Wednesday, June 6, 2012

Dag 51: Ik hoor er niet bij!

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd naar andere mensen te kijken en te geloven en het gevoel te hebben 'dat ik er niet bij hoor' - alsof 'het leven' mij niet betrekt in haar activiteiten/expressie en mij niet de aandacht geef die ik denk nodig te hebben

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te geloven dat ik een buitenstaander ben  en dat ik 'er' niet bijhoor wanneer ik kijk naar andere mensen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd te beseffen dat het gevoel/geloof dat ik 'er' niet bijhoor enkel bestaat in mezelf op basis van wat ik zie met mijn ogen als de beelden illusie

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te laten programmeren/brainwashen door televisie in en als het geloof dat de realiteit beelden zijn, en dat ik daar moet 'bij horen', als een beeld in een realiteit van beelden als menselijke relaties - door nooit te hebben beseft dat de beelden die ik zie met mijn ogen niet echt zijn want het zijn per definitie maar beelden, waar ik als het leven zelf, nu eenmaal niet bij KAN horen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te hebben laten programmeren in en als menselijke relaties als beelden in en als mijn gedachten, waar ik 'bij wil horen', zodat ik het gevoel kan hebben in mezelf dat ik aanvaard wordt, omdat ik mezelf heb toegestaan mezelf te verwerpen, mezelf niet te aanvaarden door mijn macht/leven weg te geven aan de beelden in en als gedachten, als de illusie van de geest

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mij alleen te voelen in mezelf wanneer ik naar andere wezens kijk om mij heen, door te geloven dat ik 'erbij moet horen', bij wat ik zie met mijn ogen als relaties, in de plaats van te beseffen en te aanvaarden dat het fysiek onmogelijk is om ergens 'bij te horen', omdat ik nu eenmaal ALLEEN besta in en als het fysieke lichaam, hetgeen betekend dat wat ik zie met mijn ogen als het systeem van menselijke relaties, een illusie is omdat het niet echt KAN zijn in en als de fysieke realiteit

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te geloven dat 'andere mensen' 'er wel bij horen', omdat wat ik zie met mijn ogen een systeem van beelden lijkt te zijn waarin elk mens als beeld zijn plaats lijkt te hebben in dat geheel - waarin ik mij buitengesloten voel, alsof ik geen plaats heb in dat geheel -- omdat ik nooit heb beseft dat wat ik zie met mijn ogen een systeem is van beelden als de illusie van de realiteit van relaties die niet echt KUNNEN zijn, omdat het maar beelden zijn die niets te maken hebben met de fysieke realiteit als al wat echt is en ooit echt geweest is

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd te vertrouwen op de fysieke realiteit als al wat echt is en ooit echt geweest is als wie ik werkelijk ben in en als het besef dat de beelden die ik zie met mijn ogen als 'andere mensen' en 'relaties' de illusie is - omdat de realiteit is dat elk fysiek lichaam ALLEEN bestaat en dat er geen enkele 'verbondenheid' bestaat' tussen mensen/wezens, omdat alles wat hier bestaat in en als de fysieke realiteit één en gelijk is, waarin 'verbondenheid' de illusie is van de geest, als een gevoel dat gebaseerd is op geloofsystemen als leugens in en als het weggeven van verantwoordelijkheid voor mezelf als ALLEEN in en als het fysieke lichaam

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te verlangen naar menselijke relaties als wat ik zie met mijn ogen en wat ik heb laten programmeren door televisie als wat 'goed' en 'slecht' is en wat 'normaal' is -- als beelden, in de plaats van te beseffen dat menselijke relaties de grootste leugen ooit is, die verkocht geweest is door middel van televisie en media en religie en allerlei mechanismen van controle in de samenleving als mensen die uit zijn op winst op de één of andere manier en die er dus baat aan hebben om alle andere mensen in de wereld zo te misleiden

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd te beseffen dat relaties als doel hebben om de mens een slaaf te maken van andere mensen, van de samenleving, van familie, vrienden, partners en alle andere mensen - hetgeen de mens weerhoudt van alleen te staan/bestaan in en als zelf-eerlijkheid als een zelf-bepalend, zelf-verantwoordelijk wezen -- hetgeen overduidelijk gedaan werd door wezens die uit waren op macht en controle over mensen en die er baat aan hadden dat de mens gelooft van zichzelf dat het een slaaf is van andere mensen en dus niet durft zichzelf te zijn en alleen te staan in en als al wat bestaat

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te laten programmeren en slaaf te maken van relaties als mechanismen van controle die als enige doel hebben om van de mens een slaaf te maken die nooit zal opstaan om de wereld te veranderen tot wat het beste is voor allen, uit angst van andere mensen -- als het perfecte mechanisme van controle waarin de slaven niet eens door hebben dat ze slaven zijn, omdat de 'ketening' volledig gebeurt in hun eigen geest in en als gedachten, gevoelens en emoties als 'relaties'

ik vergeef mezelf dat ik de energetische polariteit van alleen/eenzaam tegenover samen/verbondenheid heb toegestaan te bestaan in mezelf als energetische ervaring op basis van gedachten/beelden waarmee/waarin ik mezelf heb gedefinieerd, als de angst om alleen te staan en 'buitengesloten te worden' en het verlangen om 'erbij te horen' -- door nooit te hebben beseft dat de beelden als 'relaties' de illusie is van de geest en dat de fysieke realiteit echt is, waarin elk fysiek lichaam alleen bestaat in en als zichzelf als het leven zelf, in eenheid en gelijkheid met alle andere fysieke lichamen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd geen verantwoordelijkheid te nemen voor wat ik zie met mijn ogen en voor het verlangen om 'erbij te horen' bij wat ik zie met mijn ogen als 'andere mensen/wezens' door niet te beseffen dat wat ik zie met mijn ogen per definitie maar beelden zijn, die opgebouwd zijn op basis van gedachten, geloofsystemen, definities, die ik mij geprogrammeerd geweest zijn door familie, televisie, media, schoolsysteem in en als polariteiten van goed/slecht, juist/fout en positief/negatief waarin ik geloof dat 'erbij horen' en 'relaties hebben met andere mensen' juist/goed/positief is, en alleen staan is negatief/slecht/Fout

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd de waarheid/werkelijkheid van mezelf als het fysieke lichaam niet te willen aanvaarden, als het feit/besef dat ik altijd al alleen heb bestaan in en als het fysieke lichaam, en dat de energetische ervaringen van eenzaamheid en verbondenheid altijd mijn eigen energetische creaties geweest zijn op basis van ideëen, gedachten, geloofsystemen en definities op wat ik zie met mijn ogen



ik stel mij tot doel alle relaties te stoppen, want ik besef dat relaties de illusie van de geest zijn, als beelden - en omdat ik besef dat beelden per definitie maar beelden zijn en opgebouwd zijn specifiek in en als en op basis van woorden die in mij geprogrammeerd geweest zijn door mijn omgeving - woorden als definities, geloofsystemen en beoordelingen als de manier van het 'opdelen'/onderverdelen/categoriseren van de realiteit die ik heb geleerd van familie, als de compleet vertekende visie op de realiteit die dus niet echt is

ik stel mij tot doel om aan te tonen dat menselijke relaties het controle mechanisme is dat mensen slaven maakt van elkaar en ervoor zorgt dat de mens nooit durft opstaan/opkomen voor wat het beste is voor allen, uit angst van andere mensen - en dat alle 'positieve' gevoelens/concepten die gecreeerd worden rond 'relaties', de illusie zijn die ervoor zorgt dat de mens de negatieve ervaring die eronder ligt van angst die van de mens de slaaf maakt van 'relaties' nooit zal inzien

ik stel mij tot doel op te staan als wie ik werkelijk ben als een zelf bepalend zelf verantwoordelijk wezen als ALLEEN als wie ik werkelijk ben, in en als het besef dat al wat ik 'weet' over de realiteit die ik zie met mijn ogen, een leugen is, als een programma dat in mij geprogrammeerd is door familie en media specifiek om controle te kunnen hebben over mij door mij vast te zetten in een leugen van geloofsystemen in de plaats van mij te ondersteunen in en als het ontwikkelen van gezond verstand

ik stel mij tot doel aan te tonen dat al wat de mens geloofd over 'de realiteit' als beelden als beoordelingen, geloofsystemen, ideeen gedachten, kennis en informatie op basis van de BEELDEN die de mens ziet - een leugen is, die in de mens geprogrammeerd geweest is door familie en media/televisie als controle mechanismen waarin de mens niet eens beseft dat hij een slaaf is van de geest, als de 'onzichtbare kracht'

2 comments:

  1. Cool support Kim - Day 51 post for me was similar, titled 'Longing'.

    ReplyDelete