Dag 196: Abraham Hicks en de Wet van de Aantrekking (Deel 2)

Dit is verderzetting van "Dag 195: Abraham Hicks en de Wet van de Aantrekking"

 ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te geloven dat ik macht heb over de werkelijkheid met mijn verlangens/wil

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd te beseffen dat het geloof dat ik macht heb over de werkelijkheid gebaseerd is op een gelimiteerde visie en ervaring van de werkelijkheid/realiteit waarin ik opzettelijk enkel aandacht besteed heb aan hoe de werkelijkheid correleert met wat ik wil/verlang --- en daarin opzettelijk blind ben in hoe de werkelijkheid functionneert en voor de factoren die meespelen in de gebeurtenissen die zich afspelen in mijn leven --- en voor hoe mijn leven in verband staat met de rest van de realiteit als mensen, dieren en planten

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd opzettelijk enkel aandacht te besteden aan aspecten van de werkelijkheid in mijn onmiddellijke omgeving die correleren met mijn persoonlijke verlangens/wil, om mezelf te kunnen overtuigen dat ik macht heb over de werkelijkheid met mijn verlangens/innerlijke wil --- zonder hierin ooit te hebben ingezien dat de enige bepalende factor van mijn complete ervaring van mezelf/mijn leven in deze realiteit het geld is dat ter mijner beschikking staat en gestaan heeft sinds mijn geboorte, waarin ik nooit enige werkelijke invloed of macht op/in had

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat het verlangen om macht te hebben over de werkelijkheid een reactie is op de ANGST, inferioriteit en machteloosheid die ik ervaar in mezelf in relatie tot de werkelijkheid als mijn omgeving

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan in te zien hoe de geest opzettelijk een persoonlijke alternatieve perceptie creëert van de werkelijkheid, in en als 'selectieve waarneming' - om mij het beeld en de ervaring van 'de realiteit' te geven die overeenkomt met het 'referentiekader' dat ik in mezelf gecreëerd heb in en als 'mijn identiteit'/'mijn persoonlijkheid' als 'wat ik wil geloven/zien/ervaren/aanvaarden' als 'mijn realiteit' --- en dat ik dus, zolang ik naar de werkelijkheid kijk vanuit de geest, enkel zal zien wat overeenkomt met de geloofsystemen die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf over 'wie ik ben'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat als ik werkelijk macht zou hebben over de werkelijkheid - dat ik dan zonder moeite een realiteit zou kunnen creëren die het beste is voor al het leven als mezelf, als een hemel op aarde voor alle wezens - en dat ik dus niet enkel zou bestaan in mijn persoonlijke wereldje in mijn geest van persoonlijke verlangens, afgescheiden van wat ik zie in 'de rest van de wereld'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien hoe/dat het gevoel van superioriteit in mezelf tegenover 'de werkelijkheid' in en als het geloof dat ik macht heb over mijn omgeving met mijn verlangens/wil, zich enkel limiteert tot mijn directe omgeving, en de kleine manieren waarin ik mijn omgeving kan manipuleren om mijn verlangens te bevredigen --- in complete afscheiding van de wereld als een geheel

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat het verlangen om mij superieur te voelen over 'de werkelijkheid'/mijn omgeving een reactie is op de inferioriteit en machteloosheid en onbeduidendheid die ik ervaar tegenover de wereld als een geheel

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan in te zien dat het principe van 'de wet van de aantrekking' gebaseerd is op individualisme - als een gevolg/product van een samenleving waarin mensen geïsoleerd leven van elkaar en dus van het gebrek aan besef/inzicht dat het leven op aarde opgemaakt wordt uit relaties en samenwerking tussen mensen/organismen --- waardoor/waarin mensen elkaar misbruiken/gebruiken in en als de persoonlijke zoektocht naar geluk/success/positieve energie/macht

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat 'de wet van de aantrekking' gebaseerd is op onwetendheid in hoe de wereld functionneert, waarin de mens enkel aandacht besteed aan zijn onmiddellijke omgeving zonder in te zien wat de consequenties zijn van de 'aantrekking' van goederen/diensten tot zichzelf die hij toepast in deze wereld als een geheel

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat/hoe iemand die de 'wet van de aantrekking' toepast --- de idee/het geloof dat 'de wereld een illusie is' gebruikt als rechtvaardiging voor de beoefening van de persoonlijke zoektocht naar success/geluk/positieve energie - en daarin gemakshalve kan geloven dat hij/zij en zijn/haar persoonlijke verlangens/wil/innerlijke ervaringen het centrum zijn van de wereld/realiteit, zonder enig werkelijk gewaarzijn van hoe de werkelijkheid echt functionneert

wordt vervolgd in Dag 197

Dag 195: Abraham Hicks en de Wet van de Aantrekking

De boodschap die Abraham Hicks brengt aan 'De Mensheid' is er één die gelinkt is aan 'De Wet van de Aantrekking', die zegt dat dit 'universum' werkt volgens onze 'vibratie' en de 'energie' die we 'aantrekken' volgens wie we zijn binnenin onszelf als onze energetische vibrationele frequentie. Praktisch gezien wil dit zeggen dat als we ons concentreren op positieve gevoelens en op wat we willen, we uiteindelijk een positieve realiteit voor onszelf zullen manifesteren, een realiteit van success, geluk en voorspoed - en het omgekeerde geldt ook: als we ons enkel zorgen maken om verlies en om 'wat er kan mislopen', dan is dat wat we uiteindelijk manifesteren in onze realiteit.

De 'bedoeling', volgens Abraham Hicks, is dat we ons dus voornamelijk concentreren op het positieve en dus op onze VERLANGENS en dat we ons vooral GOED VOELEN -- wat hierin duidelijk is, is dat Abraham Hicks duidelijk de 'negatieve' gevoelens/ervaringen beoordeelt/veroordeelt en ons aanspoort om de negatieve ervaringen in onszelf te negeren en ons te concentreren op het positieve --- zonder enig zelf-onderzoek in wat die negatieve ervaringen zijn in de eerste plaats, of waar ze vandaan komen - of waarom er die dualiteit/polariteit van positieve en negatieve gevoelens bestaat in onszelf in de eerste plaats.

Abraham Hicks bevestigt zijn publiek in het geloof dat wij mensen onze verlangens zijn - en ze spoort ons aan om onze persoonlijke verlangens, die voor de meeste mensen op hetzelfde neerkomen, namelijk een goede relatie, success, welvaart en geluk, te vervullen door middel van de wet van de aantrekking -- om dus te bestaan als een egoïstisch wezen wiens verlangens centraal staan alsof dat het enige is dat echt bestaat of relevant is.

Waarom spoort A.H. ons niet aan om onszelf te onderzoeken -- om ten minste, in de eerste plaats onszelf te leren kennen, om tenminste inzicht te hebben in hoe we bestaan, waar onze gedachten, gevoelens, emoties, angsten en verlangens vandaan komen? Waarom is het zo belangrijk voor hem dat de mens blindelings zijn verlangens aanvaard als 'wie hij is' - en dus bestaat als een blinde slaaf van zijn gevoelens/verlangens --- in en als het verlangen naar een 'positief gevoel/ervaring' - en daarin bestaat in het geloof dat 'God/Creator zijn' zoveel wil zeggen als 'mijn verlangens kunnen bevredigen/manifesteren', zonder enig greintje van inzicht in hoe 'ik' als 'God' zelfs besta, waar 'ik' als wie ik denk en geloof dat 'ik' ben en mijn 'verlangens' vandaan komen --- zowel als een totaal gebrek aan inzicht in hoe de realiteit waarin 'ik' mij bevindt en die ik gebruik om mijn 'verlangens' te manifesteren functionneert?


Om werkelijk te bestaan als 'God' en 'Creator' van 'mijn realiteit' - is er tenminste een inzicht nodig in hoe 'ik' als 'God' HIER besta in en ALS  deze realiteit waarin ik mij bevindt --- inzicht in hoe en waarom ik besta zoals ik ALS de werkelijkheid die HIER is/bestaat, besta in dit moment. Het concept van 'God'/'Creator' zijn van 'de werkelijkheid' dat A.H. presenteert, is er één waarin deze 'God' absoluut geen verantwoordelijkheid neemt voor zijn Creatie als hoe deze in zijn totaliteit bestaat, als de Aarde/het Universum met al haar bewoners, maar in wezen zijn Creatie gebruikt/misbruikt in de naam van het najagen van een persoonlijke ERVARING, en zichzelf daarin volledig afscheidt van zijn Creatie door opzettelijk delen van de realiteit te NEGEREN die deze 'God' persoonlijk ervaart als 'negatief' en 'onaangenaam' - zonder zelfs in enige vorm gewaar te zijn van hoe deze specifieke, zogezegd 'negatieve', delen van de werkelijkheid HIER hebben komen te bestaan in de eerste plaats.

Werkelijk 'God' zijn zou tenminste als voorwaarde moeten hebben dat God verantwoordelijkheid neemt voor elk klein deeltje van zijn Creatie als al wat HIER bestaat als het leven op aarde --- hetgeen uiteraard spijtig genoeg betekent dat er niet zoiets kan zijn als een persoonlijk verlangen naar een goed/positief  gevoel -- omdat 'God' in en als dat positieve energetische innerlijke persoonlijke gevoel zich niet meer gewaar is van wat elke levensvorm als delen van zijn Creatie ervaart, hij is zich nog enkel gewaar van één enkele gelimiteerde energetische ervaring die Hij persoonlijk verkiest.

Met andere woorden: zal deze wereld/Creatie werkelijk ooit veranderen tot een realiteit/werkelijkheid/wereld die het beste is voor alle delen van Creatie zolang Mensen geloven dat het ervaren van en het concentreren op een innerlijke positieve 'vibratie' de wereld zal veranderen tot een positieve ervaring? Neen! --- omdat de Mens in en als die positieve ervaring simpelweg maar rekening houdt met één enkel punt, namelijk dat positieve gevoel, en daarin niet eens stilstaat bij of verantwoordelijkheid neemt voor hoe dat positieve gevoel tot stand gekomen is in de eerste plaats en of dat al dan niet werkelijk enige verandering zal brengen in het leven op aarde. Als God verandering wil brengen in zijn Creatie - zal hij toch eerst tenminste zichzelf ALS zijn Creatie moeten leren kennen...  dat is gezond verstand.



Wordt Vervolgd in Dag 196

Dag 194: Geen Bedelaars in een Gelijkheids Geld Systeem

Dit is een verderzetting van "Dag 192: Een ZwerversBestaan"
en "Dag 193: Het Bedelaar Personage"


ik besef dat ik de fysieke manifestatie van 'de bedelaar' als 'iemand die geen geld heeft' heb toegestaan te bestaan in de fysieke werkelijkheid door de waarde van 'wie ik ben' in de samenleving te definieren in en als de hoeveelheid geld ik heb en door daarin een systeem van ongelijkheid als competitie te hebben toegestaan te bestaan waarin mensen vechten voor persoonlijke 'winst'/'success' in en als het verlangen om hun 'waarde' van 'wie ze zijn' in het systeem te verhogen/vergroten

ik besef dat ik, door te participeren in het verlangen naar persoonlijke winst als het verlangen om mij een winnaar te voelen in en als een energetische ervaring van superioriteit, een systeem van ongelijkheid heb toegestaan te bestaan in de werkelijkheid, waarin sommige wezens gedwongen worden in de positie van 'de verliezer', zodat anderen in de positie van 'de winnaar' kunnen staan - en dat dus het geloof dat ieder de vrije keuze en mogelijkheid heeft om zijn eigen geluk/winst te creëren door middel van geld een illusie is omdat het systeem van competitie voorgeprogrammeerd is om maar een klein aantal te laten 'winnen', aangezien er geen winnaar kan zijn zonder verliezers

ik besef dat mensen die het meest gedreven/gemotiveerd worden door ANGST, zich het meest zullen aanpassen aan het systeem, en dus de meeste kans hebben om te overleven in het systeem - en aldus in een positie zullen staan van 'een winnaar' --- en dat deze mensen tegelijkertijd het meest blind zijn voor hoe de samenleving/het systeem werkelijk functionneert en wat de consequenties zijn van onze participatie in een systeem gedreven door het verlangen naar persoonlijke winst in de levens van andere mensen - omdat angst blind maakt

hierin besef ik dat deze mensen die het meest gedreven worden door ANGST -- ook het meeste excuses en validaties en rechtvaardigingen zullen creëren om zichzelf en anderen te overtuigen van de 'eerlijkheid' en 'rechtvaardigheid' van het systeem en dus van hun positie van 'winst' in het systeem en van waarom en hoe een leven van ANGST als OVERLEVING 'normaal' is -- uit ANGST om hun WINST te verliezen

ik besef dat de reactie van geld te willen geven aan een bedelaar vanuit schuldgevoel, een egoïstische handeling is waarin ik enkel handel vanuit een persoonlijk verlangen om mij positief te voelen over mezelf - waarin ik op geen enkele manier stilsta bij wat in feite werkelijk het beste zou zijn voor de persoon in kwestie die in de positie van 'bedelaar' staat --- en ik besef dat ik hierin zelfs de manifestatie van 'bedelaars' ondersteun in deze werkelijkheid, door te handelen vanuit een REACTIE in de plaats van PREVENTIE

ik stel mezelf tot doel om verantwoordelijkheid te nemen voor het bestaan van 'bedelaars' in deze werkelijkheid, door te onderzoeken hoe het systeem functionneert en hoe en waarom sommige mensen uit het systeem vallen --- door los te laten van oppervlakkige beoordelingen over 'bedelaars' die ik heb geleerd en gekopieerd van mijn omgeving/familie, omdat ik besef dat deze beoordelingen een excuus zijn om niet werkelijk te onderzoeken en te beseffen hoe de werkelijkheid echt in elkaar zit en om dus geen verantwoordelijkheid te nemen voor de werkelijkheid waarin ik besta, door mezelf blind te houden van het besef dat een ander mezelf is als het leven zelf

ik stel mezelf tot doel om, in de plaats van te reageren, mezelf steeds in de schoenen te plaatsen van elk wezen op aarde - en daarin te onderzoeken hoe en waarom elke manifestatie in deze werkelijkheid bestaat --- en daarin te onderzoeken hoe de werkelijkheid kan veranderen tot een wereld die het beste is voor elk levend wezen --- in het besef dat elke fysieke manifestatie in deze fysieke werkelijkheid, in relatie staat tot elke andere fysieke manifestatie

hierin stel ik mij tot doel om de RELATIES tussen elke fysieke manifestatie te onderzoeken en dus verantwoordelijkheid te nemen voor de relaties die hier bestaan in deze werkelijkheid als wat ik heb toegestaan te bestaan - om deze relaties te kunnen herdefinieren in en als en tot wat het beste is voor allen

ik besef dat de manifestatie en het bestaan van 'bedelaars' als mensen die geen geld hebben om een waardig leven te leiden hier in deze wereld, op geen enkele manier 'normaal' is - en een duidelijke indicator is van een probleem in de menselijke samenleving --- en dat het feit dat er geen werkbare oplossingen gevonden worden voor dit probleem wijst op een enorm gebrek aan ware empathie, mededogen en liefde in de mensheid --- en dat daarom geen enkel mens het 'recht' heeft om te beweren dat 'liefde' bestaat, op persoonlijk of algemeen vlak, zolang de manifestatie van 'bedelaars' bestaat

Dag 193: Het Bedelaar Personage

Dit is een verderzetting van "Dag 192: Een ZwerversBestaan"


ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd geld te willen geven aan een bedelaar zodat ik mezelf kan beoordelen als een 'vrijgevige' en 'hulpvaardige' persoonlijkheid en mij positief kan voelen - en daarin de 'bedelaar' te gebruiken in mijn persoonlijke ego-wereldje ter ondersteuning van de ophemeling van mezelf als een 'persoonlijkheid'/'identiteit'/individu

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te handelen vanuit een persoonlijk verlangen om mij positief te voelen in en als zelf-beoordeling, gebaseerd op de waarden die ik heb geleerd en gekopieerd van de samenleving - in de plaats van te handelen vanuit wie ik ben als eenheid en gelijkheid als wat het beste is voor allen door mezelf in de schoenen te plaatsen van 'de bedelaar' en hem te ondersteunen in het realiseren van zichzelf als het leven in eenheid en gelijkheid met mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de bedelaar door mezelf af te scheiden van de angst om zelf geen geld te hebben als wat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf en door deze angst te projecteren op de bedelaar - en daarin te reageren op hem met angst, en dus angst te hebben van mijn angst --- in de plaats van één en gelijk te staan met hem als een levend wezen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van het beeld van 'de bedelaar' als 'iemand die geen geld heeft' door de ervaring van angst te verbinden met 'geen geld hebben' - en daarin 'de bedelaar' toe te staan te bestaan in mijn wereld als een representatie/projectie van de angst om geen geld te hebben die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf - in de plaats van verantwoordelijkheid te nemen voor mezelf door te leven/bestaan in en als wat het beste is voor allen en daarin verantwoordelijkheid te nemen voor mijn wereld en een wereld te creëren die het beste is voor allen als mezelf

ik vergeef mezelf dat ik de bedelaar heb toegestaan en geaccepteerd te bestaan in mijn wereld als de fysieke representatie en vleesgeworden werkelijkheid van de angsten die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf -- door nooit mijn verantwoordelijkheid voor de fysieke werkelijkheid die HIER bestaat te hebben ingezien en daarin nooit te hebben ingezien dat ik creëer en ondersteun wat ik toesta te bestaan in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik bedelaars als mensen die geen geld hebben heb toegestaan te bestaan in mijn wereld door het woord 'bedelaar' te verbinden met de reactie/ervaring van angst in mezelf - in de plaats van één en gelijk te staan met het woord bedelaar en met de ervaring van angst als wat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf en daarin één en gelijk te staan met de werkelijkheid in en als zelf-verantwoordelijkheid --- en op te staan in en als mezelf in en als het zelf-directieve principe van preventie in de plaats van reactie, in het besef dat waar ik op reageer is waar ik mijn macht aan weggeef en wat ik dus toesta te bestaan


wordt vervolgd in Dag 194

Dag 192: Een ZwerversBestaan

Ik stapte de dokterspraktijk uit en een oude man vroeg mij of ik een euro kon missen, hij wilde een koffietje gaan drinken in het Café iets verderop - ik gaf hem een euro en hij vroeg of ik misschien nog een euro kon missen.

ik voelde mij superieur tegenover hem omdat ik geld had en hij niet - ik voelde ook angst om zelf geen geld te hebben en daarin voelde ik mij geïrriteerd door hem omdat ik niet geconfronteerd wilde  worden met mijn angst om mijn geld te verliezen.

ik had medelijden met hem en wilde hem helpen -- ook uit angst dat ik zelf ooit in zo'n situatie terecht zou komen en mijn verlangen om dan medelijden te krijgen van andere mensen voor mijn situatie.

Nadat ik 'neen' had gezegd op zijn vraag of ik nog een euro kon missen, voelde ik mij schuldig - in en als het geloof dat het mijn verantwoordelijkheid is om voor hem te zorgen, net zoals ik geloof dat het andere mensen hun verantwoordelijkheid is om voor mij te zorgen.

Ik heb deze situatie altijd gezien als iets 'vanzelfsprekend' - dat het 'normaal' is dat er 'zwervers' bestaan, zogezegd mensen die niet overweg kunnen met geld of die 'te lui zijn om te werken' - en dat die reactie in mezelf van afkeer en afkeuring/irritatie tegenover deze 'zwerver' ook 'normaal' en 'vanzelfsprekend' is.

ik heb altijd gelooft dat het vanzelfsprekend is dat de waarde van een menselijk wezen in deze wereld afgemeten en bepaald wordt aan de hand van en op basis van of iemand al dan niet bereid is om te werken voor zijn/haar geld - en dat het leven van iemand die zogezegd 'te lui is om te werken' daarom dus ook terecht gezien wordt als 'waardeloos' of 'minderwaardig'. maar wat hierin fascinerend is, is dat er op geen enkel moment wordt stilgestaan bij het leven van dit wezen, bij wie deze persoon eigenlijk is - er wordt enkel gekeken naar die ene 'persoonlijkheids-eigenschap' van 'hardwerkend'(=positief) of 'niet hardwerkend'(=negatief), hetgeen dus zogezegd wordt afgemeten aan de hand van hoeveel geld die persoon heeft en op basis daarvan wordt het hele bestaan van elk menselijk wezen beoordeeld en gewaardeerd -- alsof er dus werkelijk niets meer is aan het hele bestaan van dit wezen dan die ene oppervlakkige beoordeling.

Als ik mijn eigen leven en mijn ervaring van mezelf in deze wereld onderzoek - besef ik echter dat het niet zo simpel is. Of ik al dan niet 'hardwerkend' ben, of ik al dan niet geld heb, welke job ik verkies uit te voeren, hoe ik mijn leven inricht en wat mijn visie is op 'het leven' is - is het resultaat van en een reactie op hoe ik opgevoed ben door mijn omgeving en van bepaalde ervaringen in mijn leven. Niets van wie ik ben in mezelf als gedachten, gevoelens en emoties als de motivatie van de beslissingen die ik maak in mijn leven, is werkelijk 'vrije keuze'.

Het is dus maar al te makkelijk en het getuigd van opzettelijke onwetendheid en blindheid - om het fenomeen van 'zwervers'/'schooiers' toe te schrijven aan 'vrije keuze' --- waarin het schijnbaar geoorloofd/gerechtvaardigd is om hen af te doen als 'lui'.

Waarom bestaan we zelfs in een wereld/systeem waarin de waarde van wie je bent als een levend wezen compleet bepaald wordt door hoe goed je kan werken in dat systeem - terwijl het systeem zelf geen enkele waarde bijdraagt aan het leven op aarde, en zelfs zeer destructief is voor het leven op aarde.

Het lijkt mij zelfs 'logisch' dat er mensen zijn die simpelweg het punt niet zien van te werken en ploeteren en vechten en dus zogezegd 'hun waarde te bewijzen' voor/in een systeem dat niets geeft om het leven.

Het lijkt mij dus meer waarschijnlijk dat de mensen in deze wereld/dit systeem die zogezegd het toonbeeld zijn van 'hardwerkendheid' en 'success', in wezen het product zijn van ANGST, in hen geprogrammeerd door hun opvoeding -- en dus daarom meer geneigd zijn om blindelings te werken/vechten/ploeteren voor/in een systeem, op zoek naar een positief gevoel in en als het krijgen van aanzien, respect, erkenning en goedkeuring van andere mensen.

Net zoals de meest gelovige/religieuze persoon, ook het meest GodVREZEND is. Angst maakt blind en leidt tot een blind vertrouwen/geloof.

Het is ANGST dat ons in de rij doet lopen, het is ANGST dat ervoor zorgt dat we ons 'gedragen' en ons aanpassen aan wat door onze omgeving gezien wordt als 'de norm'. Het is ANGST dat ervoor zorgt dat we blijven vechten om te OVERLEVEN in een systeem dat het leven niet in ere houdt.


wordt vervolgd in Dag 193

Dag 191: Waarom is het belangrijk om het Negatieve te onderzoeken?

Dit is een verderzetting van
"Dag 189: De Massa-Mentaliteit en de Innerlijke Kwaadaardigheid"
en
"Dag 190: De Innerlijke Kwaadaardigheid achter het Positieve Masker van Sociale Angst"


 ik realiseer mij dat ik diezelfde kwaadaardigheid die ik zie in 'andere mensen' heb toegestaan te bestaan in mezelf waarin ik 'stiekem' in mezelf ook verlang naar 'spanning' en 'sensatie' ten koste van andere levende wezens

ik realiseer mij dat het net de onderdrukking van mezelf uit angst van 'andere mensen' is die de 'negatiefheid'/kwaadaardigheid heeft gemanifesteerd in mezelf als de beschuldiging van en haat tegenover 'mijn omgeving'
ik zie het patroon van 'positiefheid' als masker van angst in de mensheid --- waarin mensen elkaar beschuldigen van de angst die ze ervaren in zichzelf en de leugen van 'positiefheid' die ze leven, en daarin kwaadaardigheid manifesteren in zichzelf als het verlangen om een ander te zien lijden




ik realiseer mij hoe de mensheid hun verantwoordelijkheid heeft weggegeven aan 'hun omgeving' in en als de angst van andere mensen en in en als het beschuldigen van 'de ander' voor die ervaring van angst - en daarin kwaadaardige/leugenachtige wezens geworden zijn --- door nooit verantwoordelijkheid te hebben genomen voor hun/onze innerlijke realiteit van gedachten, gevoelens en emoties

ik realiseer mij dat kwaadaardigheid enkel bestaat omdat 'positiefheid' bestaat als een masker dat mensen opzetten - waarin de ware kwaadaardige natuur van de mens vanbinnen woekert als een virus dat van het leven op aarde een hel maakt --- terwijl de mensheid zichzelf blijft verschuilen achter het masker van 'positiefheid', de werkelijkheid compleet negerend, uit angst

ik realiseer mij dat het onderdrukken van wie ik ben als mijn natuur/natuurlijke expressie, het onderdrukken is van het bestaan als het leven op aarde --- en dat het leven op aarde een hel is, één en gelijk met de 'hel' van haat, beschuldiging en woede die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf --- door nooit verantwoordelijkheid te hebben genomen voor mijn innerlijke ervaringen van emotionele reacties van ANGST

ik realiseer mij dat elk mens de ervaring van ANGST gebruikt om andere mensen te beschuldigen van 'wie wij zijn' en 'wat wij doen' hier op aarde - en daarin zichzelf in de slachtoffer positie plaatst ---- waardoor er nooit zelfs één enkel mens verantwoordelijkheid neemt voor zichzelf en het leven op aarde, want we zijn zogezegd allemaal 'slachtoffers' - en 'de ander' is zogezegd altijd 'de slechterik'

ik realiseer mij hoe de mensheid steeds 'een ander', zoals 'criminelen', ouders, leerkrachten, politici, bankleiders, bedrijfsleiders, God, de Duivel, etc, zal beschuldigen voor de kwaadaardigheid die in hen zelf bestaat, omdat de mens niet geconfronteerd wil worden met de waarheid van zichzelf uit angst om zelf verstoten, beschuldigd en uitgespuwd te worden door 'andere mensen' --- waarin de mens niet inziet dat wat we doen met een ander is wat we onszelf aandoen als wat we toestaan te bestaan in onze realiteit --- en dat we dus onze angst om zelf uitgespuwd, beschuldigd, beoordeeld en verstoten te worden zelf creëren en continueren door zelf andere mensen uit te spuwen, te beschuldigen, beoordelen en verstoten in onze geest/gedachten/backchat

ik stel mij tot doel om verantwoordelijkheid te nemen voor mijn bestaan in en als het besef dat IK angst heb toegestaan te bestaan in mezelf om een excuus te hebben voor mijn participatie in eigenbelang en het negeren van de levens van anderen

 wanneer en als ik mezelf zie kijken naar andere mensen vanuit het 'observerend' perspectief, en beoordelingen zie opkomen in mezelf waarin ik mezelf definieer als 'beter' en 'goed' en 'andere mensen' als 'slecht' - dan stop ik en ik adem --- en ik besef dat de 'kwaadaardigheid' die ik zie in een ander en waar ik een ander van beschuldig in wezen de kwaadaardigheid is die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf en waar ik nooit verantwoordelijkheid voor heb genomen uit angst om op dezelfde manier geobserveerd, beoordeeld en beschuldigd te worden door andere mensen

ik stel mezelf tot doel  om absolute verantwoordelijkheid te nemen voor wat HIER bestaat in en als het leven op aarde, door één en gelijk te staan met elk levend wezen - en daarin dus mezelf niet af te scheiden van 'andere mensen' in en als beoordeling en beschuldiging --- omdat  ik besef dat als ik niet volledige verantwoordelijkheid neem voor AL wat bestaat in en als het leven, dat ik onmogelijk werkelijk verantwoordelijkheid kan nemen voor het creëren van een bestaan dat het beste is voor allen, omdat ik niet één en gelijk sta met allen door mezelf te willen definieren als 'een goed persoon'

wanneer en als ik de ervaring van 'sociale angst' zie opkomen in mezelf, dan stop ik en ik adem - en ik besef dat als ik mezelf toesta mezelf te definieren in en als sociale angst, dat ik enkel woede, beschuldiging en haat zal manifesteren in mezelf, in en als het geloof dat 'andere mensen' verantwoordelijk zijn voor de angst in mezelf, in en als het geloof dat 'andere mensen' 'slecht/negatief/kwaadaardig' zijn --- en dat ik dus op die manier net hetzelfde manifesteer en toesta te bestaan als de 'haat/negatiefheid/kwaadaardigheid' die ik zie in een ander - omdat ik besef dat woede, haat en beschuldiging een ego-reactie is op de reactie/ervaring van ANGST, waarin de geest van een negatieve/inferieure positie/ervaring naar een positieve/superieure positie/ervaring gaat in en als het systeem van energetische polariteiten in en als de geest --- en dat ik mezelf hierin compleet afscheid van het bestaan als wat HIER is en dus absoluut geen verantwoordelijkheid neem voor mezelf als het leven zelf

wanneer en als ik de ervaring van woede/beschuldiging/haat tegenover andere mensen zie opkomen in mezelf - dan stop ik en ik adem - en ik besef dat deze ervaring afkomstig is uit het feit dat ik mezelf heb gedefinieerd in en als de ervaring van angst, en daarin heb gelooft dat ik in en als de ervaring van angst een slachtoffer ben van datgene waar ik angst van heb, als 'andere mensen' --- hierin besef ik dat ik het startpunt ben van mijn innerlijke ervaringen/reacties, en dat ik die angst opzettelijk heb toegestaan te bestaan in mezelf als mijn excuus om te kunnen participeren in eigenbelang als de geest als afscheiding, om zo geen verantwoordelijkheid te nemen voor het bestaan op aarde

hierin besef ik dat ANGST geen excuus is - omdat ANGST een voorgeprogrammeerde ervaring/reactie is in en als de menselijke geest waarin ELK MENS zichzelf heeft afgescheiden van het leven op aarde - en ik besef dat er geen hogere macht/kracht is die ons als het leven op aarde zal komen redden/helpen uit de hel die we gecreëerd hebben in en als ANGST van en haat tegenover elkaar --- en dat het dus mijn verantwoordelijkheid is als een leven op aarde, om die ervaring van ANGST als afscheiding van het leven op aarde te stoppen in mezelf en op te staan in en als onvoorwaardelijke, absolute zelf-verantwoordelijkheid in en als eenheid en gelijkheid --- omdat ik besef dat ik enkel op die manier een wereld kan creëren/manifesteren die werkelijk het beste is voor al het leven op aarde

ik stel mezelf tot doel om niet meer te vluchten van de kwaadaardigheid/negatiefheid in mezelf als het leven op aarde - maar om één en gelijk te staan met en verantwoordelijkheid te nemen voor al wat HIER bestaat --- omdat ik besef dat het mijn vlucht in en als positiefheid is die de hel op aarde die HIER is heeft gemanifesteerd, door in en als die positieve ervaringen nooit werkelijk verantwoordelijkheid te hebben genomen voor het misbruik dat bestaat in het leven op aarde

Dag 190: De Innerlijke Kwaadaardigheid achter het Positieve Masker van Sociale Angst

Dit is een verderzetting van "Dag 189: De Massa-Mentaliteit en de Innerlijke Kwaadaardigheid"


In mijn vorige post heb ik geschreven over hoe de 'GameShow' van Derren Brown de innerlijke kwaadaardigheid van de mens blootlegde. In deze post pas ik zelf-vergeving toe op de innerlijke kwaadaardigheid die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf als mens en hoe deze ondersteund en gecontinueerd wordt door middel van het principe van 'de groep' in en als het geloof dat 'de groep' een excuus/rechtvaardiging is om de verantwoordelijkheid van mijn daden van mij weg te schuiven.

 Vragen die ik mezelf hierin kan stellen zijn:

- Waar komt deze innerlijke kwaadaardigheid als het halen van plezier uit het zien lijden van een ander wezen vandaan?
- Wat is deze innerlijke kwaadaardigheid?
- Waarom is deze innerlijke kwaadaardigheid?
- ...


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd naar Derren Brown's gameshow te kijken en stiekem zelf ook te willen dat de negatieve dingen gebeuren met het slachtoffer vanuit het verlangen naar 'entertainment'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd 'entertainment' te definieren in en als het verlangen om onderdrukte en verborgen gedachten en verlangens uit te spelen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te verbergen achter een masker van positiefheid door in mijn gedachten te denken dat ik de positieve optie zou kiezen - en daarin mezelf te vergelijken met 'het publiek' in en als het geloof dat ik 'beter' ben dan hen - in de plaats van eerlijk te zijn met mezelf en in te zien dat ik diezelfde kwaadaardigheid heb toegestaan te bestaan in mezelf waarin ik 'stiekem' in mezelf ook verlang naar 'spanning' en 'sensatie' ten koste van andere levende wezens

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd gedachten en emoties van haat en woede te beoordelen als 'negatief' en 'slecht' in mezelf en deze gedachten daarom te onderdrukken en verbergen achter een uiterlijk gedrag en 'bewuste' gedachten van positiefheid --- uit angst om beschuldigd te worden als 'slecht' en 'negatief' en buitengesloten te worden door andere mensen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren als een 'goed persoon' die 'goede dingen doet en wil voor andere mensen', iemand die 'geeft om een ander', als een 'waarde' die ik heb geleerd van mijn omgeving - waar ik mijn ware natuur als kwaadaardigheid achter verschuil als een masker uit angst om verstoten te worden door mijn omgeving en niet te overleven in de 'groep' van de mensheid - in de plaats van in te zien dat het net de onderdrukking van mezelf uit angst van 'andere mensen' is die de 'negatiefheid'/kwaadaardigheid heeft gemanifesteerd in mezelf als de beschuldiging van en haat tegenover 'mijn omgeving'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd het patroon van 'positiefheid' als masker van angst niet in te zien in en als de mensheid --- waarin mensen elkaar beschuldigen van de angst die ze ervaren in zichzelf en de leugen van 'positiefheid' die ze leven, en daarin kwaadaardigheid manifesteren in zichzelf als het verlangen om een ander te zien lijden

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien hoe de mensheid hun verantwoordelijkheid heeft weggegeven aan 'hun omgeving' in en als de angst van andere mensen en in en als het beschuldigen van 'de ander' voor die ervaring van angst - en daarin kwaadaardige/leugenachtige wezens geworden zijn --- door nooit verantwoordelijkheid te hebben genomen voor hun/onze innerlijke realiteit van gedachten, gevoelens en emoties

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat kwaadaardigheid enkel bestaat omdat 'positiefheid' bestaat als een masker dat mensen opzetten - waarin de ware kwaadaardige natuur van de mens vanbinnen woekert als een virus dat van het leven op aarde een hel maakt --- terwijl de mensheid zichzelf blijft verschuilen achter het masker van 'positiefheid', de werkelijkheid compleet negerend, uit angst

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd nooit in te zien dat het onderdrukken van wie ik ben als mijn natuur/natuurlijke expressie, het onderdrukken is van het bestaan als het leven op aarde --- en dat het leven op aarde een hel is, één en gelijk met de 'hel' van haat, beschuldiging en woede die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf --- door nooit verantwoordelijkheid te hebben genomen voor mijn innerlijke ervaringen van emotionele reacties van ANGST


ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te geloven dat de ervaring van ANGST een excuus is voor de kwaadaardigheid die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf en in en als het leven op aarde

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd de ervaring van ANGST te gebruiken als een excuus om te geloven dat ik 'een goed persoon' ben en blijkbaar 'het slachtoffer' ben van mijn omgeving - en daarom zogezegd niet verantwoordelijk ben voor mijn daden

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat elk mens de ervaring van ANGST gebruikt om andere mensen te beschuldigen van 'wie wij zijn' en 'wat wij doen' hier op aarde - en daarin zichzelf in de slachtoffer positie plaatst ---- waardoor er nooit zelfs één enkel mens verantwoordelijkheid neemt voor zichzelf en het leven op aarde, want we zijn zogezegd allemaal 'slachtoffers' - en 'de ander' is zogezegd altijd 'de slechterik'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd niet in te zien hoe de mensheid steeds 'een ander', zoals 'criminelen', ouders, leerkrachten, politici, bankleiders, bedrijfsleiders, God, de Duivel, etc, zal beschuldigen voor de kwaadaardigheid die in hen zelf bestaat, omdat de mens niet geconfronteerd wil worden met de waarheid van zichzelf uit angst om zelf verstoten, beschuldigd en uitgespuwd te worden door 'andere mensen' --- waarin de mens niet inziet dat wat we doen met een ander is wat we onszelf aandoen als wat we toestaan te bestaan in onze realiteit --- en dat we dus onze angst om zelf uitgespuwd, beschuldigd, beoordeeld en verstoten te worden zelf creëren en continueren door zelf andere mensen uit te spuwen, te beschuldigen, beoordelen en verstoten in onze geest/gedachten/backchat

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd 'de kuddegeest' te gebruiken als excuus en rechtvaardiging voor mijn kwaadaardige daden - als het niet stilstaan bij de consequenties van mijn daden -- door mezelf te definieren als 'het slachtoffer' van 'andere mensen' als 'de samenleving' en 'mijn omgeving' in en als de ervaring van ANGST  --- in de plaats van verantwoordelijkheid te nemen voor mijn bestaan in en als het besef dat IK angst heb toegestaan te bestaan in mezelf om een excuus te hebben voor mijn participatie in eigenbelang en het negeren van de levens van anderen

ik vergeef mezelf dat ik vernietigingsdrang als 'entertainment' heb toegestaan te bestaan in mezelf en in de mensheid als mezelf --- door te geloven dat ik niet verantwoordelijk ben voor mijn bestaan en voor het bestaan dat HIER is --- en daarin nooit te hebben ingezien dat ik de vernietiging van het bestaan op aarde heb gemanifesteerd door mijn verantwoordelijkheid nooit te hebben ingezien voor het leven als mezelf