Sunday, November 11, 2012

Dag 172: Het Kameleon Personage in een Relatie

Voor Context lees "Dag 165: Wat is een Relatie?"

Hier kijk ik naar hoe ik mezelf automatisch aanpas en verander om meer te lijken op mijn partner en om 'meer bij hem te passen' in een relatie - ik neem zijn interesses over, zijn muzieksmaak, zijn meningen en opinies, zijn visie op de wereld, en onderdruk mezelf daarin compleet, uit angst om hem te verliezen, uit angst om afgewezen te worden, uit angst dat hij me niet 'leuk' zal vinden.

Deze angst is het gevolg van het positieve gevoel dat ik ervoer in het begin, wanneer hij avances maakte naar mij toe en mij daarin liet weten dat hij 'mij ziet zitten', dat hij mij leuk en knap en sexy vindt, waarbij ik mij speciaal voelde en mij goed voelde over mezelf ('energetisch opgeladen') - en het is dat positieve gevoel dat ik niet wil verliezen. Wat compleet absurd is, is dat ik in de naam van dat positieve gevoel mezelf dan compleet ga veranderen in en als het Kameleon Personage totdat ik haast niet meer besta om toch maar dat GEVOEL niet te verliezen -- over verslaving/obsessie gesproken. En wat hierin interessant is, is dat dat positieve gevoel dat ik met het 'samenzijn met hem' verbonden heb en de angst om 'hem' te verliezen, in feite niets met 'hem' te maken heeft, maar enkel met 'het gevoel dat hij mij geeft over mezelf' in en als de 'speciale aandacht' die hij mij geeft door te zeggen dat hij mij graag ziet en hoe knap, sexy en leuk ik wel niet ben.

Dus waar ik werkelijk angst van heb is om het personage van 'knap, sexy en leuk' waarin ik mezelf heb gedefinieerd in relatie met hem te verliezen - om dus 'mezelf' te verliezen als wie ik kan geloven dat ik ben wanneer ik bij hem ben. De vraag die zich hier uiteraard opdringt is 'is dat wel echt wie ik ben?', want als dat is 'wie ik ben', hoe kan ik mezelf dan zomaar 'verliezen'? Was het niet maar een illusie, een geloof waar ik mij aan vastklampte in mijn zoektocht naar en verlangen om 'meer' te zijn/hebben/ervaren dan wie ik eigenlijk ben?

En een nog belangrijkere vraag: Waar in godsnaam komt dat verlangen om 'meer' te zijn vandaan? Waarom was ik in mijn ogen niet 'goed genoeg' als wie ik ben? Hierin zie ik dat mijn startpunt in het begin van onze relatie er één was van 'minder', van 'inferioriteit', van 'angst' - als een ervaring van 'wie ik ben' die ik meedroeg uit mijn kindertijd in relatie tot mijn omgeving -- in relatie tot mijn ouders, mijn familie, mijn leerkrachten op school en de samenleving, waarin ik nooit geleerd heb om mezelf te aanvaarden, te vertrouwen en te respecteren maar om mezelf te onderdrukken, te beoordelen en te vergelijken. En het is vanuit die ervaring van 'minder' dat ik een relatie gecreëerd heb met iemand in mijn 'volwassenheid' waarin ik mij 'meer' kon voelen, waarin ik het gevoel kon hebben dat ik wel iets waard ben, dat ik wel iets te zeggen heb en dat ik een 'volwaardig iemand' ben in deze wereld.

Maar ook dat was nooit echt omdat het maar een geloof was, gebaseerd op wat iemand tegen mij zei - net zoals de ervaring van 'minderwaardigheid' een geloof was gebaseerd op wat mijn omgeving tegen mij had gezegd tijdens mijn kindertijd.

En terwijl ik dus tijdens mijn kindertijd mezelf heb laten overtuigen dat 'wie ik ben' niet goed genoeg en minderwaardig is - heb ik nu in en als het Kameleon Personage in mijn relatie, mezelf getransformeerd tot een 'personage' dat erkenning zou krijgen van mijn partner, zodat ik het GEVOEL kon hebben dat ik 'wel iets waard ben' en 'wel goed genoeg ben' -- nooit beseffend dat 'wie ik ben' in deze relatie, nog steeds bestaat op basis van en als het resultaat en product van de 'minderwaardigheid' waarin ik mezelf had gedefinieerd in en als mijn verleden, waarin ik dus geloof dat ik niet echt kan zijn 'wie ik werkelijk ben' en mezelf moet veranderen en aanpassen om 'goed genoeg' bevonden te worden. Hetgeen wil zeggen dat ik zelfs in mijn relatie, waarin ik gedefinieerd werd als 'leuk, sexy en knap' en dus 'positief' en 'waardevol', eigenlijk het personage van 'minderwaardigheid' aan het voeden/ondersteunen was door te bestaan in en als het Kameleon Personage dat gebaseerd is op het niet aanvaarden van mezelf (en wanneer mijn partner het dan uiteindelijk uitmaakte met mij, was dit voor mij enkel een bevestiging dat ik blijkbaar werkelijk 'niet goed genoeg'/'minderwaardig' ben).

En wat hierin duidelijk wordt is dat dit hele gedoe draait rond één punt, namelijk 'wie andere mensen zeggen dat ik ben' als geloofsystemen over 'wie ik ben', hoe 'andere mensen' mij definieren, beoordelen en zien/interpreteren --- waarin ik mijn hele leven heb bestaan in en als geloofsystemen en definities/beoordelingen over 'wie ik ben', nu eens 'slecht'/'negatief'/'minderwaardig' en dan weer 'goed'/'positief'/'waardevol', maar nooit werkelijk mezelf geweest ben als het levend wezen dat ik ben dat HIER bestaat.

Dit is waar het programma van de menselijke geest als het 'ik-bewustzijn' als 'identiteits-vorming' op gebaseerd is, namelijk het 'spiegelen' van onszelf aan onze omgeving - waarin we een 'zelf-beeld' als een definitie/identificatie opmaken over 'wie we zijn' als 'mens' --- en 'relaties' spelen hierbij uiteraard een cruciale rol, omdat het is door middel van Relaties dat we gedefinieerd en beoordeeld worden en dus een 'identiteit' kunnen opbouwen die geconstrueerd is op basis van en door middel van 'woorden' die dan onze 'gedachten' worden in onze geest. (Voor véééél meer gedetailleerd en specifiek perspectief in deze kwestie van hoe de menselijke geest functioneert en gecreëerd is/wordt, stel ik voor om de "Quantum Mind Self Awareness" series te beluisteren)


Wordt vervolgd in Dag 173

Friday, November 9, 2012

Dag 171: Wat is Seks?

Dit is een verderzetting van "Dag 170: Seksualiteit en Seks in een Relatie"

ik besef dat ik  door seks  te gebruiken in en als een vlucht in een positieve ervaring enkel de angst als de negatieve ervaring verder manifesteer en voedt door geen verantwoordelijkheid te nemen voor wat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf
hierin stel ik mezelf tot doel om, wanneer en als ik het verlangen naar seks als een positief gevoel zie opkomen in mezelf, te stoppen en te ademen, en verantwoordelijkheid te nemen voor mezelf in en als het besef dat ik enkel een negatieve ervaring aan het manifesteren ben in mezelf en mijn realiteit door het proberen te onderdrukken en negeren


 ik stel mezelf tot doel om één en gelijk te staan met en als seksualiteit als een natuurlijke fysieke expressie van mezelf als het lichaam in en als het moment en mezelf te stoppen in het onderdrukken van seksualiteit als mezelf in en als het weggeven van mijn macht aan verlangen naar een positief gevoel dat ik heb verbonden met een beeld van 'seks' in mijn geest

wanneer en als ik beelden van 'seks' zie opkomen in mijn geest/gedachten, dan stop ik en ik adem, en ik sta mezelf niet toe te participeren in het volgen van en reageren met een ervaring van opwinding omdat ik besef dat deze ervaring een misleiding is waarin ik het gevoel heb  dat ik 'meer' wordt/ben/heb/krijg, terwijl ik mezelf hierin net 'minder' maak - door de negatieve gevoelens/ervaringen in mezelf te onderdrukken onder een positief gevoel, en mezelf dus een slaaf maak van die 'gevoelens/ervaringen' in mezelf

ik stel mezelf tot doel om één en gelijk te staan met 'seks' en 'seksualiteit' in mezelf door mezelf te stoppen in en als het verlangen naar seks als het zoeken naar een positieve oplading/gevoel/ervaring in het participeren in verbeelding en fantasie over seks - en hierin te stoppen met het weggeven van mijn macht aan energie als reacties op gedachten --- en om op te staan in en als mezelf in en als stabiliteit en constantheid in en als eenheid en gelijkheid met seksualiteit als een natuurlijke expressie van mezelf als het fysieke lichaam

ik stel mezelf tot doel om één en gelijk te staan met het negatieve in mezelf en er niet van proberen te vluchten in een positief gevoel als 'opwinding' en 'liefde' - en om mezelf te aanvaarden in en als de fysieke realiteit, in het besef dat de fysieke realiteit niet 'positief' noch 'negatief' is, ze is, als mezelf, gewoon HIER

Wednesday, November 7, 2012

Dag 170: Seksualiteit en Seks in een Relatie

Voor context lees "Dag 165: Wat is een Relatie?"

lees ook:
Dag 166: Zoeken naar Hulp in een Relatie
Dag 167: Enkel ik kan mezelf Redden
Dag 168: Uit de Duisternis van Mezelf naar het Licht van de Relatie
Dag 169: Een Relatie als expressie van Eenheid en Gelijkheid


Hier kijk ik naar het aspect van 'seksualiteit' en 'seks' in een Relatie en hoe ik mezelf heb toegestaan mezelf af te scheiden van seksualiteit als een natuurlijke expressie van mezelf als het fysieke lichaam door 'seksualiteit' te projecteren in en als beelden/verbeelding in mijn geest/gedachten van ik en mijn partner die seks hebben - waarin ik dan besta in en als verlangen om die beelden te 'ervaren' in en als een positieve energie van 'opwinding' die ik mezelf heb toegestaan te verbinden met die beelden -- waar dan manipulatief gedrag uit voorkomt waarin ik mijn expressie/mezelf onderdruk door mezelf/mijn expressie/gedrag te veranderen om mijn partner te manipuleren in zijn verlangens/gedachten/gevoelens/reacties tegenover mij zodat hij mij geeft wat ik wil, namelijk 'seks' als dat beeld in mijn geest.

Op deze manier heb ik mezelf toegestaan een slaaf te worden van het verlangen naar seks dat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf als hoe ik mezelf heb laten programmeren tijdens mijn kindertijd door al de beelden die ik zag op televisie en in de media en in mijn omgeving waarin ik de beelden van 'seks' die ik zag mijn mijn ogen 'ook te willen ervaren'

 Seks als een positieve energetische ervaring van 'opwinding' is hierin ook een vlucht geworden van de negatieve ervaringen in mezelf als ANGST - waarin ik dan, door te participeren in het verlangen naar seks, enkel die angst manifesteer en creëer en ondersteun in mezelf, in de plaats van er verantwoordelijkheid voor te nemen.


ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd een positieve energie van opwinding te verbinden met 'seks' beelden in mijn geest

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd deze ervaring van opwinding als een positieve energie te  gebruiken als een vlucht van de ANGST die ik ervaar in mezelf -- in de plaats van in te zien en te beseffen dat ik hierin enkel die angst verder manifesteer en voedt door geen verantwoordelijkheid te nemen voor wat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de negatieve ervaringen in mezelf van angst door ervan te willen vluchten in een positieve ervaring/opwinding in en als 'seks' in de plaats van er verantwoordelijkheid voor te nemen in en als het besef dat het mijn creatie is als wat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd geen verantwoordelijkheid te willen nemen voor de angst die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf als een negatieve energetische ervaring en hierin zelf-oneerlijk te zijn door te willen vluchten in een positieve ervaring in en als seks -- in de plaats van in te zien en te beseffen dat ik in deze 'vlucht', enkel de negatieve ervaringen manifesteer in mijn realiteit als de tegenpool van de positieve energie waarin ik mezelf heb toegestaan te participeren

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te participeren in en als verbeelding en fantasie over 'seks' om een positieve energie op te wekken in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de beelden van seks die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf door erop te reageren met een energetische ervaring van opwinding

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd een relatie te definieren in en als het verlangen naar seks als het willen vluchten van ANGST

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd een relatie te definieren in en als de energetische ervaring van opwinding in en als het verlangen naar seks

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van seksualiteit door seksualiteit te definieren in en als een beeld in mijn geest van een man en een vrouw , zoals ik en mijn partner, die seks hebben --- in de plaats van één en gelijk te staan met en als seksualiteit als een natuurlijke fysieke expressie van mezelf als het lichaam in en als het moment

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd 'seks' te herleiden tot een 'product' als 'iets' dat ik wil 'hebben' - en hierin nooit de consequenties te hebben ingezien op globale schaal, waarin 'seks' wordt verhandeld via geld en waarin vele wezens worden misbruikt in en als de 'seks-industrie' en in en als verkrachting en molestatie


Wordt vervolgd in Dag  171

Tuesday, November 6, 2012

Dag 169: Een Relatie als expressie van Eenheid en Gelijkheid

Dit is een verderzetting van "Dag 168: Uit de Duisternis van Mezelf naar het Licht van de Relatie"



ik besef dat de tegenstelling van 'licht' en 'duisternis' enkel bestaat als een zelf-onderdrukkings mechanisme waarin een relatie als zogezegde 'aanvaarding' en 'verbondenheid' en 'liefde' in wezen een verwerping is van mezelf als wie ik werkelijk ben als de duisternis en dus een illusie

ik stel mezelf tot doel om relaties te creëren als ondersteuning van zelf-inzicht en zelf-aanvaarding en niet van angst

ik stel mezelf tot doel om te staan/bestaan in en als eenheid en gelijkheid als licht en duister en niet in en als een energetische polariteit van positief en negatief maar in en als het besef dat ik het bestaan ben als al wat HIER is

 ik stel mezelf tot doel om zelf-eerlijk te zijn en te bestaan in en als het besef dat licht en duisternis in en als mezelf bestaan en dus één en gelijk zijn met mezelf en dat ik de beoordelingen van 'positief' en 'negatief' gebruikt heb om mezelf af te scheiden van mezelf als 'licht' en 'duisternis'

ik stel mezelf tot doel om verantwoordelijkheid te nemen door niet in te zien en te beseffen dat 'licht' en 'duisternis' niet echt bestaan, maar een polariteit is die ik in mezelf heb gecreëerd waarin ik mezelf heb afgescheiden van mezelf als het leven zelf en die ik heb aanvaard als 'de realiteit' - terwijl het in wezen maar de alternatieve onechte realiteit is van de geest als energetische ervaringen in en als gedachten, gevoelens en emoties

ik stel mezelf tot doel om, wanneer en als ik angst van de wereld/het systeem zie opkomen in mezelf, in de vorm van gedachten als beelden, te stoppen en te ademen - en mezelf niet toe te staan te reageren op die angst met het verlangen naar het 'licht' als een relatie als positieve gevoelens --- maar die angst als de negatieve ervaring te stoppen in mezelf door verantwoordelijkheid te nemen voor wat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf en in te zien dat 'de realiteit' en de 'angst van de realiteit' enkel bestaat in mezelf als de kennis en informatie die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf

ik stel mezelf tot doel om één en gelijk te staan met de duisternis in mezelf als de 'negatieve ervaringen/emoties' en er niet van weg te vluchten -- omdat ik besef dat ik, door te willen wegvluchten van de negatieve ervaringen, ik enkel die negatiefheid heb gemanifesteerd in en als de realiteit als het leven op aarde door er geen verantwoordelijkheid voor te nemen



Sunday, November 4, 2012

Dag 168: Uit de Duisternis van Mezelf naar het Licht van de Relatie

Lees "Dag 165: Wat is een Relatie?" voor Context.

Dag 166: Zoeken naar Hulp in een Relatie
Dag 167: Enkel ik kan mezelf Redden


Een patroon dat ik heb gevonden dat zich steeds heeft herhaald vanaf mijn kindertijd en dat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf als motivator en basis van mijn relaties met mensen, is het verlangen naar het 'licht' dat ik zag in 'andere mensen', met andere woorden in de BEELDEN die ik zag met mijn ogen waarin het leek alsof 'andere mensen' niets dan licht zijn (omdat ze dus maar een beeld waren dat ik zag met mijn OGEN), en wanneer ik in mezelf keek zag ik niets dan duisternis.

Het 'licht' was voor mij structuur en zekerheid als GEDACHTEN - terwijl de duisternis in mezelf chaos was, onzekerheid, wanhoop, angst, ongedefinieerdheid. Maar wat ik hierin nooit heb beseft is dat de zogezegde 'structuur' en 'zekerheid' die ik zag in het licht als 'andere mensen', in wezen mijn eigen gedachten waren die bestonden in MEZELF, dat ik enkel mijn gedachten als beoordelingen en definities geprojecteerd zag op wat ik zag met mijn ogen - en dat ik dus nog steeds alleen bestond in mezelf, maar dat ik mezelf in die mate had afgescheiden van mezelf dat ik een aparte wereld had gecreëerd van 'het licht' in de vorm van gedachten als BEELDEN en WOORDEN waar ik mezelf compleet van had afgescheiden als 'de wereld buiten mezelf' -- en 'de wereld in mezelf' was dan de duisternis als het compleet tegenovergestelde van 'het licht' --- terwijl beide gewoonweg bestonden in mezelf als mezelf.

Het creëren van een relatie was voor mij hierin een vlucht van de duisternis als hoe ik mezelf ervoer in mezelf - waarin ik werkelijk geloofde en hoopte dat ik op de één of andere manier zou kunnen versmelten met de mensen die ik zag met mijn ogen als 'het licht', bijvoorbeeld door middel van 'seks', 'liefde' en 'vriendschap' in de vorm van 'relaties' - niet beseffend dat ik hierin enkel verlangde om te versmelten met wat ik niet had aanvaard in en als mezelf en waar ik mezelf van had afgescheiden in mezelf, namelijk 'het licht' als de gedachten en gevoelens in mezelf die ik projecteerde op wat ik zag met mijn ogen.


ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd op zoek te zijn naar het licht om te ontsnappen aan de duisternis in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd 'relaties' te definieren in en als 'het licht', in tegenstelling tot de duisternis in mezelf -- in de plaats van in te zien dat deze tegenstelling enkel bestaat als een zelf-onderdrukkings mechanisme waarin een relatie als zogezegde 'aanvaarding' en 'verbondenheid' en 'liefde' in wezen een verwerping is van mezelf als wie ik werkelijk ben als de duisternis en dus een illusie

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te verwerpen en onderdrukken in en als de zoektocht naar het licht als 'relaties'

ik vergeef mezelf dat ik relaties heb toegestaan te bestaan in mezelf als ondersteuning van de angst van en in mezelf als de duisternis in de plaats van ondersteuning van zelf-inzicht en zelf-aanvaarding

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van het licht als wat ik zie met mijn ogen door mezelf af te scheiden van de beoordelingen en definities die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf waarin ik 'het licht' categoriseer, definieer, afscheid en verdeel - en hierin mezelf te definieren in en als 'de duisternis'  als de tegenpool van het licht --- waarin ik mezelf heb toegestaan het licht te beoordelen en ervaren als 'positief' en 'de duisternis' te beoordelen en ervaren als 'negatief', in de plaats van te staan/bestaan in en als eenheid en gelijkheid als licht en duister en niet in en als een energetische polariteit van positief en negatief maar in en als het besef dat ik het bestaan ben als al wat HIER is

ik vergeef mezelf dat ik relaties heb toegestaan te bestaan in het bestaan/de realiteit als mezelf als de ondersteuning en bevestiging van de energetische polariteit van 'licht' en 'duisternis' als afscheiding, waarin ik opgeslorpt ben door het verlangen naar een positieve ervaring in en als de zoektocht/het verlangen naar een relatie - in de plaats van de ondersteuning van wie ik werkelijk als het leven zelf als eenheid en gelijkheid

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de duisternis in mezelf door die te beoordelen als 'negatief' en het te verbinden met een negatieve energetische ervaring in mezelf van angst, wanhoop, chaos en verwarring

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van het licht in mezelf door het te beoordelen als 'positief' en het te verbinden met een positieve energetische ervaring in mezelf van opwinding, verlangen, verwachting, liefde, verbondenheid en hoop

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de energetische polariteit van licht en duisternis die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf door mezelf te definieren in en als de angst van de duisternis en het verlangen naar het licht - en door mezelf hierin te hebben toegestaan te participeren in en als het creëren van 'relaties' ter ondersteuning en voeding van deze energetische polariteit door 'relaties' te definieren in en als de ervaring van verlangen, verbondenheid, liefde, opwinding, verwachting en hoop

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van 'relaties' door 'relaties' te definieren in en als de ervaring van hoop, verwachting, verlangen, opwinding, verbondenheid en liefde

ik vergeef mezelf dat ik de polariteit van 'relaties' en 'eenzaamheid'/'alleen zijn' te hebben toegestaan te bestaan in het bestaan als mezelf door 'relaties' te definieren als 'het licht' als 'positief' en 'eenzaamheid' en 'alleen zijn' te definieren als 'duisternis' als 'negatief' en door een positieve energetische ervaring te verbinden met 'relaties' en een negatieve energetische ervaring te verbinden met 'alleen zijn' en 'eenzaamheid' - waarin ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te verlangen om een relatie te hebben als de zoektocht/het verlangen naar een positieve ervaring in en als de vlucht van een negatieve ervaring in en als het 'alleen zijn' en 'eenzaamheid' --- in de plaats van zelf-eerlijk te zijn en te bestaan in en als het besef dat licht en duisternis in en als mezelf bestaan en dus één en gelijk zijn met mezelf en dat ik de beoordelingen van 'positief' en 'negatief' gebruikt heb om mezelf af te scheiden van mezelf als 'licht' en 'duisternis'

ik vergeef mezelf dat ik een realiteit van 'licht' en 'duisternis' als 'leven' en 'dood', 'liefde' en 'haat', 'relaties' en 'eenzaamheid', heb toegestaan te bestaan, als een wereld waarin wezens elkaar misbruiken in en als relaties in hun zoektocht/verlangen naar het 'licht' als een positieve energetische ervaring en angst van de 'duisternis' als negatieve ervaringen, door geen verantwoordelijkheid te nemen voor mezelf door niet in te zien en te beseffen dat 'licht' en 'duisternis' niet echt bestaan, maar een polariteit is die ik in mezelf heb gecreëerd waarin ik mezelf heb afgescheiden van mezelf als het leven zelf en die ik heb aanvaard als 'de realiteit' - terwijl het in wezen maar de alternatieve onechte realiteit is van de geest als energetische ervaringen in en als gedachten, gevoelens en emoties


wordt vervolgd in Dag 169




Thursday, November 1, 2012

Dag 167: Enkel ik kan mezelf Redden

Dit is een verderzetting van "Dag 166: Zoeken naar Hulp in een Relatie"


Ik stel mij tot doel om verantwoordelijkheid te nemen voor de angsten tegenover het 'wereld-systeem' die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf en in de plaats van proberen te vluchten van die angsten, mezelf te vergeven en op te staan als het leven zelf in het besef dat 'overleving' en 'overlevingsangst' een voorgeprogrammeerd geloofsysteem is en niet is wie ik werkelijk ben

ik stel mij tot doel om in en als mezelf te staan/bestaan in en als het besef dat die ervaring van angst een construct is van kennis en informatie als 'overleving' dat ik heb laten programmeren in mezelf door mijn interactie met mijn familie/omgeving tijdens mijn kindertijd en niet is wie ik werkelijk ben als het zelf-directieve principe van mezelf als het leven zelf

ik stel mij tot doel om 'relaties' te creëren en sturen in en als en volgens het principe van wat het beste is voor allen en dus ter ondersteuning van zelf-realisatie als het leven zelf en niet van angst

ik besef dat ik, door een relatie te creëren op basis van de verwachting dat mijn partner mij zal ondersteunen en helpen in het wegvluchten van de angsten in mezelf tegenover 'de realiteit', hierin mijn vertrouwen heb weggegeven aan het systeem van kennis en informatie over 'de realiteit' in en als overlevings-angst dat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf door niet in te zien dat 'de realiteit' niet buiten mezelf ligt maar in mezelf bestaat als kennis en informatie die ik mezelf heb toegestaan blindelings te kopiëren van mijn familie/ouders/omgeving en door hierin niet één en gelijk te staan met deze 'realiteit' in mezelf in het besef dat het niet eens echt bestaat maar dat het is wat IK heb toegestaan te bestaan door nooit verantwoordelijkheid te hebben genomen voor mezelf in en als mezelf


ik stel mij tot doel om te staan en bestaan in en als ware veiligheid en zekerheid in en als de stabiliteit en constantheid van wie ik ben als het leven zelf in en als zelf-verantwoordelijkheid - en hierin besef ik dat ik mezelf had toegestaan veiligheid en zekerheid te definieren in en als een positieve energie, gebaseerd op het verlangen naar overleving, maar dat dit voorgeprogrammeerde systeem niet is wie ik werkelijk ben -- ik sta op als het leven zelf als veiligheid en zekerheid als wie ik werkelijk ben

ik besef dat de angst van 'het wereld-systeem' niets te maken heeft met wat eigenlijk echt HIER bestaat, maar enkel gebaseerd is op kennis en informatie in mijn geest die ik heb geleerd en gekopieerd van mijn familie/ouders/omgeving tijdens mijn kindertijd, en dus in wezen niet ECHT is

ik besef dat ik niet 'gered' kan worden van wat eigenlijk in werkelijkheid bestaat in mezelf en dat elke zogezegde 'hulp' van buitenaf dus een illusie is waarin ik mezelf alleen maar zal verliezen in de energie van hoop, om later teleurgesteld te worden en te moeten inzien dat ik altijd alleen geweest ben in mezelf met al de angsten die altijd alleen maar in mezelf bestonden

ik stel mij tot doel om, in de plaats van proberen te vluchten van angst in een relatie, met mijn beidaten voeten op de grond te staan en verantwoordelijkheid te nemen voor mezelf in en als het besef dat ik HIER besta en dat veiligheid en zekerheid enkel echt kan zijn als een fysieke realiteit waar ik op kan vertrouwen als wat echt HIER besta

Wednesday, October 31, 2012

Dag 166: Zoeken naar Hulp in een Relatie

Deze post is in lijn met "Dag 165: Wat is een relatie?" - als één dimensie die ik onderzoek van het aanvaardde construct/programma van 'een relatie' dat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf.

In dat programma had ik mezelf toegestaan een relatie te zien en ervaren als een 'hulp', als iets waarin ik mezelf kan verliezen, waarin ik mezelf in de armen van mijn partner kan laten vallen en mijn verantwoordelijkheid voor mezelf kan weggeven. Iets waarin ik mij 'niet alleen op de wereld' voel, waarin ik verwacht van mijn partner dat hij mij zal helpen om te overleven in 'de wereld' en waarin ik met andere woorden enkel mijn aanvaardde angsten verder voedt, ondersteun en bevestig in de plaats van die angsten te confronteren, te vergeven en los te laten en op te staan als het leven zelf in en als zelf-verantwoordelijkheid.

In de relatie voel ik mij dan zwak, gespannen en afhankelijk en ontwikkel ik een persoonlijkheid waarin ik het gevoel heb dat ik niet zonder mijn partner kan leven en dat ik hem nodig heb om te staan/bestaan, alsof hij de grond is onder mijn voeten. Ik denk de hele tijd aan hem en de tijd die we samen spendeerden, ik denk aan hoe hij zich voelt tegenover mij, wat hij over mij denkt, hoe hij mij beoordeelt, hoe hij mij ziet, of hij mij nog aantrekkelijk vindt, of ik nog mooi genoeg ben voor hem, etcetera - waarin ik mezelf compleet weggeef aan het construct van de relatie en erop vertrouw en verwacht dat wij 'voor eeuwig' samen zullen zijn, dat hij me niet zal verlaten. Hetgeen uiteraard uiteindelijk resulteert in manipulatief gedrag waarin ik wanhopig probeer om hem in mijn leven te houden, om aan hem vast te houden.


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te verwachten van mijn partner dat hij mij helpt om te overleven in het wereld-systeem

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd een relatie te definieren in en als 'overleven in het wereld-systeem'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd relaties te creëren met mensen op basis van de angsten die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf tegenover het wereld-systeem, waarin ik in en als de relatie op zoek ben naar het gevoel van veiligheid en zekerheid in een poging om weg te vluchten van de angsten die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf - in de plaats van verantwoordelijkheid te nemen voor wat ik mezelf heb toegestaan te bestaan in mezelf en mezelf te vergeven en op te staan als het leven zelf in het besef dat 'overleving' en 'overlevingsangst' een voorgeprogrammeerd geloofsysteem is en niet is wie ik werkelijk ben

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd niet te beseffen dat ik, door een relatie te creëren als een vlucht van de angst die bestaat in mezelf, die angst enkel voedt, bevestig en ondersteun als 'wie ik ben', door een energetische persoonlijkheid te creëren in en als mezelf die bestaat in functie van 'mijn partner' en het vasthouden aan mijn partner als 'wie ik ben' - in de plaats van in en als mezelf te staan/bestaan in en als het besef dat die ervaring van angst een construct is van kennis en informatie als 'overleving' dat ik heb laten programmeren in mezelf door mijn interactie met mijn familie/omgeving tijdens mijn kindertijd en niet is wie ik werkelijk ben als het zelf-directieve principe van mezelf als het leven zelf

ik vergeef mezelf dat ik relaties heb toegestaan te bestaan als de ondersteuning van de menselijke overlevings-angst, waarin mensen elkaar ondersteunen om vast te blijven steken in de blinde en kortzichtige ervaring van angst en aldus ervoor zorgen dat niemand ooit werkelijk zal opstaan in deze wereld als wat het beste is voor allen en verantwoordelijkheid zal nemen voor het leven op aarde - omdat 'overleven' niet 'leven' is -- in de plaats van 'relaties' te creëren en sturen in en als en volgens het principe van wat het beste is voor allen en dus ter ondersteuning van zelf-realisatie als het leven zelf en niet van angst

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mijn vertrouwen en hoop te plaatsen in een relatie, waarin ik mijn macht en verantwoordelijkheid compleet weggeef aan mijn partner en verwacht dat hij mij zal helpen om weg te vluchten van de angsten die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf - in de plaats van in te zien dat ik hierin mijn vertrouwen heb weggegeven aan het systeem van kennis en informatie over 'de realiteit' in en als overlevings-angst dat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf door niet in te zien dat 'de realiteit' niet buiten mezelf ligt maar in mezelf bestaat als kennis en informatie die ik mezelf heb toegestaan blindelings te kopiëren van mijn familie/ouders/omgeving en door hierin niet één en gelijk te staan met deze 'realiteit' in mezelf in het besef dat het niet eens echt bestaat maar dat het is wat IK heb toegestaan te bestaan door nooit verantwoordelijkheid te hebben genomen voor mezelf in en als mezelf

ik vergeef mezelf dat ik een polariteit van de ervaring/het gevoel van veiligheid en zekerheid en de ervaring/de emotie van onzekerheid en hulpeloosheid in mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te bestaan in en als de relaties die ik mezelf heb toegestaan te creëren en nooit te hebben ingezien dat het gevoel van veiligheid en zekerheid waar ik naar op zoek ben in de relatie, enkel de ervaring van onveiligheid en hulpeloosheid in mezelf voedt en ondersteund, als een energetische polariteit --- in de plaats van te staan in en als ware veiligheid en zekerheid in en als de stabiliteit en constantheid van wie ik ben als het leven zelf in en als zelf-verantwoordelijkheid

ik vergeef mezelf dat  ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als de ervaring van hulpeloosheid en onveiligheid als ANGST tegenover 'de wereld'/'het wereld-systeem'/'de realiteit' die ik zie met mijn ogen - in de plaats van in te zien dat die angst niets te maken heeft met wat eigenlijk echt HIER bestaat, maar enkel gebaseerd is op kennis en informatie in mijn geest die ik heb geleerd en gekopieerd van mijn familie/ouders/omgeving tijdens mijn kindertijd, en dus in wezen niet ECHT is

ik vergeef mezelf dat ik het verlangen naar een relatie heb toegestaan te bestaan in mezelf in het geloof dat een relatie mij zal 'redden' van mijn angst, waarin ik mezelf heb afgescheiden van de angst die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf door niet in te zien en te beseffen dat ik niet 'gered' kan worden van wat eigenlijk in werkelijkheid bestaat in mezelf en dat elke zogezegde 'hulp' van buitenaf dus een illusie is waarin ik mezelf alleen maar zal verliezen in de energie van hoop, om later teleurgesteld te worden en te moeten inzien dat ik altijd alleen geweest ben in mezelf met al de angsten die altijd alleen maar in mezelf bestonden

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te willen vluchten van de realiteit in de plaats van met mijn beiden voeten op de grond te staan en verantwoordelijkheid te nemen voor mezelf in en als het besef dat ik HIER besta - en mezelf daarin te verliezen in illusies zoals 'liefde' als energetische ervaringen, waarin ik veiligheid en zekerheid heb vertaald naar een energetische ervaring/gevoel in de plaats van een echte fysieke realiteit van veiligheid en zekerheid waar ik werkelijk op kan vertrouwen



Wordt Vervolgd in Dag 167










Enhanced by Zemanta