Dag 604: Weten we Eigenlijk wel wat Eerlijk zijn wil Zeggen?

 Dag 604: Weten we Eigenlijk wel wat Eerlijk zijn wil Zeggen?

Het Veranderingsproces van Onzekerheid

Maar als je jezelf achter een masker van positiefheid verschuild en als je al je 'negatieve' en gemene en 'slechte' gedachten en emotionele reacties daarachter gaat verbergen - dan creëer je in feite relaties van leugens en bedrog met anderen en met jezelf en dan zal er nooit echt vertrouwen kunnen bestaan in die relaties  omdat je relaties op leugens gebaseerd zijn - op het feit dat jij niet eerlijk wil zijn over wie je bent vanbinnen. Je verbergt je ware gedachten en dus je ware gelaat achter een masker, gewoon omdat je angst hebt dat mensen de 'negatieve' kant van je zullen zien. Dag 603: Is het hebben van een Positieve en een Negatieve Kant een vorm van Schitzofrenie?

Ik bedoel, uiteraard zijn er bepaalde factoren die we best in overweging nemen als het aankomt op het leven in deze wereld en kan je eerlijkheid en eerlijk en open zijn over wie je bent vanbinnen niet gaan interpreteren als het rondbazuinen van al wat je werkelijk denkt over mensen en hoe je je werkelijk voelt vanbinnen ook al glimlach je misschien vanbuiten. Ik bedoel, in zekere zin is die uiterlijke glimlach en dat 'sociale masker' nog steeds noodzakelijk omwille van het soort interacties die we over tijd doorheen de menselijke geschiedenis hebben opgebouwd waarin het een 'normaal' aspect van onze cultuur en onszelf geworden is om onszelf op een specifieke voorbepaalde en voorspelbare manier uit te drukken. Het is dus niet zo simpel om zomaar plots te beslissen om absolute 'eerlijkheid' beginnen toe te passen in onze relaties met anderen en om dan te verwachten dat die 'eerlijkheid' ook gewaardeerd zal worden.

Daarom beginnen we met de toepassing van Zelf-Eerlijkheid in dit proces van het ontwikkelen van onszelf als een integer en oprecht levend wezen. We hebben vaak de neiging om dingen buiten onszelf te projecteren, bijvoorbeeld wanneer we het woord eerlijkheid of de woorden zelf-eerlijkheid horen, of zelfs oprechtheid en integriteit - en om te denken dat die eerlijkheid, oprechtheid en integriteit een uiterlijke presentatie van onszelf is, een uiterlijk gedrag, zoals bijvoorbeeld het vertellen van onze geheimen aan anderen zouden we definieren als zijnde 'eerlijkheid' of 'oprechtheid'.

Hierdoor zullen we uiteraard reageren in onszelf op het concept van absolute eerlijkheid en oprechtheid, omdat we  weten en beseffen dat als we onze diepste duisterste gedachten en reacties die we hebben over anderen, onszelf en onze wereld zouden delen met mensen, dat er dan allerlei meningen en beoordelingen over ons gevormd zullen worden en dat mensen dan zullen reageren op de dingen die we te delen hebben met dezelfde beoordelingen die wij vormen over onze eigen gedachten en die precies de reden zijn voor waarom het is dat we bepaalde gedachten en gevoelens en emotionele reacties in onszelf verborgen houden.

Zelf-Eerlijkheid is echter al wat moeilijker om op het eerste zicht te bevatten omdat we het niet gewoon zijn omwille van de afscheiding die we in onszelf hebben aanvaard tussen onszelf en 'andere mensen' -- waarin we de neiging hebben om dingen te 'veruiterlijken' en 'externaliseren' in en als bijvoorbeeld het 'eerlijk zijn tegen andere mensen', waarin we een bepaald beeld van onszelf portretteren als 'wie we zijn' als 'persoon', zodat dat beeld een idee kan worden in onze geest waar we ons positief over kunnen voelen.

Maar dat beeld en dat idee is geen 'echte' eerlijkheid, omdat het een beeld en een idee is in de geest. Het is een impressie en een indruk die we willen achterlaten op de mensen in onze wereld en realiteit en op onself. Dus, wat is dan het verschil tussen de impressie van eerlijkheid en zelf-eerlijkheid?

Dag 366: Hoe is Seksualiteit een Programma? -- De Seksuele Paranoia Series

Dit is een verderzetting in de Series van de 'Paranoia van Seksualiteit', waarin we, door middel van zelf-eerlijkheid en zelf-onderzoek de patronen blootleggen die we in onszelf aanvaard hebben in verband met 'seksualiteit' in en als onze innerlijke en bijgevolg uiterlijke wereld, realiteit en ervaring - en dan, door middel van zelf-vergeving en zelf-correctie onszelf herdefinieren in 'wie we zijn' in relatie tot 'seksualiteit'.

In "Dag 358: Hoe Speelt de Wet van de Weerstand een Rol in Seksuele Onderdrukking?" hebben we ons de vraag gesteld waarom en hoe het is dat er een 'taboe' of 'onbesprokenheid' en 'onderdrukking' bestaat omtrent en in verband met woorden en beelden die te maken hebben met 'seks' - als wat bijvoorbeeld opkomt in onze geest en gedachten, geassocieerd met het woord 'seksualiteit' en 'seks'. Omdat, wat eigenaardig is, wanneer we kijken naar wat 'seks' eigenlijk werkelijk is, is dat het in wezen niets te maken heeft met woorden of beelden: Seks is een fysieke daad, een fysieke beweging, het is zelfs één van de weinige uitdrukkingen van onszelf in en als ons bestaan waarin alles net alleen maar draait rond het 'puur fysieke', de puur fysieke beweging --- seks is ook een van de weinige punten waarin we nog op één lijn staan met de natuur, een punt van 'verbinding' tussen onszelf en de natuur, omdat alle levende wezens seks hebben om zich voort te planten - daarin zijn we één en gelijk met wat hier bestaat als het leven op aarde.

Dus, hoe is het dat we die beelden en woorden in en als onze gedachten zijn gaan aanvaarden als 'seks' en 'seksualiteit' en bijgevolg al de verschillende voorgeprogrammeerde beoordelingen, veroordelingen, meningen daaromtrend hebben aanvaard als 'de realiteit' en 'echt' en nooit het gezond verstand hebben toegepast en ingezien dat die beelden en woorden een voorgeprogrammeerd systeem/'programma' is, als de verbinding tussen 'beeld' en 'woord'/'definitie', dat, zoals hoe kinderen in de kleuterschool nieuwe woordjes leren aan de hand van plaatjes met het woord erbij, overgedragen geweest is van generatie op generatie. En wij hebben nooit het hoe, wat of waarom bevraagd van deze systemen/programma's, net zoals we nooit de woorden die ons aangeleerd werden om de realiteit die we zien met onze ogen te 'begrijpen', hebben bevraagd -- ook al is het overduidelijk een specifiek systeem/programma van en als specifieke codes, tekens in en als 'taal' dat we in onszelf laten 'programmeren' - waarin: Wie bepaalt hoe wij de realiteit 'begrijpen' door middel van de 'taal' die wij aanvaarden in onszelf in/op de plaats van ons 'gewaarzijn' en 'besef' van 'wie we zijn' als 'hier' - als niet degenen die ons die taal aanleren?!

En, ik bedoel, vanaf het moment dat we onszelf aanvaarden als 'onze gedachten', als de woorden in onze geest die in onze plaats bepalen hoe wij onszelf en onze wereld/realiteit 'definieren' en dus 'zien'/'begrijpen' - zijn we Verloren. Vanaf het moment dat we onszelf identificeren met dat aangeleerde programma, maken we een statement dat we zelf niet echt bestaan omdat we het systeem/programma hebben aanvaard in onszelf als 'meer' dan onszelf, 'meer echt' --- niet beseffend dat dat systeem/programma niet eens zou bestaan ware het niet voor onze aanwezigheid in en als het menselijke fysieke lichaam en dus de Menselijke Geest.

En dus, hoe is het dat 'Seksualiteit' bestaat in en als het voorgeprogrammeerde systeem/programma van Woorden in en als gedachten dat we in onszelf hebben laten programmeren doorheen onze kindertijd? En hoe hebben we onszelf bijgevolg toegestaan te bestaan in en als onze realiteit Hier?


Wordt Vervolgd in Dag 367