Dag 520: Het Principe van Het Heropvoeden van mezelf tot een Betrouwenswaardig Individu

Dit is een verderzetting in mijn proces van het formuleren, definieren en paktisch toepassen van mijn Declaratie van de principes waar ik mijn leven hier op aarde aan toewijdt.

4      Zelfzuivering door schrijven, zelfvergeving en mijzelf toewijden - de handeling om mijzelf te realiseren dat ik verantwoordelijk ben voor mijn eigen gedachten, woorden en daden en mijzelf te vergeven voor misstappen en daarom verander ik mijzelf zodat ik er zeker van ben dat ik verantwoordelijkheid neem voor wie, wat en hoe ik ben waardoor ik weet dat ik mijzelf kan vertrouwen zodat ik altijd eerlijk met mijzelf en anderen ben. 

Dit vierde principe zegt in feite dat ik mezelf ten doel stel om het gereedschap van schrijven, zelf vergeving en zelf-correctie op een praktische manier in mijn dagelijkse leven toepas teneinde mezelf te transformeren en te veranderen opdat ik besta als een absolute zelf-creatie. Dit wil zeggen dat ik  mezelf 'zuiver' van al de geconditioneerde, automatische handelingen die ik heb geintegreerd in mijn leven doorheen mijn bestaan en leven hier op aarde, die het resultaat zijn van het feit dat ik mijn macht en verantwoordelijkheid voor wie ik ben als levend wezen heb weggegeven aan mijn omgeving.

En dus is het nu aan mij om mezelf te 'heropvoeden' en als het ware van nul te beginnen in het creëren van mezelf als een wezen dat bestaat als wat het beste is voor mezelf en al het leven op aarde --- en dit kan enkel wanneer ik al de oude patronen onderzoek tot op het bot en dan verander en corrigeer opdat ze bestaan op een manier die in lijn staat met het doel dat ik mezelf vooropstel: te bestaan als een levensvorm die in eenheid en gelijkheid bestaat met al het leven op aarde.

Met Schrijven -- onderzoek ik dagelijks de patronen waarin ik in participeer van gedachten, gevoelens, emoties en fysieke handelingen die consequentieel zijn voor mezelf en mijn omgeving - teneinde een inzicht te verwerven van wat er bestaat in mezelf en van hoe ik besta binnenin mezelf en de weg voor te bereiden om die patronen los te maken en plaats te maken voor iets nieuw.

Met Zelf-Vergeving -- verlos ik mezelf van de oude geconditioneerde patronen van het verleden en geef ik mezelf de vrijheid om te ademen en om een oplossing te formuleren die ik kan toepassen in mijn leven en bestaan --- door een inzicht te ontwikkelen dat ik het verantwoordelijke principe ben van al wat er bestaat in mezelf, en dat ik in die zin op de plaats van 'god' als 'de creator' sta binnenin mezelf en de macht heb om mezelf, mijn leven en realiteit te veranderen

Met Zelf-Correctie -- bouw ik aan mezelf, gebruik makend van de inzichten en realisaties die ik heb verworven in mijn schrijven en zelf-vergeving in relatie tot wat het beste is voor mezelf en de wereld waarin ik besta

Dit proces gebeurt in gesproken en geschreven woord en is mijn levend testament dat ik een zelf-verantwoordelijk wezen ben en dat ik te betrouwen ben omdat ik mezelf gecreëerd heb. Ik heb de verantwoordelijkheid genomen om er absoluut zeker van te zijn dat wie ik ben vanbinnen en vanbuiten bestaat op een manier die het beste is voor al het leven op aarde.

Dag 519: Wat is Leven in Oprechtheid? - Is er Moed nodig om Zelf-Oprecht te Zijn?

Dag 519: Wat is Leven in Oprechtheid?

Is er Moed nodig om Zelf-Oprecht te Zijn?

Dit is een Continuatie in een Reeks waarin ik onderzoek hoe ik het Derde Principe in mijn Lijst van Principes op een Praktische Manier kan Toepassen en Leven:

3     Leven volgens het principe van zelfoprechtheid, om zeker te zijn dat ik zuiver ben in mijn gedachten, woorden en daden: zodat mijn binnen -en buitenwereld één en gelijk is. Wie ik ben vanbinnen ben ik ook vanbuiten en omgekeerd.

Wat ik gemerkt heb voor mezelf in mijn toepassing van dit principe is dat er een zekere 'Moed' nodig is om dit principe daadwerkelijk toe te passen in elk moment van ademhaling. Omdat, de reden waarom ik niet oprecht zou zijn met mezelf en waarom ik niet hetzelfde zou zijn vanbinnen en vanbuiten, is Overleving en Zelf-Behoud. Overlevingsgericht zijn kweekt manipulatie en geheimhouderij, waarin bijvoorbeeld langs binnen gedachten onderhouden worden die gericht zijn op het krijgen, hebben en behouden van de persoonlijke bezittingen en belangen, en langs buiten wordt er een beeld/idee gepresenteerd dat als doel heeft andere mensen in de omgeving te sturen en te bewegen teneinde onze persoonlijke belangen te beschermen.

Dit wil zeggen dat, wanneer ik in een bepaald moment geconfronteerd wordt met een situatie waarin er een angst opkomt in mijn geest in relatie tot het verliezen van mijn levensonderhoud - dat ik dan vanuit die angst bereid ben om te liegen, te manipuleren en mezelf te compromiteren om mijn levensonderhoud en overleving te beschermen -- en dus de angst is wat mij in dat moment verblind, in de zin van dat er in dat moment waarin die overlevingsangst opkomt niets anders bestaat in mezelf behalve die angst. Er bestaan geen principes in mij die sterk genoeg zijn om mij eraan te houden - er is enkel angst en wat het ook is dat ik moet doen om mezelf te beschermen van die angst.

Na deze vaststelling - wanneer ik kijk naar hoe ik dit principe tot nu toe geleefd heb, van zelf-oprecht zijn in elk moment dan zie ik dat ik heel snel toegeef aan de ervaring van angst die opkomt in mezelf en dat ik mezelf makkelijk laat sturen door angst. Maar, wat eigenaardig is wanneer ik onderzoek waar die angst in feite op gebaseerd is en waar ze door gevoed wordt --- is dat ik in feite ideëen gevormd heb in mijn geest over wat 'zelf-oprechtheid' eigenlijk wil zeggen, en dan reageer ik op die ideëen in mijn geest met angst omdat die ideëen ingaan tegen mijn gewoontes en tegen wie ik altijd geweest ben.

Dus, in feite, in en als mijn belissing om te leven volgens principe, heb ik een idee gevormd over wat die principes inhouden in mijn geest - bijvoorbeeld door te denken van 'ok, als ik zelf-oprecht wil zijn, dan moet ik mij zus en zo gedragen in die of deze situatie' en dat is dan een projectie/beeld in mijn gedachten. Wanneer ik dan kijk naar dat beeld in mijn gedachten en ik vergelijk het met een ander beeld/projectie in mijn gedachten van 'mezelf' in en als mijn verleden als wie ik denk en geloof dat ik ben als wat ik altijd geweest ben hier in mijn leven op aarde -- dan komen er allerhande angsten op ter defensie en bescherming van die 'ik' die ik altijd gelooft heb te zijn, angsten die ervoor moeten zorgen dat ik nooit zal veranderen, door op elke inclinatie van verandering te reageren met weerstand en angst --- bijvoorbeeld op die ideëen die ik in mijn geest gevormd heb in relatie tot wat het betekent en wil zeggen om 'zelf-oprecht' te leven.

In relatie dus tot de 'moed' die ik geloof nodig te hebben om zelf-oprechtheid te leven -- dat is in feite ook een idee dat ik gegenereerd heb in mijn gedachten dat mij in wezen nog meer angst inboezemd en dat dus weer een 'truc' van de geest is, van het 'ik', om zichzelf te beschermen tegen mogelijke Verandering. Omdat, hoe ik in de geest het woord 'Moed' gedefinieerd heb,  is in en als een specifieke uitdrukking van het 'inhouden van de adem', de borstkas opblazen  en dus als het waren in die zin mijn angsten onderdrukken en 'inhouden' en datgene doen waar ik eigenlijk angst van heb. Maar, als ik hierin eerlijk ben met mezelf, dan zie ik dat de uitdrukking en toepassing van 'Moed' in wezen een bevestiging is van mijn angsten --- waarin ik mezelf in wezen nog angstiger maak en waardoor ik dan uiteindelijk de illusie creëer in mezelf dat het 'onmogelijk' is voor mij om mijn angsten te overstijgen -- omdat ik 'nu eenmaal te angstig ben'.

In de plaats van in te zien dat het praktisch leven en toepassen van zelf-oprechtheid geen specifieke fysieke actie vereist en dus geen idee of beeld in mijn geest is of kan zijn. Zelf-Oprechtheid is niet iets dat langs de buitenkant gezien kan worden. Zelf-oprechtheid in en als bijvoorbeeld mijn relatie tot angsten die bestaan in mezelf en het mezelf niet laten sturen en beinvloeden door angst - wil zeggen dat ik, wanneer ik de angst zie opkomen in mezelf in een moment, zie en besef dat die angst niet echt is - in de zin van dat de ervaring van angst een opzettelijk zelf-manipulatie mechanisme is van de geest die reageert in en als een weerstand tegen en angst van verandering. Dus, de angst die ik in dat moment ervaar is eerder een gevolg van het gegeven dat ik ergens in mijn geest een idee gevormd heb over 'wat ik moet doen' of 'wie ik moet zijn' en 'hoe ik mij moet uitdrukken en gedragen', waarin ik dan geloof dat ik 'MOED' nodig heb, om al die 'MOETEN' uit te voeren, en mezelf zo nog meer angst inboezem.

Zelf-Oprechtheid is in wezen het eenvoudige besef ,  begrip en inzicht dat die ideëen in mijn geest in verband met wat ik denk dat ik moet doen en moet zijn en moet uitdrukken om 'zelf-oprecht' te zijn, en principieel te leven, niet echt zijn - in de zin van dat het eigenlijk leugens zijn omdat -- de realiteit is dat ik die ideëen niet ben en als ik dus wil proberen om te voldoen aan die ideëen dan besta ik in ontkenning van de realiteit en de werkelijkheid van mezelf. Dat is zelf-oprechtheid --- het is in wezen Zelf-Eerlijkheid --- vanuit het perspectief dat ik Eerlijk ben met mezelf over wie ik werkelijk ben binnenin mezelf. Ik ben eerlijk met mezelf over het feit dat er angsten bestaan in mezelf en ik probeer niet te vechten tegen die angsten - noch probeer ik ze te onderdrukken of ontkennen. DAT is de simpele toepassing van het Principe van Zelf-Oprechtheid.

Wordt Vervolgd in Dag 520

Dag 517: Wat is Leven in Oprechtheid? - Hetzelfde Zijn Vanbinnen en Vanbuiten

Dag 517: Wat is Leven in Oprechtheid?

Hetzelfde zijn Vanbinnen en Vanbuiten

Dit is een verderzetting in mijn proces van het herdefiniëren van het woord 'Oprechtheid', in en als mijn Declaratie van mijn Toewijding aan het Leven van Principes, zoals:

3     Leven volgens het principe van zelfoprechtheid, om zeker te zijn dat ik zuiver ben in mijn gedachten, woorden en daden: zodat mijn binnen -en buitenwereld één en gelijk is. Wie ik ben vanbinnen ben ik ook vanbuiten en omgekeerd.

Een andere dimensie van wat Oprechtheid en Zelf-Oprechtheid kan zijn, buiten het eerlijk zijn met mezelf over de realiteit waarin ik mij bevindt en mezelf geen illusies voorhouden in relatie tot wie ik ben of wat de realiteit is van de wereld waarin ik besta, is één en gelijk staan met de woorden die ik spreek.

Dit wil zeggen dat wie ik ben vanbinnen hetzelfde is als wie ik ben vanbuiten. Ik bedoel, het Is zo vaak dat ik mezelf uitdruk op een manier die niet 'oprecht' is - waarin ik met andere woorden bijvoorbeeld langs buiten glimlach en mezelf uitdruk alsof ik iemand leuk vindt, maar langs binnen heb ik allerlei achterklap en achterliggende gedachten over die persoon die het tegendeel zouden bewijzen. Dat is Zelf-Onoprecht zijn omdat ik hierin niet één en gelijk ben vanbuiten en vanbinnen.

Dit is hoe ik ben opgegroeid en wat ik  geleerd heb over wat het is om mens te zijn - dat is wie en wat ik geworden ben, een zelf-onoprecht individu --- in de zin van dat ik het normaal ben gaan vinden dat ik achterklap heb in mijn geest en gedachten over andere mensen terwijl ik mij in mijn uitdrukking voordoe alsof dat niet zo is en alsof ik 'onschuldig' ben. Maar, wat ik echter gemerkt heb is dat ik mij vanbinnen eigenlijk schuldig voel omdat ik goed genoeg weet waar ik mee bezig ben. Ik weet dat er een discrepantie bestaat tussen wie ik ben vanbuiten en wie ik ben vanbinnen en dat ik dus geen oprecht individu ben.

Ik bedoel, die discrepantie en die zelf-onoprechtheid bestaat in functie van zelf-behoud en persoonlijke overleving via sociale manipulatie -- maar dat is geen excuus omdat wat ik uitstuur krijg ik zevenvoud terug --- met andere woorden, als ik besta in en als manipulatie en onoprechtheid, dan maak ik een levende stelling dat dat de wereld is die ik verkies en die ik ondersteun --- een wereld van bedrog, manipulatie en onoprechtheid waarin ik zoveel kan verwachten van hoe mensen met mij omgaan als hoe ik met hen omga. En dat is niet een wereld die het beste is voor mezelf noch een ander.

Dus, hoe kan ik in deze context mezelf ondersteunen om een zelf-oprecht individu te worden, zodat ik niet meer besta als een inferieur wezen in relatie tot mijn omgeving en in relatie tot overleving --- maar zodat ik besta op een manier die op elk vlak het beste is voor allen?  En wat wil het praktisch zeggen om hetzelfde te zijn vanbinnen en vanbuiten - om geen geheime achterklap te hebben in mijn geest over anderen?

Wordt Vervolgd in Dag 518

Dag 516: Wat is Leven in Oprechtheid? - De Praktische Realiteit van Principieel Leven

Dag 516: Wat is Leven in Oprechtheid? 

De Praktische Realiteit van Principieel Leven

In "Dag 515: Wat is Leven in Oprechtheid? - Als ik Zelf-Onoprecht ben, Dan ben ik Makkelijk te Bespelen" had ik de sluier al een beetje gelicht in relatie tot wat een praktische uitvoering en toepassing zou zijn van het Principe van zelf-oprechtheid in en als mijn proces van het leven aan de hand van en op basis van Principe.

Dit proces van het onderzoeken hoe ik een principe kan toepassen in de fysieke dagelijkse realiteit is het belangrijkste deel van het leven in en als Principe. Ik bedoel, dit zou voor de hand moeten liggen, dat iets in wezen niet Echt en Waarachtig kan zijn als ik het niet op een praktische manier leef in en als mijn fysieke bestaan, omdat mijn fysieke bestaan nu eenmaal het enige 'echte' is aan wie ik ben.

Ik heb doorheen mijn leven echter dit simpele concept nooit gezien of begrepen omdat ik mijn leven en 'wie ik ben' definieerde als zijnde meer in mijn geest. Op de één of andere manier was ik zomaar uit het oog verloren dat ik een fysiek wezen ben en dat mijn bestaan zich afspeelt in de fysieke werkelijkheid - omdat ik mijn aandacht meer plaatste in mijn interne 'realiteit', namelijk mijn 'ervaringen', zoals mijn gevoelens en emoties, en mijn fantasie, en gedachten --- al de dingen die op zich in feite niet fysiek en dus niet echt zijn.

En dus, ik heb vaak stellingen gemaakt over 'wie ik ben' of wie ik wil zijn en hoe ik wil dat mijn leven verloopt, maar die stellingen hebben nooit verder gereikt dan de het gelimiteerde rijk in en van mijn eigen geest. Ik heb nooit werkelijk de moeite gedaan om te onderzoeken of de ideëen die ik in mijn gedachten vorm over mezelf en mijn realiteit wel realistisch zijn of hoe ik deze ideëen eigenlijk leef in en als mijn dagelijkse realiteit -- omdat, de enige 'realiteit' die ik zag, dat was mijn geest als mijn gevoelens, emoties en gedachten.

Het is pas door een proces te beginnen wandelen om uit te geest te stappen dat ik langzaam maar zeker ben gaan inzien dat de eigenlijke werkelijkheid van wie ik ben in wezen de fysieke realiteit is en dat de geest een illusie is die ik zelf heb opgebouwd door ideëen te vormen in en als mijn 'gedachten' en die ideëen nooit te toetsen aan de fysieke realiteit.

Ik bedoel, ik geloofde bijvoorbeeld altijd dat ik een 'oprecht' individu ben en dat ik in alle vormen en maten een 'goed' persoon ben, maar ik stond nooit stil bij de eigenlijke realiteit van wie ik ben. Ik zag bijvoorbeeld niet in dat ik mij niet steeds gedraag zoals ik denk over mezelf en dat mijn externe en interne wereld niet volledig op één lijn staan. Ik bedoel, ik kan wel denken van mezelf dat ik een 'oprecht' persoon ben, maar zolang ik geen exacte definitie heb van wat het eigenlijk wil zeggen om daadwerkelijk 'oprecht' te zijn, en het woord 'oprechtheid' te leven, dan kan ik mezelf evengoed voor de gek houden en mezelf wijsmaken dat ik 'oprecht' ben zonder werkelijk verantwoordelijkheid te nemen voor mijn fysieke expressie in en als de fysieke werkelijkheid.

Omdat, als ik geen soliede definitie heb van een woord zoals 'oprechtheid', maar ik beweer wel een 'oprecht' persoon te zijn - dan kan ik in feite eender wat doen en zijn en dan kan ik nog steeds ervan overtuigd zijn dat ik 'oprecht' ben --- omdat het woord 'oprechtheid' enkel bestaat als een leeg en betekenisloos idee in mijn geest dat als enige doel dient om mij positief te voelen over mezelf.

Terwijl, om waarachtig te bestaan in en als oprechtheid - moet ik het woord 'oprechtheid' ten eerste grondig onderzoeken in termen van wat de praktische implicaties zijn van dit woord en wie en hoe ik met andere woorden zou moeten zijn en worden in en als mijn fysieke dagelijkse bestaan en interacties met mijn fysieke dagelijkse wereld en omgeving -- om werkelijk te leven en te bestaan als een levend bewijs en een levend voorbeeld van het woord 'Oprechtheid'. Enkel dan kan ik spreken over mezelf als een 'oprecht' individu --- wanneer ik bereid ben om dit proces te bewandelen voor mezelf van het onderzoeken van hoe ik besta in en als mezelf en het transformeren en veranderen van mijn interne wereld en realiteit van een betekenisloos, onoprecht bestaan - naar een zelf-gecreëerd, zelf-verantwoordelijk en zelf-oprecht bestaan -- door middel van bijvoorbeeld het herdefiniëren van de woorden die ik leef en/of wil leven.

Dit is in essentie wat ik ben beginnen doen in mijn Reis naar Leven en in mijn Verklaring van Mijn Toewijding aan Principes die ik Integreer in mijn Leven en Bestaan - is dat ik eerst en vooral die principes onderzoek en voor mezelf grondig afbaken en definieer zodat ik een 'platform' en 'structuur' heb en mezelf dus de kans of de ruimte niet geef om de principes te 'interpreteren' -- omdat, zoals ik in deze blog aangetoond heb, creëert dit het probleem dat het principe dan enkel in functie bestaat van mijn persoonlijke 'feel-good' interne realiteit en dan is het principe op zich dus 'niets waard' in termen van hoe en waarom ik het Leef en Toepas in mijn dagelijkse Fysieke Bestaan - namelijk daar waar het Echt is en kan zijn.

Wordt Vervolgd in Dag 517

Dag 515: Wat is Leven in Oprechtheid? - Als ik Zelf-Onoprecht ben, Dan ben ik Makkelijk te Bespelen

Dag 515: Wat is Leven in Oprechtheid?

Als ik Zelf-Onoprecht ben, Dan ben ik Makkelijk te Bespelen

In Dag 514 was ik begonnen met het proces  van het onderzoeken hoe ik het principe van Zelf-Oprechtheid op een praktische manier kan toepassen en leven. Hoe kan ik met andere woorden eerlijk en oprecht zijn met mezelf in relatie tot wie ik ben en wat mijn wereld en bestaan is.

Het voorbeeld dat ik had aangehaald was bijvoorbeeld hoe ik besefte dat, terwijl ik door de winkelstraten van mijn stad wandel, ik mezelf in mijn gevoelens laat bespelen door wat ik zie met mijn ogen, zoals al de 'positieve indrukken' die winkels en winkeliers maken specifiek om klanten te lokken - en hoe ik, in en als deze interne positieve ervaring mezelf in wezen voor de gek houdt omdat ik geloof in dit positieve uiterlijk en beeld dat de winkels en winkeliers mij presenteren, waarin ik bijvoorbeeld er niet bij stilsta in het moment dat ik positief reageer en dat ik mij misschien wel laat meevoeren door dat positieve gevoel om iets te kopen, dat al wat ik zie een leugen is --- vanuit het perspectief dat er een geheime agenda ligt achter de glimlach van de verkoopster en achter de schoongepoetste vensters en de felle kleuren en de manier waarop de winkels en de winkelstraten zijn ingericht en de woorden die op de reclameborden geprint staat.

Dat hele beeld 'IS' niet 'positief', het lijkt enkel zo, omdat achter dat 'positieve'/'aantrekkelijke' uiterlijk ligt:

• De manipulatie van de verkopers om de klant te bespelen om iets te kopen
• De angst van de verkoper om  geen geld te kunnen verdienen als hij de potentiele klanten die door de winkelstraten wandelen niet bespeelt
• Het verlangen van de verkoper om via het 'positieve' uiterlijk en de glimlach en de vriendelijkheid, de beleefdheid en de zoetgevooisde woorden geld te kunnen halen uit andere mensen en mensen hun geld doen besteden aan dingen die ze niet eens echt nodig hebben en waar ze later zelfs misschien spijt van zullen hebben dat ze het gekocht hebben
• …

Met andere woorden er ligt een heel andere realiteit achter het beeld dat ik zie. Een realiteit die ik op het eerste zicht nooit overwogen heb omdat ik mijn aandacht steeds plaatste in enkel mijn persoonlijke reacties en gevoelens op wat ik zie met mijn ogen - hetgeen iets is dat heel wat mensen duidelijk doen, anders zou deze manipulatie-tactiek in en van hoe mensen producten verkopen niet werken.

Ik bedoel, en de consequenties van deze 'goedgelovigheid' als het onoprecht zijn met mezelf, is dat ik in het voorbeeld dat ik hier besproken heb, dingen zal kopen en mensen zal volgen in hun raad en advies waar ik uiteindelijk spijt van zal krijgen wanneer het positieve gevoel plaatsmaakt voor een besef dat ik mijn geld gespendeerd heb aan een gevoel en niet aan iets dat werkelijk een bijdrage levert aan mijn leven. En dan zal ik uiteindelijk bijvoorbeeld kwaad worden op de verkopers en op het systeem omdat ze zogezegd niet oprecht zijn met mij en niet eerlijk zijn tegen mij.maar als ik werkelijk oprecht en eerlijk zou zijn met mezelf, dan zou ik precies zien wat er werkelijk gaande is achter het beeld dat ik zie met mijn ogen en dan zou ik mij niet zo makkelijk laten verleiden en misleiden in mijn gevoelens.

Wordt vervolgd in Dag 516

Dag 514: Wat is Leven in Oprechtheid? - Een Praktische Toepassing van Zelf-Oprechtheid

Dag 514: Wat is Leven in Oprechtheid?

Een Praktische Toepassing van Zelf-Oprechtheid

Dus, in termen van het praktisch leven van het principe van zelf-oprechtheid:

"Leven volgens het principe van zelfoprechtheid, om zeker te zijn dat ik zuiver ben in mijn gedachten, woorden en daden: zodat mijn binnen -en buitenwereld één en gelijk is. Wie ik ben vanbinnen ben ik ook vanbuiten en omgekeerd."

… waarin ik in de voorgaande blogs al had vastgesteld dat het concept en begrip van 'zelf-oprechtheid' wil zeggen en impliceert dat ik niet lieg tegen mezelf. En dit is ook wat het wil zeggen om 'één en gelijk te zijn in mijn binnen- en buitenwereld' en 'zuiver te zijn in gedachten, woorden en daden' -- het wil zeggen dat ik geen verborgen agenda's heb in mezelf, dat ik mezelf niets wijsmaak in relatie tot wie ik ben en wat mijn realiteit is, maar dat ik rechtuit en oprecht ben in termen van wie ik precies ben, hoe ik precies besta en wat de realiteit en de wereld is waarin ik leef en besta. Omdat ik zie, besef en begrijp dat ik enkel op die manier zal kunnen leven en bestaan op een manier die rekening houdt met de realiteit omdat ik direct zie welke de consequenties zijn van mijn daden, woorden en gedachten op mijn realiteit.

Een praktische toepassing van dit principe is bijvoorbeeld dat ik mezelf in mijn uitdrukking vanbinnen en vanbuiten verander en transformeer en corrigeer in momenten waarin ik kan zien dat ik niet zelf-oprecht ben. Hiervoor zal ik uiteraard eerst die specifieke momenten moeten zien en onderzoeken en vaststellen door mezelf de vraag te stellen: waar, wanneer en hoe is het dat ik in mijn dagelijkse leven en realiteit in en als zelf-oprechtheid ga in mezelf?

Waar, wanneer en hoe is het bijvoorbeeld dat ik in een mentaal construct ga in mijn geest waarin ik opzettelijk een idee, definitie, gedachte of geloof-systeem creëer over wie ik ben en hoe mijn wereld en realiteit bestaat en waarin ik dus tegen mezelf lieg over wie ik ben en over de hoedanigheid en realiteit van mijn wereld?

Dit is bijvoorbeeld in relatie tot wanneer ik in de stad ben, en ik loop door de winkelstraten en ik zie de mensen om mij heen die goed gekleed zijn en glimlachen en ik zie de propere ruiten en al  de producten erachter. Ik hoor de muziek door de straten en ik zie de winkelbedienden die zo vriendelijk zijn tegen mij wanneer ik en winkel binnenwandel. Ik bedoel, in zulk 'n momenten is het makkelijk om een positief gevoel te produceren in mezelf door de idee te creëeren in mijn geest dat alles 'goed' is omdat alles 'positief' en 'goed' lijkt, omdat mensen vriendelijk zijn, en iedereen lijkt te glimlachen, en er is welvaart om mij heen, iedereen lijkt geld te hebben, ik heb geld in mijn portemonnee en er is vrolijke muziek en alles ziet er zo mooi en afgeborsteld en rijkelijk uit.

Maar, als ik die idee in mijn gedachten zou geloven als zijnde 'de realiteit', tezamen met dat positieve gevoel in mezelf, dan zou ik in een illusie bestaan en dan zou ik liegen tegen mezelf omdat -- in de eigenlijke werkelijke fysieke realiteit zijn al die uiterlijke verschijnselen van zogezegde 'welvaart' gebaseerd op een uitbuiting van grondstoffen van en in deze aarde en een uitbuiting van mensen in derdewereldlanden die de goedkope producten maken die staan te pronken in de winkelruiten. Ik bedoel, achter dit mooie uiterlijk ligt een economie die gebukt gaat onder dit misbruik en deze uitbuiting, een economie waarin  geen evenwaardigheid bestaat tussen mensen, een economie die misbruik en uitbuiting rechtvaardigd, een economie waarin mensen enkel vriendelijk zijn en glimlachen uit angst om hun job en hun geld te verliezen en waarin die zogezegde vriendelijkheid een manipulatie middel geworden is om geld te verkrijgen.

Dat is één situatie waarin ik bijvoorbeeld mijn interne realiteit kan transformeren van zelf-onoprechtheid naar zelf-oprechtheid. Waarin, zelf-oprechtheid zou bijvoorbeeld zijn dat ik mezelf niet zomaar toesta om te reageren met positieve gevoelens op wat ik zie met mijn ogen en wat ik denk in mijn geest. Zelf-oprechtheid zou zijn dat ik direct en rechtstreeks zie wat er werkelijk schuilgaat achter het 'mooie plaatje' en dat ik erken welke de fysieke realiteit is van wat ik zie --- zodat ik kan omgaan met die realiteit op een verantwoordelijke manier.

Verantwoordelijk, in de zin van dat ik bijvoorbeeld niet handel op basis van gevoel. Want, als ik mezelf toesta te handelen op basis van gevoel, dan laat ik mezelf manipuleren door een economie die in wezen niet geeft om mij of om de wezens die de producten maken die ik koop en consumeer. Als ik handel op basis van het gevoel dat ik ervaar in mezelf als reactie op wat ik zie, dan maak ik deel uit van die economie en dan aanvaard ik die economie zoals ze nu bestaat. Terwijl als ik mij niet laat leiden door energie en gevoelens maar eerder door mijn eigen inzicht, dan kan ik pas beslissingen maken die het beste zijn voor allen. Dan kan ik verantwoordleijkheid nemen voor mijn beslissingen omdat ik rekenschap houdt met welke de gevolgen zijn van de beslissingen die ik neem.

Wordt vervolgd in Dag 515

Dag 513: Wat is Leven in Oprechtheid? - Zijn mijn Gedachten Leugens die ik Mezelf Vertel?

Dag 513: Wat is Leven in Oprechtheid?

Zijn mijn Gedachten Leugens die ik Mezelf Vertel?

Wanneer het aankomt op het praktisch leven van mijn Tweede Principe, namelijk het leven van Oprechtheid en het leven in oprechtheid heb ik in het bewandelen van mijn Reis naar Leven ontdekt, ervaren en beseft dat het niet voordehandliggend is om 'oprecht' te zijn - oprecht in de zin van zelf-oprecht, als hoe ik ware oprechtheid in de voorgaande blogs gedefinieerd heb, als zijnde niet liegen tegen mezelf in de zin van in elk moment eerlijk zijn met mezelf over wie ik eigenlijk ben binnenin mezelf en dus niet zomaar van mezelf geloven dat gewoon omdat ik mij zus of zo uitdruk en gedraag en gewoon omdat ik andere mensen ervan kan overtuigen dat ik 'een goed persoon' ben, dat dat wil zeggen dat ik werkelijk een 'goed persoon' ben.

Omdat, liegen tegen mezelf is zo een 'natuurlijke' eigenschap geworden dat ik er nooit bij stil gestaan heb dat ik eigenlijk  in feite aan het liegen ben tegen mezelf en bijgevolg tegen andere wezens. En die leugens zijn de gedachten en de geloof systemen en de ideëen die ik in mijn geest heb waarin ik dingen denk over 'wie ik ben' die niet noodzakelijk echt zijn en die de realiteit en de werkelijkheid van wie ik eigenlijk ben vanbinnen in feite verbergen. In feite, elke definitie die ik vorm van mezelf in mijn geest, die deel uitmaken van mijn 'identiteit', is een leugen die ik aan mezelf vertel - omdat, de realiteit van wie ik werkelijk ben in en als mezelf is geen definitie en is zelfs niet definieerbaar omdat, 'wie ik ben' is een levend wezen, is het leven zelf, ik leef en besta in en als fysieke ademhaling --- terwijl, een gedachte, een idee en een definitie bestaat niet werkelijk, het is maar een gedachte/idee/definitie. Dus, als ik geloof dat ik die gedachten/ideëen/definities ben die in mijn geest ronddwalen - door er bijvoorbeeld emotioneel op te gaan reageren, dan ben ik in wezen aan het liegen tegen mezelf, omdat ik dingen geloof die niet echt zijn.

Dus, mijn hele identiteit is met andere woorden een Leugen. Alles wat ik ooit heb gedacht en gelooft over 'wie ik ben'  in mijn gedachten is leugens omdat ik nu eenmaal niet werkelijk een gedachte ben - ik ben een levend wezen, ik ben het leven zelf als het fysieke lichaam en fysieke ervaringen en beweging in elk moment -- en dat is al wat echt is, dat wat tastbaar is, zoals het fysieke lichaam, zoals ademhaling en fysieke functies en zoals de fysieke werkelijkheid. Dat wat niet zomaar een gedachte is. Dit wil zeggen, dat als er ook maar enige gedachte, beeld of idee in mijn geest bestaat dat anders is dan hoe de eigenlijke fysieke werkelijkheid functioneert en dan wie ik werkelijk ben als fysiek levend wezen - dat ik dan tegen mezelf aan het liegen ben over wie ik ben en over wat de realiteit is waar ik mij in bevindt.

En, ik bedoel, die leugens zijn al de ideëen die ik heb overgenomen en gekopieerd van mijn familie, van mijn cultuur, van de media en van al de invloeden waar ik mee in contact gekomen ben in mijn leven. Ideëen over allerlei zaken die niet werkelijk bestaan, zoals 'god' en 'liefde' en 'spiritualiteit' en 'de ziel' en 'de overheid' en 'goed' en 'slecht', enzovoort. Ik bedoel, er zijn zoveel woorden die ik geleerd heb te gebruiken in mijn geest en in mijn dagelijkse taalgebruik die in feite verwijzen naar een etherisch en metaphysisch iets dat in de fysieke werkelijkheid niet echt bestaat.Bijvoorbeeld het woord 'overheid' verwijst naar een idee in de geest, een concept --- omdat, in de realiteit is 'de overheid' in wezen mensen en gebouwen en papierwerk en allerhande bewegingen die dagelijks plaatsvinden waar naar verwezen wordt in mijn geest als 'de overheid'.

En, in mijn geest is 'de overheid' een 'entiteit', een 'geheel', maar in de fysieke werkelijkheid is dat niet zo. En dat is waar het gevaar ligt in deze 'leugen'/'illusie'  die ik in mijn geest gecreëerd heb - namelijk dat ik in mijn gedachten een valse presentatie gemaakt heb van hoe de fysieke werkelijkheid eigenlijk functioneert en daarin eigenlijk de realiteit aan het negeren ben, waardoor ik uiteraard zal omgaan met die realiteit op een manier die niet het beste is voor de realiteit. En dat Is het gevolg van Liegen tegen mezelf door mijn Geest te geloven in de plaats van te vertrouwen op wat ik direct kan zien in en als mijn fysieke werkelijkheid.

Wordt Vervolgd in Dag 514