Showing posts with label ouders. Show all posts
Showing posts with label ouders. Show all posts

Friday, February 19, 2016

Dag 750: De Onderontwikkelde Vermogens van Volwassenheid





Zoals ik in Dag 749: Kijk niet zo Serieus! ter sprake bracht is het maar al te vreemd hoe je als volwassene bepaalde herinneringen uit je kindertijd met je kan meedragen en je interne ervaringen en beleving in relatie tot je omgeving en de mensen om je heen volledig kan vormen rond die herinneringen uit je kindertijd. Het is een vreemd fenomeen dat in ons allemaal in meer of mindere mate bestaat. En het steekt de kop op elke keer wanneer je bijvoorbeeld emotioneel reageert op iets of iemand. Elke keer wanneer jij iets persoonlijk neemt en op een persoon reageert met angst, onzekerheid, kwaadheid, frustratie, depressie, enzovoort.

Die emotionele reacties zijn als het ware een resultaat van al de lagen van bewustzijn die jij doorheen je leven hebt opgebouwd op de aanvankelijke emotionele reacties die je ervoer in bepaalde momenten tijdens je kindertijd. Dit wil dus zeggen dat je die momenten tijdens je kindertijd waarin jij je op een bepaalde manier ervoer tegenover je omgeving nog steeds de macht geeft om jouw ervaring van jezelf en van je omgeving te kleuren en te sturen. En dat is op zich absurd omwille van de simpele reden dat je geen kind meer bent. Je bent een volwassene, namelijk een individu in deze wereld die de capaciteit en het vermogen heeft om zichzelf uit te drukken, om beslissingen te maken, om op een rationele en redelijke manier om te gaan met situaties en met je eigen interne reacties op situaties, om te onderzoeken hoe deze wereld in elkaar zit en om tot oplossingen te komen voor dingen zoals je emotionele reacties op situaties.

Maar het feit dat je je nog steeds laat sturen door emoties en gevoelens, die dan je gedachtenpatronen en uiteindelijk je gedrag kleuren en dirigeren, laat in wezen zien dat je nog niet hebt losgelaten van je herinneringen en je staat van zijn waar je je in bevond toen je een kind was. Toen je een kind was, ervoer je immers jezelf en je omgeving als niets dan impulsen die op je afkwamen. Je bevondt je in een proces van leren en ontwikkelen. Je wist nog niet hoe en waarom je omgeving bestaat zoals ze bestaat, of hoe en waarom mensen zich gedragen zoals ze zich gedragen. Er waren momenten waarin je reageerde met angst op iemand maar je niet zag of wist waar die angst vandaan kwam en je ook niet in staat was om te begrijpen waarom je je angstig voelde. Je had het vermogen niet om dingen in perspectief te plaatsen en te relativeren.

Maar als volwassene heb je dat vermogen wel. Als volwassene heb jij het vermogen om terug te blikken op je eigen herinneringen die je met je meedraagt, herinneringen van momenten waarin jij iets of iemand in je omgeving bijvoorbeeld als bedreigend of aanvallend ervoer, te onderzoeken. Je bent in staat om dan in de plaats van opnieuw in de emotie te stappen die je in dat moment ervoer eerder het moment te onderzoeken door jezelf bijvoorbeeld in de schoenen te plaatsen van de betrokken individuen en gezond verstand toe te passen. Gezond verstand toepassen wil zeggen dat je leert begrijpen waarom dat moment zich afspeelde zoals het dat deed, waarom de persoon in kwestie zich gedroeg zoals die zich gedroeg en waarom jij jezelf ervoer zoals je je ervoer.

Het is inderdaad een vreemde kwestie dat wij als mens zo kunnen blijven steken in het verleden en kunnen blijven vasthouden aan een herinnering, namelijk iets dat op zich in wezen niet echt is, en dat we die herinnering zoveel macht geven over wie we zijn dat we soms in angst bestaan om de herinnering opnieuw te beleven. Ik bedoel maar, is het dan niet dat we eigenlijk angst hebben van onze eigen onwetendheid en kortzichtigheid omdat we zelf nooit de moeite gedaan hebben om het moment in de herinnering te begrijpen en zodoende de emotionele ervaringen die we eraan gekoppeld hebben los te laten?


Wordt vervolgd in Dag 750

Thursday, May 14, 2015

Dag 638: Zelf-Beoordelingen en het Belang van het Herdefiniëren van Woorden





In de voorgaande blog hebben we ons gerealiseerd hoe het ontwikkelen van een persoonlijkheid rond het woord 'luiheid', als gedefinieerd in en als negatief geladen emotionele ervaringen, ontstaat tijdens de kindertijd en specifiek in interactie met onze omgeving en hoe we de uitdrukkingen van de mensen in onze omgeving kopiëren.

Daarin hebben we beseft hoe de neiging bestaat in onszelf om  specifiek gedrag dat we zien in onszelf en anderen te belabelen en bestempelen met emotioneel of gevoelsmatig geladen woorden, in de plaats van dat we dat gedrag onderzoeken en aldoende onszelf ondersteunen en begeleiden om te begrijpen wat de oorsprong van het gedrag is, welke er de gevolgen van zijn en hoe we bijgevolg aan preventie kunnen doen en het gedrag alsook de gevolgen ervan kunnen veranderen.

Als er iets is dat ik in mijn proces van zelf-verandering tot dusver immers geleerd heb, is dat zolang er beoordelingen en reacties bestaan omtrent een specifiek fenomeen, al is het een interne persoonlijkheidsstructuur of gedragspatroon of een externe gebeurtenis,  wordt ons vermogen om dat fenomeen te veranderen gesaboteerd doordat we onszelf de kans niet geven dieper en verder te kunnen zien dan de beoordelingen en reacties in onze geest die ervoor zorgen dat onze perceptie en begrip van dat wat we beoordelen en waar we op reageren zeer oppervlakkig blijft.

Het woord 'lui' werd door mezelf en de mensen in mijn omgeving tijdens mijn kindertijd steeds gebruikt als een beoordeling, namelijk een woord dat een specifieke emotionele lading droeg wanneer het uitgesproken werd, hetgeen echter niet wil zeggen dat het woord 'lui' op zich een beoordeling IS en dus die emotionele lading met zich meedraagt. Hoe we woorden interpreteren, ervaren en gebruiken kan vaak heel anders zijn dan wat de woorden eigenlijk werkelijk zijn als uitdrukkingen van zichzelf in deze wereld.

Hier is het bewandelen van een herdefiniëringsprocess van de woorden die we gebruiken in onze geest en onze spreektaal zeer nuttig, om jezelf ervan te kunnen verzekeren dat de manier waarop je een woord verstaat en gebruikt niet een persoonlijke interpretatie is, gebaseerd op hoe je het woord persoonlijk ervaren hebt in reactie op hoe het gebruikt werd door je omgeving tijdens je leven, en zodat je met andere woorden geen persoonlijke relaties gaat vormen met specifieke woorden, gebaseerd op je eigen herinneringen.

Omdat, het gevaar in het creëren van persoonlijke relaties met woorden, zonder die woorden te onderzoeken en te leren kennen als wat ze in wezen zijn als uitdrukkingen van zichzelf in deze wereld, is dat je jezelf blindelings gaat definiëren en identificeren met de emotionele of gevoelsmatige lading die je omgeving gebruikte in het uitspreken van bepaalde woorden omdat jij die woorden in jezelf hebt geleerd en hebt leren kennen tijdens het proces van sociale adaptatie.

Zo worden we uiteindelijk een product en kopie van onze omgeving en ouders, door middel van het proces van sociale adaptatie waarin we de emotioneel en gevoelsmatig geladen definities van woorden als hoe die uitgesproken en gebruikt worden door onze omgeving kopiëren. Terwijl, wanneer we de beslissing maken om die woorden zelf te gaan onderzoeken en ons begrip, ervaring en gebruik van woorden gelijk te stellen aan hun eigenlijke fysieke betekenis, dan nemen wij verantwoordelijkheid voor onszelf en worden we het directieve, sturende en bepalende principe van onszelf waarin we in staat zijn om meer te worden dan het product van onze omgeving.

Sunday, June 2, 2013

Dag 306: Mensenrechten en Ouderschap - Wie maakt de Criminelen in deze Wereld?

Deze blog is een vervolg op "Dag 305: Mensenrechten en Ouderschap - Wat Schrijven we op het Onbeschreven Blad in het Kind?" en maakt deel uit van een Blog-Serie die handelt over het Onderzoeken en herdefinieren van de Mensenrechten, deze kan je vinden in de Reis naar Leven van de Mensenrechten - en staat in functie van de Gelijk Leven Stichting die als Doel heeft een Samen-Leving te creëren op aarde waarin de Mensenrechten GELEEFD worden in en als onze dagelijkse Realiteit.

ik vergeef mezelf dat ik mezelf  nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat wanneer ouders de 'speciale band' die ze hebben met hun kinderen en de 'speciale liefde/genegenheid' die ze voelen voor hun kinderen verklaren aan de hand van de term 'het is mijn vlees en bloed', dat ze dan liegen - omdat ELK kind ons vlees en bloed is, we zijn elkaars vlees en bloed, het vlees en bloed van elk mens is het stof der aarde, gemaakt van dezelfde substantie --- en dat ouders het 'vlees en bloed' gebruiken als een excuus om niet te beseffen dat de reden waarom ze die 'speciale affiniteit' voelen tegenover hun kind alleen en niet tegenover andere kinderen, is omwille van de GEEST/het ego in de ouder die het kind ziet als 'mijn bezit', en is dus volledig enkel gebaseerd op het eigenbelang en de ego-centrische belangen/verlangens van de ouder, en heeft helemaal niets te maken met het kind zelf als een fysiek levend wezen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat het feit dat ouders hun 'liefde' voor hun kind niet baseren op 'vlees en bloed' maar op GEVOELENS die enkel in de GEEST van de ouder bestaan en gebaseerd zijn op eigenbelang, de reden is waarom er niet gegeven wordt om het Vlees en Bloed van elk kind in deze wereld op evenwaardige manier --- omdat het vlees en bloed in elk kind één en gelijk is - en enkel de Geest zal meer waarde plaatsen in 'mijn kind' omdat het dat ziet als 'mijn bezit', aangezien het ego geobsedeerd is met persoonlijk eigendom, bezit en hebberigheid

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat ouders de zogezegde 'wrede wereld' die ze gebruiken als rechtvaardiging voor de idee dat ze wel moeten hun kind beschermen en dat ze wel moeten zich zorgen maken om HUN KIND, en dat ze dus geen tijd hebben om zich bezig te houden met andere kinderen, zelf hebben gecreëerd --- door zich net niet bezig te houden met alle kinderen in eenheid en gelijkheid en op een evenwaardige manier, en daardoor kinderen te laten opgroeien in deze wereld in een misbruikende, verwaarlozende en gedepriveerde omgeving die de voedingsbodem vormt voor de uiteindelijke 'crimineel' die ze zullen worden als iemand die precies zoveel zal 'geven om' zijn omgeving en andere mensen zoals die mensen hebben 'gegeven om' hem, niets dus

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat als en wanneer de 'liefde' in de ouder tegenover zijn kind gedefinieerd is door een GEVOEL, dat die liefde altijd eigenbelang representeerd - als bepaalde persoonlijke verlangens van de ouder tegenover het kind --- waarin de ouder het kind niet werkelijk ziet als 'vlees en bloed', maar als een persoonlijk bezit - en dat het kind bijgevolg ook geprogrammeerd zal worden naar het evenbeeld van de ouder, als een bezitterig en hebberig en ego-centrisch individu die 'geven om' en 'houden van' ook zal definieren in en als persoonlijke gevoelens die altijd eigenbelang representeren --- waardoor een wereld waarin de mensenrechten geëerd en uitgevoerd worden als een werkelijk 'geven om allen', onmogelijk is

ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat het woord 'liefde' immens veel misbruikt wordt door ouders - omdat 'liefde' gebruikt wordt als rechtvaardiging om de eigenlijke realiteit te verbergen, als het FEIT dat die 'speciale gevoelens' die ouders 'liefde' noemen, in wezen gebaseerd zijn op persoonlijke verlangens en belangen die de ouder heeft in relatie tot het kind, waardoor de ouder zich ook enkel 'positief' voelt tegenover ZIJN KIND, en niet tegenover alle kinderen in de wereld --- omdat dat gevoel niets te maken heeft met 'liefde', maar met 'bezitterigheid' en 'hebzucht' --- omdat, als die 'liefde' echt zou zijn, dan zou de ouder die 'liefde' voelen op een gelijkmatige manier voor ELK KIND ter wereld, als het vlees en bloed van de aarde dat één en gelijk is - en dan zou die 'liefde' zichtbaar zijn in deze fysieke realiteit als de onvoorwaardelijke uitvoering van de mensenrechten op elke manier


Wordt vervolgd in Dag 307




DIP Lite - Gratis Online Cursus in Zelf-Ondersteuning voor Beginners
DIP PRO - Een Desteni Cursus voor zij die Klaar zijn om de Reis van hun Leven te Maken
desteni.org - Doe mee in Discussies op het Forum en/of Onderzoek het Desteni Materiaal
eqafe.com - Investeer in de Verscheidene Interviews Als Ondersteuning in je Reis naar Zelf-Perfectie
equalmoney.org - Leer Over een GelijkGeld Systeem en Stem op de Doelen en Principes
Equal Life Foundation - Facebook Stream met de Dagelijkse Realiteit en Oplossingen
Creations Journey To Life 7 Year Process Blogs
Heavens Journey To Life 7 Year Process Blogs