Dag 745: Mijn Toewijding aan (mijn) Desteni

Het klinkt misschien vreemd dat ik 'toegewijd' ben aan 'Desteni'. Het klinkt haast religieus. En wat voornamelijk interessant is om te onderzoeken is wat het precies is dat die 'toewijding' vreemd doet klinken. Het woord 'toewijding' brengt immers allerlei vooropgestelde ideëen, beelden en concepten naar boven in onze geest die voornamelijk verband houden met religieuze rituelen en praktijken die afkomstig zijn uit een tijdperk waarin de mens schijnbaar veel meer naïef, manipuleerbaard en bespeelbaar was dan nu. Een tijd van 'Godvrezendheid' en een devote 'toewijding' aan de principes van religie, zoals het Katholischisme bijvoorbeeld.

Wie spreekt in deze 'moderne tijd' immers nog van toegewijd zijn aan iets. Het is haast alsof toewijding op zich uit de mode gegaan is vanaf het concept atheïsme en 'pursuit of happiness' zijn intrede deed. Vanaf het voornamelijk belangrijk leek te zijn dat wij als mens, als individu, vooral niet toegewijd zijn, op geen enkel vlak. De pillaar van een consumptiemaatschappij is immers dat een mens niet leeft volgens principes of toewijding, maar eerder volgens gevoelens, verlangens en al wat in wezen bespeelbaar en manipuleerbaar is door zij die onderricht zijn in de technische hoedanigheden van hoe bespeelbaar de menselijke geest - vooral één die zich makkelijk laat leiden en sturen door gevoelens - in werkelijkheid is, zijnde bijvoorbeeld marketing experten.

Vanuit dat opzicht is het dan eigenaardig om op te merken hoe gelijkaardig de manier waarop we nu schijnbaar leven zonder 'toewijding' aan een God, religie of principe is aan de manier waarop mensen hun schijnbare toewijding aan God en Kerk beoefenden toen kerk en staat nog niet gescheiden waren. Bijde zijn in wezen hetzelfde, het ene is er gewoon meer open en eerlijk over dan het andere. Tegenwoordig lijken we graag te geloven van onszelf dat we NIET geloven in een God, en dat we met andere woorden zo naief en goedgelovig niet zijn als de mens van weleer. Het is echter die ontkenning van het feit dat wij als mens en hoe onze menselijke geest werkt en in elkaar zit in wezen niet veranderd zijn ondanks al de veranderingen in technologische en industriele vooruitgang dat ons dan tegelijkertijd zo'n makkelijk doelwit maakt om toch bespeeld en gemanipuleerd te worden zonder dat we het doorhebben. Het is in feite hetzelfde, het lijkt enkel anders.

 De toewijding die men eens beweerde te hebben is dus bevraaglijk aangezien die compleet leek te verdwijnen vanaf het moment de wereld om ons heen veranderde. Hoe echt kan toewijding immers zijn als we het zo snel opgeven. De toewijding aan een religie of God was met andere woorden geen echte toewijding maar eerder een soort volgzaamheid gebaseerd op angst en kortzichtigheid, net zoals in feite onze schijnbaar meer nuchtere kijk op het bestaan van een god ook gebabriceerd is door de wereld waarin we bestaan. Sta er maar eens bij stil en vraag je maar eens af: als jouw omgeving volledig anders geweest zou zijn vanaf je geboorte en als je in de plaats van individualisme en de pursuit of happiness eerder godvrezendheid had geleerd, zou je dan werkelijk zijn wie je nu bent en de meningen, opinies en ideëen hebben die je nu hebt? Of zou je je eerder volledig aanpassen aan je omgeving een een product worden van die omgeving? Ik weet dat het een uitdagende vraag is omdat dit zou impliceren dat wie jij bent of althans wie je denkt dat je bent, toch niet zo 'echt' is als je zou denken en dat is niet meteen een waarheid die makkelijk te aanvaarden zou zijn.

Wat toewijding echt is, is iets dat je pas kan ontdekken door toewijding zelf te creëeren. Als je kijkt naar de menselijke geschiedenis, kan je vaststellen dat toewijding aan een principe nooit echt bestaan heeft, met uitzondering van mischien een paar individuen hier en daar. Dus als ik zeg dat ik toegewijd ben aan Desteni, dan is het zeker niet het soort toewijding dat je kan vergelijken met hoe het in de menselijke geschiedenis ooit geleeft werd. Echte toewijding, dat is een beslissing die je maakt in elk moment. Het is Het ontwikkelen van integriteit als het binnenkijken in jezelf en jezelf afvragen wie je eigenlijk bent als levend wezen en waar je werkelijk voor staat.

Echte toewijding staat zeker niet gelijk aan volgzaamheid, naiviteit of goedgelovigheid, maar net in tegenstelling, het is een toewijding aan het leren kennen van wie jij eigenlijk bent en het verstevigen van je standvastigheid. Mijn toewijding aan Desteni is in wezen mijn toewijding aan mezelf een aan het ontwikkelen van een absoluut vertrouwen in mezelf zodat ik weet dat, waar ik mij ook bevind en hoe mijn omgeving ook mag veranderen,  ik zelf nooit zal veranderen.

Dag 630: Hoe zijn 'Moeilijke Personen' in Wezen Verborgen Geschenken?

Ik had een gesprek met iemand dat ik ervoer als 'moeilijk' in de zin dat de persoon in kwestie in een ervaring van besluitloosheid zat en ik niet wist wat te doen of te zeggen om de persoon uit dat punt te halen. Ik bedoel, het hele gesprek ging in feite over het wel of niet doen van iets, en het nut en de zin van het doen van dat iets, en het nut en de zin van het leven, etcetera.

En dan op het eind van het gesprek besefte ik dat we al die tijd aan het praten en mijmeren waren over het 'doen', dat we al die tijd in feite gespendeerd hadden kunnen hebben aan het daadwerkelijk doen van datgene waar we de zin van aan het bespreken waren. Vanaf het begin van het gesprek had ik simpelweg kunnen zeggen van 'hey, waarom doen we het niet gewoon?!', 'waarom beginnen we er niet gewoon aan?!'. Maar in de plaats daarvan liet ik mezelf meevoeren in een heel gesprek waarin ik die persoon probeerde te overtuigen van de 'zin' van het 'doen' van de specifieke taak. Een gesprek waar ik mezelf uiteindelijk uitgeput door voelde.

Ik voelde dat ik in een emotionele reactie was gegaan omdat ik druk in mijn hoofd ervoer, er stond een frons op mijn voorhoofd , er was spanning in mijn middenrif en ik was vaak aan het zuchten. En omdat ik van het gesprek een emotionele ervaring maakte, voelde ik mij nadien dan ook uitgeput.

Wanneer ik dan keek naar en onderzocht waarom het was dat ik reageerde, zag en besefte ik dat ik eigenlijk reageerde op een punt dat ik zag in de ander persoon dat ik herkende in mezelf. Een punt waar ik zelf ook vaak mee te maken heb in mezelf maar wat ik op dit moment in het gesprek met deze persoon niet meteen zag. Ik zag dat punt in hem, maar besefte niet dat de reden waarom ik reageerde op het punt in hem, is omdat het eigenlijk ook in mezelf bestaat en omdat het een punt is dat voor mezelf in feite ook nog steeds 'verborgen' is, in de zin van dat ik erin participeer en dat ik het aanvaard alsof het is 'wie ik ben'.

Dit punt zijnde het praten, en met andere woorden 'denken' en 'mijmeren' over het 'doen' van dingen, in de plaats van het gewoon te doen. En mezelf in feite tegenhouden en saboteren in mijn zelf-beweging en in het 'doen' van dingen, door eerder de neiging te hebben om te zitten en na te denken en in een soort van apatische staat te verkeren.

En dus, omdat ik mij zelf nog niet volledig gewaar was van hoe ik zelf in dit specifieke 'patroon' besta in mijn geest, reageerde ik op dat patroon dat ik herkende in een ander en had ik het gevoel dat ik niet goed wist hoe ermee om te gaan. Dus, net zoals ik met hem op het einde van ons gesprek besefte dat de oplossing tot dit patroon is om simpelweg de stap te zetten om te 'doen' in de plaats van erover na te denken en te praten en tijd te verspillen met het mijmeren over het 'nut' en de 'zin' van dingen, is dit ook de oplossing voor mezelf.

Ik ben dus zeer dankbaar dat ik dit patroon als het 'probleem' dat in mezelf bestaat en ook de 'oplossing' heb kunnen ontdekken door middel van dit gesprek met deze persoon maar ook door middel van het toepassen van zelf-eerlijkheid, zoals namelijk het besef dat wanneer ik reageer op iemand anders, en wanneer ik iemand anders ervaar als 'moeilijk', dan laat dit een punt zien dat in mezelf bestaat waar ik zelf nog geen oplossing voor gevonden heb en dat ik dus ervaar als 'moeilijk'. De persoon waar ik op reageer representeert als het ware enkel dit punt in mijn wereld. Deze 'moeilijke' momenten zijn dus als het ware een geschenk voor mezelf om te leren hoe ik bepaalde punten in mezelf kan veranderen en hoe ik oplossingen kan vinden voor problemen die ik ervaar.

Meer in de volgende blog...

Dag 529: De Eerste Stappen in het Proces van Zelf-Zuivering - Arrogantie is Inherent aan het Mens-Zijn

Dag 529: De Eerste Stappen in het Proces van Zelf-Zuivering 

Arrogantie is Inherent aan het Mens-Zijn

De praktische toepassing van het woord 'Nederigheid' is in het bewandelen van het proces van zelf-zuivering en zelf-verandering een zeer waardevol geschenk dat je aan jezelf geeft en dat verzekert dat je niet ergens in je geest verloren geraakt in een alternatieve dimensie waarin je denkt en gelooft dat je één of ander veranderd en verlicht wezen bent, maar dat je met je beide voeten op de grond blijft staan en jezelf in en als de fysieke realiteit ziet als wie je werkelijk bent.

Het is immers zo gemakkelijk om jezelf te verliezen in een beeld en een idee van jezelf in de geest. De geest is zeer vakkundig in het  creëren van ideëen en in het overtuigen van jezelf dat dat is 'wie je werkelijk bent'.  In het begin van mijn proces was ik er bijvoorbeeld van overtuigd dat ik wist wat het wil zeggen om zelf-eerlijk te zijn, en om mezelf te realiseren als het leven zelf, en één en gelijk te zijn met al wat bestaat --- maar, naarmate ik verder wandelde in mijn proces, liet ik die ideëen stuk voor stuk gaan omdat ik begon te beseffen  dat het eigenlijk de arrogantie van de geest was waarin ik bezeten was in en als een geloof dat ik in en als mijn geest superieur ben aan de realiteit. IK heb het antwoord, IK weet het beter.

Hoe we de arrogantie van de geest aan het werk kunnen zien in onze dagelijkse realiteit is in de grote structuren van onze samenleving, zoals ons schoolsysteem, politieke systeem, economische en rechtsysteem - maar ook in de kleinere structuren waar we ons leven in schikken, zoals de familiale structuur en sociale structuren. Wat hebben ze allemaal gelijk? Iedereen en alles in en als de menselijke samenleving en het menselijk bestaan denkt en gelooft en heeft de idee dat hij/zij/we  superieur zijn aan de realiteit. Ik bedoel, als je die structuren onderzoekt zal je opmerken dat elke structuur gebaseerd is op de vooropstelling  dat 'hoe ik de realiteit zie, is hoe de realiteit is'.

Kijk maar naar hoe een leerkracht en een ouder een kind opvoedt, en de dingen die we onze kinderen vertellen. Hoe de wetenschap zichzelf presenteert als een alwetend en superieure instelling, hoe religie precies hetzelfde doet. Hoe culturen met elkaar in gevecht gaan omdat ze beiden hun manier van leven willen opdringen aan de ander. Hoe de politiek in conflict ligt met zichzelf omdat mensen hun eigen mening hebben over wat goed en slecht en juist en fout is en verwachten dat al de andere mensen die mening volgen. Hoe de medische wereld in conflict ligt met de 'alternatieve geneeswijzen' omdat ze niet willen aanvaarden dat er misschien ook andere oplossingen kunnen zijn -- en hoe we zelf bestaan in ons individuele leven op een voorspelbare, routineuze wijze omdat we niet willen overwegen dat 'het leven' misschien meer is dan hoe wij ons persoonlijk vanbinnen voelen.

Dat zijn allemaal tekenen van hoe arrogantie een inherente eigenschap is van hoe wij als mens bestaan in al de verschillende dimensies van ons bestaan hier op aarde - arrogantie in de vorm van dat we specifieke definities van 'het leven' en van 'het bestaan' en van 'onszelf' belichamen en nooit overwegen dat we onszelf misschien vastgezet hebben in een zeer gelimiteerd intern construct van ideëen en ervaringen, genaamd de Menselijke Geest, en daarin missen wat 'Het Leven' werkelijk is en kan zijn.

Dit is ook hoe die arrogantie in het begin van mijn proces mij saboteerde in mijn vermogen om 'verder te zien dan mijn neus lang is', omdat ik erop vertrouwde dat hoe ik mezelf intern ervoer in en als mijn gedachten, en emotionele/gevoelens reacties het enige was wat echt bestond en dat er niet meer was dan dat, en dat dus elk van mijn persoonlijke interne reacties compleet 'gerechtvaardigd' was. Het was pas wanneer ik in mezelf durfde loslaten van die rigide structuur in en van mijn geest, dat ik begon te zien en te overwegen dat er zoveel meer is dat Hier bestaat in en als het Leven om mij heen zowel als in mezelf dan ik ooit had kunnen denken, en dat ik zelf ook zoveel meer ben en kan zijn dan hoe ik mezelf doorheen mijn leven steeds gedefineerd had.

Wordt Vervolgd in Dag 530

Dag 382: De Paranoia van Intelligentie en de Leugen van Superioriteit

Dit is een verderzetting van:
"Dag 378: Bestaat het 'IK' wel Werkelijk?"
"Dag 379: Is mijn Thuis in het Kasteel van mijn Gedachten?"
"Dag 380: Is Intelligentie in werkelijkheid Angst?"
"Dag 381: Intelligentie getransformeerd van een Ervaring tot een Praktische Toepassing"

Vanaf Dag 378 ben ik begonnen aan een Serie over de Paranoia van Intelligentie, naar aanleiding van een Eqafe Interview dat ik beluisterd had, "My Intelligence is my Only Friend - Life Review", één van de vele Life-Review Interviews op Eqafe waarin ik een aspect/eigenschap van mezelf dat ik heb toegestaan te ontwikkelen in mezelf doorheen mijn leven herkende -- waarin, ik deze Life Review interviews uitermate ondersteunend vindt in het:

Ten eerste, zien, beseffen en begrijpen hoe elk klein deeltje van mezelf dat ik benoem en definieer als 'wie ik ben', als mijn 'karakter', mijn 'persoonlijkheid' en mijn 'identiteit', in wezen een programma is - in de zin van dat het precies hetzelfde is in verschillende mensen in deze wereld. Waarin, in het beluisteren van sommige Life Reviews, zoals "My intelligence is my only friend", is de gelijkenis met mijn ervaring in mezelf zo griezelig dat het lijkt dat het mezelf is die ik hoor praten, alsof wie ik ben vanbinnen tegen mezelf praat in de vorm van een ander Mens. Waarin ik telkens moet inzien en beseffen dat werkelijk niets van mezelf echt 'uniek' is, behalve misschien mijn genetische code, maar wanneer het aankomt op persoonlijkheid, gedachten, ervaringen en identiteit, is het een specifiek voorontworpen programma dat zichzelf herhaalt in verschillende mensen in deze wereld --- dat is ook waarom het zo makkelijk is om mensen te 'labelen' en categoriseren in verschillende 'Stereotypen' en 'Persoonlijkheden' en 'karakters', die telkens terug lijken te komen in verschillende mensen die we tegenkomen in onze wereld - dus, waarom zouden we zelf anders zijn dan ook gewoon een voorgeprogrammeerd 'Stereotyp', 'voorspelbaar' programma/Systeem?

En ten tweede assisteert het beluisteren van deze intviews mij in het beseffen en realiseren hoe ik vanuit dat voorontworpen systeem/programma, mezelf kan veranderen en als het ware kan 'herontwerpen' - zodat ik kan bestaan als een waarachtig 'uniek' levend wezen, en niet zomaar een gedachte en geloof dat ik 'uniek' ben in en als mijn 'persoonlijkheids-eigenschappen'.

Waarom de 'Paranoia van Intelligentie', en, wat is 'Paranoia' in de context van en met betrekking tot 'Intelligentie'? 'Paranoia' omdat, hoe 'intelligentie' op dit moment bestaat in en als de Menselijke Geest, een vorm van 'paranoia' is, een stoornis in de geest, een ziekte, een aandoening, een virus, een infectie - met andere woorden, iets waarin wij niet het zelf-creërende, zelf-sturende en zelf-bepalende principe zijn. Dit kan simpelweg vastgesteld worden door te beseffen dat alles dat in onze geest zit aan gedachten, aan wetenschap, aan kennis en informatie over onszelf, over de wereld en al wat bestaat nooit onze persoonlijke beslissing geweest is - al wat er bestaat in onze geest en gedachten is nooit op bewuste wijze door onszelf ondervonden, ontdekt, gecreëerd of vormgegeven, het is in ons 'geprogrammeerd'/'ingeprent' geweest, het kwam altijd 'ergens' vandaan, maar waar, dat kunnen we niet met duidelijkheid zeggen. Waar komen onze gedachten vandaan? Waar komt onze persoonlijkheid vandaan? Waar komt onze ervaring van onze wereld en realiteit vandaan?

Ik bedoel, is onze 'intelligentie', als namelijk onze gedachten, werkelijk 'intelligent', wanneer we niet eens precies kunnen zeggen waar het vandaan komt - met andere woorden, als wij niet kunnen zien of omschrijven waar onze 'intelligentie'/'gedachten'/'inzichten' vandaan komen en hoe het ontstaan is in onszelf, wil dat dan niet zeggen dat we geprogrammeerd zijn, dat onze 'intelligentie' het product is van een vorm van Hersenspoeling - waarin wie of wat dan ook die gedachten in ons geplant heeft en wij daar uiteindelijk het product van geworden zijn? Omdat, als wij zelf ook maar iets te maken zouden gehad hebben met de totstandkoming van onze 'intelligentie', dan zouden we tenminste moeten kunnen aantonen hoe precies wij onze gedachten zelf hebben gemanifesteerd in onszelf, waar onze inzichten vandaan komen en hoe onze geest functioneert.

En aangezien dit niet het geval is, aangezien onze 'wetenschappers', als zij die zichzelf het toppunt van de Menselijke Intelligentie zouden durven noemen, zelf berusten op de 'wetenschap' om hen te vertellen hoe hun eigen geest/'intelligentie' werkt/functioneert, wil dat zeggen dat er geen werkelijk inzicht bestaat in onszelf, en dat onze 'intelligentie' geen echte intelligentie is, maar eerder een voorgeprogrammeerd idee/geloofsysteem, zoals het geloof en de idee dat 'Gedachten meer waard zijn dan de fysieke realiteit, en dus, wanneer en als ik denk, dan ben ik superieur aan al wat hier bestaat'. Ik bedoel, dat is een voorgeprogrammeerd geloofsysteem, een idee dat op onderbewust niveau doorheen de menselijke evolutie/geschiedenis zich heeft vormgegeven in en als elke menselijke geest -- maar, is dat idee wel gebaseerd op Gezond Verstand? Gezond Verstand zijnde, als je kijkt naar de eigenlijke realiteit van wie wij zijn als menswezens hier op aarde - zou je werkelijk durven zeggen dat ons gedrag, onze interactie met onszelf, elkaar en onze omgeving op welke manier dan ook 'superieur' is, of net 'Inferieur'?

Dit is nog zo'n feit dat aantoont hoe dat wat in onze geest bestaat, als onze gedachten, ideëen en geloofsystemen niet werkelijk is of kan zijn omdat het het precies tegenovergestelde is van de eigenlijke realiteit die HIER bestaat - en, als onze gedachten/'intelligentie', Echt zou zijn, dan zou het tenminste gebaseerd moeten zijn op en in lijn moeten staan met de Echte Realiteit, en zou het dus niet het Tegenovergestelde mogen zijn. Ik bedoel, als onze gedachten en intelligentie, als dat wat er omgaat in onze geest, in dat wat we doorgaans 'onszelf' noemen, werkelijk Onszelf zou zijn en werkelijk onze eigen creatie zou zijn, dan zou het logischerwijze in lijn moeten staan met de realiteit die we hier zien vlak voor onze ogen, een realiteit die aantoont en laat zien, op elk vlak, in elk moment en op elke manier, dat de Mens op aarde een Inferieur wezen is en bestaat op een Inferieure manier -- waardoor dus, het geloof in onze geest dat de mens net 'Superieur' is, duidelijk ergens anders vandaan komt, uit de menselijke geschiedenis, van de voorgaande generaties van mensen - hetgeen aantoont dat onze zogezegde 'intelligentie' een voorgeprogrammeerd ontwerp is, een 'systeem' van kennis en informatie dat we in onszelf hebben laten programmeren vanaf we kinderen waren, omdat wij zelf nooit richting gegeven hebben aan onszelf, we hebben ons altijd laten doen, we hebben ons laten 'opvoeden' en 'onderwijzen' en 'onderwerpen' en 'begeleiden'/'besturen'/'richting-geven' - wij hebben ons laten vertellen en Wijsmaken dat wij als Menswezen 'Superieur' zijn aan het Leven omdat we 'Denken', terwijl het in de realiteit net andersom is.


Wordt Vervolgd in Dag 383

Dag 225: Hoe intelligent is de Mens werkelijk?

Dit is een verderzetting van "Dag 224: Is het 'dom' om iets niet te weten?"


ik stel mezelf tot doel om, wanneer en als ik met mensen praat en ik zie het intelligentie personage opkomen, te stoppen en te ademen - en stabiel te blijven in en als mezelf door te beseffen dat 'intelligentie' als een beeld dat ik zie met mijn ogen niet echt is

ik stel mezelf tot doel om intelligentie toe te passen als een echte expressie van wie ik ben in en als mezelf - als het mezelf niet laten beinvloeden door wat mijn ogen zien, omdat ik besef dat alles van wie mensen zijn als wat ik zie, een illusie/leugen is, omdat mensen bestaan in een economisch systeem van competitie waarin ze hun expressie gebruiken als 'attributen' om de 'winnaar' te zijn en 'successvol' te worden door de mensen om zich heen te manipuleren/bespelen

ik besef dat elk mens dat functioneert in het huidige systeem en zich voordoet als een intelligent persoon, maar het huidige systeem kan goedpraten --- niet werkelijk 'intelligent' is en 'intelligentie' misbruikt als een uiterlijke presentatie in functie van persoonlijke glorie/success

ik stel mezelf tot doel om - wanneer en als ik met mensen praat en ik de angst zie opkomen om over te komen/beoordeeld te worden als 'dom', te stoppen en te ademen, en in te zien dat die angst enkel in mezelf bestaat omdat ik mezelf heb toegestaan mezelf te definieren in en als het 'intelligentie personage' waarin ik doe alsof ik superieur ben in mijn 'intelligentie' als een manipulatie techniek om aanzien/erkenning/respect/ondersteuning te krijgen van andere mensen --- waardoor ik de angst heb gemanifesteerd dat mensen de leugen zullen doorprikken en inzien dat ik helemaal niet 'superieur' ben als hoe ik mij voordoe

ik stel mezelf tot doel om, wanneer en als ik met mensen praat, en ik zie de gedachte/backchat opkomen in mijn geest dat zij 'slim/intelligent' zijn, te stoppen en te ademen, en in te zien dat ik mezelf heb laten misleiden/beinvloeden door wat ik zie met mijn ogen, en dat de 'intelligentie' die ik zogezegd 'zie' enkel een beoordeling is over het beeld dat ik zie met mijn ogen en niet werkelijk iets te maken heeft met de eigenlijke inhoud van de woorden die deze mensen spreken

ik stel mezelf tot doel om, wanneer en als ik met mensen praat en ik de ervaring van inferioriteit zie opkomen in mezelf en de backchat/gedachte dat ik 'niet zo slim/intelligent ben als hen', te stoppen en te ademen, en in te zien dat ik mezelf aan het laten misleiden ben door wat ik zie met mijn ogen --- ik blijf stabiel in mezelf in het besef dat ware intelligentie niets te maken heeft met het beeld dat ik zie met mijn ogen, maar enkel gezien/erkend kan worden in de woorden die mensen spreken als hun 'standpunt' in deze wereld --- en ik besef dat 'intelligentie' als een beoordeling gebaseerd op het beeld dat ik zie met mijn ogen, altijd een opzettelijke manipulatie is die enkel in het teken staat van het 'winnen' in de competitie van het economische systeem en op zich dus compleet waardeloos is, omdat het niet ter ondersteuning bestaat van het leven op aarde maar enkel van de persoonlijke verlangens naar persoonlijke glorie en success

ik stel mezelf tot doel om, wanneer en als ik angst zie opkomen om een vraag te stellen, en de gedachte/backchat dat 'ze zullen denken dat ik dom ben', te stoppen en te ademen, en in te zien dat die angst enkel bestaat vanuit persoonlijke verlangens naar success en roem/aanzien in deze samenleving/het systeem -- ik stel mezelf tot doel om deze angst te stoppen in mezelf en mezelf onvoorwaardelijk uitdrukken in en als zelf-eerlijkheid en mezelf daarin te ondersteunen in het ontwikkelen van mezelf in deze realiteit, om de realiteit te leren kennen door eerlijk te zijn met mezelf over het feit dat ik 'niets weet', omdat al het 'weten' in mezelf altijd aangenomen/aanvaardde kennis en informatie geweest is die ik nooit bevraagd of onderzocht heb

hierin stel ik mezelf tot doel om mezelf te ondersteunen in mijn proces van het opnieuw leren kennen van de realiteit vanuit de leegte/onschuld van mezelf - omdat ik inzie dat alles dat ik heb aanvaard in mezelf als 'mijn intelligentie', maar kennis en informatie is die ik blindelings heb aanvaard als 'waarheid', zonder zelf ooit enig inzicht te hebben gehad in hoe de realiteit werkelijk functionneert --- en dat ik dus al die aanvaardde kennis en informatie als 'intelligentie' volledig moet loslaten om voor de eerste keer vanuit en als wie ik werkelijk ben als HIER, voor mezelf te zien hoe alles werkt en wat alles wat HIER bestaat echt is

en hierin besef ik dat de angst om beoordeeld te worden als dom en de zelf-onderdrukking uit angst om beoordeeld te worden als dom, een opzettelijke zelf-sabotage is waarin ik mezelf opzettelijk dom houdt door mezelf tegen te houden in het stellen van de vragen die noodzakelijk zijn in het onderzoeken en leren kennen van de realiteit

Ik stel mezelf tot doel om nederigheid te oefenen als een expressie/toepassing van wie ik ben tegenover deze realiteit - en om dus niet mee te spelen in 'competitie' met mensen, maar om voor mezelf te achterhalen wat echt is en hoe de realiteit werkelijk in elkaar zit --- om de woorden die ik spreek op één lijn te plaatsen met wie ik ben in en als mezelf in en als zelf-eerlijkheid, als een levende statement in en als ware zelf-zekerheid

Dag 199: Is de Mens een Intelligent Wezen - of eerder Verloren in de Waan van het Ego?

Dit is een verderzetting van "Dag 198: Ik loop rechtop en ik praat -- Ik ben een Intelligent Wezen!"


 ik realiseer mij dat het feit dat ik rechtop loop en praat, geen bewijs of indicator is van mijn 'intelligentie'

ik stel mezelf tot doel om de definitie van 'intelligentie' die ik blindelings heb aanvaard in mezelf te onderzoeken en te herbekijken - in het besef dat ik steeds blindelings heb aanvaard dat ik een 'intelligent wezen' ben gewoon omdat ik een 'mens' ben, hetgeen ik gebruikt heb als een excuus om mij superieur te voelen, in en als het geloof dat ik een 'hoger bewustzijn' ben, maar dat ik nooit werkelijk enig inzicht heb gehad in wat 'intelligentie' echt betekent en wat de functie van deze 'intelligentie' is in het leven op aarde

ik stel mezelf tot doel om mezelf te herdefinieren van 'intelligentie' als een excuus om mij superieur te voelen en daarin elk gezond vestand in het leven op aarde te negeren - tot 'intelligentie' als een praktisch werkbaar begrip dat rekening houdt met wat echt is als het dagelijkse leven op aarde in en als het creëren van een wereld die het beste is voor elke levensvorm

ik stel mezelf tot doel om 'wetenschap' en 'wetenschappers' niet zomaar te aanvaarden als een zogezegd bewijs van 'intelligentie' als 'hoger bewustzijn', maar om altijd te kijken naar de praktische kant van die 'wetenschappelijke onderzoeken/bevindingen' in het besef dat ware intelligentie afgemeten wordt aan de hand van hoe wetenschappelijke onderzoeken/bevindingen bijdragen tot het ondersteunen, bouwen en creëren van een wereld die het beste is voor al het leven

ik stel mezelf tot doel om aan te tonen dat elke vorm van zogezegde 'intelligentie' compleet overbodig, waardeloos en nutteloos is als het niet praktisch is in het ondersteunen en creëren van een wereld die het beste is voor elk levend wezen

ik stel mezelf tot doel om te bestaan als een waarachtig intelligent wezen, als een wezen dat verantwoordelijkheid neemt voor haar omgeving, waar ik mij dan ook bevindt - een wezen dat aan zelf-onderzoek doet, om mezelf ervan te verzekeren dat ik niet zomaar besta/leef volgens aangenomen en gekopieerde kennis en informatie als geloofsystemen, omdat ik besef dat er steeds consequenties zijn aan mijn daden - en dat, als ik mezelf toesta te handelen op basis van GELOOF van goed/slecht, juist/fout en positief/negatief, ik in wezen bewijs dat ik geen interesse heb in het nemen van verantwoordelijkheid voor mijn bestaan als levend wezen op aarde en ik dus uiteindelijk consequenties zal manifesteren in en als het leven op aarde die niet het beste zijn voor allen

en ik stel mezelf tot doel om verantwoordelijkheid te nemen voor de consequenties van mijn daden, in en als ware 'intelligentie' - en daarin de mensheid uit te dagen om in te zien  hoe onze samenleving en de desastreuze gevolgen/consequenties van onze manier van leven het ultieme bewijs is dat wij nooit verantwoordelijkheid genomen hebben voor de consequenties van onze daden, en dat er daarom nooit zelfs één enkel werkelijk intelligent mens bestaan heeft --- en dat de mensheid enkel altijd heeft bestaan in en als de illusie van 'intelligentie' als de aangenomen en gekopieerde kennis van 'goed' en 'kwaad' in en als de menselijke geest als excuus om zich superieur te voelen tegenover de rest van het bestaan

ik stel mezelf tot doel om aan te tonen dat de enige werkelijk intelligente levensvormen hier aanwezig, de aarde, de dieren en het plantenrijk zijn - omdat zij de enigen zijn die hun plaats en functie realiseren en leven in het groter geheel van het 'leven op aarde' en die bestaan in en als het besef dat het leven op aarde een symbiotisch organisme is dat functioneert op basis van geven en nemen in en als eenheid en gelijkheid --- en dat de mens bij uitstek de minst intelligente levensvorm is die bestaat omdat de mens bestaat in en als 'individualisme', als een parasiet die zijn omgeving leegzuigt voor een ervaring van persoonlijke grootsheid, en zichzelf daarin boven zijn omgeving plaatst, zonder enig benul van het feit dat hij zonder die omgeving niet eens zou kunnen bestaan

ik besef, begrijp en realiseer mij dat echte 'intelligentie' in wezen 'zelf-onderzoek' is - vanuit het startpunt van het komen tot werkelijk inzicht in wie ik ben als het leven/bestaan zelf en wat hier bestaat als 'creatie' -- in en als het nemen van verantwoordelijkheid voor het feit dat ik HIER ben en het begrijpen dat daarom alles dat HIER bestaat, deel uitmaakt van mezelf

ik stel mij tot doel om 'intelligentie' te leven als de praktische toepassing van onvoorwaardelijk zelf-onderzoek en onderzoek van de realiteit als mezelf - omdat ik besef, begrijp en mij realiseer dat ik hier in en als deze realiteit besta en aldus het startpunt ben van al wat hier bestaat op dit moment en daarom verantwoordelijk ben voor al wat bestaat zoals het nu en hier bestaat --- hierin stel ik mij tot doel om 'intelligentie' als zelf-onderzoek te gebruiken en toe te passen in functie van het bewerkstelligen van een realiteit die het beste is voor elk levend wezen, in eenheid en gelijkheid met mezelf

ik besef, begrijp en realiseer mij dat echte 'intelligentie' het doorlopen van een proces van 'zelf-zuivering' is, als het realiseren van mezelf als één en gelijk met AL wat hier bestaat -- en aldus een volledig inzicht te hebben in wie ik ben als het BESTAAN --- om op die manier mezelf te manifesteren als een realiteit die de expressie/manifestatie is van wie ik werkelijk ben als vergeving, waarachtigheid, zelf-eerlijkheid, liefde, puurheid en integriteit --- omdat ik inzie, besef en begrijp dat het misbruik dat gemanifesteerd is in en als deze huidige realiteit, het resultaat/product is van de afscheiding als de geest/het ego die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf waarin ik als het bestaan/leven/creatie nooit verantwoordelijkheid heb genomen voor elk deel van mezelf in en als het bestaan

Dag 198: Ik loop rechtop en ik praat -- Ik ben een Intelligent Wezen!

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te geloven dat rechtop lopen en praten gelijk staat aan 'intelligentie'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd intelligentie te definieren in en als 'rechtop lopen en praten' als wat de mens onderscheidt van het dierenrijk - en daarin er blindelings vanuit te gaan dat ik een intelligent wezen ben, en dat geloof te gebruiken als rechtvaardiging voor al wat ik doe, alleen maar omdat ik een 'mens' ben

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd mijn bestaan als de mens en 'de mensheid' hier op aarde te onderzoeken en daarin voor mezelf stil te staan bij de werkelijke betekenis van 'intelligentie'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat de definitie van 'intelligentie' als 'hoger bewustzijn', een definitie is die bestaat in en als competitie - als het menselijk verlangen om zich een 'winnaar' en 'de beste' en 'beter dan' te voelen --- en dat het omwille van deze definitie van 'intelligentie' is waarin de mensheid zich heeft gedefinieerd, dat de mens niet op een harmonieuze en ondersteunende manier kan samenleven met de natuur en met elkaar/zichzelf hier op aarde

ik vergeef mezelf dat ik 'intelligentie' heb toegestaan en geaccepteerd te laten bestaan als een excuus voor de mensheid om te competeren en te vechten tegen elkaar en zich superieur te voelen -- door 'intelligentie' te definieren  in en als een polareit van 'hoger bewustzijn' en 'lager bewustzijn' - in de plaats van in te zien dat er enkel misbruik kan voortkomen uit deze definitie aangezien deze definitie enkel het EGO van de mens ondersteunt en voedt en dus niet het beste is voor al het leven op aarde

ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat een werkelijk intelligent wezen de werkelijkheid waarin hij zich bevindt zou onderzoeken om te bestaan/leven op een manier die het beste is voor de realiteit waarin hij zich bevindt en aldus zou zorgen voor de realiteit, in de plaats van zijn omgeving/realiteit te vernietigen, vervuilen en uit te buiten

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat het feit dat de idee dat er een 'God' bestaat die verantwoordelijk is voor deze realiteit, als een excuus dat mensen gebruiken om zelf geen verantwoordelijkheid te nemen voor deze wereld, in en als 'religie', aanvaard en toegelaten wordt in de 'menselijke samenleving', een bewijs is dat er geen enkel werkelijk 'intelligent' mens bestaat hier op aarde

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat ware 'intelligentie' niet gedefinieerd wordt door hoeveel onderzoeken en 'bevindingen' wetenschappers maken over deze wereld, of door hoeveel nieuwe kennis en informatie er gecreëerd wordt door wetenschappers en filosofen, maar door wat er met die kennis, informatie, bevindingen en onderzoeken uiteindelijk gedaan wordt - en dat het feit dat de wetenschap in de huidige menselijke samenleving hoofdzakelijk aangewend wordt voor het ondersteunen van een samenleving van overdadige consumptie die gebaseerd is op het vernietigen van de planeet en het uitbuiten van het merendeel van de mensheid en het dierenrijk, zonder enige functionele bijdrage aan het creëren van harmonieuze relaties tussen al het leven op aarde, een bewijs is dat 'wetenschap' in zijn huidige vorm en functie geen blijk/bewijs is van de 'intelligentie' van de mens, maar eerder van een absoluut gebrek aan gezond verstand

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat 'intelligentie' niets meer of minder is dan een reden/excuus voor mensen om te participeren in de 'Human Race' als het vechten om persoonlijke grootsheid/superioriteit, en dat het feit dat de mens zichzelf definieert in en als 'hoger bewustzijn' als zogezegd een 'intelligent wezen', enkel bewijst dat de mens het meest EGOïstische wezen is dat er bestaat, aangezien de mens in al zijn 'intelligentie' in staat is om andere wezens en levensvormen op aarde op te offeren voor persoonlijke glorie/grootsheid - en dat WARE intelligentie als GEZOND VERSTAND zegt dat een wezen dat geen zorg draagt voor of meewerkt met zijn omgeving, simpelweg niet thuishoort in die omgeving, en daarin dus alles behalve 'speciaal' of 'superieur' is, maar eerder 'overbodig'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te bestaan in en als de 'overbodigheid' van het menselijk ego, door mezelf te definieren als 'een intelligent wezen' in en als competitie als het persoonlijke verlangen naar de ervaring van superioriteit

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te bestaan in en als competitie en gevecht met al het leven op aarde door mezelf te definieren als 'een intelligent wezen' - en door 'intelligentie' te definieren in en als een polariteit van 'hoger bewustzijn' en 'lager bewustzijn' --- in de plaats van te bestaan in en als GEZOND VERSTAND als ware intelligentie die iets WAARD is, door WAARDE bij te dragen aan het leven op aarde als mijn omgeving in de plaats van mijn omgeving als de aarde te vernietigen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat het geloof dat ik als 'rechtop lopend, pratend en denkend mens' een 'intelligent wezen' ben, een GELOOFsysteem is dat ik blindelings heb aanvaard van voorgaande generaties als kennis en informatie over 'wie ik ben' - en dat het FEIT dat ik deze kennis zomaar blindelings aanvaard en gekopieerd heb als 'de waarheid' zonder zelf de realiteit te onderzoeken om voor mezelf te zien wat echt is en dus wie ik werkelijk ben, in wezen het bewijs is dat ik net het tegenovergestelde ben van een 'intelligent wezen', en dat ik duidelijk eerder liever dom en blind ben, in en als het blindelings volgen van en geloven in een 'hogere kracht' die mij zegt 'wie ik ben' en wat 'echt' is


wordt vervolgd in Dag 199