Dag 233: Ben jij beïnvloedbaar door Cognitieve Disinformatie?

Wat is 'Cognitieve Disinformatie'? Cognitieve Disinformatie is het opzettelijk verspreiden van valse feiten en informatie over een object/subject om de publieke opinie in relatie tot het object/subject vorm te geven. Het is wat Hitler gebruikte om de opinie van het Duitse volk vorm te geven en hun frustratie en woede over de economische situatie in Duitsland te kanaliseren naar een 'zondebok', de 'Joden'.


Het is wat de Amerikaanse overheid steeds heeft gebruikt heeft om de publieke opinie in relatie tot 'Rusland', 'Irak', 'Afganistan', 'Saddam Hussein', 'Gaddafi', etc... vorm te geven om hun oorlogen te rechtvaardigen en gebruik te kunnen maken van het belastingsgeld van de Amerikaanse burger om oorlog te voeren. Zie, om meer inzicht te krijgen in hoe dit in z'n werk gaat, de documentaire "Peace, Propaganda and the Promised Land".


Lees ook over het 'Quora Experiment' in "Creation's Journey to Life - Day 328: Noam Chomsky Quote Experiment on Quora with Anonymous" en "Creation's Journey to Life - When Anonymous Acted like Hitler on Quora: DAY 329" om een inzicht in en begrip te krijgen van hoe de geest van mensen, zelfs en misschien nog het meest de 'intellectuelen'/'hoger opgeleiden' gevormd zijn om beïnvloedbaar te zijn in een voorgeprogrammeerde angst door middel van informatie/disinformatie, en gestuurd kunnen worden om zich te groeperen 'tegen' een bepaalde groep/individu zonder voor zichzelf te onderzoeken hoe de realiteit echt in elkaar zit -- en dat dit het bewijs is dat zogezegde 'intelligentie' in de vorm van 'diploma's' en 'hoog opgeleid zijn' niet noodzakelijkerwijs gelijk staat aan 'gezond verstand' of 'inzicht'.

"Dit is hoe Controle functionneert, dit is hoe de Samenleving Stabiel op een bepaald pad gehouden wordt: door te Verzekeren dat de Filters van het Individu Functionneren op een manier waarin ze enkel Zien wat ze Verwacht worden te Zien. En zij die Meegaand, Buigzaam en Gehoorzaam zijn - worden beloond door het Systeem, en zij zie dat niet zijn -- worden simpelweg genegeerd."  (Day 328: Noam Chomsky Quote Experiment on Quora with Anonymous)

Het Quora experiment had als doel aan te tonen hoe efficient 'Cognitieve Disinformatie' werkt, en dat mensen, diploma of niet, blindelings volgen wat hun gepresenteerd wordt - zolang er op hun angsten ingespeeld wordt. Dit is immers hoe een 'publieke opinie' gevormd wordt --- door een 'verhaal'/situatie zo te vertellen dat er opzettelijk ingespeeld wordt op de angsten/gevoelens van het individu, waardoor het individu zal REAGEREN op het verhaal en op basis van die emotionele reactie, een negatieve dan wel positieve mening zal vormen over het verhaal - zonder op welke manier dan ook de situatie voor zichzelf te onderzoeken om voor zichzelf uit te maken en te ondervinden hoe de realiteit functionneert.

Een recent voorbeeld van hoe de publieke opinie over een individu opzettelijk door de media gevormd werd, is in de zaak 'Kim De Gelder' - waarin de media De Gelder opzettelijk afschildert als een slecht mens, de 'slechterik' die iets heel slecht gedaan heeft, en de slachtoffers als de 'goeierikken' --- en door op die manier de lezer aan te sporen om te REAGEREN op het verhaal en een opinie te vormen over het verhaal en de betrokken personen, zonder eigenlijk zelf inzicht te hebben in hoe de hele situatie ontstaan is in de eerste plaats. De media zal ons dus niet aansporen om vragen te stellen naar hoe dit probleem onstaan is, naar hoe de realiteit werkt, hoe de menselijke geest werkt en wat de verschillende factoren zijn die bijgedragen hebben tot het creëren van dit specifiek probleem, maar zal ons enkel verleiden om te REAGEREN en dus een 'bende' te vormen 'tegen' dit specifieke probleem en het specifieke individu 'De Gelder' vanuit een persoonlijk gedeelde angst/reactie, zonder enig inzicht in de situatie en wat de oplossing zou kunnen bieden om dit soort situaties in de toekomst te kunnen vermijden.

De plooibaarheid/buigzaamheid en volgzaamheid van het individu in deze situatie, en de beinvloedbaarheid van het individu door deze 'cognitieve disinformatie' heeft dus niets te maken met hoe 'wel-opgeleid' het individu al dan niet is -- maar eerder met de ZELF-INTEGRITEIT van het individu. Een individu met integriteit tegenover zichzelf zal zich niet zo makkelijk laten beïnvloeden door de 'publieke opinie' als hoe die verwoord wordt door de media of een groep, maar zal de situatie bekijken en analyseren vanuit zichzelf - en een individu zonder zelf-integriteit zal zichzelf zeer makkelijk laten meeslepen door de opinie van de groep/samenleving/media uit ANGST voor de eigen overleving - en zal dus zeer makkelijk gevormd worden tot een 'soldaat' in het gevecht tegen het zogezegde 'kwaad' als gepresenteerd door de 'publieke opinie'.

Een integer individu zal dus makkelijker de 'cognitieve disinformatie' kunnen doorprikken door zelfstandige analyse, inzicht en gezond verstand toepassen. In het Quora Experiment werd ook zeer mooi aangetoond dat wanneer een integer individu die 'cognitieve disinformatie' doorprikt en opstaat en zichzelf uitdrukt tegen de publieke opinie in, hij zal aangevallen worden door al de individuen die zich vanuit hun angsten hebben aangesloten bij de publieke opinie en dus een 'bende' gevormd hebben.

Deze situatie is vergelijkbaar met 'pesterijen' of 'roddelgedrag' op scholen waarin kinderen zich, vanuit angst om zelf gepest te worden of zelf het onderwerp te vormen van roddels, blindelings aansluiten bij de 'pesters' of 'roddel-groepjes' en dan zelf deel gaan uitmaken van de pesterijen/roddelgedrag - zonder enige vorm van introspectie of zelf-eerlijkheid en dus zonder enig besef van waar ze eigenlijk mee bezig zijn en hoe ze van de speelplaats een oorlogs-zone en een onveilige plek aan het maken zijn voor anderen zowel als zichzelf.

Het losbreken uit deze beïnvloedbaarheid door cognitieve disinformatie is van essentieel belang om van onze samenleving een veilige plek te maken waarin individuen of groepen niet zomaar worden aangevallen omwille van hoe de publieke opinie opzettelijk gevormd werd - maar waarin elk individu in staat is om elke situatie op een nuchtere manier te analyseren met gezond verstand en integriteit.

Onderzoek Desteni en de Reis naar Leven - waar we het gereedschap presenteren en de ondersteuning voor elk individu die durf toegeven dat we, op individueel zowel als collectief vlak, een groot probleem hebben - en dat dat probleem zich bevind in hoe onze eigen geest geprogrammeerd is --- en die voor zichzelf de beslissing maakt om zichzelf te 'her-opvoeden' om te kunnen staan in deze wereld als een zelf-standig wezen die in staat is om de geprogrammeerde filters te doorprikken en de realiteit te zien als wat ze werkelijk is.

Dag 232: Zijn gedachten te vertrouwen?

Dit is een verderzetting van "Dag 230: Oh Geest, zeg me wat ik moet doen"
en "Dag 231: De Overheid als de Gemanifesteerde Bewuste Geest"


Ik stel mezelf tot doel om op te staan als het punt van verantwoordelijkheid in en als mezelf - en dus, wanneer en als ik mezelf in de bewuste geest zie gaan, op zoek naar hoop, richting en leiding, te stoppen en te ademen --- en in te zien dat ik mezelf daarin laat leiden door ANGST en mezelf laat misleiden door de SCHIJN van 'zekerheid' en 'hoop' van de bewuste geest/gedachten --- net zoals ik mezelf als kind liet misleiden door de schijn van 'autoriteit' van mijn ouders en leerkrachten door hen te vertrouwen

ik stel mezelf tot doel om zelf-vertrouwen te ontwikkelen in en als mezelf en het vertrouwen in de geest als de 'overheid'/'autoriteit' te stoppen omdat ik inzie en besef dat 'autoriteit'/'overheid' als de bewuste geest/gedachten enkel bestaat in en als een polariteit in mezelf van 'superieur' en 'inferieur' als 'hoop' en 'angst' ----- en hierin besef ik dat de 'overheid'/'autoriteit'/bewuste geest niet in staat is om werkelijk verantwoordelijkheid te nemen voor de realiteit omdat die overheid/bewuste geest in wezen gebaseerd/gefundeerd is op angst, als de zoektocht naar hoop

ik stel mezelf tot doel om op te staan in en als eenheid en gelijkheid met de bewuste geest -- door het zelf directieve principe te zijn van mezelf als het leven zelf - door, wanneer en als ik mezelf zie zoeken naar richting/sturing van gedachten als de bewuste geest, mezelf te stoppen en te ademen, en in te zien dat de angst die ik ervaar in en als het geloof dat ik 'maar een kind ben' en 'niets weet' en dus mijn geest/gedachten nodig heb om mij 'richting' te geven, enkel het resultaat is van een polariteits-relatie die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf tussen 'ouder'/'autoriteit' als 'superieur' en 'kind' als 'inferieur' en dus niet echt is omdat die relatie enkel bestaat in en als de geest en niets te maken heeft met de fysieke werkelijkheid

ik stel mezelf tot doel om 'verantwoordelijkheid' te leven als het loslaten van het verlangen naar richting/leiding van de bewuste geest/gedachten/overheid en het leren kennen en onderzoeken van de fysieke werkelijkheid, om in elk moment te doen wat het beste is voor allen vanuit zelf-inzicht - omdat ik besef dat het verlangen naar richting/sturing/leiding van de bewuste geest/gedachten/overheid afkomstig is uit ANGST en als consequentie heeft dat ik geen verantwoordelijkheid neem voor mijn daden

ik stel mezelf tot doel om een proces te bewandelen van het herdefinieren en herstructureren van de 'overheid' en 'autoriteit', als een punt van verantwoordelijkheid voor de fysieke werkelijkheid en dus niet een 'beeld' van 'hoop' als misleiding en afleiding van ANGST --- door mezelf in en als de bewuste geest te herdefinieren en herstructureren als een punt van zelf-directie en zelf-verantwoordelijkheid voor de fysieke werkelijkheid

ik stel mezelf tot doel om zowel de interne relaties tussen bewuste geest/gedachten en gevoelens en emoties, als de relaties tussen 'ouder' en 'kind' te herdefinieren en te herstructureren - zodat de relatie geen polariteits-relatie is die van het kind een reactief inferieur wezen maakt, maar een relatie die bestaat in eenheid en gelijkheid die gebaseerd is op het onderzoeken van de werkelijkheid en het praktisch bewerkstelligen van een wereld die het beste is voor allen door elk deel van de realiteit evenwaardig in betrekking te nemen

ik stel mezelf tot doel om onvoorwaardelijk, in elk moment, steeds te vertrouwen op ademhaling als wie ik werkelijk ben omdat ik besef dat het vertrouwen in de geest/gedachten gebaseerd is op ANGST - en dat ik daarin de geest op een voetstuk als 'superieur' heb geplaatst in mezelf --- ik zie echter in dat de geest als kennis en informatie maar SCHIJN is van 'superioriteit' omdat die kennis en informatie niet praktisch rekening houdt met de eigenlijke fysieke werkelijkheid en in wezen bestaat in totale afscheiding en angst van de fysieke werkelijkheid

en dus hierin besef ik dat ADEMHALING als mezelf het enige is dat ik werkelijk kan betrouwen in het nemen van beslissingen die het beste zijn voor allen als mezelf in en als de fysieke werkelijkheid

Dag 231: De Overheid als de Gemanifesteerde Bewuste Geest

Dit is een verderzetting van "Dag 230: Oh Geest, zeg me wat ik moet doen"


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te vertrouwen op mijn bewuste gedachten in mijn zoektocht naar leiding en richting

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien  hoe de 'bewuste geest', maar een fractie is van de hele realiteit die zich werkelijk in en als mezelf als het fysieke lichaam afspeelt en dus een heel gelimiteerd beeld geeft van de realiteit - en dus absoluut niet in staat is om betrouwbare richting of leiding te geven

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat ik enkel vertrouw op de bewuste geest om mij leiding en richting te geven vanuit ANGST - en dat ik daardoor mezelf nooit heb toegestaan in te zien hoe de bewuste geest/gedachten in wezen een zeer gelimiteerde kennis en ervaring hebben van hoe de realiteit in elkaar zit  --- en dat, als ik de 'richting'/'leiding' van de bewuste geest/gedachten zou volgen, ik enkel consequenties zal creëren door geen rekening te houden met de realiteit als geheel in mijn beslissingen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien hoe mijn blind vertrouwen op de 'richting' en 'leiding' van de bewuste geest hetzelfde is als een blind vertrouwen op de overheid en andere 'autoritaire' figuren en instituties --- waarvan het resultaat steeds is dat ik geen verantwoordelijkheid neem voor de consequenties van mijn daden in en als de realiteit door mijn beslissingen/handelingen te laten sturen/besturen door een 'orgaan'/'institutie' die pretendeert 'alwetend' te zijn maar die in wezen een zeer gelimiteerd overzicht heeft van hoe de realiteit werkelijk functionneert

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien hoe de bewuste geest in en als mezelf, net zoals de overheid en andere figuren en instanties die een 'autoritaire'/'superieure' positie innemen in de samenleving, PRETENDEERT alwetend en almachtig te zijn - maar in wezen enkel een manifestatie is van HOOP en ANGST - en dus niet werkelijk in staat is om beslissingen te maken die het beste zijn voor allen als mezelf omdat de bewuste geest noch de overheid werkelijk één en gelijk staat met de realiteit die HIER is omdat het beide organen zijn van kennis en informatie, doorgegeven door voorgaande generaties

ik vergeef mezelf dat ik een 'overheid' heb toegestaan te bestaan in en als de fysieke realiteit - als een manifestatie van de 'bewuste geest' die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf - als een 'orgaan'/'institutie' die enkel bestaat om mij weg te leiden van mijn ANGST in en als HOOP door middel van kennis en informatie - maar die op geen enkele manier werkelijk praktisch de problemen in en als de realiteit kan oplossen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien hoe de 'overheid' in de samenleving de manifestatie is van mensen die op zoek zijn naar 'hoop' als een vlucht van hun 'angst' --- en dus in wezen een afleiding is van wat zich werkelijk afspeelt in en als de fysieke realiteit --- net zoals hoe de bewuste geest in en als mezelf fungeert als mijn 'overheid', als de manifestatie van mijn verlangen naar 'hoop' als een vlucht van 'angst', en mij enkel afleidt van de realiteit van mezelf als wat HIER bestaat

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de bewuste geest door het toe te staan te bestaan in mezelf als een 'orgaan'/'institutie' van 'afleiding' in en als het creëren van 'hoop'

ik vergeef mezelf dat ik de bewuste geest heb toegestaan te bestaan in mezelf als mijn 'baken van hoop' in mijn vlucht van angst --- en mezelf daarin te laten sturen en leiden door geprogrammeerde kennis en informatie over de realiteit  - in de plaats van verantwoordelijkheid te nemen voor de bewuste geest in en als mezelf en in te zien dat ik enkel mezelf opzettelijk aan het afleiden ben van de realiteit

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd één en gelijk te staan met de bewuste geest als kennis en informatie --- door te staan als het zelf-directieve principe van mezelf als het leven - en dus kennis en informatie geen macht of leiding te geven over mezelf door in te zien dat die kennis en informatie in en als mezelf bestaat en dus geen 'hoop' kan bieden

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te laten leiden en sturen door mijn gedachten als de bewuste geest in en als mezelf in en als het geloof dat de kennis en informatie in de bewuste geest 'meer' is dan mezelf en mij 'hoop' kan bieden  - in de plaats van in te zien dat ik enkel aan het vluchten ben van de angsten die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf en dat ik daarin de bewuste geest als kennis en informatie opzettelijk een 'meerwaarde' gegeven heb om de ervaring van 'hoop' te creëren


Wordt vervolgd in Dag 232

Dag 230: Oh Geest, zeg me wat ik moet doen

Moet ik luisteren naar mijn gedachten om te weten wat ik moet doen?
Of beter: Waarom moet ik 'weten' wat ik 'moet doen' in de eerste plaats?

Is het nodig om mij af te vragen 'wat zou ik nu doen'? Of om te twijfelen, 'zou ik dit wel doen'? Waarom twijfel ik in de eerste plaats, waarom 'sta ik stil' voordat ik iets doe in de eerste plaats? Waarom is het dat ik mezelf als wie ik werkelijk ben als het fysieke lichaam niet 100% vertrouw in elk moment van ademhaling?

Dus: is de geest werkelijk superieur aan het fysieke lichaam? Wat weet de geest dat het lichaam niet weet? Bestaat de geest niet in en als het fysieke lichaam en wil dat dan niet zeggen dat al wat de geest 'weet', het lichaam ook zowieso 'weet'? En, waarom is het dat ik de geest van het lichaam heb afgescheiden? En, als ik kijk naar de geest voor leiding en richting, en angst heb van de zogezegde 'inferioriteit' van het lichaam, en ik blijkbaar geconflicteerd sta tussen de twee, wie/wat ben 'ik' dan?

Waarom bestaat het lichaam in onderdrukking van de geest - in de plaats van als één en gelijk? Is het lichaam 'inferieur', is er iets mis met het fysieke lichaam?

Is het nodig om in mijn geest te 'beredeneren' en 'na te denken', 'uit te dokteren' en mij 'in te beelden' wat ik 'zal doen' of hoe ik mezelf moet uitdrukken in de fysieke werkelijkheid? Ik bedoel -- is de geest wel helemaal nodig in het 'besturen' van de fysieke werkelijkheid, in het besturen van het fysieke lichaam in de fysieke werkelijkheid? Of is het dat de geest net het obstakel vormt, het probleem? Is de geest hetgene dat ervoor zorgt dat ik een systeem ondersteun van misbruik in de wereld, de 'consumptie-maatschappij' - dat ik angst heb om werkelijk mezelf uit te drukken en mezelf blijf onderdrukken om het systeem 'niet tegen de borst te stoten'?

Wat is de geest eigenlijk behalve een onderdrukkings-mechanisme van/voor mezelf als een fysiek wezen? En, is die onderdrukking wel nodig???!

Is de geest meer dan alleen maar de angst van 'het systeem'? En, waar komt die angst van 'het systeem' vandaan? Wat is 'het systeem'? Bestaat 'het systeem' niet enkel in mijn geest/gedachten en is de angst dan niet gewoon een angst van mezelf als de geest? Waarom heb ik angst van iets wat in mezelf bestaat als 'de geest'? En, wat is het precies waar ik angst van heb - 'het systeem' in en als de geest of de ervaring van angst zelf?

En, als ik angst heb van de geest, waarom zoek ik dan naar richting/leiding van de geest - waarom vertrouw ik dan op de geest? Is dat dan een 'polariteit' van 'angst' en 'hoop'/'geloof'?


Wordt vervolgd in Dag 231

Dag 229: Waarom kiest Europese Comissie voor harder Besparingsbeleid in de plaats van Economische Groei?

Probleem: 

Waarom voert de Europese Comissie een hard besparingsbeleid uit terwijl het land smeekt om economische groei en meer jobs?

Vakbonden betoogden gisteren aan de Europese Unie in Brussel in de hoop en de verwachting dat de Europese Comissie van koers zouden veranderen en zouden investeren in het creëren van jobs, aangezien nu in de meeste landen één op de vier jongeren werkloos is en de sociale onrust ten gevolge groeit. In de plaats daarvan besliste de Europese leiders om een besparingsplan verder te zetten om de begroting te halen en een boete te vermijden.

Dus: waarom is het dat er niet gekozen wordt voor een beslissing die ten voordele zou zijn van de hele samenleving, als het creëren van jobs en het investeren in de economie, maar dat er net gekozen wordt voor een beslissing die enkel meer nadelige gevolgen zal creëren -- aangezien ongetwijfeld nog meer bedrijven zullen sluiten of herstructureren en meer mensen hun job zullen verliezen, hetgeen zal uitdraaien op een diepere recessie en een mogelijke volledige instorting van onze sociale infratructuur in 'sociaal vangnet'?

Waarom geloven de wereld-leiders dat het belangrijker is om een virtuele 'schuld' af te betalen waar de huidige generatie niet werkelijk voor verantwoordelijk is in de eerste plaats, omdat die 'schuld' het gevolg is van beslissingen die gemaakt werden door mensen in het verleden, dan te zorgen voor het welbehagen en 'wel-varen' van de samenleving?

Waarom en hoe is het dat geld, en dan nog eens geld dat er niet eens werkelijk is (nl. 'schuld'), belangrijker geworden is dan het leven? En hoe is het dat wij deze achterwaardse redenering allen aanvaarden als 'realiteit' en niet inzien hoe absurd deze gang van zaken eigenlijk is?

We kijken als het ware de afgrond in en we duwen onszelf er nog een stapje dichter naartoe door maatregelen door te voeren  die onvermijdelijk uitdraaien op meer ellende en armoede, in een poging om een 'schuld' af te betalen die zo hoog is dat ze niet afbetaald kan worden --- en onze oplossing is om op de rand van de armoede te gaan zitten en hopen dat we zo verder kunnen leven tot hopelijk ooit die 'schuld' afbetaald is, zodat wij verder kunnen gaan met leven? Of is het dat onze regeringsleiders een ander plan hebben beraamd --- om ons land volledig failliet te doen gaan zoals Griekenland en zo onze schulden te laten kwijtschelden, ook al betekent dat dat we in een vooroorlogse samenleving zullen moeten overleven --- hetgeen enkel ellende met zich mee kan brengen, aangezien onze huidige samenleving elk inzicht in het praktisch samenwerken als een gemeenschap heeft verloren omdat we opgegroeid zijn in een zogezegde 'technologisch geëvolueerde' samenleving, een 'consumptie-maatschappij' waarin we geleerd hebben dat we 'een eiland' zijn en dat het niet meer noodzakelijk is om te communiceren met onze buren of om samen te werken.


Oplossing

De oplossing voor dit probleem is uiteraard het stoppen met het plaatsen van de waarde van geld boven de waarde van het leven - en in te zien dat geld op zich zelfs geen waarde heeft zonder het leven. Geld zou ondersteunend moeten zijn voor het leven op aarde en niet omgekeerd.

Ons huidige systeem heeft geld boven alles geplaatst en dus het leven ondergeschikt aan het voortbestaan van 'het systeem' - en naar het leven, de burger, de mens, wordt gekeken als een 'radartje' in een grote machine, iets dat vervangbaar is, iets dat op zich niets waard is en maar zoveel waard is als de functie die hij kan vervullen in die machine.

In een Gelijk Geld Kapitalisme systeem wordt de waarde van het leven voorop geplaatst en zullen bedrijven zo ingesteld zijn dat ervoor gezorgd wordt dat iedereen een job heeft en dus geld kan verdienen om voor zichzelf en zijn familie te zorgen.

Lees ook:

• Day 192: Demand and Flexibility in Equal Money Capitalism

  Day 190: Fairness in the Work Place and Equal Money Capitalism

  Day 196: Market Mechanisms and Equal Money

   

  Schulden zullen kwijtgescholden worden omdat ze niet eens onze schulden zijn, wij hebben die beslissingen niet gemaakt, maar we zijn ze wel aan het afbetalen -- hoe rechtvaardigen we dit voor onszelf?
  
  
  Beslissingen op de 'europese comissie' zullen dus niet meer gaan over of ze al dan niet het land nog dieper gaan duwen in een recessie --- maar zullen eerder een manageriele functie hebben, ze zullen instaan voor het voorzien van jobs voor iedereen en het structureren van samenlevingen zodat er goede relaties ontstaan tussen samenlevingen en tussen bedrijven in een samenleving.
  
  
  
  
  Beloning
  
  
  We zullen niet meer werken om schulden af te betalen en dus krijgen we de kans om te werken om te investeren in de toekomst --- terwijl nu alles gaat naar het verleden in en als het afbetalen van schulden. Hierdoor zal een recessie niet meer kunnen ontstaan omdat we enkel kunnen evolueren en groeien als een samenleving omdat er niets meer is dat ons achterhoudt/tegenhoudt.
  
  
  Sociale onrust zal verminderen en grotendeels verdwijnen, omdat er grote zekerheid en veiligheid zal ontstaan omdat iedereen een job heeft en niemand dus te vrezen heeft voor zijn toekomst en de toekomst van zijn kinderen.

   

   

  • 
    

   

  
  

Dag 228: Hebben Gewoontes Angst te verbergen? (Deel 3)

Dit is een verderzetting van "Dag 226: Hebben Gewoontes Angst te Verbergen?"
en "Dag 227: Hebben Gewoontes Angst te verbergen? (Deel 2)"


ik stel mezelf tot doel om de gewoontes die ik tijdens mijn leven heb opgebouwd als 'mijn dagelijkse leven' in en als de handelingen die ik uitvoer en die ik altijd heb aangenomen als 'vanzelfsprekend', te onderzoeken - en verantwoordelijkheid te nemen voor het feit dat ik, door middel van de gedrags-patronen die ik heb gecreëerd in de fysieke werkelijkheid, mijn eigen persoonlijke 'structuur' heb aangebracht aan 'de realiteit' in en als hoe ik 'de realiteit' zie en ervaar

omdat ik besef dat 'de realiteit' geen echte 'structuur'/'systeem' heeft, maar dat ik het 'systeem' dat ik ervaar zelf heb gecreëerd in mezelf door middel van 'patronen' van gedachten, gevoelens en emoties die ik heb verbonden met specifieke fysieke handelingen

ik stel mezelf tot doel om verantwoordelijkheid te nemen voor mijn handelingen/daden in de fysieke werkelijkheid --- door 'patronen'/'structuren'/'gewoontes' te ontwikkelen die bestaan in en als gezond verstand  als wat het beste is voor al het leven hier in en als deze werkelijkheid --- door eerst en vooral te onderzoeken wat de patronen zijn die ik tot nu toe heb uitgeleefd zonder enig inzicht in wat ik doe of waarom ik het doe en wat de consequenties zijn van mijn daden en al de patronen te stoppen in mezelf die niet ondersteunend zijn voor het leven op aarde en mezelf te herprogrammeren in en als het leven van 'patronen' die het leven op aarde op elke manier ondersteunen

ik stel mezelf tot doel om mijn aanvaardde gewoontes te doorbreken omdat ik inzie en besef dat de gewoontes die ik heb laten ontwikkelen in mezelf een mechanisme zijn van de geest dat ik heb gebruikt om angst achter te verbergen --- hierin stel ik mezelf tot doel om niet meer te vluchten van angst en mezelf niet meer te verbergen, maar om angst als mezelf te confronteren omdat ik besef dat elke angst een deel is van mezelf en dus geen 'monster' waar ik van moet vluchten

ik zie in en besef hoe ik geleerd heb van mijn omgeving om angst te verbergen en te vluchten van angst in gewoontes --- en hoe ik mezelf daarin heb toegestaan een kopie te worden van mijn ouders en grootouders - en ik besef dat dit geen oplossing is voor het omgaan met angst, omdat dit uitleven van gewoontes die gebaseerd zijn op eigenbelang enkel consequenties creëert voor de omgeving die niet het beste zijn voor allen

en dus stel ik mezelf tot doel om ouders en leerkrachten te ondersteunen in het begrijpen hoe de menselijke geest werkt, om zichzelf te ondersteunen in het bewandelen van een proces van zelf-realisatie --- zodat zij op de best mogelijke manier kinderen kunnen ondersteunen, en kunnen detecteren wanneer een kind een 'ongezond' gewoonte-patroon aan het ontwikkelen is als een dysfunctionele manier van omgaan met angst

 

Dag 227: Hebben Gewoontes Angst te verbergen? (Deel 2)

Dit is een verderzetting van "Dag 226: Hebben Gewoontes Angst te Verbergen?"


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd angst te verbergen achter gewoontes

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mij te concentreren op wat ik 'doe' om de ervaring van angst van mensen achter te verbergen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien hoe ik de ervaring van angst in mezelf enkel heb versterkt door ertegen te vechten en door ervan te vluchten - in de plaats van mezelf te confronteren in wat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf en in te zien dat de ervaring van mezelf een deel is van mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mijn aandacht opzettelijk 'af te leiden' van de ervaring van angst in mezelf door mij te concentreren op 'wat ik doe' en daarin opzettelijk te doen alsof 'de wereld' en datgene waar ik angst van heb 'niet bestaat', zodat ik mijn angst kan verbergen van mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd niet in te zien hoe ik angst macht heb gegeven over mezelf door ervan te vluchten, in de plaats van er één en gelijk mee te staan in het besef dat het een deel is van mezelf omdat het in mezelf bestaat

ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat ik mezelf opzettelijk misleid en afleid door mij bezig te houden met 'gewoontes' als het uitleven van specifieke patronen in de fysieke werkelijkheid --- zodat ik niet geconfronteerd zal worden met de angst die bestaat in mezelf --- in de plaats van verantwoordelijkheid te nemen voor mezelf en de angst onder ogen te zien in het besef dat het mezelf is en dus niet 'groter' is dan mezelf of macht heeft over mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd angst te hebben van angst en daarom te vluchten van angst in 'gewoontes' en 'patronen'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd de ervaring van onveiligheid en onzekerheid te creëren in mezelf door angst te hebben van angst --- en daarom op zoek te gaan naar de ervaring van veiligheid en zekerheid in en als patronen en gewoontes door mezelf af te leiden van de ervaring van onzekerheid en onveiligheid in mezelf door mijn aandacht te sturen naar specifieke 'handelingen' om daarin opzettelijk de realiteit in mezelf te verdringen/onderdrukken

ik vergeef mezelf dat ik gewoontes en patronen heb toegestaan en geaccepteerd te bestaan in mezelf als onderdrukkingsmechanisme voor de ervaring van onveiligheid en onzerheid in mezelf - in de plaats van in te zien dat ik enkel versterk waar ik mij tegen verzet en dat de enige oplossing is om eerlijk te zijn met mezelf over wat er bestaat in mezelf en verantwoordelijkheid te nemen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien hoe ik veiligheid en zekerheid van mezelf heb afgescheiden door veiligheid en zekerheid te definieren in en als het volgen van gewoontes en patronen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd veiligheid en zekerheid te definieren in en als gewoontes

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd de fysieke realiteit te gebruiken/misbruiken om gewoontes uit te voeren om mijn angst achter te verbergen - in de plaats van 'patronen' te creëren die het beste zijn voor al het leven

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd de impact van mijn handelingen in en als het uitvoeren van gewoontes  op de fysieke werkelijkheid te onderzoeken --- door mij enkel te concentreren op mijn persoonlijke belangen als het kunnen verbergen van mijn angsten in en als gewoontes