangevallen door beoordelingen?" en "Dag 264: Leerkrachten - Profeten van Het Systeem?" --- waarin ik heb uitgewijdt over een dimensie van 'beoordelingen' en hoe en waarom ik mezelf heb toegestaan mij 'aangevallen te voelen door beoordelingen'. Er zijn veel meer dimensies aan dit onderwerp, die ik zeker zal bespreken in volgende blogs.


ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat, terwijl leerkrachten kinderen leren over 'het systeem' als zogezegd 'de realiteit' om hen heen, dat ze in wezen 'het systeem' van de menselijke geest als een onderdanigheid en gehoorzaamheid aan kennis en informatie in en als 'gedachten' aan het programmeren zijn in de kinderen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien hoe leerkrachten kinderen via kennis en informatie als WOORDEN programmeren om te GELOVEN in 'het systeem' als de woorden die ze leren in afscheiding met zichzelf --- en dat ze daarin opgroeien in en als de ervaring van inferioriteit tegenover 'het systeem' - door nooit in te zien dat 'het systeem' enkel plaatsvind in zichzelf in en als hun gedachten, gevoelens en emoties als de kennis en informatie die zij in zichzelf hebben laten programmeren door het schoolsysteem

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat leerkrachten kinderen programmeren met de kennis over wat goed en slecht, juist en fout en positief en negatief is, als het beoordelen van de realiteit die ze zien met hun ogen - maar dat ze hen niet aanleren om de realiteit te bevragen en te onderzoeken  en dus om verantwoordelijkheid te nemen voor de realiteit waar ze zich in bevinden

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat de slaafse en blinde volgzaamheid en aanvaarding van kennis en informatie over wat goed/slecht, juist/fout en positief/negatief is dat leerkrachten programmeren in kinderen, niet het beste is voor allen --- omdat kinderen enkel leren om zich neer te leggen bij de zogezegde 'machtsstructuren' in deze wereld als de mensen met geld die zich de macht hebben toegeëigend om te beslissen over het leven van alle levende wezens op aarde, en te aanvaarden dat dit 'nu eenmaal de realiteit is', in de plaats van verantwoordelijkheid te nemen voor zichzelf als het leven op aarde en de realiteit te sturen/bewegen in en als wat het beste is voor allen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd de geloofsystemen in verband met wat 'goed' en 'slecht', 'juist' en 'fout' en 'positief' en 'negatief' is, die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf, als wat ik heb laten programmeren in mezelf door mijn omgeving, nooit te hebben bevraagd - en dus nooit verantwoordelijkheid te hebben genomen voor mezelf als HIER, als het leven op aarde en voor mijn woorden en daden en expressie in en als het leven op aarde

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien hoe ik mezelf door het schoolsysteem heb laten programmeren om mijn macht weg te geven aan de mensen met geld en macht in deze wereld, door te geloven dat er een 'systeem' bestaat, en dat hoe de wereld op dit moment bestaat in en als het economisch en politieke systeem, 'nu eenmaal de realiteit is' --- waarin ik nooit heb ingezien dat 'het systeem' niet werkelijk bestaat als een 'superieure structuur', maar enkel een idee/geloof is dat ik in mezelf heb laten programmeren door het schoolsysteem, in opdracht van degenen in deze wereld die willen blijven bestaan in de posities van macht in deze wereld en daardoor willen dat alle mensen in deze wereld 'het systeem' aanvaarden zoals het is in en als het geloof dat dit 'de realiteit' is en dat wij inferieur en machteloos zijn tegenover die 'realiteit'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat leerkrachten als het ware de meest 'gebrainwashte' mensen zijn in de samenleving, omdat zij bestaan als de 'profeten' voor en van 'het systeem', en dat 'systeem' verkopen aan de toekomstige generaties als een soort van 'goddelijke/Heilige structuur', waarin zij zich belangrijk kunnen voelen als de 'gezanten' van 'god'/'het systeem' -- zonder dat ze inzien dat 'het systeem' in wezen gewoon een aantal mensen zijn die al het geld in deze wereld bezitten  en hun positie van macht trachten te behouden door alle andere mensen in deze wereld van kinds af te programmeren in en als een blind geloof in en vertrouwen op de huidige structuur van de samenleving als 'de enige echte Godgeschapen realiteit', en om er op die manier zichzelf van te verzekeren dat mensen dat 'systeem', dat in wezen niet het beste is voor het leven op aarde, nooit zullen bevragen en dus ook nooit zullen veranderen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat leerkrachten zelf geprogrammeerd zijn met ANGST van 'het systeem' - en daardoor net de mensen zijn die het minste vragen zullen stellen bij de 'leerstof' die ze in kinderen programmeren --- en de mensen zijn die het meest in staat zijn om dwang en machtsmisbruik te gebruiken om kinderen gehoorzaam en volgzaam te maken en dus tot slaven te maken van hetzelfde systeem waar zij angst van hebben en waarvan zij zichzelf hebben toegestaan trouwe onderdaan te worden --- en dat daardoor de leerkrachten in deze wereld het omgekeerde zijn van wat het beste zou zijn voor de kinderen en voor de toekomst van de wereld, omdat zij zelf niet staan als het levende voorbeeld van wat het beste is voor het leven op aarde, als zelf-verantwoordelijkheid

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien hoe ik mezelf door leerkrachten heb laten programmeren in en als een 'persoonlijkheids-eigenschap' van continu zoeken en verlangen naar bevestiging van mijn omgeving dat mijn gedrag/expressie 'goed' en 'juist' en 'positief' is, omwille van hoe ik mezelf heb laten programmeren in en als de ervaring van inferioriteit tegenover de kennis van 'goed en kwaad'

en ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan in te zien dat daarom het schoolsysteem in haar huidige vorm niet het beste is voor allen - omdat het enkel wezens produceert die geen verantwoordelijkheid nemen voor zichzelf en hun expressie hier op aarde --- omwille van hoe het kinderen programmeert in en als de angst om gestraft te worden, als de angst van 'slecht gedrag' en 'negatieve beoordelingen' en het verlangen om een beloning te krijgen, als het verlangen naar 'goed gedrag' en 'positieve beoordelingen', en daarin kinderen programmeert om slaven te worden van hun omgeving, waarin ze niet beseffen dat zij zelf 'hun omgeving' zijn, dat ze zelf deel uitmaken van het leven op aarde en de 'leefomgeving' van het leven op aarde, en dus een verantwoordelijkheid hebben tegenover al het leven als zichzelf


Wordt vervolgd in Dag 266

Dag 188: Preventief Leven in de plaats van Reactief Leven (Deel 2)

Dit is een verderzetting van "Dag 187: Preventief in de plaats van Reactief Leven"


Ik stel mij tot doel om het proces te doorlopen van het onderzoeken en stoppen van de geest als het reactieve systeem van eigenbelang om zo mezelf in een positie te plaatsen van handelen in en als preventie van problemen/consequenties in de plaats van handelen in en als reactie - omdat ik besef dat onderzoek in en als patronen die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf en de werkelijkheid die de basis en het startpunt vormen van mijn handelingen noodzakelijk is om inzicht te hebben in hoe problemen die voortkomen uit die patronen vermeden kunnen worden in en als preventief handelen

ik stel mij tot doel om te handelen vanuit en in en als het besef dat er steeds fysieke conseqenties verbonden zijn aan mijn handelingen/daden in deze werkelijkheid - en hierin te handelen in en als het inzicht in wat ik aan het creëren ben in elk moment van beweging - in het besef dat ik volledig alleen verantwoordelijk ben voor de consequenties die zich uitspelen als gevolgen van mijn daden/handelingen in mijn leven en in de wereld

hierin besef ik dat ik in mijn eigen handen lig in en als het creëren  van mijn wereld - in eenheid en gelijkheid met wie ik ben vanbinnen

hierin stel ik mezelf tot doel om mezelf te manifesteren/creëren in en als eenheid en gelijkheid als het leven zelf, om vanuit wie ik ben te handelen op een manier die een wereld zal creëren die het beste is voor al het leven als mezelf - door het proces te doorlopen van het stoppen van de geest als het reactieve systeem van eigenbelang en het realiseren van mezelf als HIER

Dag 181: Veiligheid is niet Echt als het niet Gelijk is voor Allen

Dit is een verderzetting van "Dag 180: Mijn comfortzone verlaten"


ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als patronen als gewoontes en herhalende handelingen die ik heb geassocieerd met een positief gevoel van 'veiligheid' en 'zekerheid' in mezelf in en als mijn expressie/bestaan in deze wereld

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd angst te hebben van de wereld en daarin op zoek te gaan naar een positief gevoel in en als gewoontes en herhalende gedragingen als wat ik heb gedefinieerd als 'veilig' om de angst te onderdrukken in mezelf en mij 'comfortabel' te voelen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd 'comfort' te definieren in en als een positieve energetische ervaring in mezelf, die ik in mijn geest heb geassocieerd met specifieke patronen van gewoontes en handelingen, die ik heb gedefinieerd als 'veilig' en 'zeker'

ik vergeef mezelf dat ik een realiteit heb toegestaan te bestaan die voor vele wezens zeer oncomfortabel is, door mezelf te hebben toegestaan 'comfort' te definieren in en als een persoonlijk gevoel, geassocieerd aan specifieke gewoontes en handelingen, waar ik GELD voor nodig heb om die 'comfortabele levensstijl' te kunnen blijven onderhouden --- in de plaats van in te zien dat ik op deze manier enkel de oncomfortabiliteit van de menselijke samenleving als het vechten om te overleven als het economisch systeem van kapitalisme in stand blijf houden door niet op te staan in mijn wereld en mezelf in elk moment te bewegen in en als en in functie van wat het beste is voor allen, om een betere wereld te creëren, door mezelf te verschuilen in en achter persoonlijke gewoontes en herhalende handelingen die enkel mij een 'veilig' gevoel geven

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd ware veiligheid als een fysieke realiteit te onderdrukken door op zoek te gaan naar persoonlijke veiligheid als een GEVOEL dat ik heb geassocieerd aan bepaalde handelingen - in en als persoonlijkheidsconstructen die ik heb ontwikkeld tijdens mijn kindertijd in een poging om te vluchten van de angst die ik ervoer van mijn omgeving

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als de ervaring van angst tegenover mijn omgeving als 'de wereld' en als 'mensen', door mezelf te definieren in en als patronen van gewoontes, die ik heb verbonden met een positief gevoel van 'veiligheid' --- in de plaats van in te zien dat dit niet ware veiligheid is omdat het maar een persoonlijk gevoel is, net zoals angst maar een persoonlijk gevoel is

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als de energetische polariteit van angst en positieve gevoelens --- door de ervaring van angst van mezelf af te scheiden, in en als angst van angst, en daarin die angst te balanceren door middel van 'positieve gevoelens' als een 'vlucht van de realiteit'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd nog maar te overwegen van te 'vluchten van de realiteit' in en als positieve gevoelens als 'mijn persoonlijke comfort-zone' - in de plaats van zelf-eerlijk te zijn en in te zien dat ik enkel aan het vluchten ben van mezelf als de angst die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf als reactie op 'mijn omgeving'/de wereld/ de realiteit en dus verantwoordelijkheid te nemen voor die ervaring van angst door er één en gelijk mee te staan

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd nog maar te overwegen om een persoonlijke comfortzone toe te staan te bestaan in mezelf in en als een 'vlucht van de realiteit' in positieve gevoelens die ik heb verbonden met specifieke gewoontes/handelingen/patronen - en daarin het systeem van geld en mijn positie in dat systeem te misbruiken om die 'comfortzone' te financieren --- in de plaats van mijn verantwoordelijkheid voor het bestaan van het huidige geldsysteem en de consequenties ervan in de levens van anderen in te zien en te beseffen en dus  daarin op te staan in en als eenheid en gelijkheid en de werkelijkheid als mezelf te bewegen in en als wat het beste is voor allen in elk moment van ademhaling, en dus niet weg te vluchten en te schuilen in een persoonlijk wereldje van persoonlijke gevoelens van 'veiligheid', in het besef dat die 'veiligheid' niet echt is of kan zijn omdat ze niet HIER is als een fysieke realiteit

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd 'veiligheid' te definieren in en als persoonlijke gewoontes, verbonden met positieve gevoelens in mezelf, en dus 'veiligheid' daarin te definieren in en als GELD, als wat ik nodig heb om die gewoontes/handelingen te financieren -- in de plaats van in te zien dat deze ervaring van 'veiligheid' een leugen/illusie is omdat, van zodra ik geen geld meer heb, valt het gevoel van 'veiligheid' weg omdat ik mijn gewoontes niet meer kan onderhouden en dus mijn 'comfortzone' niet kan ondersteunen/onderhouden, waarin ik dan val in de 'negatieve' innerlijke ervaring van 'onveiligheid' als de gemanifesteerde consequenties die ik heb gecreëerd en heb toegestaan te bestaan hier in en als deze fysieke werkelijkheid, door nooit verantwoordelijkheid te hebben genomen voor het bestaan als de fysieke werkelijkheid en daarin dus nooit ervoor heb gezorgd dat 'veiligheid' een echte, betrouwbare, stabiele en constante fysieke werkelijkheid is, die onvoorwaardelijk HIER is

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd 'veiligheid' te definieren in en als positieve gevoelens, die ik heb verbonden met bepaalde handelingen, mensen en plaatsen in mijn wereld - in de plaats van in te zien dat deze ervaring van 'veiligheid' in en als wat ik heb gedefinieerd als 'mijn persoonlijke comfortzone' in wezen de ervaring van 'onveiligheid' als 'angst' ondersteunt en onderhoudt, in en als de energetische polariteit van positief en negatief die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik de polariteit van veiligheid en onveiligheid heb toegestaan te bestaan in mezelf door bepaalde mensen, handelingen en plaatsen in mijn wereld te verbinden met een positieve energetische ervaring in mezelf, waarin ik de negatieve energetische ervaring van 'onveiligheid' in en als angst die ik heb verbonden met bepaalde plaatsen, mensen en handelingen in mezelf te onderdrukken -- in de plaats van in te zien en te beseffen dat ik in en als het genereren van de positieve ervaring van 'veiligheid' in wezen de negatieve ervaring van 'onveiligheid' voedt, ondersteun en onderhoudt, in en als de energetische polariteit van positief en negatief als 'veiligheid' en 'onveiligheid' die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik een onveilige fysieke realiteit als het economische systeem heb toegestaan te bestaan als de gemanifesteerde consequenties van mijn participatie in het definieren van 'veiligheid' in en als een energetische ervaring in mezelf ---

en hierin vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd die gemanifesteerde 'onveiligheid' in en als de fysieke realiteit als 'het economische systeem' te gebruiken als excuus en rechtvaardiging voor de negatieve ervaring van 'onveiligheid' als ANGST die ik heb verbonden met die realiteit in mezelf en dus ook mijn participatie in het verlangen en zoeken naar de positieve energetische ervaring van 'veiligheid' in en als 'mijn persoonlijke comfortzone' als bepaalde plaatsen, mensen en gewoontes --- in de plaats  van verantwoordelijkheid te nemen voor de realiteit die ik heb gecreëerd en heb toegestaan te bestaan als wat HIER is en daarin op te staan in en als eenheid en gelijkheid en aldus mezelf in en als de fysieke werkelijkheid te bewegen in elk moment van ademhaling in en als wat het beste is voor allen, om daadwerkelijk 'veiligheid' te creëren als een echte, fysieke werkelijkheid die HIER is onvoorwaardelijk voor alle levende wezens --- in en als het besef dat het onaanvaardbaar is om mijn verantwoordelijkheid voor Creatie te negeren door weg te vluchten en te schuilen in een persoonlijke comfortzone als GEVOELENS, waarin ik mijn positie in en als het geld-systeem misbruik  geen verantwoordelijkheid te nemen voor de consequenties in de levens van anderen die een DIRECT gevolg zijn van mijn participatie in het geld-systeem

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf er niet van te VERZEKEREN dat elke handeling, elke beweging die ik onderneem HIER in deze fysieke realiteit, bestaat in en als het creëren en manifesteren van VEILIGHEID in en als een economisch systeem voor alle levende wezens onvoorwaardelijk --- door gewoontes te hebben toegestaan te bestaan in mezelf als bewegingen die ik heb gedefinieerd in en als het genereren van persoonlijke positieve gevoelens van 'veiligheid' in en als het creëren van een persoonlijke comfortzone, waarin ik in totale afscheiding besta van de fysieke werkelijkheid en de consequenties die ik manifesteer door middel van mijn handelingen in de fysieke werkelijkheid

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de fysieke werkelijkheid die HIER is, door mezelf te definieren in en als een persoonlijke 'comfortzone' als positieve gevoelens die ik heb verbonden met bepaalde mensen, plaatsen en handelingen, in en als een verlangen naar een persoonlijk gevoel van 'veiligheid' --- in de plaats van in te zien en te beseffen dat de consequentiele 'onveiligheid' die ik manifesteer en toesta te bestaan in en als de fysieke werkelijkheid als het economische systeem, HIER is, in en als MIJN werkelijkheid, als dus consequenties die ik voor MEZELF  manifesteer en niet zomaar voor 'andere mensen', en die ik dus uiteindelijk onder ogen zal moeten komen als mijn Creatie

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van het woord 'veiligheid' door 'veiligheid' te definieren in en als een energetische polariteit van 'veiligheid' als een positieve energie en 'onveiligheid' als een negatieve energie --- in de plaats van in te zien en te beseffen dat VEILIGHEID niet echt kan zijn als 'onveiligheid' bestaat, en dat ware veiligheid enkel kan bestaan als het een constante en stabielie fysieke realiteit is die voor alle levende wezens gelijk en onvoorwaardelijk HIER is

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd 'veiligheid' van mezelf af te scheiden door 'veiligheid' te definieren in en als GELD, ter onderhouding/ondersteuning van persoonlijke positieve gevoelens die ik heb verbonden met bepaalde mensen, plaatsen en gewoontes -- in de plaats van mezelf te definieren in en als veiligheid als de levende expressie van mezelf in elk moment van ademhaling en daarin te staan/bestaan in en als wat het beste is voor allen, om mezelf daarin te bewegen in en als het creëren/manifesteren van ware veiligheid in en als de fysieke realiteit


Wordt vervolgd in Dag 182