Showing posts with label afscheiding. Show all posts
Showing posts with label afscheiding. Show all posts

Sunday, April 5, 2015

Dag 627: Wat is het dat ons Werkelijk Uniek Maakt?





In de voorgaande blog hebben we gekeken naar de 'eenheid' die zich vormt in een groep van mensen en die bestaat in en als het feit dat wij mensen de neiging hebben onszelf aan te passen aan de groep waarin we ons bevinden in termen van het overnemen en kopieren van de meningen en opinies die bestaan in die groep. We doen dit automatisch als een overlevingstechniek.

Maar, het probleem hiermee is dat we in onze bewuste geest ons niet gewaar zijn van deze neiging en van het feit dat dit is wat we wel degelijk doen en dat we dus eigenlijk bestaan vanuit een nogal primitief 'onderbewustzijn' dat zich beweegt aan de hand van overleving. Zelf zien we onszelf als een 'individu' en als bijgevolg uniek en speciaal en afgescheiden van al de andere mensen om ons heen, terwijl we niet inzien dat de meningen en opinies die in onze eigenste gedachten bestaan niet eens van ons zijn maar in feite gekopieerd zijn van de mensen om ons heen.

Dus, we bestaan in eenheid, in en als het feit dat we binnenin onszelf eigenlijk compleet hetzelfde zijn als de mensen om ons heen, maar tegelijkertijd bestaan we in absolute afscheiding en verscheurdheid, in en als het feit dat we niet willen aanvaarden en inzien dat wie we zijn vanbinnen een kopie is van onze omgeving en we onszelf liever willen zien en definieren als een speciaal en uniek individu.

Ik bedoel, wat ons in feite werkelijk 'individueel', 'afgescheiden', 'speciaal' en 'uniek' maakt, is niet wie we zijn vanbinnen want vanbinnen zijn we allemaal hetzelfde. Vanbinnen, in onze binnenste, meest intieme kern, leven en bestaan we allemaal vanuit hetzelfde systeem van overleving, het primitieve limbische systeem van ons brein, het onbewustzijn dat hetzelfde is in elk mens en dat maakt dat elk mens zich automatisch vanaf zijn geboorte begint aan te passen aan zijn omgeving.

Wat ons in wezen uniek, speciaal en individueel maakt, dat is louter onze fysieke uitdrukking. Het feit dat onze genetische compositie uniek is, dat we als fysiek levend lichaam een unieke plek innemen in deze wereld. En in deze 'uniekheid' en 'individualiteit' zijn we allemaal één en allemaal gelijk. Het is pas wanneer we onze 'individualiteit' en 'uniekheid' gaan misplaatsen door deze te internaliseren en in de illusie gaan geloven dat we 'vanbinnen' in onze geest uniek zijn - hetgeen een soort geheimzinnige en verborgen uniekheid en speciaalheid is, die we aan geen mens willen laten zien - dan komen de problemen.

Omdat we, door uniekheid en individualiteit te internaliseren, de uniekheid en individualiteit van een ander wezen niet meer erkennen omdat we niet in een ander kunnen zien - we kunnen enkel in onszelf zien. En dus gaan we geloven dat enkel wijzelf uniek en individueel en speciaal zijn en dat andere mensen maar als het ware attributen zijn in het toneelstuk van het leven dat volledig in functie staat van het ophemelen van onze ego-centrische zogezegde 'uniekheid', 'speciaalheid' en 'individualiteit'.

De gevolgen van het niet erkennen van een ander als gelijk in waarde en gelijk in uniekheid en individualiteit als onszelf en het niet erkennen van de eenheid waarin we in feite wel degelijk bestaan --- als is het maar om het simpele feit dat we allen op dezelfde ego-centrische manier bestaan in en als onze geest - is dat we ook politieke en economische systemen toestaan te bestaan in onze wereld die niet het beste zijn voor iedereen en we in feite content zijn over onze maatschappij, politiek en economie, zolang ons individuele ik krijgt en heeft wat het nodig heeft om zich belangrijk, speciaal en uniek te kunnen voelen.

Het probleem dat we in onze huidige wereld dus ervaren is dat onze maatschappelijke structuren gebaseerd en gebouwd zijn op een leugen en een illusie als de misplaatste definitie van onze individualiteit en uniekheid waarin we onszelf verblind hebben om onszelf te kunnen herkennen in een ander en daardoor een ongevoeligheid hebben toegestaan te bestaan in onszelf in relatie tot wat we zien gebeuren met de wezens in onze wereld

Saturday, December 20, 2014

Dag 593: Hoe Onzelfzekerheid een Ervaring van Absolute Afscheiding kan Worden in Onze Geest




 Dag 593: Hoe Onzelfzekerheid een Ervaring van Absolute Afscheiding kan Worden in Onze Geest
 Het Veranderen van de Emotie van Onzelfzekerheid


 Ik bedoel, is dat niet vreemd - dat je zo'n ervaringen gaat aanvaarden en aannemen als de realiteit van wie je bent, ondanks dat je weet dat het eigenlijk ook anders kan. In de zin van dat ik bijvoorbeeld andere mensen zie en ik zie hoe ze zichzelf uitdrukken in sociale situaties -- ik zie hoe anderen die onzelfzekerheid niet lijken te ervaren, of althans niet in de mate waarin ik het ervaar in mezelf -- maar dat je je erbij neerlegt dat je niet kan veranderen omdat je simpelweg niet weet hoe. Want, je hebt nooit anders gekent dus heb je ook niet meteen een voorbeeld of een richtlijn voor hoe je kan worden wie en hoe je eigenlijk wil zijn in je leven. Dag 592: Zijn onze Emoties een Straf die we Onszelf doen Uitzitten?


De ervaring van onzekerheid in sociale situaties is dus een patroon dat ik heb uitgeleeft op mentaal en emotioneel niveau, en ook op fysiek vlak in de zin van dat mijn emoties en gedachten in die situaties mijn volledige expressie gingen beïnvloeden en sturen. En, wat ik dus in de voorgaande blog al had vastgesteld, is dat ik die ervaring van onzekerheid ben gaan aanvaarden als de realiteit van mezelf waar ik 'niets aan kan doen', ook al is het een vrij onaangename ervaring die ik mijn hele leven al heb proberen te veranderen - door bijvoorbeeld mijn gedachten te veranderen, of door alcohol te consumeren of andere chemische middelen die mij assisteerden om de onzekerheid niet meer zodanig te ervaren dat ik soms het gevoel had verlamd te zijn wanneer ik mij in sociale situaties bevond en dat ik niet wist hoe ik mezelf moest plaatsen, houden of bewegen.

Maar wat ik door mijn proces van zelf-onderzoek, zelf-vergeving en zelf-correctie te hebben bewandeld tot zover heb ontdekt en begrepen is dat hoe meer ik in feite 'probeer' om mij te verzetten tegen de ervaring van onzekerheid, en dus die ervaring niet omarm en aanvaard in mezelf -- door bijvoorbeeld chemische middelen te gebruiken of opzettelijk mentale staten trachten op te wekken - des te meer ik het gevoel krijg dat ik onderhevig ben aan de ervaring van onzekerheid en dat die emotie als een demon is die in de achtergrond van mijn geest ligt te loeren. En dus, ook al kon ik in sommige momenten die ervaring naar de achtergrond drukken en het gevoel creëren in mezelf dat ik mij niet meer onzeker voel - in wezen bestond ik in constante angst dat ik mij binnen de kortste keren weer onzeker zal gaan voelen. Hetgeen dus indiceert dat ik de emotionele ervaring van onzekerheid in mezelf nooit werkelijk heb losgelaten of veranderd - ik heb er enkel van proberen te vluchten omdat ik er angst van had.

Het is zelfs zo dat, terwijl ik alles angstvallig probeerde om de onzekerheid in mezelf niet meer te hoeven ervaren, begon ik mij diep vanbinnen eigenlijk enorm afgescheiden te voelen van de mensen om mij heen en begon ik mij zelfs 'vreemd' te voelen. 'vreemd' in de zin van dat ik uiteindelijk het gevoel had dat ik een soort buitenaards wezen ben en dat ik totaal geen connectie kan vinden of ervaren met de mensen die ik zag in mijn wereld en omgeving. Dus, ik bedoel, ook al ervoer ik in mijn bewuste geest dan wel dat ik niet meer zelf-onzeker ben in relatie tot andere mensen - in wezen had ik de ervaring van onzekerheid zodanig onderdrukt dat het op onbewust en onderbewust niveau in mezelf een ervaring van absolute afscheiding werd -- hetgeen dus in feite de manifestatie van mijn oneerlijkheid was tegenover mezelf in relatie tot het feit dat ik mij onzeker voelde in mezelf in mijn relaties met de mensen om mij heen.

Wednesday, March 19, 2014

Dag 468: Hoe Creëert Aanvaarding in Werkelijkheid Afscheiding?

Dit is een Verderzetting van "Dag 467: Waarom kan ik een Ander Wezen niet Zien als Mezelf?" in mijn proces van het onderzoeken van wat 'zelf-aanvaarding' inhoudt en wat het woord 'aanvaarding' impliceert in praktische, realistische termen.

Omdat, wat eigenaardig is aan het woord 'aanvaarding' en het feit dat dit woord zelfs bestaat als deel van mijn woordenschat - is dat het impliceert dat er ook zoiets bestaat als 'verwerping' of het 'niet aanvaarden' van iets/iemand --- omdat, als aanvaarding echt zou zijn, dan zou ik er niet eens een woord voor nodig hebben, dan zou het gewoon deel uitmaken van mijn wezen, als een realiteit die ik Leef in elk moment van ademhaling.

Dus, in deze blog wil ik een kijkje nemen naar waarom het is dat het woord aanvaarding tegelijkertijd een gebrek of gemis aan aanvaarding impliceert.en betekent. Dit wil immers zeggen dat er iets scheelt aan mijn definitie van het woord en 'begrip' van aanvaarding - omdat, hoe kan die 'aanvaarding' nu eigenlijk echt en betrouwbaar zijn als en wanneer het in wezen niet op zichzelf bestaat, als een stabiele en constante realiteit, maar als en wanneer het bestaat als een tegenpool en balanceringspunt van de tegenovergestelde ervaring?

Want, als ik dat soort gepolariseerde en voorwaardelijke definitie van het woord 'aanvaarding' hanteer en toesta te bestaan in mijn geest en in hoe ik mijn wereld en realiteit zie en begrijp --- dan creëer en manifesteer ik die gepolariseerde definitie in mijn eigen fysieke leven en in mijn fysieke wereld en omgeving --- hetgeen praktisch gezien wil zeggen dat, terwijl ik bijvoorbeeld een ervaring van Aanvaarding zoek, verlang of probeer te manifesteren, ben ik tegelijkertijd in wezen de tegenovergestelde ervaring als verwerping/afscheiding/afwijzing en een gemis aan aanvaarding aan het manifesteren -- omdat mijn defintie van het woord 'aanvaarding' nu eenmaal inhoudt dat het bestaat met een tegenpool en dat het dus niet kan bestaan zonder zijn tegenpool.

Het is dus niet verwonderlijk dat, gezien het woord en concept van 'aanvaarding' en 'aanvaard worden' bestaat in mezelf en in mijn begrip van de werkelijkheid in en als mezelf en wat ik zie met mijn ogen, dat er ook het begrip en concept van 'afscheiding' en 'afwijzing' en 'verwerping' in mezelf en in mijn begrip van de realiteit bestaat. Hetgeen dus wil zeggen dat, om deze consequentie van het woord 'aanvaarding' op te lossen, waarin aanvaarding dus in wezen afwijzing en verwerping creëert, zal ik het concept van 'aanvaarding' moeten loslaten in mijn geest, en kan 'aanvaarding' niet meer bestaan in mezelf. Enkel dan kan ik een levende statement en ervaring zijn van 'aanvaarding' --- wanneer er geen spoor meer is van gepolariseerde woorden en begrippen en betekenissen in mijn geest in verband met wie ik ben in relatie tot mijn wereld en realiteit.

Want, zolang het begrip van 'aanvaarding' in mezelf bestaat, als een tegenpool van 'afwijzing' en 'verwerping' ---  zal afwijzing en verwerping ook in mezelf blijven bestaan als deel van dat gepolariseerde begrip van het woord 'aanvaarding'.

Wat ware 'aanvaarding' dus in wezen is en wil zeggen - is het loslaten van het begrip en concept van wat aanvaarding is in mijn geest, omdat dat begrip getint is door allerlei ideëen en verwachtingen en gedachten in verband met wat 'aanvaarding' wil zeggen, als tegengestelde van 'verwerping' en 'afwijzing'. En, aangezien het begrip 'aanvaarding' gekleurd en getint is door ideëen, verwachtingen en gedachten -- is het een voorwaardelijk begrip, hetgeen op zich dus wil zeggen dat er niet werkelijk sprake is van waarachtige Aanvaarding, omdat de aanwezigheid van gedachten, verwachtingen en ideëen in de definitie van het woord 'aanvaarding' impliceert dat er een uitsluiting plaatsvindt. Omdat, in het baseren van mijn definitie van het woord 'aanvaarding' op ideëen, verwachtingen en gedachten, zeg ik in wezen van 'aanvaarding is dit en niet dat', 'het is zus en niet zo', 'het is op die manier maar niet op deze manier', 'het houdt dit in maar niet dat' --- en, dat is niet 'aanvaarding', dat is uitsluiting.

Echte Aanvaarding zou zijn om geen definities, ideëen of gedachten te creëren omtrent wie ik ben of wat de realiteit is of wie ik ben in relatie tot mijn wereld en realiteit --- omdat, zolang er sprake is van gedachten, definities en ideëen ben ik bezig met het creëren van uitsluiting en afscheiding en afwijzing/verwerping. Vanuit dit perspectief bestaat 'aanvaarding' niet - althans toch niet op de manier waarop ik het altijd heb begrepen --- en dus is 'aanvaarding' iets dat ik nog moet leren kennen door middel van het daadwerkelijk Leven van dit woord en het onderzoeken van hoe ik dit woord kan Leven in en als mijn fysieke dagelijkse bestaan hier in mezelf, zowel als in mijn relatie tot mijn realiteit.


Wordt Vervolgd in Dag 469

Monday, April 29, 2013

Dag 272: Bestaat Politiek wel in Afscheiding van Economie?

Dit is een verderzetting van "Dag 271: Hoe kunnen Mensenrechten bestaan wanneer Politiek en Economie Gescheiden zijn?"

Voor Context, lees ook:
"Dag 267: Mensenrechten en de Gelijk Leven Stichting"
"Dag 268: Een rECHTzetting van de MensenrECHTen"
"Dag 269: Zijn de Mensenrechten een Illusie?"
"Dag 270: Hoe kunnen Mensenrechten bestaan als ze niet in Mij Bestaan?"




ik vergeef mezelf dat ik een afscheiding heb toegestaan en geaccepteerd te bestaan tussen politiek en economie zonder ooit te hebben ingezien dat alles in wezen economie is, omdat alles draait rond en bepaald wordt door GELD - en dat de politiek, als zogezegd iets dat dan 'niets te maken heeft met geld', in wezen gebakken lucht is


ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien hoe de afscheiding tussen 'economie' als datgene dat werkelijk de macht heeft over het leven op aarde en dat werkelijk de achterliggende kracht is van de menselijke samenleving, en 'politiek' als de zogezegde 'machts-factor' en 'besturing' van de samenleving - één en gelijk is en een fysieke manifestatie is van de afscheiding die ik heb toegestaan te bestaan in en als mezelf, waarin ik de 'economie' van het menselijk fysieke lichaam, als de echte besturende macht/kracht die mijn bestaan/leven bepaald heb verborgen achter de zogezegde, schijnbare besturende 'macht' als de menselijke geest --- zonder ooit te hebben ingezien dat ALLES van mezelf in wezen de 'economie' is van/als het fysieke lichaam omdat de geest, als de 'overheid'/'politiek' niet kan bestaan zonder het lichaam


ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd niet in te zien en te beseffen dat de economie van/als het fysieke lichaam de ware besturende en bepalende kracht is van 'wie ik ben' als mijn bestaan/leven hier op aarde, en dat de 'politiek' van/als de menselijke geest maar de schijn van 'macht' en 'controle' is, die op zich niet eens echt kan bestaan zonder de 'economie' als het fysieke lichaam --- en dat ik mezelf één en gelijk in het gewisse heb gelaten in verband met hoe de politiek in en als het wereld-systeem hier op aarde, net zoals de geest, alleen maar pretendeert de 'macht' en 'controle' te hebben over de samenleving/wereld - en dat ik nooit heb ingezien hoe het in wezen de economie is, als de zogezegde 'onzichtbare hand' van het markt-systeem, die ALLES bepaalt van het leven op aarde --- waarin de 'politiek' in wezen niets betekent omdat het niet kan bestaan zonder geld


ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb ingezien dat de 'politiek' in deze wereld en in de samenleving, eigenlijk een LEUGEN is, omdat de politiek geen enkele echte macht heeft die substantieel is, zonder geld --- en dat ik als de mensheid, door de politiek af te scheiden van de economie, een onberegeld, onberegelbaar organisme heb toegestaan te bestaan als het 'vrije markt systeem', dat vrije macht heeft over de levens van elk individu en van hele landen en overal consequenties creëert waar we zogezegd niets aan kunnen doen omdat het afgescheiden bestaat van de 'politiek' --- in de plaats van in te zien dat 'de politiek' als een zogezegd 'besturend' orgaan, absoluut niets betekent als en wanneer die politiek volledig bepaald en bestuurd wordt door GELD in en als de economie


ik vergeef mezelf dat ik een wereld heb toegestaan te bestaan waarin niemand of niets verantwoordelijkheid neemt voor het economisch systeem, door de aandacht, de hoop en het vertrouwen van mensen te vestigen op de 'overheid'/'politiek' als de zogezegde leiders, zonder dat er ingezien wordt dat die leiders machteloos staan tegenover de realiteit van het economisch systeem, als datgene dat werkelijk het leven op aarde in z'n macht heeft - en dat die 'overheid'/'politiek in de werkelijkheid dus enkel bestaat als een afleiding voor mensen om de realiteit niet te zien van hoe het economische systeem de hele samenleving werkelijk in haar greep heeft --- net zoals de geest, als het 'beeld'/'persoonlijkheid' van 'hoop', waar alle aandacht van mezelf naartoe gaat, in en als het geloof dat de 'geest' mijn 'leidraad' is, in wezen enkel bestaat als een illusie om mij af te leiden van de realiteit van hoe het 'economische systeem' van het fysieke lichaam alles van 'wie ik ben' bepaalt


ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat er consequenties zullen zijn wanneer we de overheid afscheiden van de economie, en doen alsof het twee verschillende entiteiten zijn en alsof ALLES van ons leven niet bepaalt wordt door de economie alleen ---en daarin nooit te hebben ingezien hoe die afscheiding tussen politiek en economie enkel dient als een rechtvaardiging en excuus voor de 'rijken', de bedrijfseigenaars en de 'bezitters' van de grondstoffen van de aarde, om onberegeld en zonder principes of integriteit hun zin te doen en de rest van de mensheid te misbruiken op massale schaal en om achter de schermen macht en controle te hebben over ALLES, aangezien alles in en als de samenleving in wezen bepaald en bestuurd wordt door GELD


ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat de afscheiding tussen politiek en economie enkel ten voordele is van zij die al rijk en machtig zijn, om nog rijker en machtiger te kunnen worden - en om, via de economie, macht te krijgen over elk aspect van het leven van alle mensen op aarde, door geld te gebruiken om de politiek/regeringen om te kopen en te controleren


ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mijn vertrouwen te plaatsen in 'mijn regering' omdat mij dat aangeleerd geweest is door het schoolsysteem en door mijn familie, en daarin nooit te hebben ingezien dat de 'politiek' eigenlijk niet echt bestaat, en dat het in wezen maar een poppenspel is dat bestuurd/bespeeld wordt door GELD als de Economie --- en dat het eigenaardig is dat kinderen op school wel leren over hoe de 'politiek' van hun land in elkaar zit en functioneert, maar niet hoe de Economie werkt, en dat kinderen op die manier geprogrammeerd worden om te GELOVEN dat de politiek 'echt' is en werkelijk de 'macht' heeft, en dat de 'economie' zelfs niet eens echt bestaat, terwijl het in werkelijkheid net andersom is


ik vergeef mezelf dat ik een onderwijssysteem heb toegestaan te bestaan in en als de wereld dat kinderen programmeert in en als nutteloze kennis en informatie over dingen die niet eens bestaan, en dat op die manier verzekert dat die kinderen later niet in staat zijn om werkelijk verantwoordelijkheid te nemen voor de samenleving of om het systeem te veranderen - omdat ze datgene dat hun leven en het leven in en als de samenleving werkelijk bestuurt, namelijk GELD, niet eens opmerken


ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat de afscheiding tussen politiek en economie ervoor zorgt dat alle afspraken die gemaakt worden in politieke kringen, zoals de mensenrechten in de UN, in wezen ILLUSIES en leugens zijn --- omdat de politiek die mensenrechten onmogelijk werkelijk kan uitvoeren aangezien het geen grip heeft op het systeem/organisme dat verantwoordelijk is voor het overtreden van die 'mensenrechten', namelijk de economie


ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat een 'vrije markt economie' die in afscheiding bestaat van de overheid, in wezen niet kan bestaan, omdat elke bedrijfsleider in de eerste plaats een 'burger' is, en dus in de eerste plaats moet antwoorden aan de 'politiek' en dus de afspraken die overeengekomen zijn in die politiek zoals het respecteren van de mensenrechten -- en dat het bedrijf van die persoon daar niet buiten kan staan omdat dat bedrijf op zich niet bestaat of werkt zonder de directe participatie van het individu --- en dat een afgescheiden 'economie' van de 'politiek' dus niet eens echt kan bestaan, en compleet gebaseerd is op achterwaardse en troebele logica


ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat 'politiek' boven 'economie' zou moeten staan voor een gezonde samenleving zonder misbruik, en niet andersom --- en dat veel misbruik en overtreding van de mensenrechten in deze wereld een gevolg is van het feit dat economie boven politiek geplaatst is --- waardoor er geen enkele vorm van integriteit of principe meer bestaat dat het systeem stuurt, omdat de waarde van het leven herleid wordt tot GELD

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat zolang de mensen in de politiek zelf onder de duim van het economisch systeem zitten en gecontroleerd worden door geld, en het economische systeem dus macht heeft over de politiek - ze nooit beslissingen zullen of kunnen maken die het beste zijn voor allen ---omdat er geen integriteit aanwezig is in persoonlijke overleving

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat het huidige economische systeem elk mens in een persoonlijke overlevings positie plaatst - en dat daarom 'goed bedoelde' afspraken zoals 'mensenrechten', niet uitgevoerd kunnen en zullen worden in de fysieke realiteit --- omdat er geen integriteit kan bestaan in persoonlijke overleving




Wordt vervolgd in Dag 273

Thursday, April 18, 2013

Dag 261: Boston Bombings, Ver van mijn Bed Show?

Dit is een verderzetting van "Dag 260: Zijn de Boston Bombings een symptoom van een Dieperliggende Ziekte?"

 

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd, wanneer ik een drama zie gebeuren in een ander land, zoals de oorlog in Syrië of de terreur-aanslagen in Amerika, te denken 'gelukkig dat het niet in mijn land gebeurt', en mij opgelucht te voelen

 ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd problemen te laten bestaan en escaleren zolang ze in een ander land gebeuren, zoals misbruik en oorlogen, en zelfs in mijn land, zolang het niet aan mijn deur gebeurt --- en enkel te reageren wanneer het aan mijn deur staat

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd te bestaan in en als het geloof en de hoop dat wat ik zie gebeuren in 'andere landen' in deze wereld, zoals oorlog, misbruik, armoede en hongersnood, mij nooit persoonlijk zal bereiken -- en dus nooit verantwoordelijkheid te nemen voor deze realiteit of op te staan om de problemen op te lossen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd het principe van 'consequenties' in te zien en te begrijpen --- en te beseffen dat ik als het leven zelf, onvermijdelijk, vroeg of laat alles zal ervaren en onder ogen komen wat ik hier in en als deze realiteit heb toegestaan te bestaan --- omdat ik deze realiteit ben want ik ben HIER

ik vergeef mezelf dat ik de 'afleiding' en 'herleiding' van consequenties heb toegestaan te bestaan in de realiteit - zodat ik nooit zal hoeven inzien wat ik precies heb toegestaan te bestaan in en als de realiteit, omdat de consequenties zich altijd afspelen in de levens van 'andere mensen'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd, wanneer ik al het lijden in de wereld zie, te bestaan in en als de hoop dat het niet met mij in mijn leven hier op aarde zal gebeuren en dat ik 'veilig' en 'afgeschermd' zal zijn van al dat lijden --- en het lijden toe te staan te bestaan in het leven van een ander

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te geloven dat ik 'speciaal' ben omdat ik niet geboren ben in armoede, hongersnood of misbruik, en dus eigenlijk één van de 'gelukkigen'/'fortuinlijken' ben in deze wereld - en dat geloof dat ik 'speciaal ben' te gebruiken als een excuus om mezelf ervan te overtuigen dat ik niet moet opstaan en verantwoordelijkheid nemen voor wat hier in deze wereld gebeurt in de levens van andere wezens --- omdat 'God' zogezegd een 'speciaal plan' heeft voor mij

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd nog maar te overwegen om te geloven dat er één of ander Goddelijk plan bestaat en dat er een rechtvaardiging bestaat voor het lijden in deze realiteit - en dus te geloven dat er een excuus is voor mijn inactie en passiviteit en onbetrokkenheid/afzijdigheid in en tegenover deze wereld

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat het leven op aarde in de handen ligt van de mensheid en dat het mijn plicht en verantwoordelijkheid is tegenover mezelf om van het leven op aarde een plek te maken die het beste is voor elke levensvorm - zodat ik, wanneer ik reïncarneer in een andere levensvorm, een leven zonder lijden kan leiden


ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd de gedachte dat ik 'maar een mens' ben te gebruiken als een excuus om niet op te staan en geen verantwoordelijkheid te nemen voor het lijden op aarde --- in de plaats van in te zien dat verantwoordelijkheid nemen voor het leven op aarde geen 'verplichting' is maar een 'natuurlijke'/'vanzelfsprekende' zaak omdat ik het leven zelf ben en omdat al wat ik toesta te bestaan in en als het leven op aarde, vroeg of laat op mijn deur zal komen kloppen om aan mij als het leven zelf te laten zien wie en wat ik mezelf heb toegestaan te worden als het leven zelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te geloven dat, omdat de consequenties op aarde afgeleid en herverdeeld worden naar de levens van andere wezens en zich nooit aan mijn deur bevonden hebben, God over deze aarde waakt en 'God' deze aarde ontworpen heeft en dat het dus mijn verantwoordelijkheid niet is om op te staan en de problemen op aarde aan te pakken en een 'Hemel op Aarde' te creëren

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat al wat hier bestaat in en als het leven op aarde, enkel bestaat omdat ik het heb toegestaan te bestaan, omdat ik mijn goedkeuring heb gegeven, en dat alles dus in wezen mijn creatie en dus verantwoordelijkheid is - maar dat ik mezelf altijd heb verborgen achter opzettelijke 'vergeetachtigheid' en onwetendheid in verband met hoe en waarom alles bestaat zoals het bestaat hier in en als deze realiteit


ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat het lijden van een ander het lijden van mezelf als het leven zelf is

ik vergeef mezelf dat ik het geloof heb toegestaan te bestaan in mezelf dat God een reden heeft voor het lijden op aarde - en niet in te zien dat ik in dat geloof het lijden op aarde heb toegestaan te bestaan en dat ik daarin de statement heb gemaakt dat ik dus niet geef om het leven op aarde als Creatie

ik vergeef mezelf dat ik 'landsgrenzen' heb toegestaan en geaccepteerd te bestaan in en als de realiteit als de illusie dat deze wereld verdeeld is in afgescheiden delen - in de plaats van de wereld/realiteit te zien als wat het is, één planeet/wereld/realiteit, waarin alles HIER is, in en als één realiteit, en alles in verbinding staat met alles op elke manier

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat 'landsgrenzen' enkel kunnen bestaan in en als de menselijke geest, als de illusie van afscheiding - en dat enkel de menselijke geest kan GELOVEN dat die 'landsgrenzen' werkelijke aanduidingen zijn van 'afscheiding', als de basis voor conflict en oorlog --- in de plaats van één en gelijk te staan met de REALITEIT en in te zien dat de realiteit/wereld één is, alles is HIER, in eenheid en gelijkheid, en dat de 'oorlog' en het conflict dat ik toesta te bestaan 'tussen landen', niet werkelijk 'tussen' twee afgescheiden delen bestaat, maar HIER bestaat, in en als de eenheid van mezelf als de realiteit - en dat de oorlog en het conflict dat hier gemanifesteerd is in en als de fysieke werkelijkheid in wezen de manifestatie is van de oorlog en het conflict als de afscheiding die ik in mezelf heb toegestaan te bestaan in en als de geest als gedachten, gevoelens en emoties

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd de 'hierheid' en de 'eenheid en gelijkheid' van de realiteit te hebben ingezien, door mezelf te hebben toegestaan te geloven in 'landsgrenzen' als de illusie van 'afscheiding' - en daardoor nooit te hebben ingezien dat al wat gebeurt hier op aarde, gebeurt in en als mezelf als het leven als de aarde, als de wereld, als HIER - in en als de eenheid en gelijkheid van mezelf als deze ene wereld/planeet/realiteit - en dus niet 'ergens ver van mijn bed'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat afscheiding in en als het leven op aarde niet werkelijk bestaat - omdat die 'afscheiding' maar een beeld is dat ik in mezelf heb laten programmeren van een 'landskaart' met 'grenzen' erop getekend - en dat de realiteit als het leven op aarde in werkelijkheid HIER bestaat, in en als mezelf, in en als de eenheid en gelijkheid van wie ik ben als het leven zelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd de verbanden en relaties in deze wereld te onderzoeken, en te beseffen dat alles in relatie staat met alles - en dat zoiets als 'landsgrenzen' een absolute illusie zijn die enkel gecreëerd zijn door de mens vanuit het verlangen om opzettelijk afscheiding en conflict te creëren om te kunnen participeren in en als het menselijke ego

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat in wezen alles wat gebeurt in deze wereld, HIER gebeurt, in en als mijn wereld/realiteit, omdat elke gebeurtenis een gevolg is van de GESCHIEDENIS die eraan voorafgaat - en de geschiedenis is een geheel aan relaties die doorheen de tijd gevormd zijn op elke mogelijke manier tussen elk mogelijk organisme --- waardoor elke gebeurtenis in deze wereld dus de verantwoordelijkheid is van elk levend wezen dat hier bestaat, omdat we allen, ten gevolge van de geschiedenis, op elke manier in relatie staan met al wat hier bestaat in en als deze realiteit

 


Wordt vervolgd in Dag 262