Dat 786: De Onderdrukkende Effecten van het Handhaven van "Eerlijkheid"

Iets dat ik vaak hoor van verschillende mensen in mijn omgeving is dat er zich in hun werkomgeving bepaalde scenarios afspelen waarin er afbreuk gedaan wordt aan de privileges die men soms geniet omwille van het concept 'eerlijkheid' en hoe het benaderd en toegepast wordt. En dit concept is iets dat we allemaal zullen herkennen - het is zelfs iets dat zich duidelijk heeft afgespeeld doorheen mijn leven in relatie tot autoriteitsfiguren.

We zullen allemaal wel het scenario herkennen - vooral wanneer we als kind broers en/of zussen hadden - waarin we iets ontzegt worden ten gevolge van een fout die een ander gemaakt had of omdat 'als jij dit of dat krijgt dan zal je broer of zus het ook willen en moeten we het hen ook geven'. Het is het fenomeen van over dezelfde kam geschoren worden in het principe van 'eerlijkheid', als het geloof dat elk individu gelijk behandeld moet worden in de zin van hetzelfde moet krijgen of ontkent worden. Dit houdt dan ook in dat iedereen zal lijden onder de fout van één enkel individu omdat die ene individu en de fout die zij begaan hadden gezien wordt als maatstaf voor iedereen en hoe iedereen behandeld zal worden.

Dit kan uiteindelijk leiden tot het opgeven en weglaten van dingen die het leven aangenamer maken in bepaalde situaties, aangezien er allerhande regels en regulaties worden opgesteld die dan opgelegd worden aan iedereen gewoon om situaties te vermijden die in feite gecreëerd waren door één individu of een klein aantal individuen. Deze aanpak wordt over het algemeen gehandhaafd in situaties waarin je groepen van mensen hebt die werken in een hierarchische structuur en door die structuur gecontroleerd trachten te worden, zoals school, werk en familie.

Deze definitie en toepassing van 'eerlijkheid' is echter niet wat best is aangezien het deze situaties duidelijk eerder limiteert en beperkt in de plaats van dat het individuen de ondersteuning en vrijheid geeft om zichzelf te kunnen ontplooien en om te groeien. Het is bijvoorbeeld gebaseerd op een principe van bestraffing, namelijk in het wegnemen of beperken van bepaalde omstandigheden teneinde te voorkomen dat bepaalde problemen opnieuw de kop zouden opsteken. Dit principe zorgt echter niet voor oplossingen. Het is de reden waarom veel criminelen die door het strafsysteem gaan, steeds in dezelfde cyclus van criminaliteit blijven steken in de plaats van dat ze groeien, veranderen, leren uit hun fouten en zichzelf ontplooiien.

Het systeem van bestraffing zorgt voor een beperking, limitatie en inkrimping van het menselijk potentieel om te groeien en te veranderen. Het zoekt niet naar oplossingen voor de problemen, noch naar het ontwikkelen van inzicht in hoe de problemen ontstaan in de eerste plaats, maar wil de problemen enkel onderdrukken of vermijden via regulering en beperking van vrijheid.

Daarnaast is deze toepassing van 'eerlijkheid' als in het 'over dezelfde kam scheren' van iedereen nog gebrekkig omdat het niet berust op gezond verstand. Het gaat ervan uit dat 'eerlijkheid' een eendimensioneel concept is - namelijk de idee dat iedereen hetzelfde krijgt en behandeld wordt - zonder dat daarin gezond verstand wordt toegepast in de zin van het erkennen van de nuances die elke situatie en elk individu onderscheiden en daardoor steeds een unieke toepassing vereisen. Het concept van 'eerlijkheid' is in deze zin als het ware een vorm van luiheid aangezien men in wezen de moeite niet wil doen om te onderzoeken zowel als aan te tonen hoe en waarom de één anders behandeld wordt dan de ander. Het is immers gemakkelijker om iedereen over dezelfde kam te scheren of elk persoon dezelfde schoen aan te passen, dan om de uniekheid van elkeen te zien en te erkennen en elk individu te ondersteunen en te benaderen op basis van die uniekheid en wat het beste zou zijn voor elk individu.

Dag 697: Wat je Zegt ben je Zelf! - De realiteit achter Beoordelingen

Ter verderzetting op Dag 696: Je Geest, een Politieke Arena? ga ik in deze blog verder op hoe en waarom het is dat wanneer je iemand ergens van beschuldigd, je vaak tegelijkertijd in feite precies hetzelfde aan het doen bent als waar je die ander van aan het beschuldigen bent.

In de voorgaande blog heb ik het voorbeeld aangehaald van het beoordelen en veroordelen van een groepje mensen omdat ze aan het roddelen zijn. Terwijl je hun roddelgedrag aan het veroordelen bent door meningen in je gedachten te creëren zoals 'dat doe je toch niet', 'roddelen is kinderachtig' en 'je bent arrogant en achterbaks als je roddelt', ben je dus - zoals ook besproken in Dag 696 - bezig met het zoeken naar ondersteuning voor je meningen van andere mensen, oftewel in je geest of in je fysieke realiteit.

Meningen is iets in onszelf waar we doorgaans erkenning of ondersteuning voor zoeken van anderen. Bijvoorbeeld deze meningen in relatie tot en over 'roddelgedrag', zoals de mening 'roddelen is kinderachtig', dat is een mening die veel mensen houden over roddelgedrag omdat het een collectief aanvaarde beoordeling is over een specifiek gedrag. En het zijn dit soort beoordelingen die een soort van sociale orde houden in de samenleving, wanneer de meeste mensen dezelfde meningen delen in verband met wat goed en slecht en juist en fout is.

Uiteraard zijn er ook veel verschillen van meningen, en dat is waarom we ons vaak maar met een specifiek aantal mensen gaan identificeren, mensen die dan onze 'vrienden' zijn, namelijk zij die onze meningen delen en ondersteunen en ons met andere woorden het gevoel geven dat onze persoonlijke mening ertoe doet, belangrijk is en vooral ook 'juist' is.

En als je dan eens goed kijkt naar wat je dan eigenlijk aan het doen bent wanneer je ondersteuning zoekt bij andere mensen voor jou mening over iemand, dan zal je misschien opmerken en beseffen dat dit precies hetzelfde is als roddelen. Dat is immers wat er gebeurt wanneer iemand roddelt, hij of zij is namelijk in dat moment ondersteuning aan het zoeken voor zijn/haar mening over de persoon waarover hij/zij aan het 'roddelen' is, teneinde die ene persoon te kunnen op de één of andere manier in het nauw drijven of buitensluiten of viseren.

En wanneer je de 'roddelaar' in jouw mening gaat beoordelen, dan doe je het hetzelfde omdat je dan ook die persoon in feite in het nauw probeert te drijven met je beoordelingen en beschuldigingen, je probeert hen te viseren en op de één of andere manier buiten te sluiten doordat jij je vinger naar hen wijst en zegt van 'JIJ hebt geroddelt' en 'JIJ gedraagt je kinderachtig'. En die mening kan onschuldig aanvoelen omdat je zelf het gevoel hebt dat jij de goede persoon bent in deze situatie omdat jij een ander wijst op hun onheus  en ongepast gedrag, dus jij bent zogezegt degene die het goede voorheeft want jij wil gewoon dat die persoon stopt met roddelen en stopt met het kwetsen van anderen door dat roddelgedrag.

Maar je ziet niet dat de manier waarop je dat doet eigenlijk juist hetzelfde is als 'roddelen', het is gewoon anders verpakt. En daarin ligt vaak het gevaar, in hoe we dingen verpakken voor onszelf, omdat we dan vaak niet zien dat wij net hetzelfde doen als waar we anderen soms van beschuldigen, het ziet er aan het oppervlak gewoon anders uit.

Dag 487: Vrouwen die Mannen Haten

Ik heb mij doorheen mijn leven en mijn ontwikkeling en opgroeiing als meisje en vrouw in deze wereld heel vaak heel kwaad gevoeld in mijn geest tegenover 'Mannen'. En niet zomaar één man in het bijzonder, maar 'alle mannen'. Ik maakte vaak stellingen in mijn geest zoals 'mannen zijn niet te vertrouwen' en 'mannen geven nooit echt om mij' en 'mannen zullen mij gewoon misbruiken', 'mannen hebben geen respect voor vrouwen', enzovoort.

Stuk voor stuk stellingen en statements waarin ik mezelf als vrouw in feite machteloos opstel tegenover 'de man' - omdat, als ik die stellingen eens goed bekijk en onderzoek, dan zie ik dat er eigenlijk verwachtingen en verlangens achter schuilgaan die in mezelf bestaan tegenover mannen. Bijvoorbeeld, achter de stelling 'mannen zijn niet te vertrouwen', ligt de verwachting en het verlangen om mijn vertrouwen in mannen te plaatsen. Achter de stelling 'mannen geven nooit om mij', ligt de verwachting en het verlangen dat mannen om mij zouden geven. Achter de stelling 'mannen zullen mij gewoon misbruiken', ligt het verlangen dat mannen voor mij zouden zorgen -- en achter de stelling 'mannen hebben geen respect voor vrouwen', ligt het verlangen om respect te krijgen van mannen.

Omdat ik mij altijd kwaad, en zelfs woedend, gevoeld heb tegenover 'mannen' - heb ik nooit ingezien dat er inderdaad persoonlijke verwachtingen en verlangens schuil gaan achter al die beschuldigingen tegenover 'mannen'. En dat ik mij enkel een slachtoffer en machteloos voel tegenover mannen en 'wat ze mij zogezegd allemaal aandoen', omdat ik in de eerste plaats mijn macht heb weggegeven aan al die verlangens en omdat ik bijvoorbeeld al die dingen die ik van mannen verwacht en verlang, zoals respect, ondersteuning, aanvaarding en liefde, nooit aan mezelf gegeven heb.

Ik bedoel, het is dat idee in mijn geest dat mannen zogezegd al de schuld dragen van waarom het is dat ik mij zo hulpeloos en machteloos en emotioneel voel in mezelf in deze wereld - dat mij net in die positie van machteloosheid en hulpeloosheid plaatst --- omdat ik in feite in mezelf aanvaard heb dat ik niet van mezelf kan houden, dat ik geen respect voor mezelf kan hebben en dat ik mezelf niet kan ondersteunen - en dat ik dat allemaal van 'mannen' nodig heb.

Dus, uiteraard, vanaf het moment dat de 'man' waar ik mijn oog op heb laten vallen en waar ik dus al die liefde, aanvaarding, respect en ondersteuning van wil en verlang, mij laat vallen of zich niet uitdrukt tegenover mij zoals ik had verwacht -- dan komen de beschuldigingen aanzetten in mezelf, waarin ik van die algemene gegeneraliseerde  beschuldigende stellingen maak over 'mannen', zodat ik een excuus en een rechtvaardiging heb om mijn woede te kanaliseren naar hem toe en naar 'alle mannen' toe ---en zodat ik niet hoef in te zien en te beseffen dat die woede die ik ervaar in mezelf in wezen niets te maken heeft met wat 'mannen' al dan niet doen of wie ze al dan niet zijn, en zelfs niet met wat deze ene 'man' al dan niet gedaan heeft. Die woede ervaar ik omdat ik in de eerste plaats allerlei dingen heb verlangd, gewild en verwacht van hem die niet realistisch waren.

Ik had in de eerste plaats één of ander ideaalbeeld gevormd in verband met wat ik verwacht en wil van een relatie, en ik had dan de verwachting gemaakt dat hij zich daarnaar zou schikken en dat hij die spreekwoordelijke 'prins op het witte paard' zou zijn. Maar ik nam de tijd niet om hem te leren kennen volgens de realiteit van wie hij eigenlijk werkelijk is als individu in deze wereld. Ik wilde wat ik wilde en dus was ik niet geïnteresseerd in de Realiteit.

Dus, vroeg of laat komt die realiteit toch naar boven en blijkt dat al de ideëen die ik in mijn geest had opgebouwd over 'de relatie' en over wie hij is en wie 'wij' zijn een leugen zijn. En dan, in de plaats van verantwoordelijkheid te nemen voor de waanbeelden die ik in de eerste plaats gecreëerd had in mijn geest die aan het startpunt lagen van waarom en hoe het gekomen is dat alles nu in het water gevallen is, door eerlijk te zijn met mezelf en in te zien dat ik mijn persoonlijke verlangens probeerde op te leggen aan de realiteit en dat ik, door de realiteit te onderdrukken en te negeren, het einde van de illusie niet had zien aankomen --- in de plaats daarvan, kanaliseer ik mijn woede naar hem toe en beschuldig ik hem in mijn geest als 'de slechterik'.

En dan gebruik ik opzettelijk zo van die algemene stellingen over 'mannen', om te rechtvaardigen voor mezelf waarom het is dat ik kwaad wordt op hem in de plaats van in te zien dat ik eigenlijk kwaad ben op mezelf omdat ik mezelf heb voorgelogen. Omdat, 'mannen zijn slecht' en 'mannen zijn klootzakken', dus, daarom is het ok dat ik mijn woede richt naar 'mannen' in mijn geest.

Wat ik heb ingezien door het bewandelen van een proces van het corrigeren van mezelf in relatie tot mezelf en mijn leven en de wezens in mijn leven -- is dat ik, door mij kwaad te maken op 'mannen', mezelf heel verbitterd maak, omdat ik mezelf in wezen enkel aan het vullen ben met woede. Ik bedoel, dan maakt het niet uit of die woede al dan niet 'gerechtvaardigd' is, omdat, het punt blijft dat ik moet leven met wat ik in mezelf toelaat. Dus, als ik woede toesta te bestaan in mezelf, tegenover wie of wat dan ook, gerechtvaardigd of niet, dan is dat wat ik zal ervaren. Dan zal ik geen plezier meer beleven aan het leven en het feit dat ik besta en dan beroof ik mezelf van het leven zelf - hetgeen de reden is waarom ik in feite kwaad ben in de eerste plaats.

http://www.desteni.com

Dag 281: Bestaat 'Rechtvaardigheid' wanneer je 'Rechten' bepaald worden door Geld?

Dit is een verderzetting van "Dag 280: Wil je Rechten, dan moet je Betalen!" 

Deze blog maakt deel uit van de Blog-Serie die handelt over het Onderzoeken en herdefinieren van de Mensenrechten - in functie van de Gelijk Leven Stichting die als Doel heeft een Samen-Leving te creëren op aarde waarin de Mensenrechten GELEEFD worden in en als onze dagelijkse Realiteit.

Voor Context, Lees:
"Dag 267: Mensenrechten en de Gelijk Leven Stichting"
"Dag 268: Een rECHTzetting van de MensenrECHTen"
"Dag 269: Zijn de Mensenrechten een Illusie?"
"Dag 270: Hoe kunnen Mensenrechten bestaan als ze niet in Mij Bestaan?"
"Dag 271: Hoe kunnen Mensenrechten bestaan wanneer Politiek en Economie Gescheiden zijn?"
"Dag 272: Bestaat Politiek wel in Afscheiding van Economie?"
"Dag 273: De Uitvoering van de Mensenrechten is volgens de Wetten van de Natuur"
"Dag 274: Er is geen Krijgen zonder Geven"
"Dag 275: Waarom zien we 'rechten' en 'plichten' als 'beloning' en 'straf'?"
"Dag 276: Wie verantwoordelijkheid neemt voor Het Leven LEEFT de Mensenrechten"
"Dag 277: Rechten voor de Gehersenspoelden"
"Dag 278: Is Vrijheid van Meningsuiting een Basisrecht?"
"Dag 279: Is Vrijheid van Meningsuiting wel een 'Recht' als ik niet begrijp waar mijn Mening vandaan Komt?"


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd  niet in te zien dat enkel degenen die geld hebben in deze wereld 'rechten' hebben, aangezien die 'rechten' afhankelijk zijn van het 'recht-systeem' dat werkt op basis van geld, en enkel luistert naar zij die geld hebben voor een advocaat en om de legale procedures te bestuderen en betalen -- en dat de zogezegde 'mensenrechten' in de Declaratie van de UN enkel 'bestaan' om mensen de illusie te bieden dat er oplossingen zijn in deze wereld en dat het economische en politieke systeem niet gewoon een groepje rijke mensen zijn die koste wat kost hun rijkdom en macht willen behouden in het systeem, en dat die 'mensenrechten' er dus eigenlijk enkel zijn om ervoor te zorgen dat het hele systeem niet werkelijk structureel zou veranderen zodat elk mens gelijk bedeeld wordt, als wat werkelijk een uitvoering van de Mensenrechten zou zijn

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat als de 'politieke grootmachten' van de wereld werkelijk geïnteresseerd zouden zijn in het uitvoeren van de mensenrechten, dat ze het hele economische systeem volledig hergestructureerd zouden hebben zodat elk mens gelijk bedeeld wordt en geëerd wordt in zijn basis-rechten zoals die neergeschreven staan in de 'Declaratie van de Mensenrechten' --- en dat het feit dat die politieke instanties het huidige economische systeem dat in de eerste plaats verantwoordelijk was en de reden was voor de noodzaak aan 'mensenrechten' hebben laten bestaan, een teken is dat het nooit de bedoeling was om van de 'mensenrechten' een realiteit te maken, maar enkel om de 'bevolking' van de wereld het GEVOEL te geven dat er iets veranderd is, om de 'gemoederen' weer te bedaren

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat de 'Mensenrechten' altijd werden opgesteld of 'bijgewerkt' na een grote oorlog, als een reactie van angst voor een volgende oorlog --- waardoor de mensenrechten altijd werden opgesteld vanuit het startpunt om 'de vrede te bewaren', en dus niet vanuit het startpunt van werkelijk te doen wat het beste is voor allen op een echte praktische leefbare manier -- en dat de 'mensenrechten' daarom enkel woorden op papier zijn die niet op een praktische manier geleefd worden in het systeem, omdat het systeem dat de oorlogen doorheen de geschiedenis geproduceerd heeft, nooit structureel veranderd geweest is, aangezien het altijd de 'machtshebbers' waren, als degenen die hun positie van macht en rijkdom in het systeem wilden bewaren,  die de 'mensenrechten' hebben opgesteld -- en dat het daarom onvermijdelijk is dat er oorlogen blijven komen die meer en meer lijden produceren, omdat het huidige systeem altijd al gebaseerd geweest is op uitbuiting, misbruik en slavernij

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat er altijd een soort van 'declaratie van de mensenrechten' opgesteld geweest is na elke grote oorlog in een poging van de machtshebbers om het volk te 'bedaren' en 'gerust te stellen' en om het vertrouwen van het volk te herstellen in hun overheid door hen het gevoel te geven dat de overheid nu wel om hen geeft en dat alles zal veranderen, zonder dat er ooit werkelijk een structurele verandering heeft plaatsgevonden in het economisch systeem, de bezitters en de machtshebbers en zij die geld hebben in deze wereld zijn altijd mooi op hun plaats blijven zitten --- en dat het meer een 'vanzelfsprekend' gegeven is dat de economie een 'boost' krijgt na elke 'depressie'/'oorlog'/'recessie', waardoor het steeds LEEK ALSOF het systeem was 'veranderd' en ALSOF mensen plots meer 'rechten' en 'vrijheid' hadden, waardoor niemand ooit inzag dat het systeem dat de oorlog, het conflict en het lijden had gecreëerd in de eerste plaats nooit echt veranderd is, maar dat er enkel meer politieke 'gebakken lucht' was bijgekomen in de vorm van allerlei 'declaraties' en 'stellingen' die nooit echt in de praktijk worden uitgevoerd maar steeds een 'religie'/'ideologie' blijven om een positief GEVOEL te genereren in 'het volk' - en dat het dus onvermijdelijk is dat zolang het huidige systeem niet werkelijk structureel verandert om elk mens onvoorwaardelijk gelijk te bedelen en gebaseerd te zijn op het principe van Gelijkheid en Wederzijdse Ondersteuning, er oorlogen en conflict en lijden zullen blijven komen en escaleren omdat dat het gevolg is van het principe van 'meesters' en 'slaven', 'rijken' en 'armen' en 'winnaars' en 'verliezers' waar het huidige systeem op gebaseerd is

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat, ondanks de 'declaratie van de mensenrechten' waarin OP PAPIER elk mens zogezegd het recht heeft op bestaan en dus op de middelen om dat bestaan mogelijk te maken, in de realiteit dit recht niet beantwoord wordt omdat mensen enkel aanspraak kunnen maken op hun 'rechten' via het 'recht-systeem', dat werkt op basis van geld --- waardoor de 'armen', als dus degenen in deze wereld die hun 'rechten' het meest nodig hebben, gemarginaliseerd geraken en niet gezien of gehoord worden in en door het systeem omdat ze het geld niet hebben om te betalen voor advocaten of gerechtelijke procedures of de opvoeding/onderwijs om te begrijpen hoe het recht-systeem werkt --- terwijl de mensen in deze wereld die wel geld hebben GELOVEN dat 'mensenrechten' bestaan en dat de wereld 'rechtvaardig' is omdat ze niet inzien hoe het 'recht-systeem' ontworpen is om de rechten van zij die ze het meest nodig hebben te ontkennen door te werken op basis van GELD en door niet aan allen onvoorwaardelijk Gelijk geld te geven

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te geloven dat 'rechtvaardigheid' bestaat en dat de wereld 'rechtvaardig' is door te GELOVEN in de 'Mensenrechten' en door nooit te hebben ingezien hoe mensen ondermijnd worden in die 'basis-rechten' doordat het recht-systeem afhankelijk en afgescheiden is van het Economische Systeem, dat gebaseerd is op het medogenloze Principe van 'Overleving van de Sterksten' --- en nooit te hebben ingezien dat 'Rechtvaardigheid' daardoor gedefinieerd is in en als de Economische Principes van 'Overleving van de Sterken', waardoor ik mezelf heb toegestaan impliciet te aanvaarden dat de 'Armen' en dus de 'zwakkeren' in deze wereld geen echte 'Rechten' hebben, en dat 'Rechten' in deze wereld enkel bestaan voor de Rijken om te beschermen wat ze Hebben --- en dat de 'Mensenrechten' dus een leugen zijn die enkel bestaan in functie van het 'imago' van de wereld-leiders als zogezegde 'altruïstisch' ingestelde Wezens


Wordt Vervolgd in Dag 282

Dag 280: Wil je Rechten, dan moet je Betalen!

Dit is een verderzetting in de Blog-Serie die handelt over het Onderzoeken en herdefinieren van de Mensenrechten - in functie van de Gelijk Leven Stichting die als Doel heeft een Samen-Leving te creëren op aarde waarin de Mensenrechten GELEEFD worden in en als onze dagelijkse Realiteit.

Voor Context, Lees:
"Dag 267: Mensenrechten en de Gelijk Leven Stichting"
"Dag 268: Een rECHTzetting van de MensenrECHTen"
"Dag 269: Zijn de Mensenrechten een Illusie?"
"Dag 270: Hoe kunnen Mensenrechten bestaan als ze niet in Mij Bestaan?"
"Dag 271: Hoe kunnen Mensenrechten bestaan wanneer Politiek en Economie Gescheiden zijn?"
"Dag 272: Bestaat Politiek wel in Afscheiding van Economie?"
"Dag 273: De Uitvoering van de Mensenrechten is volgens de Wetten van de Natuur"
"Dag 274: Er is geen Krijgen zonder Geven"
"Dag 275: Waarom zien we 'rechten' en 'plichten' als 'beloning' en 'straf'?"
"Dag 276: Wie verantwoordelijkheid neemt voor Het Leven LEEFT de Mensenrechten"
"Dag 277: Rechten voor de Gehersenspoelden"
"Dag 278: Is Vrijheid van Meningsuiting een Basisrecht?"
"Dag 279: Is Vrijheid van Meningsuiting wel een 'Recht' als ik niet begrijp waar mijn Mening vandaan Komt?"

 "Ons RechtsSysteem bijvoorbeeld, werkt enkel via Geld en dus, eenmaal je zonder Geld zit is er Zeer Weinig dat je kan doen om je Rechten te Beschermen - en dat wil zeggen dat: de Rechten die Je Hebt niet werkelijk Rechten zijn, het zijn Rechten Onderhevig-aan Geld; hetgeen zou Indiceren dat er niet werkelijk, in de realiteit, Bestaande MensenRechten zijn in de Wereld. MensenRechten worden Enkel Gebruikt door Zij die al Hebben, om 'Wat ze Hebben' te Beschermen - Wat dit dan ook voor Consequenties en Effect zal hebben op Anderen die Niet in een Gelijke Positie staan." (Day 375: The Natural Learning Ability of the Human - Creation's Journey to Life)

Als je geld nodig hebt om een advocaat te betalen die voor het Gerechtshof gaat 'pleiten' voor 'jouw zaak' en jouw 'rechten' gaat 'verdedigen' --- hoe 'echt' zijn onze 'rechten' in deze wereld dan eigenlijk. Wil dit dan zeggen dat, zodra we zonder geld vallen, dat we onze zogezegde 'rechten' zoals ze neergeschreven zijn in de Grondwet en de 'Declaratie van de Mensenrechten', mogen vergeten. En wil dat dan ook zeggen dat schendingen van de mensenrechten niet gehoord worden tenzij mensen genoeg geld hebben om advocaten te betalen die hun 'zaak' ter Oren van het Gerecht brengen, en dat daarom Bedrijven en Rijke mensen die niet geven om een ander vrij spel krijgen om anderen te misbruiken en deze wereld uit te buiten en te misbruiken, omdat, zolang ze ervoor zorgen dat hun arbeiders net genoeg geld verdienen om te overleven, kunnen ze zich ervan verzekeren dat die Arbeiders nooit genoeg geld bijeen zullen rapen om aanspraak te maken op hun basisrecht op onderdak, proper water en voedsel via gerechtelijke middelen... omdat, als ze zelf niet opkomen voor hun rechten, zal niemand anders het doen.

En de hulporganisaties, zoals Amnesty International.... in hoeverre hebben zij het systeem van misbruik en consistente dagelijkse uitbuiting van mensen in deze wereld ooit echt kunnen veranderen? Ze blijven maar geld inzamelen om 'acties' te voeren en zogezegd te helpen', maar altijd op nieuw blijkt dat al dat geld niet genoeg was om echt een structureel verschil te maken in hoe overheden en/of bedrijven met Mensen omgaan, in hoe misbruik deel is gaan uitmaken van onze Economie. Omdat, de grote bedrijfsexecutieven hebben uiteraard honderd maal meer geld dan de hulporganisaties, en zullen dus de gerechtelijke stappen die de organisaties ondernemen in hun poging om 'een verschil te maken' op elke manier schaak zetten, waardoor de hulporganisaties uiteindelijk vooral veel geld verspillen aan dure advocaten en gerechtelijke procedures die pijnlijk lang blijven aanslepen en mensen in het Westen die doneren aan die organisaties het gevoel geven dat ze 'al zoveel geld gegeven hebben', maar de problemen en de schendingen van de mensenrechten blijven zich opstapelen in deze wereld -- en dus leggen mensen zich erbij neer dat het nu eenmaal niet beter kan, ondanks alle moeite die de hulporganisaties doen in onze naam en met 'ons geld'.

Als het uitvoeren van de mensenrechten iets is dat je zelf moet 'opeisen' en dat enkel kan wanneer je al geld hebt om een schending op 'officiele wijze' aan te klagen, wil dat dan niet zeggen dat het huidige systeem in wezen ontworpen is om opzettelijk een 'laag' van 'arme mensen' te creëren die dan  gemarginaliseerd worden tot het punt waarop ze niet gezien of gehoord worden en op geen enkele manier iets te zeggen hebben in het systeem, ondanks het feit dat ze de MEERDERHEID zijn, en dan in stilte lijdzaam 'verdwijnen'  --- om zo een klein groepje van 'elite' te behouden in deze wereld, als de MINDERHEID die al het geld en al de middelen heeft, terwijl de groter wordende groep 'armen' een soort van 'collaterale schade' is. Hoe kunnen wij nog steeds geloven dat we in een democratie leven wanneer het duidelijk is dat de meerderheid van mensen in deze wereld geen stem heeft in het systeem -- want, als het systeem werkelijk gebaseerd zou zijn op een democratisch stelsel van de 'macht aan de meerderheid', dan zouden de mensenrechten al lang een realiteit zijn, dan zou elk mens al lang onvoorwaardelijk onderdak, proper water, voeding en onderwijs krijgen.

Maar het huidige systeem is ontworpen om de macht aan de minderheid te behouden --- om de meerderheid, namelijk de ARMEN, opzettelijk geen stem te geven en dus geen drukkingskracht te geven in het systeem door de mensenrechten onderhevig te maken aan GELD, hetgeen wil zeggen dat de Mensenrechten nooit echt geweest zijn - en enkel bestaan op papier om Mensen het gevoel te geven dat het systeem om hen geeft en dat ze veilig zijn, en om te GELOVEN dat er werkelijk iets gedaan wordt aan het onnoembare lijden in deze wereld en daarin de realiteit van de situatie te negeren.


Wordt Vervolgd in Dag 281