Dag 184: Angst om te Falen als Zelf-Sabotage in het proces van Zelf-Realisatie

Dit is een verderzetting van "Dag 183: Wat als ik een Fout maak?!!"


ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd, te denken aan 'wat ik zal doen' als een beeld dat opkomt in mijn geest - dat bestaat in en als de polariteit van 'wat ik wil doen' en 'wat ik moet doen'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd geloofsystemen te hebben over 'wat ik moet doen' in en als overlevingsangst - waarin ik een beeld creëer in en als mijn gedachten en dat beeld projecteer in de toekomst, in en als de angst om te falen in wat ik doe, waarin ik een toekomstprojectie maak  als een beeld van mezelf als 'gefaald' --- en daarin verlangens toe te hebben gestaan te bestaan in mezelf van 'wat ik wil doen', om de angst om te falen te onderdrukken in mezelf en mij 'beter te voelen'

ik vergeef mezelf dat ik 'falen' heb toegestaan te bestaan in mezelf in en als een beeld in mijn gedachten, dat opkomt als reactie op een gedachte van iets nieuws dat ik ga doen/ondernemen, waarin ik mezelf in de toekomst projecteer en zie dat alles dat kan mislopen, misgelopen is

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te reageren met angst op de toekomstprojectie van 'faling' - en daarin een polariteit  te creëren in mezelf waarin ik dan denk aan het doen van dingen die ik in het verleden gedaan heb die mij een goed gevoel gaven, om weg te vluchten van de angst om te falen in en als het 'doen van iets nieuws' --- en mezelf op die manier vast te zetten in een eindeloze herhaling van oude patronen en gewoontes, waarin ik nooit zal ontdekken wie ik werkelijk ben

ik vergeef mezelf dat ik het personage van 'angst om te falen' heb toegestaan en geaccepteerd te bestaan in mezelf - als een opzettelijke zelf-sabotage techniek in en als de angst van verandering die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik toekomstprojecties heb toegestaan te bestaan in mezelf, in een poging om de 'uitkomst' van wat ik doe te controleren, en zo een gevoel in mezelf te creëren dat ik 'alles/mijn leven/mijn wereld onder controle heb' als een overlevingstechniek die ik heb gekopieerd van mijn ouders in en als overlevingsangst

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mijn wereld onder controle te willen houden, door de uitkomst van mijn beslissingen/daden in de toekomst te projecteren in mijn geest, en daarin al mijn angsten in verband met 'wat er zou kunnen mislopen' te projecteren - waarin ik mezelf saboteer in mijn proces van zelf-realisatie en zelf-ontdekking door steeds  te vertrouwen op die angst om te 'falen' en terug te grijpen naar oude gewoontes en patronen om mij 'goed' te voelen, in de plaats van nieuwe dingen te proberen/doen en door de angst te duwen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd eerder op angst te vertrouwen dan op mezelf HIER

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd angst te hebben van verandering en daarin het personage van 'angst om te falen' in en als het projecteren van al mijn angsten in de toekomst als reactie op alle nieuwe dingen die mijn wereld inkomen te hebben gecreëerd als opzettelijke zelf-sabotage om ervoor te zorgen dat ik nooit zal veranderen --- maar dat ik steeds zal blijven teruggrijpen naar oude gewoontes en patronen van 'wat ik ken' en waar ik mij 'goed' in voel

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd 'nieuwe dingen' en 'verandering' als het doorbreken van oude gewoontes en patronen te verbinden met de ervaring van ANGST, in en als de gedachte/backchat dat ik 'niet weet wat er zal gebeuren' omdat ik het mij niet kan inbeelden en daarom de situatie niet onder controle zal hebben

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van 'controle' door 'controle' te definieren in en als 'wat ik ken' en 'wat ik weet' als het verleden/herinneringen - en daarin angst te hebben van verandering en van nieuwe situaties door te geloven/denken dat ik daarin 'de controle zal verliezen'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd angst te hebben om 'de controle te verliezen' door 'controle' van mezelf te hebben afgescheiden door 'controle' te definieren in en als 'wat ik weet/ken' in en als toekomstprojecties -- waarin ik, bij elke nieuwe situatie als een opening voor verandering die zich aanbiedt in mijn wereld, een beeld projecteer in mijn geest waarin 'alles misloopt en slecht gaat' als een groot zwart gat - en daarin/daardoor steeds opnieuw mijn toevlucht te zoeken tot bekende situaties uit angst van 'het grote zwarte gat' --- in de plaats van mezelf te definieren in en als 'controle' als de levende expressie van mezelf, in en als zelf-vertrouwen, in elk moment van ademhaling HIER

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mijn vertrouwen te plaatsen in en als de geest als toekomstprojecties als beelden in mijn geest, in de plaats van in en als het fysieke lichaam als ademhaling als wie ik ben als HIER

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd 'vertrouwen' van mezelf af te scheiden door 'vertrouwen' te definieren in en als 'dat wat vertrouwd aanvoelt' als gewoontes en patronen uit het verleden in en als herinneringen als beelden in mijn geest - in de plaats van één en gelijk te staan met vertrouwen als de levende expressie van mezelf in en als elk moment van ademhaling

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd 'vertrouwen' te definieren in en als de geest als toekomstprojecties waarin ik het verleden projecteer in de toekomst en waarin ik, in en bij elke nieuwe situatie die mijn wereld binnenkomt, mij 'onvertrouwd' voel omdat ik mezelf niet kan inbeelden in en als een beeld van de toekomst omdat ik het niet 'ken' en daarin het gevoel heb dat ik mijn vertrouwen zal verliezen als ik deze nieuwe situatie zou instappen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd enkel situaties/mensen/dingen te volgen die 'vertrouwd' aanvoelen - en daarin te bestaan in en als het voorontworpen gelimiteerde programma van de geest als het verleden en mezelf zo te saboteren in het proces van zelf-realisatie en zelf-ontdekking

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als een beeld in mijn geest, dat gebaseerd is op ervaringen, kennis en informatie uit het verleden - en te geloven dat dat beeld 'is wie ik ben', en dat ik dus enkel moet/kan doen wat ik in mijn verbeelding al heb uitgestippeld om 'mezelf niet te verliezen' --- in de plaats van in te zien dat ik HIER ben, in en als dit moment van ademhaling, en dat ik mezelf niet zal of kan verliezen, maar dat ik in wezen mezelf al verloren heb door mezelf af te scheiden van het fysieke lichaam en mezelf te projecteren en definieren in en als de geest


Wordt vervolgd in  Dag 185

Dag 183: Wat als ik een Fout maak?!!

Wat ik in mezelf heb gemerkt als de reden waarom ik eerder op mijn gedachten vertrouw dan op fysieke beweging in en als ademhaling is de angst om 'fouten' te maken, de angst om 'het niet juist te doen', waarin ik dus veronderstel dat ik in mijn gedachten 'weet' wat 'juist' is, gebaseerd op allerlei geloofsystemen die ik in mijn geest gecreëerd heb over 'het proces', 'zelf-eerlijkheid', 'zelf-realisatie' en 'zelf-verantwoordelijkheid'. Waarin ik met andere woorden een persoonlijke 'religie' gemaakt heb van 'het proces van zelf-realisatie', waarin alles draait rond MIJN verlangen om 'een goede ziel' te zijn, die de regels volgt en daar uiteindelijk hopelijk een beloning voor zal krijgen --- hetgeen gebaseerd is op ANGST om gestraft te worden, uiteraard bepaald door allerhande herinneringen in mijn geest van hoe ik vroeger bestraft en beschuldigd geweest ben door mijn omgeving omwille van zogezegde 'fouten' die ik had gemaakt.

In en als die reactie van angst op mijn omgeving, heb ik mezelf volledig afgescheiden van mezelf ALS mijn omgeving, van het besef en de realisatie dat ik mijn omgeving BEN. Alles dat ik ooit in mijn leven heb gedaan in en als bijvoorbeeld 'spirituele paden' die ik heb bewandeld, geloofsystemen en technieken om 'verlicht te worden' en 'één te worden met God/het Universum', is altijd geweest op basis van het verlangen om 'juist' te zijn, en 'het juiste pad te bewandelen' waar mij aan het einde zogezegd een 'beloning' wachtte, zoals 'de hemel', 'verlichting', 'gelukzaligheid, waarin ik mezelf afscheidde van de realiteit die HIER aanwezig is uit ANGST, als de ervaring die ik in mezelf had aanvaard als 'wie ik ben'.

En net zoals toen, heb ik van Desteni en 'het proces van zelf-realisatie' zo een religie gemaakt, als een pad dat mij ergens toe zal leiden, naar één of andere geweldige ervaring van 'eenwording', als mijn beloning voor de moeite die ik heb gedaan om zogezegd 'het juiste' te doen in en als 'het nemen van verantwoordelijkheid voor het bestaan' --- waarin ik de bal volledig heb misgeslagen door niet in te zien dat 'zelf-realisatie' in wezen net het opgeven is van ANGST, als de voedingsbodem van het 'pad' dat ik bewandel in en als mijn geest. 'Zelf-realisatie' is inzien dat ik al HIER ben, ik ben altijd al HIER geweest, ik ben de fysieke realiteit, ik ben alles dat ik aanraak, alles dat HIER bestaat en dus deel uitmaakt van mijn onmiddellijke omgeving, van mijn wereld. En 'wie ik ben', is wat ik zelf bepaal op basis van hoe ik omga met wat HIER bestaat als de fysieke werkelijkheid, in en als het besef dat hoe ik een ander behandel is in wezen hoe ik mezelf behandel, en wat ik toesta te bestaan in een ander, als hoe ik over hen denk in mijn geest, is wat ik toesta te bestaan in mezelf als mijn interne ervaringen.

Dus als ik neerkijk op een ander in en als de ervaring van woede en frustratie, sta ik inferioriteit toe te bestaan in de ander en dus in mijn wereld en dus in mezelf - omdat ik niet inzie dat hoe ik een ander behandel als het leven is hoe ik mezelf behandel als het leven in en als mezelf -- waarin en hoe ik uiteindelijk de ervaring van en in mezelf schep/creëer. Dus als ik een ander niet liefheb als hoe ik zelf liefgehebd zou willen worden, manifesteer ik in wezen in mezelf de ervaring die ik toesta te bestaan in mezelf tegenover 'de ander', als dus 'een gebrek aan liefde'. Hierin zal ik bijvoorbeeld bestaan in en als een verlangen om liefgehebd te worden door anderen, zonder ooit werkelijk die liefde te ervaren in mezelf omdat ik niet heb beseft dat ik enkel zal ervaren in mezelf wat ik toesta te bestaan in mezelf tegenover een ander als mezelf, en dat ik hierin de creator ben van mezelf als mijn innerlijke ervaring van mezelf.

Give and You will Receive

en dus 

Give as you would like to Receive

Wordt vervolgd in Dag 184

Dag 182: Veiligheid als een Fysieke Werkelijkheid

Dit is een verderzetting van

"Dag 180: Mijn Comfortzone verlaten"
"Dag 181: Veiligheid is niet echt als het niet gelijk is voor allen"

ik besef en realiseer mij dat ik, door comfort te definieren in en als een persoonlijke comfortzone van persoonlijke gevoelens,  enkel de oncomfortabiliteit van de menselijke samenleving als het vechten om te overleven als het economisch systeem van kapitalisme in stand blijf houden door niet op te staan in mijn wereld en mezelf in elk moment te bewegen in en als en in functie van wat het beste is voor allen, om een betere wereld te creëren, door mezelf te verschuilen in en achter persoonlijke gewoontes en herhalende handelingen die enkel mij een 'veilig' gevoel geven

ik zie in en besef  dat het gevoel van 'veiligheid' dat ik heb verbonden met bepaalde plaatsen, mensen en gewoontes als reactie op de ervaring van angst tegenover mijn omgeving, niet ware veiligheid is omdat het maar een persoonlijk gevoel is, net zoals angst maar een persoonlijk gevoel is

ik besef en realiseer mij dat ik, in en als het vluchten van angst in positieve gevoelens als 'mijn persoonlijke comfort zone', enkel aan het vluchten ben van mezelf als de angst die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf als reactie op 'mijn omgeving'/de wereld/ de realiteit en dus verantwoordelijkheid te nemen voor die ervaring van angst door er één en gelijk mee te staan

ik besef en realiseer mij dat de ervaring van 'veiligheid'  als wat ik heb gedefinieerd in en als een positief gevoel, een leugen/illusie is omdat, van zodra ik geen geld meer heb, valt het gevoel van 'veiligheid' weg omdat ik mijn gewoontes niet meer kan onderhouden en dus mijn 'comfortzone' niet kan ondersteunen/onderhouden, waarin ik dan val in de 'negatieve' innerlijke ervaring van 'onveiligheid' als de gemanifesteerde consequenties die ik heb gecreëerd en heb toegestaan te bestaan hier in en als deze fysieke werkelijkheid, door nooit verantwoordelijkheid te hebben genomen voor het bestaan als de fysieke werkelijkheid en daarin dus nooit ervoor heb gezorgd dat 'veiligheid' een echte, betrouwbare, stabiele en constante fysieke werkelijkheid is, die onvoorwaardelijk HIER is

ik besef en realiseer mij  dat deze ervaring van 'veiligheid' in en als wat ik heb gedefinieerd als 'mijn persoonlijke comfortzone' in wezen de ervaring van 'onveiligheid' als 'angst' ondersteunt en onderhoudt, in en als de energetische polariteit van positief en negatief die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf

ik besef en realiseer mij dat ik in en als het genereren van de positieve ervaring van 'veiligheid' in wezen de negatieve ervaring van 'onveiligheid' voedt, ondersteun en onderhoudt, in en als de energetische polariteit van positief en negatief als 'veiligheid' en 'onveiligheid' die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf






ik stel mij tot doel om verantwoordelijkheid te nemen voor de realiteit die ik heb gecreëerd en heb toegestaan te bestaan als wat HIER is en daarin op te staan in en als eenheid en gelijkheid en aldus mezelf in en als de fysieke werkelijkheid te bewegen in elk moment van ademhaling in en als wat het beste is voor allen, om daadwerkelijk 'veiligheid' te creëren als een echte, fysieke werkelijkheid die HIER is onvoorwaardelijk voor alle levende wezens --- in en als het besef dat het onaanvaardbaar is om mijn verantwoordelijkheid voor Creatie te negeren door weg te vluchten en te schuilen in een persoonlijke comfortzone als GEVOELENS, waarin ik mijn positie in en als het geld-systeem misbruik  geen verantwoordelijkheid te nemen voor de consequenties in de levens van anderen die een DIRECT gevolg zijn van mijn participatie in het geld-systeem

ik stel mij tot doel om mezelf er van te VERZEKEREN dat elke handeling, elke beweging die ik onderneem HIER in deze fysieke realiteit, bestaat in en als het creëren en manifesteren van VEILIGHEID in en als een economisch systeem voor alle levende wezens onvoorwaardelijk --- door de gewoontes die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf als bewegingen die ik heb gedefinieerd in en als het genereren van persoonlijke positieve gevoelens van 'veiligheid' in en als het creëren van een persoonlijke comfortzone te doorbreken in het besef dat die gewoontes bestaan in en als het systeem van 'verleden' en toekomst - en daarin dus op te staan in en als mezelf als HIER in en als het moment van ademhaling

ik besef en realiseer mij dat de consequentiele 'onveiligheid' die ik manifesteer en toesta te bestaan in en als de fysieke werkelijkheid als het economische systeem, HIER is, in en als MIJN werkelijkheid, als dus consequenties die ik voor MEZELF  manifesteer en niet zomaar voor 'andere mensen', en die ik dus uiteindelijk onder ogen zal moeten komen als mijn Creatie

ik besef en realiseer mij dat VEILIGHEID niet echt kan zijn als 'onveiligheid' bestaat, en dat ware veiligheid enkel kan bestaan als het een constante en stabiele fysieke realiteit is die voor alle levende wezens gelijk en onvoorwaardelijk HIER is

ik stel mij tot doel om mezelf te definieren in en als veiligheid als de levende expressie van mezelf in elk moment van ademhaling en daarin te staan/bestaan in en als wat het beste is voor allen, om mezelf daarin te bewegen in en als het creëren/manifesteren van ware veiligheid in en als de fysieke realiteit

Dag 181: Veiligheid is niet Echt als het niet Gelijk is voor Allen

Dit is een verderzetting van "Dag 180: Mijn comfortzone verlaten"


ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als patronen als gewoontes en herhalende handelingen die ik heb geassocieerd met een positief gevoel van 'veiligheid' en 'zekerheid' in mezelf in en als mijn expressie/bestaan in deze wereld

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd angst te hebben van de wereld en daarin op zoek te gaan naar een positief gevoel in en als gewoontes en herhalende gedragingen als wat ik heb gedefinieerd als 'veilig' om de angst te onderdrukken in mezelf en mij 'comfortabel' te voelen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd 'comfort' te definieren in en als een positieve energetische ervaring in mezelf, die ik in mijn geest heb geassocieerd met specifieke patronen van gewoontes en handelingen, die ik heb gedefinieerd als 'veilig' en 'zeker'

ik vergeef mezelf dat ik een realiteit heb toegestaan te bestaan die voor vele wezens zeer oncomfortabel is, door mezelf te hebben toegestaan 'comfort' te definieren in en als een persoonlijk gevoel, geassocieerd aan specifieke gewoontes en handelingen, waar ik GELD voor nodig heb om die 'comfortabele levensstijl' te kunnen blijven onderhouden --- in de plaats van in te zien dat ik op deze manier enkel de oncomfortabiliteit van de menselijke samenleving als het vechten om te overleven als het economisch systeem van kapitalisme in stand blijf houden door niet op te staan in mijn wereld en mezelf in elk moment te bewegen in en als en in functie van wat het beste is voor allen, om een betere wereld te creëren, door mezelf te verschuilen in en achter persoonlijke gewoontes en herhalende handelingen die enkel mij een 'veilig' gevoel geven

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd ware veiligheid als een fysieke realiteit te onderdrukken door op zoek te gaan naar persoonlijke veiligheid als een GEVOEL dat ik heb geassocieerd aan bepaalde handelingen - in en als persoonlijkheidsconstructen die ik heb ontwikkeld tijdens mijn kindertijd in een poging om te vluchten van de angst die ik ervoer van mijn omgeving

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als de ervaring van angst tegenover mijn omgeving als 'de wereld' en als 'mensen', door mezelf te definieren in en als patronen van gewoontes, die ik heb verbonden met een positief gevoel van 'veiligheid' --- in de plaats van in te zien dat dit niet ware veiligheid is omdat het maar een persoonlijk gevoel is, net zoals angst maar een persoonlijk gevoel is

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als de energetische polariteit van angst en positieve gevoelens --- door de ervaring van angst van mezelf af te scheiden, in en als angst van angst, en daarin die angst te balanceren door middel van 'positieve gevoelens' als een 'vlucht van de realiteit'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd nog maar te overwegen van te 'vluchten van de realiteit' in en als positieve gevoelens als 'mijn persoonlijke comfort-zone' - in de plaats van zelf-eerlijk te zijn en in te zien dat ik enkel aan het vluchten ben van mezelf als de angst die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf als reactie op 'mijn omgeving'/de wereld/ de realiteit en dus verantwoordelijkheid te nemen voor die ervaring van angst door er één en gelijk mee te staan

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd nog maar te overwegen om een persoonlijke comfortzone toe te staan te bestaan in mezelf in en als een 'vlucht van de realiteit' in positieve gevoelens die ik heb verbonden met specifieke gewoontes/handelingen/patronen - en daarin het systeem van geld en mijn positie in dat systeem te misbruiken om die 'comfortzone' te financieren --- in de plaats van mijn verantwoordelijkheid voor het bestaan van het huidige geldsysteem en de consequenties ervan in de levens van anderen in te zien en te beseffen en dus  daarin op te staan in en als eenheid en gelijkheid en de werkelijkheid als mezelf te bewegen in en als wat het beste is voor allen in elk moment van ademhaling, en dus niet weg te vluchten en te schuilen in een persoonlijk wereldje van persoonlijke gevoelens van 'veiligheid', in het besef dat die 'veiligheid' niet echt is of kan zijn omdat ze niet HIER is als een fysieke realiteit

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd 'veiligheid' te definieren in en als persoonlijke gewoontes, verbonden met positieve gevoelens in mezelf, en dus 'veiligheid' daarin te definieren in en als GELD, als wat ik nodig heb om die gewoontes/handelingen te financieren -- in de plaats van in te zien dat deze ervaring van 'veiligheid' een leugen/illusie is omdat, van zodra ik geen geld meer heb, valt het gevoel van 'veiligheid' weg omdat ik mijn gewoontes niet meer kan onderhouden en dus mijn 'comfortzone' niet kan ondersteunen/onderhouden, waarin ik dan val in de 'negatieve' innerlijke ervaring van 'onveiligheid' als de gemanifesteerde consequenties die ik heb gecreëerd en heb toegestaan te bestaan hier in en als deze fysieke werkelijkheid, door nooit verantwoordelijkheid te hebben genomen voor het bestaan als de fysieke werkelijkheid en daarin dus nooit ervoor heb gezorgd dat 'veiligheid' een echte, betrouwbare, stabiele en constante fysieke werkelijkheid is, die onvoorwaardelijk HIER is

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd 'veiligheid' te definieren in en als positieve gevoelens, die ik heb verbonden met bepaalde handelingen, mensen en plaatsen in mijn wereld - in de plaats van in te zien dat deze ervaring van 'veiligheid' in en als wat ik heb gedefinieerd als 'mijn persoonlijke comfortzone' in wezen de ervaring van 'onveiligheid' als 'angst' ondersteunt en onderhoudt, in en als de energetische polariteit van positief en negatief die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik de polariteit van veiligheid en onveiligheid heb toegestaan te bestaan in mezelf door bepaalde mensen, handelingen en plaatsen in mijn wereld te verbinden met een positieve energetische ervaring in mezelf, waarin ik de negatieve energetische ervaring van 'onveiligheid' in en als angst die ik heb verbonden met bepaalde plaatsen, mensen en handelingen in mezelf te onderdrukken -- in de plaats van in te zien en te beseffen dat ik in en als het genereren van de positieve ervaring van 'veiligheid' in wezen de negatieve ervaring van 'onveiligheid' voedt, ondersteun en onderhoudt, in en als de energetische polariteit van positief en negatief als 'veiligheid' en 'onveiligheid' die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik een onveilige fysieke realiteit als het economische systeem heb toegestaan te bestaan als de gemanifesteerde consequenties van mijn participatie in het definieren van 'veiligheid' in en als een energetische ervaring in mezelf ---

en hierin vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd die gemanifesteerde 'onveiligheid' in en als de fysieke realiteit als 'het economische systeem' te gebruiken als excuus en rechtvaardiging voor de negatieve ervaring van 'onveiligheid' als ANGST die ik heb verbonden met die realiteit in mezelf en dus ook mijn participatie in het verlangen en zoeken naar de positieve energetische ervaring van 'veiligheid' in en als 'mijn persoonlijke comfortzone' als bepaalde plaatsen, mensen en gewoontes --- in de plaats  van verantwoordelijkheid te nemen voor de realiteit die ik heb gecreëerd en heb toegestaan te bestaan als wat HIER is en daarin op te staan in en als eenheid en gelijkheid en aldus mezelf in en als de fysieke werkelijkheid te bewegen in elk moment van ademhaling in en als wat het beste is voor allen, om daadwerkelijk 'veiligheid' te creëren als een echte, fysieke werkelijkheid die HIER is onvoorwaardelijk voor alle levende wezens --- in en als het besef dat het onaanvaardbaar is om mijn verantwoordelijkheid voor Creatie te negeren door weg te vluchten en te schuilen in een persoonlijke comfortzone als GEVOELENS, waarin ik mijn positie in en als het geld-systeem misbruik  geen verantwoordelijkheid te nemen voor de consequenties in de levens van anderen die een DIRECT gevolg zijn van mijn participatie in het geld-systeem

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf er niet van te VERZEKEREN dat elke handeling, elke beweging die ik onderneem HIER in deze fysieke realiteit, bestaat in en als het creëren en manifesteren van VEILIGHEID in en als een economisch systeem voor alle levende wezens onvoorwaardelijk --- door gewoontes te hebben toegestaan te bestaan in mezelf als bewegingen die ik heb gedefinieerd in en als het genereren van persoonlijke positieve gevoelens van 'veiligheid' in en als het creëren van een persoonlijke comfortzone, waarin ik in totale afscheiding besta van de fysieke werkelijkheid en de consequenties die ik manifesteer door middel van mijn handelingen in de fysieke werkelijkheid

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de fysieke werkelijkheid die HIER is, door mezelf te definieren in en als een persoonlijke 'comfortzone' als positieve gevoelens die ik heb verbonden met bepaalde mensen, plaatsen en handelingen, in en als een verlangen naar een persoonlijk gevoel van 'veiligheid' --- in de plaats van in te zien en te beseffen dat de consequentiele 'onveiligheid' die ik manifesteer en toesta te bestaan in en als de fysieke werkelijkheid als het economische systeem, HIER is, in en als MIJN werkelijkheid, als dus consequenties die ik voor MEZELF  manifesteer en niet zomaar voor 'andere mensen', en die ik dus uiteindelijk onder ogen zal moeten komen als mijn Creatie

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van het woord 'veiligheid' door 'veiligheid' te definieren in en als een energetische polariteit van 'veiligheid' als een positieve energie en 'onveiligheid' als een negatieve energie --- in de plaats van in te zien en te beseffen dat VEILIGHEID niet echt kan zijn als 'onveiligheid' bestaat, en dat ware veiligheid enkel kan bestaan als het een constante en stabielie fysieke realiteit is die voor alle levende wezens gelijk en onvoorwaardelijk HIER is

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd 'veiligheid' van mezelf af te scheiden door 'veiligheid' te definieren in en als GELD, ter onderhouding/ondersteuning van persoonlijke positieve gevoelens die ik heb verbonden met bepaalde mensen, plaatsen en gewoontes -- in de plaats van mezelf te definieren in en als veiligheid als de levende expressie van mezelf in elk moment van ademhaling en daarin te staan/bestaan in en als wat het beste is voor allen, om mezelf daarin te bewegen in en als het creëren/manifesteren van ware veiligheid in en als de fysieke realiteit


Wordt vervolgd in Dag 182

Dag 180: Mijn Comfortzone Verlaten

In het proces van zelf-realisatie zal het noodzakelijk zijn om mijn 'comfortzone' te verlaten, om te breken met oude gewoontes die mij vast doen steken en vast houden in altijd herhalende patronen van gedrag, van gedachten, gevoelens en emoties. Het proces van zelf-realisatie is het herboren worden, dus het absoluut loslaten van het verleden als oude patronen. Dus uiteraard zal de geest hier een ingebouwde weerstand tegen hebben, omdat de geest niet wil veranderen. Met andere woorden, alles wat te maken heeft met schrijven, zelf vergeving en zelf-correctie zal ik 'niet leuk vinden' en zal ik liever niet willen doen.

Er is zoveel over mezelf en de realiteit dat ik nooit gezien of ontdekt heb - door enkel in de geest te bestaan als de illusie van superioriteit, waarin ik mij vastklamp aan de gedachte dat 'ik het allemaal al weet', dat ik de toekomst kan voorspellen, en dat ik daarin dus gerechtvaardigd ben in mijn levensstijl van persoonlijke gewoontes als PATRONEN - en gerechtvaardigd in mijn geloof dat ik 'weet wie ik ben' --- mijn gedachten, gevoelens en emoties dat ben ik toch!!

Maar nooit heb ik gekeken naar waar die zogezegde superioriteit van mezelf in mijn geest vandaan komt, want het komt in wezen van ANGST, het is gebaseerd op de angst van de realiteit - als de reden waarom ik in de eerste plaats het verlangen ervaar in mezelf om een 'comfortzone' te hebben in en als mezelf als mijn geest als patronen en gewoontes waar ik mij aan vastklamp in mijn kennis en ervaring van 'wie ik ben'. Die angst is een angst die ik meedraag uit mijn kindertijd - het is de angst van mijn omgeving, de angst om 'aangevallen' te worden door 'mensen', de angst van mensen en hun beoordelingen, de angst van mensen en hun bestraffingen als wat ik ervaren heb tijdens mijn kindertijd in interactie met mijn omgeving.

'Intelligentie' is dus mijn 'comfortzone', want in mijn intelligentie als mijn gedachten, gevoelens en emoties, als dat wat ik 'IK' noem, kan ik bestaan in een 'vaste structuur' van schijnbare 'veiligheid', in en als het credo dat 'zolang ik alles WEET en kan VOORSPELLEN in mijn geest, kan ik mezelf beschermd houden' --- via gedachten als 'intelligentie' tracht ik mensen en hun gedrag/gedachten/gevoelens/reacties te voorspellen en berekenen om er op die manier voor te zorgen dat ik steeds beschermd ben voor een 'uitbrander', voor 'conflict'.

En het is deze zogezegde 'noodzaak' aan een comfortzone in mensen dat ervoor zorgt dat de hele mensheid blijft steken in oude patronen en dus in de ANGST van elkaar, van de realiteit -- en dat ervoor zorgt dat niemand in deze wereld ooit werkelijk zal opstaan --- omdat iedereen zoveel angst heeft om zijn comfortzone te verliezen. Maar hebben we ooit stilgestaan bij wat daaronder ligt, bij de angst die ons allen in zijn greep heeft en die ons transformeert tot levensloze zombies die zichzelf liever verdoven via herhalende handelingen en gewoontes op zoek naar een positief gevoel in onzelf dan werkelijk te leven als een absolute ongelimiteerde zelf-expressie in elk moment van ademhaling? Zouden we ooit zo zelf-eerlijk kunnen zijn om in onszelf te kijken en in te zien dat letterlijk ons hele bestaan geregeerd wordt door ANGST?

Wat is comfort zelfs? Waarom is 'comfort' niet een natuurlijke aanwezigheid in onze realiteit die voor ieder gelijk is? Waarom bestaat dit zogezegde 'comfort' enkel in onze persoonlijke geest, waar enkel sommigen zich comfortabel kunnen voelen in hun comfortabele levensstijl, die gevoed wordt door GELD, terwijl anderen de prijs betalen en in levensomstandigheden vertoeven die alles behalve 'comfortabel' zijn --- creëren we niet net een hel op aarde om ANGST van te hebben door ons vast te klampen aan persoonlijk comfort in en als gedachten, gevoelens en emoties dat we met hand en tand zullen verdedigen tegen 'andere mensen' in de plaats van 'comfort' een realiteit te maken voor allen onvoorwaardelijk?

Waarom is 'comfort' een persoonlijk gevoel dat als balanceringspunt bestaat van ANGST, en niet een fysieke natuurlijke aanwezigheid?

Om verandering te brengen in hoe het leven op aarde vandaag functioneert en structureel georganiseerd is, zullen we eerst onszelf in onszelf structureel moeten veranderen en herorganiseren, door los te laten van onze persoonlijke 'comfortzone' in en als GEVOELENS, gevoed door gewoontes en patronen uit het VERLEDEN - hetgeen wil zeggen: loslaten van ANGST, loslaten van gedachten, loslaten van gevoelens, loslaten van 'intelligentie' als 'zelf-bescherming', loslaten van het verlangen naar controle over de realiteit --- want het is die 'controle' die enkel meer angst creëert en manifesteerd, het is die controle van binnenuit die van onze realiteit een gevangenis maakt waarin we bestaan in angst van elkaar, angst van de controle die we uitoefenen of trachten uitoefenen over elkaar, angst van elkanders angst.


Wordt vervolgd in Dag 181

Dag 179: Een MEDIA die het beste is voor Allen

Dit is een verderzetting van
"Dag 175: De Media in een Relatie"
  "Dag 176: Media-brainwashing en Relaties"
 "Dag 177: Hoe programmeert de MEDIA Machteloosheid in de vorm van LIEFDE?"
"Dag 178: MEDIA-gestuurde Seksualiteit in een Relatie"


ik stel mezelf tot doel om de voorgeprogrammeerde 'relatie-patronen' als wat ik geleerd heb van de media als machteloosheid in de vorm van 'liefde' af te werpen en mezelf toe te wijden aan het creëren van relatie-patronen die het beste zijn voor al het leven op aarde door verantwoordelijkheid te nemen voor mezelf als een levend wezen op aarde - door één en gelijk te staan met de media in deze wereld en het vorm te geven en te sturen in eenheid en gelijkheid met mezelf als het zelf-directieve principe van het leven zelf

ik stel mij tot doel om verantwoordelijkheid te nemen voor de relaties die ik creëer met mensen in mijn wereld -- door de voorgeprogrammeerde patronen van 'liefde', machteloosheid, hoop en wanhoop te breken en te stoppen - en hierin de media geen macht te geven over mezelf als het leven zelf --- door in te zien dat de 'media' in en als de menselijke samenleving een programma is dat opzettelijk gecreëerd geweest is en toegestaan is te bestaan door de mensheid om te dienen als het ultieme zelf-rechtvaardigingsmiddel in en als het principe van 'twee of meer in mijn naam'

ik stel mij tot doel om alleen te bestaan in en als mezelf in het besef dat 'het nodig hebben van een relatie' een voorgeprogrammeerd idee is dat ik gekopieerd heb van de media -- hierin stel ik mezelf tot doel om eerst en vooral een relatie te creëren met mezelf en mezelf dus niet te laten sturen door het verlangen naar een relatie/seks, omdat ik besef en inzie dat dit verlangen als enige functie heeft om ervoor te zorgen dat ik mijn macht weggeef en dus compleet machteloos besta/sta in deze wereld en aldus nooit in staat zal zijn om deze wereld te veranderen tot een wereld die het beste is voor allen

wanneer en als het verlangen naar een relatie/seks opkomt in mezelf, dan stop ik en ik adem, en ik sta op in en als eenheid en gelijkheid met dit verlangen - in en als het besef dat dit een voorgeprogrammeerd verlangen is, en in en als het besef dat niets nodig heb om te bestaan

ik zie hierin in en ik besef dat relaties in deze wereld niets meer of minder zijn dan een construct dat mensen gebruiken om hun verantwoordelijkheid in weg te geven -- door hun macht weg te geven in en als de ervaring van 'liefde' en in en als het geloof dat 'liefde' meer is dan het leven

ik stel mij tot doel om de brainwashing van het geloof dat 'liefde' meer is dan het leven, en dat 'liefde' uberhaupt bestaat, te breken --- door op te staan in en als zelf-verantwoordelijkheid in het besef dat 'liefde' een voorgeprogrammeerd woord/ervaring is die ik geleerd heb van de televisie en de muziek-industrie --- hierin besef ik dat ik in mijn zoektoch en verlangen naar 'liefde' als 'meer', mezelf en de wereld heb verminderd door mijn macht/wezen weg te geven in en als een 'eindeloze' zoektocht en dat ik hierin nooit werkelijk heb geleefd

hierin stel ik mij tot doel om mezelf als het leven zelf een kans te geven om zich uit te drukken, om mezelf werkelijk te leren kennen -- door los te laten van het verlangen naar liefde in en als het besef dat ik in en als dit verlangen mezelf enkel verlies - en enkel 'verlies'/'minder' manifesteer door te verlangen naar 'winst'/'meer'

ik stel mij tot doel te breken met de voorgeprogrammeerde energetische polariteit van verlangen naar liefde en angst van verlies en op te staan in en als mezelf, in en als zelf-liefde --- en in en als het besef dat 'relaties' opzettelijke brainwashing zijn die gebaseerd is op ANGST, als de angst van de realiteit die families programmeren in hun kinderen als een rechtvaardiging voor het creëren van relaties

hierin stel ik mezelf tot doel om de angsten die ik heb laten programmeren in mezelf door mijn familie onder ogen te komen en te stoppen --- zodat ik in deze wereld kan bestaan als een zelf-verantwoordelijk wezen die in staat is om de wereld te sturen in en als verandering tot een wereld die het beste is voor allen

Dag 178: MEDIA-gestuurde Seksualiteit in een Relatie

Dit is een verderzetting van "Dag 175: De Media in een Relatie"


lees ook:
 "Dag 176: Media-brainwashing en Relaties"
 "Dag 177: Hoe programmeert de MEDIA Machteloosheid in de vorm van LIEFDE?"


 In de vorige blog posts heb ik gekeken naar hoe de media mijn idee over 'liefde' in en als een 'relatie' heeft beïnvloed en hoe ik de media mijn identiteit/expressie als 'vrouw' in deze wereld heb laten bepalen. In deze blog-post onderzoek ik het aspect van Seksualiteit en de Seksuele expressie in een Relatie en hoe deze geprogrammeerd/beïnvloed/bepaald wordt door de media als televisie, internet en muziek.

Wat ik hierin heb gemerkt bij mezelf is dat ik mij tijdens mijn kindertijd veel bezighield met het afspelen van seksuele scenes die ik op televisie gezien had in mijn verbeelding - waarin ik dan een energetische opwinding genereerde in mezelf, waar ik stilaan mezelf aan verslaafd aan het maken was --- door, terwijl ik op school in de les zat, de 'tijd te doden' met dagdromen als het constant en continu herafspelen van die specifieke scenes en het uitbreiden van die scenes, op zoek naar een steeds hogere opwinding. Ik herinner me dat ik er in de les vaak 'versuft', 'verstrooid' en 'afwezig' bijzat - 'met mijn hoofd/gedachten ergens anders' --- het was alsof ik me energetisch/lichamelijk de hele tijd vermoeid en leeggelopen voelde. En wanneer ik uit mijn dagdroom gewekt werd door de leerkracht die ons een opdracht gaf, mij iets vroeg of de bel die ging, was het werkelijk alsof ik ontwaakte uit een diepe slaap/droom.

Hierin heb ik een obsessie gecreëerd met 'seks' en 'relaties' als de beelden in mijn geest die ik had gedownload van de televisie en die ik verder afspeelde/entertainde in mijn geest/gedachten. Ik was langs de ene kant obsessief op zoek naar en verlangend naar 'contact' in en als relaties, en langs de andere kant voelde ik me compleet gedisconnecteerd van mijn omgeving, van mijn 'medeleerlingen' - omdat ik mezelf had opgesloten/afgesloten in de alternatieve wereld van mijn geest als verBEELDing en energie, zonder dat ik zelf ooit merkte waar ik eigenlijk mee bezig was en de consequenties die ik daarin aan het creëren was voor mezelf. Ik merkte niet dat ik bezig was een energetische idENTITEIT te creëren in en als mezelf als een polariteits-systeem van langs de ene kant een enorm verlangen naar seks/relaties als de beelden in mijn verbeelding en langs de andere kant een enorme angst van mensen, een enorme angst van afwijzing en van de fysieke realiteit waarin ik me bevond.


ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te laten beïnvloeden door de beelden van seks die ik zag in de media door erop te reageren met de energetische ervaring van opwinding

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te verlangen om de beelden van 'seks' die ik zag in de media te ervaren in de fysieke realiteit --- door te reageren op die beelden met opwinding en daarin het geloof te creëren in mezelf dat de beelden van 'seks' die ik zag 'meer' waren dan mezelf en dat ik 'meer' zou zijn als ik ook seks zou hebben

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te participeren in en als verbeelding over 'seks' als het herafspelen van de seksuele scenes die ik had gezien in de media in mijn geest, om de opwinding die ik had ervaren bij het zien van die beelden in de media opnieuw te kunnen ervaren, in en als het geloof dat die beelden 'meer' zijn dan mezelf --- in de plaats van zelf-eerlijk te zijn en in te zien dat IK die 'meerwaarde' gegeven heb aan de beelden die ik zag door erop te reageren met energie/opwinding

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de seksuele opwinding die ik ervoer als reactie op de beelden van 'seks' die ik zag op televisie -- door die opwinding te beoordelen als 'slecht'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de beelden van 'seks' die ik zag in de media door die beelden te definieren in en als de energetische ervaring van opwinding

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van het verlangen naar 'seks' als de beelden die ik had gezien in de media door mezelf te definieren in en als dit verlangen --- in de plaats van in te zien dat dit verlangen een voorgeprogrammeerd construct is van beelden die ik heb gekopieerd van mijn omgeving in en als mijn geest

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de ervaring van seksuele opwinding als verlangen dat ik heb verbonden met de beelden van seks die ik zag in de media door mezelf te definieren in en als de verbinding tussen de ervaring van verlangen en beelden van 'seks' --- in de plaats van in te zien en te beseffen dat de ervaring van 'seksuele opwinding' op basis van beelden een voorgeprogrammeerde reactie/ervaring is die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te laten programmeren in en als seksueel verlangen op basis van beelden door de media en mijn omgeving door mezelf te definieren in en als de ervaring van opwinding/verlangen dat ik ervoer in mezelf als reactie op de beelden van 'seks' die ik zag

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van verbeelding als beelden van seks die ik herafspeelde in mijn geest door erop te reageren met opwinding/verlangen --- in de plaats van in te zien dat de verbeelding en de ervaring van 'opwinding' niet is 'wie ik werkelijk ben' omdat het een voorgeprogrammeerd construct is als beelden die ik heb gekopieerd van de media

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd 'seks' te definieren in en als de beelden van seks die ik heb gezien in de media en de voorgeprogrammeerde energetische ervaring in mezelf van opwinding --- en daarin te verlangen om het beeld dat ik zag op televisie uit te leven/voeren in en als de fysieke werkelijkheid om de opwinding te ervaren --- door mezelf te hebben toegestaan mezelf af te scheiden van de ervaring van seksuele opwinding door te gelovend dat het 'meer' is dan mezelf --- in de plaats van één en gelijk te staan met de beelden van seks en de ervaring van opwinding in en als het besef dat de energetische reactie van opwinding op die beelden van seks bestaat in mezelf en dus niet 'meer' is dan mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de ervaring van seksuele opwinding door het te verbinden met beelden van 'seks' die ik heb gezien in de media - en hierin te geloven dat de beelden van seks 'meer' zijn dan mezelf --- in de plaats van zelf-verantwoordelijkheid te nemen in zelf-eerlijkheid en te beseffen dat ik de 'meerwaarde' gegeven heb aan de beelden van seks door mezelf af te scheiden van de reactie van seksuele opwinding in mezelf en die reactie/ervaring te projecteren in/op de beelden van seks - waarin ik mezelf heb toegestaan de beelden van seks van mezelf af te scheiden en mij heb laten programmeren in en als seksueel verlangen op basis van beelden van seks

ik vergeef mezelf dat ik een 'seks-construct' heb toegestaan te bestaan in mezelf, als een verzameling van beelden van seks die ik had gezien in de media in verbinding met de ervaring van opwinding --- waarin ik onbewust constant op zoek ben naar 'seks' in de fysieke realiteit als mijn omgeving in en als het ervaren van de opwinding die ik mezelf heb toegestaan te verbinden met beelden van seks in mijn geest

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd constant op zoek te zijn naar seks in mijn omgeving, door het 'seks-construct' te hebben toegestaan te bestaan in mezelf in afscheiding met mezelf - als een constante onderbewuste zoektocht naar de energetische ervaring van opwinding die ik in mezelf heb verbonden met beelden van seks

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf compleet af te scheiden van de fysieke realiteit als mezelf HIER, door het seks-construct dat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf in afscheiding met mezelf op de beelden die ik zie met mijn ogen te projecteren en daarin te bestaan in en als een constante onderbewuste zoektocht naar 'seks' als de energetische opwinding die ik heb verbonden met de beelden van seks in mijn geest


Wordt vervolgd in Dag 179