Dag 768: waar je angst van hebt, is wat zich manifesteert

Met deze stelling "waar je angst van hebt, is wat zich manifesteert", verwijs ik niet meteen naar dingen die waarschijnlijk  aanvankelijk in ieders geest naar boven komen zoals angst dat je auto gestolen zal worden, angst om je huis of je geld te verliezen, angst om te sterven, enzovoort. Ik heb persoonlijk het vermogen niet om te zien of uit de doeken te doen hoe zulk'n angsten zich zouden manifesteren, dus ga ik hier in deze blog ook niet pogen te beweren dat als jij angst hebt om te sterven of angst dat je auto gestolen zal worden, dit ook zal plaatsnemen omwille van de angst.

Wel zal ik me toespitsen op de dimensie van het manifesteren van angst die ik bij mezelf heb waargenomen en ervaren en waarvan ik al wel kan zeggen dat ik zie hoe dat werkt. Deze welbepaalde dimensie speelt zich af op de bewuste, onderbewuste en onbewuste lagen van de geest, namelijk de niveaus in en delen van jezelf die je, mits enige oefening, zelf kan waarnemen.

En de angsten die op deze niveaus de macht hebben om zich onmiddellijk te manifesteren zijn bijvoorbeeld angst om afgewezen te worden, angst om beoordeeld te worden, angst om gepest te worden, en dergelijke. Dit zijn angsten die zich hoofdzakelijk als niet enkel en alleen in het veld van de waarneming afspelen. Het veld van de waarneming zijnde je eigen percepties, interpretaties, observaties en waarnemingen - met andere woorden: hoe jij zelf door jouw ogen de realiteit om je heen waarneemt. Deze angsten zullen dus vaak te maken hebben met hoe je jezelf ziet en hoe andere mensen je zien.

Wat ik bij mezelf gemerkt heb is dat zulk'n angsten zich in een kwestie van seconden manifesteren op drie niveaus: 1. in je denken en voelen, 2. in je waarnemen/perceptie en 3. in je gedrag en je fysieke werkelijkheid. Dit proces van manifestatie van je angst verloopt zo snel dat je niet zou doorhebben of zien dat het allemaal begint met één gedachte die opkomt in je achterhoofd. Enkel wanneer jij in jezelf vertraagt en de stappen doorneemt van de kettingreactie die plaatsvond in je geest zal je zien hoe jij als het ware je eigen angst gemanifesteerd hebt van het innerlijke en geestelijke rijk van je gedachten, naar de fysieke werkelijkheid.

Het probleem zit'm in het feit dat we doorgaans niet getraind zijn om ons gewaar te zijn van wat er in onze eigen geest gebeurt en hoe het is dat onze perceptie en ervaring van de realiteit die we zien gekleurd en gevormd wordt door wat er in onze geest opkomt, en hoe die perceptie en ervaring dan onze interactie met die omgeving stuurt en destengevolge leidt tot hoe die omgeving ook met onszelf omgaat.

In de blogs die volgen zal ik dieper ingaan op hoe het precies is dat angst zich kan manifesteren in onszelf en onze werkelijkheid.

Dag 725: Raak je jezelf zoek in de Zoektocht naar Jezelf?

Deze blog is een verderzetting van Dag 724: Het aspect van zelf-verantwoordelijkheid in de ervaring van inferioriteit en specifiek op het punt van het veranderen van het gedachtenpatroon van competitie en vergelijking. Dit patroon is gebaseerd op een angst om 'minder' te zijn dan anderen en een verlangen om 'meer' te zijn. Het fascinerende aan dit patroon is dat je jezelf uiteindelijk verliest in die angst dat je minder bent en dat je daardoor die angst als het ware manifesteert.

Hoe meer je je immers zorgen maakt over wie je bent in vergelijking tot anderen, hoe minder je naar jezelf kijkt en voor jezelf zorgt en je eigen uniekheid, kracht en uitdrukking ontwikkelt. Voor je het weet zie je enkel hoe anderen 'zoveel beter' zijn dan jezelf wanneer je naar hen kijkt. Je ziet jezelf niet meer omdat je zoveel tijd besteed hebt aan het kijken naar anderen.

Wat ik bij mezelf gemerkt hebt wanneer het aankomt op dit patroon van vergelijking met anderen, is dat je het uiteindelijk zo gewend raakt om steeds je ogen (externe fysieke zowel als interne mentale ogen) te richten naar anderen, dat je het gevoel krijgt dat je jezelf zo snel en zo makkelijk verliest. Vanaf het moment dat je naar anderen buiten jezelf begint te kijken, verlies je jezelf immers even uit het oog. Als je dit dus vaak doet, raak je steeds verder en verder zoek in je eigen geest.

Ironisch genoeg geraak je zoek in de zoektocht naar jezelf. Wanneer je jezelf vergelijkt met anderen ben je in wezen op zoek naar je eigen identiteit. Je wil erachter komen 'wie je bent' in vergelijking met anderen. 'Ben ik meer?', 'ben ik minder?', 'zijn zij beter dan mij?', 'ben ik goed genoeg?', 'heb ik wat zij hebben?', enzovoort.

Je zoekt naar je plek in je wereld en omgeving en een 'definitie' van jezelf, maar daarin raak je jezelf net kwijt. Je beseft niet dat je eigenlijk simpelweg 'hier' bent, in de simpliciteit van je eigen ademhaling en fysieke aanwezigheid. Elke keer je in de gedachten gaat in je geest op zoek naar wie je bent in vergelijking met en relatie tot andere mensen, raak je voor een moment je gewaarzijn kwijt van wie je werkelijk bent als zijnde je eigenlijke gewaarzijn in het moment, je fysieke aanwezigheid in en van het moment.

Hoe meer je dan participeert in deze illusoire zoektocht van het zelf in het vergelijken van jezelf met anderen in je gedachten, des te meer je uiteindelijk het gevoel begint te krijgen dat je jezelf kwijt geraakt bent en dat je zelfs niet eens meer bestaat.

Wordt vervolgt in Dag 726

Dag 664: Wat zich Openbaart wanneer je een gedachtenpatroon overstijgt

Een moment van zelf-verandering dat ik vandaag toepaste is wanneer ik met iemand in mijn omgeving praatte. Ze vertelde me over iemand die ze had ontmoet en die haar meteen op haar huwelijksfeest had uitgenodigt omdat ze haar zo tof vondt. Nu, in dit moment zou ik in het verleden, volgens mijn voorgeprogrammeerde reactie-patronen, in gedachten gaan in mijn geest waarin ik mezelf vergelijk met haar en denk van 'zoiets gebeurt nooit met mij, dat iemand mij spontaan uitnodigd omdat ze mij zo een toffe vinden', 'ik leg nooit zo gemakkelijk contact met mensen', 'waarom kan ik dat niet ervaren om zo gemakkelijk vrienden te maken en connecties ervaren met mensen', enzovoort…

De ervaring in mijn leven was één waarin ik mij steeds zeer defensief opstelde tegenover mensen en waarin ik mij heel snel gekwetst voelde door mensen en bijgevolg mezelf niet makkelijk deelde met of openstelde naar mensen toe. En gebaseerd op die ervaring zou ik in zulk een moment waarin iemand verteld over hoe zij zo makkelijk een relatie en connectie met iemand gelegd heeft, die haar dan spontaan uitnodigde op haar huwelijk, gereageerd hebben met dat patroon van vergelijking en een automatische zelf-definieering en beoordeling van mezelf als zijnde 'minder' dan haar, omdat ik zogezegd niet kan wat zij kan, als zijnde het makkelijk leggen van relaties met mensen.

In dit moment echter, zag ik dat patroon opkomen in mijn geest en in een fractie van een seconde maakte ik in mezelf de beslissing om dit keer dat patroon mijn ervaring in dat moment niet te laten overnemen, maar om eerder stabiel te blijven in mezelf. Stabiel in de zin van dat ik mij niet minderwaardig ga voelen, en ik ga me niet laten beïnvloeden in hoe ik mij voel vanbinnen door een voorgeprogrammeerd patroon van gedachten en emotionele reacties, ik blijf gewoon hier aanwezig in dit moment met mijn gewaarzijn.

Deze beslissing die zich openbaarde in mezelf was een resultaat van voorbereiding in de zin van het toepassen van mijn gereedschap van schrijven, zelf-vergeving en zelf-correctie in verband met het patroon van vergelijking en zelf-beoordeling - en dat is waardoor ik in dat moment die fractie van een seconde kon oppikken om de beslissing in mezelf te maken om niet de weg in te slaan die mijn geest voor mij had voorbereid, de weg van gedachten, zelf-beoordeling, vergelijking en emotionele ervaringen van minderwaardigheid, maar om eerder simpelweg te erkennen wat deze persoon tegen mij zegde zonder erop te gaan reageren en zonder het dus om te vormen tot een 'persoonlijk' punt waar ik binnenin mezelf een persoonlijke betekenis aan ga geven in de vorm van gedachten en emoties.

En het is door stabiel te blijven in dit moment en niet de weg te volgen van het voorgeprogrammeerde patroon, dat er ruimte in mezelf ontstond waardoor ik een nieuwe dimensie kon zien van hoe dat voorgeprogrammeerde patroon in mezelf bestaat. Die nieuwe dimensie die ontlook zal ik delen in de volgende blog, maar voor deze blog is het voldoende om te begrijpen hoe het is dat je enkel inzicht kan en zal ontwikkelen in jezelf en hoe je bestaat binnenin jezelf als en wanneer je in momenten die keuze maakt om niet in een bepaalde gedachtenpatroon en ervaring te stappen maar eerder stabiel te blijven in jezelf.

Het gereedschap om dat gewaarzijn en die stabiliteit in jezelf te kunnen beginnen creëren, kan je vinden via www.desteniiprocess.com