Dag 799: Wat is het Verruimen van je Zelf?

We kennen waarschijnlijk allen wel de uitdrukking "Verruim je geest", hetgeen duidt op het 'outside the box' denken en bepaalde vastgeroeste denkpatronen overstijgen zodat je tot nieuwe en verhelderende inzichten en realizaties kan komen. Wat wil het echter zeggen om je Zelf te verruimen? En wat is het verschil tussen het verruimen van je geest en het verruimen van je zelf?

Het primaire verschil ligt erin dat je in het verruimen van je geest louter je perceptie op je realiteit verandert. Je gaat een ander zicht hebben op dingen, maar het gebeurt nog steeds in JOUW geest. Zelf-verruiming gaat om het overstijgen van de afscheidingen en limitaties die we onszelf middels onze geest hebben opgelegd. Afscheidingen en limitaties die voornamelijk bestaan in hoe we ons Zelf in en als onze geest hebben gedefinieerd als een bepaalde 'identiteit' in deze wereld.

Zelf-verruiming houdt niet in dat we onze perceptie op de realiteit veranderen, maar dat we het concept 'perceptie' op zich overstijgen en onszelf realiseren ALS de realiteit, vanuit het inzicht en begrip dat we enkel werkelijk kunnen leren en dus onszelf kunnen verruimen als en wanneer we werkelijk in de schoenen van een ander kunnen zijn. En we kunnen pas werkelijk onvoorwaardelijk in de schoenen van een ander staan wanneer we onze 'zelf-definities' loslaten. Wanneer we onze persoonlijke gedachten, opinies, oordelen en percepties loslaten, namelijk die dingen die ons 'ik-bewustzijn' opmaken.

Het lijkt een beetje paradoxaal dat het verruimen van je Zelf in zekere zin wil zeggen dat je je 'Zelf' opgeeft. Het is echter niet zozeer een 'opgeven' als eerder een beseffen en begrijpen dat het 'ik' in en als je bewustzijn zeer gelimiteerd is aangezien het een geheel is aan gedachten en ervaringen die zich beperken tot jouw persoonlijke interne en externe omgeving en beleving.

Wat ik voor mezelf tot zover heb ontdekt in het leven en verkennen van het woord zelf-verruiming, is dat ik pas werkelijk kan veranderen en verruimen als en wanneer ik bereid ben om mijn bewustzijn, als mijn persoonlijke Zelf-beleving, op te geven. Het is immers mijn bewustzijn - mijn gedachten, gevoelens en emoties - die mij zo vaak belemmeren in mijn zelf-ontwikkeling. Het zijn mijn gedachten en reacties die middels beoordelingen, vergelijking, competitie, etc voor een afscheiding zorgen tussen 'anderen' en 'mezelf' waardoor ik nooit echt uitbreid en verruim in mijn zelf-expressie en -ervaring. Het is in het één worden met de wezens en de realiteit om mij heen, dat ik me kan realizeren dat ik zoveel meer en zoveel uitgebreider ben dan het 'ik' in mijn geest.

Dag 725: Raak je jezelf zoek in de Zoektocht naar Jezelf?

Deze blog is een verderzetting van Dag 724: Het aspect van zelf-verantwoordelijkheid in de ervaring van inferioriteit en specifiek op het punt van het veranderen van het gedachtenpatroon van competitie en vergelijking. Dit patroon is gebaseerd op een angst om 'minder' te zijn dan anderen en een verlangen om 'meer' te zijn. Het fascinerende aan dit patroon is dat je jezelf uiteindelijk verliest in die angst dat je minder bent en dat je daardoor die angst als het ware manifesteert.

Hoe meer je je immers zorgen maakt over wie je bent in vergelijking tot anderen, hoe minder je naar jezelf kijkt en voor jezelf zorgt en je eigen uniekheid, kracht en uitdrukking ontwikkelt. Voor je het weet zie je enkel hoe anderen 'zoveel beter' zijn dan jezelf wanneer je naar hen kijkt. Je ziet jezelf niet meer omdat je zoveel tijd besteed hebt aan het kijken naar anderen.

Wat ik bij mezelf gemerkt hebt wanneer het aankomt op dit patroon van vergelijking met anderen, is dat je het uiteindelijk zo gewend raakt om steeds je ogen (externe fysieke zowel als interne mentale ogen) te richten naar anderen, dat je het gevoel krijgt dat je jezelf zo snel en zo makkelijk verliest. Vanaf het moment dat je naar anderen buiten jezelf begint te kijken, verlies je jezelf immers even uit het oog. Als je dit dus vaak doet, raak je steeds verder en verder zoek in je eigen geest.

Ironisch genoeg geraak je zoek in de zoektocht naar jezelf. Wanneer je jezelf vergelijkt met anderen ben je in wezen op zoek naar je eigen identiteit. Je wil erachter komen 'wie je bent' in vergelijking met anderen. 'Ben ik meer?', 'ben ik minder?', 'zijn zij beter dan mij?', 'ben ik goed genoeg?', 'heb ik wat zij hebben?', enzovoort.

Je zoekt naar je plek in je wereld en omgeving en een 'definitie' van jezelf, maar daarin raak je jezelf net kwijt. Je beseft niet dat je eigenlijk simpelweg 'hier' bent, in de simpliciteit van je eigen ademhaling en fysieke aanwezigheid. Elke keer je in de gedachten gaat in je geest op zoek naar wie je bent in vergelijking met en relatie tot andere mensen, raak je voor een moment je gewaarzijn kwijt van wie je werkelijk bent als zijnde je eigenlijke gewaarzijn in het moment, je fysieke aanwezigheid in en van het moment.

Hoe meer je dan participeert in deze illusoire zoektocht van het zelf in het vergelijken van jezelf met anderen in je gedachten, des te meer je uiteindelijk het gevoel begint te krijgen dat je jezelf kwijt geraakt bent en dat je zelfs niet eens meer bestaat.

Wordt vervolgt in Dag 726

Dag 202: Aanwezige en Actieve aandacht Versus Passieve Aandacht

Dit is een verderzetting van "Dag 200: Zij is zoveel knapper dan ik"
en "Dag 201: Wie of wat bepaalt en stuurt mijn aandacht?"


ik besef dat ik, door 'aandacht' te hebben toegestaan te bestaan in mezelf in afscheiding van mezelf, aandacht heb toegestaan te bestaan als een mechanisme van controle - waarin ik mijn macht als levend wezen in deze wereld/realiteit heb weggegeven aan mijn omgeving -- omdat ik besef dat 'aandacht' gestuurd wordt door voorgeprogrammeerde kennis en informatie over goed/slecht, juist/fout en positief/negatief, in en als het programma van eigenbelang als persoonlijke overleving van de geest, en daarin gecreëerd is door mijn omgeving - en dat ik dus daarin mezelf heb toegestaan een organische robot te worden, door mezelf te hebben geïdentificeerd met door de gevoelens in mezelf als de sturende kracht van 'mijn aandacht'

ik stel mezelf tot doel om niet zomaar passief mijn ogen te laten sturen door energetische ervaringen in mezelf - maar om te kijken in en als en met gewaarzijn --- in het besef dat als ik kijk vanuit innerlijke ervaringen als gevoelens en emoties, ik enkel voorgeprogrammeerde kennis en informatie zie en dus niet de eigenlijke werkelijkheid als wat ze werkelijk is

ik stel mij tot doel om één en gelijk te staan met mijn 'aandacht', als het kijken naar de werkelijkheid die ik zie met mijn ogen zonder oordeel, zonder voorgeprogrammeerde kennis en informatie -- in en als het besef dat al wat ik denk te weten over wat 'echt' en 'goed/slecht, juist/fout en positief/negatief is, niet werkelijk iets te maken heeft met de realiteit maar enkel een persoonlijk 'referentiekader' is dat werkt op basis van persoonlijke overleving en eigenbelang waarin ik de realiteit categoriseer om 'mijn eigen wereldje' op te bouwen --- en dus stel ik mezelf hierin tot doel om de werkelijkheid te zien als wat ze werkelijk is, door HIER te ZIJN als een levende statement, stabiel en constant, niet beïnvloedbaar door wat ik zie met mijn ogen

ik stel mezelf tot doel om aanwezig te zijn in en als het 'kijken' met mijn ogen naar de realiteit - en daarin wat ik zie te onderzoeken in eenheid en gelijkheid met mezelf, en mezelf dus niet te laten misleiden/leiden door voorgeprogrammeerde energetische reacties op wat ik zie met mijn ogen --- en daarin mijn macht terug te nemen en op te staan in deze wereld als een zelf-verantwoordelijk wezen