Dag 671: De Leugen van Bescheidenheid

Wat is dus de oplossing om in die momenten waarin je een compliment krijgt je niet ongemakkelijk te voelen en eerder stabiel te blijven? Hoe kan je die ervaring van ongemakkelijkheid en onzekerheid omvormen tot een moment van stabiliteit?

Teneerste zou de rede dicteren dat je eerlijk met jezelf zou moeten zijn over wat het eigenlijk is dat in jezelf aan het gebeuren is. Wat we echter in de voorgaande blog

Dag 670: Waarom voelen We Ons Vaak Ongemakkelijk wanneer we Complimenten Krijgen?

gemerkt en omschreven hadden, is dat wanneer het aankomt op de oorsprong van onze interne reacties op het krijgen van complimenten, dat dat net over het algemeen voor de meesten onder ons hét punt is waar we niet eerlijk over willen zijn (zelfs niet met onszelf) en dat we het liefst verborgen blijven houden in onszelf.

En het is deze ontkenning van onze eigen interne verlangens en reacties dat het eerste probleem is en een groot deel uitmaakt van waarom het is dat we ons ongemakkelijk voelen in dat moment in relatie tot onze eigen reacties op het krijgen van een compliment.

En we zouden het niet eens opmerken of beseffen, dat waar we ons eigenlijk ongemakkelijk voelen is onszelf, onze eigen reactie op het krijgen van een compliment, omdat we zodanig in ontkenning bestaan van onszelf en van wie we zijn vanbinnen - en in deze context meer specifiek het verlangen naar erkenning en waardering van anderen binnenin onszelf.

We hebben de neiging om die ongemakkelijke ervaring te wijden aan het krijgen van complimenten zelf. We zijn zogezegd zo bescheiden dat we niet goed omkunnen met een compliment. Het is het compliment dat ons ongemakkelijk doet voelen. In de plaats van dat we binnenin onszelf kijken in zelf-eerlijkheid en inzien, dat waar we ons ongemakkelijk over voelen is het feit dat er reacties en ervaringen naar de oppervlakte komen wanneer we een compliment krijgen die we niet willen zien omdat het een bepaalde waarheid en een bepaald aspect van onszelf laat zien dat we niet willen aanvaarden omdat we onszelf dan niet meer zouden kunnen wijsmaken dat we 'bescheiden' zijn.

Zolang we niet eerlijk zijn met onszelf over wat er werkelijk bestaat in onszelf, zullen zo'n momenten van complimenten krijgen ons parten blijven spelen en zullen we niet weten wat te doen met onszelf.

Wordt vervolgd in de volgende blog...

Dag 583: De Kracht van de Overtuiging in het Proces van Zelf-Verandering

 Dag 583: De Kracht van de Overtuiging in het Proces van Zelf-Verandering

Het proces van zelf-verandering

Het hele probleem van waarom de mensheid doorheen de geschiedenis nooit veranderd is en nooit werkelijk geëvolueerd is tot iets eerbaars, is net omdat onze 'verandering' en onze 'eerbaarheid' steeds enkel heeft plaatsgevonden in onze geest, in onze ideëen die we vormen in onze geest over onszelf. We kunnen ons er bijvoorbeeld van overtuigen dat we religieus zijn en liefdevol en het leven eren, maar tegelijkertijd zullen we onszelf in ons fysieke gedrag wel vaak toestaan bepaalde verlangens te volgen en geheime goestingen en neigingen bevredigen. En het gaat ons zo makkelijk af om te negeren wie we zijn en hoe we bestaan op fysiek vlak, door onze gedachten meer waarde te geven - hetgeen wil zeggen dat als wij van onszelf geloven dat we een 'verlicht', veranderd en zelf-gewaar wezen zijn, dat we niet zullen opmerken of zien dat ons gedrag en onze fysieke relatie met onze fysieke omgeving ons eigenlijk een ander verhaal verteld.

Dag 572: Zelf-Verandering is meer dan een Ingesteldheid

Bijvoorbeeld wat ik gemerkt heb dat een trend is in mijn proces van zelf-verandering, is de neiging om mijn leven en mezelf in de handen te leggen van de toepassing van het schrijven en zelf-vergeving en zelf-correctie. Met andere woorden, ik geloof en veronderstel  dat als en wanneer ik specifieke stappen gezet heb, zoals het uitschrijven van een punt, zoals mijn gevoelens- en verlangensrelatie met voedsel, en het toepassen van zelf-vergevings en zelf-correctieve stellingen, dat dat punt dan 'opgelost' is en dat het 'veranderd' is en dat ik plots een veranderd wezen ben. Ook al besef ik ergens in mijn achterhoofd wel dat de zelf-vergeving en de zelf-correctieve stellingen die ik heb toegepast bijlange niet specifiek genoeg waren en mij niet de basis geven die ik eigenlijk nodig heb om mijn eetverslaving op praktische en waarachtige manier te kunnen stoppen en veranderen.

Ik bedoel, ik geloof en 'hoop' in feite dat mijn toepassingen van schrijven, zelf-vergeving en zelf-correctie het werk voor mij zullen doen en het werk voor mij gedaan hebben. En wat ik zelfs daarbij gemerkt en beseft heb, is dat ik in een dimensie in mijn geest zelfs opzettelijk het besef onderdruk dat ik eigenlijk mezelf nog niet voldoende ondersteund heb om echt van verandering te kunnen getuigen en om echte verandering teweeg te hebben gebracht in mezelf. Ik bedoel, hoe vreemd is dat - dat ik in mijn eigen proces van zelf-verandering, iets dat ik louter voor mezelf doe, lieg tegen mezelf over mijn zelf-verandering, gewoon zodat ik iets zou kunnen geloven over wie ik ben dat niet waar is. Waardoor ik uiteindelijk uiteraard zal moeten botsen op het feit dat ik tegen mezelf gelogen heb omdat de punten waar ik mezelf over heb voorgelogen opnieuw naar boven zullen komen in mezelf en mijn wereld.

Die punten heb ik immers niet werkelijk veranderd, ik had mezelf enkel doen geloven dat ik mezelf had veranderd in en als die specifieke punten, omdat ik 'een proces van zelf-verandering bewandeld heb', zogezegd, maar ik heb dan ervoor gekozen om, in de plaats van mezelf in zelf-eerlijkheid te onderzoeken en in de plaats van waarachtig en integer te zijn met mezelf en eerlijk te zijn met mezelf over waar ik sta in relatie tot het punt in mezelf dat ik wil veranderen, eerder te doen alsof ik veranderd ben door het punt waaromtrend ik mijn proces van zelf-verandering aan het bewandelen ben te gaan onderdrukken in mezelf en aldus de illusie te creëren dat dat punt niet meer bestaat in mezelf. Terwijl ik in een ervaring van hoop en angst besta - als dus het hopen dat het punt niet meer opkomt in mezelf en de angst dat het punt weer zal opkomen.

Maar wat ik daarbij heb ingezien en beseft is dat het net in feite die polariteits-ervaring in mezelf van hoop en angst in relatie tot het bestaan van een punt in mezelf de aanwijzing is dat het punt net wel nog bestaat in mezelf en dat ik eigenlijk in onderdrukking en ontkenning ervan besta.

Wordt Vervolgd in Dag 584

Dag 382: De Paranoia van Intelligentie en de Leugen van Superioriteit

Dit is een verderzetting van:
"Dag 378: Bestaat het 'IK' wel Werkelijk?"
"Dag 379: Is mijn Thuis in het Kasteel van mijn Gedachten?"
"Dag 380: Is Intelligentie in werkelijkheid Angst?"
"Dag 381: Intelligentie getransformeerd van een Ervaring tot een Praktische Toepassing"

Vanaf Dag 378 ben ik begonnen aan een Serie over de Paranoia van Intelligentie, naar aanleiding van een Eqafe Interview dat ik beluisterd had, "My Intelligence is my Only Friend - Life Review", één van de vele Life-Review Interviews op Eqafe waarin ik een aspect/eigenschap van mezelf dat ik heb toegestaan te ontwikkelen in mezelf doorheen mijn leven herkende -- waarin, ik deze Life Review interviews uitermate ondersteunend vindt in het:

Ten eerste, zien, beseffen en begrijpen hoe elk klein deeltje van mezelf dat ik benoem en definieer als 'wie ik ben', als mijn 'karakter', mijn 'persoonlijkheid' en mijn 'identiteit', in wezen een programma is - in de zin van dat het precies hetzelfde is in verschillende mensen in deze wereld. Waarin, in het beluisteren van sommige Life Reviews, zoals "My intelligence is my only friend", is de gelijkenis met mijn ervaring in mezelf zo griezelig dat het lijkt dat het mezelf is die ik hoor praten, alsof wie ik ben vanbinnen tegen mezelf praat in de vorm van een ander Mens. Waarin ik telkens moet inzien en beseffen dat werkelijk niets van mezelf echt 'uniek' is, behalve misschien mijn genetische code, maar wanneer het aankomt op persoonlijkheid, gedachten, ervaringen en identiteit, is het een specifiek voorontworpen programma dat zichzelf herhaalt in verschillende mensen in deze wereld --- dat is ook waarom het zo makkelijk is om mensen te 'labelen' en categoriseren in verschillende 'Stereotypen' en 'Persoonlijkheden' en 'karakters', die telkens terug lijken te komen in verschillende mensen die we tegenkomen in onze wereld - dus, waarom zouden we zelf anders zijn dan ook gewoon een voorgeprogrammeerd 'Stereotyp', 'voorspelbaar' programma/Systeem?

En ten tweede assisteert het beluisteren van deze intviews mij in het beseffen en realiseren hoe ik vanuit dat voorontworpen systeem/programma, mezelf kan veranderen en als het ware kan 'herontwerpen' - zodat ik kan bestaan als een waarachtig 'uniek' levend wezen, en niet zomaar een gedachte en geloof dat ik 'uniek' ben in en als mijn 'persoonlijkheids-eigenschappen'.

Waarom de 'Paranoia van Intelligentie', en, wat is 'Paranoia' in de context van en met betrekking tot 'Intelligentie'? 'Paranoia' omdat, hoe 'intelligentie' op dit moment bestaat in en als de Menselijke Geest, een vorm van 'paranoia' is, een stoornis in de geest, een ziekte, een aandoening, een virus, een infectie - met andere woorden, iets waarin wij niet het zelf-creërende, zelf-sturende en zelf-bepalende principe zijn. Dit kan simpelweg vastgesteld worden door te beseffen dat alles dat in onze geest zit aan gedachten, aan wetenschap, aan kennis en informatie over onszelf, over de wereld en al wat bestaat nooit onze persoonlijke beslissing geweest is - al wat er bestaat in onze geest en gedachten is nooit op bewuste wijze door onszelf ondervonden, ontdekt, gecreëerd of vormgegeven, het is in ons 'geprogrammeerd'/'ingeprent' geweest, het kwam altijd 'ergens' vandaan, maar waar, dat kunnen we niet met duidelijkheid zeggen. Waar komen onze gedachten vandaan? Waar komt onze persoonlijkheid vandaan? Waar komt onze ervaring van onze wereld en realiteit vandaan?

Ik bedoel, is onze 'intelligentie', als namelijk onze gedachten, werkelijk 'intelligent', wanneer we niet eens precies kunnen zeggen waar het vandaan komt - met andere woorden, als wij niet kunnen zien of omschrijven waar onze 'intelligentie'/'gedachten'/'inzichten' vandaan komen en hoe het ontstaan is in onszelf, wil dat dan niet zeggen dat we geprogrammeerd zijn, dat onze 'intelligentie' het product is van een vorm van Hersenspoeling - waarin wie of wat dan ook die gedachten in ons geplant heeft en wij daar uiteindelijk het product van geworden zijn? Omdat, als wij zelf ook maar iets te maken zouden gehad hebben met de totstandkoming van onze 'intelligentie', dan zouden we tenminste moeten kunnen aantonen hoe precies wij onze gedachten zelf hebben gemanifesteerd in onszelf, waar onze inzichten vandaan komen en hoe onze geest functioneert.

En aangezien dit niet het geval is, aangezien onze 'wetenschappers', als zij die zichzelf het toppunt van de Menselijke Intelligentie zouden durven noemen, zelf berusten op de 'wetenschap' om hen te vertellen hoe hun eigen geest/'intelligentie' werkt/functioneert, wil dat zeggen dat er geen werkelijk inzicht bestaat in onszelf, en dat onze 'intelligentie' geen echte intelligentie is, maar eerder een voorgeprogrammeerd idee/geloofsysteem, zoals het geloof en de idee dat 'Gedachten meer waard zijn dan de fysieke realiteit, en dus, wanneer en als ik denk, dan ben ik superieur aan al wat hier bestaat'. Ik bedoel, dat is een voorgeprogrammeerd geloofsysteem, een idee dat op onderbewust niveau doorheen de menselijke evolutie/geschiedenis zich heeft vormgegeven in en als elke menselijke geest -- maar, is dat idee wel gebaseerd op Gezond Verstand? Gezond Verstand zijnde, als je kijkt naar de eigenlijke realiteit van wie wij zijn als menswezens hier op aarde - zou je werkelijk durven zeggen dat ons gedrag, onze interactie met onszelf, elkaar en onze omgeving op welke manier dan ook 'superieur' is, of net 'Inferieur'?

Dit is nog zo'n feit dat aantoont hoe dat wat in onze geest bestaat, als onze gedachten, ideëen en geloofsystemen niet werkelijk is of kan zijn omdat het het precies tegenovergestelde is van de eigenlijke realiteit die HIER bestaat - en, als onze gedachten/'intelligentie', Echt zou zijn, dan zou het tenminste gebaseerd moeten zijn op en in lijn moeten staan met de Echte Realiteit, en zou het dus niet het Tegenovergestelde mogen zijn. Ik bedoel, als onze gedachten en intelligentie, als dat wat er omgaat in onze geest, in dat wat we doorgaans 'onszelf' noemen, werkelijk Onszelf zou zijn en werkelijk onze eigen creatie zou zijn, dan zou het logischerwijze in lijn moeten staan met de realiteit die we hier zien vlak voor onze ogen, een realiteit die aantoont en laat zien, op elk vlak, in elk moment en op elke manier, dat de Mens op aarde een Inferieur wezen is en bestaat op een Inferieure manier -- waardoor dus, het geloof in onze geest dat de mens net 'Superieur' is, duidelijk ergens anders vandaan komt, uit de menselijke geschiedenis, van de voorgaande generaties van mensen - hetgeen aantoont dat onze zogezegde 'intelligentie' een voorgeprogrammeerd ontwerp is, een 'systeem' van kennis en informatie dat we in onszelf hebben laten programmeren vanaf we kinderen waren, omdat wij zelf nooit richting gegeven hebben aan onszelf, we hebben ons altijd laten doen, we hebben ons laten 'opvoeden' en 'onderwijzen' en 'onderwerpen' en 'begeleiden'/'besturen'/'richting-geven' - wij hebben ons laten vertellen en Wijsmaken dat wij als Menswezen 'Superieur' zijn aan het Leven omdat we 'Denken', terwijl het in de realiteit net andersom is.


Wordt Vervolgd in Dag 383

Dag 287: De Leugen van het 'Recht op Onderwijs'

Deze blog is een verderzetting van "Dag 286: Is 'Onderwijs voor Iedereen' een Schijn-Mensenrecht?" en maakt deel uit van een Blog-Serie die handelt over het Onderzoeken en herdefinieren van de Mensenrechten - in functie van de Gelijk Leven Stichting die als Doel heeft een Samen-Leving te creëren op aarde waarin de Mensenrechten GELEEFD worden in en als onze dagelijkse Realiteit.

Voor Context, zie:
"Dag 267: Mensenrechten en de Gelijk Leven Stichting"
"Dag 268: Een rECHTzetting van de MensenrECHTen"
"Dag 269: Zijn de Mensenrechten een Illusie?"
"Dag 270: Hoe kunnen Mensenrechten bestaan als ze niet in Mij Bestaan?"
"Dag 271: Hoe kunnen Mensenrechten bestaan wanneer Politiek en Economie Gescheiden zijn?"
"Dag 272: Bestaat Politiek wel in Afscheiding van Economie?"
"Dag 273: De Uitvoering van de Mensenrechten is volgens de Wetten van de Natuur"
"Dag 274: Er is geen Krijgen zonder Geven"
"Dag 275: Waarom zien we 'rechten' en 'plichten' als 'beloning' en 'straf'?"
"Dag 276: Wie verantwoordelijkheid neemt voor Het Leven LEEFT de Mensenrechten"
"Dag 277: Rechten voor de Gehersenspoelden"
"Dag 278: Is Vrijheid van Meningsuiting een Basisrecht?"
"Dag 279: Is Vrijheid van Meningsuiting wel een 'Recht' als ik niet begrijp waar mijn Mening vandaan   Komt?"
 "Dag 280: Wil je Rechten, dan moet je Betalen!"
 "Dag 281: Bestaat 'Rechtvaardigheid' wanneer je 'Rechten' bepaald worden door Geld?"
 "Dag 282: Het Recht om Arm te zijn en te Sterven, Dat heb je!"
 "Dag 283: Hoe Dragen Mensenrechten Organisaties bij tot de Schending van de Mensenrechten?"
 "Dag 284: De Mensenrechten Organisaties zijn Marjonetten van onze Onwetendheid"
 "Dag 285: Mensenrechten Organisaties Vechten tegen de Bierkaai"



ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te geloven dat de mensenrechten bestaan elke keer dat ik hoor dat al die arme kinderen in India en Afrika 'gratis' onderwijs krijgen, en te denken dat 'alles goed is in de wereld'

ik vergeef mezefl dat ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd de stelling dat elk kind onderwijs krijgt in deze wereld te hebben gebruikt als een excuus om weg te kijken van de realiteit en te GELOVEN dat alles goed en rechtvaardig is in de wereld en dat er 'hoop' is -- zodat ik me kan bezig houden met mijn persoonlijke verlangens en mijn persoonlijke interesses in MIJN leven

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd stil te staan bij hoe de realiteit werkt, en de tijd te nemen om te onderzoeken hoe de wereld echt in elkaar zit, door het FEIT in te zien dat de mensenrechten NIET geëerd worden in deze wereld, kinderen sterven massaal van de honger, worden uitgehuwelijkt, verkracht, verkocht en misbruikt

en dus ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat het feit dat zogezegd alle kinderen ter wereld onderwijs hebben absoluut niets verandert aan de situaties die echt verandering nodig hebben, zoals het feit dat ze niet kunnen overleven, dat ze geen dak boven hun hoofd hebben, geen eten, geen drinken, geen proper water en geen medische ondersteuning --- en dat daarom het 'onderwijs' dat ze krijgen compleet irrelevant en overbodig is

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te geloven wat de mensenrechten organisaties vertellen, dat als kinderen onderwijs hebben, dat ze dan een leven kunnen opbouwen omdat ze een diploma zullen hebben waarmee ze dan op de één of andere manier werk mee kunnen vinden - omdat ik nooit zelf heb stilgestaan bij hoe het systeem eigenlijk werkt, en bij het feit dat het al dan niet hebben van een diploma niet de oorzaak is van armoede en deprivatie -- de reden waarom zoveel mensen geen geld en dus geen middelen hebben in deze wereld is omdat het systeem ontworpen is om een kleine elite te hebben die genieten van een consumptiemaatschappij en een luxueuze, overdadige levensstijl, waardoor er een meerderheid van 'slaven' nodig is om al de producten te maken aan zeer lage lonen - en dus, zelfs wanneer de armen in Afrika en India een diploma kunnen verkrijgen, zullen ze tot de vaststelling komen dat het systeem geen jobs heeft voor hen omdat al de welvaartsposities al ingenomen zijn

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te geloven dat 'een diploma hebben' gelijk staat aan 'successvol zijn' en 'veel geld verdienen', omdat mij dat zo ingefluisterd geweest is door mijn familie, het schoolsysteem en de samenleving - in de plaats van in te zien dat een geloof is dat enkel 'bestaat' om goed te praten en te rechtvaardigen dat zoveel mensen en kinderen in deze wereld niets hebben en amper kunnen leven, omdat ze 'tenminste onderwijs hebben', alsof dat alles goed maakt --- in de plaats van te kijken naar de eigenlijke realiteit, en in te zien dat dat onderwijs nooit echt iets heeft verandert, en dat het altijd de uitzonderingen van mensen die wel successvol geworden zijn die eruit gehaald worden als 'voorbeeld' en zogezegd 'bewijs' dat het systeem werkt, maar dat het in wezen de meerderheid is die op geen enkele manier echt geholpen is met 'onderwijs'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat onderwijs enkel 'werkt' voor mensen die in een systeem leven waarin ze al ondersteuning krijgen van hun omgeving, een systeem dat hen kansen geeft, een systeem waarin ze de mogelijkheid hebben om zichzelf uit te drukken en 'hun passie te volgen' en 'te doen wat ze graag doen', een welvarend systeem -- maar dat mensen in arme derdewereld-landen niet eens de kans krijgen om hun diploma om te zetten in een lucratieve activiteit omdat hun omgeving en het systeem waarin ze bestaan hen daar niet in ondersteunt, omdat alle mensen om hen heen ook arm zijn en omdat een bedrijf nu eenmaal consumenten nodig heeft om winst te maken --- en dat dus dat ééndimensionele idee dat 'een diploma hebben' gelijk staat aan 'successvol' en 'rijk' worden een leugen is die verteld wordt aan mensen in eerstewereld-landen zodat wij het systeem, waaruit enkel wij voordeel halen, kunnen goedpraten voor onszelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat onderwijs enkel slaven van het systeem probeert te maken, en dat onderwijs enkel wordt 'geëerd' als een 'mensenrecht', omdat onderwijs, samen met godsdienst, de manier is waarop het systeem mensen brainwasht om het systeem te aanvaarden zoals het is en 'onderdanig' en 'gehoorzaam' te worden aan het systeem --- zodat mensen in armoede zich nooit werkelijk vragen zullen stellen bij hoe deze wereld eigenlijk in elkaar zit en waarom er zoveel ongelijkheid bestaat en dus nooit zullen inzien dat er geen gerechtigheid bestaat en dat de armoede waarin ze zich bevinden niet 'hun schuld' is

ik vergeef mezelf dat ik mezefl nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat het in de belangen van de grote bedrijven op aarde is om enkel onderwijs te realiseren als een 'basis-recht' - omdat de menselijke geest geprogrammeerd kan worden door middel van onderwijs, net zoals de geest van de mensen in de eerstewereld-landen geprogrammeerd is via onderwijs om de schrijnende ongelijkheid in het systeem te aanvaarden en toe te staan --- en dat, als de wereld werkelijk zou geven om de mensenrechten, dan zouden de eerste en voornaamste mensenrechten de materiele en fysieke rechten zijn, zoals onderdak, voeding, proper water en medische ondersteuning, zodat mensen tenminste kunnen LEVEN .... en dan pas onderwijs

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat onderwijs dat afkomstig is van een systeem dat duidelijk niet werkelijk geeft om het leven van de armen en gedepriveerden in deze wereld, niet te betrouwen is omdat dat onderwijs in één lijn staat met en afkomstig is van het systeem dat mensen in armoede en situaties van misbruik, ongelijkheid en onrechtvaardigheid plaatst in de eerste plaats --- en dat daarom, het systeem eerst zal moeten bewijzen aan mensen dat het werkelijk geeft om het leven, door eerst en vooral de materiele basisrechten zoals onderdak, voeding, proper water en medische ondersteuning te voorzien, vooraleer het onderwijs kan produceren dat betrouwbaar is en dat ook bestaat ter ondersteuning van het leven


Wordt vervolgd in Dag 288
 

Dag 284: De Mensenrechten Organisaties zijn Marjonetten van onze Onwetendheid

Dit is een verderzetting van "Dag 283: Hoe Dragen Mensenrechten Organisaties bij tot de Schending van de Mensenrechten?" en maakt deel uit van een Blog-Serie die handelt over het Onderzoeken en herdefinieren van de Mensenrechten - in functie van de Gelijk Leven Stichting die als Doel heeft een Samen-Leving te creëren op aarde waarin de Mensenrechten GELEEFD worden in en als onze dagelijkse Realiteit.

Voor Context, zie:
"Dag 267: Mensenrechten en de Gelijk Leven Stichting"
"Dag 268: Een rECHTzetting van de MensenrECHTen"
"Dag 269: Zijn de Mensenrechten een Illusie?"
"Dag 270: Hoe kunnen Mensenrechten bestaan als ze niet in Mij Bestaan?"
"Dag 271: Hoe kunnen Mensenrechten bestaan wanneer Politiek en Economie Gescheiden zijn?"
"Dag 272: Bestaat Politiek wel in Afscheiding van Economie?"
"Dag 273: De Uitvoering van de Mensenrechten is volgens de Wetten van de Natuur"
"Dag 274: Er is geen Krijgen zonder Geven"
"Dag 275: Waarom zien we 'rechten' en 'plichten' als 'beloning' en 'straf'?"
"Dag 276: Wie verantwoordelijkheid neemt voor Het Leven LEEFT de Mensenrechten"
"Dag 277: Rechten voor de Gehersenspoelden"
"Dag 278: Is Vrijheid van Meningsuiting een Basisrecht?"
"Dag 279: Is Vrijheid van Meningsuiting wel een 'Recht' als ik niet begrijp waar mijn Mening vandaan   Komt?"
 "Dag 280: Wil je Rechten, dan moet je Betalen!"
 "Dag 281: Bestaat 'Rechtvaardigheid' wanneer je 'Rechten' bepaald worden door Geld?"
 "Dag 282: Het Recht om Arm te zijn en te Sterven, Dat heb je!"


 ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat de mensenrechten organisaties nooit een politiek standpunt hebben ingenomen, en nooit werkelijk de aandacht van de mens wijzen op de economische structuren die het echte onderliggende probleem en oorzaak zijn van schendingen van de mensenrechten - maar eerder de mens willen 'respecteren' in zijn 'verlangens' en zijn 'levensstijl', om geld te kunnen verdienen door middel van donaties te krijgen van mensen, hetgeen impliceert dat die mensenrechten organisaties enkel geinteresseerd zijn in geld en niet werkelijk in het absoluut veranderen van de basis van het systeem op aarde om een betere wereld te creëren voor allen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat het feit dat de mensenrechten organisaties geen moeite doen om de mens in de 'eerstewereld-landen' te onderwijzen over hoe het economische systeem werkt dat aan de oorsprong ligt van de situaties van misbruik en uitbuiting en deprivatie in deze wereld, aantoont dat die organisaties niet werkelijk geinteresseerd zijn in het veranderen van de wereld en dus werkelijk van de mensenrechten een realiteit te maken --- maar dat ze een soort van 'stroman' zijn, een afleiding, een 'marjonet', bedoelt om de illusie te creëren dat de mensenrechten geëerd worden, terwijl het in de realiteit net het tegenovergestelde is -- aangezien de mensenrechten organisaties de mensen in de welvaartslanden een positief gevoel geven over 'de wereld' en op geen enkele manier aansporen om hun omgeving en de consequenties/impact van hun daden op de rest van de wereld te onderzoeken die in wezen het tegenovergestelde manifesteren van dat positieve gevoel dat ze hebben over zichzelf, waardoor ze dus nooit hun verantwoordelijkheid zullen inzien en nooit zullen opstaan om het systeem daadwerkelijk te veranderen zodat het het beste werkt voor allen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat de mensenrechten organisaties die zogezegd als doel hebben om toe te zien dat de mensenrechten geëerd worden in deze wereld, in wezen deel uitmaken van het systeem dat de mensenrechten op dagelijkse basis schendt en dat de reden is dat er een 'declaratie van de mensenrechten' opgesteld geweest is in de eerste plaats, en dat ze daarom duidelijk niet geintereseerd zijn om de mensenrechten op een werkelijke manier uit te voeren, maar om de mensenrechten eerder een 'commoditeit' te maken, een 'privilege-recht' --- waarin het lijden van mensen uitgebuit en gebruikt wordt om in te spelen op het schuldgevoel van de mensen in de eerstewereld-landen, om geld te verdienen dat dan weer mooi richting de grote bedrijven in deze wereld om de middelen te kopen die nodig zijn om mensen in de derdewereld-landen zogezegd te 'helpen' -- terwijl het geld dat de mensenrechten organisaties nooit genoeg zal zijn om iedereen werkelijk onvoorwaardelijk te ondersteunen en te voorzien van hun basisnoodzakelijkheden

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat de mensenrechten organisaties in wezen werken als een onderdeel van de grote bedrijven in deze wereld omdat dat ze met het geld dat ze inzamelen producten kopen van de bedrijven om voedselpakketten en 'overlevingsmiddelen' en medicijnen naar de derdewereld-landen te sturen, waardoor de bedrijven de enigen zijn die daar werkelijk voordeel uit halen - en hun 'hulp' uiteindelijk alleen maar resulteert in een verlenging van het lijden omdat ze op geen enkele manier een permanente oplossing bieden

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat hoe de mensenrechten organisaties te werk gaan is als een 'liefdadigheids-organisatie', die gebaseerd is op de idee dat de armoede, het misbruik en het lijden waarin de 'arme landen', de 'derdewereld-landen' zich in bevinden hun 'eigen schuld' is, en dat wij hier in het westen zo 'lief' en altruïstisch zijn dat we ons 'hardverdiende geld' willen opgeven voor hen, zomaar, 'gratis en voor niets' --- waarin wij ondersteund worden in een gevoel van superioriteit tegenover de 'derdewereld-landen' en waardoor wij op geen enkele manier inzien hoe het hele economische systeem en hoe landen in relatie staan met elkaar, gebaseerd is op ongelijkheid, en dat wij hier in het westen in feite het meeste misbruik maken van die voorbepaalde 'ongelijkheid' door niet te beseffen dat we evengoed zelf in een derdewereld-land geboren hadden kunnen worden en daardoor een leven zouden moeten doorstaan van onrechtvaardigheid, oneerlijkheid, misbruik en uitbuiting, zonder dat dat onze eigen 'keuze' zou geweest zijn -- en dat wij dus in werkelijkheid, omwille van het land en de economische positie waarin we geboren zijn, net het meest verantwoordelijk zijn voor wat er in de rest van de wereld gebeurt, en dat het de bedoeling is dat wij verantwoordelijkheid nemen voor de fouten die door de voorgaande generaties gemaakt zijn en dus het huidige systeem van ongelijkheid en misbruik 'recht zetten', in de plaats van onszelf te verschuilen achter zogezegde kinderlijke 'onschuld' als de 'onwetendheid' waarin/waarmee we geboren zijn, door te DELEN wat wij hebben en van de mensenrechten een realiteit te maken --- omdat wij hier in het westen, omwille van een geschiedenis aan slavernij en onderdrukking van het Zuiden, nu eenmaal de macht en dus de verantwoordelijkheid hebben om dat te doen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te geloven dat de mensenrechten organisaties een teken van 'altruïsme' en 'liefdadigheid' zijn van het westen - in de plaats van in te zien dat de mensenrechten organisaties opzettelijk als een 'liefdadigheids-organisatie' ontworpen zijn door de grote bedrijven in deze wereld om in te spelen op mijn GEVOELENS van superioriteit - zodat ik nooit voor mezelf zou stilstaan bij of zou onderzoeken hoe het economische/politieke systeem echt in elkaar zit en wat mijn plaats is in dat systeem, zodat ik dus ook nooit zou beseffen dat de armoede, de uitbuiting en het misbruik en de hongersnood in al die landen een direct resultaat is van mijn levensstijl hier in het westen, en van de misbruikende 'meester-slaaf' relaties die in de geschiedenis gevormd zijn tussen onze landen en die nu nog steeds impliciet onderhouden worden - en dat het dus mijn verantwoordelijkheid is om het systeem te veranderen tot een systeem dat de mensenrechten op elke manier eert en respecteerd voor elk mens één en gelijk --- omdat, als ik dat zou inzien dan zouden de huidige 'één procent' hun machtsstatus en rijkdom verliezen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd de mensenrechten organisaties te vertrouwen om de mensenrechten uit te voeren in deze wereld in mijn naam, en om al de 'negatieve' consequenties' van het menselijk systeem 'weg te vagen' uit mijn bewustzijn, zodat ik mij goed kan voelen over mezelf en zodat ik het gevoel kan hebben en kan geloven dat ik zelf niets hoef te doen-- en dat ik daarin mezelf heb toegestaan alle verantwoordelijkheid uit handen te geven

Wordt vervolgd in Dag 285

Dag 283: Hoe Dragen Mensenrechten Organisaties bij tot de Schending van de Mensenrechten?

Deze blog maakt deel uit van de Blog-Serie die handelt over het Onderzoeken en herdefinieren van de Mensenrechten - in functie van de Gelijk Leven Stichting die als Doel heeft een Samen-Leving te creëren op aarde waarin de Mensenrechten GELEEFD worden in en als onze dagelijkse Realiteit.

 Voor Context, Lees:
"Dag 267: Mensenrechten en de Gelijk Leven Stichting"
"Dag 268: Een rECHTzetting van de MensenrECHTen"
"Dag 269: Zijn de Mensenrechten een Illusie?"
"Dag 270: Hoe kunnen Mensenrechten bestaan als ze niet in Mij Bestaan?"
"Dag 271: Hoe kunnen Mensenrechten bestaan wanneer Politiek en Economie Gescheiden zijn?"
"Dag 272: Bestaat Politiek wel in Afscheiding van Economie?"
"Dag 273: De Uitvoering van de Mensenrechten is volgens de Wetten van de Natuur"
"Dag 274: Er is geen Krijgen zonder Geven"
"Dag 275: Waarom zien we 'rechten' en 'plichten' als 'beloning' en 'straf'?"
"Dag 276: Wie verantwoordelijkheid neemt voor Het Leven LEEFT de Mensenrechten"
"Dag 277: Rechten voor de Gehersenspoelden"
"Dag 278: Is Vrijheid van Meningsuiting een Basisrecht?"
"Dag 279: Is Vrijheid van Meningsuiting wel een 'Recht' als ik niet begrijp waar mijn Mening vandaan   Komt?"
 "Dag 280: Wil je Rechten, dan moet je Betalen!"
 "Dag 281: Bestaat 'Rechtvaardigheid' wanneer je 'Rechten' bepaald worden door Geld?"
 "Dag 282: Het Recht om Arm te zijn en te Sterven, Dat heb je!"


We hebben mensenrechtenOrganisaties in deze wereld, zoals Amnesty International, 11.11.11., UNICEF, Oxfam, enzovoort - organisaties die zogezegd instaan om ervoor te zorgen dat de mensenrechten in de wereld gerespecteerd worden. Maar wat ze doen is een fascinerend iets: ze zullen niet op politieke wijze een drukkingskracht worden die als doel heeft het hele economische en politieke landschap voor eens en voor altijd te veranderen, zodat de wereld op een structurele manier bestaat om een schending van de mensenrechten nagenoeg onmogelijk te maken.

Ze zullen mensen niet aansporen om de realiteit te onderzoeken en vragen te stellen bij hoe het komt in de eerste plaats dat we in onze maatschappij die zogezegd gebaseerd is op het politieke manifesto van de 'declaratie van de mensenrechten' zoveel organisaties nodig hebben die de ontelbare schendingen van die mensenrechten in deze wereld trachten aan te pakken, hetgeen nooit echt lukt omdat ze zich concentreren op het wegwerken van de symptomen en dus niet kijken naar de onderliggende ziekte, waardoor al wat ze doen uiteindelijk onvermijdelijk een druppels op een hete plaat zijn. En waarom is dat? Waarom is het dat die mensenrechten organisaties zich NIET bezighouden met het behandelen van de ziekte en de oorzaken/factoren die de ziekte gecreëerd hebben door bijvoorbeeld niet te laten weten aan mensen dat de schendingen van de mensenrechten niet zomaar bestaan omwille van een aantal hebberige en 'slechte' bedrijfsleiders die niet geven om een ander, maar dat die schendingen er zijn omwille van het economische en politieke systeem dat WIJ hebben toegestaan te bestaan en dat WIJ dagelijks ondersteunen in onze elke beweging/daad - en dat de ware oplossing voor het stoppen van de schendingen van de mensenrechten, is dat wij onszelf, onze levensstijl en onze politiek en economie veranderen?

WIJ zijn dus de oplossing om de schendingen van de mensenrechten te stoppen voor iedereen en alles hier op aarde, omwille van de relaties die WIJ dagelijks uitleven met onze directe omgeving, en omwille van de consequenties en gevolgen die die relaties creëren op de rest van het systeem in onze samenleving en in de wereld. En het is gezond verstand dat als WIJ weigeren te veranderen, dat niets in de wereld ooit zal veranderen. Als WIJ zelf niet genoeg geven om de mensenrechten, en om elk kind dat geboren wordt in deze wereld om onze relaties met onze omgeving en de impact/gevolgen van onze levensstijl op onze omgeving te onderzoeken en te veranderen tot wat het beste is voor de wereld , hoe kunnen we dan verwachten en geloven dat op de één of andere manier de 'mensenrechtenorganisaties' alles zullen 'oplossen' --- wanneer WIJ het probleem zijn?

Dus: waarom keren de mensenrechten organisaties zich niet tot ONS om ons te onderwijzen over hoe de wereld in elkaar zit, waarom en hoe de mensenrechten geschonden worden en hoe dat steeds een direct gevolg is van een economisch systeem dat misbruikende relaties creëert tussen landen en individuen, en dat het dus aan elk van ons is om op te staan en een statement te maken dat we dit systeem niet meer toestaan te bestaan en dat we, via onze participatie in dat systeem, het systeem en dus onszelf en hoe we in relatie staan met de rest van de wereld, zullen veranderen?

Bestaan de Mensenrechten Organisaties dan eigenlijk als onze 'stroman', ons 'PR-bedrijf' dat bestaat om aan de wereld de boodschap te geven dat we echt wel goede mensen zijn en dat we geven om wat er gebeurt in de wereld en dat we waarde hechten aan de 'mensenrechten', om in wezen de aandacht van de wereld af te leiden van het feit dat WIJ het probleem en de oorzaak van HUN lijden zijn en dat wij eigenlijk niet willen veranderen, we voelen ons te goed in onze comfortabele welvaardige levensstijl en dus hebben we 'geen zin' om de wereld te veranderen tot wat het beste is voor allen.

En dus hebben we er zelfs alle baat bij dat arme landen een miserabel en ondermaats onderwijssysteem hebben, zodat mensen nooit slim genoeg zullen worden om in te zien dat ze langs alle kanten geneukt worden in deze economische structuur en dat ze eigenlijk geen 'rechten' hebben omdat die 'rechten' onderhevig zijn aan GELD dat ze niet hebben, en zodat ze ons verhaaltje, waarin wij de reddende engelen zijn die hen zogezegd komen verlossen uit hun lijden met al onze 'organisaties' en dus niet de eigenlijke oorzaak, zullen eten als zoete koek.

Het is immers zo gemakkelijk voor ons om te doneren aan 'mensenrechten-organisaties' en ons dan goed te voelen en te geloven dat we 'geven om een ander' zonder enig inzicht te hebben in hoe het systeem werkt, en in hoe de mensenrechtenorganisaties opzettelijk niet ontworpen zijn om de oplossing te bieden maar zelfs bestaan om ons af te leiden van het feit dat WIJ het probleem zijn en dat WIJ onszelf en onze samenleving moeten veranderen - zodat we onze comfortabele superieure levensstijl niet moeten opgeven en onszelf kunnen verschuilen achter en rechtvaardigen met de stelling dat we 'het niet wisten'.


Voor zij die klaar zijn om verantwoordelijkheid te nemen voor deze wereld en zichzelf te onderwijzen, onderzoek Desteni en Equal Money - en lees vooral ook de Economic's Journey to Life

Dag 282: Het Recht om Arm te zijn en te Sterven, Dat heb je!

Dit is een verderzetting van "Dag 280: Wil je Rechten, dan moet je Betalen!" en "Dag 281: Bestaat 'Rechtvaardigheid' wanneer je 'Rechten' bepaald worden door Geld?"


ik besef en realiseer mij dat zolang rechten afhankelijk zijn van het 'recht-systeem' dat afhankelijk is van GELD, dat 'mensenrechten' niet kunnen bestaan voor elk mens gelijk en onvoorwaardelijk --- en dat die 'rechten' dus enkel gelden voor de 'rijken', die die rechten en het recht-systeem kunnen gebruiken om hun rijkdom te beschermen tegen de armen --- en dat het 'recht-systeem' dus in wezen de 'mensen-rechten' van de armen wegneemt in de plaats van schenkt omdat het recht systeem enkel werkt voor en door middel van zij die geld hebben om zichzelf te representeren en verdedigen in de 'recht-zaal'

ik besef en realiseer mij dat de mensenrechten nooit echt bestaan hebben als een 'geven-om' elk mens onvoorwaardelijk omdat het systeem dat het lijden in de levens van mensen produceerde nooit veranderd geweest is en omdat de 'machtshebbers', degenen die de macht hadden om het systeem daadwerkelijk structureel te veranderen, niet werkelijk gaven om de mensheid en dus de 'mensenrechten' hebben gecreëerd om 'het volk' wijs te maken dat 'alles ok' is en dat 'de wereld ok is' en dat er gewerkt wordt aan oplossingen --- terwijl zij hun superieure machtspositie kunnen blijven verzekeren

ik besef en realiseer mij dat mensenrechten niet echt kunnen zijn tenzij ze een structureel deel uitmaken van hoe het economische systeem werkt, op elk vlak en op elke manier, en tenzij ze de basis vormen van de systemen die het leven op aarde dirigeren --- en dat, zolang het huidige systeem van competitie, van winnaars en verliezers, een systeem dat niet onvoorwaardelijk geeft om het leven en dat niet geconstrueerd is op basis van het ondersteunen van het leven, blijft bestaan, zijn de mensenrechten een illusie die enkel 'bestaan' om de rijke mensen het gevoel te geven dat de wereld 'in orde' en 'ok' is en dat ze dus niets moeten doen om het lijden te stoppen dat ze dagelijks zien op het nieuws

ik stel mezelf tot doel om op te staan in deze wereld als een wezen dat werkelijk geeft om het leven en dat verantwoordelijkheid neemt voor het bestaan, en dat staat als een levend voorbeeld van wat het beste is voor allen --- zodat ik kan bijdragen tot het creëren van een systeem dat structureel gefundeerd is op een praktische uitvoering van de mensenrechten -- zodat geen enkel kind ter wereld ooit nog moet lijden

ik besef en realiseer mij dat de 'mensenrechtenorganisaties' in deze wereld niet werkelijk geven om de mensheid en niet werkelijk geinteresseerd zijn om te doen wat moet om van de mensenrechten en praktische realiteit te maken, omdat ze zich op geen enkele manier bezig houden met het ontwikkelen van een politieke oplossing, en in wezen werken op basis van de structuur van het huidige systeem met als doel het huidige systeem te laten bestaan en aan mensen de illusie te bieden dat er 'iets gedaan wordt' en dat alles dus ok is in de wereld, en om aan mensen het gevoel te geven dat ze niet echt moeten opstaan in deze wereld --- en dat daarom mensenrechtenorganisaties dus een creatie zijn van de Elite in deze wereld die er alles aan wil doen om hun machtspositie te behouden en om het huidige systeem intact te houden, omdat ze weten dat als mensen zouden beseffen welke 'onrechtvaardigheid' er werkelijk bestaat ten gevolge van dit systeem, en dat de mensen die de macht hebben in deze wereld daar absoluut niet om geven, dan zouden mensen opstaan en de wereld veranderen, en dan zou de elite hun macht en rijkdom verliezen

ik stel mezelf tot doel om het proces te bewandelen van het systeem te onderzoeken en praktische manieren te vinden waarop de mensenrechten een praktische realiteit kunnen worden voor elk mens, zoals altijd de bedoeling was - omdat ik besef dat het niet aanvaardbaar is dat er een elite bestaat in deze wereld die ALLES hebben, terwijl er kinderen omkomen van de honger, van dorst, van de kou of omwille van welke reden dan ook die te maken heeft met het feit dat ze niet genoeg middelen hebben om voor zichzelf te zorgen of dat hun ouders niet de middelen hebben om voor hen te zorgen --- en omdat ik besef dat die elite er op dit moment alles aan doet om de mensenrechten net NIET om te zetten in een praktische realiteit, omdat ze angst hebben dat zij dan minder grondstoffen en dus minder 'rijkdom' voor zichzelf zouden hebben

ik stel mezelf tot doel om aan te tonen dat het huidige systeem niet 'rechtvaardig' of 'correct' of 'juist' of aanvaardbaar is, op welke manier dan ook --- en dat de enige reden waarom we het blijven aanvaarden en waarom het blijft bestaan is omdat de mensen die geld hebben hun hebzuchtige aard verbergen achter allerlei 'rechtvaardigingen' en redeneringen om zichzelf ervan te overtuigen dat de huidige stand van zaken 'rechtvaardig' is en dat het om de één of andere reden 'rechtvaardig' is dat zij kunnen leven terwijl zoveel kinderen in deze wereld moeten sterven omdat zij niet willen DELEN

ik stel mezelf tot doel om aan te tonen dat wij in en als de menselijke samenleving, en vooral hier in het westen, de middelen, de kans en de mogelijkheid hebben om van de mensenrechten een politieke, werkelijke, praktische realiteit te maken voor elk mens op aarde, en om ervoor te zorgen dat geen enkel kind ooit nog moet lijden - en dat de enige reden dat we dat niet doen is omdat we onszelf hebben laten hersenspoelen met allerlei redenen, excuses en rechtvaardigingen om onszelf ervan te overtuigen dat we 'het niet kunnen', dat 'het onmogelijk is', dat we 'te zwak zijn' of 'te dom zijn' of 'maar mens zijn', etc..., waar we onszelf achter verschuilen, omdat we in wezen 'geen zin' hebben om op te staan uit angst dat we ons comfortabele leventje vol gewoontes moeten opgeven en dat we zelf iets zullen verliezen, ondanks het gezond verstand dat als we een wereld creëren die het beste is voor ALLEN, en die ELK MENS onvoorwaardelijk ondersteund, dat die wereld dan zowieso ook het beste zal zijn voor onszelf op elke manier