Dag 641: Weet Jij waar je Mening Vandaan komt?

In de voorgaande blog zijn we beginnen onderzoeken wat de psychologie is die achter onze huidige media ligt en het soort nieuws dat in onze media doorgaans 'nieuws' genoemd wordt en gepresenteerd wordt als iets belangrijk of aandachts- en  zorgenswaardig. En dit aan de hand van een artikel, genaamd 'deze foto maakt iedereen kwaad', hetgeen in wezen gaat over een trouwfoto van een koppel waarin het getrouwde koppel een bepaalde blik op hun gezicht hadden waar mensen zich blijkbaar kwaad om maakten… mensen die absoluut niets te maken hebben met het koppel op de foto of de foto op zich.

Het startpunt van het onderzoeken van dit soort artikels is dat zulk 'n artikel op geen enkele verstandelijke basis werkelijk 'nieuws' bevonden zou worden aangezien het artikel volledig gebaseerd is op persoonlijke reacties en meningen over een triviaal detail in een foto die op zich geen enkele relevantie heeft tot een gebeurtenis die enigzins van belang is in relatie tot onze samenleving.

Waarom is het dus dat dit wel op een nieuwssite verschijnt en waarom het gepresenteerd wordt als 'nieuws' en dus iets dat onze aandacht verdient en door onze geest opgenomen dient te worden als iets 'relevant'? Omdat, onze media is niet enkel een reflectie van wat wij burgers in onze samenleving willen zien, het vormt ook tegelijkertijd onze interesses en meningen over wat het is dat wij belangrijk en relevant vinden.

In dit geval toont de aard van dit artikel ons dat wat wij belangrijk en relevant vinden is emotionele reacties op dingen die op zich die reactie niet waardig zijn, in de zin van dat onze reactie  gebaseerd is op een mening over een perceptie: bijvoorbeeld we reageren ontzet of zelfs kwaad op wat we denken of menen te zien in de gelaatsuitdrukking van de bruid op de foto die naar het koppel op de voorgrond aan het kijken is.

Ik bedoel, ten eerste is het een persoonlijke perceptie wanneer we denken te zien dat de glimlach op het gezicht van het getrouwde koppel ongemeend is, zoals het artikel lijkt te suggereren. En ten tweede is het een persoonlijke mening over die perceptie wanneer we bijvoorbeeld gaan vinden dat het getrouwde koppel net blij zou moeten zijn voor het andere koppel, en we op basis van die mening dan emotioneel reageren met ontzetting of schok.

Dit artikel is een voorbeeld van 'vals nieuws' dat als doel heeft om 'valse reacties' los te weken in mensen. 'valse' reacties, omdat deze reacties letterlijk gebaseerd zijn op gebakken lucht, zijnde de percepties, meningen en opinies die we zelf in onze geest vormen in relatie tot onze wereld en omgeving en die op zich compleet irrelevant en onbelangrijk zijn wanneer het aankomt op hoe onze realiteit functioneert.

En als we onszelf betrappen op een reactie op dit artikel wanneer we het lezen, dan kunnen we tot de vaststelling komen dat we onszelf hebben laten vastzetten in een valse wereld die in onze geest bestaat en dan zou er een alarmbel in onszelf moeten afgaan omdat dit laat zien dat onze prioriteiten en ons begrip van de werkelijkheid en realiteit om ons heen verdraait  en verstoord zijn.

Het wordt dus hoog tijd dat we gewaarzijn beginnen ontwikkelen in relatie tot wie we zijn en wat er in ons omgaat en hoe we reageren op wat we zien met onze ogen en waar we in contact komen in onze wereld, en dan voornamelijk in relatie tot de 'media', omdat het zo enorm makkelijk is om onszelf te laten meevoeren door automatische reacties die uit het niets in onszelf lijken op te komen. En het is een heel pak minder vanzelfsprekend om gezond verstand toe te passen bij de dingen die we zien.

Dag 626: Waar Komen de Zinnen Vandaan die Zin geven aan ons Bestaan?

In de voorgaande blog zijn we begonnen met het onderzoeken van het fenomeen  van meningen die gevormd worden in groepen van mensen en hoe er in wezen niet werkelijk zoiets is als een 'unieke' mening vanuit het perspectief dat een mening over het algemeen een resultaat is van een verlangen in de mens om bij een groep te horen en vanuit dat verlangen de 'natuurlijke' neiging ontwikkelt om hetzelfde te gaan denken als die groep en om de meningen en opinies van de groep te kopiëren en als het ware deel uit te gaan maken van een 'onzichtbaar' collectief bewustzijn dat opgemaakt wordt uit al de individuen in de groep.

Een voordehandliggend maar zeer treffend voorbeeld van zulk 'n eenheid van geest en collectief bewustzijn als geinduceerd door het fenomeen 'groepen' en het verlangen in de mens om deel uit te maken van een groep of dè groep, en tegelijkertijd van de kracht en de macht die dat collectief bewustzijn kan hebben over het individu en de expressie van het individu in zijn realiteit, is het leger. 

Ik bedoel, in het leger wordt er moord gepleegd door individuen op andere individuen omwille van de mening en de opinie die gedragen wordt door die individuen - die mening zijnde bijvoorbeeld dat de mensen die vermoord worden de 'slechterikken' zijn of om de één of andere reden het 'verdienen' om vermoord te worden. En dit is wel degelijk een mening en opinie omdat dat in de realiteit nu eenmaal zo niet is. Voor elk leger ter wereld is de tegenstander 'de slechterik' en omwille van dat simpele feit bestaat er in de fysieke werkelijkheid geen echte 'slechterik' en is dit dus een mening die gevormd wordt over de realiteit.

En waar komt die mening anders vandaan dan van 'het leger' zelf - een opinie/mening die doorgegeven wordt van soldaat op soldaat en die herhaald wordt in gesprekken om zin, achtergrond en reden te geven aan waarom het is dat men doet wat men doet in 'het leger' - zijnde 'moord plegen'. Er is immers in de realiteit geen enkel werkelijk zinvolle reden om moord te plegen, dus heeft men dat soort meningen en opinies zoals 'de tegenstander is slecht' of 'de andere partij verdient het om te sterven' nodig om zin te geven aan dat wat in wezen zinloos en in feite onzinnig is.

Als men een mening of opinie immers genoeg herhaald wordt het uiteindelijk de 'zinnen' die 'zin' geeft aan waarom het is dat het individu zichzelf zodanig aan een groep heeft aangepast en zich zodanig met die groep geïdentificeerd heeft dat het zich precies hetzelfde begint uit te drukken als de andere leden in de groep -- en om te verbergen dat wat er werkelijk aan het startpunt van ligt is niets meer of minder dan simpelweg een verlangen in het individu om 'erbij te horen' en deel uit te kunnen maken van een groep en bijgevolg een specifieke structuur te kunnen ervaren die het individu zal ondersteunen in de persoonlijke overleving.

Het probleem is dan echter dat wij als mens dit simplistische startpunt van onze daden en de 'zin' de we aan onze daden geven niet inzien of beseffen omdat we de zinnen die onze gedachten geworden zijn aannemen als ons 'ik', als onze 'individualiteit -- en dus niet opmerken dat die gedachten, als onze meningen en opinies over dingen, in wezen het tegenovergestelde zijn van individualiteit...

Dag 625: de ISIS in ons Allen - Irrationele Meningsvorming in Groepen

Waar komen de ideeen en de meningen die we vormen over andere mensen in feite vandaan? Wanneer we 'iemand niet leuk vinden', of we zijn van de mening dat een bepaald persoon niet bij de groep mag horen waar we onszelf mee identificeren. We kennen ongetwijfeld allemaal het fenomeen wel van roddelen, achterklap, buitensluiten en pesterijen. Elk van ons heeft er op een bepaald moment oftewel zelf actief in geparticipeerd, het gade geslaan vanop een afstand of er het 'slachtoffer' van geworden.

Wat maakt dus dat één persoon zomaar 'geviseerd' kan worden door een hele groep van mensen en dat die hele groep van mensen tezamen met z'n allen die ene persoon 'haten' of 'niet leuk vinden' en willen 'wegpesten'. Ik bedoel, dit gebeurt immers zo vaak, op school, op het werk, zelfs in families en onder'vrienden'. Wat gebeurt er in onze geest wanneer we zelf die 'groepsgeest' aannemen en niet geassocieerd willen worden met een bepaald individu die toevallig ook niet volledig aanvaard lijkt te worden door de meeste mensen om ons heen? Waarom is het dat één persoon zich helemaal 'alleen' kan bevinden, zonder 'vrienden' en zonder 'groep', terwijl 'de groep' als één wezen en één geest volledig tegen die ene individu gekeerd is?

In dat soort gevallen zijn de meningen die we in onze geest vormen over andere mensen als een virus dat overgedragen wordt van geest op geest onder de leden van een groep - en die groep kan zijn een groep van collega's, een klasgroep, een samenleving, eender welke 'groep' van mensen waar we zelf persoonlijk willen 'bijhoren' of waar we onszelf mee identificeren of graag mee zouden willen identificeren. En, we geloven dan dat onze mening over die ene persoon die we 'niet al te leuk vinden', onze eigen mening is, omdat het in onze eigen geest bestaat en omdat wij een aversieve ervaring in onszelf voelen in relatie tot die persoon wanneer we hen zien. Dus, omdat het in onszelf bestaat als gedachten en ervaringen (gevoelens/emoties), lijkt het 'onszelf' te zijn, en lijkt het 'echt' te zijn.

Maar waarom is het dat we onszelf nooit afvragen waarom en hoe het is dat zulk 'n ervaring en mening zo unaniem en uniform gedeeld en ervaren kan worden door elk individu in en van een groep in min of meer gelijke mate, alsof we allemaal kopiëen zijn van elkaar? Hoe kan het dat we allemaal toevallig dezelfde mening lijken te delen, met als uitzondering eventueel de persoon waar de mening over gedeeld wordt.

Die mening kan zelfs enorm ver verwijderd zijn van de eigenlijke fysieke realiteit dat we in feite beter zouden moeten weten en dat we zouden zien dat die mening niet echt kan zijn als we even zouden stilstaan bij de dingen die we hebben aangenomen als waar in onze geest - maar toch houden we vast aan onze mening enkel en alleen omwille van het 'groeps-aspect' als zijnde het feit dat onze mening iets is dat ons het gevoel geeft dat we ergens bijhoren, dat er een 'groep' van mensen is die achter ons staat en ons op de één of andere manier ondersteuning biedt, ook al is het maar op geloofs-vlak.

Dit kan je het best herkennen in religieuze en culturele overtuigingen en meningen. Zoveel meningen die bestaan in grote groepen zoals religies en culturen en die enkel bestaan omwille van het feit dat mensen een specifieke waarde hechten aan het 'delen' van een mening. Het maakt dan in feite niet meer uit wat de mening eigenlijk is en waar men in feite in gelooft, omdat, waar het om draait is het 'geloof' op zich en het 'hebben van een mening op zich', dat als teken of symbool ervaren wordt van het 'horen bij de groep'.

Het probleem daarvan is dan uiteraard dat er in en door 'de groep' beslissingen gemaakt worden die uiterst schadelijke gevolgen kunnen hebben in de levens van anderen die oftewel niet bij de groep horen of dezelfde mening delen of leden van de groep die om de één of andere reden plots gezien en beoordeeld worden als zijde tegendraads. Een meer recent voorbeeld hiervan is:

• ISIS stuurt gruwelijke beelden de wereld in van koppel dat wordt gestenigd   (30/03/2015, Nieuwsblad)

Dag 515: Wat is Leven in Oprechtheid? - Als ik Zelf-Onoprecht ben, Dan ben ik Makkelijk te Bespelen

Dag 515: Wat is Leven in Oprechtheid?

Als ik Zelf-Onoprecht ben, Dan ben ik Makkelijk te Bespelen

In Dag 514 was ik begonnen met het proces  van het onderzoeken hoe ik het principe van Zelf-Oprechtheid op een praktische manier kan toepassen en leven. Hoe kan ik met andere woorden eerlijk en oprecht zijn met mezelf in relatie tot wie ik ben en wat mijn wereld en bestaan is.

Het voorbeeld dat ik had aangehaald was bijvoorbeeld hoe ik besefte dat, terwijl ik door de winkelstraten van mijn stad wandel, ik mezelf in mijn gevoelens laat bespelen door wat ik zie met mijn ogen, zoals al de 'positieve indrukken' die winkels en winkeliers maken specifiek om klanten te lokken - en hoe ik, in en als deze interne positieve ervaring mezelf in wezen voor de gek houdt omdat ik geloof in dit positieve uiterlijk en beeld dat de winkels en winkeliers mij presenteren, waarin ik bijvoorbeeld er niet bij stilsta in het moment dat ik positief reageer en dat ik mij misschien wel laat meevoeren door dat positieve gevoel om iets te kopen, dat al wat ik zie een leugen is --- vanuit het perspectief dat er een geheime agenda ligt achter de glimlach van de verkoopster en achter de schoongepoetste vensters en de felle kleuren en de manier waarop de winkels en de winkelstraten zijn ingericht en de woorden die op de reclameborden geprint staat.

Dat hele beeld 'IS' niet 'positief', het lijkt enkel zo, omdat achter dat 'positieve'/'aantrekkelijke' uiterlijk ligt:

• De manipulatie van de verkopers om de klant te bespelen om iets te kopen
• De angst van de verkoper om  geen geld te kunnen verdienen als hij de potentiele klanten die door de winkelstraten wandelen niet bespeelt
• Het verlangen van de verkoper om via het 'positieve' uiterlijk en de glimlach en de vriendelijkheid, de beleefdheid en de zoetgevooisde woorden geld te kunnen halen uit andere mensen en mensen hun geld doen besteden aan dingen die ze niet eens echt nodig hebben en waar ze later zelfs misschien spijt van zullen hebben dat ze het gekocht hebben
• …

Met andere woorden er ligt een heel andere realiteit achter het beeld dat ik zie. Een realiteit die ik op het eerste zicht nooit overwogen heb omdat ik mijn aandacht steeds plaatste in enkel mijn persoonlijke reacties en gevoelens op wat ik zie met mijn ogen - hetgeen iets is dat heel wat mensen duidelijk doen, anders zou deze manipulatie-tactiek in en van hoe mensen producten verkopen niet werken.

Ik bedoel, en de consequenties van deze 'goedgelovigheid' als het onoprecht zijn met mezelf, is dat ik in het voorbeeld dat ik hier besproken heb, dingen zal kopen en mensen zal volgen in hun raad en advies waar ik uiteindelijk spijt van zal krijgen wanneer het positieve gevoel plaatsmaakt voor een besef dat ik mijn geld gespendeerd heb aan een gevoel en niet aan iets dat werkelijk een bijdrage levert aan mijn leven. En dan zal ik uiteindelijk bijvoorbeeld kwaad worden op de verkopers en op het systeem omdat ze zogezegd niet oprecht zijn met mij en niet eerlijk zijn tegen mij.maar als ik werkelijk oprecht en eerlijk zou zijn met mezelf, dan zou ik precies zien wat er werkelijk gaande is achter het beeld dat ik zie met mijn ogen en dan zou ik mij niet zo makkelijk laten verleiden en misleiden in mijn gevoelens.

Wordt vervolgd in Dag 516

Dag 391: The Paradise - Zijn we wel Echt het Hoofdpersonage in Ons Leven?

Ik ben de laatste tijd een nieuwe serie aan het volgen, 'The Paradise'. Er is een personage in de serie, Mr. Jonas, een oude man die zichzelf heeft aangesteld als een Geheim Agent voor de Eigenaar van 'The Paradise' - het is een man die anderen bespionneert en observeert. Hij houdt zelfs een boekje bij waar hij continu vanalles in zit neer te pennen. Terwijl andere mensen aan het werken zijn en aan het praten en lachen zijn, zit hij hen van op een afstand te bekijken en af te luisteren, opzettelijk op zoek naar 'schandaal' dat hij tegen hen kan gebruiken, zodat hij zijn loyaliteit kan bewijzen aan zijn baas. En wanneer er geen echt schandaal is, dan verzint hij er wel één, waarin hij wat hij gehoord heeft terwijl hij de conversaties van andere mensen aan het afluisteren was buiten context plaatst.

Hij speelt het personage in de serie dat je kan omschrijven als kwaadaardig - in het begin van de serie was hij enkel wat bemoeiziek en vervelend omdat hij het leven van één van de hoofdpersonages moeilijk maakte - maar, ik zit nu aan de zesde aflevering, en hij heeft het al een stap verdergezet door opzettelijk een valse daad te verrichten en het dan op iemand anders te steken omdat hij die persoon weg wilde werken -- waarin hij op uiterst manipulatieve en sluwe/duivelse wijze te werk ging.

Ik wil het hebben over dit personage in de serie, omdat hij het personage speelt waar ik het meest op reageerde. Mijn reacties waren er van frustratie, woede en verontwaardiging - gepaard met gedachten  van 'wie denkt hij wel dat hij is?!' en 'wat een klootzak!' en 'hoe kan iemand nu zo verschrikkelijk zijn?!' - vooral wanneer hij overging tot opzettelijke valsheid/kwaadaardigheid, terwijl hij zichzelf aan de andere mensen in 'the paradise' presenteert alsof hij perfect is, want, hij ziet alles, en hij observeert anderen, en hij heeft altijd gezien wat een ander fout doet, terwijl hij in werkelijkheid zelf de ergste van allemaal is.

Het feit dat ik zodanig reageer in mezelf wijst aan dat er iets is aan/in dit personage dat mij persoonlijk raakt, hetgeen wil zeggen dat er iets van dit personage in mezelf bestaat dat ik niet wil inzien, waardoor ik hem beoordeel als 'slecht' en 'kwaadaardig', en daarin mezelf superieur en 'goed' voel zodat ik niet zou inzien dat wat ik in hem beoordeel is wat er bestaat in mezelf.

Waar ik mij kwaad om voelde was dat ik hem zag als een hindernis, en obstakel, in het pad van de hoofdpersonages - hij maakte hen het leven onnodig moeilijk en saboteerde hun geluk. Omdat, in mijn geest, terwijl ik naar de serie aan het kijken was, had ik al een beeld gecreëerd van hoe ik wil dat het plot gaat, wat ik wil dat er gebeurt in de serie, volgens mijn persoonlijke verlangens die ik wil beleven via de serie waar ik naar kijk. Ik had mezelf geidentificeerd met de hoofdpersonages, en ik wilde voor hen wat ik voor mezelf wil en verlang: geluk, voorspoed, liefde en positieve gevoelens en ervaringen. En daar komt die man die roet in het eten strooit en de hoofdpersonages dwarsboomt in hun Pad naar Geluk - en dus beoordeel ik hem als 'kwaadaardig' en wil ik dat hij sterft of betrapt wordt in wat hij gedaan heeft en dat hem negatieve dingen overkomen zodat de hoofdpersonages hun geluk kunnen weervinden.

Ik bedoel, wat dit mij laat zien over mezelf, in hoe ik reageer op wat ik zie in de serie -- is dat ik zelf zo geobsedeerd en geconsumeerd ben door mijn persoonlijke verlangen en 'pad' naar Geluk, voorspoed, liefde en positieve ervaringen - dat ik alles en iedereen die mijn pad kruist en mij op de één of andere manier een strobreed in de weg legt waardoor ik mijn plannen die ik in mijn geest had gemaakt niet kan uitvoeren, automatisch beoordeel en beschuldig als 'slecht' en 'negatief' en negatieve dingen toewens.

Zo zijn er nog meer van die personages in de serie die er enkel lijken te zijn om de plannen van de hoofdpersonages te dwarsbomen - personages waarop ik in dezelfde haatvolle manier reageer en hen beschuldig van kwaadaardig te zijn. Terwijl, zijn ze werkelijk 'kwaadaardig' - of zie/beoordeel ik hen enkel zo omdat ze de plannen van de hoofdpersonages dwarsbomen en omdat ik mezelf heb geidentificeerd met de hoofdpersonages?

Het is eigenaardig hoe die beoordelingen van 'goed' versus 'kwaad' - waarin ik bijvoorbeeld de hoofdpersonages en alles wat zij doen beoordeel als 'goed' en de personages die hen tegenwerken en de dingen die zij doen beoordeel als 'slecht' -  in wezen afkomstig zijn vanuit persoonlijke reacties in mezelf, die gebaseerd zijn op eigenbelangen. En daarin zie ik bijvoorbeeld niet in dat elk personage in de serie, in elke film datzelfde startpunt zich bevindt, van eigenbelang - en dat elk personage in de serie op elke manier handelt vanuit eigenbelang. Het enige verschil is dat, omdat bepaalde personages afgeschilderd worden als de hoofdpersonages en anderen als de nevenpersonages, krijgen de hoofdpersonages altijd meer aandacht, en daardoor kan je zien dat er 'rede' zit achter hun beslissingen, achter hun daden. Je kan als publiek mee-redeneren met de hoofdpersonages, en daardoor lijkt elke beslissing die ze maken 'goed' en 'juist' en 'correct', omdat we precies hetzelfde zouden doen als we in hun schoenen zouden staan. Terwijl, in het geval van de nevenpersonages, krijgen we amper achtergrond van hun beslissingen, het enige wat we zien van hen, is hun uiteindelijke daden, en, vanuit het perspectief van het hoofdpersonage, zijn die daden altijd 'negatief' en 'slecht' wanneer ze in de weg staan van hun persoonlijke verlangens en wensen.

Dat is ook zo in mijn eigen leven: ik weet wat er omgaat in mijn geest, ik ken mijn verleden - en dus, voor mij, wanneer ik kijk naar de beslissingen die ik maak en de dingen die ik doe in mijn leven, dan zit er altijd wel één of andere redenering achter die mijn beslissingen/daden rechtvaardigt - terwijl, wanneer andere mensen iets doen, dan zal ik hun beslissingen altijd oppervlakkig beoordelen als oftewel 'goed'/'positief' oftewel 'slecht'/'negatief', afhankelijk van hoe hun daden in lijn staan met mijn eigen beslissingen, voorkeuren en verlangens. Ik verplaats mezelf nooit in de schoenen van een ander, ik zie hun verleden niet, ik zie niet waar zij vandaan komen of hoe zij bestaan of waarom ze doen wat ze doen of wie ze zijn vanbinnen, het enige dat ik zie is hun gedrag, hetgeen ik dan bekijk vanuit mijn bril, gekleurd door mijn eigenbelangen en interne verlangens/wensen en gedachten.

En dus, vanuit dit perspectief - is er niet werkelijk zoiets als 'goede personages' en 'slechte personages' - omdat wat ik zal zien en beoordelen als 'goed', zal altijd te maken hebben met wie ik zelf ben en met wat ik zelf wil, wat ik zelf 'goed' vindt, en hetzelfde geldt voor wat ik zie en beoordeel als 'slecht'.  We zijn allemaal het hoofdpersonage in onze eigen film en alle andere mensen zijn altijd nevenpersonages die oftewel goed oftewel slecht zijn, afhankelijk van wie wij zijn vanbinnen.

De meeste series en films ondersteunen deze zelfzuchtige en ego-centrische manier van kijken naar de wereld en onszelf door bijvoorbeeld maar aandacht te geven aan het leven, de wensen, de gedachten en het verleden van één of twee personen in de serie/film, de 'hoofdpersonages' -- en daarin de kijker de indruk te geven dat enkel de interne wereld van gedachten, gevoelens en emoties, verlangens, wensen en dromen van de hoofdpersonages echt bestaat - en dat dus de nevenpersonages als marjonetten/poppen/pionnen zijn in het leven van de hoofdpersonages en die als enige functie hebben om de hoofdpersonages te helpen in hun zoektocht en pad naar Geluk - en indien ze deze functie niet vervullen, worden ze bestempeld en beoordeeld als 'Slecht', dan zijn ze de Slechterikken, de Booswichten.

Ik bedoel, dat is het leven niet -- in de realiteit zijn we allemaal één en gelijk, evenwaardig, op elk vlak -- elk mens heeft zijn verleden, zijn startpunt en oorsprong. Elk mens heeft zijn eigen redeneringen voor de beslissingen die we maken, elk hebben we onze eigen manier om in onze gedachten onze beslissingen te rechtvaardigen en valideren voor onszelf. We vinden altijd allemaal wel een uitleg, een rechtvaardiging of excuus voor onze schadelijke daden die we begaan hebben. En het is altijd een ander die de slechterik is - zo is het voor elk van ons: wij zelf zijn altijd Goed en Positief, en het is altijd een ander die Slecht en Negatief is.


Vindt het echte pad naar geluk - Geluk dat bestaat voor elk van Ons één en gelijk, Geluk dat bestaat in het besef dat als niet iedereen even gelukkig kan zijn, dan kan geluk niet bestaan. Onderzoek Desteni.

Dag 291: De uitvoering van de Mensenrechten is Echte Liefde

Dit is een verderzetting van "Dag 289: Ego-centrisme is een Opvoeding" en "Dag 290: De Vergiftigde Liefde van de Ouder" en maakt deel uit van een Blog-Serie die handelt over het Onderzoeken en herdefinieren van de Mensenrechten - in functie van de Gelijk Leven Stichting die als Doel heeft een Samen-Leving te creëren op aarde waarin de Mensenrechten GELEEFD worden in en als onze dagelijkse Realiteit.

Voor Context, zie:
"Dag 267: Mensenrechten en de Gelijk Leven Stichting"
"Dag 268: Een rECHTzetting van de MensenrECHTen"
"Dag 269: Zijn de Mensenrechten een Illusie?"
"Dag 270: Hoe kunnen Mensenrechten bestaan als ze niet in Mij Bestaan?"
"Dag 271: Hoe kunnen Mensenrechten bestaan wanneer Politiek en Economie Gescheiden zijn?"
"Dag 272: Bestaat Politiek wel in Afscheiding van Economie?"
"Dag 273: De Uitvoering van de Mensenrechten is volgens de Wetten van de Natuur"
"Dag 274: Er is geen Krijgen zonder Geven"
"Dag 275: Waarom zien we 'rechten' en 'plichten' als 'beloning' en 'straf'?"
"Dag 276: Wie verantwoordelijkheid neemt voor Het Leven LEEFT de Mensenrechten"
"Dag 277: Rechten voor de Gehersenspoelden"
"Dag 278: Is Vrijheid van Meningsuiting een Basisrecht?"
"Dag 279: Is Vrijheid van Meningsuiting wel een 'Recht' als ik niet begrijp waar mijn Mening vandaan   Komt?"
 "Dag 280: Wil je Rechten, dan moet je Betalen!"
 "Dag 281: Bestaat 'Rechtvaardigheid' wanneer je 'Rechten' bepaald worden door Geld?"
 "Dag 282: Het Recht om Arm te zijn en te Sterven, Dat heb je!"
 "Dag 283: Hoe Dragen Mensenrechten Organisaties bij tot de Schending van de Mensenrechten?"
 "Dag 284: De Mensenrechten Organisaties zijn Marjonetten van onze Onwetendheid"
 "Dag 285: Mensenrechten Organisaties Vechten tegen de Bierkaai"
"Dag 286: Is 'Onderwijs voor Iedereen' een Schijn-Mensenrecht?"
"Dag 287: De Leugen van het 'Recht op Onderwijs'"
"Dag 288: Elimineert Onderwijs werkelijk Armoede?"


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd niet in te zien dat de zogezegde 'liefde' die ouders 'kopen' voor hun kinderen in de vorm van consumptieproducten - in wezen het tegenovergestelde is van ware liefde, omdat ouders totaal niet stil staan bij of geven om het feit dat dat consumptiesysteem de realiteit langzaam maar zeker kapot maakt, en dat ze dus de toekomst van hun kinderen en kleinkinderen op deze aarde aan het verpesten zijn

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat wanneer ouders zeggen of geloven dat ze cadeaus en spullen en snoep en 'feelgood'-producten kopen voor hun kinderen omdat ze 'van hen houden', dat dat een leugen is --- omdat ouders enkel willen dat hun kind zich 'goed voelt', zonder stil te staan bij de consequenties van dat 'goede gevoel', waar dat gevoel vandaan komt, hoe het geproduceerd wordt in het lichaam en wat de gevolgen zijn zowel op lichamelijk vlak als op vlak van de omgeving en de wereld - en dat, als ouders werkelijk zouden houden van hun kinderen, dan zouden ze tenminste de realiteit onderzoeken, om inzicht te hebben in wat de impact en de gevolgen zullen zijn van hun gedrag/expressie tegenover hun kinderen, om op elke manier te doen wat het beste is voor de kinderen op lange termijn, hetgeen niet noodzakelijk te maken heeft met een 'gevoel'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat ouders enkel geven om het GEVOEL in hun kinderen - waarin ze hun kinderen een 'goed gevoel' willen geven om te tonen dat ze van hen 'houden', tegenover een 'slecht gevoel' wanneer ze hun kind willen 'straffen' --- en dat ze dus niet werkelijk geven om het kind als een fysiek levend wezen, omdat ze, in het inspelen op de 'gevoelens' van het kind, geen rekening houden met wie het kind is in en als zichzelf of wat het kind werkelijk nodig heeft, omdat 'gevoelens' altijd meer te maken hebben met wat de ouder wil en wie de ouder is in en als zichzelf --- waarin de ouder zich in feite meer bezig houdt met het verlangen om zich zelf goed te voelen, en daarin het kind zijn 'gevoelens' te gebruiken, en opzettelijk 'gevoelens' te creëren en voeden in het kind, omdat dat de manier is waarop de ouder zelf gebruikt en gebrainwashed is door zijn eigen ouders, om in 'relatie' te staan met anderen op basis van en door middel van 'gevoelens' --- in de plaats van in te zien dat er in die 'gevoelens' nooit wordt stilgestaan bij wat eigenlijk het beste zou zijn voor het kind

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat ouders hun kinderen vergiftigen door hen op te voeden op basis van 'gevoelens' --- en wanneer ouders hun 'gevoelens' volgen en vertrouwen in het opvoeden van hun kind - omdat ze dan beslissingen maken waar zij zich zelf 'goed' bij voelen, zonder enig werkelijk inzicht te hebben in de consequenties van die beslissing en zonder in te zien hoe hun 'gevoelens' vaak afkomstig zijn van een 'media-brainwashing', geïnduceerd door bedrijven die via reclame en Hollywood hun producten aan de man proberen te brengen, door middel van het creëren van en inspelen op mensen hun GEVOELENS, en dat die bedrijven, die met andere woorden op impliciete wijze het hele ontwikkelingsproces van het kind in handen hebben door middel van hoe ze de gevoelens van ouders bespelen en beïnvloeden, niet de belangen van kinderen ter harte dragen, maar altijd eerst waarde hechten aan de WINST die zij zullen maken met het verkopen van hun producten

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien hoe bedrijven, net als ouders, SUIKER gebruiken om mensen 'zoet te houden', om mensen verslaafd te maken aan hun producten - net zoals ouders suiker gebruiken om een afhankelijkheids relatie te creëren in hun kind tegenover hen --- en dat de consequenties daarvan zijn dat er zeer veel ziektes ontstaan in de mens door een voeding die compleet gedepriveerd is van werkelijke voedingsstoffen, terwijl de bedrijven een beeld van zichzelf proberen voor te stellen dat ze 'van ons houden' en 'het beste met ons voorhebben' --- en dat dat precies is wat ouders ook doen met hun kinderen, ze zoeken middelen, zoals SUIKER en ANGST om het kind te manipuleren en bespelen zodat het al wat de ouder hen 'verkoopt' in de vorm van kennis en informatie, regels, geloofsystemen, etc, zal 'kopen', onder het mom van 'het is voor je bestwil' en 'ik doe het omdat ik van je houdt'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat ouders een verdraaid beeld aanleren aan kinderen van wat 'liefde' is door 'liefde' te associeren met een GEVOEL - waardoor ze kinderen aanleren dat 'liefde' gelijk staat aan egoïsme, omdat ze dus enkel 'liefde' kunnen ervaren wanneer zij zich in zichzelf goed kunnen voelen, wanneer ze bepaalde dingen kunnen 'hebben' en 'krijgen', die ze van thuis uit hebben leren associeren met een 'goed gevoel' --- en dat dat de oorzaak is waarom de wereld een hel is voor zoveel mensen, en waarom mensen zich niet bezig houden met de fysieke realiteit en met wat werkelijk nodig is om een wereld te creëren die het beste is voor allen, omdat iedereen zich, net als hun ouders, verschuilt achter een beeld van 'ik houdt van de wereld' en 'ik geef om de wereld' maar tegelijkertijd die 'liefde' enkel vertaalt naar een persoonlijk GEVOEL dat op geen enkele praktische manier betere levensomstandigheden creëert voor/in de wereld

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat de oorzaak waarom de mensenrechten niet praktisch uitgevoerd worden in deze wereld is omdat ouders de 'liefde' die ze zogezegd hebben voor hun kinderen definieren in en als een persoonlijk GEVOEL --- maar niet op een praktische manier laten zien of bewijzen - omdat ze, door te vertrouwen op het GEVOEL, allerlei beslissingen nemen die op lange termijn niet het beste zijn voor het kind, maar ze doen het omdat ze het kind gewoon even rustig of gehoorzaam willen maken zodat zij zich zelf even goed kunnen voelen --- en dat kinderen zo leren om zelf op die manier met hun omgeving om te gaan, namelijk om te zeggen dat ze 'liefhebben' en dat ze 'geven om het leven', maar die 'liefde' nooit op een echte, zichtbare en praktische manier om te zetten in de fysieke werkelijkheid zoals in een gelijk geld kapitalisme systeem dat gelijk geeft om al het leven op aarde, omdat die 'liefde' altijd enkel beperkt blijft tot een persoonlijk GEVOEL


Wordt vervolgd in Dag 292

Dag 288: Elimineert Onderwijs werkelijk Armoede?

Deze blog is een verderzetting van "Dag 286: Is 'Onderwijs voor Iedereen' een Schijn-Mensenrecht?" en "Dag 287: De Leugen van het 'Recht op Onderwijs'" en maakt deel uit van een Blog-Serie die handelt over het Onderzoeken en herdefinieren van de Mensenrechten - in functie van de Gelijk Leven Stichting die als Doel heeft een Samen-Leving te creëren op aarde waarin de Mensenrechten GELEEFD worden in en als onze dagelijkse Realiteit.

Voor Context, zie:
"Dag 267: Mensenrechten en de Gelijk Leven Stichting"
"Dag 268: Een rECHTzetting van de MensenrECHTen"
"Dag 269: Zijn de Mensenrechten een Illusie?"
"Dag 270: Hoe kunnen Mensenrechten bestaan als ze niet in Mij Bestaan?"
"Dag 271: Hoe kunnen Mensenrechten bestaan wanneer Politiek en Economie Gescheiden zijn?"
"Dag 272: Bestaat Politiek wel in Afscheiding van Economie?"
"Dag 273: De Uitvoering van de Mensenrechten is volgens de Wetten van de Natuur"
"Dag 274: Er is geen Krijgen zonder Geven"
"Dag 275: Waarom zien we 'rechten' en 'plichten' als 'beloning' en 'straf'?"
"Dag 276: Wie verantwoordelijkheid neemt voor Het Leven LEEFT de Mensenrechten"
"Dag 277: Rechten voor de Gehersenspoelden"
"Dag 278: Is Vrijheid van Meningsuiting een Basisrecht?"
"Dag 279: Is Vrijheid van Meningsuiting wel een 'Recht' als ik niet begrijp waar mijn Mening vandaan   Komt?"
 "Dag 280: Wil je Rechten, dan moet je Betalen!"
 "Dag 281: Bestaat 'Rechtvaardigheid' wanneer je 'Rechten' bepaald worden door Geld?"
 "Dag 282: Het Recht om Arm te zijn en te Sterven, Dat heb je!"
 "Dag 283: Hoe Dragen Mensenrechten Organisaties bij tot de Schending van de Mensenrechten?"
 "Dag 284: De Mensenrechten Organisaties zijn Marjonetten van onze Onwetendheid"
 "Dag 285: Mensenrechten Organisaties Vechten tegen de Bierkaai"



ik besef en realiseer mij dat het 'recht op onderwijs' misbruikt is in deze wereld door het recht op onderwijs als enige recht te eren en dan te zeggen dat 'als je onderwijs hebt, kan je voor de rest zelf zorgen' --- zodat de globale politiek zijn handen kan schoonwassen van hun verantwoordelijkheid tegenover het waarmaken van de materiele mensenrechten van elk individu en zodat de welvaartslanden in deze wereld zich gerust kunnen voelen, omdat ze GELOVEN dat alles nu in de handen ligt van de mensen  in de derdewereld-landen om zichzelf uit hun situatie van armoede, deprivatie en lijden te halen, omdat ze 'onderwijs' hebben --- en dat de grote politieke en economische instanties opzettelijk nooit hebben uitgelegd aan mensen hoe het economische systeem echt werkt en hoe er geen gelijkheid bestaat in de kansen die mensen krijgen om 'rijk' en 'successvol' te worden - en dat het al dan niet hebben van een diploma compleet irrelevant is wanneer je in een land leeft dat amper een economische markt heeft en dat zo goed als volledig gebruikt wordt door de 'grote spelers' in de wereld als 'melkkoe' zodat zij hun producten aan lage prijzen kunnen produceren en kunnen verkopen in de eerstewereldlanden


ik besef en realiseer mij dat als het werkelijk zo zou zijn dat 'het hebben van een diploma' gelijk staat aan 'rijke en successvol worden', dat de rijke mensen in deze wereld dan volledig geneukt zijn --- omdat hun rijkdom bestaat op de voorwaarde dat er meer armen zijn in deze wereld die aan zeer lage lonen de producten produceren en in fabrieken werken die de eerstewereld-landen voorzien met hun goedkope spullen en hun 'consumptiemaatschappij' --- en dat, als die armen dus plots allemaal rijk en successvol zouden worden omdat ze nu een diploma hebben, dan stort de hele economie in elkaar omdat er dan niemand meer uitgebuit zal kunnen worden

maar ik besef en realiseer mij dat het idee dat 'het hebben van een diploma' gelijk staat aan 'rijke en successvol worden' een leugen is die de realiteit verbergt waarin bepaalde landen opzettelijk economisch onderdrukt wordt, zodat mensen die daar wonen zo goed als geen schijn van kans krijgen om werkelijk zichzelf recht te trekken uit het slijk en een successvol leven op te bouwen --- omdat, opdat wij hier rijk en welvaardig kunnen leven, met onze levensproducten aan zeer lage prijzen, is het noodzakelijk dat de landen waar al de grondstoffen en de arbeid vandaan komt uitgebuit en onderdrukt worden - omdat, als die landen een gelijke speler zouden worden op de economische markt, door bijvoorbeeld hun grondstoffen en bedrijven te nationaliseren, dan zouden wij een zeer groot risico lopen om een 'derdewereld-land' te worden, omdat de prijzen van zeer veel van onze producten die wij als vanzelfsprekend zijn gaan aannemen in onze levensstijl plots de hoogte zouden ingaan en de meeste mensen in onze maatschappij dus niet meer zouden kunnen betalen voor hun levensonderhoud --- hetgeen dus betekent dat erop wordt gerekend dat bepaalde landen altijd een inferieure positie zullen aannemen in de economische markt, hetgeen impliceert dat het algemeen stilzwijgend aanvaard wordt dat alle mensen in die landen altijd een inferieur bestaan zullen leiden

ik besef en realiseer mij dat het 'recht op onderwijs' in de huidige wereldpolitiek gebruikt wordt om de aandacht af te leiden van wat echt belangrijk is --- omdat wij mensen 'allergisch' zijn aan 'delen', en als we werkelijk de materiele basisrechten van elk individu zouden eren, dan zouden we veel moeten opgeven en delen wat we hebben --- terwijl, in de huidige economische/politieke arena waar 'winst' voorop staat wordt er geen waarde gehecht aan de 'mensenrechten' en hebben ze het slim bekeken om enkel het 'recht op onderwijs' min of meer uit te voeren in alle landen, en dan iedereen ervan te overtuigen dat nu alles opgelost is omdat we ze 'diploma's' hebben gegeven, zodat we ons weer gerechtvaardigd voelen in ons economisch beleid van uitbuiting, onderdrukking, ongelijkheid en misbruik en zodat geen mens meer in opspraak zal komen in verband met het lijden dat we dagelijks zien in de wereld --- en dat de 'mensenrechten' nooit echt geweest zijn in deze realiteit, maar altijd een politieke strategie geweest is om mensen koest te houden, en om de macht en rijkdom in de handen van specifieke individuen te houden en ervoor te zorgen dat alle mensen in de wereld de wereld zoals ze nu is aanvaarden en toestaan te bestaan

ik stel mezelf tot doel om aan te tonen dat het 'recht op onderwijs' enkel echt kan zijn wanneer mensen al fysieke en materiele ondersteuning krijgen van het systeem en de omgeving waar ze in geboren worden, en dat, als dat niet het geval is, dan is dat 'onderwijs', net als godsdienst, louter een 'brainwashing' techniek om ervoor te zorgen dat mensen zich geen vragen beginnen te stellen bij hun economische situatie in deze wereld en bij hoe het wereld-systeem eigenlijk niet in hun voordeel bestaat en hen enkel gebruikt als slaven - en dat 'onderwijs' ook enkel bruikbaar is voor mensen wanneer ze de kennis en informatie die ze krijgen over de wereld ook daadwerkelijk kunnen toepassen en wanneer ze dus de middelen hebben  om die kennis toe te passen, en dat dat 'onderwijs' dus in wezen een zieke grap is voor mensen die in een economisch systeem/omgeving bestaan waarin hun enige optie om geld te verdienen om te overleven en te zorgen voor hun familie, is wanneer ze 12 uur per dag aan een hongerloon werken in een fabriek, in ongezonde omstandigheden --- en dat wij hier in de welvaartslanden onszelf zwaar voor de gek houden wanneer we onszelf ervan proberen te overtuigen dat als die mensen ginder een 'diploma' kunnen behalen dat ze dan hun leven in hun eigen handen kunnen nemen en dat dat 'diploma' dan zogezegd gelijk staat aan 'vrijheid', terwijl het systeem waarin ze leven er tegelijkertijd alles aan doet om hen in een slaafse positie te houden omdat wij hen nodig hebben om onze goedkope producten te maken aan lage lonen, hetgeen impliceert dat wij opzettelijk de realiteit negeren dat zelfs het 'onderwijs' dat wij hen 'uit de goedheid van ons hart' verschaffen ook enkel bestaat met als enige doel om hen te onderdrukken, omdat, wanneer we moeten kiezen tussen 'wat het beste is voor Allen' of 'wat het beste is voor mezelf', kiezen we voor Onszelf

ik stel mezelf tot doel om aan te tonen dat het geloof van mensen in de eerstewereld-landen dat het geven van 'onderwijs' aan derdewereld-landen alle problemen zal oplossen, en dat het gebrek aan 'onderwijs' het grootste probleem is, aantoont hoe weinig zelfs de meest zogezegd 'intelligente' en 'beschaafde' en 'geëvolueerde' mensen werkelijk begrijpen van het economische systeem  waar ze zich in bevinden en dat het net zo lijkt te zijn dat mensen in landen met het meeste en het beste onderwijs ook het meest gebrainwashed zijn om het systeem waarin ze bestaan enkel te zien vanuit een voorgekauwd 'format' aan kennis en informatie dat ALTIJD bestaat als een rechtvaardiging voor hoe en waarom het huidige systeem bestaat in zijn huidige vorm, maar nooit in staat zijn om zelf stil te staan bij de dingen - omdat ze tegelijkertijd door het systeem gebrainwashed worden om enkel waarde te hechten aan hun eigenbelang, aan hun 'individualiteit', hun 'levensstijl' en hun 'imago' en dus nooit geïnteresseerd en gemotiveerd genoeg zullen zijn om werkelijk te kijken naar de wereld om zich heen, vragen te stellen en op onderzoek uit te gaan naar hoe alles nu ECHT in elkaar zit

ik stel mezelf tot doel om aan te tonen dat 'onderwijs' en het geven van 'onderwijs' aan kinderen in derdewereld-landen gebruikt wordt door eerstewereld-landen als een excuus om zich niet bezig te houden met het uitvoeren van de ECHTE mensenrechten, de fysieke en materiele mensenrechten die mensen daadwerkelijk broodnodig hebben --- waarin mensen duidelijk enkel op zoek zijn naar rechtvaardigingen en manieren om het huidige systeem te laten verder bestaan, omdat, als we de mensenrechten werkelijk zouden eren en dus daadwerkelijk zouden toepassen, dan zou het hele economische stelsel moeten veranderen

ik stel mezelf tot doel om aan te tonen dat mensen zich opzettelijk enkel concentreren op het aspect 'onderwijs' in het uitvoeren van de mensenrechten in deze wereld, en opzettelijk GELOVEN dat onderwijs het antwoord en de oplossing is tot het verminderen en elimineren van armoede --- omdat, als we zouden kijken naar het uitvoeren van de echte fysieke, materiele mensenrechten zoals onderdak, eten, proper water en medische ondersteuning, dan zouden we moeten inzien dat dat onmogelijk is omdat ons economische stelsel nu eenmaal niet ontworpen is om de mensenrechten te eren en te respecteren, hetgeen wil zeggen dat we de basis van het leven op aarde, het economische systeem, en dus onze hele levensstijl, zullen moeten veranderen, willen we werkelijk de mensenrechten uitvoeren en armoede en hongersnood en uitbuiting en misbruik elimineren --- en dat daarin het probleem ligt, omdat mensen niet willen veranderen, en dus duidelijk eerder een systeem van misbruik toestaan te bestaan dan zichzelf en hun levenswijzen te veranderen

Dag 185: Controle en Vertrouwen hergedefinieerd

Dit is een verderzetting van "Dag 183: Wat als ik een Fout maak?!!"
en "Dag 184: Angst om te Falen als Zelf-Sabotage in het proces van Zelf-Realisatie"


Twee aspecten die uit mijn zelf-vergeving kwamen in verband met de angst om te falen als de angst van de toekomst en van verandering, waren de woorden 'controle' en 'vertrouwen' - daarom zal ik in deze blog-post deze woorden verder bekijken, ontleden en herdefinieren tot Levende Woorden in eenheid en gelijkheid met wie ik werkelijk ben als wat het beste is voor Al het Leven.


'Controle'

wanneer en als ik toekomstprojecties zie opkomen in mijn geest waarin ik mij de uitkomst van mijn beslissing in het moment inbeeld om het gevoel van 'controle' te creëren in mezelf, dan stop ik en ik adem, en ik besef dat ik in en als toekomstbeelden in wezen mijn controle aan het weggeven ben aan de geest als gevoelens en emoties als een eindeloze herhaling van het verleden in en als angst van verandering

hierin stel ik mij tot doel om te bestaan in en als de levende expressie van zelf-controle in en als de consistente, constante en stabiele applicatie en ervaring van ADEMHALING in en als elk moment als wie ik werkelijk ben

hierin sta ik mezelf niet toe te zoeken naar de ervaring van 'controle' in toekomstbeelden als het mezelf 'voorbereiden op de toekomst' en het willen 'voorspellen van de toekomst' in mijn geest omdat ik besef dat dit de illusie is van 'controle' die enkel bestaat in en als het verlangen van de geest om mezelf als een PERSOONLIJKHEID/EGO in stand te blijven houden door ervoor te willen zorgen dat ik in elke situatie WEET hoe ik moet/zal REAGEREN -- en hierin besef ik dat deze ervaring van CONTROLE een illusie is omdat het in wezen de ANGST is van de persoonlijkheid die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf om 'uiteen te vallen' en dus 'niet meer te bestaan

hierin stel ik mij tot doel om te staan/bestaan in en als de levende definitie van 'controle' als het ZIJN van en STAAN in en als wie ik werkelijk ben als ongedefinieerdheid - als de moed en het lef om in elk moment elke persoonlijkheid in mezelf onvoorwaardelijk los te laten, en daarin mezelf te realiseren als wie ik werkelijk ben als onvoorwaardelijke zelf-expressie in en als het fysieke lichaam


'vertrouwen'

ik stel mij tot doel om 'vertrouwen' te leven als de praktische, echte, fysieke werkelijkheid/expressie van mezelf in en als elk moment van ademhaling - door in te zien dat ik mijn gevoelens in en als 'datgene wat vertrouwd aanvoelt' niet kan vertrouwen, omdat die gevoelens voorgeprogrammeerd zijn in en als het systeem/programma van de menselijke geest als het systeem van overleving in en als voorgeprogrammeerde persoonlijkheden - als een systeem dat altijd op zoek is naar de verderzetting van specifieke patronen

hierin sta ik op in en als mezelf in en als het besef dat ik niet een systeem ben van patronen die moeten 'overleven' - ik ben het leven zelf in en als het moment HIER, in en als zelf-vertrouwen

ik besta in en als zelf-vertrouwen in het besef dat ik enkel de werkelijkheid zal zien en leren kennen als wat het werkelijk is, als wat echt is, wanneer ik besta in en als absoluut zelf-vertrouwen en mijn vertrouwen dus niet weggeef aan 'iets buiten mezelf', omdat ik inzie dat ik daarin mezelf enkel laat leiden/sturen door een 'kracht buiten mezelf' in en als 'blind vertrouwen'

hierin besef ik dat het verlangen om mij te laten sturen/leiden door een kracht buiten mezelf in en als 'blind vertrouwen', gebaseerd is op de ervaring van de voorgeprogrammeerde overlevingsangst in mezelf --- en dat ik hierin mezelf heb toegestaan mezelf te laten programmeren in en als persoonlijkheden door mijn omgeving - en aldus sta ik mezelf hierin niet toe te vertrouwen op de ervaring van overlevingsangst, maar te vertrouwen op de fysieke werkelijkheid als wat HIER is, en dus niet op persoonlijke innerlijke energetische ervaringen die gebaseerd zijn op PERSOONLIJKE geloofsystemen.

Hierin definieer ik 'vertrouwen' in en als de WERKELIJKHEID als wat echt, werkelijk, feitelijk HIER is in en als de fysieke feitelijke werkelijkheid, en ik besta in en als de levende expressie van 'vertrouwen' in en als de simpliciteit van ademhaling - en dus niet in en als persoonlijke gevoelens.

Ik definieer mezelf in en als het onvoorwaardelijke vertrouwen in mezelf - om te wandelen doorheen elk punt dat zich presenteert, om alles los te laten dat niet echt is als waar ik mezelf heb toegestaan mijn vertrouwen aan weg te geven - in en als het besef dat wie ik werkelijk ben in en als zelf-vertrouwen is datgene wat overblijft als de pure essentie van mezelf als het leven zelf, als datgene dat blijft bestaan tot in de eeuwigheid als waar ik met andere woorden werkelijk op kan vertrouwen, in en als het besef dat al wat vergankelijk is, niet betrouwbaar is, omdat het niet ECHT is

Dag 179: Een MEDIA die het beste is voor Allen

Dit is een verderzetting van
"Dag 175: De Media in een Relatie"
  "Dag 176: Media-brainwashing en Relaties"
 "Dag 177: Hoe programmeert de MEDIA Machteloosheid in de vorm van LIEFDE?"
"Dag 178: MEDIA-gestuurde Seksualiteit in een Relatie"


ik stel mezelf tot doel om de voorgeprogrammeerde 'relatie-patronen' als wat ik geleerd heb van de media als machteloosheid in de vorm van 'liefde' af te werpen en mezelf toe te wijden aan het creëren van relatie-patronen die het beste zijn voor al het leven op aarde door verantwoordelijkheid te nemen voor mezelf als een levend wezen op aarde - door één en gelijk te staan met de media in deze wereld en het vorm te geven en te sturen in eenheid en gelijkheid met mezelf als het zelf-directieve principe van het leven zelf

ik stel mij tot doel om verantwoordelijkheid te nemen voor de relaties die ik creëer met mensen in mijn wereld -- door de voorgeprogrammeerde patronen van 'liefde', machteloosheid, hoop en wanhoop te breken en te stoppen - en hierin de media geen macht te geven over mezelf als het leven zelf --- door in te zien dat de 'media' in en als de menselijke samenleving een programma is dat opzettelijk gecreëerd geweest is en toegestaan is te bestaan door de mensheid om te dienen als het ultieme zelf-rechtvaardigingsmiddel in en als het principe van 'twee of meer in mijn naam'

ik stel mij tot doel om alleen te bestaan in en als mezelf in het besef dat 'het nodig hebben van een relatie' een voorgeprogrammeerd idee is dat ik gekopieerd heb van de media -- hierin stel ik mezelf tot doel om eerst en vooral een relatie te creëren met mezelf en mezelf dus niet te laten sturen door het verlangen naar een relatie/seks, omdat ik besef en inzie dat dit verlangen als enige functie heeft om ervoor te zorgen dat ik mijn macht weggeef en dus compleet machteloos besta/sta in deze wereld en aldus nooit in staat zal zijn om deze wereld te veranderen tot een wereld die het beste is voor allen

wanneer en als het verlangen naar een relatie/seks opkomt in mezelf, dan stop ik en ik adem, en ik sta op in en als eenheid en gelijkheid met dit verlangen - in en als het besef dat dit een voorgeprogrammeerd verlangen is, en in en als het besef dat niets nodig heb om te bestaan

ik zie hierin in en ik besef dat relaties in deze wereld niets meer of minder zijn dan een construct dat mensen gebruiken om hun verantwoordelijkheid in weg te geven -- door hun macht weg te geven in en als de ervaring van 'liefde' en in en als het geloof dat 'liefde' meer is dan het leven

ik stel mij tot doel om de brainwashing van het geloof dat 'liefde' meer is dan het leven, en dat 'liefde' uberhaupt bestaat, te breken --- door op te staan in en als zelf-verantwoordelijkheid in het besef dat 'liefde' een voorgeprogrammeerd woord/ervaring is die ik geleerd heb van de televisie en de muziek-industrie --- hierin besef ik dat ik in mijn zoektoch en verlangen naar 'liefde' als 'meer', mezelf en de wereld heb verminderd door mijn macht/wezen weg te geven in en als een 'eindeloze' zoektocht en dat ik hierin nooit werkelijk heb geleefd

hierin stel ik mij tot doel om mezelf als het leven zelf een kans te geven om zich uit te drukken, om mezelf werkelijk te leren kennen -- door los te laten van het verlangen naar liefde in en als het besef dat ik in en als dit verlangen mezelf enkel verlies - en enkel 'verlies'/'minder' manifesteer door te verlangen naar 'winst'/'meer'

ik stel mij tot doel te breken met de voorgeprogrammeerde energetische polariteit van verlangen naar liefde en angst van verlies en op te staan in en als mezelf, in en als zelf-liefde --- en in en als het besef dat 'relaties' opzettelijke brainwashing zijn die gebaseerd is op ANGST, als de angst van de realiteit die families programmeren in hun kinderen als een rechtvaardiging voor het creëren van relaties

hierin stel ik mezelf tot doel om de angsten die ik heb laten programmeren in mezelf door mijn familie onder ogen te komen en te stoppen --- zodat ik in deze wereld kan bestaan als een zelf-verantwoordelijk wezen die in staat is om de wereld te sturen in en als verandering tot een wereld die het beste is voor allen

Dag 177: Hoe programmeert de MEDIA Machteloosheid in de vorm van LIEFDE?

Dit is een verderzetting van "Dag 176: Media-brainwashing en Relaties" - waarin ik gekeken heb naar hoe ik de media heb laten bepalen 'wie ik ben' als mijn expressie van 'vrouw' in deze wereld en als mijn definitie van 'een relatie met een man' -- en waarin ik dit construct uiteengehaald heb door zelf-vergeving toe te passen.

in deze blog-post kijk ik naar het aspect van hoe 'liefde' en voornamelijk de eigenschap van 'hals over kop verliefd worden' die gepromoot wordt/werd in de media als een fantastische, geweldige en 'magische' ervaring en naar hoe ik mezelf hierdoor heb laten beïnvloeden/programmeren in de relaties die ik heb gecreëerd met mensen in mijn wereld --- waarin ik bestond in en als het personage van 'hals over kop verliefd' in en als een ervaring van totale machteloosheid tegenover de ervaring van 'liefde' die ik ervoer voor mijn partner en waarin ik deze ervaring van 'machteloosheid'/radeloosheid/wanhoop/hoop in en als 'liefde' heb aanvaard als 'wie ik ben' en als de realiteit van wat 'een relatie' is of zou moeten zijn.


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te geloven in 'liefde' als een overweldigende ervaring die mij kan doen 'zweven' en 'de controle kan doen verliezen' - door mezelf te hebben geïdentificeert met hoe 'liefde' gepresenteerd/gepromoot werd door/in de Media

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mijn vertrouwen te plaatsen in de media als televisie, muziek en magazines - en daarin mezelf te hebben laten programmeren in en als het geloof dat een relatie tussen een man en een vrouw gedefinieerd is in en als de ervaring van 'liefde' --- als een 'overweldigende' energetische ervaring waarin mensen 'zichzelf verliezen'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te hebben geïdentificeert met hoe 'liefde' door de media verpakt/gepresenteerd/gedefinieerd werd als een obsessie - als schijnbaar iets 'waar je niet zonder mee kan leven', iets waarin je je partner 'nodig hebt' en 'niet zonder elkaar kan leven' -- en daarin mezelf te hebben toegestaan relaties te creëren met mannen waarin ik automatisch geloofde dat wij 'gemaakt zijn voor elkaar' en 'elkaar nodig hebben om te bestaan' in en als de ervaring van 'liefde' als 'verbondenheid' en langs de andere kant de ervaring van angst om hem te verliezen, hopeloosheid, machteloosheid en wanhoop - zonder ooit te hebben ingezien waar deze ervaring en geloofsystemen vandaan komen en dus nooit te hebben beseft dat ik het concept en de ervaring van 'liefde' heb gekopieerd van de Media

ik vergeef mezelf dat ik het geloof  dat 'liefde' groter/meer is dan het leven, als een 'magische' ervaring die ik MOET ervaren in mijn leven heb toegestaan te bestaan in mezelf door mezelf te hebben laten programmeren door muziek en films waarin 'liefde' op die manier gepromoot werd in en als 'relaties'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat alles van wat ik geloof en ervaar in verband met het concept 'liefde', van de media komt als wat ik gezien en gehoord heb in films en muziek --- en dat ik, in en als de menselijke geest als een programmeerbaar systeem van gedachten, gevoelens en emoties, mezelf hierin heb laten programmeren door blindelings en automatisch de woorden die ik hoorde en de beelden die ik zag in muziek en films te integreren in mezelf als 'wie ik ben' in en als 'mijn identiteit'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd 'een relatie tussen een man en een vrouw' te definieren in en als het woord 'liefde' en de energetische ervaring van 'liefde' - op basis van allerlei betekenissen als woorden die ik heb gekopieerd van de media in verband met 'liefde' - zoals 'ik kan niet leven zonder jou', 'jij bent de ware', 'jij bent mijn ster/maan/zon', 'we zijn gemaakt voor elkaar', 'zielsverwanten', 'we staan in de sterren geschreven', wij horen bij elkaar', 'ik heb je nodig/verlaat me niet', 'wat is het leven zonder liefde', 'iedereen heeft liefde nodig', 'je hebt niet geleefd als je niet hebt liefgehad', ik zou mijn leven voor je geven', ...

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te geloven dat 'liefde' meer/groter is dan het leven - en dat ik dus mijn leven zou moeten geven voor/aan liefde en aan de zoektocht naar de ervaring van 'liefde' --- in de plaats van in te zien dat ik hierin mijn leven/mezelf heb verspilt aan een constante zoektocht naar een energie die schijnbaar 'meer'/'beter' is dan mezelf op basis van voorgeprogrammeerde geloofsystemen, en dat ik daarin mijn macht compleet heb weggegeven aan het wereld-systeem door niet HIER te bestaan in en als zelf-macht

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb gedefinieerd in en als de ervaring van 'liefde' in mezelf - en dat ik mezelf heb toegestaan deze ervaring nooit te hebben onderzocht door blindelings dit concept van 'liefde' te hebben aanvaard als hoe het aan mij gepresenteerd werd door de media en mijn omgeving

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd op zoek te zijn naar mijn 'zielsverwant' zodat ik de 'ultieme liefde' kan ervaren, en nooit te hebben ingezien dat deze zoektocht/verlangen voorgeprogrammeerd is als wat ik gekopieerd heb van de media als films en muziek, waarin ik het concept van 'zielsverwantschap' heb geleerd en geïntegreerd in mezelf en heb aanvaard als 'de realiteit' --- in de plaats van in te zien dat 'zielsverwantschap' een uitvinding is van de media als de menselijke geest die op zoek is naar de 'ultieme/hoogste energie', als een woord dat opzettelijk geprogrammeerd wordt in het menselijk brein, om de mens op een zoektocht te plaatsen naar 'dat missende deel', zodat de mens zal bestaan in en als absolute machteloosheid in deze wereld en dus nooit zal opstaan en verantwoordelijkheid zal nemen voor het wereld-systeem

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd niet in te zien dat 'liefde' als wat gepromoot wordt door de media, de mens enkel programmeert in en als de ervaring van machteloosheid in zichzelf door te geloven dat hij nog iets/iemand nodig heeft om werkelijk ten volle te bestaan en dus in zichzelf niet compleet, machtig, krachtig en 'echt' is en dus ook de macht niet heeft om op te staan in deze wereld en verantwoordelijkheid te nemen voor het wereld-systeem

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd niet in te zien en te beseffen dat 'liefde' niet 'echt' is omdat het een woord/concept is dat ik geleerd heb door naar televisie te kijken en naar muziek te luisteren

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd niet in te zien dat de ervaring die ik heb verbonden met het woord 'liefde', als een hoge energetische ervaring in mezelf, enkel in mezelf bestaat als wat ik heb gecreëerd op basis van voorgeprogrammeerde BETEKENISSEN die ik heb geassocieerd met het woord 'liefde'

ik vergeef mezelf dat ik 'liefde' heb toegestaan en geaccepteerd te bestaan in de realiteit als een opzettelijke hersenspoeling van de mens door middel van de MEDIA -- waarin kinderen leren om, in de plaats van op zichzelf te vertrouwen en zichzelf te respecteren en zelf-ondersteuning en zelf-intimiteit te ontwikkelen, hun vertrouwen, macht en kracht weg te geven in en als de zoektocht naar een ervaring

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd niet in te zien dat het geloof dat 'liefde' echt is, het resultaat is van een opzettelijke negatie en ontkenning van hoe de realiteit werkelijk in elkaar zit en van hoe kinderen opzettelijk geprogrammeerd worden door de media en hun omgeving om te GELOVEN in 'liefde', op basis van allerlei betekenissen die toegeschreven worden aan 'liefde', waarin ze uiteindelijk opgroeien tot volwassenen die hun voorgeprogrammeerde gedachten, gevoelens en emoties hebben aanvaard als 'echt' en 'wie ze zijn' zonder enig gewaarzijn of inzicht in waar die gedachten, gevoelens en emoties vandaan komen en hoe ze gecreëerd zijn

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd het woord 'liefde' te definieren in en als 'het nodig hebben van een ander'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd het woord 'liefde' te definieren in en als de ervaring van afhankelijkheid als machteloosheid

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van het woord 'liefde' door het woord 'liefde' te definieren in en als de ervaring van verlangen in en als het geloof dat ik 'iemand NODIG heb om te bestaan'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te laten programmeren/hersenspoelen door de media in en als het geloof dat ik 'iemand nodig heb om te bestaan' in en als de ervaring van 'liefde'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en geaccepteerd mezelf te laten programmeren in en als het geloof dat ik niet 'goed genoeg' ben als wie ik ben als alleen in en als mezelf en dat ik 'liefde' nodig heb in mijn leven, in en als een 'relatie'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als het verlangen naar de ervaring van 'liefde' -- door die ervaring van mezelf te hebben afgescheiden door 'liefde' te definieren in en als 'een relatie', op basis van wat ik zag/hoorde op televisie en in muziek

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mijn vertrouwen te plaatsen in de media en mijn omgeving en daarin te geloven dat alles dat mij verteld/gepresenteerd wordt als woorden en beelden door mijn omgeving/de media 'echt' is

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te verliezen in de illusie van 'liefde', door in een relatie mijn geloofsystemen en ervaringen in verband met 'liefde' in en als de relatie te projecteren op mijn partner - en daarin mijn partner te gebruiken om mijn geloof en ervaring van 'liefde' te bevestigen en valideren en dus te kunnen bestaan in en als het geloof dat die ervaring van 'liefde' en het geloof dat 'wij samen horen', dat wij 'gemaakt zijn voor elkaar' en 'zielsverwanten zijn' in mezelf 'echt is' --- in de plaats van verantwoordelijkheid te nemen voor wat IK heb toegestaan te bestaan in mezelf als een illusoire realiteit van voorgeprogrammeerde gedachten, gevoelens en emoties die enkel 'echt' zijn/aanvoelen voor MIJ, maar in wezen niets te maken hebben met de realiteit die HIER is

Dag 176: Media-brainwashing en Relaties

Dit is een verderzetting van "Dag 175: De Media en een Relatie"

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te laten programmeren door de media in en als hoe ik 'vrouwen' en 'vrouwelijkheid' definieer

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te laten programmeren door de media in en als het definieren van 'vrouwen' als beelden die in vergelijking met elkaar staan

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als het vergelijken van mijn uiterlijk met het uiterlijk van andere vrouwen -- door mezelf te definieren in en als de beelden die ik zag in de media als hoe 'de vrouw' werd voorgesteld

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren als 'vrouw' op basis van de definities die gegeven werden aan dit woord door de media - in en als 'hoe 'de vrouw' zich moet gedragen en eruit moet zien', in functie van het 'aantrekkelijk zijn voor mannen' en dus het creëren van een relatie met een man

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te laten programmeren door de media in en als het verlangen om een relatie te hebben met een man - op basis van de beelden die ik heb gezien van 'koppels' op televisie en in magazines, als hoe 'relaties' voorgesteld worden door de media

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te verlangen om een relatie te 'hebben' als het beeld dat ik zag op televisie en in magazines -- door mezelf in en als de geest te hebben laten programmeren door beelden en woorden

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd de beelden die ik zag op televisie in mijn geest te programmeren en te projecteren door erop te reageren met gevoelens en emoties - en daarin mezelf te identificeren met de beelden die ik zag --- waarin ik mezelf heb toegestaan te geloven dat ik als het fysieke lichaam als zelf-expressie 'niet goed genoeg' ben en dat ik er moet uitzien als en dat mijn leven er moet uitzien als wat ik zag op televisie en in magazines

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de beelden die ik zag op televisie van 'koppels' als 'relaties tussen man en vrouw' door erop te reageren met verlangen/opwinding --- als een voorgeprogrammeerde reactie die gestuurd werd door hoe dat beeld van 'relaties' in/op televisie en in magazines werd gepresenteerd als 'positief' en 'goed' en 'juist'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd het beeld van 'een relatie' als hoe het gepresenteerd werd in de media te beoordelen/definieren als 'goed' en 'positief' en 'juist' -- en niet in te zien dat dit voorgeprogrammeerde beoordelingen/definities zijn die ik in mezelf heb laten programmeren door de media en mijn omgeving

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd een verlangen te verbinden met het beeld van 'een koppel' dat ik zag in de media en in mijn omgeving door het te beoordelen als 'positief' als een voorgeprogrammeerde beoordeling

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd werkelijk te geloven dat ik 'niet goed genoeg' ben als wie ik ben als een fysieke natuurlijke expressie die alleen bestaat op/als zichzelf -- door mezelf te hebben laten programmeren door de media en mijn omgeving in en als het verlangen naar een relatie, als wat mij voorgeschoteld werd als 'positief' en 'goed'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te laten programmeren in en als het geloof dat als ik alleen ben en dus geen relatie heb, dat ik dan 'niet echt besta' - omdat ik dan niet voldoe aan het beeld van 'een relatie' en 'een koppel' dat mij werd gepresenteerd door de media als 'positief' en 'goed' --- door mezelf te hebben toegestaan mezelf te laten programmeren door de media in en als beelden en woorden

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd relaties te creëren op basis van het geloof dat ik een relatie MOET 'hebben' met een man om 'compleet', 'volledig' en 'echt' te zijn

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als het geloof dat ik neit 'echt' ben en dat ik niet echt besta als ik geen relatie heb met een man --- in de plaats van in te zien dat ik in en als dat geloof  en in en als het verlangen naar een relatie nooit echt bestaan heb, omdat ik een voorgeprogrammeerde machine was die handelde op basis van voorgeprogrammeerde gedachten, gevoelens en emoties - en in de plaats van mezelf te erkennen als HET BESTAAN in en als mezelf, ongedefinieerd als wat werkelijk ECHT is

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te bestaan in en als een voorgeprogrammeerde machine van gedachten, gevoelens en emoties, in en als geloofsystemen over 'wat het leven is' en 'wie ik ben' als 'mens' --- en daarin mezelf als het leven zelf als wat ECHT is te hebben onderdrukt, door nooit te hebben ingezien dat het concept van 'een relatie' als een beeld en de ervaring van 'verlangen' als 'positieve gevoelens' een programma is dat ik heb aanvaard als 'de realiteit', door mezelf te hebben toegestaan te bestaan in en als de menselijke geest als een programma van beelden en woorden,  in de plaats van in elk moment te bestaan in en als mezelf als wie ik werkelijk ben als het leven/het bestaan zelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd niet in te zien dat dat wat ECHT is, bestaat onvoorwaardelijk, en heeft geen geloofsystemen nodig om te bestaan --- en dat het geloof dat als ik geen relatie heb dat ik dan 'niet besta' dus een illusie is - en dat wie ik werkelijk ben als ECHT, is HIER

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd een positieve energetische waarde/ervaring te verbinden met het woord 'relatie' en het beeld van 'een relatie'/'een koppel' als wat ik heb gezien in de media en in mijn omgeving --- en daarin te verlangen naar 'het hebben van een relatie' om die positieve gevoelens te kunnen ervaren als wat ik mezelf heb toegestaan te definieren als 'het leven' -- in de plaats van in te zien en te beseffen dat het maar energie is, en dat energie niet ECHT is, omdat het kortstondig/vluchtig is

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd de positieve energetische ervaring die ik heb verbonden met het beeld van 'een relatie' en het woord 'relatie' te definieren als 'het leven', en daarin te geloven dat ik niet echt leef/besta als ik geen relatie heb en als ik dus die energie niet kan ervaren --- in de plaats van in te zien en te beseffen dat die energie niet eens echt bestaat omdat het zal eindigen wanneer het fysieke lichaam sterft

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mijn leven/bestaan HIER te verspillen aan het verlangen/zoeken naar een energie die ik heb gedefinieerd als 'het leven', zonder ooit te hebben ingezien dat die energie niet echt bestaat en dus niet 'het leven' is omdat het niet eeuwig is, omdat het vluchtig/vergankelijk is, aangezien het zal eindigen/stoppen wanneer ik als het fysieke lichaam sterf --- in de plaats van werkelijk te bestaan als wie ik werkelijk ben als wat ECHT is, in en als de constantheid en stabiliteit van ademhaling, als 'simpelweg mezelf', als wat zal blijven bestaan tot in de eeuwigheid, fysieke lichaam of niet, of ik nu hier op aarde ben of in de 'hemel'/het hiernamaals - en hierin dus in te zien dat al wat te maken heeft met energie op basis van beelden en woorden, niet echt is en dus niet 'mezelf' is als het leven zelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd de consequenties in te zien van het volgen van energie en mezelf definieren in en als verlangens als energie - namelijk dat ik mezelf zal verliezen in een illusie en zal bestaan alsof het 'echt' is, en zal sterven met een ervaring van SPIJT omdat ik zal inzien dat al wat ik ooit heb gelooft over 'het leven' en 'wat echt is', een grote leugen geweest is - en dat ik wat echt is als het leven zelf heb verspilt/vergooit

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te laten programmeren in en als promiscuiteit door de media - door het geloof te hebben laten programmeren in mezelf dat ik een relatie MOET hebben om te 'bestaan' --- waarin ik alles in het werk stel, en mezelf daarin compleet compromitteer, om 'een man aan de haak te slaan', waarin ik mannen vrij spel geef om misbruik van mij te maken --- door automatisch mijn vertrouwen weg te geven aan elke man, die min of meer beantwoord aan het 'ideaalbeeld' van 'de man' als gepresenteerd door de media, die mij aandacht geeft en interesse in mij toont

ik vergeef mezelf dat ik mijn expressie tegenover mannen heb laten programmeren door mezelf te definieren in en als de beelden die ik zag op televisie van hoe een vrouw zich gedraagt tegenover een man en daarin een persoonlijkheid te hebben gecreëerd in mijn geest als een beeld van mezelf als een kopie van wat de expressie van vrouwen die ik zag op televisie, in functie van het verleiden van een man zodat ik een relatie kan hebben als het beeld dat ik zag op televisie --- in de plaats van in te zien dat het leven op aarde geen televisie-programma is, het is niet zomaar beelden - de beelden bestaan enkel in mijn geest als wat ik in mezelf heb laten programmeren - mannen en vrouwen als levende wezens zijn één en gelijk in en als hun bestaan op aarde

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te laten programmeren door televisie in en als het afscheiden van mezelf van de mannelijke expressie als het beeld dat ik zie met mijn ogen --- door te verwachten dat 'een man' zich op een bepaalde manier uitdrukt en er op een bepaalde manier uitziet, in tegenstelling tot mijn verwachtingen over hoe ik als 'vrouw' mezelf zou moeten uitdrukken en er zou moeten uitzien - als de voorgeprogrammeerde persoonlijkheden die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf als de geest als rolpatronen en verwachtingspatronen van 'mannen' en 'vrouwen' --- in de plaats van ECHT te zijn, als het leven zelf als zelf-eerlijkheid als zelf-expressie in het besef dat alle 'persoonlijkheden' en 'persoonlijkheidskenmerken' die ik heb toegeschreven aan 'mannen' en 'vrouwen' als beelden die ik zie met mijn ogen, een voorgeprogrammeerd programma zijn en dus niet het leven

Wordt vervolgd in Dag 177

Dag 175: De Media in een Relatie

Voor Context lees "Dag 165: Wat is een Relatie?"


Dag 166: Zoeken naar Hulp in een Relatie
Dag 167: Enkel ik kan mezelf Redden
Dag 168: Uit de Duisternis van Mezelf naar het Licht van de Relatie
Dag 169: Een Relatie als expressie van Eenheid en Gelijkheid
Dag 170: Seksualiteit en Seks in een Relatie
Dag 171: Wat is Seks?
Dag 172: Het Kameleon Personage in een Relatie
Dag 173: Kameleon Personage in een Relatie - Zelf-vergeving
Dag 174: Kameleon Personage in een Relatie - Zelf-Correctie


Hier kijken we naar de invloed van de Media als televisie, internet, magazines en reclame op de verschillende dimensies van een 'relatie', bijvoorbeeld partnerkeuze, seksuele expressie, verwachtingen van beide partners tegenover elkaar en de relatie, zelf-expressie/gedrag in de relatie en de definitie van 'wat een relatie is' die algemeen aanvaard wordt door de meerderheid van mensen in de samenleving.

 Een eerste punt waarin ik de media mij heb laten beinvloeden in hoe ik in een relatie sta is eerst een vooral het geloof dat ik 'een relatie nodig heb', en dat het 'verlangen naar een relatie' dus 'normaal' is - en dat bijgevolg manipulatieve spelletjes die ik speel om 'een man aan de haak te slaan' dus ook 'normaal' zijn, dat hoort zogezegd nu eenmaal bij het 'vrouw zijn' in deze maatschappij/wereld. De hele media wereld en hoe die 'vrouwen' presenteert, in en als eenzelfde format, met eenzelfde expressie, in en als de definitie van wat zogezegd 'vrouwelijk' is, draait namelijk rond het vooropstellen van een ideaalbeeld, als 'de ideale vrouw' (en 'de ideale man'), en hoe je je als vrouw het beste gedraagt om een man te behagen en om dus aantrekkelijk te zijn voor mannen, of althans voor de mannen die door de media gepresenteerd worden als 'de ideale man', in en als een voorgevormde definitie van wat 'mannelijkheid' is.

Dit op zich, het feit dat er een voorgevormd 'format' van 'gedrag'/'expressie' bestaat waar je als vrouw in zou moeten passen om 'een relatie' te kunnen verkrijgen indiceert dat er al manipulatie in het spel is, waarin de vrouw zichzelf als haar expressie manipuleert om de man te manipuleren in zijn gedrag/expressie tegenover haar -- door in te spelen op zijn gevoelens, gedachten en emoties --- waarin er dus ook duidelijk verondersteld wordt dat er bepaalde specifieke gedachten, gevoelens en emoties aanwezig zijn in alle mannen, als een 'programma' in en als de geest, die aldus bespeeld/gemanipuleerd kunnen worden door vrouwen en hoe deze zich presenteren/uitdrukken.

Door middel van deze media-invloed heb ik als vrouw een hele persoonlijkheid in en als 'vrouwelijkheid' ontwikkeld in mezelf, een persoonlijkheid die VOLLEDIG in het teken staat van het 'behagen van mannen' en het 'aan de haak slaan van een man' en dus 'hoe mannen over mij denken en mij beoordelen op mijn 'vrouwelijkheids-gehalte''. In en als deze persoonlijkheid beweeg ik in mezelf constant in en als de energetische polariteit van langs de ene kant het verlangen naar erkenning (positief) en anderzijds de angst van afwijzing van mannen (negatief) -- door mezelf hierin te hebben toegestaan werkelijk te geloven dat ik deze persoonlijkheid 'ben', dat dat 'mijn identiteit' is als 'vrouw' in deze wereld --- waarin ik duidelijk nooit heb stilgestaan bij hoe ik mezelf heb laten programmeren in en als deze 'identiteit' als een beeld van mezelf in mijn geest door de media als televisie, internet en magazines.

Hierin heb ik de media mijn ervaring van communicatie/interactie met mannen laten verstoren -- door 'mannen' te zien als 'iets dat ik moet hebben' en 'iets dat mij iets moet geven/waar ik iets van nodig heb', en dus niet als levende wezens, één en gelijk met mezelf - waardoor mijn interactie met mannen er één geweest is van spanning, angst, verwachting, hoop en nervositeit in de plaats van een echte interactie in en als zelf-eerlijkheid en zelf-expressie.

ik heb ook gemerkt dat ik mezelf heb laten programmeren tot het heel snel mezelf 'opgeven' aan de verlangens van mannen, mij heel snel te laten verleiden tot sex, en dus te bestaan in en als het 'willen behagen van mannen' -- waarin het hoofddoel van de persoonlijkheid van 'een vrouw' in mezelf is om aandacht en erkenning en dus SEKS te krijgen van een man. omdat ik nooit op televisie of in magazines heb gezien of geleerd om als vrouw, eerst en vooral respect te hebben voor mezelf door bijvoorbeeld de man eerst te leren kennen alvorens er een relatie mee te creëren - ik had geleerd dat 'het hebben van een relatie' het hoofddoel is van 'het leven'/mezelf en dat zelf-compromittatie om dat doel te bereiken dus 'normaal' en 'vanzelfsprekend' is.


Wordt vervolgd in Dag 176