Dag 438: Het Veranderen van Een Reactie van Opgeven - Deel 3

Dit is een verderzetting van "Dag 437: Het Veranderen van een reactie van Opgeven in een Sportprestatie - Het In Kaart brengen van de Reactie" - waarin ik tot de vaststelling gekomen ben, door te onderzoeken wat het is in mezelf dat de reactie/ervaring van Opgeven in één specifiek moment constitueert en onderbouwd, dat die reactie van Opgeven gebaseerd is op een 'ingesteldheid' van 'competitie' in mijn geest, waarin ik mezelf vergelijk met de mensen die ik zie om mij heen, vanuit een verlangen om beter/superieur te zijn en erkenning te krijgen voor hoe goed en fantastisch ik speel. De ervaring van opgeven is dan een manifestatie die het gevolg is van hoe ik mijn expressie/handelingen in functie stel van een doel buiten mezelf, namelijk 'erkenning krijgen van andere mensen', in de plaats van mezelf uit te drukken en te handelen in functie van mezelf en van het doel om simpelweg te genieten van wat ik doe.

Indien ik deze ervaring in mezelf van opgeven werkelijk wil veranderen, zodat ik, wanneer ik mezelf in een gelijkaardige situatie bevindt, dan niet meer emotioneel zal reageren met een verlangen om 'gewoon alles los te laten en op te geven' - dan zal ik in alle eerlijkheid elke gedachte, backchat, verbeelding en emotionele en/of gevoelsreactie moeten neerschrijven, zodat ik voor mezelf duidelijk kan zien hoe deze emotionele reactie geactiveerd wordt in mijn geest -- opdat ik in staat zal zijn, wanneer het opnieuw de kop opsteekt, om in het moment zelf 'preventief' te handelen doordat ik authoriteit zal hebben in relatie tot die specifieke emotionele ervaring omdat ik zal begrijpen en inzien hoe het werkt en functioneert.

Dus - de specifieke situatie waarin het punt van 'opgeven' zich afspeelt, is tijdens mijn squash-les, wanneer ik naar Esteni kijk, naar hoe zij zich beweegt op het veld en hoe zij vaak de bal kan terugspelen die de leraar haar toespeelt. En dan zegt de leraar van 'ja zeer goed Esteni' en dan draait hij zich naar mij en zegt van 'jij heb nog wat werk nodig' of 'jij hebt het nog niet helemaal beet, maar Esteni, jij bent een natuurtalent'. Of wanneer ik een match speel tegen Esteni en ik merk dat zij meer ballen kan terugslaan dan ik en dat ik meer moeite heb om mezelf op het veld te bewegen en te manoevreren. Dan komt er een gedachte op in mijn geest, als een beeld van de leerkracht die naar Esteni kijkt en haar meer aandacht geeft dan mij, of een beeld van Esteni die op een podium staat, in de schijnwerpers, en aandacht en erkenning krijgt van iedereen omdat ze zo'n goede squash-speler is. En mijn backchat gaat dan van 'niemand ziet mij staan', 'ik krijg geen aandacht' en 'als ik geen aandacht krijg van mensen dan kan ik niet bestaan' waar ik op reageer met een ervaring van angst in mezelf.

Dan gaat de backchat over naar 'ik krijg minder aandacht van mensen dan Esteni, dus ik ben minderwaardig tegenover Esteni', waarop ik dan reageer met een ervaring van inferioriteit in mezelf. En dan van die ervaring van inferioriteit, ga ik over naar een energie van kwaadheid en wrok/rancune en jaloezie, met gedachten zoals 'het is niet eerlijk', 'ik doe evenveel mijn best en ik krijg niet hetzelfde resultaat, hoe onrechtvaardig/oneerlijk'. En dan van een ervaring/reactie van kwaadheid, gaat de energie over tot een ervaring van zelf-medelijden, met gedachten zoals 'waarom kan ik niet beter zijn' en 'waarom kan ik niet sneller leren' en 'wat is er toch mis met mij?' en 'waarom kan ik niet zo goed zijn als Esteni?'.

Hier is dan het punt waarop de ervaring/gedachte/reactie van 'opgeven' zijn intrede doet - omdat ik van deze gedachten van zelf-medelijden, overga naar gedachten zoals 'misschien geef ik maar beter gewoon helemaal op' en 'wat maakt het nog uit, ik zal nooit goed genoeg zijn' en 'ik ga toch niet vooruit', 'wie houdt ik voor de gek', 'wat sta ik hier eigenlijk te doen', etcetera, hetgeen gepaard gaat met een depressie-achtige ervaring -- het is niet werkelijk depressie op zich, maar wel een ervaring van 'zwaarte' in mezelf die mij naar beneden trekt, waarin ik bijna fysiek mijn armen naast mijn lichaam laat neerhangen en met mijn gezicht meer naar de grond getild sta, en mijn ogen die zwaar in hun kassen wegen.


In mijn volgende blog zal ik verderzetten in dit proces - en specifiek kijken naar wat de meest praktische en effectieve aanpak is in mijn proces van het veranderen van een reactie van Opgeven.

Dag 436: Het veranderen van een Reactie van Opgeven tegenover een Sportprestatie - Deel 1

Nadat ik mijn proces heb bewandeld van het Veranderen van een Angst Reactie op het Krijgen van Kritiek,  vanaf "Dag 423: Tegen Wie Denk je wel dat je het Hebt?" - en tevreden ben over het resultaat - zal ik de structuur en het platform dat ik gedurende dat proces heb opgebouwd in relatie tot het praktisch veranderen op fysiek vlak van een specifieke innerlijke reactie, vanaf deze blog gebruiken voor een nieuw punt dat zich geïntroduceerd heeft in mezelf in relatie tot mijn wereld en realiteit.

Ik ga sinds een paar maand Squashen met Esteni  - en een intern punt dat ik gemerkt heb in mezelf dat mijn squash ervaring saboteert, in termen van bijvoorbeeld wanneer ik een nieuwe techniek aan het leren ben of wanneer ik een wedstrijd speel tegen Esteni en ik zie dat ik vaak de bal mis --- is dat ik in een zelf-beoordeling ga in mijn gedachten, hetgeen uiteindelijk een hele reeks emotionele ervaringen activeert in mezelf, soms tot op het punt dat ik mijn racket gewoon wil laten vallen en opgeven en zeggen van 'fuck het, squash is niks voor mij'.

En dus, net zoals ik in mijn vorige proces heb gedaan - zal ik deze ervaring in mezelf onderwerpen aan een gestructureerd 'stappenprogramma' van het onderzoeken, vergeven en veranderen/corrigeren van de specifieke reacties die opkomen in die specifieke momenten en die mij saboteren in wie ik ben in relatie tot het 'squashen'. Omdat, ik bedoel, eigenlijk vindt ik squash heel leuk, ik heb altijd een voorliefde gehad voor squash. Ik heb steeds enorm genoten van de snelheid waarin squash gespeeld wordt en van hoe ik gebruik maak van mijn reflexen tijdens het squashen - het was mijn 'lievelingssport'. Maar nu, gewoon omwille van specifieke gedachten die plots opkomen in mijn geest terwijl ik aan het spelen ben, wordt ik meegezogen in een emotionele storm in mezelf en geniet ik uiteindelijk niet meer van wat ik eigenlijk aan het doen ben.

Werken rond mijn reacties en ervaringen in mezelf in relatie tot en tijdens het squashen zal een zeer interessant proces zijn - omdat ik verscheidene keren per week ga spelen - en dus, terwijl ik mijn proces wandel in mijn schrijven van zelf-introspectie, zelf-vergeving en zelf-correctie -- heb ik steeds in de fysieke werkelijkheid de mogelijkheid om mezelf te evalueren in de effectiviteit van mijn proces en om dus op een praktische manier mezelf te testen en ook te experimenteren met dit punt van hoe ik het concept van 'zelf-verandering' op de meest efficiente manier kan structureren - zodat het werkbaar is voor elk individu --- en zodat 'zelf-verandering' niet zomaar een idee of concept is dat open staat voor persoonlijke interpretatie en inkleuring door middel van persoonlijke geloofsystemen en ervaringen - maar eerder een fysieke meetbare, zichtbare en onomstootbare werkelijkheid die één en gelijk is voor elk mens.


In de volgende blog zet ik verder in dit proces en ga ik specifiek verder in op het onderzoeken van wat het is dat precies geactiveerd wordt in mijn geest tijdens het squashen - teneinde de 'blauwdruk' van wie ik ben in en als mijn geest voor mezelf te kunnen 'uittekenen' en zo een referentiepunt te hebben voor mezelf in het corrigeren en veranderen van mezelf in en als mijn geest.

Dag 430: Het Veranderen van een Angst-Reactie op het Krijgen van Kritiek - Evaluatie

Dit is een verderzetting van een proces dat ik begonnen ben vanaf "Dag 423: Tegen Wie Denk je wel dat je het Hebt?!" - een proces waarin ik de emotionele reacties in mezelf op een moment waarin iemand kritiek had op mij en mij advies gaf in verband met hoe ik een bepaald punt beter zou doen/benaderen in mijn fyieke uitdrukking en realiteit, onderzocht in mijn schrijven, en dan veranderde en corrigeerde in mezelf in mijn zelf-vergeving en zelf-correctieve toepassingen.

Na het toepassen van deze drie stappen, zet ik in deze blog verder in dit proces met het herbekijken van mijn ervaringen in een moment waarin iemand mij bekritiseert op mijn fysieke uitdrukking/handelingen en/of mij advies geeft in verband met hoe ik het beter zou doen - om voor mezelf te kunnen zien en berekenen of mijn proces van schrijven, zelf-vergeving en zelf-correctie wel degelijk effectief was en hoe en waar er nog specifieke punten bekeken, onderzocht en doorwandeld moeten worden. Deze specifieke situatie had zich namelijk herafgespeeld in mijn realiteit vandaag, als een punt in mijn proces waarin mijn fysieke werkelijkheid zegt van "Ok, als je beweert jezelf gecorrigeerd en veranderd te hebben in dit punt, bewijs het dan!".

Ik bedoel, als ik kijk naar hoe het moment zich in de fysieke werkelijkheid afspeelde, dan zie ik dat het nagenoeg hetzelfde is als de situatie die de hele emotionele ervaring activeerde in mezelf waarover ik ben beginnen schrijven in Dag 423. De vraag is dus of ik op precies dezelfde manier reageerde in mijn geest of was er verandering in mezelf in relatie tot hoe ik de situatie benaderde en ervoer in mezelf? Met andere woorden: Hoe efficient was het hele proces dat ik bewandeld heb in de voorbije dagen in mijn blogs eigenlijk?

Dus, wat er veranderd en gecorrigeerd was in mijn ervaring in mezelf in relatie tot het moment dat ik kritiek/advies kreeg van iemand in mijn omgeving - is dat, ten eerste, de hele situatie geen emotionele stortvloed activeerde in mijn geest, als wat ik in de voorgaande blogs had uitgeschreven, waarin ik van een emotionele reactie van angst en minderwaardigheid, in woede ga en dan uiteindelijk naar zelf-medelijden -- gestuurd door backchat in mijn geest die zichzelf transformeerde -- en ten tweede, een punt dat hand in hand gaat met het eerste punt, is dat ik mij in het moment zelf meer gewaar was van wat er aan het gebeuren was en wie ik ben in relatie tot de situatie, en dat ik daarin stond in een punt van 'autoriteit' in relatie tot de situatie en vooral in relatie tot wat er omgaat in mezelf.

Aanvankelijk, in het moment dat ik omschreef in Dag 423, was er geen enkele autoriteit in mezelf aanwezig ten aanzien van de gedachten, backchat en emotionele reacties die opkwamen in mijn geest als reactie op de situatie - de gedachten, backchat en emoties kwamen met andere woorden gewoon op in mijn geest, en ik volgde ze, tot op het punt dat ze bleven muteren naar steeds andere emotionele ervaringen en ik op een bepaald punt mezelf isoleerde in mijn kamer en begon te huilen omdat het mij allemaal teveel werd.

Dit keer echter, besefte ik onmiddellijk van 'ok, ik ben hier eerder geweest, dus, dit moment is een test voor mezelf om te zien waar ik sta in mezelf ten opzichte van deze situatie' - dus, vanuit dit perspectief, was het best een fascinerend proces om in het moment zelf mijn eigen vooruitgang te meten en gade te slaan in verband met het vestigen van mezelf als het punt van 'autoriteit' in relatie tot mijn geest.

Ik zag de emotionele ervaringen van angst en inferioriteit opkomen in mezelf, en ik besefte in het moment van 'als ik mezelf hier toesta mezelf te definieren in en als die ervaring van angst en inferioriteit, dan zal ik uiteindelijk in een reactie van kwaadheid en beschuldiging gaan in relatie tot deze persoon, en dan weer vallen in een emotionele ervaring van zelf-medelijden, en de cirkel zal weer rond zijn' - en dus, zoals ik in mijn zelf-correctieve statements had voorgeschreven, ademde ik door de ervaring die opkwam en stabiliseerde ik mezelf op die manier in het moment en zo voorkwam ik een 'emotionele episode'  in mijn geest.

Wat ik echter wel opmerkte in termen van welke gedachten en backchat er nog reacties activeerden in mijn geest - en waar ik dus zag dat ik niet specifiek genoeg geweest ben in mijn proces van schrijven, zelf-vergeving en zelf-correctie -- was een beeld dat opkwam in en als mijn gedachten van deze persoon die 'boven' mij staat. En dat beeld activeerde backchat van "als deze persoon denkt dat ik dingen niet juist/correct doe en dat ik dom ben, dan zal ze mij afwijzen en dan zal ik niet kunnen overleven", verbonden met een ervaring van overlevings angst.

Hierin zie ik dus dat het achterliggende punt van hoe en waarom ik reageerde op een situatie van kritiek krijgen met angst, kwaadheid en zelf-medelijden - is een persoonlijkheidsstructuur waarin ik mezelf heb gedefinieerd in en als mijn geest, waarin ik mezelf heb gedefinieerd in en als een specifiek 'idee' van mezelf als 'een slim/intelligent persoon', dat ik gebruik om 'relaties' te vormen met de mensen in mijn omgeving. En dit omdat ik doorheen mijn kindertijd heb geleerd dat mensen zich 'groeperen' op basis van 'intelligentie', dat mensen 'relaties' vormen met andere mensen op basis van het 'respect' en het 'aanzien' dat ze hebben voor wat een ander mens kan en kent --- en dat, wanneer mensen denken dat je 'dom' bent omdat je niets kan of kent/weet in termen van wat andere mensen bruikbaar of interessant zouden vinden, dan vinden ze je de moeite niet waard om mee om te gaan en dan 'hoor je niet bij de groep'.

Een patroon dat zich doorheen mijn leven vaak heeft afgespeeld is dat ik mij in situaties bevond waarin mensen mij iets vroegen of ik moest iets doen, en dan ging ik 'blanco' in mijn geest, alsof er geen enkel 'script' bestond in mezelf in verband met hoe ik deze taak moet uitvoeren, of zelfs in verband met wat 'normaal gedrag' is --- alsof die stabiele basis van gezond verstand ontbrak in mezelf in relatie tot mijn interactie met en beweging in mijn fysieke omgeving. En in die momenten werd mijn geest overspoeld met die angst van 'als ik dit niet juist/correct doe, op een 'normale' manier, dan zullen mensen denken dat ik dom ben en ze zullen mij afwijzen'.

De essentie van hoe deze persoonlijkheidsstructuur dus in elkaar zit, is dat ik mijn vertrouwen plaats in de mensen in mijn omgeving en dat ik erop vertrouw dat zij mij ondersteunen in mijn overleving, dat zij als het ware voor mij zorgen en mijn 'vangnet' vormen -- en ik probeer hen te manipuleren om die ondersteuning/zorg te krijgen van hen, door bijvoorbeeld een beeld/idee van mezelf te projecteren als 'iemand die weet wat ze doet' en 'een intelligent persoon', in de veronderstelling dat ze mij dan zullen aanvaarden als een volwaardig deel van de 'groep' -- en door bijvoorbeeld, wanneer ik in zo een situatie terechtkom waarin iemand die 'intelligentie' uitdaagd door mij kritiek/advies te geven, in een emotionele reactie te gaan van zelf-medelijden, verbonden met gedachten van 'wat is er mis met mij?' en 'waarom kan ik niet normaal zijn?'.

En dus, zolang ik deze persoonlijkheidsstructuur niet aanpak, en mezelf niet corrigeer in mijn startpunt van waar ik mijn vertrouwen en macht/kracht in plaats - zullen dit soort reacties blijven opkomen in mezelf in situaties waarin ik kritiek/advies krijg van mensen in mijn omgeving.


Ik zet dit proces verder in Dag 431

Dag 396: Hoe zijn Emotionele Ervaringen een Kans tot Zelf-Perfectie?

Dit is een verderzetting van "Dag 395: Hoe Kunnen Emoties Getransformeerd worden van een Vloek tot een Geschenk?"


Zelf-Vergeving Dimensie

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te verankeren in en als de schadelijke, consequentiele en zelf-ondermijnende patronen van het verleden --- door emotioneel te reageren op beoordelingen over herinneringen in mijn geest en gedachten over dingen die ik gedaan en gezegd heb en door mezelf te identificeren met die emotionele reacties en ervaringen - en daarin mezelf te verdoemen/vervloeken om het verleden te blijven herhalen als een eindeloze cyclus van zelf-verminderend gedrag

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien hoe emotionele reacties op en ervaringen over het verleden als mijn herinneringen een vicieuze cyclus is van zelf-bestraffing en zelf-vermindering - waarin ik mezelf verdoem tot het blijven herhalen van hetzelfde consequentiele gedrag als datgene waar ik mij schuldig, beschaamd en spijtvol over voel --- en dat daardoor emotionele ervaringen niet bestaan ter ondersteuning voor mezelf en dus niet werkelijk mezelf kunnen zijn

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te identificeren met emotionele ervaringen en reacties op het beoordelingen over het verleden - in de plaats van in te zien dat het mij slecht voelen over wat ik gedaan heb mij niet ondersteunt om mezelf te veranderen en corrigeren en te leren uit het verleden om te bestaan op een manier die wel het beste is voor mezelf, maar mij eerder gevangen zet in een vicieuze cyclus van zelf-vermindering en zelf-bestraffing -- en dat daardoor emoties niet werkelijk een expressie kunnen zijn van mezelf maar eerder een systeem van energie dat ik heb aanvaard in mezelf door mijn macht te hebben weggegeven aan andere wezens waar ik dit systeem van heb geleerd, gekopieerd en overgenomen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd nooit te hebben ingezien en beseft dat emotionele ervaringen over het verleden niet kunnen zijn wie ik werkelijk ben omdat het niet het beste is voor mezelf en omdat het eerder een systeem is van opzettelijke zelf vermindering - hetgeen indiceert dat emoties een systeem zijn dat gecreëerd is door wezens die een plan hebben en van plan zijn om mij te onderwerpen door middel van het systeem van emotionele ervaringen waarin ik mezelf verminder en onderwerp door mij slecht te voelen over mijn verleden en daardoor nooit zal opstaan en zal bestaan in de best mogelijke vorm van mezelf als een expressie van het leven zelf in eenheid en gelijkheid

en dus, ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd emotionele ervaringen blindelings te aanvaarden als 'wie ik ben' in en als mezelf, in de plaats van emoties als energetische ervaringen in mezelf, te onderzoeken en te begrijpen -- en daardoor mezelf te hebben toegestaan en geaccepteerd mezelf te onderwerpen en mezelf te laten onderwerpen aan energie en mezelf nooit te ondersteunen om op te staan en te worden en bestaan als wie ik werkelijk ben als mijn hoogste potentieel als levend wezen hier op aarde --- en dus ook nooit gezond verstand te hebben toegepast in het onderzoeken van wat er in mezelf bestaat als emotionele ervaringen, en in te zien dat emotionele ervaringen mij onderdrukken en neerhalen en klein maken en 'verminderen' in wie ik ben en mij ervan weerhouden om op te staan en mezelf te ondersteunen om te bestaan in en als het hoogste potentieel van mezelf als de absolute perfectie van het leven zelf in eenheid en gelijkheid en daardoor niet een expressie kunnen zijn van mezelf en daardoor dus niet te vertrouwen zijn

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mijn vertrouwen te plaatsen in energetische ervaringen en reacties in mezelf als emotionele ervaringen, als opzettelijke zelf-bestraffing, zelf-onderdrukking en zelf-vermindering in en als het mij 'slecht voelen over het verleden' - in de plaats van mijn vertrouwen te plaatsen in mezelf en wat het beste is voor mezelf als zelf-ondersteuning in het opstaan en bestaan in en als absolute zelf-perfectie, als de beste vorm van mezelf die ik kan zijn

ik vergeef mezelf dat ik opzettelijke zelf-vermindering heb toegestaan en geaccepteerd te bestaan in mezelf in de vorm van emotionele ervaringen van schuld, schaamte, spijt, wroeging, verdriet, angst en woede in afscheiding van mezelf --- door nooit verantwoordelijkheid te hebben genomen voor mezelf en dus nooit te hebben ingezien dat deze zelf-vermindering in de vorm van emotionele ervaringen niet kan zijn wie ik ben als het leven in en als mezelf omdat het niet het beste is voor mezelf --- omdat, wat het beste is voor mezelf is niet mezelf verminderen maar net mezelf ondersteunen om op te staan en mezelf te ontwikkelen om op elk vlak te bestaan in absolute perfectie

ik vergeef mezelf dat ik emotionele ervaringen heb toegestaan en geaccepteerd te bestaan in mezelf als een mechanisme van zelf-vermindering en zelf-onderdrukking -- in de plaats van het zelf-bepalende en zelf-sturende principe te zijn in relatie tot emoties, en verantwoordelijkheid te nemen voor het bestaan van emotionele ervaringen in mezelf --- en daarin het bestaan van emotionele ervaringen te gebruiken als een mechanisme van zelf-ondersteuning -- door, in de plaats van mezelf te laten meevoeren in een eindeloze spiraal van schuld, schaamte, spijt, angst, verdriet en woede, deze emoties eerder te gebruiken als een indicator voor mezelf dat er delen zijn in/van mezelf die Minder zijn dan wie ik werkelijk ben als Perfectie als mijn hoogste potentieel, en daarin dus emoties te gebruiken als een kans voor mezelf om mezelf te corrigeren opdat en totdat ik besta op een manier die werkelijk Perfect is en die werkelijk het allerbeste is dat ik kan zijn als levend wezen hier op aarde


Wordt vervolgd in Dag 397

Dag 261: Boston Bombings, Ver van mijn Bed Show?

Dit is een verderzetting van "Dag 260: Zijn de Boston Bombings een symptoom van een Dieperliggende Ziekte?"

 

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd, wanneer ik een drama zie gebeuren in een ander land, zoals de oorlog in Syrië of de terreur-aanslagen in Amerika, te denken 'gelukkig dat het niet in mijn land gebeurt', en mij opgelucht te voelen

 ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd problemen te laten bestaan en escaleren zolang ze in een ander land gebeuren, zoals misbruik en oorlogen, en zelfs in mijn land, zolang het niet aan mijn deur gebeurt --- en enkel te reageren wanneer het aan mijn deur staat

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd te bestaan in en als het geloof en de hoop dat wat ik zie gebeuren in 'andere landen' in deze wereld, zoals oorlog, misbruik, armoede en hongersnood, mij nooit persoonlijk zal bereiken -- en dus nooit verantwoordelijkheid te nemen voor deze realiteit of op te staan om de problemen op te lossen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd het principe van 'consequenties' in te zien en te begrijpen --- en te beseffen dat ik als het leven zelf, onvermijdelijk, vroeg of laat alles zal ervaren en onder ogen komen wat ik hier in en als deze realiteit heb toegestaan te bestaan --- omdat ik deze realiteit ben want ik ben HIER

ik vergeef mezelf dat ik de 'afleiding' en 'herleiding' van consequenties heb toegestaan te bestaan in de realiteit - zodat ik nooit zal hoeven inzien wat ik precies heb toegestaan te bestaan in en als de realiteit, omdat de consequenties zich altijd afspelen in de levens van 'andere mensen'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd, wanneer ik al het lijden in de wereld zie, te bestaan in en als de hoop dat het niet met mij in mijn leven hier op aarde zal gebeuren en dat ik 'veilig' en 'afgeschermd' zal zijn van al dat lijden --- en het lijden toe te staan te bestaan in het leven van een ander

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te geloven dat ik 'speciaal' ben omdat ik niet geboren ben in armoede, hongersnood of misbruik, en dus eigenlijk één van de 'gelukkigen'/'fortuinlijken' ben in deze wereld - en dat geloof dat ik 'speciaal ben' te gebruiken als een excuus om mezelf ervan te overtuigen dat ik niet moet opstaan en verantwoordelijkheid nemen voor wat hier in deze wereld gebeurt in de levens van andere wezens --- omdat 'God' zogezegd een 'speciaal plan' heeft voor mij

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd nog maar te overwegen om te geloven dat er één of ander Goddelijk plan bestaat en dat er een rechtvaardiging bestaat voor het lijden in deze realiteit - en dus te geloven dat er een excuus is voor mijn inactie en passiviteit en onbetrokkenheid/afzijdigheid in en tegenover deze wereld

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat het leven op aarde in de handen ligt van de mensheid en dat het mijn plicht en verantwoordelijkheid is tegenover mezelf om van het leven op aarde een plek te maken die het beste is voor elke levensvorm - zodat ik, wanneer ik reïncarneer in een andere levensvorm, een leven zonder lijden kan leiden

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd de gedachte dat ik 'maar een mens' ben te gebruiken als een excuus om niet op te staan en geen verantwoordelijkheid te nemen voor het lijden op aarde --- in de plaats van in te zien dat verantwoordelijkheid nemen voor het leven op aarde geen 'verplichting' is maar een 'natuurlijke'/'vanzelfsprekende' zaak omdat ik het leven zelf ben en omdat al wat ik toesta te bestaan in en als het leven op aarde, vroeg of laat op mijn deur zal komen kloppen om aan mij als het leven zelf te laten zien wie en wat ik mezelf heb toegestaan te worden als het leven zelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te geloven dat, omdat de consequenties op aarde afgeleid en herverdeeld worden naar de levens van andere wezens en zich nooit aan mijn deur bevonden hebben, God over deze aarde waakt en 'God' deze aarde ontworpen heeft en dat het dus mijn verantwoordelijkheid niet is om op te staan en de problemen op aarde aan te pakken en een 'Hemel op Aarde' te creëren

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat al wat hier bestaat in en als het leven op aarde, enkel bestaat omdat ik het heb toegestaan te bestaan, omdat ik mijn goedkeuring heb gegeven, en dat alles dus in wezen mijn creatie en dus verantwoordelijkheid is - maar dat ik mezelf altijd heb verborgen achter opzettelijke 'vergeetachtigheid' en onwetendheid in verband met hoe en waarom alles bestaat zoals het bestaat hier in en als deze realiteit

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat het lijden van een ander het lijden van mezelf als het leven zelf is

ik vergeef mezelf dat ik het geloof heb toegestaan te bestaan in mezelf dat God een reden heeft voor het lijden op aarde - en niet in te zien dat ik in dat geloof het lijden op aarde heb toegestaan te bestaan en dat ik daarin de statement heb gemaakt dat ik dus niet geef om het leven op aarde als Creatie

ik vergeef mezelf dat ik 'landsgrenzen' heb toegestaan en geaccepteerd te bestaan in en als de realiteit als de illusie dat deze wereld verdeeld is in afgescheiden delen - in de plaats van de wereld/realiteit te zien als wat het is, één planeet/wereld/realiteit, waarin alles HIER is, in en als één realiteit, en alles in verbinding staat met alles op elke manier

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat 'landsgrenzen' enkel kunnen bestaan in en als de menselijke geest, als de illusie van afscheiding - en dat enkel de menselijke geest kan GELOVEN dat die 'landsgrenzen' werkelijke aanduidingen zijn van 'afscheiding', als de basis voor conflict en oorlog --- in de plaats van één en gelijk te staan met de REALITEIT en in te zien dat de realiteit/wereld één is, alles is HIER, in eenheid en gelijkheid, en dat de 'oorlog' en het conflict dat ik toesta te bestaan 'tussen landen', niet werkelijk 'tussen' twee afgescheiden delen bestaat, maar HIER bestaat, in en als de eenheid van mezelf als de realiteit - en dat de oorlog en het conflict dat hier gemanifesteerd is in en als de fysieke werkelijkheid in wezen de manifestatie is van de oorlog en het conflict als de afscheiding die ik in mezelf heb toegestaan te bestaan in en als de geest als gedachten, gevoelens en emoties

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd de 'hierheid' en de 'eenheid en gelijkheid' van de realiteit te hebben ingezien, door mezelf te hebben toegestaan te geloven in 'landsgrenzen' als de illusie van 'afscheiding' - en daardoor nooit te hebben ingezien dat al wat gebeurt hier op aarde, gebeurt in en als mezelf als het leven als de aarde, als de wereld, als HIER - in en als de eenheid en gelijkheid van mezelf als deze ene wereld/planeet/realiteit - en dus niet 'ergens ver van mijn bed'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat afscheiding in en als het leven op aarde niet werkelijk bestaat - omdat die 'afscheiding' maar een beeld is dat ik in mezelf heb laten programmeren van een 'landskaart' met 'grenzen' erop getekend - en dat de realiteit als het leven op aarde in werkelijkheid HIER bestaat, in en als mezelf, in en als de eenheid en gelijkheid van wie ik ben als het leven zelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd de verbanden en relaties in deze wereld te onderzoeken, en te beseffen dat alles in relatie staat met alles - en dat zoiets als 'landsgrenzen' een absolute illusie zijn die enkel gecreëerd zijn door de mens vanuit het verlangen om opzettelijk afscheiding en conflict te creëren om te kunnen participeren in en als het menselijke ego

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat in wezen alles wat gebeurt in deze wereld, HIER gebeurt, in en als mijn wereld/realiteit, omdat elke gebeurtenis een gevolg is van de GESCHIEDENIS die eraan voorafgaat - en de geschiedenis is een geheel aan relaties die doorheen de tijd gevormd zijn op elke mogelijke manier tussen elk mogelijk organisme --- waardoor elke gebeurtenis in deze wereld dus de verantwoordelijkheid is van elk levend wezen dat hier bestaat, omdat we allen, ten gevolge van de geschiedenis, op elke manier in relatie staan met al wat hier bestaat in en als deze realiteit

 

Wordt vervolgd in Dag 262

Dag 174: Kameleon Personage in een Relatie - Zelf-Correctie

Dit is een verderzetting van "Dag 173: Kameleon Personage in een Relatie - Zelf-Vergeving"


wanneer en als ik de gedachte aan 'het einde van de relatie', als het beeld van mezelf als 'alleen' en 'verlaten' en 'afgewezen', zie opkomen in mezelf, dan stop ik en ik adem -- en ik sta mezelf niet toe te reageren met backchat en angst in en als het Kameleon Personage

ik stel mezelf tot doel om eerst en vooral een relatie te creëren met mezelf, in en als zelf-aanvaarding, zelf-respect en zelf-vertrouwen om er zeker van te zijn dat ik mezelf niet zal compromitteren of onderdrukken wanneer ik een relatie creëer met een ander wezen - en om ervoor te zorgen dat ik stabiel blijf in en als mezelf zodat ik in een positie sta waarin ik mijn wereld kan sturen in en als relaties die ik creëer met mijn omgeving in en als en vanuit wat het beste is voor mezelf als het leven zelf

wanneer en als de backchat 'ik wil niet alleen zijn' opkomt in mezelf als reactie op de gedachte aan het 'eind van de relatie', dan stop ik en ik adem, en ik sta mezelf niet toe te reageren op deze backchat met angst omdat ik besef dat ik alleen ben in en als mezelf en dat ik verantwoordelijk ben voor mijn bestaan - en dat deze backchat afkomstig is uit de afscheiding die IK mezelf heb toegestaan te creëren in mezelf met 'mijn partner'

en hierin stel ik mij tot doel om verantwoordelijkheid te nemen voor mezelf door mezelf te vergeven voor de afscheiding die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf - en op te staan in en als eenheid en gelijkheid met 'mijn partner' als mezelf --- en hierin te beseffen dat ik alleen besta in en als mezelf en dat elke afscheiding in en als gevoelens en emoties die ik ervaar 'tussen mezelf en mijn partner' mijn eigen creatie is in en als de geest

wanneer en als ik de backchat 'ik moet hem bij mij houden' als reactie op de gedachte aan 'het einde van de relatie' zie opkomen in mezelf, dan stop ik en ik adem, en ik sta mezelf niet toe te reageren met het verlangen om te participeren in en als verbeelding over de toekomst als het projecteren van mijn expressie in mijn geest en mij in te beelden hoe ik mij zal/zou gedragen in het bijzijn van hem om hem bij mij te kunnen houden door middel van manipulatie - omdat ik hierin besef en inzie dat ik enkel mezelf aan het manipuleren ben door de beoordelingen die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf te projecteren op het beeld van 'hem' in mijn geest

hierin stel ik mij tot doel om verantwoordelijkheid te nemen voor deze verbeelding in mezelf -- en één en gelijk te staan met het beeld van 'mijn partner' en het beeld van 'mezelf' dat ik heb geprojecteerd in mijn geest

wanneer en als de backchat 'ik heb hem nodig' opkomt in mezelf als reactie op de gedachte aan 'het einde van de relatie', dan stop ik en ik adem, en ik sta mezelf niet toe te reageren met de ervaring van verlangen om hem te manipuleren met mijn expressie door te participeren in en als verbeelding over hoe ik mijn expressie zou kunnen gebruiken om zijn gedachten/beoordelingen over mij te manipuleren -- omdat ik besef dat ik hierin enkel mezelf aan het manipuleren ben

hierin stel ik mij tot doel om op te staan in en als mezelf in en als zelf-zekerheid, zelf-aanvaarding in en als eenheid en gelijkheid met 'mijn partner' in het besef dat ik hem niet nodig heb om te bestaan - ik ben HIER in en als het moment als ademhaling

wanneer en als ik de backchat 'ik moet ervoor zorgen dat hij mij leuk blijft vinden' zie opkomen in mezelf als reactie op de gedachte aan 'het einde van de relatie', dan stop ik en ik adem -- en ik sta mezelf niet toe te reageren met verlangen om in mijn verbeelding een alternatieve expressie te bedenken die in het teken staat van 'hoe hij mij beoordeeld' en manipulatie - omdat ik besef dat het verlangen dat hij 'mij leuk vindt' bestaat in mezelf omdat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf niet leuk te vinden, mezelf niet te aanvaarden en mezelf niet te respecteren

hierin stel ik mij tot doel om een relatie te creëren met mezelf waarin ik mezelf leer kennen, mezelf leer 'leuk' vinden en mezelf leer aanvaarden door verantwoordelijkheid te nemen voor mijn bestaan

wanneer en als ik de backchat 'ik moet zijn wie hij wil dat ik ben' zie opkomen in mezelf als reactie op de gedachte aan 'het einde van de relatie', dan stop ik en ik adem, en ik sta mezelf niet toe mezelf te definieren in en als deze backchat door in verbeelding te gaan waarin ik mijn observaties en interpretaties van 'wie hij is' als 'wat hij goed/slecht en positief/negatief vindt' gebruik om een personage van mezelf te creëren dat daarbij past om hem te manipuleren om mij 'leuk' te vinden en bij mij te blijven - omdat ik inzie dat ik enkel mezelf aan het manipuleren ben door mezelf te onderdrukken

hierin stel ik mezelf tot doel om te stoppen met mijn macht weg te geven aan het verlangen naar een relatie en dus te stoppen met mezelf te onderdrukken om 'goed genoeg' te zijn voor 'mijn partner' -- maar om op te staan in en als mezelf in en als zelf-verantwoordelijkheid in en als eenheid en gelijkheid

wanneer en als ik de backchat 'als ik mezelf ben dan zal hij mij afwijzen' zie opkomen in mezelf als reactie op de gedachte aan 'het einde van de relatie', dan stop ik en ik adem, en ik sta mezelf niet toe te reageren met angst - omdat ik besef dat 'afwijzing' niet slecht of negatief is

hierin stel ik mezelf tot doel om een relatie te creëren met 'andere mensen' in eenheid en gelijkheid met wie ik werkelijk ben - in en als het besef dat 'afwijzing' een handige 'tool' is voor mij om te zien wie bij mij past en wie niet -- hierin stel ik mezelf tot doel om mezelf niet te onderdrukken uit angst van afwijzing en om mezelf niet te definieren in en als angst van afwijzing --- maar om verantwoordelijkheid te nemen voor mijn wereld/realiteit/leven/mezelf en het zelf-directieve principe te zijn van mijn wereld, door mezelf de kans te geven om mensen eerst te leren kennen, en mensen de kans te geven om mij te leren kennen door onvoorwaardelijk mezelf te zijn in en als elk moment van ademhaling en dus niet te bestaan in en als de energetische polariteit van verlangen naar erkenning en angst van afwijzing

wanneer en als ik verbeelding zie opkomen van herinneringen waarin ik samen was met mijn partner, dan stop ik en ik adem, en ik sta mezelf niet toe te reageren met het beoordelen van mijn expressie om een energetische polariteit te genereren in mezelf van 'positief' en 'negatief' -- omdat ik besef dat dit beeld in mijn geest niet is wie ik werkelijk ben --- ik ben HIER in en als de fysieke realiteit als zelf-expressie in en als ademhaling

wanneer en als ik de verbeelding zie opkomen over 'de toekomst' waarin ik mij inbeeld hoe ik mij zal gedragen als ik nog ooit samen zal zijn met 'mijn partner', dan stop ik en ik adem, en ik sta mezelf niet toe te participeren in en als de energie van opwinding als het verlangen naar erkenning - omdat ik besef dat dit beeld in mijn geest van 'mijn expressie'/gedrag niet is wie ik werkelijk ben - Ik ben HIER in en als zelf-aanvaarding

Dag 173: Kameleon Personage in een Relatie - Zelf-vergeving

Dit is een verderzetting van "Dag 172: het Kameleon Personage in een Relatie"


Gedachte-dimensie -- welke gedachte komt op in mezelf?

het einde van de relatie al zien - mezelf zien als 'alleen', 'zonder mijn partner'

Ik vergeef mezelf dat ik de gedachte van het einde van de relatie te projecteren in mijn geest

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de gedachte aan het einde van de relatie als een beeld waarin ik mezelf zie als 'zonder mijn partner', 'alleen' en 'verlaten'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als de gedachte aan het einde van de relatie waarin ik mezelf zie als 'alleen' en 'verlaten'


Gevoels- en reactie-dimensie

angst, wanhoop, paniek

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te reageren op de gedachte aan het einde van de relatie als het beeld van mezelf als 'alleen' en 'verlaten' met de energetische ervaring van angst

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd de gedachte aan het eind van de relatie te definieren in en als de energetische ervaring van angst

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de gedachte aan het einde van de relatie en van de reactie/ervaring van angst door de gedachte aan het einde van de relatie te definieren in en als angst

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de verbinding tussen de gedachte aan het einde van de relatie en de ervaring van angst

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd geen verantwoordelijkheid te nemen voor het 'gedachten-construct'/programma van de verbinding tussen de gedachte/het beeld van het einde van de relatie en de ervaring van angst door mezelf erin te definieren en te geloven dat dit is 'wie ik ben' - in de plaats van één en gelijk te staan met de gedachte aan het einde van de relatie en de ervaring van angst als de 'alternatieve realiteit' van geloofsystemen over wat 'goed' en 'slecht' is, als het geloof dat 'het einde van een relatie' 'slecht' en 'negatief' is, die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik het geloof dat 'het einde van een relatie slecht is' te hebben toegestaan te bestaan in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van het geloof dat 'het einde van een relatie iets slecht is' door te participeren in en als angst van het einde van de relatie in en als de verbinding tussen de gedachte aan 'het einde van de relatie' en de reactie/ervaring van angst --- in de plaats van in te zien dat dit een voorgeprogrammeerd geloofsysteem is dat ik heb gekopieerd van mijn omgeving als wat ik zag op televisie en hoe ik zag dat mensen in mijn omgeving omgingen met het einde van hun relatie --- waarin ik mezelf heb toegestaan een kopie te worden van mijn omgeving door de realiteit nooit te hebben onderzocht en bevraagd

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd blindelings te geloven dat 'het einde van een relatie' iets 'slecht' en 'negatief' is, als een oppervlakkige beoordeling over een situatie, zonder ooit te kijken naar de realiteit en wat het beste is voor allen --- en daarin in te zien dat een 'relatie' een overeenkomst is tussen twee wezens om elkaar te ondersteunen in hun proces van zelf-realisatie en dat 'het einde van een relatie' dus indiceert dat de wezens in de relatie niet op één lijn staan en dat er dus een gebrek is aan duidelijkheid, zelf-eerlijkheid en communicatie, waarin 'het einde van een relatie' enkel kan bestaan en voorkomen in en als een 'energetische relatie' die gebaseerd is op en gecreëerd is vanuit GEVOELENS, waarin mensen, in de plaats van hun gevoelens en zichzelf te onderzoeken, hun gevoelens volgen die hun op dat moment zeggen dat 'de relatie niet meer goed aanvoelt', zonder enig gewaarzijn van of inzicht in waar die gevoelens vandaan komen of hoe ze gecreëerd zijn in de eerste plaats

hierin vergeef ik mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat een relatie die gebaseerd is op GEVOELENS nooit stabiel of betrouwbaar zal zijn, omdat ze, net zoals gevoelens, nu eens aan dan weer uit zal zijn, nu eens positief dan weer negatief, nu eens goed dan weer slecht -- en dat een echte betrouwbare stabiele relatie enkel kan bestaan in en als zelf-onderzoek, zelf-inzicht en zelf-eerlijkheid en een wederzijdse overeenkomst tussen twee wezens die voor zichzelf de beslissing gemaakt hebben om dit proces van zelf-realisatie te bewandelen voor zichzelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd niet in te zien en te beseffen dat de angst van het 'einde van de relatie' enkel kan bestaan wanneer en als ik mezelf gecompromiteerd heb in mijn startpunt in de relatie, door de relatie te creëren vanuit GEVOELENS, waarin ik de realiteit van de compatibiliteit van mezelf en het andere wezen totaal heb genegeerd en besta in en als persoonlijke 'hoop' op een 'gelukkig leven' samen met die persoon aan de hand van mijn persoonlijke definities van wat een 'gelukkig leven' is

hierin vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd niet in te zien dat als ik mezelf toesta een relatie te creëren op basis van persoonlijke verlangens en verwachtingen over 'wat ik wil van/in de relatie' en dus niet op basis van een nuchtere benadering van wie hij is en wie ik ben en of we wel op één lijn staan, ik mezelf enkel zal compromitteren vanuit het verlangen om de relatie en mijn partner te sturen om te kunnen passen in mijn persoonlijke verwachtingen/verlangens in mijn geest - en dus uiteindelijk het 'einde van de relatie' zal manifesteren voor mezelf door niet in te zien dat die positieve ervaring van opwinding en verwachtingsvolheid uiteindelijk zal verdwijnen en zal 'opgeraken' omdat het nooit echt geweest is en omdat ik nooit mezelf geweest ben en omdat ik mijn partner nooit werkelijk heb leren kennen in eenheid en gelijkheid met mezelf


Backchat-dimensie -- welke backchat komt op als reactie op de gedachte aan 'het einde van de relatie'?

"ik wil niet alleen zijn"
"ik moet hem bij mij houden"
"ik heb hem nodig"
"ik moet ervoor zorgen dat hij mij leuk blijft vinden"
"ik moet zijn wie hij wil dat ik ben"
"als ik mezelf ben zal hij mij afwijzen"

ik vergeef mezelf dat ik de backchat 'ik wil niet alleen zijn' heb toegestaan te bestaan in mezelf als reactie op de gedachte aan het einde van de relatie

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de backchat 'ik wil niet alleen zijn door mezelf erin te definieren

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als de backchat 'ik wil niet alleen zijn' - in de plaats van te onderzoeken waar dit geloof/deze gedachte vandaan komt en waarom ik 'niet alleen wil zijn' --- en hierin zelf-eerlijk te zijn en te beseffen dat 'niet alleen willen zijn met mezelf' voortkomt uit het niet willen kijken naar wat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf, niet willen verantwoordelijkheid nemen voor wie/wat ik mezelf heb toegestaan te worden --- en dus, in de plaats van die backchat te volgen en een relatie te creëren in en als het Kameleon Personage, eerst en vooral een relatie met mezelf te bewerkstelligen en mezelf te aanvaarden in en als het besef dat elke relatie met 'een ander' gedoemd is om te mislukken als ik niet stabiel sta in mezelf in en als de levende statement van wie ik werkelijk ben

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te participeren in de backchat 'ik moet hem bij mij houden' als reactie op de gedachte aan het einde van de relatie die opkomt in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als de backchat 'ik moet hem bij mij houden' --- en daarin te participeren in manipulatie, leugenachtigheid, zelf-oneerlijkheid en bedrog in en als het Kameleon Personage om 'hem bij mij te houden'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd de backchat 'ik moet hem bij mij houden' te verbinden met de ervaring van verlangen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als de verbinding tussen de backchat 'ik moet hem bij mij houden' en de ervaring van verlangen - door niet in te zien dat dit verlangen gebaseerd is op de angst om hem te verliezen en 'alleen te zijn' -- en dat, als ik mezelf toesta dit verlangen te volgen, ik mezelf enkel zal compromitteren door geen verantwoordelijkheid te nemen voor de angst van mezelf die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik de backchat 'ik heb hem nodig' heb toegestaan en geaccepteerd te bestaan in mezelf als reactie op de gedachte van het einde van de relatie die opkomt in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als de backchat 'ik heb hem nodig' --- in de plaats van in te zien dat deze backchat/dit geloof indiceert dat ik in mezelf een relatie gecreëerd heb met dit wezen in afscheiding met mezelf, waarin ik geloof dat ik 'hem nodig heb' om een volledig/volwaardig/compleet wezen te zijn -- in de plaats van één en gelijk te staan met hem in en als mezelf in het besef dat ik niets of niemand nodig heb om mezelf te zijn, ik ben al volledig HIER in en als mezelf

ik vergeef mezlef dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de backchat 'ik heb hem nodig' als reactie op de gedachte aan 'het einde van de relatie' - door op deze backchat te reageren met de ervaring van angst, paniek en wanhoop

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd de backchat 'ik heb hem nodig' te verbinden met de energetische ervaring van angst, paniek en wanhoop

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de verbinding tussen de backchat 'ik heb hem nodig' en de emotionele ervaring van angst, paniek en wanhoop door geen verantwoordelijkheid te nemen voor de afscheiding die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf tussen mezelf en mijn partner in en als het verlangen naar een relatie/seks dat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf en de angst om alleen te zijn met mezelf

ik vergeef mezelf dat ik de backchat 'ik moet ervoor zorgen dat hij mij leuk blijft vinden' te hebben toegestaan te bestaan als reactie op de gedachte aan 'het einde van de relatie'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de backchat 'ik moet ervoor zorgen dat hij mij leuk blijft vinden' door erop te reageren met de ervaring van verlangen in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd de backchat 'ik moet ervoor zorgen dat hij mij leuk blijft vinden' te verbinden met de ervaring van verlangen in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als de verbinding tussen de backchat 'ik moet ervoor zorgen dat hij mij leuk blijft vinden' en de ervaring van verlangen --- door dan mezelf te veranderen en aan te passen in en als het Kameleon Personage als manipulatie technieken om te krijgen wat ik wil en denk nodig te hebben

ik vergeef mezelf dat ik mezelf de backchat 'ik moet zijn wie hij wil dat ik ben' heb toegestaan te bestaan in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de backchat 'ik moet zijn wie hij wil dat ik ben' door erop te reageren met de ervaring van verlangen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in als het verlangen om 'te zijn wie mijn partner wil dat ik ben' door mezelf aan te passen en te veranderen door zijn meningen, opinies en expressie te kopiëren om te kunnen 'zijn zoals hem', zodat hij mij zou beoordelen in zijn geest als 'goed' en 'positief' --- in de plaats van zelf-eerlijk te zijn en één en gelijk te staan met mijn partner in en als onvoorwaardelijke zelf-expressie, en in te zien dat ik enkel verlang naar de erkenning/goedkeuring/aanvaarding van mijn partner omdat ik mezelf heb afgescheiden van erkenning, goedkeuring en aanvaarding in mezelf door mezelf te hebben toegestaan een relatie te creëren met een wezen in als afscheiding van mezelf, waarin ik erkenning, goedkeuring en aanvaarding heb geprojecteerd in en als een beeld in mijn geest van 'mijn partner'

ik vergeef mezelf dat ik de backchat 'als ik mezelf ben zal hij mij afwijzen' heb toegestaan te bestaan in mezelf als reactie op de gedachte aan 'het einde van de relatie'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de backchat 'als ik mezelf ben zal hij mij afwijzen' door erop te reageren met de ervaring van angst

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd de backchat 'als ik mezelf ben zal hij mij afwijzen' te verbinden met de ervaring van angst

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd de verbinding tussen de backchat 'als ik mezelf ben zal hij mij afwijzen' en de ervaring van angst

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als de verbinding tussen de backchat 'als ik mezelf ben zal hij mij afwijzen' en de ervaring van angst door dan mezelf te veranderen en aan te passen om te zijn 'zoals hem' om hem te manipuleren om bij mij te blijven --- in de plaats van één en gelijk te staan met de backchat 'als ik mezelf ben zal hij mij afwijzen' en met de ervaring van angst die ik mezelf heb toegestaan ermee te verbinden

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd een relatie te definieren in en als de backchat 'als ik mezelf ben zal hij mij afwijzen' en de ervaring van angst in en als het Kameleon Personage - als een mechanisme van zelf-onderdrukking, door een relatie te creëren op basis van ENERGIE als gevoelens van 'liefde' en 'opwinding'/verlangen --- in de plaats van een relatie te definieren in en als en mechanisme van zelf-ondersteuning en dus een relatie te creëren op basis van gezond verstand en nuchterheid door te kijken naar onze compatibiliteit in wie wij zijn als de beslissing die we leven in, als en voor onszelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf niet te aanvaarden in mezelf door te geloven dat ik 'slecht'/'negatief' en 'minderwaardig' ben - en hierin een relatie te creëren met iemand om mij beter te voelen over mezelf, om mij 'waardevol' te voelen -- waarin ik op zoek ga naar erkenning door mezelf te veranderen in en als het Kameleon Personage - en niet inzie of besef dat ik hierin enkel het gevoel/geloof van 'minderwaardigheid' in mezelf bevestig/ondersteun door naar aanvaarding te zoeken in 'hem' --- in de plaats van mezelf te aanvaarden en in te zien en te beseffen dat het positieve gevoel van 'waardevol' te zijn dat ik ervaar in mijn relatie een leugen/illusie is die ik heb gecreëerd in en als mezelf door te willen vluchten van de 'minderwaardigheid' die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf


Verbeelding-Dimensie

hier zijn er twee dimensies die uitspelen:

1. ik verbeeld mij hoe ik mij zou gedragen wanneer ik bij mijn partner ben - waarin ik mij inbeeld dat hij kijkt naar mijn expressie, dat hij de observator/het publiek is en denkt van 'wow, zij is zo fantastisch', 'zo slim', 'zo sexy', 'zo leuk', waarin ik mij een expressie inbeeld gebaseerd op mijn observaties en interpretaties en kennis en informatie van wat hij (en mannen in het algemeen) beoordeelt als 'goed', 'positief' en 'vrouwelijk' - en dat hij, op basis van die beoordelingen mij 'wil' en 'voor eeuwig en altijd bij mij wil blijven' en 'volledig verliefd wordt op mij' - waarin ik langs de andere kant in mezelf een angst om te 'falen' manifesteer, als de angst dat de expressie die ik wil uitdrukken om hem te 'verleiden'/manipuleren die ik projecteer in mijn geest 'niet zal lukken'

2. ik denk terug aan momenten wanneer ik bij mijn partner was en beoordeel mijn expressie vanuit 'hoe hij denkt over mij'/'hoe hij mij beoordeelde in zijn geest', waarin ik langs de ene kant bepaalde momenten/expressies/gedrag zie en ervaar als 'negatief' en denk van 'hij zal wel gedacht hebben dat ik dom/idioot was omdat ik dit/dat deed/zei' en langs de andere kant zie en ervaar ik bepaalde momenten/expressies/gedrag als 'positief' en denk ik dat hij in zijn geest mij beoordeelde als 'slim'/'leuk'/'grappig'/'sexy'


1. ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mij in te beelden hoe ik mij zal gedragen en uitdrukken wanneer ik bij mijn partner ben vanuit het verlangen naar erkenning en aanvaarding -- waarin ik kennis en informatie over 'wie hij is' in en als zijn meningen en opinies over wat 'goed' en 'slecht' is toepas om daarin een beeld te vormen van 'wie ik ben' in en als 'mijn expressie'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd de meningen en opinies over 'goed' en 'slecht' te hebben gekopieerd van mijn partner om te gebruiken in mijn geest in en als verbeelding om een 'personage'/'expressie' te vormen dat ik kan gebruiken om hem te manipuleren in en als mijn verlangen om hem in mijn wereld/leven te houden

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te reageren op de ervaring van angst in verbinding met de gedachte aan het 'einde van de relatie' met verbeelding van hoe ik hem bij mij kan houden door middel van het veranderen en aanpassen van mijn expressie aan zijn meningen en beoordelingen over 'goed' en 'slecht' in en als het Kameleon Personage

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de verbeelding van mijn expressie in relatie tot mijn partner door erop te reageren met de energetische ervaring van opwinding en verlangen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd een polariteit te creëren in mezelf door te participeren in en als verbeelding --- van langs de ene kant positieve energie te genereren in mezelf door beelden op te wekken in mezelf van hoe ik 'wil zijn' in de ogen/beoordelingen van mijn partner in en als het 'verlangen naar erkenning' en langs de andere kant negatieve energie te genereren door beelden op te wekken van hoe ik 'niet wil zijn' in de ogen/beoordelingen van mijn partner in en als 'faalangst'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de polariteit van verlangen naar erkenning en 'faalangst'/angst van afwijzing die ik heb gecreëerd in mezelf door te participeren in en als verbeelding als reactie op de gedachte aan 'het einde van de relatie'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als de polariteit die ik gemanifesteerd heb in mezelf in en als verbeelding in en als het Kameleon Personage van langs de ene kant verlangen naar erkenning en langs de andere kant angst van afwijzing/faalangst

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van mezelf door mezelf te definieren in en als een projectie van mezelf in mijn geest waarin ik mezelf definieer in en als beoordelingen die ik in mezelf heb geprojecteerd in 'de geest van mijn partner' als een beeld van hem dat ik geprojecteerd heb in mijn geest in en als afscheiding van mezelf -- waarin ik mezelf heb onderdrukt als de ware expressie van mezelf als het leven zelf als HIER --- in de plaats van in te zien en te beseffen dat al die beelden in en als mijn gedachten mezelf zijn en dus verantwoordelijkheid te nemen voor de beelden in en als mijn gedachten als wat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf en op te staan in en als eenheid en gelijkheid in en als zelf-eerlijkheid


2. ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd terug te denken aan momenten waarin ik bij mijn partner was en mijn expressie te projecteren in mijn geest in en als een 'herinnering' en die expressie daarin te beoordelen in mijn geest door mezelf te projecteren in mijn partner

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te participeren in en als verbeelding als het heroproepen van beelden in mijn geest in en als 'herinneringen' waarin ik mijn expressie beoordeel in afscheiding van mijn partner als reactie op het gedachten-construct van de gedachte aan 'het einde van de relatie', de backchat dat 'ik hem nodig heb' en de ervaring/reactie van angst

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd de verbeelding van 'het verleden' in en als herinneringen van momenten waarin ik bij mijn partner was van mezelf af te scheiden

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als verbeelding van 'het verleden' als herinneringen van momenten waarin ik bij mijn partner was door erop te reageren in en als een energetische polariteit van positieve en negatieve beoordelingen en de energetische waarden die ik mezelf heb toegestaan te verbinden met beoordelingen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van mijn partner door de beoordelingen in mezelf in hem te projecteren als een beeld in mijn geest in en als herinneringen - en daarin te geloven dat hij het is die mij beoordeelt, in de plaats van in te zien en te beseffen dat de beelden in en als mijn geest mezelf zijn en dat ik het dus ben die mezelf beoordeelt

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als de polariteit van positieve en negatieve beoordelingen die ik heb geprojecteerd in het beeld van mijn partner in en als herinneringen aan momenten dat ik bij hem was in mijn geest en met de energetische polariteit van positieve en negatieve ervaringen/gevoelens/emoties die ik mezelf heb toegestaan te verbinden met die beoordelingen --- door erop te reageren met verbeelding en fantasie over de toekomst waarin ik een expressie van mezelf projecteer in mijn geest in en als het Kameleon Personage om hem te kunnen manipuleren om bij mij te blijven/mij te willen --- in de plaats van hierin te beseffen en in te zien dat ik enkel mezelf aan het manipuleren ben omdat het beeld dat ik heb geprojecteerd van 'hem' en de beoordelingen die ik in dat beeld geprojecteerd heb mezelf zijn als de beoordelingen die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van het verleden door momenten waarin ik bij mijn partner was te projecteren in mijn geest - waarin ik ook mezelf afscheid van hem en van mijn spiegelbeeld - en door te reageren op deze beelden met backchat waarin ik het beeld van 'mezelf' beoordeel in en als beoordelingen die ik projecteer in het beeld van 'hem'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van het beeld van 'mezelf en mijn partner' als een 'moment uit het verleden' door dit beeld te definieren in en als 'een relatie' en door mezelf te hebben toegestaan en geaccepteerd 'een relatie' te definieren in en als verlangen -- in de plaats van één en gelijk te staan met deze beelden in mezelf in het besef dat het allemaal mezelf is

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van beoordelingen door beoordelingen te projecteren in het beeld van 'mijn partner' dat ik mezelf heb toegestaan te plaatsen in en als mijn geest en mezelf daarin ook af te scheiden van het beeld van 'mijn partner' in en als mezelf --- in de plaats van één en gelijk te staan met beoordelingen als wat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf en één en gelijk te staan met het beeld van mijn partner dat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf in het besef dat het mezelf is

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als het beeld van 'mezelf en mijn partner' in  en als herinneringen in  mijn geest, door het te definieren in en als de verbinding tussen 'een relatie' en 'verlangen' dat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf -- en hierin het geloof te hebben gecreëerd in mezelf dat ik dit beeld nodig heb, en dat 'hij'  dus bij mij moet zijn, om 'mezelf' te kunnen zijn, om te kunnen 'bestaan' --- in de plaats van één en gelijk te staan met het verlangen naar 'een relatie' en één en gelijk te staan met het beeld van 'mezelf en mijn partner' dat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf in het besef dat het mezelf is en dat 'een relatie' dus niet werkelijk bestaat

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als afscheiding met het beeld van 'mijn partner' in mijn geest --- door te reageren op dit beeld met de energetische polariteit van verlangen naar een relatie en angst van afwijzing --- in de plaats van mezelf te realiseren in en als eenheid en gelijkheid als alleen in en als mezelf als het leven zelf als wie ik werkelijk ben als HIER


Consequentie-Dimensie

1. intern conflict en uiteindelijk woede en frustratie omdat ik mezelf heb toegestaan mezelf te onderdrukken, te compromitteren en te manipuleren door te bestaan in en als het Kameleon Personage

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd nooit te hebben stilgestaan bij de consequenties die ik creëer voor mezelf door mezelf toe te staan een relatie te creëren met iemand op basis van energie als verlangens en gevoelens, en te participeren in en als het Kameleon Personage als zelf-onderdrukking en zelf-manipulatie -- als woede en frustratie tegenover mezelf die ik dan uiteindelijk geprojecteerd zie in mijn partner - waardoor ik hem ga beginnen beschuldigen in mezelf en zodus de zogezegde ervaring van 'liefde' omzet in een ervaring van 'haat'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en geaccepteerd in te zien en te beseffen dat de consequentie van 'liefde', 'haat' is - en dat de positieve ervaringen en beoordelingen waarin ik heb geparticipeerd uiteindelijk zullen veranderen naar negatieve ervaringen en beoordelingen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd niet één en gelijk te staan met de consequenties van de energie die ik toesta mij te besturen en bepalen in mijn beslissingen en daden door mezelf toe te staan mezelf te definieren in en als positieve gevoelens en verlangens alsof ze 'echt' zijn - en daarin geen rekening te houden met de REALITEIT van energie als een POLARITEIT die altijd van positief naar negatief en van negatief naar positief zal gaan


2. Het einde van de relatie met veel verdriet en depressie - omdat ik een relatie heb gecreëerd op basis van zelf-gecreëerde illusies in en als positieve gevoelens/verlangens en angst in mijn geest zonder ooit mijn partner te leren kennen en in en als nuchterheid en gezond verstand om te zien of we al dan niet bij elkaar passen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd niet in te zien dat ik voor mezelf het einde van de relatie gemanifesteerd heb en manifesteer door mijn daden en expressie te baseren op de gedachte aan en de angst van 'het einde van de relatie' - in en als de veronderstelling dat de relatie uiteindelijk zal eindigen --- door nooit te hebben ingezien en beseft dat ik de creator ben van mijn wereld/leven/realiteit aan de hand van wat ik toesta te bestaan in mezelf - en dat mijn realiteit altijd één en gelijk zal zijn met wat ik toesta te bestaan in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd energie te volgen en te vertrouwen als het verlangen naar seks en een relatie en daarin een relatie te creëren met iemand waarin ik mezelf automatisch onderdrukte en compromitteerde uit angst om die energie te verliezen - en hierin de consequenties niet te zien van het uiteindelijke einde van de relatie --- omdat ik nooit verantwoordelijkheid heb genomen voor wat ik toesta te bestaan in mezelf en mijn wereld, door geen gezond verstand toe te passen en mezelf en mijn realiteit niet te onderzoeken, maar eerder blindelings energetische ervaringen te vertrouwen en te volgen door ervan uit te gaan dat het 'is wie ik ben', waarin ik in complete ontkenning besta van de TIJD in de realiTEIT en van hoe energie nooit eeuwig kan blijven bestaan, en dat ik steeds weer op het punt zal botsen van MEZELF, van het alleen zijn van mezelf in en als mezelf, tot in de eeuwigheid

ik vergeef mezelf dat ik de ervaring van depressie en verdriet heb toegestaan te bestaan in mezelf als reactie op 'het einde van de relatie' - door een 'meerwaarde' te geven aan 'de relatie' en de relatie te creëren op basis van positieve gevoelens in en als afscheiding van mezelf --- en door niet te hebben ingezien dat het 'meer' van/in de geest als GEVOELENS in wezen 'minder' is, omdat ik mezelf heb weggegeven, gecompromitteerd en onderdrukt in en als het verlangen naar 'meer', en aldus de ervaring van 'minder' als verdriet en depressie heb gemanifesteerd in en als mezelf

3. een totale disconnectie van de fysieke realiteit als mezelf en hierin het toestaan en accepteren van een wereld van misbruik door mijn daden te baseren op eigenbelang in en als het najagen van persoonlijke verlangens in de plaats van op gezond verstand als wat het beste  is voor allen in en als zelf-verantwoordelijkheid

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd niet in te zien dat
ik mezelf compleet afscheid van mezelf als de fysieke realiteit door te participeren in en als gedachten, gevoelens en emoties, waarin ik mijn realiteit ontwerp in en als een polariteit van 'winst' en 'verlies' in en als en op basis van  het verlangen en de angst die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf -- en niet in te zien dat de persoonlijke realiteit van 'winst' en 'verlies' als verlangen en angst die ik toesta te bestaan in mezelf één en gelijk is met wat ik toesta te bestaan in en als de realiteit als het leven op aarde --- in de plaats van verantwoordelijkheid te nemen voor mezelf als de realiteit als het leven op aarde en te bestaan in en als mezelf als wat het beste is voor allen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf compleet te disconnecteren/af te scheiden van mezelf als de fysieke realiteit door een relatie te creëren die in functie staat van het onderhouden/ondersteunen/voeden van een persoonlijke energetische polariteit die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf in en als mijn persoonlijk verlangen naar 'energetische ervaringen' -- in de plaats van relaties te creëren in en als wat het beste is voor allen in en als gezond verstand en zelf-verantwoordelijkheid

4. de manifestatie en ondersteuning van het geloof dat ik 'niet goed genoeg ben' als wie ik ben alleen, en dat ik niet alleen kan bestaan en mijn bestaan niet kan aanvaarden door 'aanvaarding' te hebben geprojecteerd in 'mijn partner' en 'de relatie' - en aldus ook de manifestatie/ondersteuning/voeding van het geloof dat ik 'niet zonder mijn partner kan bestaan' omdat hij degene is die mij 'waarde' geeft, waarin ik de ervaring van 'wanhoop' heb gemanifesteerd in mezelf --- hetgeen uiteindelijk resulteert in verdere manipulatie, zelf-compromittatie, zelf-onderdrukking, zelf-oneerlijkheid en een gebrek aan zelf-respect

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd zelf-onderdrukking te voeden en ondersteunen in mezelf door een relatie te creëren vanuit het verlangen naar 'waarde' in en als de beoordelingen van 'mijn partner' -- in de plaats van in te zien dat deze 'waarde' als een gevoel, een illusie is waarin ik enkel het gevoel/geloof in mezelf dat ik 'waardeloos' ben voedt en ondersteun door 'waarde' van mezelf te hebben afgescheiden en in 'hem' te hebben geprojecteerd

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd het geloof te manifesteren in mezelf dat ik 'niet alleen kan bestaan' door een relatie te creëren op basis van het verlangen naar aanvaarding van 'mijn partner' en door 'aanvaarding' te hebben geprojecteerd in 'hem'


Wordt vervolgd in Dag 174