Dag 290: De Vergiftigde Liefde van de Ouder

Dit is een verderzetting van "Dag 289: Ego-centrisme is een Opvoeding"en maakt deel uit van een Blog-Serie die handelt over het Onderzoeken en herdefinieren van de Mensenrechten - in functie van de Gelijk Leven Stichting die als Doel heeft een Samen-Leving te creëren op aarde waarin de Mensenrechten GELEEFD worden in en als onze dagelijkse Realiteit.

Voor Context, zie:
"Dag 267: Mensenrechten en de Gelijk Leven Stichting"
"Dag 268: Een rECHTzetting van de MensenrECHTen"
"Dag 269: Zijn de Mensenrechten een Illusie?"
"Dag 270: Hoe kunnen Mensenrechten bestaan als ze niet in Mij Bestaan?"
"Dag 271: Hoe kunnen Mensenrechten bestaan wanneer Politiek en Economie Gescheiden zijn?"
"Dag 272: Bestaat Politiek wel in Afscheiding van Economie?"
"Dag 273: De Uitvoering van de Mensenrechten is volgens de Wetten van de Natuur"
"Dag 274: Er is geen Krijgen zonder Geven"
"Dag 275: Waarom zien we 'rechten' en 'plichten' als 'beloning' en 'straf'?"
"Dag 276: Wie verantwoordelijkheid neemt voor Het Leven LEEFT de Mensenrechten"
"Dag 277: Rechten voor de Gehersenspoelden"
"Dag 278: Is Vrijheid van Meningsuiting een Basisrecht?"
"Dag 279: Is Vrijheid van Meningsuiting wel een 'Recht' als ik niet begrijp waar mijn Mening vandaan   Komt?"
 "Dag 280: Wil je Rechten, dan moet je Betalen!"
 "Dag 281: Bestaat 'Rechtvaardigheid' wanneer je 'Rechten' bepaald worden door Geld?"
 "Dag 282: Het Recht om Arm te zijn en te Sterven, Dat heb je!"
 "Dag 283: Hoe Dragen Mensenrechten Organisaties bij tot de Schending van de Mensenrechten?"
 "Dag 284: De Mensenrechten Organisaties zijn Marjonetten van onze Onwetendheid"
 "Dag 285: Mensenrechten Organisaties Vechten tegen de Bierkaai"
"Dag 286: Is 'Onderwijs voor Iedereen' een Schijn-Mensenrecht?"
"Dag 287: De Leugen van het 'Recht op Onderwijs'"
"Dag 288: Elimineert Onderwijs werkelijk Armoede?"


 In deze blog ga ik dieper in op het hoe en waarom het is dat onze kinderen in onze samenleving niet worden opgevoed om wezens te worden die geven om het leven op aarde. Hoe en waarom is het dat onze kinderen, tieners, volwassenen en ouderen ten aanschouw van het lijden in de wereld, niet opstaan en er alles aan doen om het te stoppen, maar eerder hun schouders ophalen en zich gaan bezighouden met dingen die voor hen persoonlijk 'belangrijker' aanvoelen, maar dat zeker niet werkelijk zijn?

En, waar komen die schijnbaar 'belangrijkere' dingen vandaan? Hoe leren we om waarde te hechten aan zaken die op zich niet eens iets te maken hebben met wat werkelijk waardevol is in het leven op aarde, zoals bijvoorbeeld het hebben van het laatste model van GSM, kleding, gadget, film, etc?

In deze blog kijk ik naar het fenomeen van de ouders die geloven dat kinderen 'verwend' moeten worden, dat ze HUN kinderen het gevoel moeten geven dat ze 'speciaal' zijn, dat ze uniek zijn, dat ze beter zijn dan alle andere kinderen in de wereld --- en daarin de consumptiemaatschappij gebruiken om de zogezegde 'uniekheid' en 'speciaalheid' van hun kind te voeden door middel van al de diverse producten die er op de markt zijn en die blijkbaar enkel dienen om het kind het GEVOEL te geven dat het speciaal is door het van een bepaalde 'stijl' te voorzien, een 'levensstijl', een 'kleding-stijl', een zogezegde 'individualiteit'. Hierin is de ouder dus de bron van het kwaad in de wereld, de oorzaak van waarom zoveel kinderen in deze wereld niets hebben, omdat zij 'de wereld' willen geven aan HUN kinderen --- en de echte wereld dus zien als maar een voorzienigheid in dat verlangen. Dit is de ultieme rechtvaardiging van ouders voor onze consumptiemaatschappij, het is er zodat wij onze kinderen kunnen verwennen en hen, en bijgevolg ook onszelf, het gevoel kunnen geven dat ze 'speciaal' en 'waardevol' zijn - over vergiftigde liefde gesproken.

Die 'liefde' voor hun eigen kinderen, creëert dus een vernietiging van alle andere kinderen in de wereld. Ouders zijn zo geobsedeerd met het veilig houden van HUN kinderen, en de overleving van HUN kinderen, dat ze vergeten dat, als ze ECHTE veiligheid, zekerheid en overleving willen, als wat het beste is voor hun kinderen, dan moeten ze ALLE kinderen die veiligheid, zekerheid en overleving schenken --- omdat het de ouders zijn in de wereld die de realiteit constitueren waar wij allen in leven en waar wij allen in opgevoed worden, en dus hoe de ouders omgaan met de kinderen in de wereld, is hoe de wereld geconstitueerd wordt. Als ouders dus een ego-centrische relatie aangaan met hun kinderen, waarin ze enkel HUN kind zien als 'waardevol' en 'belangrijk' en 'speciaal', dan creëren ze bijgevolg een wereld waarin miljoenen kinderen sterven en lijden om welke reden dan ook.

Ouder zijn in deze wereld, wil niet zeggen enkel zorgen voor je 'eigen kind' - 'ouder' zijn, wil zeggen, zorgen voor de wereld, voor de realiteit, voor alle levende wezens --- omdat, als je 'ouder' bent in deze wereld, dan ben jij de verantwoordelijke, dan ben jij de besturende macht/kracht die het economische systeem doet draaien, die alles doet bestaan als hoe het op dit moment bestaat. En dus, de manier waarop 'ouders' hun rol zien op dit moment in ons huidige systeem en manier van leven, is op een totaal ego-centrische manier, zonder enige vorm van verantwoordelijkheidszin, zelfs niet tegenover hun 'eigen' kinderen, omdat ze niet inzien dat de wereld die ze toestaan te bestaan voor al de kinderen die zogezegd niet 'hun' kinderen zijn, al het lijden en misbruik en deprivatie dat ze toestaan te bestaan in de levens van andere kinderen in deze wereld --- is wat ze toestaan te bestaan in de wereld waar hun kinderen uiteindelijk in zullen opgroeien --- een wereld vol lijden en misbruik.

En dus, zelfs de obsessie van ouders met hun 'eigen kind', heeft niets te maken met dat kind, maar is een gevolg van de cultuur van hebzucht en ego-centrisme waarin de mens geindoctrineerd is in deze wereld --- een cultuur waarin 'houden van' enkel een concept is, een persoonlijk GEVOEL, dat op geen enkele praktische manier getoond wordt in de vorm van de fysieke wereld die wij als ouders HIER creëren en toestaan te bestaan.

Met andere woorden, als we werkelijk zoveel zouden geven om en houden van onze kinderen als we hen proberen duidelijk te maken door hen te overladen met cadeautjes en producten, en speelgoed en de laatste nieuwe weetikveelwat en snoepgoed, etcetera, dan zouden we inzien dat het net dat systeem is dat ons al die producten verschaft waarmee wij onze 'liefde' voor onze kinderen proberen te tonen, dat hen uiteindelijk zal verwoesten --- omdat de consumptiemaatschappij niet geeft om het leven, het geeft niet om de kinderen der aarde, omdat het een directe weerspiegeling is van het feit dat ouders niet geven om de kinderen der aarde -- en dit is het systeem waar wij onze kinderen mee opzadelen, terwijl we hen wijsmaken dat ze 'speciaal' zijn en dat het systeem om hen geeft omdat ze toegang hebben tot al die producten - maar wat we er niet bij vertellen is dat die toegang altijd beperkt is tot hoeveel GELD ze hebben, hetgeen dan weer bepaald is door de onbetrouwbare grillen van de economische markt, waarin ze zo goed als gedoemd zijn om later enorm veel onveiligheid en onzekerheid en angst te ervaren in verband met hun overleving in het systeem, ironisch genoeg het tegenovergestelde van wat wij hen zogezegd geven tijdens hun kindertijd door middel van onze toegang tot geld en tot materiele middelen.


Wordt vervolgd in Dag 291

Dag 286: Is 'Onderwijs voor Iedereen' een Schijn-Mensenrecht?

Deze Blog maakt deel uit van een Blog-Serie die handelt over het Onderzoeken en herdefinieren van de Mensenrechten - in functie van de Gelijk Leven Stichting die als Doel heeft een Samen-Leving te creëren op aarde waarin de Mensenrechten GELEEFD worden in en als onze dagelijkse Realiteit.

Voor Context, zie:
"Dag 267: Mensenrechten en de Gelijk Leven Stichting"
"Dag 268: Een rECHTzetting van de MensenrECHTen"
"Dag 269: Zijn de Mensenrechten een Illusie?"
"Dag 270: Hoe kunnen Mensenrechten bestaan als ze niet in Mij Bestaan?"
"Dag 271: Hoe kunnen Mensenrechten bestaan wanneer Politiek en Economie Gescheiden zijn?"
"Dag 272: Bestaat Politiek wel in Afscheiding van Economie?"
"Dag 273: De Uitvoering van de Mensenrechten is volgens de Wetten van de Natuur"
"Dag 274: Er is geen Krijgen zonder Geven"
"Dag 275: Waarom zien we 'rechten' en 'plichten' als 'beloning' en 'straf'?"
"Dag 276: Wie verantwoordelijkheid neemt voor Het Leven LEEFT de Mensenrechten"
"Dag 277: Rechten voor de Gehersenspoelden"
"Dag 278: Is Vrijheid van Meningsuiting een Basisrecht?"
"Dag 279: Is Vrijheid van Meningsuiting wel een 'Recht' als ik niet begrijp waar mijn Mening vandaan   Komt?"
 "Dag 280: Wil je Rechten, dan moet je Betalen!"
 "Dag 281: Bestaat 'Rechtvaardigheid' wanneer je 'Rechten' bepaald worden door Geld?"
 "Dag 282: Het Recht om Arm te zijn en te Sterven, Dat heb je!"
 "Dag 283: Hoe Dragen Mensenrechten Organisaties bij tot de Schending van de Mensenrechten?" 
 "Dag 284: De Mensenrechten Organisaties zijn Marjonetten van onze Onwetendheid"
 "Dag 285: Mensenrechten Organisaties Vechten tegen de Bierkaai"


 Hoe kunnen de armen in deze wereld 'opkomen voor hun rechten' wanneer ze niet eens fatsoenlijk onderwijs krijgen om te leren over hoe het systeem in elkaar zit en hoe ze dus praktisch 'voor hun rechten kunnen opkomen', omdat, sta er eens bij stil -- als de armen en de gedepriveerden in deze wereld wisten dat onderdak, voeding, onderwijs, medische ondersteuning en proper water eigenlijk een basisrecht is, en als ze wisten hoe het rechtsysteem werkt, dan zouden ze opkomen voor hun rechten en hun basis recht opeisen, hetgeen uiteraard een probeem zou vormen voor ons, omdat wij dan onze 'grondstoffen' verliezen om onze consumptiemaatschappij draaiende te houden.

Als mensen voldoende onderwijs zouden ontvangen in deze wereld, en als ze de kans zouden krijgen om te leren over hoe het systeem werkt, hoe de wereld in elkaar zit, hoe het rechtssysteem, het politieke en het economische systeem werkt, dan zouden we inzien dat er ten eerste geen 'rechtvaardigheid' of 'gerechtigheid' of 'eerlijkheid' of 'gelijkheid' bestaat in deze wereld, en ten tweede zouden we weten hoe we zelf onze macht in handen kunnen nemen om het systeem te veranderen zodat er wel gerechtigheid voor iedereen bestaat --- vooral de armen. Dus, is het in het voordeel van de rijken in deze wereld dat de armen 'dom' blijven en dat ze dus inferieur onderwijs en ondersteuning ontvangen.

En dan maar doen alsof het hun eigen schuld is dat ze arm blijven, alsof de ondersteuning die ze doorheen hun leven hebben gekregen via onder andere het schoolsysteem en hun gelimiteerde kennis over de wereld en hun omgeving niets te maken heeft met hun vermogen om successvol te worden in het systeem en het systeem te gebruiken in hun voordeel. Als dat zo zou zijn, waarom sturen de rijken hun kinderen dan ook niet naar het 'publieke onderwijs'? Waarom bestaan er dan elite scholen die rijke kinderen de beste ondersteuning geven als niet om hen klaar te stomen om het systeem in te stappen en dat systeem naar hun hand te zetten omdat zij de betere 'truukjes' en 'technieken' hebben geleerd die je nodig hebt om te begrijpen hoe de zaken werkelijk in elkaar zitten.

Het is geen geheim dat de mens een resultaat is van zijn opvoeding, en dat het schoolsysteem daar voor iets tussen zit en dus voor een groot deel bepaalt hoe een mens in de wereld staat, wat een mens zijn capaciteiten zijn in het systeem, wat zijn zelf-beeld is, wat zijn inzicht is in zijn omgeving en hoe hij in relatie staat met die omgeving, hoe de wereld werkt, enzovoort...

Is het dan geen schending van de mensenrechten om de armen in de wereld opzettelijk een inferieure opvoeding/onderwijs te geven dat hen genoeg leert over de wereld om het systeem te aanvaarden zoals het is en zich neer te leggen bij de 'status quo', maar niet genoeg om zich zelfzeker genoeg te voelen om zelf ook aan de slag te gaan met dat systeem en een invloed te kunnen hebben in het systeem -- gewoon zodat de rijken in deze wereld zich 'gerust' kunnen voelen dat hun comfortabele levensstijl nooit uitgedaagd zal worden, omdat de armen in de wereld nooit zullen uitvogelen dat ze eigenlijk 'recht hebben op' onderdak, voeding, proper water en medische ondersteuning, en dat ze dus de internationale commune voor het gerecht kunnen dagen voor het schenden van de mensenrechten?

Is het geen schande dat we juichen over het feit dat haast elk kind in de wereld onderwijs kan genieten, omdat dat zogezegd een bewijs is dat de mensenrechten uitgevoerd worden en dat wij mensen dus werkelijk altruïsten zijn, maar dat we tegelijkertijd niet stilstaan bij hoe we hen in wezen een schijn-mensenrecht hebben geschonken dat hen saboteert in het realiseren van de rechten die ze werkelijk nodig hebben, de materiele rechten, zoals onderdak, voeding, medische ondersteuning en proper water --- omdat het onderwijs dat ze krijgen uitermate ondermaats is en hen op geen enkele praktische manier ondersteunt om voldoende inzicht te hebben in hoe het systeem werkt om op een officiele en 'legale' manier op te komen voor hun rechten en te eisen van de globale politieke commune dat hun materiele rechten geëerd worden?

Wat hebben ze immers aan dat onderwijs als het hen niet ondersteunt om te begrijpen hoe ze het systeem kunnen veranderen zodat het werkt op een manier die het beste is voor allen en niet enkel voor de rijken, als het hen geen invloed of macht schenkt in het systeem waar zij al generaties lang de dupe van zijn? Hieruit kunnen we afleiden dat het feit dat wij geloven dat de mensenrechten geëerd worden omdat iedereen nu onderwijs krijgt, aantoont dat het recht op onderwijs misbruikt wordt in deze wereld met als enige doel om de rijken een goed gevoel te geven over de wereld en hen een excuus te bieden om te geloven dat alles 'ok' is en dat alles nu uit onze handen is omdat de armen nu onderwijs hebben, hetgeen zogezegd wil zeggen dat ze nu voor zichzelf een leven kunnen opbouwen - want, onderwijs is zogezegd het antwoorde op alles...

Terwijl we tegelijkertijd er niet genoeg om geven om te kijken naar de kwaliteit van dat onderwijs, en van het soort mens dat onderwijs zal produceren, wat dat onderwijs die mensen eigenlijk werkelijk aanleert. Leert het hen om op te komen voor hun rechten? Leert het hen hoe het systeem werkt en dat er in de werkelijkheid niets 'legaal' of 'rechtvaardig' is aan hun positie van ermoede en deprivatie? Of leert het hen eerder om het systeem te aanvaarden en zelfs te eren en dankbaar te zijn, omdat het systeem zo 'goed' en 'liefdadig' is om hen 'gratis en voor niets' onderwijs te verschaffen - en dus nooit vragen te stellen bij de duidelijke en schrijnende onrechtvaardigheid en oneerlijkheid van hun bestaan in het systeem - en bij waarom het is dat hun materiele mensenrechten op geen enkele manier geëerd worden, maar ze wel het 'privilege' krijgen van onderwezen te worden door het systeem om het systeem te aanvaarden zoals het is?


Wordt vervolgd in Dag 287

Dag 265: Hoe is de 'Leerkracht' een profeet van het Systeem?

Dit is een verderzetting van "Dag 263: Waarom voel ik mij aangevallen door beoordelingen?" en "Dag 264: Leerkrachten - Profeten van Het Systeem?" --- waarin ik heb uitgewijdt over een dimensie van 'beoordelingen' en hoe en waarom ik mezelf heb toegestaan mij 'aangevallen te voelen door beoordelingen'. Er zijn veel meer dimensies aan dit onderwerp, die ik zeker zal bespreken in volgende blogs.


ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat, terwijl leerkrachten kinderen leren over 'het systeem' als zogezegd 'de realiteit' om hen heen, dat ze in wezen 'het systeem' van de menselijke geest als een onderdanigheid en gehoorzaamheid aan kennis en informatie in en als 'gedachten' aan het programmeren zijn in de kinderen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien hoe leerkrachten kinderen via kennis en informatie als WOORDEN programmeren om te GELOVEN in 'het systeem' als de woorden die ze leren in afscheiding met zichzelf --- en dat ze daarin opgroeien in en als de ervaring van inferioriteit tegenover 'het systeem' - door nooit in te zien dat 'het systeem' enkel plaatsvind in zichzelf in en als hun gedachten, gevoelens en emoties als de kennis en informatie die zij in zichzelf hebben laten programmeren door het schoolsysteem

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat leerkrachten kinderen programmeren met de kennis over wat goed en slecht, juist en fout en positief en negatief is, als het beoordelen van de realiteit die ze zien met hun ogen - maar dat ze hen niet aanleren om de realiteit te bevragen en te onderzoeken  en dus om verantwoordelijkheid te nemen voor de realiteit waar ze zich in bevinden

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat de slaafse en blinde volgzaamheid en aanvaarding van kennis en informatie over wat goed/slecht, juist/fout en positief/negatief is dat leerkrachten programmeren in kinderen, niet het beste is voor allen --- omdat kinderen enkel leren om zich neer te leggen bij de zogezegde 'machtsstructuren' in deze wereld als de mensen met geld die zich de macht hebben toegeëigend om te beslissen over het leven van alle levende wezens op aarde, en te aanvaarden dat dit 'nu eenmaal de realiteit is', in de plaats van verantwoordelijkheid te nemen voor zichzelf als het leven op aarde en de realiteit te sturen/bewegen in en als wat het beste is voor allen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd de geloofsystemen in verband met wat 'goed' en 'slecht', 'juist' en 'fout' en 'positief' en 'negatief' is, die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf, als wat ik heb laten programmeren in mezelf door mijn omgeving, nooit te hebben bevraagd - en dus nooit verantwoordelijkheid te hebben genomen voor mezelf als HIER, als het leven op aarde en voor mijn woorden en daden en expressie in en als het leven op aarde

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien hoe ik mezelf door het schoolsysteem heb laten programmeren om mijn macht weg te geven aan de mensen met geld en macht in deze wereld, door te geloven dat er een 'systeem' bestaat, en dat hoe de wereld op dit moment bestaat in en als het economisch en politieke systeem, 'nu eenmaal de realiteit is' --- waarin ik nooit heb ingezien dat 'het systeem' niet werkelijk bestaat als een 'superieure structuur', maar enkel een idee/geloof is dat ik in mezelf heb laten programmeren door het schoolsysteem, in opdracht van degenen in deze wereld die willen blijven bestaan in de posities van macht in deze wereld en daardoor willen dat alle mensen in deze wereld 'het systeem' aanvaarden zoals het is in en als het geloof dat dit 'de realiteit' is en dat wij inferieur en machteloos zijn tegenover die 'realiteit'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat leerkrachten als het ware de meest 'gebrainwashte' mensen zijn in de samenleving, omdat zij bestaan als de 'profeten' voor en van 'het systeem', en dat 'systeem' verkopen aan de toekomstige generaties als een soort van 'goddelijke/Heilige structuur', waarin zij zich belangrijk kunnen voelen als de 'gezanten' van 'god'/'het systeem' -- zonder dat ze inzien dat 'het systeem' in wezen gewoon een aantal mensen zijn die al het geld in deze wereld bezitten  en hun positie van macht trachten te behouden door alle andere mensen in deze wereld van kinds af te programmeren in en als een blind geloof in en vertrouwen op de huidige structuur van de samenleving als 'de enige echte Godgeschapen realiteit', en om er op die manier zichzelf van te verzekeren dat mensen dat 'systeem', dat in wezen niet het beste is voor het leven op aarde, nooit zullen bevragen en dus ook nooit zullen veranderen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat leerkrachten zelf geprogrammeerd zijn met ANGST van 'het systeem' - en daardoor net de mensen zijn die het minste vragen zullen stellen bij de 'leerstof' die ze in kinderen programmeren --- en de mensen zijn die het meest in staat zijn om dwang en machtsmisbruik te gebruiken om kinderen gehoorzaam en volgzaam te maken en dus tot slaven te maken van hetzelfde systeem waar zij angst van hebben en waarvan zij zichzelf hebben toegestaan trouwe onderdaan te worden --- en dat daardoor de leerkrachten in deze wereld het omgekeerde zijn van wat het beste zou zijn voor de kinderen en voor de toekomst van de wereld, omdat zij zelf niet staan als het levende voorbeeld van wat het beste is voor het leven op aarde, als zelf-verantwoordelijkheid

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien hoe ik mezelf door leerkrachten heb laten programmeren in en als een 'persoonlijkheids-eigenschap' van continu zoeken en verlangen naar bevestiging van mijn omgeving dat mijn gedrag/expressie 'goed' en 'juist' en 'positief' is, omwille van hoe ik mezelf heb laten programmeren in en als de ervaring van inferioriteit tegenover de kennis van 'goed en kwaad'

en ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan in te zien dat daarom het schoolsysteem in haar huidige vorm niet het beste is voor allen - omdat het enkel wezens produceert die geen verantwoordelijkheid nemen voor zichzelf en hun expressie hier op aarde --- omwille van hoe het kinderen programmeert in en als de angst om gestraft te worden, als de angst van 'slecht gedrag' en 'negatieve beoordelingen' en het verlangen om een beloning te krijgen, als het verlangen naar 'goed gedrag' en 'positieve beoordelingen', en daarin kinderen programmeert om slaven te worden van hun omgeving, waarin ze niet beseffen dat zij zelf 'hun omgeving' zijn, dat ze zelf deel uitmaken van het leven op aarde en de 'leefomgeving' van het leven op aarde, en dus een verantwoordelijkheid hebben tegenover al het leven als zichzelf


Wordt vervolgd in Dag 266

Dag 264: Leerkrachten - Profeten van Het Systeem?

Dit is een verderzetting van "Dag 263: Waarom voel ik mij aangevallen door beoordelingen?" -- waarin ik een 'persoonlijkheids-eigenschap' in mezelf heb bekeken, van hoe ik mezelf heb gedefinieerd in en als een angst van mensen en de gedachte en ervaring dat wanneer mensen een negatief geladen mening/beoordeling hebben over mijn expressie, dat ze mij dan 'aanvallen' -- en hoe ik daarin een 'gedrag' en 'persoonlijkheid' heb ontwikkeld van 'verlegenheid'en 'onzelfzekerheid', van mezelf isoleren en mijn expressie onderdrukken in 'sociale situaties' en mijn macht weggeven aan 'andere mensen' --- opgebouwd op een ervaring tijdens mijn kindertijd in relatie met mijn primaire omgeving, waarin ik mij 'aangevallen' voelde op mijn expressie en de indruk kreeg dat ik niet werd aanvaard door mijn omgeving en dat ik mezelf moest veranderen in mijn gedrag, uitdrukking en uiterlijk om 'goed genoeg' te zijn om hier te bestaan.

Bepaalde personen in mijn primaire omgeving die een grote invloed hadden op mij in de ontwikkeling van mijn persoonlijkheid/identiteit in deze wereld, waren leerkracht - en mijn ervaring is dat ze die 'rechtlijnigheid', 'normering', 'uniformiteit' en 'controle' van het schoolsysteem en hun positie/functie in en als het schoolsysteem, ook toepasten in hun gezinsleven -- en dus hun kinderen/kleinkinderen probeerden te vormen/disciplineren tot 'robots'/'systemen' die voldoen aan een bepaalde 'norm' en 'standaard', zoals hoe kinderen massaal door het schoolsysteem gevormd en gedisciplineerd worden om in een bepaald 'model' te passen - en waarin er in de klas en op de speelplaats wordt uitgemaakt wie 'de beste' is en wie 'de mindere'/'de verliezer' is in termen van hoe goed men zich kan passen en  schikken in dat 'model' dat algemeen aanvaard wordt door 'de samenleving'/'het systeem' als 'normaal' en 'goed' en 'het beste' en dat vooropgesteld wordt door het schoolsysteem --- in en als, en aan de hand van het kunnen naleven van en leven volgens al de verschillende GELOOF-SYSTEMEN die er bestaan of zouden kunnen bestaan in verband met wat 'goed' en 'slecht' en 'juist' en 'fout' en 'positief' en 'negatief' is.

Leerkrachten zijn dan, naar mijn ervaring, mensen die trachten die 'norm' te bepalen en definieren en dan opdringen aan kinderen en dus 'de samenleving', in en als het geloof dat zij absoluut weten wat 'goed' en 'slecht', 'juist' en 'fout' en 'positief' en 'negatief' is, want, zij zijn LEERKRACHT, en staan daarin in een positie, hen toegewezen en toegestaan door de samenleving, om de kinderen van de wereld, en dus de toekomstige volwassenen, vorm te geven. Ik bedoel, dit is een enorme verantwoordelijkheid - maar spijtig genoeg werd/wordt dit in de menselijke geest en de geest van leerkrachten in deze wereld vertaald naar een ego-ervaring van superioriteit en macht/controle, en wordt die verantwoordelijkheid niet werkelijk praktisch toegepast naar de kinderen toe.

Ik zie mezelf en de ervaring van mezelf in mijn leven, in en als mijn specifieke 'persoonlijkheid' die ik heb ontwikkeld in mijn leven, voor een groot deel bepaald door de relatie met de leerkracht in mijn primaire omgeving die ik had toegestaan te bestaan in mezelf, dan ook als een levende/gemanifesteerde consequentie van hoe de 'leerkrachten' in deze wereld, en hoe zij zichzelf hebben gedefinieerd in relatie tot kinderen, niet het beste zijn voor allen en niet werkelijk beseffen wat de impact van hun woorden en daden is op de kinderen die ze opvoeden.

Wat de leerkracht tracht te doen, is 'uniformiteit' creëeren, en daarin met andere woorden de 'natuurlijke' expressie van het individu/kind te onderdrukken en limiteren zodat het in een bepaalde 'norm'/'vorm' zal passen --- om op die manier hun eigen geloof in deze 'norm' en het geloof dat er werkelijk een 'norm' bestaat in en als de realiteit, te bevestigen voor zichzelf --- hetgeen betekent dat ze enorm veel angst hebben van al wat 'anders' is, en dus ook niet goed omkunnen met kinderen die zich niet zo makkelijk laten vormen/plooien/transformeren naar/tot die 'norm'/'vorm' -- en er dan ook, aan de hand van allerlei disciplinaire maatregelen, alles aan zullen doen om die kinderen te dwingen om zichzelf 'over te geven' en aan te passen aan wat het systeem als de leerkracht van hen verwacht.

De leerkracht drukt zich dus uit tegenover kinderen vanuit een persoonlijke ANGST van het 'onbekende', angst van wat ze niet kunnen definieren, angst van het LEVEN, angst van al wat natuurlijk en 'vrij' is --- en omwille van die ANGST, zal de leerkracht REAGEREN met onderdrukking en controle en machtsmisbruik, om zichzelf van die angst te kunnen beschermen - door bijvoorbeeld ervoor te zorgen dat alle kinderen zichzelf aanpassen en veranderen aan de 'norm', als het 'beeld' waar de leerkracht in GELOOFT, het zogezegde 'ideaalbeeld' van 'de mens' in en als 'het systeem' - waarin de leerkracht zich als het ware een 'gezant van God' voelt, een 'mediator', een 'tussenpersoon' die instaat voor het 'systematiseren' van de expressie van de mens om te passen in de 'structuur' van 'het systeem' dat hier bestaat --- ze zijn 'profeten van het systeem' als het ware en ze GELOVEN in 'het systeem' --- zonder echter spijtig genoeg zelf werkelijk inzicht te hebben in wat 'het systeem' precies is en hoe het eigenlijk werkt, waarin ze bijvoorbeeld niet beseffen dat 'het systeem' geen 'God-gegeven' is en dat het niet 'Heilig' is, het is iets dat gemaakt is door de mens, gebaseerd op individualistische, egoïstische menselijke verlangens -- terwijl de leerkracht dan bijvoorbeeld 'het systeem' en de werking van het systeem zal aanleren aan kinderen, in 'vakken' zoals 'aarderijkskunde', 'biologie', 'geschiedenis' en 'taal', alsof het een soort van 'vaste structuur' is die door God geschapen is, en leert kinderen dan impliciet om zichzelf te ervaren als 'inferieur' tegenover 'het systeem' en om dus nooit verantwoordelijkheid te nemen voor dit, in wezen 'mens-geschapen', systeem.

De leerkracht heeft 'het systeem' en het bestaan en leven van de mens hier op aarde in en als de menselijke samenleving, 'geintellectualiseerd' - hetgeen wil zeggen dat de leerkracht de 'vormen'/'contouren' en dus 'het beeld' van de 'menselijke samenleving', in een 'structuur' van kennis en informatie giet, overgenomen van specifieke boeken, geschreven door specifieke mensen die door andere specifieke mensen aangeduid zijn als 'de waarheid', en die structuur van kennis en informatie dan opdwingt aan de kinderen in de samenleving en verkoopt alsof het 'de waarheid' is, als 'hoe het leven op aarde nu eenmaal is', en dan verwachten en willen dat kinderen in die 'waarheid' als kennis en informatie GELOVEN en vertrouwen --- hetgeen op zich compleet achterwaards is, omdat 'het leven op aarde' in wezen dynamisch is en constant in verandering is - landen, overheden, instituties, wetenschappelijke bevindingen, culturen, taal, etc... veranderen continu --- waardoor er in wezen niet echt een 'vastgelegde structuur' is in en als 'de realiteit' als hoe die wordt aangeleerd in al de vakken op school.

Het probleem met onderwijs is dat het gebaseerd is op een gepolariseerde machts-relatie, waarin de leerkracht zichzelf, als de belichaming van 'het systeem', boven en superieur aan de kinderen plaatst, in en als 'kennis en informatie' over 'hoe het systeem werkt' en 'wat het systeem is' dat geprogrammeerd wordt in de kinderen - en daarin kinderen vormt tot slaven van het systeem die niet in staat zijn om verantwoordelijkheid te nemen voor het leven op aarde omdat ze niet inzien of beseffen dat zij zelf het leven op aarde zijn en uitmaken en beslissen in en als hoe zij leven en wie zij zijn als een levend wezen hier op aarde, en dat 'het systeem' op zich zelfs niet eens bestaat --- omdat 'het systeem' altijd maar een concept/geloof geweest is in en als kennis en informatie dat, door en via leerkrachten als mediators, boven het leven geplaatst is in en als de menselijke geest van de kinderen. En dat het enige 'systeem' dat eigenlijk echt 'bestaat' of heeft plaatsgevonden, is de menselijke geest als kennis en informatie, waarin mensen zichzelf hebben afgescheiden van het leven op aarde als het leven in zichzelf, door te GELOVEN dat er iets 'meer'/'groter' is dan zichzelf - dat de 'structuren'/'instituties' als 'overheid', 'school', 'land', 'unie', 'familie', 'cultuur', 'religie',etc... als al die woordjes die we geleerd hebben op school, 'echt' bestaan als bepaalde 'systemen' waar we in zitten --- zonder ooit in te zien dat de 'structuur' en 'het systeem' in wezen het woord zelf was/is en ons GELOOF in dat woord, en hoe we onszelf door het schoolsysteem hebben laten programmeren in en als afscheiding van en inferioriteit tegenover die woorden, en dus een inferioriteit tegenover de realiteit waarin we GELOVEN dat we ons bevinden omwille van hoe we die realiteit hebben gedefinieerd via de woorden die we denken en spreken, als dus de 'structuur' die we gegeven hebben aan de realiteit die we zien met onze ogen.

Het gevaar en probleem dat bestaat in hoe kinderen geprogrammeerd/opgevoed worden door leerkrachten, één dat ik zelf ontdekt heb in mezelf --- is de afwezigheid van een besef van zelf-verantwoordelijkheid, van betrokkenheid in en als het leven op aarde en een besef dat ik HIER besta ALS het leven op aarde, en dat het leven op aarde bijgevolg mijn creatie en verantwoordelijkheid is. Ik ben opgevoed als een perfecte 'robot', iemand die goed kan volgen, en na-apen, kopiëren, imiteren en ja-knikken, als al die eigenschappen die het schoolsysteem zo waardevol en belangrijk vindt - en voor mij heeft mijn ervaring van 'eigen-waarde' altijd bestaan in en als het krijgen van 'erkenning' voor mijn 'kunde' in het volgen van de regels en het na-apen en kopieren van de expressies die door 'het systeem' in en als de media wordt beoordeeld als 'superieur' en 'het beste' --- omdat dat mijn ervaring van 'beloning' was in mijn relatie met de leerkracht in mijn primaire omgeving/familie.

Het probleem in dit verlangen naar erkenning voor mijn 'kunde' is het feit dat ik de verantwoordelijkheid voor mijn expressie in woorde en daad, compleet in de handen leg van 'andere mensen' door te denken dat 'zolang ik erkenning krijg, ben ik goed bezig' --- omdat ik heb geleerd om 'de samenleving' en dus 'de mensen om mij heen' altijd boven mezelf te plaatsen als 'het systeem' en mezelf te aanvaarden als 'inferieur' - waarin ik dus nooit heb ingezien dat 'het systeem' niet echt bestaat en dat 'andere mensen' gewoon levende wezens zijn, één en gelijk met mezelf - en dat ik, één en gelijk met hen, verantwoordelijk ben voor het leven op aarde. ik heb geleerd om mijn macht weg te geven en om dus absoluut geen verantwoordelijkheid te nemen voor mijn expressie hier in deze realiteit door 'kennis en informatie' in verband met wat 'goed' en 'slecht', 'juist' en 'fout' en 'positief' en 'negatief' als 'het systeem' boven mezelf te plaatsen - en daarin dus 'de realiteit' te hebben aanvaard als 'hoe het nu eenmaal is' als een schijnbaar rigide vaste structuur, en dus nooit die geloofsystemen van goed/slecht, juist/fout, positief/negatief te hebben bevraagd en getoetst aan hun praktische werkbaarheid en toepasbaarheid in en als de fysieke realiteit waarin ik mij bevind.

Het schoolsysteem, en leerkrachten, nemen dus het natuurlijke 'zelf-vertrouwen' van het kind/wezen weg, als de 'vaardigheid' om zichzelf te ontwikkelen en te ontplooien tot een verantwoordelijk wezen hier op aarde - en verplaatsen het met het geloof dat het kind als wezen op zich inferieur en minderwaardig is en tot niets in staat is, en dus moet 'geleid' en 'gevormd' worden door het schoolsysteem ---- en dat het in wezen absoluut niet in staat is om op welke manier dan ook echt verantwoordelijkheid te nemen voor zichzelf, Omwille van hoe het schoolsysteem gevormd en gedefinieerd is in en als een machts-relatie/verhouding tussen 'leerkracht'/'systeem' en 'kinderen', en dus niet staat/bestaat als een mechanisme van ondersteuning in en als eenheid en gelijkheid. En dus creëert het apathische, doelloze, zelfonzekere, karakterloze kinderen die constant op zoek zijn naar een hand om vast te houden en een 'leider' om te volgen en erkenning van te krijgen - hetgeen absoluut niet het beste is voor het leven op aarde.


Wordt vervolgd in Dag 265

Dag 244: Economie is de Mensen

Dit is een vervolg op "Dag 242: Hoe creëert een Gefaalde Economie Gefaalde Kinderen?"
en "Dag 243: Hoe hebben we collectief Slavernij aanvaard door te Geloven in 'Vrijheid'?"


ik besef en realiseer mij dat ik mezelf heb laten programmeren door de media om het huidige systeem van slavernij en ongelijkheid blindelings te aanvaarden door te geloven dat 'vrijheid' en 'gelijke kansen' bestaat - zonder ooit zelf de realiteit te onderzoeken en stil te staan bij de REALITEIT van hoe het systeem echt werkt

ik besef en realiseer mij dat een gezonde samenleving enkel kan bestaan wanneer alle kinderen in de samenleving de beste zorg en opvoeding krijgen, zodat ze kunnen opgroeien tot ontplooide, volwassen, zelf-verantwoordelijke, inzichtvolle, stabiele en gezonde wezens - die in staat zijn om verantwoordelijkheid te nemen voor het leven op aarde en de samenleving waar ze zich in bevinden --- en dat het misbruik en gebrek aan gezond verstand in de huidige samenleving een consequentie en gevolg is van het feit dat opvoeding altijd secundair geplaatst is aan de eigenbelangen van individuen in de samenleving die de samenlevings-structuren en onderwijsstructuren misbruikt hebben in functie van hun persoonlijke agenda als het maken van persoonlijke winst

ik stel mij tot doel om mijn leven hier op aarde toe te wijden aan het ontwikkelen en verwezenlijken van een systeem dat het leven prioritair stelt aan 'geld' - en dat elk kind alle noodzakelijke ondersteuning biedt om zich te ontplooiien en te ontwikkelen --- vanuit het inzicht dat kinderen de toekomst zijn van de wereld en dat het startpunt allesbepalend is

ik stel mij tot doel om een process te bewandelen van aan te tonen hoe we een achterwaardse redenering handhaven in het huidige systeem in hoe we het algemeen welzijn en gezondheid van het leven op aarde secundair plaatsen aan 'geld' en de 'economische markten' en infrastructuren - door bijvoorbeeld de 'publieke sector' te dicteren en controleren aan de hand van geld -- en uitgaven te schrappen in die publieke sector ten voordele van zogezegde 'economische groei en stabiliteit' - en daarin niet in te zien dat een 'economie' zowieso gedoemd is om te falen wanneer de wezens die die economie opmaken en in stand houden niet eens kunnen bestaan op een functionele en gezonde manier

 ik stel mezelf tot doel om bij te dragen aan het ontwikkelen en realiseren van een economisch systeem dat werkelijk rekening houdt met de ECHTE economie van het leven op aarde - als de 'huishouding' van wat HIER bestaat, een systeem dat de belangen van het leven op aarde ter harte draagt en dus gefundeerd is in het voeden en ondersteunen van de 'relaties' die het leven op aarde mogelijk maken

Dag 243: Hoe hebben we collectief Slavernij aanvaard door te Geloven in 'Vrijheid'?

Dit is een vervolg op "Dag 242: Hoe creëert een Gefaalde Economie Gefaalde Kinderen?" - waarin ik het probleem heb besproken van de achterwaardse redenering in onze samenleving waarin we bijvoorbeeld het onderwijsprogramma dat instaat voor het ondersteunen van onze kinderen in hun ontwikkeling tot stabiele, verantwoordelijke volwassenen, secundair gaan plaatsen aan het geld-systeem en het in stand houden van het huidige geld-systeem --- in de plaats van in te zien dat het huidige systeem simpelweg niet werkt, en dat basis-noodzakelijkheden in het leven zoals onderwijs en ondersteuning voor kinderen nu eenmaal op de eerste plaats zouden moeten komen en niet ten koste zouden moeten gaan aan een gebrek aan 'geld'.

Want, wat is 'geld' behalve dan een verzonnen 'waarde' die uitgevonden is door de mens zelf -- waarbij sommige mensen zichzelf meer 'waarde' toegeëigend hebben dan andere mensen, en de rest van de mensheid successvol gehersenspoeld hebben om te geloven dat die zogezegde onderscheid in 'waarde' op basis van 'geld' werkelijk bestaat --- het bewijs waarvan we terugvinden in hoe we nog steeds, generatie na generatie, het geld-systeem aanvaarden in zijn huidige vorm, ondanks het feit dat we kunnen zien dat de meerderheid eronder lijdt op vaak onmenselijke manieren.

We zijn zelfs zo successvol gehersenspoeld in de idee dat 'slavernij' aan 'geld' is wie we zijn en dat het de 'normale gang van zaken' is, dat we het systeem nog steeds niet veranderen zelfs nu we de kans krijgen in een 'democratisch' stelsel --- we zijn blijkbaar meer tevreden met de illusie van vrijheid dan ware vrijheid.

Dit punt van hoe we, sinds de intrede van 'democratie' en 'vrije markt kapitalisme', het 'gevecht' tegen de 'bourgoisie', de 'rijke elite' hebben 'opgegeven' omdat we plots GELOVEN dat 'vrijheid' en gelijkheid bestaat omdat er 'democratie' is - en hoe we daarin onszelf verblind hebben van de REALITEIT, en dus simpelweg niet meer inzien dat slavernij en ongelijkheid nog steeds bestaat, zelfs meer dan ooit. We zijn gewoon opgevoed om het niet meer te ZIEN door te GELOVEN in concepten als 'democratie' en het 'vrije markt ideaal' van zogezegde 'kapitalistische vrijheid voor iedereen'.

Hetgeen niet wil zeggen dat de oplossing is om in opstand te komen of onszelf te verzetten - maar eerder om onszelf te onderwijzen, zoals we onszelf nooit eerder onderwezen hebben, om in te zien hoe deze realiteit tot stand gekomen is in de eerste plaats --- zodat we werkelijk, elk individueel, verantwoordelijkheid kunnen nemen voor het systeem, en zodoende de bestaande structuren van democratie, kunnen gebruiken om voor de eerste keer in de menselijke geschiedenis, werkelijk een systeem in te voeren dat het beste voor heeft met elk individu in de samenleving --- een absolute afschaffing van (economische) slavernij voor eens en altijd. (Ik zou hier ook voorstellen om het interview met Noam Chomsky "Propaganda and Control of the Public Mind" te beluisteren om een zicht te krijgen in hoe dit proces van onbewuste aanvaarding van ongelijkheid en slavernij in en als de samenleving tot stand gekomen is).


In deze blog wil ik thans kijken naar het punt van hoe we blijkbaar lijdzaam aanvaarden en er 'ons bij neerleggen' dat blijkbaar 'het economische systeem' een afgescheiden 'entiteit' is waar wij allen voor moeten 'boeten', door bijvoorbeeld een schuld af te betalen waar we zelf geen herinnering van hebben waar ze eigenlijk vandaan komt - en dat ons leven en het welzijn van onze kinderen op de tweede plaats komt --- hetgeen, als je erbij stilstaat, neerkomt op het onszelf aanvaarden als slaven van het geld-systeem, zonder ons vragen te stellen bij het hoe en waarom van de kwestie.


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd nooit te hebben ingezien hoe ik, door te geloven in concepten als 'vrijheid' en 'democratie', nooit vragen heb gesteld bij mijn leven en nooit heb ingezien dat mijn positie in de samenleving en hoe ik in wezen nooit enige vorm van 'vrijheid' heb ervaren in het maken van beslissingen in de samenleving en mijn leven, eigenlijk meer weg heeft van 'slavernij'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te geloven dat het normaal is om gezondheidszorg en onderwijs en het algemeen welzijn van de mensen in de samenleving op de tweede plaats te zetten en 'geld', als iets dat op zich niet echt 'leeft', op de eerste plaats te zetten - en daarin te geloven dat het ok is dat levens misbruikt en verbruikt worden in deze wereld als wegwerp-producten ter ere van het 'geld-systeem' en het principe van 'winnaar neemt/krijgt alles'

ik vergeef mezelf dat ik een systeem heb toegestaan te bestaan dat het leven als dat wat echt is, secundair waardeerd aan 'geld' als dat wat niet echt 'leeft'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te geloven dat ik altijd eerst moet denken aan 'hoeveel iets mij zal kosten' voordat ik een beslissing maak - in de plaats van in te zien hoe mijn beslissingen en de uitkomst van mijn beslissingen altijd inferieur zal zijn omdat het gelimiteerd is tot wat ik kan 'bereiken' in het geldsysteem door middel van de hoeveelheid geld ik heb --- en dat dat de manier is waarop het geld-systeem bepaalde mensen 'verdoemt' tot een leven van 'minderwaardigheid' en/of 'middelmatigheid'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat 'gelijke kansen' en 'gelijkheid' niet werkelijk bestaat in het huidige geld-systeem, omdat de 'kansen' die mensen kunnen benutten en de manier waarop mensen die 'kansen' kunnen invullen altijd overheerst wordt door de hoeveelheid geld ze hebben  --- en dat daardoor 'vrijheid' ook niet werkelijk kan bestaan in dit systeem omdat elk aspect van het leven en de standaard van het leven van een individu op elke manier gecontroleerd en bepaald wordt door de hoeveelheid geld dat individu heeft

ik vergeef mezelf dat ik een systeem heb toegestaan te bestaan dat mensen hersenspoelt om te GELOVEN in concepten van 'vrijheid' en 'gelijkheid', zodat ze het systeem en hun leven niet zullen bevragen - ondanks het FEIT dat die 'vrijheid' en 'gelijkheid' op geen enkele werkelijke praktische manier GELEEFD worden in en als het systeem

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd blindelings te GELOVEN dat 'vrijheid' en 'gelijkheid' bestaat - omdat dat is wat mij via de media en het schoolsysteem steeds opnieuw ingelepeld werd als de 'visie' die mij aangeleerd werd te hebben over de 'realiteit'  --- zonder ooit voor mezelf te kijken naar de realiteit en inzicht te ontwikkelen in mezelf als een deel van deze realiteit - en zo in te zien hoe 'vrijheid' en 'gelijkheid' altijd maar concepten/begrippen geweest zijn, als een RELIGIE, die nooit werkelijk toegepast werden in de samenleving, en dat hoe de samenleving werkelijk functioneert in wezen het tegenovergestelde is van die 'vrijheid' en 'gelijkheid'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien hoe ik door het schoolsysteem en de media opzettelijk geprogrammeerd geweest ben om 'het systeem' nooit te bevragen, en te aanvaarden dat de huidige samenlevings-vorm het 'beste' is dat we kunnen en dat het  nooit zal kunnen veranderen - en dat dat een bewijs is dat 'vrijheid' niet werkelijk bestaat in deze samenleving en dat ik successvol gehersenspoeld ben als een slaaf van dit systeem

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat 'evolutie' in en als 'menselijk bewustzijn en de menselijke samenleving onmogelijk is wanneer de ontwikkeling en opvoeding van de kinderen gecontroleerd wordt door GELD waardoor er geen vrijheid is om te 'evolueren' en uitbreiden in inzicht in de realiteit --- en dat kinderen daardoor gedoemd zijn om op te groeien als inferieure wezens, gevormd door een inferieur onderwijssysteem, en bijgevolg een inferieure realiteit zullen creëren

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien hoe we kinderen impliciet aanleren dat ze slaven zijn van geld - door de opvoeding van kinderen in te perken en te limiteren tot hoeveel geld er ter beschikking is en door daarin dus geld primair en superieur te plaatsen boven opvoeding en onderwijs en de ontwikkeling en het leven van onze kinderen en onszelf

Dag 242: Hoe creëert een Gefaalde Economie Gefaalde Kinderen?

Probleem:

Wat wil het zeggen over ons economisch systeem wanneer de basis noodzakelijkheden om een gezonde samenleving te onderhouden geen ondersteuning krijgen wegens een tekort aan geld?

"De financiele put voor scholen is nog nooit zo groot geweest. het vrij onderwijs wacht op 3,1 miljard euro, het Gemeenschapsonderwijs komt 2 miljard te kort." (De Morgen, 30/03/2013, p3)

Wat wil het zeggen over de toekomst van ons systeem wanneer onze kinderen de opvoeding die ze nodig hebben om op te groeien als ontwikkelde, volwassen individuen die in staat zijn om verantwoordelijkheid te nemen voor de wereld/samenleving waar ze zich in bevinden, niet krijgen? En wat wil dat zeggen over onze visie op hoe ons systeem acht te werken?

Zou het niet getuigen van gezond verstand dat we eerst en vooral ervoor zorgen dat de 'burgers', wij dus, en vooral onze kinderen, een gezonde 'basis' hebben, door middel van bijvoorbeeld gezondheidszorg en onderwijs, om vanuit die basis dan ook op een gezonde manier te kunnen participeren in 'de samenleving'? - Want, wie is 'de samenleving'?

Is het 'geld'?
Is het 'de begroting'?
Is het 'het IMF'?
Is het 'de regering'?
Is het 'de bedrijven'?

De samenleving, is 'het leven', en dat zijn wij, dat is elk van ons die hier bestaat, beweegt en ademt - en dus, wat schiet er nog over van 'de samenleving' wanneer wij als 'het leven' de kans niet krijgen om zelfs fatsoenlijk te leven? Getuigt het van gezond verstand dat de overheid uitgaven begint te schrappen in de 'publieke sector' in een poging om de 'financiele markten' draaiende te houden -- dat dus 'het leven' moet inboeten in functie van die zogezegde 'financiele markten' als een 'virtueel' spel van 'speculatie'?

Dat is immers wat er ondertussen met Griekenland gebeurt is, en met portugal, Spanje, Italië en Cyprus --- het leven, en het welzijn van de levende wezens in en als de samenleving gaat tenonder aan de zogezegde 'economie'. Ik schrijf 'zogezegde' economie, omdat niemand er tot op heden blijkbaar bij heeft stil gestaan dat 'de economie' in zijn essentie niets meer of minder wil zeggen dan 'de huishouding van het leven' - 'de economie' is niets anders, of zou niets anders moeten zijn, dan een systeem dat ontworpen is om op de meest praktische en ordelijke manier ervoor te zorgen dat het leven op aarde samen kan bestaan op een gebalanceerde en harmonieuze manier.

Maar, hier hebben we nu een 'regering' die onderhandelt over hoe we best de bestaande structuren die GELD in omloop houden ondersteunen en in 'leven' houden - en geen moeite heeft met het verminderen van de eigenlijke levensstandaard van de mensen/wezens in die structuren om dat te bereiken. En mijn vraag is dan: op welk punt beseffen we dat die 'structuren' in wezen niet eens 'echt' zijn? Wanneer zullen we eindelijk beseffen dat we die structuren gewoon kunnen VERANDEREN tot een structuur/systeem dat wel het beste werkt in het ondersteunen van het leven, Zodat we het beste onderwijs kunnen bieden aan onze kinderen op elk vlak, zodat we de beste gezondheidszorg hebben voor iedereen en zodat elk mens op de meest optimale manier kan genieten van het leven op aarde?


Oplossing:

Het Gelijk Geld Kapitalisme staat voor het omkeren van de principes waar ons 'systeem' op gebaseerd is - door bijvoorbeeld het principe dat 'geld' en 'het systeem' op de eerste plaats komt, om te draaien en te zeggen dat het Leven, de burgers, de mensen, op de eerste plaats komt, en dat 'Geld' in wezen een middel is dat het systeem van wederzijdse ondersteuning in en als de samenleving mogelijk maakt op een geordende en georganiseerde manier.

Een verandering in structuur die het Gelijk Geld Kapitalisme voorstelt is bijvoorbeeld het 'herdistribueren' van de winst die een bedrijf maakt, in het bedrijf zelf --- zodat elke participant in het bedrijf, gelijke beloning, waardering en ondersteuning krijgt voor de rol die hij/zij gespeeld heeft in het verwerken, produceren en distribueren van de 'levens-goederen' in en voor de samenleving. Dit is immers de gezondste manier waarop geld kan bewegen in een samenleving - in tegenstelling van wat nu plaatsvindt in ons systeem, waarin het grootste deel van de winst die een bedrijf maakt, naar een handjevol individuen gaat terwijl het merendeel van degenen die hebben bijgedragen in en aan het bedrijf nauwelijks genoeg krijgen om zichzelf en hun familie/gezin in deze wereld te ondersteunen.

"Elke persoon die bijdraagt aan een product zal een Gelijk Deel van de Winst ontvangen. Hierin is het irrelevant hoeveel tijd iemand spendeert in het bijdragen aan de productie van het product - wat relevant is is het eindproduct en of dat product zou kunnen bestaan zonder al de verschillende bijdragers." (Day 162: EQUAL MONEY CAPITALISM - The Way Forward)

Om meer inzicht te krijgen in de principes waar een Gelijk Geld Kapitalisme op gebaseerd is en jezelf te onderwijzen over een GGK - lees 'An Economics Journey to Life'


Beloning:

Als we het principe achter 'de begroting' dus zouden veranderen van 'we moeten onze schulden afbetalen en iedereen zal daarvoor boeten', tot 'hoe kunnen we op de best mogelijke manier het leven in en als de samenleving ondersteunen in al zijn aspecten?' - dan zullen we meteen inzien dat wij geen slaven zijn van geld, dat 'geld' en het 'geldsysteem' en het systeem van 'schuld' in wezen een 'illusie' is en enkel 'echt' leek te zijn omdat we allemaal collectief gehersenspoeld waren om erin te geloven en te vertrouwen - en dat het absoluut mogelijk is om dat systeem te veranderen, wanneer we ons 'punt van vertrouwen' veranderen in onszelf, door bijvoorbeeld in te zien dat 'het leven op aarde' niet in functie staat van een fictief systeem van 'geld' maar dat het 'geld-systeem' in functie staat van het leven op aarde, want het enige dat echt bestaat, dat zijn wij.

De 'onderhandelingen' en beslissingen die besproken, verhandeld en doorgevoerd zullen worden door onze overheid/regering - zal niet zijn in termen van hoe en waar er verminderd en ingeboet moet en kan worden in de levensstandaard om een virtuele 'schuld' af te betalen, maar eerder in termen van hoe en waar het mogelijk is om de levensstandaard te verbeteren, zonder te kijken naar 'wat ons dat zal kosten', in het besef dat het leven altijd op de eerste plaats komt, en dat geld niet meer is dan een middel om de samenleving te bewegen en te organiseren zodat de verbeteringen in de levensstandaard voor allen op de beste manier kunnen plaatsvinden.

Het spreekt hierin uiteraard voor zich dat we bijvoorbeeld in staat zullen zijn om het onderwijs en de zorg voor onze kinderen en onszelf in die mate te 'perfectioneren', dat de menselijke samenleving werkelijk kan en zal evolueren op alle vlakken - omdat het maar gezond verstand is dat een gezonde samenleving enkel kan ontstaan en groeien vanuit een gezond individu en gezonde relaties tussen individuen.

Dag 240: Systeem-discipline versus Zelf-discipline

Dit is een vervolg op "Dag 239: Wat is Onvrijwillige Aandacht en hoe werkt de Geest van een Slaaf?" - waarin ik het 'probleem' besproken had van 'systeem-discipline', het gedisciplineerd zijn om regeltjes te volgen zonder vragen te stellen en gehoorzaam te zijn --- en de 'oplossing' van 'zelf-discipline'.


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd 'discipline' te associeren met de gedachte dat ik iets 'moet' doen voor iemand anders zonder zelf inzicht te hebben in waarom ik het 'moet' doen - en dus mijn leven weg/op te geven om een slaaf te zijn voor andere mensen in en als 'het systeem'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd 'discipline' te associeren met 'successvol zijn in het systeem' en 'erkenning krijgen van mensen voor mijn success'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd 'discipline' te definieren in en als een polariteit met 'luiheid'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd 'discipline' te associeren met een verlangen - door 'luiheid' te associeren met een angst

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd 'discipline' te beoordelen als 'goed'/'positief' en 'luiheid' te definieren als 'slecht'/'negatief'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd het woord 'luiheid' te definieren als 'slecht'/'negatief' --- als een beoordeling die ik heb gekopieerd van mijn omgeving

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd mij af te vragen wat 'luiheid' is en waar 'luiheid' vandaan komt, door het zomaar blindelings te definieren als 'slecht'/'negatief' -- en dus geen verantwoordelijkheid te nemen voor het bestaan van 'luiheid' in en als mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat de ervaring/expressie van 'luiheid' een gevolg is van het weggeven van mijn macht door mezelf te hebben laten programmeren in en als de ervaring van ANGST tegenover 'de wereld' en 'mijn omgeving', en 'mensen'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat 'luiheid' een expressie is van 'opgeven' door geen 'doel' te zien in/van het leven - en een gevolg is van de ervaring van 'machteloosheid' in mezelf tegenover 'de wereld' --- door niet te 'begrijpen' wie ik ben in en als dit bestaan en waarom de wereld bestaat zoals ze op dit moment bestaat

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat 'luiheid' een gevolg is van het opgroeien in een 'zorgende' omgeving, als een 'socialistisch systeem', 'de zorgstaat' - en tegelijkertijd mijn verantwoordelijkheid in en als het systeem niet in te zien door mezelf te hebben aanvaard als een 'slaaf'/product van het systeem, en daardoor niet in te zien of te begrijpen 'waarom' ik besta -- waarom ik 'moet' werken en mijn leven moet geven voor een systeem in een wereld die niet 'zorgt' voor elk levend wezen op aarde, die armoede en hongersnood en lijden toestaat te bestaan op grote schaal terwijl er 'gezorgd' wordt voor een 'elite' aantal wezens in een 'elite-staat'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd 'luiheid' te definieren/beoordelen als 'ondankbaarheid' tegenover het systeem dat voor mij 'zorgt' - in de plaats van in te zien hoe die 'luiheid' in wezen een uitdrukking is van het niet begrijpen waarom er voor mij gezorgd wordt door 'het systeem' - terwijl miljoenen andere wezens in situaties van armoede, hongersnood en misbruik achtergelaten worden --- en dus niet begrijpen waarom ik moet werken in en voor een systeem dat niet voor allen onvoorwaardelijk zorgt en dus het misbruik en het lijden in de rest van de wereld rechtvaardigt

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien hoe een 'socialistisch systeem', een 'zorgstaat', die pretendeert het beste voor te hebben met zijn inwoners/burgers - in wezen hypocriet is wanneer en als het dat socialistische principe weigert toe te passen voor elk levend wezen in de wereld --- en dat kinderen in die 'socialistische' staat dus onmogelijk opgevoed kunnen worden om dit 'socialistische' principe te leven en toe te passen omdat ze zien hoe die 'socialistische staat' de kinderen in de rest van de wereld laat lijden en sterven op massale schaal zonder op een echte manier zichzelf in te zetten om de wereld te veranderen zodat er voor elk kind onvoorwaardelijk gezorgd wordt, waardoor expressies zoals 'luiheid' ontstaan in die kinderen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat 'luiheid' enkel bestaat omdat ik mezelf heb toegestaan 'discipline' te definieren in en als het 'vechten/werken om te overleven', als een expressie van het ego die 'getriggerd' wordt door ANGST - zonder enig inzicht in wie ik ben in en als het leven op aarde en waarom ik 'moet' overleven of waar die angst vandaan komt

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat zowel 'discipline' in en als 'overleving' als 'luiheid' expressies zijn van een gebrek aan zelf-verantwoordelijkheid --- waarin 'luiheid' een consequentie is van die 'overlevings-discipline', als een 'verlamd zijn van angst' --- in de plaats van 'discipline' te leven in eenheid en gelijkheid met wie ik werkelijk ben als het leven zelf, als het in elk moment eerlijk zijn met mezelf en verantwoordelijkheid nemen voor mezelf als het leven op aarde

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd 'discipline' te leven als een levende statement van wie ik ben - door mezelf te hebben toegestaan 'discipline' te definieren in en als een energetische polariteit als een 'persoonlijkheids-eigenschap' die gebaseerd is op een voorgeprogrammeerde overlevings-angst

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat 'discipline' altijd 'luiheid' zal produceren als consequentie wanneer en als die 'discipline' niet geleefd wordt in en als wat het beste is voor allen


Wordt Vervolgd in Dag 241

Dag 205: De Levende Democratie

Dit is een verderzetting van "Dag 204: Bestaat 'Democratie' wel echt?" en "Dag 203: Het 'Volk' is Dom en kan/mag niet voor zichzelf beslissen"


ik besef, begrijp en realiseer mij dat 'democratie' niet kan bestaan 'buiten mezelf' als het niet in de eerste plaats 'binnen mezelf' bestaat als een levend principe en statement van 'wie ik ben' als 'levend wezen/organisme' --- omdat ik inzie dat ik als 'mens', als 'wezen', het startpunt ben van de systemen/structuren/instituties/relaties in en als 'de mensheid'

ik besef, begrijp en realiseer mij dat ik als 'wie ik ben' in en als deze wereld, zowel het product ben van mijn omgeving als het startpunt en de creator ben van mijn omgeving --- en dat het feit dat 'gelijkheid' als 'democratie' nooit bestaan heeft in mezelf, het bewijs is dat 'gelijkheid' nooit werkelijk bestaan heeft in deze wereld als 'mijn omgeving' --- en dat ik, door mezelf te hebben toegestaan en geaccepteerd te leven als 'ongelijkheid' en 'dictatoriaal' in en als 'wie ik ben' in deze wereld, een wereld heb ondersteund en gecreëerd die een reflectie is van die ongelijkheid

en daarin besef ik dat ik verantwoordelijk ben om mezelf in en als 'wie ik ben' als een levende statement/principe te veranderen van 'ongelijkheid' naar 'gelijkheid', door een proces te bewandelen en toe te passen van zelf eerlijkheid, zelf vergeving en zelf correctie, om de 'wereld' te veranderen als het evenbeeld van wie ik ben als 'gelijkheid'/'democratie'

en dus stel ik mezelf tot doel om in elk moment in te zien en te beseffen dat wat ik toesta te bestaan in mezelf is wat ik toesta te bestaan in en als de gemanifesteerde fysieke realiteit - omdat ik als 'het leven' in en als mezelf het startpunt ben van 'het leven op aarde' --- en omdat ik inzie dat de 'structuren'/'systemen'/'instituties' in deze wereld niet 'meer' kunnen zijn/bestaan dan mezelf omdat ik BESTA, ik ADEM

ik besef dat ik een wereld heb toegestaan te bestaan waarin het leven misbruikt, verwaarloosd en onderdrukt wordt, omdat ik mezelf als het leven in en als mezelf heb onderdrukt, misbruikt en verwaarloosd door mezelf te hebben laten hersenspoelen door het schoolsysteem in en als het geloof dat kennis en informatie over 'de wereld' en 'het leven' en 'wie ik ben' meer waard is en meer 'echt' is dan ikzelf als levend, ademend wezen

ik stel mezelf tot doel om aan te tonen hoe de mensheid zichzelf als het startpunt van het leven op aarde heeft verloren - door kennis en informatie meer waarde te geven --- in en als het verlangen naar 'meer' -- en daarin het werkelijke leven als wie wij werkelijk zijn heeft verminderd

ik stel mezelf tot doel om eerlijk te zijn met mezelf in elk moment en mezelf te stoppen  wanneer ik merk dat ik kennis en informatie aan het gebruiken ben om mezelf 'meer' te doen lijken dan wie ik eigenlijk ben --- omdat ik inzie en besef dat alle kennis en informatie compleet waardeloos is en zelfs meer schade berokkend dan wat anders, wanneer het gebruikt wordt in en als eigenbelang, ter ondersteuning van het ego --- en daarin stel ik mezelf tot doel om altijd te kijken naar hoe kennis en informatie praktisch gebruikt kan worden en toegepast kan worden in deze fysieke werkelijkheid, in en als het dagelijkse leven, in functie van het creëren van een 'werkbare' werkelijkheid die het beste functionneert voor alle levende wezens

ik stel mezelf tot doel om bij te dragen aan het creëren van een schoolsysteem waarin mensen/kinderen ondersteund worden in het ontwikkelen van zelf-vertrouwen, zelf-respect, zelf-ondersteuning en zelf-inzicht --- om ervoor te zorgen dat er mensen geproduceerd worden die bestaan in en als het besef dat zij als levende wezens het startpunt zijn van het leven op aarde en daarom verantwoordelijk zijn voor het leven op aarde - en dat de 'systemen'/'instituties'/'structuren' in en als de 'menselijke samenleving' enkel het beste kunnen zijn voor allen, als en wanneer de mens in zichzelf bestaat in en als wat het beste is voor allen als eenheid en gelijkheid als een levende expressie

ik stel mezelf tot doel om ware democratie te creëren als ware 'gelijkheid' in en als een fysieke structuur hier op aarde --- door mezelf te realiseren en manifesteren als 'gelijkheid' in en als mezelf als een levende statement/principe --- en door één en gelijk te staan met kennis en informatie, in en als het besef dat kennis en informatie als 'de geest' niet 'meer' is dan mezelf, maar eerder 'minder' is omdat het nooit bestaan heeft in en als wat het beste is voor het leven op aarde -- omdat ik inzie dat de mens met al zijn kennis en informatie 'over' de wereld/het leven, het leven op aarde enkel heeft vernietigd, misbruikt, verwaarloosd en onderdrukt

ik stel mezelf tot doel om mezelf te 'aarden' door mezelf niet te laten verleiden/misleiden door 'complexe' woorden/taalgebruik/ideëen/theorieëen/uiteenzettingen - maar door steeds te kijken naar wat ECHT is, als het dagelijkse LEVEN, simpel en eenvoudig, en daarin te kijken naar de praktische toepasbaarheid van die kennis en informatie in en als het dagelijkse leven

Dag 204: Bestaat 'Democratie' wel echt?

Dit is een vervolg op "Dag 203: Het 'Volk' is Dom en kan/mag niet voor zichzelf beslissen"


ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te geloven dat ik in en als mijn 'intellect', als mijn 'begrip' van de 'realiteit' die ik zie met mijn ogen, superieur ben tegenover de andere mensen die ik zie met mijn ogen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te geloven dat 'democratie' en 'gelijke kansen/rechten voor alle mensen' bestaat in deze wereld - zonder in te zien dat de systemen als 'menselijke relaties' in deze wereld enkel een 'reflectie' kunnen zijn van wie de mens is in zichzelf

en ik vergeef mezelf daarin dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd mezelf als het startpunt van 'het systeem' in deze wereld te onderzoeken, door mezelf af te scheiden van 'democratie' en te geloven dat een systeem van gelijkheid kan bestaan 'buiten mezelf' - terwijl die 'democratie' als 'gelijkheid' niet in mezelf bestaat

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te laten misleiden door het 'geloof' dat 'democratie' als 'gelijkheid' bestaat in deze wereld - en nooit te hebben ingezien dat 'gelijkheid' onmogelijk kan bestaan als het niet bestaat in mezelf als een levende expressie, omdat wat hier bestaat in en als de  fysieke realiteit altijd een manifestatie is van wie ik ben in en als mezelf als het leven zelf, als het startpunt van de systemen/relaties waar ik in participeer

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat de politieke structuren/systemen in deze wereld op zich niet werkelijk bestaan - en dat het leven op aarde in wezen uitgemaakt/bepaald/gevormd wordt door de daden van de mens, die voortvloeien uit wie de mens is vanbinnen --- en dat als 'gelijkheid' als 'democratie' niet bestaat in de mens, die 'democratie'/'gelijkheid' ook niet kan bestaan in en als menselijke relaties als 'de samenleving' en 'het systeem' --- en dat daarom de idee en het geloof dat we in een systeem van 'gelijke kansen en rechten' als 'democratie' bestaan, een illusie is

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd 'wie ik ben' in en als mezelf te verloochenen en te negeren door mezelf nooit te hebben gezien als het startpunt van al de systemen/structuren/relaties/instituties in deze wereld --- door zomaar te geloven dat 'democratie'/'gelijkheid' bestaat in en als 'het systeem' omdat mijn omgeving dat zegt, en door nooit te hebben ingezien dat 'het systeem' maar zoveel 'waard' is als en gelijk staat aan elke participant in dat systeem en wie elk mens is in en als zichzelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat de systemen in en als de mensheid op aarde NOOIT het beste voor allen zullen/kunnen zijn als de mens niet staat/bestaat als de levende expressie van wat het beste is voor allen als eenheid en gelijkheid

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd een 'wereld-beeld' te creëren in mezelf gebaseerd op geloofsystemen die ik heb gekopieerd van mijn omgeving als het school-systeem - en te geloven dat die kennis en informatie over 'het leven op aarde' 'echt' is/bestaat --- in de plaats van in te zien en te beseffen dat 'het leven op aarde' als de fysieke realiteit altijd gelijk staat aan wie ik ben in en als mezelf als een fysiek wezen en als een participant in/co-creator van het leven op aarde -- en dat de enige 'kennis' die 'echt' en betrouwbaar is, zelf-kennis/zelf-inzicht is

ik vergeef mezelf dat ik een schoolsysteem heb toegestaan en geaccepteerd te bestaan dat kinderen hersenspoelt in het GELOVEN in en vertrouwen op algemene en vage kennis en informatie over hoe 'het leven op aarde werkt', in complete afscheiding van zichzelf als levende wezens/participanten in en ALS het leven op aarde -- hetgeen enkel wezens produceert die geen enkele verantwoordelijkheid nemen voor het leven op aarde omdat ze zichzelf niet erkennen als de oorsprong/het startpunt van al de systemen die het leven op aarde vormgeven/bepalen/sturen en omdat ze geloven dat 'de systemen' buiten zichzelf bestaan als een soort van 'God' die controle heeft over hen, terwijl het in wezen net het tegenovergestelde is

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te vragen wat die zogezegde 'democratie' en 'gelijkheid' in de wereld waarin ik leef in feite betekent en hoe die in wezen praktisch functionneert -- door mijn verantwoordelijkheid tegenover het leven op aarde te abdiceren door 'het leven op aarde' te definieren in en als aangeleerde en gekopieerde kennis en informatie in mijn geest en door nooit het gezond verstand te hebben ingezien dat ikzelf, puur en simpel, 'het leven op aarde' ben omdat ik, als fysiek lichaam, echt besta - in tegenstelling tot kennis en informatie

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat wat ik op school geleerd heb, nooit vanuit de praktische kant bekeken werd, in en als hoe het leven op aarde werkelijk functionneert op vlak van het dagelijkse leven van elk individu, maar in wezen 'dode kennis' was -- en dat ik op die manier op school geleerd heb dat 'kennis' als 'dode woorden/begrippen' en 'etherische/filosofische/theoretische ideëen en definities' superieur zijn aan het leven als de praktische dagelijkse toepassing van die 'begrippen' --- waardoor ik een realiteit heb toegestaan te bestaan waarin 'het systeem' als 'de menselijke samenleving' geen rekening houdt met het eigenlijke dagelijkse leven van elk individu, maar enkel waarde hecht aan en rekening houdt met de voorgeschreven kennis en informatie over wat goed/slecht, juist/fout en positief/negatief is omdat elk mens, en dan vooral de 'hooggeschoolden', zichzelf compleet hebben laten hersenspoelen in en als het geloof in en vertrouwen op kennis en informatie en daarin geen enkel benul meer hebben dat 'het leven' niet zomaar gedefinieerd/gecategoriseerd/gelimiteerd kan worden door kennis en informatie --- een blind geloof dat enkel in stand gehouden kan worden voor/bij hen die genoeg geld hebben om zichzelf af te sluiten van het eigenlijke lijden dat plaatsvindt in zovele levens in deze wereld - omdat, als zij zelf in die situatie zouden staan, zouden ze beseffen dat al die kennis en informatie in en als 'wetten', 'regels', 'ideëen', 'theorieëen' en 'definities' compleet waardeloos is als het niet op een praktische manier ondersteunend werkt en rekening houdt met de eigenlijke levens-ervaring van elk individu

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat de schoolsystemen en de kennis en informatie die zij 'verkopen' in deze samenleving niet praktisch werkbaar zijn in en als het dagelijkse leven, en dat dus de 'hooggeschoolden' als de 'toekomstige leiders' van de wereld/samenleving niet afgestemd zijn op het echte leven - omdat kennis en informatie in de vorm van 'diploma's' gebruikt wordt in en als een spel van competitie en dus ter ondersteuning van het 'ego' van de mens, als het persoonlijk geloof dat 'IK gelijk heb in wat IK weet over de wereld met MIJN kennis en informatie', waarin mensen niet werkelijk geven om het leven op aarde, maar enkel om persoonlijke glorie en aanzien voor hun 'intellect' - en dat dat de reden is waarom de mensheid, ondanks al zijn 'geniëen', wetenschappers, specialisten, diplomaten en deskundigen, zelfs het basisprincipe van 'zorg dragen voor je omgeving' in het besef dat we zonder onze omgeving als de natuur en onze mede-mensen niet kunnen bestaan, niet heeft begrepen




Wordt vervolgd in Dag 205