In deze blog ga ik verder met het onderwerp 'Faalangst' - wat is Faalangst?, Hoe functionneert faalangst?, hoe heb ik faalangst gecreëerd?, wie ben ik in en als faalangst?,...
In deze Serie en voor Context, lees ook:
"Dag 211: Faalangst - Probleem, Oplossing en Beloning"
"Dag 212: Faalangst - Zelf Vergeving"
"Dag 213: Faalangst - De Grote Muur"
"Dag 214: Faalangst en het Verlangen naar Erkenning"
"Dag 215: Angst om te falen en verlangen naar erkenning (deel 2)"
"Dag 216: Verlangen naar erkenning en faalangst - zelf-correctie"
"Dag 219: Faalangst en de Rechtlijnigheid van Expressie"
"Dag 220: Is Het onderdrukken van Expressie het beste voor allen?"
"Dag 221: Wie neemt verantwoordelijkheid voor onze Expressie in deze wereld?"
Vandaag op school was ik iemand een kinesiologie-behandeling aan het geven en ik merkte dat ik de leerstof minder goed kende als zij en dat ik niet goed wist waar ik mee bezig was. De gedachte kwam op in mijn geest dat zij op mij neer zou kijken en mij zou zien als een 'klein kind' en geen respect zou hebben voor mij als ze zou zien dat ik niet goed weet wat ik doe en dat ik eigenlijk helemaal niet zo 'intelligent' ben als hoe ik mij vaak voordoe.
Ik zag dat ik enkel zal kunnen leren wanneer ik in de eerste plaats eerlijk ben over het feit dat ik niets weet en wanneer ik dus durf vragen stellen met een 'open geest', maar tegelijkertijd kwam er een beeld op in mijn geest waarin ik mezelf zag als een 'klein kind' en waarin ik zag hoe zij in haar geest 'op mij neer kijkt' en geen respect heeft voor mij als 'haar gelijke', als 'vrouw' --- en dus wilde ik blijven vasthouden aan het 'ego' door te doen alsof ik wel weet waar ik mee bezig ben - terwijl ik mij in mezelf angstig en gespannen voel als de angst dat zij mij zal zien 'falen', dat ze door mijn 'illusie'/'masker' zal prikken.
Ik zag plots in hoe ik tijdens mijn hele schooltijd nooit werkelijk iets geleerd heb omdat ik altijd bestond in dat 'ego' van het doen alsof ik wel alles weet, geloven dat ik het allemaal al weet en dat niemand mij ooit iets zal bijleren, waardoor ik de gelimiteerde hoeveelheid aan kennis en informatie en vaardigheden die ik in mezelf had opgeslagen ging gebruiken om te bewijzen aan mijn omgeving dat ik 'slim' ben, dat ik 'veel weet' en dat ik 'weet wat ik doe' om 'respect' te krijgen van mijn omgeving en om behandeld en gezien te worden als een 'gelijke' --- omdat ik mezelf had toegestaan het leerproces te definieren in en als een polariteit van 'leerling' en 'leerkracht', als een energetisch machtsspel tussen 'minderwaardig'/'inferieur'/'dom' en 'meer'/'beter'/'intelligent'/superieur, omdat dat een ervaring is die ik had geleerd tijdens mijn kindertijd --- waarin ik dus de positie van 'leerling'/'student' heb geassocieerd met een lage/negatieve ervaring en dus met angst. En op die manier heb ik mezelf dom gehouden --- door mezelf op/af te sluiten in de structuur/gevangenis van het ego als een 'fort' van 'zelf-bescherming' tegen de ervaring van inferioriteit/angst/minderwaardigheid.
Ik heb doorheen mijn kindertijd, en voornamelijk mijn tijd op school, en rond bepaalde familieleden die ook leerkracht waren, geleerd om de ervaring van schaamte te associeren met 'iets niet weten' en 'iets niet kunnen' omwille van hoe zij reageerden op mijn 'slechte punten' of 'foute antwoorden' of 'verstrooidheid', en hoe ik die reactie ervoer als 'neerkijkend' en associeerde met de gedachte dat ze 'geen respect hebben voor mij' en 'mij zien als een klein kind, een inferieur wezen' - waardoor ik een persoonlijkheid heb gecreëerd in mezelf van trachten te bewijzen dat ik intelligent en 'vaardig'/'kundig' ben, hetgeen impliceerde dat ik zo goed als mogelijk probeerde te verbergen dat ik eigenlijk niet echt weet waar ik mee bezig ben, dat ik mij eigenlijk heel onzeker voel over wat ik doe of zeg en dat ik doorgaans het gevoel heb dat ik niet echt iets weet over deze wereld. Ik heb geleerd om 'algemene kennis' op te slagen in mijn geest, en die te verwerken/reproduceren op een manier zodat ik hier en daar een leuke anekdote weet te vertellen of een 'inzicht' kan delen in bepaalde situaties, enkel en alleen om 'andere mensen' de illusie voor te houden dat ik een 'intelligent' persoon ben en dat ik dus hun 'respect' verdien - uit angst om mezelf te ervaren in die positie van een 'klein kind' waar niemand interesse in heeft, waar niemand naar wil luisteren en die niemand de moeite waard vindt omdat 'wat weet een kind nu'.
Ik heb daarin dus geleerd om alle mensen om mij heen te zien als 'de volwassenen', de 'superieuren', mensen die 'weten wat ze doen', die 'weten hoe de wereld werkt' en die dus 'interessant' zijn --- ik zag mijn ouders altijd vertellen over vanalles en nog wat tegen hun vrienden, ze wisten zo veel over zo veel verschillende dingen --- terwijl ik mij altijd zo verloren heb gevoeld in deze wereld, zo onzeker over alles, terwijl ik mijn best doe om die ervaring verborgen te houden voor 'de volwassenen' om iedereen te misleiden en te doen geloven dat ik 'evenwaardig' ben aan hen in mijn kennis/kunde. Het is allemaal een leugen geweest, ik ben een leugen geweest.
Ik zag dit punt vandaag en ik liet de spanning/gespannenheid van het ego als het geloof dat ik 'het allemaal weet' en 'zelf-verzekerd ben' los en stond mezelf toe om te communiceren, om vragen te stellen zonder mezelf tegen te houden door mijn vragen te beoordelen als 'dom' - en wat ik zag was fascinerend. Plots werd de leerstof helder, alsof er een wolk wegdreef voor mijn ogen, ik had de ervaring van 'vrijheid', de vrijheid om de leerstof voor de eerste keer werkelijk te leren kennen, in eenheid en gelijkheid met mezelf, om de leerstof werkelijk te integreren, door mezelf open te stellen en alle kennis in mijn geest die enkel bestond in en als de idee dat ik 'alles al weet' los te laten en te staan in het punt van 'onschuld', het besef dat ik eigenlijk niets 'weet', ik ben gewoon HIER en ik ben hier om te LEREN.
In mijn volgende blog zal ik zelf-vergeving uitschrijven over dit punt - om mezelf te bevrijden van de gevangenis van STRESS, van het ego, van de leugen van 'intelligentie' en 'sociale reputaties/status' - zodat ik mezelf in staat kan stellen om werkelijk HIER te staan in deze wereld, en de wereld op een echte manier te leren kennen, op alle vlakken. Omdat ik besef dat hoe ik geleerd heb om te leven compleet dysfunctioneel is - dat ons schoolsysteem kinderen niet op de beste manier ondersteunt, omdat ik mijn hele leven vergooid en verkwanst heb aan die ervaring van inferioriteit/minderwaardigheid die ik heb geassocieerd met 'kind zijn' als zogezegd 'niets weten', in vergelijking/tegenstelling tot de ervaring van superioriteit van het 'volwassen zijn' als zogezegd 'alles weten. Beide ervaringen zijn een leugen/illusie en niet het beste voor het leven op aarde.
Wordt vervolgd in Dag 223
Monday, March 4, 2013
Saturday, March 2, 2013
Dag 221: Wie neemt verantwoordelijkheid voor onze Expressie in deze wereld?
Dit is een vervolg op "Dag 220: Is Het onderdrukken van Expressie het beste voor allen?"
Ik wijdt mezelf toe aan het wandelen van een proces van zelf-verandering door middel van zelf-eerlijkheid, zelf-vergeving en zelf-correctie zodat ik kan breken met de 'rechtlijnigheid' van expressie als een voorgeprogrammeerd systeem van aangeleerde en gekopieerde regels die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf kan breken - en mezelf kan herprogrammeren tot wat het beste is voor allen
ik besef dat de regels, codes, standaarden, waarden, normen en idealen van 'expressie' die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf niet het beste is voor allen en enkel een systeem van eigenbelang, egoïsme en zelf-destructie heeft geproduceerd waarin ik mezelf heb verloren
hierin wijdt ik mezelf toe elk deel van mezelf dat een voorgeprogrammeerde en aanvaardde vorm van expressie is, te onderzoeken - en te houden wat goed is --- zodat ik kan bestaan in en als wat het beste is voor allen, als de levende statement van wat gezond verstand is en wat echt is --- en daarin verantwoordelijkheid te nemen voor het programmeren en vormgeven van mezelf in en als mijn expressie omdat ik besef dat ik HIER besta en dat ik dus daarom verantwoordelijk ben voor al wat HIER bestaat als het leven - en dat er geen excuses zijn om mezelf te laten vormgeven/bepalen door iets/iemand 'buiten mezelf'
ik wijdt mezelf toe aan het op mij nemen van de taak van het onderzoeken van al wat hier bestaat in en als deze realiteit, door verantwoordelijkheid te nemen, en te bestaan in en als het levende besef dat ik verantwoordelijk ben voor deze realiteit omdat ik HIER besta - en al wat HIER bestaat vorm te geven en te programmeren op een manier die het beste is voor het leven op aarde als het leven in mezelf --- omdat ik besef dat dat 'gezond verstand' is en dat er geen 'God' of 'levens-kracht' kan bestaan die de huidige dysfunctionele manier van bestaan van de mensheid zou toestaan, waarin ik besef dat de huidige dysfunctionele bestaansvorm van de mensheid enkel bestaat omdat de mens nooit verantwoordelijkheid genomen heeft voor het/ons bestaan, waardoor we de wereld hebben laten kapot gaan zonder ooit een vinger uit te steken om een wereld te creëren die het beste is voor allen
hierin wijdt ik mezelf toe aan het wandelen van het proces van mezelf realiseren als 'God', als de 'verantwoordelijke ouder/Schepper/Hoeder' van het leven op aarde - en om op te staan als het levende voorbeeld voor elk levend wezen op aarde als wat het werkelijk betekent om te BESTAAN en aan te tonen dat 'bestaan' niet mogelijk is zonder een besef van verantwoordelijkheid voor al wat bestaat
hierin wijdt ik mezelf toe aan het bewandelen van het proces van zelf-eerlijkheid, zelf-vergeving en zelf-correctie om te staan als een 'pillaar' in deze wereld, en mezelf in staat te stellen om elk ander wezen als mezelf te ondersteunen zodat elk wezen één en gelijk met mezelf zal opstaan in en als deze realiteit en zal staan/bestaan als 'God', als absolute verantwoordelijkheid voor al wat bestaat op elk moment --- omdat ik besef dat dat de enige manier is - er is geen 'God' die ons zal redden, zelfs de dood zal ons niet redden van onszelf en wat we hebben gecreëerd, want we bestaan nu eenmaal, we zijn nu eenmaal HIER - en hier of in het hiernamaals, zullen we altijd achtervolgd worden door de consequenties van onze daden, van wat we hebben toegestaan te bestaan en waar we nooit verantwoordelijkheid voor hebben genomen --- tot we opstaan en de beslissing nemen om, in de plaats van onszelf te verbergen en te vluchten, onszelf te veranderen en deze realiteit als onszelf te veranderen tot een plek die het leven waard is
Ik wijdt mezelf toe aan het wandelen van een proces van zelf-verandering door middel van zelf-eerlijkheid, zelf-vergeving en zelf-correctie zodat ik kan breken met de 'rechtlijnigheid' van expressie als een voorgeprogrammeerd systeem van aangeleerde en gekopieerde regels die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf kan breken - en mezelf kan herprogrammeren tot wat het beste is voor allen
ik besef dat de regels, codes, standaarden, waarden, normen en idealen van 'expressie' die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf niet het beste is voor allen en enkel een systeem van eigenbelang, egoïsme en zelf-destructie heeft geproduceerd waarin ik mezelf heb verloren
hierin wijdt ik mezelf toe elk deel van mezelf dat een voorgeprogrammeerde en aanvaardde vorm van expressie is, te onderzoeken - en te houden wat goed is --- zodat ik kan bestaan in en als wat het beste is voor allen, als de levende statement van wat gezond verstand is en wat echt is --- en daarin verantwoordelijkheid te nemen voor het programmeren en vormgeven van mezelf in en als mijn expressie omdat ik besef dat ik HIER besta en dat ik dus daarom verantwoordelijk ben voor al wat HIER bestaat als het leven - en dat er geen excuses zijn om mezelf te laten vormgeven/bepalen door iets/iemand 'buiten mezelf'
ik wijdt mezelf toe aan het op mij nemen van de taak van het onderzoeken van al wat hier bestaat in en als deze realiteit, door verantwoordelijkheid te nemen, en te bestaan in en als het levende besef dat ik verantwoordelijk ben voor deze realiteit omdat ik HIER besta - en al wat HIER bestaat vorm te geven en te programmeren op een manier die het beste is voor het leven op aarde als het leven in mezelf --- omdat ik besef dat dat 'gezond verstand' is en dat er geen 'God' of 'levens-kracht' kan bestaan die de huidige dysfunctionele manier van bestaan van de mensheid zou toestaan, waarin ik besef dat de huidige dysfunctionele bestaansvorm van de mensheid enkel bestaat omdat de mens nooit verantwoordelijkheid genomen heeft voor het/ons bestaan, waardoor we de wereld hebben laten kapot gaan zonder ooit een vinger uit te steken om een wereld te creëren die het beste is voor allen
hierin wijdt ik mezelf toe aan het wandelen van het proces van mezelf realiseren als 'God', als de 'verantwoordelijke ouder/Schepper/Hoeder' van het leven op aarde - en om op te staan als het levende voorbeeld voor elk levend wezen op aarde als wat het werkelijk betekent om te BESTAAN en aan te tonen dat 'bestaan' niet mogelijk is zonder een besef van verantwoordelijkheid voor al wat bestaat
hierin wijdt ik mezelf toe aan het bewandelen van het proces van zelf-eerlijkheid, zelf-vergeving en zelf-correctie om te staan als een 'pillaar' in deze wereld, en mezelf in staat te stellen om elk ander wezen als mezelf te ondersteunen zodat elk wezen één en gelijk met mezelf zal opstaan in en als deze realiteit en zal staan/bestaan als 'God', als absolute verantwoordelijkheid voor al wat bestaat op elk moment --- omdat ik besef dat dat de enige manier is - er is geen 'God' die ons zal redden, zelfs de dood zal ons niet redden van onszelf en wat we hebben gecreëerd, want we bestaan nu eenmaal, we zijn nu eenmaal HIER - en hier of in het hiernamaals, zullen we altijd achtervolgd worden door de consequenties van onze daden, van wat we hebben toegestaan te bestaan en waar we nooit verantwoordelijkheid voor hebben genomen --- tot we opstaan en de beslissing nemen om, in de plaats van onszelf te verbergen en te vluchten, onszelf te veranderen en deze realiteit als onszelf te veranderen tot een plek die het leven waard is
Friday, March 1, 2013
Dag 220: Is Het onderdrukken van Expressie het beste voor allen?
Dit is een verderzetting op "Dag 219: Faalangst en de Rechtlijnigheid van Expressie"
Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te hebben laten programmeren in en als het geloof dat er een 'ideaal'/'standaard is van expressie waar ik aan moet voldoen
ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd niet in te zien dat ik verlang om te voeldoen aan een standaard/ideaal van expressie omdat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd alles wat afwijkt van de 'norm' als wat ik geleerd heb in verband met wat 'normaal' is in de samenleving te associeren met een gevoel van onveiligheid
ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd een gevoel van veiligheid/positiefheid te associeren met het voldoen aan een standaard/ideaal van expressie
ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien hoe ik mezelf heb laten programmeren door het schoolsysteem in en als het geloof dat er een standaard/ideaal is van expressie waar ik aan moet voldoen om 'goed' te zijn - en dat ik hierin geprogrammeerd ben om de ervaring van onveiligheid/angst te associeren met al wat afwijkt van die 'standaard'/'ideaal'
ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat ik gedachten volg in en als het 'weten hoe ik mij moet gedragen' en 'weten wie ik ben' als een voorgeprogrammeerd systeem van 'expressie' - omdat ik mezelf heb laten programmeren door het schoolsysteem en mijn omgeving in en als angst om 'af te wijken van de norm' en 'anders te zijn'
ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien hoe gedachten een 'programma' zijn van voorgeschreven/voorgekauwde 'gedrags-regels' en 'standaarden'/'idealen'/'normen' van 'expressie' - en dat het feit dat ik mijn gedachten volg en vertrouw en mij laat sturen door gedachten in mijn expressie in deze wereld, indiceert dat ik mezelf heb geïdentificeerd met dit programma en mezelf als het leven in en als mezelf compleet heb onderdrukt in en als een voorgeprogrammeerde angst
ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te hebben laten programmeren door het schoolsysteem in en als een blinde volgzaamheid en gehoorzaamheid aan 'het systeem', in en als het geloof dat er een 'standaard' en 'ideaal' is waar ik in mijn expressie in deze wereld aan zou moeten voldoen - zonder ooit vragen te stellen bij die 'standaard'/'ideaal' en of die 'standaard'/'ideaal' wel het beste is voor allen
ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat het onderdrukken van het leven en het proberen controle uit te oefenen over het leven door het leven in een bepaalde vorm te gieten die 'tegennatuurlijk' is - enkel conflict creëert en een leven/bestaan op aarde die uit balans is
ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat het 'leven op aarde' een perfect gebalanceerd systeem is dat geen regels, codes of onderdrukking/controle nodig heeft om optimaal te functioneren op een manier die het beste is voor het leven op aarde --- en dat de controle die de mens tracht uit te oefenen over het leven in en als zichzelf en anderen, door het onderdrukken van het leven in en als zichzelf, als consequentie zal hebben dat het systeem van het leven op aarde uit balans zal geraken
ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat de consequenties van de rechtlijnigheid in expressie in en als het verlangen naar controle van de mensheid over expressie/het leven, is dat de mens zichzelf en zijn omgeving heeft verziekt --- door het leven in en als zichzelf en het leven in een ander niet te laten bestaan of aanvaarden als wat het is
Wordt vervolgd in Dag 221
Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te hebben laten programmeren in en als het geloof dat er een 'ideaal'/'standaard is van expressie waar ik aan moet voldoen
ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd niet in te zien dat ik verlang om te voeldoen aan een standaard/ideaal van expressie omdat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd alles wat afwijkt van de 'norm' als wat ik geleerd heb in verband met wat 'normaal' is in de samenleving te associeren met een gevoel van onveiligheid
ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd een gevoel van veiligheid/positiefheid te associeren met het voldoen aan een standaard/ideaal van expressie
ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien hoe ik mezelf heb laten programmeren door het schoolsysteem in en als het geloof dat er een standaard/ideaal is van expressie waar ik aan moet voldoen om 'goed' te zijn - en dat ik hierin geprogrammeerd ben om de ervaring van onveiligheid/angst te associeren met al wat afwijkt van die 'standaard'/'ideaal'
ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat ik gedachten volg in en als het 'weten hoe ik mij moet gedragen' en 'weten wie ik ben' als een voorgeprogrammeerd systeem van 'expressie' - omdat ik mezelf heb laten programmeren door het schoolsysteem en mijn omgeving in en als angst om 'af te wijken van de norm' en 'anders te zijn'
ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien hoe gedachten een 'programma' zijn van voorgeschreven/voorgekauwde 'gedrags-regels' en 'standaarden'/'idealen'/'normen' van 'expressie' - en dat het feit dat ik mijn gedachten volg en vertrouw en mij laat sturen door gedachten in mijn expressie in deze wereld, indiceert dat ik mezelf heb geïdentificeerd met dit programma en mezelf als het leven in en als mezelf compleet heb onderdrukt in en als een voorgeprogrammeerde angst
ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te hebben laten programmeren door het schoolsysteem in en als een blinde volgzaamheid en gehoorzaamheid aan 'het systeem', in en als het geloof dat er een 'standaard' en 'ideaal' is waar ik in mijn expressie in deze wereld aan zou moeten voldoen - zonder ooit vragen te stellen bij die 'standaard'/'ideaal' en of die 'standaard'/'ideaal' wel het beste is voor allen
ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat het onderdrukken van het leven en het proberen controle uit te oefenen over het leven door het leven in een bepaalde vorm te gieten die 'tegennatuurlijk' is - enkel conflict creëert en een leven/bestaan op aarde die uit balans is
ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat het 'leven op aarde' een perfect gebalanceerd systeem is dat geen regels, codes of onderdrukking/controle nodig heeft om optimaal te functioneren op een manier die het beste is voor het leven op aarde --- en dat de controle die de mens tracht uit te oefenen over het leven in en als zichzelf en anderen, door het onderdrukken van het leven in en als zichzelf, als consequentie zal hebben dat het systeem van het leven op aarde uit balans zal geraken
ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat de consequenties van de rechtlijnigheid in expressie in en als het verlangen naar controle van de mensheid over expressie/het leven, is dat de mens zichzelf en zijn omgeving heeft verziekt --- door het leven in en als zichzelf en het leven in een ander niet te laten bestaan of aanvaarden als wat het is
Wordt vervolgd in Dag 221
Thursday, February 28, 2013
Dag 219: Faalangst en de Rechtlijnigheid van Expressie
"Dag 211: Faalangst - Probleem, Oplossing en Beloning"
"Dag 212: Faalangst - Zelf Vergeving"
"Dag 213: Faalangst - De Grote Muur"
"Dag 214: Faalangst en het Verlangen naar Erkenning"
"Dag 215: Angst om te falen en verlangen naar erkenning (deel 2)"
"Dag 216: Verlangen naar erkenning en faalangst - zelf-correctie"
Ik ga verder in op de vraag 'waar komt faalangst vandaan?' en 'wat zijn de factoren die meespelen in mezelf en ervoor zorgen dat ik mezelf onderdruk en limiteer en saboteer in mijn fysieke expressie in deze wereld in en als 'angst om te falen'?' --- hetgeen ik bekijk volgens het 'probleem, oplossing, beloning'-model.
Probleem
In de vorige blogs had ik al vastgesteld dat faalangst samenhangt met het verlangen naar erkenning, als een energetische polariteit die gebaseerd is op BEOORDELINGEN (zelf-beoordeling) --- beoordelingen die op zich gebaseerd zijn op de idee dat er een 'ideaal' is van 'expressie' in deze wereld, waar ik aan zou moeten voldoen - en de 'faalangst' is in deze context, de angst om niet te kunnen voldoen aan dat 'ideaal' en aldus mezelf 'minderwaardig'/'mislukt'/'gefaald' te voelen.
Wat in deze dynamiek interessant is, is hoe ik, door een ideaalbeeld in mijn geest te plaatsen van 'hoe ik zou moeten zijn' en 'hoe ik mezelf zou moeten uitdrukken', zeg ik eigenlijk al tegen mezelf dat ik 'niet goed genoeg' en 'minderwaardig' ben als wie ik ben HIER, door te geloven dat ik 'anders' moet zijn, meer zoals dat beeld in mijn geest --- waarin ik mezelf in wezen al plaats in een positie van 'faling'/'mislukking'/'minderwaardigheid', waardoor ik in feite 'gedoemd' ben om te 'falen' omdat dat ideaalbeeld in mijn geest nu eenmaal niet is wie ik ben als HIER. Ik creëer met andere woorden het 'falen', door te streven naar 'beter'/'meer'/'hoger', in de plaats van mezelf te aanvaarden als wie ik ben HIER.
Dat 'ideaalbeeld' en het geloof dat er een 'ideaal' is van 'expressie', is dus een zekere 'rechtlijnigheid' - zoals wat ons op school aangeleerd geweest is, en wat ons door de media ook ingeprent wordt --- dat er een zekere 'standaard' is, een 'ideaal' van hoe we allemaal zouden moeten zijn - als een 'lijn' die we allemaal zouden moeten volgen. En wat hierdoor gebeurt is dat er een 'waterval-systeem' gecreëerd wordt in de samenleving en in scholen, waarin de mensen die niet of minder kunnen voldoen aan die 'standaard'/'ideaal', afvloeiien naar 'lagere' regionen in de samenleving, 'lagere' klassen, 'lagere' jobs, 'lagere' levensomstandigheden, 'lagere' lonen, 'lagere' kansen/mogelijkheden. Dat is het systeem van 'competitie' dat in alle aspecten van onze samenleving uitgespeeld wordt, en wat kinderen al heel vroeg aangeleerd wordt, door ouders en leerkrachten die verwachten dat ze zich 'flink/voorbeeldig gedragen', dat ze 'in de rij lopen' en vooral niet 'anders' zijn of 'uit de boot vallen' of 'de vreemde eend in de bijt zijn'.
En waarom verwachten ouders dat van hun kind? Uit ANGST dat ze anders niet zullen kunnen overleven in de samenleving. Het probleem in deze situatie ligt dus in de 'samenlevingsstructuur' die één is van 'vechten/competitie om te overleven'. Dus, waarom is het dat we deze structuur niet veranderen, zodat kinderen zichzelf kunnen uitdrukken zonder angst om 'anders' te zijn of 'uit de boot te vallen'? -- waarom hebben we geen samenleving gecreëerd die onvoorwaardelijk zorgt voor het leven en die in functie staat van het leven zelf, van de ongelimiteerde expressies en ontwikkelingsmogelijkheden die enkel kunnen bestaan wanneer het kind de vrijheid krijgt om zichzelf te verkennen, uit te breiden en ontdekken op alle vlakken --- wanneer er dus geen 'rechtlijnigheid' is in hoe/wat het kind verwacht/geacht wordt zich te 'gedragen' om te 'overleven' in een wereld/samenleving die niets geeft om het leven in/als het kind, maar die van kinderen machines/robots/systemen maakt die in functie staan van het voeden en ondersteunen van het voortbestaan van een systeem dat op zich niets om hen geeft.
Een belangrijke vraag hier is dus - 'is die 'rechtlijnigheid' in/van expressie het beste voor allen of zijn we gewoon een 'programma' aan het volgen zonder te beseffen waar we eigenlijk mee bezig zijn en waarom?'.
En - 'Wat is die 'rechtlijnigheid' eigenlijk?' --- Wat ons op school geleerd wordt in termen van wat 'goed' en 'slecht' en 'juist' en 'fout' is, is dat het 'goed'/'juist' is en dat we 'goed'/'juist' zijn wanneer we regels kunnen volgen zonder vragen te stellen, wanneer we kennis en informatie kunnen 'reproduceren' zonder af te wijken van hoe het ons voorgeschreven is in de tekstboeken - met andere woorden, we worden geleerd om te VOLGEN, om 'gehoorzaam'/'volgzaam' te zijn en zonder vragen te stellen ('moeilijk te doen') te aanvaarden dat wat de leerkracht en de boeken ons VERTELLEN over wat 'echt'/'de realiteit' is, de enige echte onomstootbare 'waarheid' is. Er worden verschillende vormen van bestraffing en bedreiging gebruikt om ANGST in het kind te plaatsen, waardoor het kind makkelijk bespeelbaar/kneedbaar wordt en zijn vertrouwen zal plaatsen in 'het systeem' in de verwachting dat 'als ik het systeem volg en doe wat het systeem van mij verlangt, dan zal het systeem voor mij zorgen en dan zal ik geen angst meer voelen'.
Dus: Is dit 'blind' volgen, zonder vragen te stellen bij het 'waarom' en 'hoe' van alles, en het vertrouwen op 'het systeem' wat het beste is voor deze wereld als geheel? - Want, wat is 'het systeem'? Zijn wij niet 'het systeem'? Wie staat er in de leiding van 'het systeem'? Zijn wij dat niet? Wie anders? God? Waar is God? Welke hand leidt 'het systeem'? Wie is het die verantwoordelijkheid neemt voor het leven op aarde, als die 'onzichtbare macht/kracht' waar we ons vertrouwen/geloof in hebben geplaatst en die we blijkbaar 'volgen'?
Als kind 'volgen' we de leerkracht - maar de leerkracht 'volgt' zelf de regels/codes die hij/zij heeft geleerd te volgen toen hij/zij zelf een kind was --- en geeft nu diezelfde codes/regels door aan de volgende generatie in het 'goede vertrouwen/blinde geloof' dat die codes/regels het beste zijn voor ons, zonder uiteraard zelf inzicht te hebben in het waarom en hoe ervan. Wetten/regels/codes worden gemaakt door 'wereld-leiders'/'politici'/'economisten'/'topfunctionarissen', en die wetten/regels/codes worden in 'goed vertrouwen'/'blind geloof' gevolgd door ons, 'de burger' - maar die 'wereld-leiders'/'politici'/'economisten'/'topfunctionarissen' handelen zelf vanuit een 'goed vertrouwen'/'blind geloof' in 'het systeem' als de mensen die ons zijn voorgegaan --- alsof het hele systeem op de één of andere manier gestuurd wordt door de onzichtbare hand van God en wat we ook doen, het is allemaal 'goed'/'juist', zolang we maar niet afwijken van het 'pad' van 'het verleden', zolang we de 'rechte lijn' van 'evolutie' van de 'menselijke samenleving' maar verderzetten.
De 'rechtlijnigheid' in hoe we leren onszelf uit te drukken in deze wereld bestaat dus in het 'volgen van het voorbeeld' als 'het verleden', 'het voorbeeld' van zij die ons zijn 'voor-gegaan', het 'beeld' dat ons 'voor' gegaan is. De 'recht-lijnigheid' bestaat in het volgen van de 'lijnen' van het 'beeld' dat ons 'voor' gegaan is, zodat we zelf ook een 'beeld' worden dat zal dienen als 'voor-beeld' voor de volgende generaties om te 'volgen'. En wat zijn die 'lijnen' die het 'beeld' vormen van onszelf? Wat maakt/creëert de 'lijnen' in en als de 'recht-lijnigheid' in onze expressie? Wat maakt het 'onderscheid' tussen wat 'binnen de lijntjes' en wat 'buiten de lijntjes' is? - Het is ANGST, het is de kennis van 'goed' en 'kwaad', in ons geprogrammeerd dmv ANGST --- 'goed' zijnde 'binnen de lijntjes' en 'kwaad' zijnde 'buiten de lijntjes' - waarin 'kwaad' neerkomt op 'alles wat niet binnen de lijntjes is', alles wat 'onbekend'/'anders'/'vreemd' is --- en 'goed' als wat 'binnen de lijntjes is' wordt 'ingekleurd' aan de hand van kennis en informatie - dat is hoe we het 'beeld' van onszelf 'inkleuren'/'invullen', als wat onze 'identiteit'/'ik-bewustzijn' wordt, namelijk al wat ons VERTELD wordt door onze leerkracht/ouders over 'de realiteit' als 'wie we zijn in en als het leven op aard'.
Dit geeft meteen een heel ander perspectief op het hele construct van 'de kennis van Goed en Kwaad' - ik bedoel, 'goed' en 'kwaad' bestaat niet werkelijk aangezien het enige wat het 'onderscheid' maakt tussen de twee is de angst van het onbekende, het 'onbekende' zijnde dat wat 'buiten de lijntjes' bestaat van wat we hebben aanvaard als 'de realiteit' in en als de kennis en informatie die we hebben meegekregen/gekopieerd over onszelf/de realiteit - hetgeen wil zeggen dat al wat we niet kunnen definieren/plaatsen/categoriseren/bevatten gezien en ervaren wordt als 'het kwaad' omdat het ons ANGST aanjaagt ---- als diezelfde angst die de consequentie was van het 'buiten de lijntjes lopen' op school.
Ik bedoel, niemand die weet wat er werkelijk 'buiten die lijntjes' ligt - we hebben gewoon geleerd om er nooit te gaan, om het niet te verkennen door het te zien als 'slecht'/'fout'/'negatief'.
Dus, kan het zijn dat datgene dat we beoordelen/zien/ervaren als 'goed'/'positief'/'juist' in wezen simpelweg hetgene is dat ons een 'vertrouwd' gevoel geeft, hetgene dat het meest 'rechtlijnig' is, het meest 'in lijn' met 'het verleden' als 'het ideaalbeeld'/'de standaard'/'de norm'.
Hierin is het zeker interessant om te onderzoeken hoe onze partnerkeuze, en de 'lichaamsstructuren' waar we ons individueel en collectief toe aangetrokken voelen in relatie staan met dit inzicht. Met andere woorden - in hoeverre worden we gestuurd in waar we ons toe aangetrokken voelen en wat we beoordelen als 'schoonheid' door de voorgeprogrammeerde neiging/verlangen om te leven 'in lijn' met en naar het 'voor-beeld' van het verleden als 'het bekende/gekende' - en omgekeerd, in welke mate wordt onze ervaring van ons 'afgestoten' te voelen tegenover iets/iemand omwille van de 'lijnen' van het 'beeld' dat we zien met onze ogen bepaald/gestuurd door onze angst van het onbekende, als dat wat 'buiten de lijntjes' van het 'verleden' ligt --- dus: 'Wat is 'Schoonheid'?', 'Hoe bestaat 'Schoonheid'?' en 'Is 'Schoonheid' en 'aantrekkings-kracht' werkelijk iets 'natuurlijks'.
Dit is een onderwerp/vraag waar ik me over zal buigen in de volgende blogs.
Laat ik nu nogmaals kijken naar wat de consequenties zijn van die rechtlijnigheid die we onszelf hebben toegestaan uit te leven hier op aarde. Ondanks ons sterk geloof en vertrouwen dat we 'goed bezig zijn' in en als het blindelings volgen van het verleden in de 'toekomst', als zogezegde 'evolutie' --- zien we toch dat onnoembare problemen de kop opsteken, problemen/conflicten die niet deel zouden mogen uitmaken van een 'gezonde samenleving', van een 'geëvolueerde samenleving'. Niet alleen op vlak van de maatschappelijke structuren zoals een economisch model dat niet de capaciteit heeft om elke mond op aarde te voeden, ondanks het feit dat de aarde die het 'voedsel' verschaft wel die capaciteit heeft, maar ook op individueel en relationeel vlak lijken we letterlijk en figuurlijk te verzieken door ongezonde eetgewoonten, ongezonde denkpatronen en ongezonde levensstijlen. 'Ongezond' zijnde, niet in harmonie staand met de fysieke structuren/organismen die HIER bestaan.
Oplossing
Als we even kijken naar de natuur en het dierenrijk, zien we een fascinerend gegeven, namelijk dat zij zonder regels, codes of kennis van goed en kwaad toch een perfect gebalanceerd en harmonieus systeem in stand houden -- in tegenstelling tot de mens die, ondanks al zijn kennis, regels en codes, met zichzelf geen blijf lijkt te weten hier op aarde en niet functionneert als een gezond deel van het 'systeem' in en als 'het leven op aarde'. Wat wij mensen met andere woorden altijd hebben gezien als ons 'antwoord' en 'oplossing' voor 'problemen' (>>wat door religie en de wet wordt omschreven als 'slecht'/'kwaad'/'fout'), namelijk zelf-onderdrukking door 'rechtlijnigheid' in expressie aan de hand van regels/codes in en als de 'kennis van goed en kwaad', is net het echte probleem als de oorzaak/reden waarom we niet op een harmonieuze/gebalanceerde manier in relatie staan met het leven op aarde.
We hebben geleerd om onszelf niet te vertrouwen en ons vertrouwen te plaatsen in een systeem van kennis en informatie over 'goed' en 'slecht' - waardoor we onszelf hebben afgescheiden van onszelf als 'het leven', als 'de natuur' --- dus is het vanzelfsprekend dat we niet op een gezonde manier in relatie staan met de natuur en het dierenrijk als 'het leven op aarde'.
De oplossing ligt dus in hoe we onze kinderen opvoeden - en het veranderen van ons onderwijsprogramma, waarin we kinderen aanleren om, in de plaats van te vertrouwen op één of ander systeem buiten zichzelf van kennis en informatie, net te vertrouwen op zichzelf als de 'essentie' van 'het leven' - en daarin één en gelijk te staan met het leven op aarde als 'de natuur'. Want - waarom is het dat we onszelf niet volledig vertrouwen en aanvaarden als wie we werkelijk zijn in de eerste plaats? Is het omdat we geloven dat we geboren zijn in 'zonde' en dus wel moeten veranderen en voldoen aan één of andere standaard/ideaal/norm om 'goed' te zijn in de ogen van..... God?
De oplossing ligt in het herdefinieren van de begrippen als kennis en informatie die we kinderen aanleren over het leven op aarde - zodat die begrippen niet zomaar 'dode kennis' zijn als doorgegeven geloofsystemen, maar 'levende kennis' die betrekking heeft tot de eigenlijke fysieke werkelijkheid waarin wij ons bevinden - hetgeen gebeurt door onze aanvaardde kennis te bevragen naar wat de consequenties zijn in het leven op aarde van de uitleving van die kennis --- als de enige parameter die stand houdt in het onderscheiden maken tussen leugens/illusie/dode kennis en 'levende kennis'/waarheid/realiteit/betrouwbaarheid. We ondersteunen dus de bevragende natuur in en van onze kinderen - in het besef dat het enkel is door vragen te stellen dat we kunnen komen tot de essentie van wie we zijn en wat echt is - en waardoor we onszelf ervan kunnen verzekeren dat de begrippen die we leven betrekking hebben tot de essentie en dus niet 'gebakken lucht' zijn.
Beloning
We zullen voor de eerste keer in de menselijke geschiedenis te weten komen wie wij werkelijk zijn als de essentie van het 'leven op aarde', wat echt belangrijk is, wat echt bestaat. We krijgen de kans om onszelf te leren kennen als het leven zelf, en om voor onszelf in te zien wat het werkelijk wil zeggen om deel uit te maken van het leven op aarde.
Voor de eerste keer zullen we ondervinden wat het betekent om te LEVEN in de plaats van te 'overleven' -- hetgeen op zich een uiterst fascinerend reis/ervaring zal zijn omdat we tot nu toe enkel hebben bestaan in een voorgeprogrammeerd 'systeem' van 'regels'/'codes'/'geloofsystemen' in functie van 'overleven' in 'het systeem' waarin 'wie wij zijn' gedefinieerd en gelimiteerd is tot onze capaciteit om te overleven in het systeem.
Onze kinderen zullen opgroeien in een omgeving/systeem die hen onvoorwaardelijk ondersteund, hetgeen hen de kans en de vrijheid geeft om zichzelf te ontplooiien en ontwikkelen tot hun ultieme potentieel in en als het 'buiten de lijntjes kleuren', hetgeen baan geeft voor het ontstaan van nieuwe inzichten en expressies die het leven op aarde als geheel kunnen ondersteunen in onze collectieve ontwikkeling en evolutie. Het bestaan op aarde zal een absoluut genot zijn, waarin we kunnen genieten van elkaars uitdrukking/expressie omdat er geen 'druk' meer ligt in en als het 'competeren' en 'vergelijken' van onszelf met een ander.
Wordt vervolgd in Dag 220
Wednesday, February 27, 2013
Dag 218: Agressie broedt Agressie
Dit is een verderzetting van "Dag 217: Bijzondere Bijstandsteam bestrijdt agressie met agressie?"
ik vergeef mezelf dat ik een samenleving/realiteit heb aanvaard waarin agressie met agressie bestreden wordt, als een voorgeprogrammeerde, voorspelbare reactie van overleving - waarin nooit werkelijk stilgestaan wordt bij de consequenties van die reactie op lange termijn
ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat het bestrijden van agressie met agressie enkel als consequentie kan hebben dat de problemen/agressie escaleren omdat agressie enkel angst produceert en angst enkel agressie produceert in en als de voorgeprogrammeerde en voorspelbare reacties van de menselijke geest - waardoor een werkelijke 'stopzetting' van de agressie onmogelijk wordt omdat er niet gekeken wordt naar de ware bron van de conflicten/problemen
ik vergeef mezelf dat ik een samenleving/realiteit heb toegestaan te bestaan waarin het 'handhaven van de orde' eruit bestaat van het reageren op problemen met onderdrukking en 'schade-beperking' vanuit de reactie van angst - en niet uit het opsporen van de bron en oorzaak van de conflicten/problemen met het oog op preventie in de toekomst en het ontwikkelen van een werkbare oplossing die werkt voor allen
ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat het 'leger' en de 'politie' en de 'bijzondere bijstandsteams' en hoe zij reageren op problemen met onderdrukking en agressie - een manifestatie is van de voorgeprogrammeerde reacties van angst en agressie die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf als hoe ik zelf reageer op problemen/conflicten
en dus ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat het creëren van een samenleving/realiteit waarin wezens samenwerken in het zoeken naar werkbare oplossingen voor problemen, begint bij het stoppen van de egoïstische, 'tunnelvisie', voorgeprogrammeerde overlevingsreacties van angst en agressie op problemen --- omdat ik HIER besta, als een deel van de samenleving/realiteit en dus zelf moet leven als de oplossing die ik wil zien in mijn omgeving
ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd verantwoordelijkheid te nemen voor de manifestatie/het bestaan van politie en 'bijzondere bijstandsteams' in deze samenleving/realiteit - door er angst van te hebben, en daarin te bestaan in en als een persoonlijke overlevingsreactie --- in de plaats van in te zien hoe ik daarin het bestaan van politie als een reactieve macht die problemen en conflicten in de samenleving op een reactieve in de plaats van een preventieve manier aanpakt zelf heb gecreëerd en ondersteund door vanuit die ervaring van angst zelf te verwachten en te verlangen dat er 'politie' bestaat die mij aan de hand van 'harde middelen' zoals agressie zal beschermen van de factoren in de samenleving waar ik mij bedreigd door voel in mijn overleving
ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd politie en bijzondere bijstandsteams en het leger te beschuldigen van de agressie die zij uitoefenen in het aanpakken van problemen in de samenleving - in de plaats van in te zien hoe ik zelf die agressie uitoefen in mezelf in de vorm van beschuldigingen in mijn geest --- en dat de 'politie' en 'het leger' in deze wereld dus de manistatie zijn van de agressie die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf tegenover andere wezens
ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien hoe conflicten nooit opgelost zullen geraken zolang ik mezelf niet in de schoenen plaats van 'de andere partij' en zolang ik mijn werkelijkheid niet onderzoek en tot inzicht kom in hoe, waar en waarom het 'conflict' onstaan is in de eerste plaats --- en dat het gevolg van zo'n eendimensionele visie op de realiteit, waarin enkel mijn reacties 'echt' en 'waardevol' en 'belangrijk' zijn, is dat ik enkel conflict creëer met mijn omgeving omdat ik weiger mezelf in de schoenen te plaatsen van mijn omgeving en zo te komen tot ware communicatie
ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat 'conflicten' en 'problemen' die zich manifesteren in mijn omgeving en tussen mezelf en mijn omgeving nooit opgelost zullen geraken zolang ik niet besef dat elk conflict een manifestatie is van een 'conflict' dat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf -- waarin ik reageer op een deel van de realiteit als mezelf en daarin een afscheiding creëer in mezelf door mijn omgeving als 'de realiteit' niet te willen aanvaarden en zien ALS mezelf
ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat conflicten altijd ontstaan wanneer ik een deel van de realiteit niet wil aanvaarden als één en gelijk met mezelf - en dat het reageren op die conflicten met agressie als onderdrukking --- enkel zal leiden tot meer conflict --- tot ik verantwoordelijkheid neem voor de realiteit ALS mezelf en elk deel van/in de realiteit aanvaard als één en gelijk met mezelf
ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat ik 'problemen' en 'conflicten' altijd heb 'opgelost' vanuit reactiviteit, als onderdrukking, vanuit de hoop dat de problemen vanzelf zullen verdwijnen, door te geloven in 'uit het oog, is uit de geest' --- in de plaats van in te zien dat 'problemen' en 'conflicten' manifestaties zijn van dysfuncties die al langere tijd bestaan, en dat het dus noodzakelijk is om die dysfuncties op te sporen en te genezen in het aanpakken van het probleem, omdat de problemen/conflicten anders enkel zullen escaleren
ik besef dat de agressie die politie, het leger en bijzondere bijstandsteams aan de dag brengen in het omgaan met problemen in de samenleving, een manifestatie is van de agressie die bestaat in elk mens - en dat elk mens daarom verantwoordelijk is voor voorvallen zoals 'de zaak Jonathan Jacob' -- en dat, zolang de mens in de samenleving geen verantwoordelijkheid neemt voor wie hij is in zichzelf als hoe hij in relatie staat met zijn omgeving, die 'omgeving' ook nooit zal veranderen tot wat het beste is voor allen
ik stel mezelf tot doel om, in de plaats van te reageren met agressie en beschuldigingen op een 'probleem', vanuit een voorgeprogrammeerde overlevingsreactie van angst, te stoppen en te ademen, en te beseffen dat ik nooit zal omgaan met de werkelijkheid als mijn omgeving op een manier die ondersteunend is in het creëren van een veilige omgeving/realiteit voor allen, zolang ik reageer vanuit persoonlijke overleving en dus nalaat een ander te zien en te overwegen als mezelf
hierin stel ik mezelf tot doel om te leven als de oplossing die ik wil zien in mijn omgeving - als het stoppen van agressie/beschuldigingen in mezelf, en het onvoorwaardelijk onderzoeken van de realiteit die HIER is om inzicht te verwerven in het ontstaan van 'het probleem', met het oog op het stoppen van het probleem, gebaseerd op het principe 'preventie is het beste medicijn'
ik vergeef mezelf dat ik een samenleving/realiteit heb aanvaard waarin agressie met agressie bestreden wordt, als een voorgeprogrammeerde, voorspelbare reactie van overleving - waarin nooit werkelijk stilgestaan wordt bij de consequenties van die reactie op lange termijn
ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat het bestrijden van agressie met agressie enkel als consequentie kan hebben dat de problemen/agressie escaleren omdat agressie enkel angst produceert en angst enkel agressie produceert in en als de voorgeprogrammeerde en voorspelbare reacties van de menselijke geest - waardoor een werkelijke 'stopzetting' van de agressie onmogelijk wordt omdat er niet gekeken wordt naar de ware bron van de conflicten/problemen
ik vergeef mezelf dat ik een samenleving/realiteit heb toegestaan te bestaan waarin het 'handhaven van de orde' eruit bestaat van het reageren op problemen met onderdrukking en 'schade-beperking' vanuit de reactie van angst - en niet uit het opsporen van de bron en oorzaak van de conflicten/problemen met het oog op preventie in de toekomst en het ontwikkelen van een werkbare oplossing die werkt voor allen
ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat het 'leger' en de 'politie' en de 'bijzondere bijstandsteams' en hoe zij reageren op problemen met onderdrukking en agressie - een manifestatie is van de voorgeprogrammeerde reacties van angst en agressie die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf als hoe ik zelf reageer op problemen/conflicten
en dus ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat het creëren van een samenleving/realiteit waarin wezens samenwerken in het zoeken naar werkbare oplossingen voor problemen, begint bij het stoppen van de egoïstische, 'tunnelvisie', voorgeprogrammeerde overlevingsreacties van angst en agressie op problemen --- omdat ik HIER besta, als een deel van de samenleving/realiteit en dus zelf moet leven als de oplossing die ik wil zien in mijn omgeving
ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd verantwoordelijkheid te nemen voor de manifestatie/het bestaan van politie en 'bijzondere bijstandsteams' in deze samenleving/realiteit - door er angst van te hebben, en daarin te bestaan in en als een persoonlijke overlevingsreactie --- in de plaats van in te zien hoe ik daarin het bestaan van politie als een reactieve macht die problemen en conflicten in de samenleving op een reactieve in de plaats van een preventieve manier aanpakt zelf heb gecreëerd en ondersteund door vanuit die ervaring van angst zelf te verwachten en te verlangen dat er 'politie' bestaat die mij aan de hand van 'harde middelen' zoals agressie zal beschermen van de factoren in de samenleving waar ik mij bedreigd door voel in mijn overleving
ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd politie en bijzondere bijstandsteams en het leger te beschuldigen van de agressie die zij uitoefenen in het aanpakken van problemen in de samenleving - in de plaats van in te zien hoe ik zelf die agressie uitoefen in mezelf in de vorm van beschuldigingen in mijn geest --- en dat de 'politie' en 'het leger' in deze wereld dus de manistatie zijn van de agressie die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf tegenover andere wezens
ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien hoe conflicten nooit opgelost zullen geraken zolang ik mezelf niet in de schoenen plaats van 'de andere partij' en zolang ik mijn werkelijkheid niet onderzoek en tot inzicht kom in hoe, waar en waarom het 'conflict' onstaan is in de eerste plaats --- en dat het gevolg van zo'n eendimensionele visie op de realiteit, waarin enkel mijn reacties 'echt' en 'waardevol' en 'belangrijk' zijn, is dat ik enkel conflict creëer met mijn omgeving omdat ik weiger mezelf in de schoenen te plaatsen van mijn omgeving en zo te komen tot ware communicatie
ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat 'conflicten' en 'problemen' die zich manifesteren in mijn omgeving en tussen mezelf en mijn omgeving nooit opgelost zullen geraken zolang ik niet besef dat elk conflict een manifestatie is van een 'conflict' dat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf -- waarin ik reageer op een deel van de realiteit als mezelf en daarin een afscheiding creëer in mezelf door mijn omgeving als 'de realiteit' niet te willen aanvaarden en zien ALS mezelf
ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat conflicten altijd ontstaan wanneer ik een deel van de realiteit niet wil aanvaarden als één en gelijk met mezelf - en dat het reageren op die conflicten met agressie als onderdrukking --- enkel zal leiden tot meer conflict --- tot ik verantwoordelijkheid neem voor de realiteit ALS mezelf en elk deel van/in de realiteit aanvaard als één en gelijk met mezelf
ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat ik 'problemen' en 'conflicten' altijd heb 'opgelost' vanuit reactiviteit, als onderdrukking, vanuit de hoop dat de problemen vanzelf zullen verdwijnen, door te geloven in 'uit het oog, is uit de geest' --- in de plaats van in te zien dat 'problemen' en 'conflicten' manifestaties zijn van dysfuncties die al langere tijd bestaan, en dat het dus noodzakelijk is om die dysfuncties op te sporen en te genezen in het aanpakken van het probleem, omdat de problemen/conflicten anders enkel zullen escaleren
ik besef dat de agressie die politie, het leger en bijzondere bijstandsteams aan de dag brengen in het omgaan met problemen in de samenleving, een manifestatie is van de agressie die bestaat in elk mens - en dat elk mens daarom verantwoordelijk is voor voorvallen zoals 'de zaak Jonathan Jacob' -- en dat, zolang de mens in de samenleving geen verantwoordelijkheid neemt voor wie hij is in zichzelf als hoe hij in relatie staat met zijn omgeving, die 'omgeving' ook nooit zal veranderen tot wat het beste is voor allen
ik stel mezelf tot doel om, in de plaats van te reageren met agressie en beschuldigingen op een 'probleem', vanuit een voorgeprogrammeerde overlevingsreactie van angst, te stoppen en te ademen, en te beseffen dat ik nooit zal omgaan met de werkelijkheid als mijn omgeving op een manier die ondersteunend is in het creëren van een veilige omgeving/realiteit voor allen, zolang ik reageer vanuit persoonlijke overleving en dus nalaat een ander te zien en te overwegen als mezelf
hierin stel ik mezelf tot doel om te leven als de oplossing die ik wil zien in mijn omgeving - als het stoppen van agressie/beschuldigingen in mezelf, en het onvoorwaardelijk onderzoeken van de realiteit die HIER is om inzicht te verwerven in het ontstaan van 'het probleem', met het oog op het stoppen van het probleem, gebaseerd op het principe 'preventie is het beste medicijn'
Sunday, February 24, 2013
Dag 217: Bijzondere Bijstandsteam bestrijdt agressie met agressie?
In deze blog bekijk ik aspecten van/in onze huidige aanvaardde samenleving volgens het 'probleem-oplossing-beloning' model. Ik stel mezelf hierin tot doel de 'problemen' te bevragen en te onderzoeken vanuit het startpunt van 'preventie is het beste geneesmiddel', en dat als we de problemen willen oplossen we ze eerst en vooral grondig zullen moeten onderzoeken en niet schuw zijn om te kijken naar hoe onze hele samenlevings-structuur in relatie/verband staat met het creëren van één specifiek 'probleem'.
Probleem
6 leden van het 'Bijzondere Bijstandsteam' (BBT) - 'Robocops' - slaan een psychotische ongewapende, weerloze man in een politiecel dood in een poging om hem te 'kalmeren'. Het BBT is in het leven geroepen om heel agressieve en gewapende mensen te overmeesteren - hetgeen zoveel wil zeggen als 'vuur met vuur bestrijden', 'agressie met agressie bestrijden', 'wapens met wapens bestrijden'.
Dit is geen geïsoleerd 'probleem'/fenomeen in onze samenleving, het is hoe we onze 'problemen' al sinds mensheugnis hebben aangepakt - het is het principe dat aan de basis lag van de Golfoorlog, en het is de reden waarom oorlogen blijven aanslepen met ontelbare slachtoffers en 'zwarte pagina's in de geschiedenis' tot gevolg.
En ondanks ons ferm geloof en vertrouwen in deze aanpak als blijkbaar 'de enige oplossing', blijft de agressie in ons land stijgen - zie artikels:
Voorspelbaarheid van het probleem
Wat is de 'voorspelbaarheidsfactor' van het probleem? Met andere woorden - hoe is de stijging van agressie in wezen een voospelbaar gevolg van het aanpakken van agressie met meer agressie (>>lees "Tot 20% meer blauw op straat in 2013" - De Tijd 24/02/2013)?
Agressie is een reactie die voortkomt uit ANGST - we hebben angst om aangevallen door 'agressieve mensen', zij het 'vreemdelingen', 'delinquente jongeren', 'psychotische mensen', 'daklozen', 'misnoegde arbeiders', 'andere landen', etc... --- en dus reageren we automatisch met het verlangen om onszelf te verdedigen met... agressie.
Hierin plaatsen we onszelf uiteraard op geen enkel moment in de schoenen van de zogezegde 'tegenpartij' en kunnen we dus ook niet inzien hoe onze 'agressieve' reactie van zelf-verdediging, waarin wij ons het slachtoffer voelen, de andere partij ook angst inboezemt en hen in een gelijkaardige 'zelf-verdedigings modus' plaatst en dus wederom zullen blijven reageren met agressie.
Gevolg - niemand voelt zich begrepen of gehoord in de 'slachtofferrol' waarin we ons bevinden - want we zijn allen slachtoffer en dader tegelijkertijd, we voelen ons bedreigd langs alle kanten omdat het enige antwoord dat we krijgen op onze 'natuurlijke' reactie van zelf-verdediging agressie is.
Bijgevolg ontstaat er nooit werkelijke communicatie omdat niemand zich wil/kan 'ontspannen' uit angst dat we in ons 'zwak moment' aangevallen zullen worden - dus iedere 'partij' vecht voor zijn 'recht', uit angst om misbruikt te worden door de andere partijen --- waardoor we 'oorlog' krijgen in alle delen van onze samenleving waar mensen in feite geacht worden samen te werken om een vruchtvolle, harmonieuze en vredevolle 'samen-leving' te bewerkstelligen.
Uiteindelijk heeft ieder mens in de samenleving het gevoel dat we onbegrepen zijn, dat we niemand verstaan en dat niemand ons verstaat - de angst bouwt zich op in het individu, en dus ook het 'zelf-beschermings-mechanisme' zoals politie en leger - meer en meer 'minderheids-groepen' voelen zich geviseerd en geisoleerd en worden in een hoek gedreven van angst voor hun voortbestaan --- waarvan de enige uitkomst een agressieve reactie zal zijn als een gevecht om te overleven.
En in dit hele verhaal is er nooit werkelijk een onderzoek uitgevoerd naar hoe de hele toestand ontstaan is in de eerste plaats, naar wie wij zijn als individuen in deze situatie en hoe en waarom het is dat we elkaar zogezegd 'niet kunnen verstaan' en dat elke poging tot communicatie, begrip en samenwerking op conflict lijkt uit te draaien.
Het probleem ligt in de voorspelbaarheid van de innerlijke reacties van de menselijke geest - de reactie van angst op agressie en de reactie van agressie op angst - een vicieuze cyclus die enkel op totale vernietiging/oorlog kan uitdraaien. En het verontrustende punt hierin is dat, naarmate de agressie oplaait in de samenleving, groeit de angst -- hetgeen de agressie enkel verder doet opwakkeren tot uiteindelijk niemand meer in staat is om een ander nog te zien als zijn gelijke en 'oorlog' de enige optie lijkt om onszelf te ontdoen van wat het ook is dat ons angst inboezemt.
Oplossing
Nemen we hier het voorbeeld van de 6 BBT-leden die de psychotische man doodsloegen als de 'oplossing' voor het 'probleem' als het feit dat hij 'onrustig' was en een 'gevaar was voor zijn omgeving', ondanks het feit dat hij al opgesloten was in een cel.
De agenten handelden duidelijk niet vanuit een berekend inzicht in hoe de geest van de psychotische man werkt of hoe de situatie best aangepakt zou kunnen worden om hem tot kalmte te krijgen, ze voerden enkel een 'opdracht' uit en handelden als de gemanifesteerde angst van de samenleving op 'psychotische mensen' - ze sloten hem op en begonnen erop te slaan.
Als je opgesloten zou worden door 6 zwaar gewapende, gemaskerde mannen in uniforms, in een kleine cel zonder vensters of verwarming en poedelnaakt - hoe zou jij reageren? Elk mens zou zich absoluut wanhopig voelen, sommigen op de rand van de waanzin, en velen zouden reageren met agressie om zichzelf in die situatie te verdedigen - dat is immers de voorspelbare overlevings-reactie van de menselijke geest. Een reactie waar deze 'handhavers van de orde' duidelijk niet stil bij stonden omdat ze zelf opgeslorpt waren door hun persoonlijke reactie van angst/agressie.
Dus: wat was er eerst, de psychose in het individu of een psychotische, dysfunctionele samenleving wiens barbaarse reacties het individu in een staat van constante angst/neurose/psychose en zelf-preservatie dwingen?
Wat zou hier een oplossing zijn die ervoor zorgt dat 'psychotische mensen' vanzelf kalmeren, of dat 'psychose' zelfs volledig zou verbannen uit de menselijke geest? Ten eerste creëer je een omgeving waar je je zelf veilig en gerust in zou voelen - een omgeving die het individu laat weten dat hij niet onder bedreiging staat en dus niet moet vechten voor zijn overleving. Dit is echter maar wanneer het 'probleem' van psychose al ontstaan is en is dus maar 'schade-beperking'.
De werkelijke oplossing in de aanpak van het probleem/fenomeen 'psychose' ligt in het onszelf eerst en vooral de vraag stellen - 'waar komt psychose vandaan?', 'hoe wordt psychose gecreëerd?', 'hoe komt een individu in een mentale staat van constante angst/agressie en het geloof dat hij zichzelf moet verdedigen tegen de 'kwade buitenwereld'?
In onze psychologie worden zaken zoals 'psychose' behandeld, met de wetenschap dat de omgeving tijdens de kindertijd, in de vorming van de identiteit van het individu de bepalende factor is, zonder die omgeving werkelijk aan te pakken --- hoe rechtvaardigen we dit eigenlijk? Dit is absolute achterwaartse redenering.
Als we weten dat de omgeving het individu, de identiteit, het mentaal functionneren, de gedachtenwereld en het 'geestelijk welzijn' van het individu vormgeeft - waarom laten we dan na die omgeving vorm te geven tot een voedingsbodem voor een gezonde geest? Waarom stelt de psychologie geen vragen bij hoe onze samenleving als geheel functionneert? Geen wonder dat mensen volledig waanzinnig/psychotisch worden - wanneer zelfs zij die pretenderen hen te helpen, niet willen kijken naar de echte oorzaak van de psychische problemen.
'Orde-handhavers' zoals 'politie' en 'leger' zoals ze nu bestaan, zijn zelf getrainde psychotische mensen -- die bestaan in en handelen vanuit de psychotische toestand van reageren met agressie op agressie - agressie IS de psychotische toestand, één waar elke agent en militair in getraind wordt. Hoe kunnen zij de oplossing bieden, wanneer ze deel uitmaken van het probleem?
In een samenleving die gebaseerd is op gezond verstand en inzicht, in en als het principe dat 'preventie het beste geneesmiddel is', zijn 'orde-handhavers' net mensen die handelen met een inzicht in de voorspelbare natuur van de menselijke geest en niet vanuit reactiviteit - ze worden getraind in het 'berekenen' van de voorspelbaarheid van menselijke reacties in situaties en de consequenties van hun acties/handelingen, om een samenleving/omgang te creëren die een optimale communicatie en samenwerking tussen individuen garandeert, in het besef dat enkel een gezonde innerlijke mens, gezonde relaties zal kunnen creëren - en dat het creëren van een begripvolle, onbedreigende, zorgende omgeving de sleutel is.
Hierin kunnen we echter vaststellen dat deze vorm van 'orde-handhaving' onmogelijk is in onze huidige samenleving, waarin de structuren waarin we leven deze 'veiligheid' en 'begrip' niet garanderen - waardoor onze 'orde-handhavers' zich gedwongen voelen om naar geweld te grijpen om de 'opstandelingen' terug te dringen - en zodoende enkel meer agressie/opstand te creëren.
De oplossing ligt dus eerst en vooral in het veranderen van onze omgeving/samenleving van een bedreigende omgeving die de mens in een staat van zelf-verdediging duwt, tot een samenleving die veiligheid en comfort biedt - waarin we niet moeten vechten voor onze 'rechten'/'geld'/'overleving'.
In een Gelijk Geld Kapitalisme systeem zal de nadruk gelegd worden op het creëren van een veilige omgeving voor allen door de structuren in de samenleving, zoals bedrijven, die het dagelijkse leven van het individu bepalen, zo vorm te geven dat er samenwerking en wederzijdse ondersteuning in de plaats van competitie en overleving ontstaat --- waarin de levensstandaard van het individu de prioriteit is en het creëren van efficiente, functionele relaties tussen mens en omgeving.
Voor een beter begrip in hoe dit systeem praktisch in z'n werk zou gaan, lees ook:
Beloning
Met een 'orde-handhaving' die gericht is op het opzoeken van de oorsprong van problemen en niet op het reageren op problemen met agressie - kunnen conflicten werkelijk aangepakt worden vanaf de wortel, en kan ervoor gezorgd worden dat ze zich nooit meer opnieuw voordoen.
Elk mens in de samenleving zal aansprakelijk gesteld worden voor elk probleem dat zich voordoet in de samenleving - omdat een 'probleem' niet meer geïsoleerd bekeken zal worden, maar eerder als een expressie/manifestatie en gevolg van een dysfunctie/storing in hoe een specifiek element in relatie staat met zijn omgeving -- waarbij bijgevolg een verbeterde communicatie zal ontstaan tussen alle 'elementen'/'mensen' in de samenleving, bij het samenwerken om een gezonde omgeving te creëren voor elk 'element'/'aspect' in en van de samenleving, omdat elk mens zal beseffen dat de 'samen-leving' een dynamisch geheel is waarin geen deel alleen staat en alles altijd in verbinding/relatie staat met alles.
Mensen zullen de kans krijgen om hun 'horizonten' te verbreden in het proces van het begrijpen en leren kennen van andere culturen en aspecten/delen van de samenleving waar ze zich voordien van afgezonderd hadden -- zodat niet enkel het individu groeit en ontwikkelt in 'bewustzijn', maar bijgevolg ook de samenleving als geheel --- waardoor werkelijke vooruitgang/evolutie mogelijk is.
In de plaats versterken van afscheiding en grenzen tussen groepen/mensen door 'agressie' - zal er net 'ontmoeting' plaatsvinden en wederzijdse ondersteuning - door een 'politie' en 'leger' die instaat voor het onderzoeken van hoe conflicten ontstaan in de eerste plaats met het oog op preventie (als beste medicijn), zodat agressie uiteindelijk verbannen wordt uit de samenleving.
Politie staat dus in voor het opsporen van de oorsprong van problemen en conflicten die zich voordoen in de samenleving, met het oog op het verbeteren en optimaliseren van de structuur van de samenleving als geheel - om zodoende een gezonde 'voedingsbodem' te creëren waarin het individu kan ontwikkelen tot een gezond functionerend wezen --- waardoor 'psychosen' en 'geestesziekten' op termijn enorm zullen verminderen.
Probleem
6 leden van het 'Bijzondere Bijstandsteam' (BBT) - 'Robocops' - slaan een psychotische ongewapende, weerloze man in een politiecel dood in een poging om hem te 'kalmeren'. Het BBT is in het leven geroepen om heel agressieve en gewapende mensen te overmeesteren - hetgeen zoveel wil zeggen als 'vuur met vuur bestrijden', 'agressie met agressie bestrijden', 'wapens met wapens bestrijden'.
Dit is geen geïsoleerd 'probleem'/fenomeen in onze samenleving, het is hoe we onze 'problemen' al sinds mensheugnis hebben aangepakt - het is het principe dat aan de basis lag van de Golfoorlog, en het is de reden waarom oorlogen blijven aanslepen met ontelbare slachtoffers en 'zwarte pagina's in de geschiedenis' tot gevolg.
En ondanks ons ferm geloof en vertrouwen in deze aanpak als blijkbaar 'de enige oplossing', blijft de agressie in ons land stijgen - zie artikels:
- "Agressie op de bus blijft stijgen" (De Morgen - 24/02/2013)
- "Hulpverlener aangevallen na opmerking over sneeuwbal"(Het Nieuwsblad - 24/02/2013) (>>"De agressie tegen hulpverleners neemt toe, zegt de hulpverlener. 'Als we zouden willen, zouden we elke dag kunnen vechten.'")
- "Wapenbezit in scholen meer dan verdubbeld" (Gazet van Antwerpen - 24/02/2013)
- "Nog nooit zoveel agressie op treinen" (Gazet van Antwerpen - 24/02/2013)
Voorspelbaarheid van het probleem
Wat is de 'voorspelbaarheidsfactor' van het probleem? Met andere woorden - hoe is de stijging van agressie in wezen een voospelbaar gevolg van het aanpakken van agressie met meer agressie (>>lees "Tot 20% meer blauw op straat in 2013" - De Tijd 24/02/2013)?
Agressie is een reactie die voortkomt uit ANGST - we hebben angst om aangevallen door 'agressieve mensen', zij het 'vreemdelingen', 'delinquente jongeren', 'psychotische mensen', 'daklozen', 'misnoegde arbeiders', 'andere landen', etc... --- en dus reageren we automatisch met het verlangen om onszelf te verdedigen met... agressie.
Hierin plaatsen we onszelf uiteraard op geen enkel moment in de schoenen van de zogezegde 'tegenpartij' en kunnen we dus ook niet inzien hoe onze 'agressieve' reactie van zelf-verdediging, waarin wij ons het slachtoffer voelen, de andere partij ook angst inboezemt en hen in een gelijkaardige 'zelf-verdedigings modus' plaatst en dus wederom zullen blijven reageren met agressie.
Gevolg - niemand voelt zich begrepen of gehoord in de 'slachtofferrol' waarin we ons bevinden - want we zijn allen slachtoffer en dader tegelijkertijd, we voelen ons bedreigd langs alle kanten omdat het enige antwoord dat we krijgen op onze 'natuurlijke' reactie van zelf-verdediging agressie is.
Bijgevolg ontstaat er nooit werkelijke communicatie omdat niemand zich wil/kan 'ontspannen' uit angst dat we in ons 'zwak moment' aangevallen zullen worden - dus iedere 'partij' vecht voor zijn 'recht', uit angst om misbruikt te worden door de andere partijen --- waardoor we 'oorlog' krijgen in alle delen van onze samenleving waar mensen in feite geacht worden samen te werken om een vruchtvolle, harmonieuze en vredevolle 'samen-leving' te bewerkstelligen.
Uiteindelijk heeft ieder mens in de samenleving het gevoel dat we onbegrepen zijn, dat we niemand verstaan en dat niemand ons verstaat - de angst bouwt zich op in het individu, en dus ook het 'zelf-beschermings-mechanisme' zoals politie en leger - meer en meer 'minderheids-groepen' voelen zich geviseerd en geisoleerd en worden in een hoek gedreven van angst voor hun voortbestaan --- waarvan de enige uitkomst een agressieve reactie zal zijn als een gevecht om te overleven.
En in dit hele verhaal is er nooit werkelijk een onderzoek uitgevoerd naar hoe de hele toestand ontstaan is in de eerste plaats, naar wie wij zijn als individuen in deze situatie en hoe en waarom het is dat we elkaar zogezegd 'niet kunnen verstaan' en dat elke poging tot communicatie, begrip en samenwerking op conflict lijkt uit te draaien.
Het probleem ligt in de voorspelbaarheid van de innerlijke reacties van de menselijke geest - de reactie van angst op agressie en de reactie van agressie op angst - een vicieuze cyclus die enkel op totale vernietiging/oorlog kan uitdraaien. En het verontrustende punt hierin is dat, naarmate de agressie oplaait in de samenleving, groeit de angst -- hetgeen de agressie enkel verder doet opwakkeren tot uiteindelijk niemand meer in staat is om een ander nog te zien als zijn gelijke en 'oorlog' de enige optie lijkt om onszelf te ontdoen van wat het ook is dat ons angst inboezemt.
Oplossing
Nemen we hier het voorbeeld van de 6 BBT-leden die de psychotische man doodsloegen als de 'oplossing' voor het 'probleem' als het feit dat hij 'onrustig' was en een 'gevaar was voor zijn omgeving', ondanks het feit dat hij al opgesloten was in een cel.
De agenten handelden duidelijk niet vanuit een berekend inzicht in hoe de geest van de psychotische man werkt of hoe de situatie best aangepakt zou kunnen worden om hem tot kalmte te krijgen, ze voerden enkel een 'opdracht' uit en handelden als de gemanifesteerde angst van de samenleving op 'psychotische mensen' - ze sloten hem op en begonnen erop te slaan.
Als je opgesloten zou worden door 6 zwaar gewapende, gemaskerde mannen in uniforms, in een kleine cel zonder vensters of verwarming en poedelnaakt - hoe zou jij reageren? Elk mens zou zich absoluut wanhopig voelen, sommigen op de rand van de waanzin, en velen zouden reageren met agressie om zichzelf in die situatie te verdedigen - dat is immers de voorspelbare overlevings-reactie van de menselijke geest. Een reactie waar deze 'handhavers van de orde' duidelijk niet stil bij stonden omdat ze zelf opgeslorpt waren door hun persoonlijke reactie van angst/agressie.
Dus: wat was er eerst, de psychose in het individu of een psychotische, dysfunctionele samenleving wiens barbaarse reacties het individu in een staat van constante angst/neurose/psychose en zelf-preservatie dwingen?
Wat zou hier een oplossing zijn die ervoor zorgt dat 'psychotische mensen' vanzelf kalmeren, of dat 'psychose' zelfs volledig zou verbannen uit de menselijke geest? Ten eerste creëer je een omgeving waar je je zelf veilig en gerust in zou voelen - een omgeving die het individu laat weten dat hij niet onder bedreiging staat en dus niet moet vechten voor zijn overleving. Dit is echter maar wanneer het 'probleem' van psychose al ontstaan is en is dus maar 'schade-beperking'.
De werkelijke oplossing in de aanpak van het probleem/fenomeen 'psychose' ligt in het onszelf eerst en vooral de vraag stellen - 'waar komt psychose vandaan?', 'hoe wordt psychose gecreëerd?', 'hoe komt een individu in een mentale staat van constante angst/agressie en het geloof dat hij zichzelf moet verdedigen tegen de 'kwade buitenwereld'?
In onze psychologie worden zaken zoals 'psychose' behandeld, met de wetenschap dat de omgeving tijdens de kindertijd, in de vorming van de identiteit van het individu de bepalende factor is, zonder die omgeving werkelijk aan te pakken --- hoe rechtvaardigen we dit eigenlijk? Dit is absolute achterwaartse redenering.
Als we weten dat de omgeving het individu, de identiteit, het mentaal functionneren, de gedachtenwereld en het 'geestelijk welzijn' van het individu vormgeeft - waarom laten we dan na die omgeving vorm te geven tot een voedingsbodem voor een gezonde geest? Waarom stelt de psychologie geen vragen bij hoe onze samenleving als geheel functionneert? Geen wonder dat mensen volledig waanzinnig/psychotisch worden - wanneer zelfs zij die pretenderen hen te helpen, niet willen kijken naar de echte oorzaak van de psychische problemen.
'Orde-handhavers' zoals 'politie' en 'leger' zoals ze nu bestaan, zijn zelf getrainde psychotische mensen -- die bestaan in en handelen vanuit de psychotische toestand van reageren met agressie op agressie - agressie IS de psychotische toestand, één waar elke agent en militair in getraind wordt. Hoe kunnen zij de oplossing bieden, wanneer ze deel uitmaken van het probleem?
In een samenleving die gebaseerd is op gezond verstand en inzicht, in en als het principe dat 'preventie het beste geneesmiddel is', zijn 'orde-handhavers' net mensen die handelen met een inzicht in de voorspelbare natuur van de menselijke geest en niet vanuit reactiviteit - ze worden getraind in het 'berekenen' van de voorspelbaarheid van menselijke reacties in situaties en de consequenties van hun acties/handelingen, om een samenleving/omgang te creëren die een optimale communicatie en samenwerking tussen individuen garandeert, in het besef dat enkel een gezonde innerlijke mens, gezonde relaties zal kunnen creëren - en dat het creëren van een begripvolle, onbedreigende, zorgende omgeving de sleutel is.
Hierin kunnen we echter vaststellen dat deze vorm van 'orde-handhaving' onmogelijk is in onze huidige samenleving, waarin de structuren waarin we leven deze 'veiligheid' en 'begrip' niet garanderen - waardoor onze 'orde-handhavers' zich gedwongen voelen om naar geweld te grijpen om de 'opstandelingen' terug te dringen - en zodoende enkel meer agressie/opstand te creëren.
De oplossing ligt dus eerst en vooral in het veranderen van onze omgeving/samenleving van een bedreigende omgeving die de mens in een staat van zelf-verdediging duwt, tot een samenleving die veiligheid en comfort biedt - waarin we niet moeten vechten voor onze 'rechten'/'geld'/'overleving'.
In een Gelijk Geld Kapitalisme systeem zal de nadruk gelegd worden op het creëren van een veilige omgeving voor allen door de structuren in de samenleving, zoals bedrijven, die het dagelijkse leven van het individu bepalen, zo vorm te geven dat er samenwerking en wederzijdse ondersteuning in de plaats van competitie en overleving ontstaat --- waarin de levensstandaard van het individu de prioriteit is en het creëren van efficiente, functionele relaties tussen mens en omgeving.
Voor een beter begrip in hoe dit systeem praktisch in z'n werk zou gaan, lees ook:
- "Dag 190: Eerlijkheid in de Werkplaats"
- "Dag 184: De relatie tussen Ecologie en Economie in Gelijk Geld Kapitalisme"
- "Dag 189: Zal je diploma je inkomen bepalen in een Gelijk Geld Kapitalisme?"
Beloning
Met een 'orde-handhaving' die gericht is op het opzoeken van de oorsprong van problemen en niet op het reageren op problemen met agressie - kunnen conflicten werkelijk aangepakt worden vanaf de wortel, en kan ervoor gezorgd worden dat ze zich nooit meer opnieuw voordoen.
Elk mens in de samenleving zal aansprakelijk gesteld worden voor elk probleem dat zich voordoet in de samenleving - omdat een 'probleem' niet meer geïsoleerd bekeken zal worden, maar eerder als een expressie/manifestatie en gevolg van een dysfunctie/storing in hoe een specifiek element in relatie staat met zijn omgeving -- waarbij bijgevolg een verbeterde communicatie zal ontstaan tussen alle 'elementen'/'mensen' in de samenleving, bij het samenwerken om een gezonde omgeving te creëren voor elk 'element'/'aspect' in en van de samenleving, omdat elk mens zal beseffen dat de 'samen-leving' een dynamisch geheel is waarin geen deel alleen staat en alles altijd in verbinding/relatie staat met alles.
Mensen zullen de kans krijgen om hun 'horizonten' te verbreden in het proces van het begrijpen en leren kennen van andere culturen en aspecten/delen van de samenleving waar ze zich voordien van afgezonderd hadden -- zodat niet enkel het individu groeit en ontwikkelt in 'bewustzijn', maar bijgevolg ook de samenleving als geheel --- waardoor werkelijke vooruitgang/evolutie mogelijk is.
In de plaats versterken van afscheiding en grenzen tussen groepen/mensen door 'agressie' - zal er net 'ontmoeting' plaatsvinden en wederzijdse ondersteuning - door een 'politie' en 'leger' die instaat voor het onderzoeken van hoe conflicten ontstaan in de eerste plaats met het oog op preventie (als beste medicijn), zodat agressie uiteindelijk verbannen wordt uit de samenleving.
Politie staat dus in voor het opsporen van de oorsprong van problemen en conflicten die zich voordoen in de samenleving, met het oog op het verbeteren en optimaliseren van de structuur van de samenleving als geheel - om zodoende een gezonde 'voedingsbodem' te creëren waarin het individu kan ontwikkelen tot een gezond functionerend wezen --- waardoor 'psychosen' en 'geestesziekten' op termijn enorm zullen verminderen.
Subscribe to:
Posts (Atom)