Dag 528: De Eerste Stappen in het Proces van Zelf-Zuivering - Vertrouw Je Reacties Niet!

Dag 528: De Eerste Stappen in het Proces van Zelf-Zuivering 

Vertrouw Je Reacties Niet!

In het begin van mijn proces had ik dus nog geen begrip van wat 'nederigheid', 'nederig zijn' en 'nederigheid toepassen' eigenlijk wil zeggen - het enige wat ik kende was het Ego in en van de Geest, als hoe ik altijd had bestaan en hoe ik mezelf in en als mijn 'identiteit' had opgebouwd doorheen mijn leven. Het Ego als allerhande zelf-beschermings en zelf-verdedigingstechnieken, zoals bijvoorbeeld het beschuldigen van andere mensen vanaf het moment dat ik mij persoonlijk bedreigd voel of wanneer ik mij niet gevalideerd en ondersteund voel in mijn meningen en opinies.

En, het fascinerende is, wanneer ik terugkijk op wie ik toen was en hoe ik reageerde in mezelf op mijn omgeving en hoe ik mezelf ervoer, is dat ik werkelijk geloofde dat dat 'ego' is wie ik werkelijk ben en dat al die technieken en manipulaties om dat 'ego' als het geloof dat ik superieur en speciaal ben in hoe ik besta in en als mezelf is wie ik werkelijk ben - ik kende immers niets anders. Al wat ik was en al van wat ik had opgebouwd van mezelf in relatie tot mijn omgeving, was die reacties in mezelf als gedachten, gevoelens en emoties die allemaal draaiden rond het willen beschermen en verdedigen van een idee en een beeld dat ik had van 'wie ik ben' in en als mezelf.

Ik overwoog bijvoorbeeld nooit het punt van gezond verstand dat elk mens op die voorgeprogrammeerde en voorspelbare manier bestaat in zichzelf en dat als ik reageer in mezelf op de mensen om mij heen vanuit zelf-beschermings en -verdedigingsmechanismen, dan activeer ik dezelfde reacties in de mensen om mij heen - en op die manier creëer ik conflict in mezelf en andere mensen en mijn relaties met hen. Ik bedoel, in die zin ben ik eigenlijk gewoon aan het vechten met mezelf door niet te zien dat ik op dezelfde manier als hoe ik besta in mezelf, besta in andere mensen --- in en als precies hetzelfde 'ego-systeem/-structuur'. Vanuit dat perspectief had ik, als ik 'Nederigheid' had toegepast in mijn proces, kunnen zien en voorspellen hoe mijn omgeving op mij en mijn woorden en daden zou reageren.

'Nederigheid' in de zin van dat ik, in de plaats van onmiddellijk mijn interne reactie te vertrouwen en uit te drukken in mijn externe realiteit - even stop in mezelf, adem, en binnenin mezelf kijk om te onderzoeken waar die reactie vandaan komt en op gebaseerd is in de eerste plaats om er zeker van te zijn dat die reactie wel 'gerechtvaardigd' is, met andere woorden: weet ik eigenlijk wel waarom of hoe ik reageer - en hoe die reactie in mezelf bestaat en geactiveerd wordt? Weet ik wel hoe mijn eigen geest werkt? Want, als ik een moment had genomen wanneer ik de reacties zag opkomen in mezelf bijvoorbeeld wanneer ik in een reactie ging van het willen verdedigen van mijn standpunt in een moment waarin iemand in mijn omgeving een vraag stelde of een opmerking maakte in relatie tot het proces dat ik aan het bewandelen ben, om alvorens die reactie uit te drukken eerst in mezelf te kijken --- dan had ik misschien kunnen zien dat dat punt van 'het willen verdedigen van mijn standpunt' een 'energie' is die opkomt in mijn lichaam en mij aanspoort om mezelf op een specifieke manier uit te drukken in en als mijn fysieke lichaam.

En die energie is een reactie op gedachten die door mijn geest gaan, bijvoorbeeld 'deze persoon valt mij aan' - en deze gedachte is afkomstig uit een angst die ik in mijn geest geïntegreerd heb doorheen mijn leven, specifiek een angst om buitengesloten te worden en alleen te staan. Deze angst is dan weer verbonden met allerlei herinneringen in mijn geest van dingen die ik heb meegemaakt doorheen mijn leven als momenten waarin ik die welbepaalde emotionele ervaring ontwikkeld heb in mezelf -- zoals bijvoorbeeld momenten tijdens mijn schooltijd waarin ik zag hoe kinderen op de speelplaats specifieke woorden gebruikten tegenover andere kinderen om deze kinderen 'buiten te sluiten' en te marginaliseren omwille van bepaalde eigenschappen in hen die hen 'anders' maakten dan de rest, zodat die kinderen uiteindelijk alleen stonden en vaak gepest werden door de rest van de klas - momenten waarin ik bijvoorbeeld dacht van 'dit wil ik nooit zelf meemaken' en aldus een angst heb gevormd in mijn geest om 'gepest' en 'buitengesloten' te worden omdat ik 'anders' ben.

Ik wil maar aantonen dat Nederigheid in deze context een 'gereedschap' is  dat ik kan gebruiken om in te zien dat de reacties die ik in mijn bewuste geest ervaar niet werkelijk te vertrouwen zijn omdat ze niet zijn wat ze lijken - er is een heel universum dat er achter schuilt - en om ervoor te zorgen dat ik geen voorkombare consequenties creëer in mijn relaties met mensen door mezelf niet toe te staan automatisch de arrogante houding in en van het Ego van de Geest te vertrouwen - de Arrogantie van het Ego dat zegt/denkt 'dit is wie ik ben', 'ik weet het beter', 'ik ben juist/correct', 'ik en mijn mening is superieur aan de realiteit om mij heen'…

Wordt Vervolgd in Dag 529

Dag 445: Kan ik Vergelijking en Competitie in Mezelf Veranderen door Mezelf te Vergeven?

Dit is een Verderzetting van "Dag 444: Als ik in Competitie sta met Anderen - Geef ik dan Eigenlijk Mezelf Op?" - waarin ik als eerste stap/fase in dit proces van het Veranderen van een Emotionele en energetische ervaring en reactie van Competitie en Vergelijking, in de praktische toepassing van het Onderzoeken van de technische details en eigenschappen die eigen zijn aan deze specifieke ervaring in de Geest, heb vastgesteld en gezien dat de emotionele instabiliteit die gecreëerd wordt door het gedachtenpatroon van Competitie en Vergelijking in wezen bestaat en gemanifesteerd is als een soort van 'wisselstroom' die geïnitieerd en geactiveerd wordt door een haast continue stroom van Beoordelingen die opkomen in mijn Geest - zijnde zowel zelf-beoordelingen als beoordelingen over de mensen die ik zie met mijn ogen in mijn fysieke omgeving. Waarin, het ene moment beoordeel ik mezelf als 'beter'/'superieur' en een ander als 'minder'/'inferieur' omwille en op basis van welke eigenschappen, factoren of dimensies dan ook waar ik mijn aandacht in geplaatst heb en waar ik mezelf in mijn geest geconditioneerd heb om een speciale specifieke waarde in te projecteren en te plaatsen -- en het andere moment beoordeel ik mezelf als 'minder'/'inferieur' in vergelijking met en relatie tot een ander die ik dan beoordeel als 'meer'/'superieur', op basis en aan de hand van precies dezelfde eigenschappen, factoren en dimensies waarin ik mezelf heb gedefinieerd als zijnde 'superieur' en 'meer' tegenover andere personen in mijn fysieke omgeving. Hierin dus, ben ik tegelijkertijd de 'winnaar' als de 'verliezer' - want, ik voel mij beter dan sommige mensen en minder dan andere mensen -- ik voel mij zowel inferieur als superieur --- hetgeen dus die specifieke ervaring creëert in mezelf van 'Onstabiliteit', aangezien ik in dit Mentale Construct/Programma van Vergelijking en Competitie niet stabiel aanwezig blijf in mezelf als 'wie ik ben' - ik zou zelfs vaststellen dat ik niet eens werkelijk Besta, in de zin van dat ik niet Sta in mezelf als een Levende STAtement van 'DIT is Wie IK Ben'.

In deze Blog zal ik dan Verderzetten in dit Process van het Veranderen van dit specifieke 'PersoonlijkheidsVirus' in en als Wie ik ben vanbinnen - 'Virus', omdat deze interne Staat van Zijn enkel Consequenties creëert voor mezelf in hoe ik leef en besta en hoe ik mezelf ervaar en uitdruk in mijn Leven. Omwille van de emotionele instabiliteit, getriggerd en geactiveerd door Beoordelingen die opkomen in mijn Geest, zal ik bijvoorbeeld niet in staat zijn om heldere beslissingen te maken die het beste zijn voor mezelf -- mijn ervaring van, visie op en interpretatie van mijn wereld en omgeving die ik zie met mijn ogen zal immers gekleurd, bepaald en bestuurd zijn door voorbepaalde oordelen in verband met wat zogezegd 'positief' of 'negatief', 'goed' of 'slecht' en 'juist' of 'fout' is, verbonden met een compulsief idee en geloof dat deze voorbepaalde oordelen met betrekking staan tot mij persoonlijk -- waarin en waardoor ik ten eerste de Realiteit niet zie als wat ze eigenlijk is en hoe ze eigenlijk functioneert, en ten tweede aanvaard ik mezelf niet als wie ik werkelijk ben, als zijnde namelijk positief noch negatief, goed noch slecht en juist noch fout, maar simpelweg 'wie/wat/hoe ik ben'/'Mezelf'.

De Praktische toepassing van Zelf-Vergeving die ik zal delen in de volgende blog, in geschreven en gesproken vorm, is specifiek en cruciaal in dit proces van het Veranderen van een intern Mentaal, Emotioneel en Gedrags-Virus -- omdat, het concept van en het verlangen om te 'Veranderen' in en als Mezelf is niet voldoende om daadwerkelijk fysiek en realistisch te veranderen als een waarachtige, zichtbare, meetbare en echte uitdrukking van Wie ik ben in en als mijn Fysieke Bestaan als een Fysiek Levend Wezen in deze Fysieke Werkelijkheid. Gesproken en geschreven Zelf-Vergeving is noodzakelijk in dit proces om aan mezelf klaar en duidelijk de Statement te maken, in relatie tot het specifieke mentale, emotionele en gedrags-patroon dat ik wil veranderen in en van mezelf, van 'Kijk, ik zie en besef wat ik in mezelf heb laten bestaan, hoe en wie en wat ik mezelf heb laten worden doorheen mijn leven, hoe ik mezelf heb toegestaan te bestaan - en in dit besef en inzicht neem ik verantwoordelijk voor deze specifieke 'bestaansvorm' waarin ik nu bijgevolg besta -- maar tegelijkertijd vergeef/verlos ik mezelf van dit patroon waarvan ik duidelijk zie dat het niet het beste is voor mezelf noch voor mijn omgeving, en in het vergeven van mezelf, Geef ik Mezelf terug aan Mezelf en geef ik mezelf de Kans om opnieuw te beginnen.

In deze toepassing van Zelf-Vergeving, die specifiek, duidelijk, direct en uitgebreid/gedetailleerd is, als een fysieke uitdrukking in Woord en Daad -- laat ik als het ware aan het voorontworpen 'programma'/'construct' van vergelijking/competitie in en van de geest dat doorgaans automatisch 'draait' als een machine van onderbewuste, achterliggende gedachten in elk moment dat ik in interactie treed met mijn omgeving weten van 'Hey, ik ben hier nog, en ik beslis wie ik ben - Hier en Nu'.

Wordt vervolgd in Dag 446

Dag 444: Als ik in Competitie sta met Anderen - Geef Ik dan Eigenlijk Mezelf Op?

Dit is een verderzetting van "Dag 443: Waarom heb Ik Angst om de Verliezer te Zijn?" - waarin ik het onderliggende gedachten-construct/systeem heb onderzocht en omlijnd dat aan het startpunt en de bron ligt van waarom er een emotionele ervaring van 'Opgeven' in mezelf naar boven komt wanneer ik mij in een situatie bevindt waarin ik oog in oog sta met een uitdaging -- bijvoorbeeld wanneer ik een nieuwe techniek aan het leren ben tijdens de Squash-les.

Dit construct in mijn geest die een specifieke 'energetische ervaring' produceert in mezelf van een constant schommelen tussen positieve gevoelens van superioriteit en negatieve emoties van inferioriteit -- is een 'construct' van Vergelijking en Competitie, waarin ik het ene moment mezelf 'beter'/'superieur' waan aan een specifieke persoon waarmee ik mezelf in Vergelijking en Competitie plaats en het andere moment geloof ik dat ik minder en inferieur ben in vergelijking met een specifieke persoon die ik observeer in mijn omgeving. Deze continue energetische schommeling in mijn geest zorgt voor een 'instabiliteit' in mezelf, omdat ik niet HIER ben of besta, in de simpliciteit en de eenvoud van 'wie ik ben' als een uniek individu, constant, stabiel en consistent in elk moment -- neen, ik ben het ene moment positief en het andere moment negatief, nu eens goed dan weer slecht, nu eens beter dan weer minder - volgens de gedachten van Vergelijking en Competitie die in mijn geest bestaan en die mij allerhande beoordelingen in het oor fluisteren in relatie tot mezelf en andere mensen die ik zie om mij heen.

En het is door deze constante schommeling tussen energetische polariteiten van positieve en negatieve energie in mezelf, van gevoelens en emoties, dat ik niet stevig in mijn schoenen sta en dat ik bijvoorbeeld vanaf het moment dat ik voor een uitdaging sta, het gevoel heb dat ik geen 'macht' of 'kracht' heb om erdoor te gaan op een stabiele manier, en dat ik niet werkelijk op mezelf kan berusten, vertrouwen of steunen --- en dus ga ik in een gedragspatroon van 'Opgeven'. Omdat, ik bedoel, zolang ik niet stabiel sta in mezelf, als een levende statement en zekerheid van 'Ik ben HIER' en als het ware sta als een pilaar van consistentie en stabiliteit, dan kan ik er onmogelijk op vertrouwen dat ik er voor mezelf zal zijn terwijl ik door de uitdaging heen wandel. Opgeven lijkt dan dus, vanuit het perspectief van de Geest, de meest 'veilige' optie -- omdat, wat ik doe in de emotionele ervaring van Opgeven, is in feite uitreiken naar de mensen om mij heen in de verwachting dat zij er zullen zijn voor mij, dat zij mij zullen opvangen en dat zij zullen staan als mijn zekerheid en stabiliteit.

Dat is immers een specifiek verwachtingspatroon dat ik heb opgebouwd in mijn geest doorheen mijn kindertijd - omdat, mijn gezinsleven en de mensen in mijn onmiddellijke omgeving, was allemaal zeer stabiel, ik kon erop vertrouwen dat ze er altijd voor mij zouden zijn. Ik bevond mij in een zeer stabiele en hechte familiale structuur waarin het voor mij steeds leek alsof ik kan vertrouwen op de mensen in mijn omgeving, op die schijnbare 'stabiele structuur' -- en dat het met andere woorden geoorloofd is om mijn zelf-vertrouwen en zelf-zekerheid compleet te verloochenen en mezelf te laten vallen, want 'er zullen altijd wel andere mensen zijn die mij opvangen'.

De consequenties van dit gedragspatroon van opgeven dat ik heb geconditioneerd in mezelf doorheen mijn leven - laten zich nu echter zien - en wat ik nu besef is dat ik mezelf enorm gelimiteerd heb in mijn leven in verband met het ontwikkelen en ontdekken van nieuwe vaardigheden, en het maken van beslissingen en het kiezen van een 'levenspad', enzovoort, omdat ik de gewoonte had gecreëerd in mezelf om steeds op te geven vanaf het moment dat dingen een beetje moeilijk werden. En, ik had dus nooit beseft of ingezien dat het net dat moment is waarop dingen moeilijk worden, dat het 'doorbraak' moment is, het moment waarop je jezelf verandert en je daadwerkelijk jezelf uitbreidt. Hetzelfde geldt bijvoorbeeld tijdens het sporten -- het is dat punt waarop je lichaam pijn doet en het aanvoelt alsof je gaat sterven en je niet meer kan, dat je weet van, als je hier doorzet en niet opgeeft, dat je een 'grens' in jezelf overschrijdt en dat je de volgende keer met veel minder moeite hetzelfde punt zal kunnen bereiken - en je zo langzaam maar zeker jezelf in die specifieke vaardigheid uitbreidt en ontwikkelt.

Het patroon van 'Opgeven' is dus, zoals ik al had aangekaard, in relatie tot het gedachten-construct van 'competitie' en 'vergelijking' -- niet zomaar een 'opgeven' tegenover wat het dan ook is waar ik mee bezig ben, maar eerder een Opgeven van mezelf, tegenover mezelf. Omdat, terwijl ik mezelf in mijn geest aan het vergelijken ben met andere mensen, en ik zit te schommelen tussen gevoelens en emotionele ervaringen van superioriteit en inferioriteit - zeg ik eigenlijk in mezelf van 'ik aanvaard mezelf niet zoals ik ben' en 'ik vind mezelf niet goed genoeg - en dus wil ik erkenning krijgen van andere mensen dat ik beter ben dan hen, zodat ik mij ten minste positief kan voelen over mezelf' --- waarin ik dus niet sta als een punt van ondersteuning en stabiliteit voor mezelf, hetgeen dan uiteindelijk onvermijdelijk zal leiden tot een punt waarin ik 'Opgeef' in een moment waarin het even moeilijk wordt voor mezelf.

In de volgende blog zal ik verderzetten in dit proces van het praktisch en realistisch veranderen van een ervaring/reactie van Opgeven, met de volgende stap in dit proces, namelijk het toepassen van Zelf-Vergeving waarin ik dit construct van Vergelijking en Competitie dat ik heb gedefinieerd in deze blog zal verlossen en loslaten in mezelf door te staan als het punt van verantwoordelijkheid in relatie tot de creatie van dit specifieke construct.

Dag 437: Het Veranderen van een Reactie van Opgeven in een Sportprestatie - Het in Kaart Brengen van de Reactie

Dit is een verderzetting van "Dag 436: Het Veranderen van een Reactie van Opgeven tegenover een Sportprestatie" - waarin ik mijn proces begonnen ben van het veranderen van een specifieke emotionele reactie die ik heb opgemerkt en vastgesteld die steeds terugkomt tijdens ik aan het squashen ben  - en die mij saboteert in het ervaren van plezier in wat ik doe.

In de vorige reeks blogs heb ik een proces bewandeld van het veranderen van een angst reactie op het krijgen van kritiek - en dat proces was gemakkelijk vanuit het opzicht dat het een heel specifieke reactie was - angst - op een specifiek iets - kritiek krijgen. Maar deze reactie van 'opgeven' die ik ervaar tijdens mijn squash-spel, is bijlange niet specifiek, het is een ervaring die eerder het resultaat is van een extensieve opbouwing van allerlei gedachten, backchat, emotionele reacties en ervaringen in mezelf, gedurende een lange periode - die uiteindelijk tot een 'kookpunt' komen en een specifieke ervaring van 'willen Opgeven' manifesteren in mezelf, in één moment. Er is dus veel te onderzoeken in verband met hoe die ervaring van 'opgeven' in feite bestaat en functioneert, hoe ik het gecreëerd heb, en hoe ik het kan voorkomen/corrigeren/veranderen.

Wanneer ik kijk naar wat er precies omgaat in mijn geest op dat moment waarin het 'kookpunt' bereikt wordt - is een eerste dimensie van deze ervaring die ik kan vaststellen, dat deze ervaring van 'willen opgeven' in één moment, een enorm intense ervaring is die niet enkel een mentale en emotionele instabiliteit in mezelf creëert, maar tegelijkertijd ook een fysieke instabiliteit -- waarin het op fysiek vlak aanvoelt alsof ik mezelf gewoon wil laten vallen, alsof ik niet verder kan, en mijn lichaam geen kracht of motivatie meer heeft om te blijven staan. Maar, ik bedoel, de ervaring speelt zich in feite af in mijn geest, het bouwt zich op in mijn geest door middel van allerhande gedachten, backchat en emotionele en gevoels- reacties - en het drukt zich uiteindelijk uit als een emotionele overweldiging. Het is dus fascinerend hoe deze emotionele ervaring van 'willen opgeven' zoveel kracht heeft dat het mijn fysieke ervaring in/van mijn lichaam kan bepalen.

Dus, in het specifiëren van het startpunt en de oorsprong van deze ervaring/reactie van 'willen opgeven', kijk ik naar welke het 'activeringspunt' is, als een gebeurtenis/handeling/situatie die plaatvindt in mijn fysieke realiteit/omgeving die een specifieke gedachte in mijn geest activeert, waar dan een backchat en een emotionele reactie op volgt, en eventueel verbeelding en allerlei verschillende muterende emotionele ervaringen --- hetgeen mij dan uiteindelijk katapulteert in een interne staat van 'willen opgeven'?

In essentie is het punt waarop ik zie dat ik emotioneel reageer, het moment waarin ik opmerk dat de mensen om mij heen de oefeningen sneller integreren en sneller vooruit gaan in hun squash-spel dan ikzelf en waarin ik zie of denk/geloof dat ik 'de laatste', 'de slechtste' ben en dus mezelf definieer als 'de verliezer' in mijn geest.

Het systeem/programma van 'opgeven' in mijn geest, is dus een gevolg van een 'ingesteldheid' in mijn geest waarin ik mezelf vergelijk en in competitie sta met andere mensen in mijn omgeving - en dus in werkelijkheid wil ik 'de beste' en 'de winnaar' zijn, en mij positief/superieur voelen, waarvan dan de consequentie is dat ik soms zal denken dat ik 'de verliezer' ben en mij negatief/inferieur zal voelen. Dit systeem van 'competitie' in mijn geest, is dus het 'basisplatform' waarin ik de ervaring van 'opgeven' genereer - maar nu, teneinde deze ervaring daadwerkelijk te kunnen veranderen, is het belangrijk om de specifieke gedachten, backchat en reacties die de ervaring van 'opgeven' constitueren en vormgeven in kaart te brengen --- zodat ik deze gedachten, backchat en reacties uiteindelijk kan detecteren en veranderen/corrigeren in het moment dat ik ze zie opkomen in mijn geest. Hoe specifieker ik ben in mijn proces van het vaststellen van dit systeem van gedachten, backchat en reacties - hoe effectiever ik zal zijn in het correctie-proces.


In dag 438 zet ik verder in dit proces

Dag 382: De Paranoia van Intelligentie en de Leugen van Superioriteit

Dit is een verderzetting van:
"Dag 378: Bestaat het 'IK' wel Werkelijk?"
"Dag 379: Is mijn Thuis in het Kasteel van mijn Gedachten?"
"Dag 380: Is Intelligentie in werkelijkheid Angst?"
"Dag 381: Intelligentie getransformeerd van een Ervaring tot een Praktische Toepassing"

Vanaf Dag 378 ben ik begonnen aan een Serie over de Paranoia van Intelligentie, naar aanleiding van een Eqafe Interview dat ik beluisterd had, "My Intelligence is my Only Friend - Life Review", één van de vele Life-Review Interviews op Eqafe waarin ik een aspect/eigenschap van mezelf dat ik heb toegestaan te ontwikkelen in mezelf doorheen mijn leven herkende -- waarin, ik deze Life Review interviews uitermate ondersteunend vindt in het:

Ten eerste, zien, beseffen en begrijpen hoe elk klein deeltje van mezelf dat ik benoem en definieer als 'wie ik ben', als mijn 'karakter', mijn 'persoonlijkheid' en mijn 'identiteit', in wezen een programma is - in de zin van dat het precies hetzelfde is in verschillende mensen in deze wereld. Waarin, in het beluisteren van sommige Life Reviews, zoals "My intelligence is my only friend", is de gelijkenis met mijn ervaring in mezelf zo griezelig dat het lijkt dat het mezelf is die ik hoor praten, alsof wie ik ben vanbinnen tegen mezelf praat in de vorm van een ander Mens. Waarin ik telkens moet inzien en beseffen dat werkelijk niets van mezelf echt 'uniek' is, behalve misschien mijn genetische code, maar wanneer het aankomt op persoonlijkheid, gedachten, ervaringen en identiteit, is het een specifiek voorontworpen programma dat zichzelf herhaalt in verschillende mensen in deze wereld --- dat is ook waarom het zo makkelijk is om mensen te 'labelen' en categoriseren in verschillende 'Stereotypen' en 'Persoonlijkheden' en 'karakters', die telkens terug lijken te komen in verschillende mensen die we tegenkomen in onze wereld - dus, waarom zouden we zelf anders zijn dan ook gewoon een voorgeprogrammeerd 'Stereotyp', 'voorspelbaar' programma/Systeem?

En ten tweede assisteert het beluisteren van deze intviews mij in het beseffen en realiseren hoe ik vanuit dat voorontworpen systeem/programma, mezelf kan veranderen en als het ware kan 'herontwerpen' - zodat ik kan bestaan als een waarachtig 'uniek' levend wezen, en niet zomaar een gedachte en geloof dat ik 'uniek' ben in en als mijn 'persoonlijkheids-eigenschappen'.

Waarom de 'Paranoia van Intelligentie', en, wat is 'Paranoia' in de context van en met betrekking tot 'Intelligentie'? 'Paranoia' omdat, hoe 'intelligentie' op dit moment bestaat in en als de Menselijke Geest, een vorm van 'paranoia' is, een stoornis in de geest, een ziekte, een aandoening, een virus, een infectie - met andere woorden, iets waarin wij niet het zelf-creërende, zelf-sturende en zelf-bepalende principe zijn. Dit kan simpelweg vastgesteld worden door te beseffen dat alles dat in onze geest zit aan gedachten, aan wetenschap, aan kennis en informatie over onszelf, over de wereld en al wat bestaat nooit onze persoonlijke beslissing geweest is - al wat er bestaat in onze geest en gedachten is nooit op bewuste wijze door onszelf ondervonden, ontdekt, gecreëerd of vormgegeven, het is in ons 'geprogrammeerd'/'ingeprent' geweest, het kwam altijd 'ergens' vandaan, maar waar, dat kunnen we niet met duidelijkheid zeggen. Waar komen onze gedachten vandaan? Waar komt onze persoonlijkheid vandaan? Waar komt onze ervaring van onze wereld en realiteit vandaan?

Ik bedoel, is onze 'intelligentie', als namelijk onze gedachten, werkelijk 'intelligent', wanneer we niet eens precies kunnen zeggen waar het vandaan komt - met andere woorden, als wij niet kunnen zien of omschrijven waar onze 'intelligentie'/'gedachten'/'inzichten' vandaan komen en hoe het ontstaan is in onszelf, wil dat dan niet zeggen dat we geprogrammeerd zijn, dat onze 'intelligentie' het product is van een vorm van Hersenspoeling - waarin wie of wat dan ook die gedachten in ons geplant heeft en wij daar uiteindelijk het product van geworden zijn? Omdat, als wij zelf ook maar iets te maken zouden gehad hebben met de totstandkoming van onze 'intelligentie', dan zouden we tenminste moeten kunnen aantonen hoe precies wij onze gedachten zelf hebben gemanifesteerd in onszelf, waar onze inzichten vandaan komen en hoe onze geest functioneert.

En aangezien dit niet het geval is, aangezien onze 'wetenschappers', als zij die zichzelf het toppunt van de Menselijke Intelligentie zouden durven noemen, zelf berusten op de 'wetenschap' om hen te vertellen hoe hun eigen geest/'intelligentie' werkt/functioneert, wil dat zeggen dat er geen werkelijk inzicht bestaat in onszelf, en dat onze 'intelligentie' geen echte intelligentie is, maar eerder een voorgeprogrammeerd idee/geloofsysteem, zoals het geloof en de idee dat 'Gedachten meer waard zijn dan de fysieke realiteit, en dus, wanneer en als ik denk, dan ben ik superieur aan al wat hier bestaat'. Ik bedoel, dat is een voorgeprogrammeerd geloofsysteem, een idee dat op onderbewust niveau doorheen de menselijke evolutie/geschiedenis zich heeft vormgegeven in en als elke menselijke geest -- maar, is dat idee wel gebaseerd op Gezond Verstand? Gezond Verstand zijnde, als je kijkt naar de eigenlijke realiteit van wie wij zijn als menswezens hier op aarde - zou je werkelijk durven zeggen dat ons gedrag, onze interactie met onszelf, elkaar en onze omgeving op welke manier dan ook 'superieur' is, of net 'Inferieur'?

Dit is nog zo'n feit dat aantoont hoe dat wat in onze geest bestaat, als onze gedachten, ideëen en geloofsystemen niet werkelijk is of kan zijn omdat het het precies tegenovergestelde is van de eigenlijke realiteit die HIER bestaat - en, als onze gedachten/'intelligentie', Echt zou zijn, dan zou het tenminste gebaseerd moeten zijn op en in lijn moeten staan met de Echte Realiteit, en zou het dus niet het Tegenovergestelde mogen zijn. Ik bedoel, als onze gedachten en intelligentie, als dat wat er omgaat in onze geest, in dat wat we doorgaans 'onszelf' noemen, werkelijk Onszelf zou zijn en werkelijk onze eigen creatie zou zijn, dan zou het logischerwijze in lijn moeten staan met de realiteit die we hier zien vlak voor onze ogen, een realiteit die aantoont en laat zien, op elk vlak, in elk moment en op elke manier, dat de Mens op aarde een Inferieur wezen is en bestaat op een Inferieure manier -- waardoor dus, het geloof in onze geest dat de mens net 'Superieur' is, duidelijk ergens anders vandaan komt, uit de menselijke geschiedenis, van de voorgaande generaties van mensen - hetgeen aantoont dat onze zogezegde 'intelligentie' een voorgeprogrammeerd ontwerp is, een 'systeem' van kennis en informatie dat we in onszelf hebben laten programmeren vanaf we kinderen waren, omdat wij zelf nooit richting gegeven hebben aan onszelf, we hebben ons altijd laten doen, we hebben ons laten 'opvoeden' en 'onderwijzen' en 'onderwerpen' en 'begeleiden'/'besturen'/'richting-geven' - wij hebben ons laten vertellen en Wijsmaken dat wij als Menswezen 'Superieur' zijn aan het Leven omdat we 'Denken', terwijl het in de realiteit net andersom is.


Wordt Vervolgd in Dag 383

Dag 380: Is Intelligentie in werkelijkheid Angst?

Dit is een verderzetting van "Dag 378: Bestaat het 'IK' wel Werkelijk?" en "Dag 379: Is mijn Thuis in het Kasteel van mijn Gedachten?"  waarin ik bekeek hoe mijn geest werkt  naar aanleiding van de vraag die ik mezelf stelde in verband met of ik wel degelijk zelf-eerlijkheid aan het toepassen in mijn schrijven, waarin ik besefte dat ik in mijn Reis naar Leven Blogs meer de neiging had om te schrijven vanuit afscheiding in mezelf, als het punt van 'intelligentie' -- waarin ik dus niet mezelf uitdrukte in zelf-eerlijkheid, maar eerder schreef vanuit mijn gedachten als een idee dat ik van mezelf gecreëerd had in mijn geest/Ego.


Zelf-Vergeving Dimensie

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te laten programmeren in en als het vereren van kennis en informatie als voorgeprogrammeerde codes en symbolen en betekenissen in de vorm van Woorden - en het onderdrukken van mezelf in en als mezelf als wie ik werkelijk ben als het leven zelf, door hoe ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd, in mijn verering van kennis en informatie, 'meer' proberen te zijn dan wie ik eigenlijk ben als het leven zelf in en als mezelf, vanuit en gebaseerd op het geloof en de idee dat ik eigenlijk 'minder' ben in relatie tot/vergelijking met kennis en informatie --- en dat ik daarin mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van Woorden door woorden te zien, ervaren en definieren als Superieur aan mezelf in afscheiding van mezelf en daardoor zelf-oneerlijkheid te aanvaarden en manifesteren in mezelf in en als mijn expressie/uitdrukking in en als woorden door hoe ik nooit heb ingezien hoe woorden delen/expressies zijn van mezelf als het leven zelf en hoe ik daarin delen van mezelf heb afgescheiden door mezelf af te scheiden van woorden als mezelf

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd het woord 'intelligentie' te definieren in en als kennis en informatie in en als en interne realiteit van de Geest als Gedachten, en te verbinden met een positieve waarde - en daarin voor mezelf een excuus te creëren om te vluchten van de angst van mensen en relaties die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf, door te geloven dat als ik mij bezighoudt met het analyseren, nadenken en contempleren over de realiteit die ik zie met mijn ogen, dat ik dan Beter/Meer en superieur ben tegenover Andere mensen --- en dat ik daarin mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien hoe ik deze definitie van 'Intelligentie', in en als een polariteit van 'onintelligent' en 'intelligent', zelf gecreëerd heb in mijn geest om mij goed te kunnen voelen over het feit dat ik eigenlijk aan het vluchten ben van angsten die ik ervaar in mezelf tegenover Mensen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd het woord 'Intelligentie' te definieren in en als en vanuit en gebaseerd op Eigenbelang in mezelf, als de persoonlijke verlangens die ik heb toegestaan te bestaan in en als mezelf om mij superieur te voelen, als reactie op de ervaring van Inferioriteit als Angst die ik ervaar in mezelf tegenover mijn Omgeving - en dat ik daarin mezelf heb toegestaan het woord 'intelligentie' opzettelijk te Limiteren tot een persoonlijke ervaring in mijn Geest die enkel mijn eigenbelangen dient, en daardoor in totale afscheiding bestaat van het leven op aarde als wat HIER bestaat --- in de plaats van het woord 'Intelligentie' te verkennen, leren kennen, onderzoeken en Zien als wat het eigenlijk is en daarin te Ontdekken, verkennen en Zien wie ik werkelijk ben in en als wat het woord 'Intelligentie' werkelijk is, als een Levend Woord dat werkelijk bestaat in en als de fysieke werkelijkheid en dus niet een woord waarvan de betekenis enkel bestaat in en als mijn persoonlijke interne Realiteit als Gedachten, gevoelens en emoties

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd Menselijke Relaties en menselijk gedrag in en als hoe mensen in relatie staan tot elkaar als wat ik zie met mijn ogen, te definieren en beoordelen als 'Onintelligent', in en als de polariteit die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf tussen 'intelligent' en 'onintelligent' - en dat ik daarin mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat mijn beoordeling over mensen en Relaties als 'onintelligent' en 'inferieur' aan hoe ik 'intelligentie' gedefinieerd heb als het Isoleren van mezelf in en als Interne Gedachten, analyses en contemplatie als kennis en informatie, niet werkelijk 'inferieur' of 'onintelligent' is, aangezien mijn beoordeling van 'onintelligent' en 'inferieur' gebaseerd is op de inferioriteit die ik ervaar in mezelf tegenover mensen en relaties en ik daarin die beoordeling heb gecreëerd en gebruikt om die ervaring van inferioriteit in mezelf te onderdrukken en mij superieur te voelen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat/hoe de 'intelligentie' waarin ik mezelf heb gedefinieerd niet echt is en kan zijn omdat die intelligentie gecreëerd is als een reactie op een emotionele ervaring in mezelf en dus niet een zelf-gestuurde expressie is van wie ik ben in en als het fysieke lichaam - waarin ik mezelf heb afgescheiden in twee delen in en als de polariteit van 'intelligent' als 'superieur' en 'onintelligent' als 'inferieur', waarin ik langs de ene kant besta in en als een absolute isolatie en weerstand tegenover alles dat ik beoordeel en zie als 'onintelligent', zoals mensen en relaties, en langs de andere kant mezelf verloren heb in een doolhof van gedachten in mijn geest in en als wat ik heb gedefinieerd als 'intelligent' --- in de plaats van in te zien en te beseffen dat echte/ware Intelligentie in elk moment HIER is, in elk moment constant en stabiel als een levende expressie van wie ik ben in en als mijn bestaan als fysiek levend wezen hier in en als dit aardse bestaan

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien hoe deze valse definitie en ervaring van 'intelligentie' die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf zich heeft gemanifesteerd in en als hoe de mensheid bestaat in relatie tot zichzelf  in hoe de westerse wereld zich definieert en beoordeelt als 'intelligent' en 'beschaafd' omwille van onze wetenschap, onze filosofie, als de 'disciplines' waarin we onszelf uitdrukken als 'denkende wezens' en daarin zichzelf ziet en beoordeelt als superieur aan het Zuiden en aan de levende wezens die meer 'fysiek' zijn in hun bestaan/expressie -- en daarin tot consequenties heeft gecreëerd dat, terwijl het westen en al de mensen die zichzelf 'intelligent' en daarin 'superieur' wanen geloven dat gedachten boven de fysieke realiteit staan en dat we controle kunnen uitoefenen over de fysieke werkelijkheid via onze gedachten, we niet werkelijk direct zien, begrijpen of beseffen wat de fysieke werkelijkheid in feite nodig heeft om te bestaan op de best mogelijke manier en daardoor zorgen voor veel situaties van misbruik in en als de levens van fysieke wezens op aarde omdat we in die mate in afscheiding bestaan van de fysieke realiteit en niet zien dat elk levend wezen hier op aarde in wezen hetzelfde is en hetzelfde ervaart als wijzelf in en als de eenheid en gelijkheid van het fysieke lichaam --- omdat we ons zodanig blindstaren op onze zogezegde 'superioriteit' in en als onze Gedachten als kennis en informatie, dat we het fysieke aspect van hoe wij in relatie staan tot elkaar compleet verwaarlozen en daardoor niet in staat zijn om werkelijk te doen wat het beste is voor elkaar en bijgevolg onszelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien hoe de relatie die ik heb toegestaan te bestaan in en als mezelf van het definieren van mezelf in en als een ervaring van superioriteit verbonden met de zogezegde 'intelligentie' van de geest als kennis en in formatie in en als gedachten, in afscheiding en weerstand en angst van de fysieke realiteit als mensen en relaties - ook bestaat in en als het collectieve bewustzijn van de mensheid --- waarin mensen in angst bestaan van de fysieke werkelijkheid, van zichzelf, van elkaar, van communicatie, van contact in en als de fysieke werkelijkheid - dat we kennis en informatie in en als wetenschap en filosofie, en regels en disciplines, gebruiken als een vlucht van de fysieke werkelijkheid, als fysieke aanraking, communicatie, contact en interactie --- en dat we daardoor niet in staat zijn om een samenleving en wereld te manifesteren die waarachtig het beste is voor iedereen en alles, omdat we dingen bekijken vanuit kennis en informatie in onze geest en op basis van wetenschappelijke berekeningen en onderzoek, en daarin onszelf niet in de schoenen verplaatsen van een ander of een ander levend wezen werkelijk leren kennen om direct en duidelijk te Zien en Begrijpen wat er werkelijk, eigenlijk nodig is opdat dat levend wezen kan bestaan in zijn optimale vorm

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat, net zoals hoe ik mezelf heb toegestaan 'intelligentie' als kennis en informatie in mijn geest en gedachten te gebruiken om mezelf te 'beschermen' van/tegen de angst die ik ervaar in relatie tot mensen - de fysieke manifestatie/consequentie in en als deze realiteit is hoe de 'Intelligence Agencies' gecreëerd zijn, als databases van kennis en informatie die gebruikt wordt door specifieke landen/naties en mensen om hun domein/bezittingen en zichzelf te beschermen tegen hun angst van andere landen/naties/mensen - en dat hoe ik mezelf heb toegestaan te bestaan in en als mezelf aan het startpunt ligt van hoe deze fysieke realiteit bestaat en gemanifesteerd is, en dat ik daarin en daardoor dus compleet verantwoordelijk ben voor al wat bestaat hier in en als de fysieke realiteit


Wordt Vervolgd in Dag 381

Dag 379: Is mijn Thuis in het Kasteel van mijn Gedachten?

Dit is een verderzetting van "Dag 378: Bestaat het 'IK' wel Werkelijk?"


...Het is eigenlijk gewoon een vorm van Stemmen in het Hoofd, van verschillende 'lagen van bewustzijn' die tegen elkaar in conflict staan, waarin het zogezegde 'hogere bewustzijn', het 'lagere bewustzijn' beoordeelt --- maar in werkelijkheid is er niet zoiets als een hoger/lager of superieur/inferieur bewustzijn - omdat, de hele menselijke geest in en als al de Bewustzijnslagen is gewoon een systeem van voorgeprogrammeerde Woorden dat gegroeid, uitgebreid en opgebouwd is doorheen de Tijd omwille van het feit dat ik nooit ben opgestaan, dat ik mijn macht heb weggegeven aan dat hele Systeem, en dat systeem zich heb laten ontwikkelen, zich heb laten opbouwen, zonder dat ik ooit tussenbeiden kwam - en zonder dat ik ooit heb ingezien en heb opgemerkt hoe dat systeem zich in mezelf aan het Lagen was, hoe dat systeem zelf systemen is beginnen creëren, hoe het zelf connecties is beginnen maken in zichzelf - en zelf extra lagen van Bewustzijn heeft geproduceerd.


In het Eqafe interview "My Intelligence is my Only Friend - Life Review", deelt een man zijn ervaring van hoe zijn geest opgebouwd was in zijn leven op aarde en wat daar de consequenties van waren in zijn leven -- waarin, hij zag hoe hij een 'extra' Geest/Bewustzijn had gecreëerd in zichzelf van Kennis en Informatie, en daarin een soort van 'Super-Intelligentie' of 'Super-Bewustzijn' had gemanifesteerd in zichzelf, en hoe zijn primaire relatie in zijn leven met die interne 'intelligentie'/'bewustzijn' was.

Dit was een interview waar ik mezelf in herkende, in de zin van, dat ik, in het doorlopen van mijn Reis naar leven, mijn Process van Zelf-Realisatie, heb gemerkt en gezien hoe ik zelf besta in en als mijn geest - op min of meer dezelfde manier als wat deze man beschreef in zijn interview --- waarin ik een soort van Extra/super Bewustzijnslaag gecreëerd heb in mezelf, van waaruit ik kennis en informatie toepas om de realiteit die ik zie om mij heen en de realiteit die ik zie in mezelf te beoordelen, analyseren en contempleren, waarin ik een ervaring in mezelf creëer van Superioriteit -- vanuit het perspectief dat ik mij zodanig altijd heb bezig gehouden met het analyseren van Menselijk gedrag en het Menselijk bestaan als wat ik zie om mij heen, dat ik mezelf er in die mate van had afgescheiden, van al wat zogezegd typerend 'menselijk gedrag' is, dat ik mezelf zag en ervoer als 'boven-menselijk' - in de zin van dat ik geloofde en dacht dat, als iedereen nu gewoon net zoals ik zich zou toewijden aan het analyseren van onszelf, het beoordelen van onszelf, zonder onszelf zomaar uit te drukken vanuit impulsen en voorgeprogrammeerd, voorspelbaar 'menselijk' gedrag, dan zou de wereld een betere plek zijn --- dan zouden we samen kunnen leven en bestaan zonder conflict, omdat conflict altijd voortkomt vanuit impulsief gedrag, conflict ontstaat, of ontstond volgens mij, altijd omdat mensen niet nadenken, omdat mensen niet stilstaan in zichzelf en analyseren, nadenken en contempleren over hun eigen gedrag, over hun bestaan.

Ik heb een zeer intieme relatie opgebouwd doorheen mijn bestaan, met 'nadenken' - omdat ik geloofde dat als ik nadenk over al wat ik doe, als ik nadenk over mijn eigen gedachten, over mijn gedrag, over andere mensen, over de wereld, dan ben ik 'perfect', of dan kan ik als het ware de 'Perfectie' bereiken - dan kan ik de zekerheid scheppen in mezelf dat al wat ik doe op elke manier 'perfect' is, in de zin van, 'Correct', 'juist', 'goed', 'rechtvaardig', en al die Kwaliteiten en eigenschappen die zogezegd eigen zijn aan een Geëvolueerd/Ontwikkeld/beschaafd bewustzijn.

Maar, wat ik nooit heb beseft of ingezien is hoe deze interne realiteit van Gedachten in mijn geest, als mijn zogezegd 'intelligentie', een eigen leven is gaan leiden -- omdat ik nooit verantwoordelijkheid heb genomen voor het startpunt ervan, ik heb nooit onderzocht voor mezelf waarom of hoe het is in de eerste plaats dat ik zo geworden ben, waarom en hoe ik mezelf op die manier geprogrammeerd heb in en als mijn geest --- ik had het gewoon aangenomen en aanvaard als 'Wie ik ben'. En daardoor zag ik niet in hoe ik uiteindelijk verloren zou geraken in dat Netwerk en doolhof van Gedachten in en als mijn Geest, hoe ik mezelf zou doen doldraaien in en als dat Mechanisme van het Nadenken over het Nadenken over het Nadenken...

Ik zag niet hoe mijn Verliefdheid op mijn eigen 'Intelligentie', op hoe mijn geest functioneert en in elkaar zit, mij verblindt in het zien van de Realiteit van die zogezegde superioriteit. Omdat, de realiteit van het hoe en waarom ik die 'superieure intelligentie' zich heb laten ontwikkelen in mijn geest, is niet omdat ik werkelijk superieur ben, is niet omdat ik 'een goed persoon ben', het is niet omdat het 'is wie ik ben' -- maar het is omdat ik ergens, tijdens mijn kindertijd, moeite ervoer in mezelf in relatie tot andere kinderen, ik ervoer een angst, een onzekerheid in mezelf in verband met het Omgaan met de kinderen in mijn klas. En, in de plaats van die angst en onzekerheid in mezelf te onderzoeken en te veranderen en corrigeren, om ervoor te zorgen dat ik wel sociale vaardigheden ontwikkel en mezelf in mijn communicatie en interactie met de mensen om mij heen dus niet laat saboteren en tegenhouden door Angst - ben ik op de vlucht gegaan van die angst door een positieve ervaring te creëren in mezelf in relatie tot mijn eigen geest, kwestie van de negatieve ervaring die ik ervoer in relatie tot mijn omgeving te balanceren.

Ik vond en ervoer een gevoel van Comfort, van veiligheid, in mijn eigen gedachten, omdat, in mijn gedachten kon ik dingen bekijken, kon ik redeneren, kon ik contempleren en een vorm van 'zekerheid' manifesteren -- ik kon dingen uitleggen aan mezelf en muren opbouwen rond mezelf in de vorm van redeneringen en analyses. Ik kon kastelen bouwen met gedachten, en daarin kon ik het gevoel creëren dat ik 'thuis' was, in het gevoel van comfort in het kasteel van mijn gedachten, ver weg van Mensen en van de ervaring van Angst die ik daarmee had geassocieerd.

Dus, wat ik niet zag was dat ik, terwijl ik in en als de Intelligentie van mijn Geest Geloofde dat mijn manier van denken en bestaan superieur en beter is dan die van andere mensen, is hoe die hele 'superioriteit' in en als mijn 'intelligentie', compleet gebaseerd was op mijn Angst van Mensen, en daardoor dus niet Werkelijk/Wezenlijk of Werkbaar was voor iedereen en alles. Ik bedoel, mijn antwoord op mijn angst van mensen en relaties was: Laten we onszelf opsluiten in onze gedachten, in kennis en informatie --- waarin ik nooit heb ingezien, dat dat niet werkelijk het beste is of zelfs werkelijk practisch is voor en in het leven/bestaan op aarde, omdat mijn startpunt in de manier waarop ik bestond was nooit om te bestaan als wat het beste is voor allen, maar was vanuit mijn persoonlijke angst van Relaties en mensen en de angst die ik daarmee geassocieerd had, waarin ik enkel in werkelijkheid zocht naar een manier om mij persoonlijk positief en comfortabel te kunnen voelen.

En wat ik daarin bijgevolg gedaan had, is mezelf saboteren in het ontwikkelen van sociale vaardigheden, in het leren kennen van wie ik ben in fysiek contact met andere mensen - omdat, in de plaats daarvan had ik automatisch 'relaties' en 'menselijk contact' volledig afgeschreven en uit mijn wereld geduwd, en gezegd van 'nope, dit is niet wie ik ben --- ik ben Intelligent' - en daardoor ook een heel gelimiteerde definitie te hebben gecreëerd van wat 'intelligentie' eigenlijk is of wil zeggen, door te geloven dat alles dat te maken heeft met menselijke relaties, met seks, met het 'vleeslijke', 'inferieur' en 'onintelligent' en 'primitief' is en al wat te maken heeft met gedachten, met de geest, met kennis en informatie is 'intelligent' en 'superieur'.

Ik bedoel, dat is niet zo, dat is de Angst die praat - de angst van relaties, van mensen, waardoor ik ga zeggen van 'relaties en mensen zijn inferieur', om een excuus te hebben voor mezelf om de beslissing te kunnen maken om mezelf te isoleren van mensen en mezelf op te sluiten in mijn Geest/'intelligentie'.

De oplossing hierin is om los te laten van die 'intelligentie' als het compulsief 'nadenken' dat ik gedefinieerd heb als mijn schuilplaats, mijn vluchtoord - en de angst onder ogen komen die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf tegenover en in relatie tot Mensen --- en om mezelf daarin eerst te ontdekken, te onderzoeken en corrigeren waar nodig - en om, in lijn daarmee te ondervinden wat 'intelligentie' werkelijk is als een levende expressie/uitdrukking van wie ik ben in Alles dat ik doe - waarin ik dus de definitie van 'intelligentie' limiteer tot een polariteit waarin ik 'nadenken' en 'interne kastelen bouwen van analyses, contemplaties en overpeinzingen' definieer als 'intelligent' en 'menselijke relaties' definieer als 'onintelligent' -- maar 'intelligentie' in mezelf manifesteer als een levende uitdrukking en toepassing van mezelf, waar ik ook ben en wat ik ook doe.


In Dag 380 zal ik verder ingaan op en kijken naar hoe ik het woord Intelligentie op een praktische manier voor mezelf kan definieren en toepassen, zodat 'intelligentie' bestaat als een ondersteuning voor mezelf in mijn proces van zelf-ontdekking en zelf-uitbreiding.

Dag 375: Heiligt het Doel de Middelen?

We zijn in de voorgaande blogs even afgeweken van de Seksuele Paranoia Series die we al een tijdje aan het doorlopen zijn - door het punt te bekijken en onderzoeken van het geloof dat de geest superieur is aan het lichaam, waarin de mensheid een realiteit heeft gecreëerd die dit oordeel, deze vergelijking, reflecteert en representeert op elk vlak --- in hoe mensen en alle andere wezens die minder kennis en informatie bezitten altijd op de één of andere manier, misbruikt, onderworpen of verwaarloosd worden door mensen die meer kennis en informatie bezitten.

Deze mensen zijn dan de 'wetenschappers', de 'geleerden', de 'gediplomeerden', de 'diplomaten' van de wereld - zij die al de beslissingen maken over en voor al het leven op aarde omdat ze zogezegd een superieure geest bezitten, omdat ze 'meer gestudeerd hebben' of superieure genen hebben of van een superieure, elitaire familie afkomstig zijn, en daardoor zogezegd beter/meer in staat zijn om beslissingen te maken in naam van iedereen.

Wie zelf-eerlijk is en kijkt naar hoe onze realiteit functioneert als de gemanifesteerde consequenties en gevolgen van die beslissingen, zal inzien en begrijpen dat er in deze vergelijking iets schort en scheelt - omdat, de meerderheid van de mensheid leeft in armoede, hongersnood of een andere vorm van misbruik en lijden, het grootste deel van de mensen die wel genoeg geld hebben, leeft in constante angst en stress omwille van een onstabiel economisch systeem/infrastructuur, terwijl een zeer kleine minderheid van 'elitaire' machtshebbers/diplomaten/'leiders' in de wereld zoveel geld en comfort en luxe hebben dat ze compleet afgescheiden en geïsoleerd bestaan van de werkelijkheid, van hoe het echte leven op aarde eraan toegaat.

En hierin, uiteraard, is het niet zo moeilijk om te begrijpen en in te zien hoe deze mensen die zichzelf hebben afgescheiden, afgesloten en geisoleerd van de dagelijkse fysieke praktische realiteit waar de meerderheid van mensen op aarde mee om moet gaan - uiteraard niet in staat zullen zijn om beslissingen te maken en 'diplomatie' en 'politiek' te voeren in naam van die meerderheid --- waarin, al hun beslissingen uiteraard gebaseerd zullen zijn op hun GELOOF dat ze 'superieur' zijn, omdat, ik bedoel: wie of wat is er dat hen daarin zal tegenspreken? Zij hebben al de kennis en informatie, al het geld, al de middelen - waardoor het voor hen uiteraard lijkt alsof ze 'superieur' en 'beter' zijn dan al degenen die niet tot dat 'clubje' behoren, het clubje van wetenschappers die enkel met elkaar akkoord gaan over hoe superieur ze zijn, over hoeveel ze weten en andere mensen niet, over hoe al wat zij weten en zeggen 'juist' is en over hoe ze altijd gelijk hebben.

En, de consequenties die zich uiteindelijk afspelen ten gevolge van die beslissingen die niet gemaakt werden in complete overweging van elk wezen en alle factoren, maar enkel op de schijnbare superioriteit van de 'gediplomeerden'/'diplomaten' - die worden afgedaan als 'noodzakelijk kwaad' --- waarin het gezien en aanvaard wordt als 'normaal' dat bij elke beslissing die gemaakt wordt, er consequenties zijn, er mensen/wezens zijn die lijden, die sterven en dat er schade berokkend wordt... collaterale schade.

Terwijl, voor wie is die schade 'collateraal'? Voor wie is het dat de schade 'verwaarloosbaar' en 'aanvaardbaar' is - als niet enkel voor zij die de beslissingen maken - voor hen geldt de statement 'het doel heiligt de middelen'. En, hoe onze politiek en diplomacie, en economie werkt in onze realiteit, is maar een reflectie van hoe wij allen werken/functioneren in en als onszelf in onze geest --- het doel heiligt de middelen. Maar als het 'doel' niet onszelf is, als het leven op aarde, als het bestaan, waar zijn we dan naartoe aan het gaan? Als het leven ten koste gaat aan het 'doel' dat we proberen te bereiken, waarin we onszelf ervan overtuigen in onze gedachten dat we doen wat het beste is  of dat we 'goede intenties hebben', dan is het duidelijk dat we niet leven voor of als onszelf, en dat we leven en handelen op basis van een IDEE, een geloof, een illusie dat zich ergens 'buiten onszelf' bevindt - zoals 'overleving', 'de hemel', 'het eeuwige leven', 'liefde', etc... allemaal ideëen en geloofsystemen die niet echt zijn, die niet zijn wie wij werkelijk zijn als HIER, als het leven op aarde dat zich afspeelt in en als dit moment van ademhaling.

En in het vertrouwen op die geloofsystemen, die zich afspelen in onze gedachten, boven de fysieke werkelijkheid, geven we alles van onszelf op, onze integriteit, onze oprechtheid, ons vermogen om onze naaste te zien als onszelf - omdat we ons blindstaren op ONS geloof, ONS idee dat we nastreven, MIJN overleving, MIJN toekomst, MIJN levensstijl, MIJN liefde, of wat het dan ook is dat we in onze gedachten hebben geplaatst als een idee dat we boven onszelf als het fysieke lichaam geplaatst hebben - een idee waarvan we niet eens inzien of beseffen dat het niet echt is, het houdt geen rekening met de fysieke realiteit, met wat echt is en dus ook niet met onszelf als wie we echt zijn als een fysiek lichaam hier in deze fysieke werkelijkheid - omdat, wat het beste is voor onszelf als het fysieke lichaam is om zorg te dragen voor het leven dat hier bestaat in elk moment van ademhaling - om niet te aanvaarden dat er consequenties zijn aan onze beslissingen, om niet te aanvaarden dat er levende wezens zijn die lijden en sterven ten gevolgen van onze beslissingen die we maken vanuit onze gedachten/ideëen/geloofsystemen --- om in elk moment zorg te dragen voor elk wezen om ons heen op dezelfde manier als wat we zouden willen voor onszelf, om de angst in onszelf van andere mensen te stoppen en te leren om eeen ander te zien als onszelf.


Wordt Vervolgd in Dag 375

Dag 374: Zijn gedachten onze rechtvaardiging om de Fysieke realiteit te Onderwerpen?

Dit is een verderzetting van "Dag 372: Is Mentale Arbeid werkelijk meer Waard dan Fysieke Arbeid?" en "Dag 373: De Illusie van de Superioriteit van Gedachten"


Zelf-Correctie Dimensie

Wanneer en als ik zie dat ik in mijn gedachten ga, in en als het geloof dat mijn gedachten het 'antwoord' hebben op de problemen die ik zie in de fysieke werkelijkheid, het 'antwoord' op mijn zorgen, angsten en conflicten in verband met 'mijn leven' in en als de fysieke werkelijkheid - en dus geloof dat mijn gedachten superieur zijn aan de fysieke werkelijkheid - dan stop ik en ik adem --- en ik zie, besef en realiseer mij  dat de zogezegde 'superioriteit' van gedachten een voorgeprogrammeerd geloofsysteem is dat ik gekopieerd heb van mijn ouders en de samenleving/media/mijn omgeving, waarin ik mezelf heb toegestaan mezelf af te scheiden van de fysieke werkelijkheid, door te geloven dat de fysieke werkelijkheid 'inferieur'/'minderwaardig' is - zonder ooit in te zien en te beseffen hoe ik de fysieke werkelijkheid nooit heb onderzocht en dus nooit heb ingezien hoe de beoordeling van 'inferieur' in verband met de fysieke werkelijkheid niet de realiteit is van wat de fysieke werkelijkheid echt is

Hierin zie, besef en begrijp ik dat het de gedachten zijn in en als de geest die in wezen inferieur zijn omdat gedachten een oppervlakkige aangeleerde, gekopieerde en voorgeprogrammeerde beoordeling is over wat ik zie met mijn ogen als de fysieke werkelijkheid die als enige doel hebben om mij een gevoel van superioriteit te geven in en als mezelf over de realiteit die ik zie met mijn ogen vanuit mijn gedachten

Als en wanneer ik zie dat ik mezelf of anderen beoordeel als 'inferieur' op basis en omwille van het punt van fysieke arbeid - vanuit een geloofsysteem dat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf dat fysieke arbeid inferieur is aan 'mentale arbeid' als gedachten -- dan stop ik en ik adem - en ik besef en realiseer mij dat de beoordeling van fysieke arbeid en het lichaam als 'inferieur' het resultaat is van generaties van brainwashing in en als de 'menselijke evolutie' waarin de mens zichzelf in die mate heeft afgescheiden van zichzelf als het fysieke lichaam, op zoek naar de ervaring van superioriteit

Waarin, ik zie, besef en realiseer mij dat deze aanvaardde beoordeling over de fysieke realiteit zich heeft gemanifesteerd in en als de fysieke realiteit in eenheid en gelijkheid met wie ik mezelf heb toegestaan te worden in en als mezelf - in hoe alle wezens die geen kennis en informatie bezitten, alle mensen die niet geschoold zijn, diploma's hebben of kunnen bewijzen dat ze gedachten in hun geest hebben als voorgeprogrammeerde kennis en informatie, achtergelaten, weggeduwd en verwaarloosd worden - net als hoe ik mezelf heb toegestaan mezelf als het fysieke lichaam te verwaarlozen door meer waarde te hechten aan kennis en informatie in en als het ego van de geest --- waarin ik een samenleving heb toegestaan te bestaan waarin mensen die kennis en informatie bezitten als gedachten in en als de geest, zich superieur wanen over mensen die niet dezelfde kennis en informatie bezitten en daarin een wereld rechtvaardigen waarin enkel hun overleving/leven waarde heeft


Ik stel mezelf tot doel om te bestaan/staan als het levende voorbeeld en de levende statement van het waarderen en eren van mezelf als wie ik werkelijk ben als het fysieke lichaam in en als eenheid en gelijkheid met de fysieke werkelijkheid - door het wandelen van een proces van zelf-eerlijkheid, zelf-vergeving en zelf-correctie --- en daarin mezelf uit de illusie van superioriteit te wandelen in en als het stoppen van gedachten als Ego en eigenbelang

ik stel mezelf tot doel om het process te bewandelen van het herstellen van mijn vertrouwen in de fysieke realiteit als het fysieke lichaam als eenheid en gelijkheid -- in en als het besef dat wanneer en als ik dingen bekijk en benader vanuit gedachten, dat ik enkel het ego gereflecteerd zie en daarin afscheiding creëer en manifesteer in en als de fysieke werkelijkheid als het leven op aarde --- terwijl, wanneer en als puur kijk naar de realiteit die zich voor mijn ogen bevindt zonder na te denken, zonder oordeel te vormen en zonder te reageren - dan zie ik de realiteit als wat het is, één en gelijk met wie ik ben, en daarin kan ik mezelf bewegen in eenheid en gelijkheid met de fysieke realiteit als mezelf

Dag 373: De Illusie van de Superioriteit van Gedachten

Dit is een verderzetting van "Dag 372: Is Mentale Arbeid werkelijk meer Waard dan Fysieke Arbeid?"


 ...de enige reden waarom mensen zo verslingerd zijn aan de idee dat 'mentale arbeid superieur is aan fysieke arbeid' is omdat mensen op zoek zijn naar een excuus om zich superieur te voelen, om zich beter te voelen dan een ander, om te kunnen geloven dat ze speciaal zijn, 'meer speciaal' dan een ander. Maar, net zoals elke beweging die we maken, is ook elke gedachte die we denken en zelfs elk gevoel of emotie dat we ervaren, het resultaat van gewenning, van routine, van herhaling --- het is in wezen allemaal bandwerk dat we uitvoeren: waarin, ons lichaam en onze geest is als een fabriek, en wij zijn de arbeider.


Zelf-Vergeving Dimensie 

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd een onderscheid te maken in mijn geest tussen 'mentale arbeid' en 'fysieke arbeid' door te geloven dat nadenken meer waard is dan fysieke arbeid/beweging, zonder ooit gezond verstand te hebben toegepast en in te zien dat niets meer waar is dan fysieke arbeid/beweging, omdat fysieke arbeid/beweging al is wat bestaat - en dat, 'nadenken' als 'mentale arbeid' niet bestaat of kan bestaan als en wanneer het niet zichtbaar en tastbaar is in en als de stoffellijke werkelijkheid -- zolang 'nadenken'/'mentale arbeid' enkel in de geest bestaat is het een persoonlijke alternatieve realiteit van fantasie/verbeelding die geen deel uitmaakt van de eigenlijke feitelijke realiteit die HIER is als het fysieke bestaan/leven op aard

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te laten programmeren door het collectieve bewustzijn in en als de mens en door de Menselijke interpretatie van onze 'geschiedenis' als zogezegd de 'evolutie van het Bewustzijn en beschaving' in en als de evolutie van het 'denken', en te geloven dat het menselijk bewustzijn in en als gedachten 'superieur' is aan de fysieke werkelijkheid' --- in de plaats van gezond verstand toe te passen en in te zien hoe de mens zichzelf heeft gesaboteerd in zijn vermogen om om te gaan met de fysieke werkelijkheid, om een wereld te creëren op praktische, fysieke wijze, die het beste is voor elk levend wezen in en als die fysieke werkelijkheid, door zichzelf in en als de menselijke geest te overladen met een valse, alternatieve werkelijkheid van Gedachten - in en als de illusie dat gedachten nodig zijn om de fysieke werkelijkheid te besturen/dirigeren en zonder te beseffen dat al wat nodig is om de fysieke werkelijkheit te besturen en begeleiden is om in en als onszelf te bestaan/staan in eenheid en gelijkheid met die fysieke werkelijkheid, om onszelf in de schoenen te verplaatsen van elk wezen in die fysieke werkelijkheid, en te doen voor een ander wat we voor onszelf zouden willen, in en als het besef dat, als fysieke levende wezens, we allemaal één en gelijk zijn, we zijn allemaal HIER - terwijl, in Gedachten, zijn we afgescheiden van elkaar

ik vergeef mezelf dat ik een wereld en realiteit heb toegestaan te bestaan waarin gedachten meer waarde worden gegeven dan de eigenlijke fysieke werkelijkheid waarin elk levend wezen gelijkwaardig bestaat en HIER IS, waarin wezens worden buitengesloten en achtergelaten omdat ze niet de vereiste kennis en informatie hebben in hun geest om hun 'waarde' te 'bewijzen' aan de Mensheid omdat de mensheid te verloren is in eigenbelang in en als persoonlijke gedachten om het leven te zien en erkennen als evenwaardig en gelijk in elk levend wezen onvoorwaardelijk -- een wereld waarin langs de ene kant kennis en informatie opgehemeld wordt en erkent wordt als iets noodzakelijk in het omgaan met de realiteit en het functioneren van een samenleving die het beste is voor allen, maar waarin tegelijkertijd de opvoeding en het onderwijs en de ondersteuning die noodzakelijk is ontkent wordt aan de meerderheid van mensen op aarde, terwijl deze mensen door de zogezegde 'welopgevoede' en 'beschaafde' mensen in de wereld aan de kant geschoven worden in en als het excuus dat ze inferieur en minderwaardig zijn omdat ze 'minder mentale arbeid verrichten', zonder op welke manier dan ook verantwoordelijkheid te nemen voor hoe wij deze wereld hebben toegestaan te bestaan waarin mensen geboren worden zonder enige ondersteuning om zich te ontwikkelen op evenwaardige wijze als degenen die zichzelf 'geëvolueerd' noemen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat het geloof dat mentale arbeid superieur is aan fysieke arbeid een excuus is dat gebruikt wordt in en als de menselijke geest zodat de mens zich superieur kan voelen aan een ander - en dat hierin opzettelijk wordt ontkent hoe die mentale realiteit zelfs ontstaan is en gevormd wordt tijdens de kindertijd, op precies dezelfde wijze als hoe de fysieke beweging/vaardigheden ontwikkeld worden --- door middel van herhaling, waarin dus, die mentale realiteit in en als 'mentale arbeid' niet superieur is aan maar evenwaardig en één en gelijk aan de fysieke realiteit in en als fysieke arbeid


Wordt Vervolgd in 374