Dag 692: Reageren op wat je mensen ziet doen op TV - Wat zegt dat over Jezelf?

In het kijken naar een televisieserie genaamd 'Naked and Afraid XL', is er een interessant punt in mezelf naar het oppervlak gekomen. Naked and Afraid XL is een reality show die een groep mensen naakt en met maar een paar praktische instrumenten in een jungle plaatst om dan gedurende 40 dagen te moeten overleven.  En aangezien ze zo dicht op elkaar zitten en elkaar en de groep nodig hebben om te overleven, komen er veel patronen naar boven en wordt veel gedrag zichtbaar dat zich over het algemeen in groepen in onze samenleving ook afspeelt.

Ik heb in mijn Reis naar Leven al een wezenlijk proces bewandeld van het onder ogen komen, verkennen, stabiliseren en veranderen van wie ik ben in groepen van mensen en specifiek van de emotionele ervaringen die ik doorheen mijn leven steeds ervaren heb binnenin mezelf wanneer ik me in groepen van mensen bevond.

De reacties die echter in mezelf naar boven kwamen terwijl ik dit televisieprogramma aan het bekijken was lieten mij echter zien dat er nog bepaalde ervaringen in mezelf bestaan en specifiek bepaalde angsten met betrekking tot groepen en mijn aanvaardde 'identiteit' wanneer het groepen betreft, die ik nog niet heb doorwandeld en veranderd.

En de desbetreffende reacties kwamen dus voornamelijk in mezelf naar boven elke keer wanneer ik zag hoe de groep één enkel individu viseerde of uit de groep stootte of wegduwde op de één of andere manier. Ik werd soms kwaad op het gedrag van sommige individuen in die mate dat ik mezelf erop betrapte tegen het scherm luidop te praten vanuit die reactie van 'zie je nu niet waar je mee bezig bent?!' of 'wat voor een mens moet je zijn om zoiets nu te doen?!'.

En dit omdat ik soms het gedrag van mensen in het programma bestempelde en zag als enorm kwetsend en zonder scrupules, moraliteit of zelfs rede, waardoor ik het aanvankelijk ook zag als 'normaal' of vanzelfsprekend dat ik er kwaad op wordt.

Wanneer ik mij er echter van bewust werd dat ik wel degelijk in een emotionele reactie zat in mezelf in relatie tot wat ik aan het zien was in dit programma, besefte ik dat mijn reacties niet werkelijk 'gegrond' waren, in de zin van dat ik niet 'zomaar' reageerde gewoon omdat mensen dingen aan het doen en zeggen waren die niet 'correct' zijn. Ik was aan het reageren omdat er ergens iets in mezelf is dat getriggerd wordt, een bepaalde angst binnenin mezelf die naar boven komt als reactie op iets dat ik zie in het gedrag van deze mensen, en het is vanuit die angst dat ik dan aan het reageren ben met kwaadheid.

In de volgende blog kijk ik dus naar wat mijn reacties op dit programma en hoe ik de mensen in het programma zie vanuit mijn ogen te zeggen hebben over wie ik ben vanbinnen en mij een punt laten zien van en in mezelf waarin ik mezelf aan het verminderen ben.

Dag 392: Als deze wereld een Film is, wie zijn dan de Slaven die het Scherm doen Oplichten?

Dit is een verderzetting van "Dag 392: Ben je een Personage of een Levend Wezen?".

Zolang we onszelf definieren als het 'hoofdpersonage' in ons leven en onze realiteit - creëren we een wereld vol consequenties - vol conflict, misbruik en lijden - omdat, dit idee in contradictie staat met de realiteit. In de realiteit zijn we niet zomaar 'personages' - maar levende wezens. We zijn niet meer of minder dan een ander, we zijn één en gelijk. En deze eenheid en gelijkheid kan enkel gemanifesteerd en gerealiseerd worden in de 'alleenheid' van onszelf - in zelf-eerlijkheid, zelf-verantwoordelijkheid, zelf-respect, zelf-vertrouwen en zelf-ondersteuning kunnen we ook eerlijk, verantwoordelijkheid, respectvol, vertrouwend en ondersteunend zijn tegenover een ander.

Zelf-Vergeving Dimensie

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren als het hoofdpersonage in en van mijn wereld die ik zie met mijn ogen - en daarin andere mensen te definieren als de 'nevenpersonages' in mijn wereld/film -- waarin ik er vanuit ga dat andere mensen minder belangrijk/waardevol/hoofdzakelijk zijn dan ikzelf --- in de plaats van in te zien dat ik mensen niet eens werkelijk zie als wie ze werkelijk zijn, omdat ik op geen enkel moment heb moeite gedaan om hen te leren kennen, om de wereld die ik zie met mijn ogen te ontdekken en verkennen en leren kennen --- omdat ik vanaf het begin al geconsumeerd was met mijn eigenbelang door te geloven dat ik het 'hoofdpersonage' ben en dat de wereld die ik zie met mijn ogen hier bestaat om mijn belangen te dienen als mijn persoonlijke 'film'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd nooit in te zien hoe ik mezelf heb aangesteld als het hoofdpersonage in mijn wereld en realiteit, zonder op welke manier dan ook te beseffen of te zien hoe die wereld en realiteit in elkaar zit en functioneert --- en dat ik daardoor ook nooit heb ingezien dat ik mijn eigen 'film', als mijn 'Leven' waarvan ik zogezegd het 'hoofdpersonage ben', niet eens zelf in handen heb

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd mij af te vragen hoe het mogelijk is dat ik mezelf ervaar als een 'hoofdpersonage' in 'mijn film', alsof mijn leven 'van mij' is, 'mijn creatie' -- maar dat ik zelfs niet kan zeggen hoe ik die 'film' of mezelf als het 'hoofdpersonage' in die 'film' heb gecreëerd --- of waar deze realiteit vandaan komt als het 'materiaal' en de 'grondstof' waarmee ik 'mijn film' gecreëerd heb --- en dat ik daardoor dus niet werkelijk zelfs besta in die 'film' --- omdat de 'film', als het 'leven', dat ik ervaar, en mezelf als het 'hoofdpersonage' in die film, geleid wordt door een voorontworpen 'programma' van energie - waarin ik in feite maar een volgeling ben, een slaaf, die blindelings het pad volgt waar de energie mij op leidt --- waardoor ik de illusie creëer dat mijn leven een 'verhaal' heeft, en dus een 'film' is - waar ik dan naar kijk, vol opwinding en denk van 'kijk, dat is MIJN film, MIJN leven, dat heb IK gedaan/gemaakt', maar nooit inzie en besef dat niets van wat ik ooit gedaan heb in die 'film' als mijn herinneringen ooit werkelijk mezelf geweest is, maar altijd een energetische beweging geweest is in mezelf die mij stuurde in een bepaalde richting

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd mij af te vragen wie of wat het is dat mijn 'film/leven' heeft ontworpen, door te gehypnotiseerd en bevangen te zijn door de mooie lichtjes en kleurtjes van het 'scherm' in mijn geest als de beelden van mijn herinneringen - als de 'scenes' in 'mijn film' - dat ik mij nooit heb beseft dat die herinneringen niet eens werkelijk van mezelf zijn, omdat ik nooit werkelijk aanwezig geweest ben in die momenten, ik heb mijn leven laten sturen door voorgeprogrammeerde energetische ervaringen in mezelf die ik blindelings volgde

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien hoe ik mijn macht heb weggegeven aan een voorgeprogrammeerd systeem/patroon/programma van energie om mijn leven te sturen en te bepalen hier op aarde -- door zo geconsumeerd te zijn door eigenbelang, als een gevoel van belangrijkheid en speciaalheid wanneer ik kijk naar mijn herinneringen als de lichtgevende en kleurrijke beeldjes in mijn geest als MIJN bezittingen/eigendom

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd de fysieke consequenties in te zien van het systeem van eigenbelang dat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf - als het geloof dat ik het 'hoofdpersonage' ben en dat de wereld die ik zie om mij heen mijn persoonlijke 'filmwereld' is --- en dus nooit te hebben ingezien dat ik mijn omgeving als de fysieke werkelijkheid zodanig zal manipuleren, bedriegen en misleiden totdat ik zal krijgen wat ik wil en mijn wereld zich schikt naar de verlangens in mijn geest als hoe ik persoonlijk wil dat mijn film eruit ziet - waardoor ik een wereld heb toegestaan en geaccepteerd te bestaan van manipulatie, leugens en bedrog waarin geen enkel mens in staat is om werkelijk te geven om een ander of te zien wat de consequenties zijn van onze woorden en daden in de levens van andere mensen - omdat we die 'andere mensen' zien als de 'nevenpersonages' in onze film, die enkel zoveel waard zijn als de waarde die ze kunnen brengen en toevoegen aan de creatie van onze persoonlijke filmwereld

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd stil te staan bij de fysieke onpraktische en onmogelijke natuur van dit systeem van eigenbelang dat ik heb toegestaan te bestaan in en als mijn geest en gedachten, als het geloof dat deze wereld mijn film is en ik het hoofdpersonage - door zo geconsumeerd te zijn door de gevoelens die mijn herinneringen produceren, als de flikkerende lichtjes in mijn geest waar ik door gehypnotiseerd ben, dat ik niet eens inzie dat deze fysieke realiteit niet gemaakt is voor zo een ingesteldheid -- en dat de consequenties daarvan zullen zijn dat er veel mensen hun leven op aarde moeten opgeven als slaven, om de levens van een paar mensen op aarde te ondersteunen in hun creatie van hun persoonlijke filmwereld hier op aarde - en dat ik daardoor direct verantwoordelijk ben voor al het lijden in deze wereld als de consequenties van de verstoorde interne realiteit die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf


Wordt Vervolgd in Dag 393

Dag 239: Wat is Onvrijwillige Aandacht en hoe werkt de Geest van een Slaaf?

Probleem

Ik ben een computer, een programma – en ik ben in het proces om mezelf te herprogrammeren – hetgeen op zichzelf in principe onmogelijk zou moeten zijn omdat ik de programmeur nooit was van mezelf, dat waren mijn ouders en dat was God en de natuur. Maar dit is het proces waar ik me nu in bevind --- en dus wat hier heel duidelijk moet zijn, is dat dit proces niet gemakkelijk zal zijn. Het zal zeer moeilijk zijn, en er zal veel weerstand zijn. En dat, als ik mezelf niet duw voorbij mijn eigen aangenomen grenzen, dan zal ik niet veranderen en dan zal ik mezelf niet kunnen herprogrammeren. Dan zal ik blijven wachten tot het ‘vanzelf’ gebeurt, net zoals het programma dat ik geleefd heb sinds mijn geboorte ook altijd ‘vanzelf’ verlopen is --- ik heb nooit werkelijk mezelf moeten bewegen, ik WERD bewogen door mijn programmeurs, het enige dat ik moest doen is volgen.

En dus, ‘zelf-beweging’ is iets nieuws, iets dat ik nog nooit heb toegepast in mijn bestaan --- zelf-beweging impliceert dat ik sta als mijn eigen creator, hetgeen uiterste, ‘perfecte’ discipline vereist – want, als er geen discipline is, dan is er geen zelf-beweging, en als er geen zelf-beweging is dan wordt ik bewogen, en als ik wordt bewogen dan wil dat zeggen dat ik geen creator ben, maar een slaaf/computer/programma, een ‘creatie’ van iemand/iets anders.

Dit is het proces waar ik me nu in bevind – het proces van het ontwikkelen van absolute zelf-discipline, het proces van het onderzoeken waar ik in mijn bestaan/leven mijn macht weggeef en mezelf laat leiden/sturen door gevoelens/verlangens/energie, als het ‘programma’ --- en van het ‘willens nillens’ bewegen van mezelf ondanks wat het programma voorschrijft. Want ik besef dat, als ik het niet doe, hier en nu, dan zal het niet gebeuren. Het herprogrammeren van mezelf, het realiseren van mezelf als wie ik werkelijk ben en verantwoordelijkheid nemen voor mezelf als mijn eigen creator – zal niet vanzelf gaan, in tegenstelling tot het al gecreëerde programma van de menselijke geest --- dit specifieke programma van hercreatie vergt absolute ‘focus’ in elk moment, absolute discipline en mezelf duwen/bewegen op een manier die ik ‘onmogelijk’ achtte.

In deze blog wil ik het hebben over hoe ik ‘gedisciplineerd’ ben doorheen mijn leven hier op aarde om ‘ongedisciplineerd’ te zijn – om geen zelf-discipline te hebben, maar in de plaats daarvan ‘systeem-discipline te hebben’. Systeem-discipline is hoe ik geleerd heb dat alles ‘wel vanzelf zal gaan’, dat ik maar de ‘regeltjes’ moet volgen, ik moet het pad volgen dat de voorgaande generaties van mensen voor mij hebben uitgelegd, als een ‘zombie’ --- en alles gaat vanzelf, mijn ‘leven’ zal zichzelf wel ontvouwen, zolang ik leef volgens de voorgeschreven regels/codes/moraliteit/idealen/reacties.

Systeem-discipline is gebaseerd op het concept van ‘onvrijwillige aandacht’ – en ‘onvrijwillige aandacht’ is bijvoorbeeld wat er gebeurt wanneer je televisie kijkt, je aandacht wordt ‘bevangen’, je wordt ‘meegezogen’ in de film en je wordt zonder dat je er erg in hebt geprogrammeerd --- omdat je zelf  het directieve principe van je aandacht niet bent, maar de televisie is dat directieve principe. Televisie en reclame op televisie maakt gebruik van de ‘orienterings-reactie’, een primitieve ‘reflex’ waarbij de geest bij elke ‘plotse verandering’ in de omgeving in een staat van shock/angst gaat, als een ‘onvrijwillige aandacht’ – en zich probeert te ‘oriënteren’ in relatie tot die ‘verandering’, om weer tot een ‘ontspannen’ staat en dus ‘vrijwillige aandacht’ terug te keren. Televisie gebruikt opzettelijk een snelle aaneenschakeling van beeld-verschuivingen en –verwisselingen, om het brein in die ‘orientatie-respons’ te houden en te kunnen ‘captiveren’. (http://www.tvsmarter.com/documents/brainwaves.html)

Hoe de geest/het brein geprogrammeerd wordt is volgens hetzelfde principe van ‘onvrijwillige aandacht’, waarbij er een ‘schok’ gebruikt wordt, om de ervaring van ANGST te genereren en opwekken, waarbij het individu/wezen als het ware even zijn ‘macht’ verliest en zich verloren voelt in en als die staat van ‘onvrijwillige aandacht’ – om het brein en het individu makkelijk beïnvloedbaar en programmeerbaar te maken.

Ouders en leerkrachten gebruiken het om hun kind ‘op te voeden’ en bedrijven gebruiken het via televisie om mensen hun producten te doen kopen en de 'consumptie-mentaliteit' te creëren – maar het is allemaal gebaseerd op één principe – het creëren van een volgzaam, dociel, gehoorzaam wezen, een ‘slaaf’.


Oplossing 

Dit proces is dus een proces van het ontwikkelen van 'vrijwillige aandacht' - om mezelf te ontwikkelen tot een 'aandachtig', 'alert' en 'aanwezig' wezen dat in staat is mezelf en de realiteit te onderzoeken om tot werkbare oplossingen te komen voor de problemen in de wereld - en om mezelf en de realiteit te sturen op een manier die het beste resultaat produceert voor het leven op aarde --- een zelf-verantwoordelijk wezen.

En dit kan enkel gebeuren wanneer en als ik de mechanismen van 'onvrijwillige aandacht' die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf op elke manier 'breek' - en op elke manier, in elk moment uit het voorgeprogrammeerde patroon stap van de 'volgzame slaaf'. Door eerst en vooral eerlijk te zijn met mezef over waar en wanneer het is dat ik mezelf laat leiden, waar en wanneer ik dingen doe en mezelf beweeg vanuit een voorgeprogrammeerde motivatie als een gevoel, gedachte of emotie - en door dan zelf-vergeving toe te passen om de patronen en mechanismen te doorzien en vervolgens via zelf-correctie te kunnen stoppen en veranderen.


Wordt vervolgd in Dag 240

Dag 209: Slaaf van Angst en Verbeelding

Dit is een verderzetting van "Dag 207: Een Virus genaamd 'Angst'" en "Dag 208: De Angst van Onwetendheid en Goedgelovigheid"


ik realiseer mij dat ik mezelf heb laten programmeren met ANGST in en als mijn VERBEELDING en dat ik mezelf daarin heb toegestaan een slaaf te worden van mijn omgeving

ik stel mezelf tot doel om, in de plaats van die ervaring van angst als inferioriteit in mezelf te onderdrukken en ontkennen door te bestaan in en als het 'ego' als het geloof dat ik 'superieur' ben over de werkelijkheid die ik zie met mijn ogen - eerlijk te zijn met mezelf en in te zien dat het ego als het geloof dat ik superieur ben tegenover wat ik zie met mijn ogen in en als 'beoordelingen' in wezen gebaseerd is op ANGST --- en van daaruit op te staan in en als mezelf, in eenheid en gelijkheid met angst en te staan/bestaan als een zelf-directief wezen, in en als zelf-vertrouwen

ik realiseer mij dat de menselijke geest als 'verbeelding'/gedachten compleet gebaseerd is op de voorgeprogrammeerde ervaring van ANGST - en hierin stel ik mezelf tot doel om het proces van zelf-eerlijkheid, zelf vergeving en zelf correctie te bewandelen en mezelf als wie/wat ik mezelf heb toegestaan te worden als het PROGRAMMA van de geest te leren kennen om dan op te staan en het proces te bewandelen van het herprogrammeren van de wereld/realiteit als mezelf --- omdat ik inzie en besef dat verandering niet mogelijk is zonder inzicht in de oorsprong van de problematiek

ik stel mezelf tot doel om een wereld te creëren waarin kinderen niet gecontrolleerd en gemanipuleerd worden door hun omgeving door middel van ANGST, en gevormd worden tot 'slaven' van hun omgeving die geen enkel gewaarzijn hebben van wie zij zijn als levende wezens op aarde, als co-creators van het leven op aarde --- omdat ik inzie en besef dat een mens in en als 'de geest' niets meer is dan het product en resultaat van zijn 'programmering' als zijn 'opvoeding', en dat het dus van uiterste belang is om dit 'programma' en de functie en werking ervan volledig te leren kennen, en er één en gelijk mee te staan, om het programma te kunnen veranderen en vormgeven tot een programma dat functionneert en werkt volgens wat het beste is voor allen altijd

ik stel mezelf tot doel om bij te dragen aan het onderwijzen en ondersteunen van ouders in en als het ontwikkelen van zelf-inzicht door middel van zelf-eerlijkheid -- omdat ik besef en inzie dat de menselijke geest een programma/computer is waarbij de 'output' gelijk is aan de 'input' - en dat alle 'problemen', zowel psychisch, emotioneel als fysiek, voor het grootste deel een gevolg zijn van ouders die geen verantwoordelijkheid hebben genomen voor hun creatie als hun kind, door zich niet toe te leggen op het begrijpen van hoe creatie in z'n werk gaat en door deze laksheid te rechtvaardigen door te zeggen dat ouderschap iets 'natuurlijks' is en dus geen zelf-onderzoek, zelf-bevraging of discipline vergt -- als een 'excuus' om dom, blind en onwetend te blijven en dus nooit werkelijk verantwoordelijkheid te nemen voor hun kind, omdat 'verantwoordelijkheid nemen' onmogelijk is zonder het nodige inzicht in hoe alles werkt en functionneert

ik stel mezelf tot doel om aan te tonen dat er niets 'natuurlijks' is aan de mens en dat het woord 'natuurlijk' in wezen een concept is dat enkel bestaat zodat de mens een excuus heeft om zichzelf niet te onderzoeken, door niet te willen aanvaarden en inzien dat alles aan de realiteit/het bestaan een 'programma' is en dat 'natuur', als zogezegd iets 'vanzelfsprekends' waar wij geen verantwoordelijkheid voor moeten nemen, niet eens echt bestaat --- en dat de mens zelfs, door zich te verschuilen achter het concept van 'natuurlijkheid'/'natuur'/'vanzelfsprekendheid', zijn wandaden en de desastreuse consequenties op aarde heeft 'goedgepraat', door te weigeren om te onderzoeken hoe creatie in z'n werk gaat en hoe wij in feite 'de hand van God' zijn die het leven op aarde vormgeeft --- om aan te tonen hoe belangrijk en essentieel het is dat ouders hun kind opvoeden vanuit zelf-inzicht in en als het besef/begrip dat het kind een 'programma'/systeem is dat functionneert volgens bepaalde codes, en dat er enkel een mens geproduceerd zal worden die bestaat als zijn beste potentieel, als en wanneer de ouders de codes leren kennen door een proces te bewandelen van zelf-eerlijkheid, zelf-vergeving en zelf-correctie - waarin ze leren om zelf te staan/bestaan als de 'codes' en 'het programma' dat het beste is voor het leven op aarde, als het levende voorbeeld voor hun kinderen

ik stel mezelf tot doel om het proces te bewandelen van zelf-eerlijkheid, zelf-vergeving en zelf-correctie - om alle voorgeprogrammeerde en 'gecaptiveerde' verbeelding in mezelf te stoppen als de 'motor'/'generator' van de ANGSTEN die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf, zodat ik kan opstaan en bestaan als een zelf-verantwoordelijk en zelf-directief wezen en kan handelen/bewegen in deze wereld op basis van inzicht in hoe creatie functionneert en dus niet gestuurd/bestuurd door energetische ervaringen gebaseerd op verbeelding/gedachten/geloofsystemen

Dag 178: MEDIA-gestuurde Seksualiteit in een Relatie

Dit is een verderzetting van "Dag 175: De Media in een Relatie"


lees ook:
 "Dag 176: Media-brainwashing en Relaties"
 "Dag 177: Hoe programmeert de MEDIA Machteloosheid in de vorm van LIEFDE?"


 In de vorige blog posts heb ik gekeken naar hoe de media mijn idee over 'liefde' in en als een 'relatie' heeft beïnvloed en hoe ik de media mijn identiteit/expressie als 'vrouw' in deze wereld heb laten bepalen. In deze blog-post onderzoek ik het aspect van Seksualiteit en de Seksuele expressie in een Relatie en hoe deze geprogrammeerd/beïnvloed/bepaald wordt door de media als televisie, internet en muziek.

Wat ik hierin heb gemerkt bij mezelf is dat ik mij tijdens mijn kindertijd veel bezighield met het afspelen van seksuele scenes die ik op televisie gezien had in mijn verbeelding - waarin ik dan een energetische opwinding genereerde in mezelf, waar ik stilaan mezelf aan verslaafd aan het maken was --- door, terwijl ik op school in de les zat, de 'tijd te doden' met dagdromen als het constant en continu herafspelen van die specifieke scenes en het uitbreiden van die scenes, op zoek naar een steeds hogere opwinding. Ik herinner me dat ik er in de les vaak 'versuft', 'verstrooid' en 'afwezig' bijzat - 'met mijn hoofd/gedachten ergens anders' --- het was alsof ik me energetisch/lichamelijk de hele tijd vermoeid en leeggelopen voelde. En wanneer ik uit mijn dagdroom gewekt werd door de leerkracht die ons een opdracht gaf, mij iets vroeg of de bel die ging, was het werkelijk alsof ik ontwaakte uit een diepe slaap/droom.

Hierin heb ik een obsessie gecreëerd met 'seks' en 'relaties' als de beelden in mijn geest die ik had gedownload van de televisie en die ik verder afspeelde/entertainde in mijn geest/gedachten. Ik was langs de ene kant obsessief op zoek naar en verlangend naar 'contact' in en als relaties, en langs de andere kant voelde ik me compleet gedisconnecteerd van mijn omgeving, van mijn 'medeleerlingen' - omdat ik mezelf had opgesloten/afgesloten in de alternatieve wereld van mijn geest als verBEELDing en energie, zonder dat ik zelf ooit merkte waar ik eigenlijk mee bezig was en de consequenties die ik daarin aan het creëren was voor mezelf. Ik merkte niet dat ik bezig was een energetische idENTITEIT te creëren in en als mezelf als een polariteits-systeem van langs de ene kant een enorm verlangen naar seks/relaties als de beelden in mijn verbeelding en langs de andere kant een enorme angst van mensen, een enorme angst van afwijzing en van de fysieke realiteit waarin ik me bevond.


ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te laten beïnvloeden door de beelden van seks die ik zag in de media door erop te reageren met de energetische ervaring van opwinding

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te verlangen om de beelden van 'seks' die ik zag in de media te ervaren in de fysieke realiteit --- door te reageren op die beelden met opwinding en daarin het geloof te creëren in mezelf dat de beelden van 'seks' die ik zag 'meer' waren dan mezelf en dat ik 'meer' zou zijn als ik ook seks zou hebben

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te participeren in en als verbeelding over 'seks' als het herafspelen van de seksuele scenes die ik had gezien in de media in mijn geest, om de opwinding die ik had ervaren bij het zien van die beelden in de media opnieuw te kunnen ervaren, in en als het geloof dat die beelden 'meer' zijn dan mezelf --- in de plaats van zelf-eerlijk te zijn en in te zien dat IK die 'meerwaarde' gegeven heb aan de beelden die ik zag door erop te reageren met energie/opwinding

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de seksuele opwinding die ik ervoer als reactie op de beelden van 'seks' die ik zag op televisie -- door die opwinding te beoordelen als 'slecht'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de beelden van 'seks' die ik zag in de media door die beelden te definieren in en als de energetische ervaring van opwinding

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van het verlangen naar 'seks' als de beelden die ik had gezien in de media door mezelf te definieren in en als dit verlangen --- in de plaats van in te zien dat dit verlangen een voorgeprogrammeerd construct is van beelden die ik heb gekopieerd van mijn omgeving in en als mijn geest

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de ervaring van seksuele opwinding als verlangen dat ik heb verbonden met de beelden van seks die ik zag in de media door mezelf te definieren in en als de verbinding tussen de ervaring van verlangen en beelden van 'seks' --- in de plaats van in te zien en te beseffen dat de ervaring van 'seksuele opwinding' op basis van beelden een voorgeprogrammeerde reactie/ervaring is die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te laten programmeren in en als seksueel verlangen op basis van beelden door de media en mijn omgeving door mezelf te definieren in en als de ervaring van opwinding/verlangen dat ik ervoer in mezelf als reactie op de beelden van 'seks' die ik zag

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van verbeelding als beelden van seks die ik herafspeelde in mijn geest door erop te reageren met opwinding/verlangen --- in de plaats van in te zien dat de verbeelding en de ervaring van 'opwinding' niet is 'wie ik werkelijk ben' omdat het een voorgeprogrammeerd construct is als beelden die ik heb gekopieerd van de media

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd 'seks' te definieren in en als de beelden van seks die ik heb gezien in de media en de voorgeprogrammeerde energetische ervaring in mezelf van opwinding --- en daarin te verlangen om het beeld dat ik zag op televisie uit te leven/voeren in en als de fysieke werkelijkheid om de opwinding te ervaren --- door mezelf te hebben toegestaan mezelf af te scheiden van de ervaring van seksuele opwinding door te gelovend dat het 'meer' is dan mezelf --- in de plaats van één en gelijk te staan met de beelden van seks en de ervaring van opwinding in en als het besef dat de energetische reactie van opwinding op die beelden van seks bestaat in mezelf en dus niet 'meer' is dan mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de ervaring van seksuele opwinding door het te verbinden met beelden van 'seks' die ik heb gezien in de media - en hierin te geloven dat de beelden van seks 'meer' zijn dan mezelf --- in de plaats van zelf-verantwoordelijkheid te nemen in zelf-eerlijkheid en te beseffen dat ik de 'meerwaarde' gegeven heb aan de beelden van seks door mezelf af te scheiden van de reactie van seksuele opwinding in mezelf en die reactie/ervaring te projecteren in/op de beelden van seks - waarin ik mezelf heb toegestaan de beelden van seks van mezelf af te scheiden en mij heb laten programmeren in en als seksueel verlangen op basis van beelden van seks

ik vergeef mezelf dat ik een 'seks-construct' heb toegestaan te bestaan in mezelf, als een verzameling van beelden van seks die ik had gezien in de media in verbinding met de ervaring van opwinding --- waarin ik onbewust constant op zoek ben naar 'seks' in de fysieke realiteit als mijn omgeving in en als het ervaren van de opwinding die ik mezelf heb toegestaan te verbinden met beelden van seks in mijn geest

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd constant op zoek te zijn naar seks in mijn omgeving, door het 'seks-construct' te hebben toegestaan te bestaan in mezelf in afscheiding met mezelf - als een constante onderbewuste zoektocht naar de energetische ervaring van opwinding die ik in mezelf heb verbonden met beelden van seks

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf compleet af te scheiden van de fysieke realiteit als mezelf HIER, door het seks-construct dat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf in afscheiding met mezelf op de beelden die ik zie met mijn ogen te projecteren en daarin te bestaan in en als een constante onderbewuste zoektocht naar 'seks' als de energetische opwinding die ik heb verbonden met de beelden van seks in mijn geest


Wordt vervolgd in Dag 179

Dag 177: Hoe programmeert de MEDIA Machteloosheid in de vorm van LIEFDE?

Dit is een verderzetting van "Dag 176: Media-brainwashing en Relaties" - waarin ik gekeken heb naar hoe ik de media heb laten bepalen 'wie ik ben' als mijn expressie van 'vrouw' in deze wereld en als mijn definitie van 'een relatie met een man' -- en waarin ik dit construct uiteengehaald heb door zelf-vergeving toe te passen.

in deze blog-post kijk ik naar het aspect van hoe 'liefde' en voornamelijk de eigenschap van 'hals over kop verliefd worden' die gepromoot wordt/werd in de media als een fantastische, geweldige en 'magische' ervaring en naar hoe ik mezelf hierdoor heb laten beïnvloeden/programmeren in de relaties die ik heb gecreëerd met mensen in mijn wereld --- waarin ik bestond in en als het personage van 'hals over kop verliefd' in en als een ervaring van totale machteloosheid tegenover de ervaring van 'liefde' die ik ervoer voor mijn partner en waarin ik deze ervaring van 'machteloosheid'/radeloosheid/wanhoop/hoop in en als 'liefde' heb aanvaard als 'wie ik ben' en als de realiteit van wat 'een relatie' is of zou moeten zijn.


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te geloven in 'liefde' als een overweldigende ervaring die mij kan doen 'zweven' en 'de controle kan doen verliezen' - door mezelf te hebben geïdentificeert met hoe 'liefde' gepresenteerd/gepromoot werd door/in de Media

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mijn vertrouwen te plaatsen in de media als televisie, muziek en magazines - en daarin mezelf te hebben laten programmeren in en als het geloof dat een relatie tussen een man en een vrouw gedefinieerd is in en als de ervaring van 'liefde' --- als een 'overweldigende' energetische ervaring waarin mensen 'zichzelf verliezen'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te hebben geïdentificeert met hoe 'liefde' door de media verpakt/gepresenteerd/gedefinieerd werd als een obsessie - als schijnbaar iets 'waar je niet zonder mee kan leven', iets waarin je je partner 'nodig hebt' en 'niet zonder elkaar kan leven' -- en daarin mezelf te hebben toegestaan relaties te creëren met mannen waarin ik automatisch geloofde dat wij 'gemaakt zijn voor elkaar' en 'elkaar nodig hebben om te bestaan' in en als de ervaring van 'liefde' als 'verbondenheid' en langs de andere kant de ervaring van angst om hem te verliezen, hopeloosheid, machteloosheid en wanhoop - zonder ooit te hebben ingezien waar deze ervaring en geloofsystemen vandaan komen en dus nooit te hebben beseft dat ik het concept en de ervaring van 'liefde' heb gekopieerd van de Media

ik vergeef mezelf dat ik het geloof  dat 'liefde' groter/meer is dan het leven, als een 'magische' ervaring die ik MOET ervaren in mijn leven heb toegestaan te bestaan in mezelf door mezelf te hebben laten programmeren door muziek en films waarin 'liefde' op die manier gepromoot werd in en als 'relaties'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat alles van wat ik geloof en ervaar in verband met het concept 'liefde', van de media komt als wat ik gezien en gehoord heb in films en muziek --- en dat ik, in en als de menselijke geest als een programmeerbaar systeem van gedachten, gevoelens en emoties, mezelf hierin heb laten programmeren door blindelings en automatisch de woorden die ik hoorde en de beelden die ik zag in muziek en films te integreren in mezelf als 'wie ik ben' in en als 'mijn identiteit'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd 'een relatie tussen een man en een vrouw' te definieren in en als het woord 'liefde' en de energetische ervaring van 'liefde' - op basis van allerlei betekenissen als woorden die ik heb gekopieerd van de media in verband met 'liefde' - zoals 'ik kan niet leven zonder jou', 'jij bent de ware', 'jij bent mijn ster/maan/zon', 'we zijn gemaakt voor elkaar', 'zielsverwanten', 'we staan in de sterren geschreven', wij horen bij elkaar', 'ik heb je nodig/verlaat me niet', 'wat is het leven zonder liefde', 'iedereen heeft liefde nodig', 'je hebt niet geleefd als je niet hebt liefgehad', ik zou mijn leven voor je geven', ...

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te geloven dat 'liefde' meer/groter is dan het leven - en dat ik dus mijn leven zou moeten geven voor/aan liefde en aan de zoektocht naar de ervaring van 'liefde' --- in de plaats van in te zien dat ik hierin mijn leven/mezelf heb verspilt aan een constante zoektocht naar een energie die schijnbaar 'meer'/'beter' is dan mezelf op basis van voorgeprogrammeerde geloofsystemen, en dat ik daarin mijn macht compleet heb weggegeven aan het wereld-systeem door niet HIER te bestaan in en als zelf-macht

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb gedefinieerd in en als de ervaring van 'liefde' in mezelf - en dat ik mezelf heb toegestaan deze ervaring nooit te hebben onderzocht door blindelings dit concept van 'liefde' te hebben aanvaard als hoe het aan mij gepresenteerd werd door de media en mijn omgeving

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd op zoek te zijn naar mijn 'zielsverwant' zodat ik de 'ultieme liefde' kan ervaren, en nooit te hebben ingezien dat deze zoektocht/verlangen voorgeprogrammeerd is als wat ik gekopieerd heb van de media als films en muziek, waarin ik het concept van 'zielsverwantschap' heb geleerd en geïntegreerd in mezelf en heb aanvaard als 'de realiteit' --- in de plaats van in te zien dat 'zielsverwantschap' een uitvinding is van de media als de menselijke geest die op zoek is naar de 'ultieme/hoogste energie', als een woord dat opzettelijk geprogrammeerd wordt in het menselijk brein, om de mens op een zoektocht te plaatsen naar 'dat missende deel', zodat de mens zal bestaan in en als absolute machteloosheid in deze wereld en dus nooit zal opstaan en verantwoordelijkheid zal nemen voor het wereld-systeem

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd niet in te zien dat 'liefde' als wat gepromoot wordt door de media, de mens enkel programmeert in en als de ervaring van machteloosheid in zichzelf door te geloven dat hij nog iets/iemand nodig heeft om werkelijk ten volle te bestaan en dus in zichzelf niet compleet, machtig, krachtig en 'echt' is en dus ook de macht niet heeft om op te staan in deze wereld en verantwoordelijkheid te nemen voor het wereld-systeem

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd niet in te zien en te beseffen dat 'liefde' niet 'echt' is omdat het een woord/concept is dat ik geleerd heb door naar televisie te kijken en naar muziek te luisteren

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd niet in te zien dat de ervaring die ik heb verbonden met het woord 'liefde', als een hoge energetische ervaring in mezelf, enkel in mezelf bestaat als wat ik heb gecreëerd op basis van voorgeprogrammeerde BETEKENISSEN die ik heb geassocieerd met het woord 'liefde'

ik vergeef mezelf dat ik 'liefde' heb toegestaan en geaccepteerd te bestaan in de realiteit als een opzettelijke hersenspoeling van de mens door middel van de MEDIA -- waarin kinderen leren om, in de plaats van op zichzelf te vertrouwen en zichzelf te respecteren en zelf-ondersteuning en zelf-intimiteit te ontwikkelen, hun vertrouwen, macht en kracht weg te geven in en als de zoektocht naar een ervaring

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd niet in te zien dat het geloof dat 'liefde' echt is, het resultaat is van een opzettelijke negatie en ontkenning van hoe de realiteit werkelijk in elkaar zit en van hoe kinderen opzettelijk geprogrammeerd worden door de media en hun omgeving om te GELOVEN in 'liefde', op basis van allerlei betekenissen die toegeschreven worden aan 'liefde', waarin ze uiteindelijk opgroeien tot volwassenen die hun voorgeprogrammeerde gedachten, gevoelens en emoties hebben aanvaard als 'echt' en 'wie ze zijn' zonder enig gewaarzijn of inzicht in waar die gedachten, gevoelens en emoties vandaan komen en hoe ze gecreëerd zijn

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd het woord 'liefde' te definieren in en als 'het nodig hebben van een ander'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd het woord 'liefde' te definieren in en als de ervaring van afhankelijkheid als machteloosheid

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van het woord 'liefde' door het woord 'liefde' te definieren in en als de ervaring van verlangen in en als het geloof dat ik 'iemand NODIG heb om te bestaan'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te laten programmeren/hersenspoelen door de media in en als het geloof dat ik 'iemand nodig heb om te bestaan' in en als de ervaring van 'liefde'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en geaccepteerd mezelf te laten programmeren in en als het geloof dat ik niet 'goed genoeg' ben als wie ik ben als alleen in en als mezelf en dat ik 'liefde' nodig heb in mijn leven, in en als een 'relatie'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als het verlangen naar de ervaring van 'liefde' -- door die ervaring van mezelf te hebben afgescheiden door 'liefde' te definieren in en als 'een relatie', op basis van wat ik zag/hoorde op televisie en in muziek

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mijn vertrouwen te plaatsen in de media en mijn omgeving en daarin te geloven dat alles dat mij verteld/gepresenteerd wordt als woorden en beelden door mijn omgeving/de media 'echt' is

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te verliezen in de illusie van 'liefde', door in een relatie mijn geloofsystemen en ervaringen in verband met 'liefde' in en als de relatie te projecteren op mijn partner - en daarin mijn partner te gebruiken om mijn geloof en ervaring van 'liefde' te bevestigen en valideren en dus te kunnen bestaan in en als het geloof dat die ervaring van 'liefde' en het geloof dat 'wij samen horen', dat wij 'gemaakt zijn voor elkaar' en 'zielsverwanten zijn' in mezelf 'echt is' --- in de plaats van verantwoordelijkheid te nemen voor wat IK heb toegestaan te bestaan in mezelf als een illusoire realiteit van voorgeprogrammeerde gedachten, gevoelens en emoties die enkel 'echt' zijn/aanvoelen voor MIJ, maar in wezen niets te maken hebben met de realiteit die HIER is

Dag 176: Media-brainwashing en Relaties

Dit is een verderzetting van "Dag 175: De Media en een Relatie"

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te laten programmeren door de media in en als hoe ik 'vrouwen' en 'vrouwelijkheid' definieer

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te laten programmeren door de media in en als het definieren van 'vrouwen' als beelden die in vergelijking met elkaar staan

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als het vergelijken van mijn uiterlijk met het uiterlijk van andere vrouwen -- door mezelf te definieren in en als de beelden die ik zag in de media als hoe 'de vrouw' werd voorgesteld

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren als 'vrouw' op basis van de definities die gegeven werden aan dit woord door de media - in en als 'hoe 'de vrouw' zich moet gedragen en eruit moet zien', in functie van het 'aantrekkelijk zijn voor mannen' en dus het creëren van een relatie met een man

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te laten programmeren door de media in en als het verlangen om een relatie te hebben met een man - op basis van de beelden die ik heb gezien van 'koppels' op televisie en in magazines, als hoe 'relaties' voorgesteld worden door de media

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te verlangen om een relatie te 'hebben' als het beeld dat ik zag op televisie en in magazines -- door mezelf in en als de geest te hebben laten programmeren door beelden en woorden

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd de beelden die ik zag op televisie in mijn geest te programmeren en te projecteren door erop te reageren met gevoelens en emoties - en daarin mezelf te identificeren met de beelden die ik zag --- waarin ik mezelf heb toegestaan te geloven dat ik als het fysieke lichaam als zelf-expressie 'niet goed genoeg' ben en dat ik er moet uitzien als en dat mijn leven er moet uitzien als wat ik zag op televisie en in magazines

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de beelden die ik zag op televisie van 'koppels' als 'relaties tussen man en vrouw' door erop te reageren met verlangen/opwinding --- als een voorgeprogrammeerde reactie die gestuurd werd door hoe dat beeld van 'relaties' in/op televisie en in magazines werd gepresenteerd als 'positief' en 'goed' en 'juist'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd het beeld van 'een relatie' als hoe het gepresenteerd werd in de media te beoordelen/definieren als 'goed' en 'positief' en 'juist' -- en niet in te zien dat dit voorgeprogrammeerde beoordelingen/definities zijn die ik in mezelf heb laten programmeren door de media en mijn omgeving

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd een verlangen te verbinden met het beeld van 'een koppel' dat ik zag in de media en in mijn omgeving door het te beoordelen als 'positief' als een voorgeprogrammeerde beoordeling

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd werkelijk te geloven dat ik 'niet goed genoeg' ben als wie ik ben als een fysieke natuurlijke expressie die alleen bestaat op/als zichzelf -- door mezelf te hebben laten programmeren door de media en mijn omgeving in en als het verlangen naar een relatie, als wat mij voorgeschoteld werd als 'positief' en 'goed'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te laten programmeren in en als het geloof dat als ik alleen ben en dus geen relatie heb, dat ik dan 'niet echt besta' - omdat ik dan niet voldoe aan het beeld van 'een relatie' en 'een koppel' dat mij werd gepresenteerd door de media als 'positief' en 'goed' --- door mezelf te hebben toegestaan mezelf te laten programmeren door de media in en als beelden en woorden

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd relaties te creëren op basis van het geloof dat ik een relatie MOET 'hebben' met een man om 'compleet', 'volledig' en 'echt' te zijn

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als het geloof dat ik neit 'echt' ben en dat ik niet echt besta als ik geen relatie heb met een man --- in de plaats van in te zien dat ik in en als dat geloof  en in en als het verlangen naar een relatie nooit echt bestaan heb, omdat ik een voorgeprogrammeerde machine was die handelde op basis van voorgeprogrammeerde gedachten, gevoelens en emoties - en in de plaats van mezelf te erkennen als HET BESTAAN in en als mezelf, ongedefinieerd als wat werkelijk ECHT is

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te bestaan in en als een voorgeprogrammeerde machine van gedachten, gevoelens en emoties, in en als geloofsystemen over 'wat het leven is' en 'wie ik ben' als 'mens' --- en daarin mezelf als het leven zelf als wat ECHT is te hebben onderdrukt, door nooit te hebben ingezien dat het concept van 'een relatie' als een beeld en de ervaring van 'verlangen' als 'positieve gevoelens' een programma is dat ik heb aanvaard als 'de realiteit', door mezelf te hebben toegestaan te bestaan in en als de menselijke geest als een programma van beelden en woorden,  in de plaats van in elk moment te bestaan in en als mezelf als wie ik werkelijk ben als het leven/het bestaan zelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd niet in te zien dat dat wat ECHT is, bestaat onvoorwaardelijk, en heeft geen geloofsystemen nodig om te bestaan --- en dat het geloof dat als ik geen relatie heb dat ik dan 'niet besta' dus een illusie is - en dat wie ik werkelijk ben als ECHT, is HIER

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd een positieve energetische waarde/ervaring te verbinden met het woord 'relatie' en het beeld van 'een relatie'/'een koppel' als wat ik heb gezien in de media en in mijn omgeving --- en daarin te verlangen naar 'het hebben van een relatie' om die positieve gevoelens te kunnen ervaren als wat ik mezelf heb toegestaan te definieren als 'het leven' -- in de plaats van in te zien en te beseffen dat het maar energie is, en dat energie niet ECHT is, omdat het kortstondig/vluchtig is

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd de positieve energetische ervaring die ik heb verbonden met het beeld van 'een relatie' en het woord 'relatie' te definieren als 'het leven', en daarin te geloven dat ik niet echt leef/besta als ik geen relatie heb en als ik dus die energie niet kan ervaren --- in de plaats van in te zien en te beseffen dat die energie niet eens echt bestaat omdat het zal eindigen wanneer het fysieke lichaam sterft

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mijn leven/bestaan HIER te verspillen aan het verlangen/zoeken naar een energie die ik heb gedefinieerd als 'het leven', zonder ooit te hebben ingezien dat die energie niet echt bestaat en dus niet 'het leven' is omdat het niet eeuwig is, omdat het vluchtig/vergankelijk is, aangezien het zal eindigen/stoppen wanneer ik als het fysieke lichaam sterf --- in de plaats van werkelijk te bestaan als wie ik werkelijk ben als wat ECHT is, in en als de constantheid en stabiliteit van ademhaling, als 'simpelweg mezelf', als wat zal blijven bestaan tot in de eeuwigheid, fysieke lichaam of niet, of ik nu hier op aarde ben of in de 'hemel'/het hiernamaals - en hierin dus in te zien dat al wat te maken heeft met energie op basis van beelden en woorden, niet echt is en dus niet 'mezelf' is als het leven zelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd de consequenties in te zien van het volgen van energie en mezelf definieren in en als verlangens als energie - namelijk dat ik mezelf zal verliezen in een illusie en zal bestaan alsof het 'echt' is, en zal sterven met een ervaring van SPIJT omdat ik zal inzien dat al wat ik ooit heb gelooft over 'het leven' en 'wat echt is', een grote leugen geweest is - en dat ik wat echt is als het leven zelf heb verspilt/vergooit

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te laten programmeren in en als promiscuiteit door de media - door het geloof te hebben laten programmeren in mezelf dat ik een relatie MOET hebben om te 'bestaan' --- waarin ik alles in het werk stel, en mezelf daarin compleet compromitteer, om 'een man aan de haak te slaan', waarin ik mannen vrij spel geef om misbruik van mij te maken --- door automatisch mijn vertrouwen weg te geven aan elke man, die min of meer beantwoord aan het 'ideaalbeeld' van 'de man' als gepresenteerd door de media, die mij aandacht geeft en interesse in mij toont

ik vergeef mezelf dat ik mijn expressie tegenover mannen heb laten programmeren door mezelf te definieren in en als de beelden die ik zag op televisie van hoe een vrouw zich gedraagt tegenover een man en daarin een persoonlijkheid te hebben gecreëerd in mijn geest als een beeld van mezelf als een kopie van wat de expressie van vrouwen die ik zag op televisie, in functie van het verleiden van een man zodat ik een relatie kan hebben als het beeld dat ik zag op televisie --- in de plaats van in te zien dat het leven op aarde geen televisie-programma is, het is niet zomaar beelden - de beelden bestaan enkel in mijn geest als wat ik in mezelf heb laten programmeren - mannen en vrouwen als levende wezens zijn één en gelijk in en als hun bestaan op aarde

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te laten programmeren door televisie in en als het afscheiden van mezelf van de mannelijke expressie als het beeld dat ik zie met mijn ogen --- door te verwachten dat 'een man' zich op een bepaalde manier uitdrukt en er op een bepaalde manier uitziet, in tegenstelling tot mijn verwachtingen over hoe ik als 'vrouw' mezelf zou moeten uitdrukken en er zou moeten uitzien - als de voorgeprogrammeerde persoonlijkheden die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf als de geest als rolpatronen en verwachtingspatronen van 'mannen' en 'vrouwen' --- in de plaats van ECHT te zijn, als het leven zelf als zelf-eerlijkheid als zelf-expressie in het besef dat alle 'persoonlijkheden' en 'persoonlijkheidskenmerken' die ik heb toegeschreven aan 'mannen' en 'vrouwen' als beelden die ik zie met mijn ogen, een voorgeprogrammeerd programma zijn en dus niet het leven

Wordt vervolgd in Dag 177

Dag 175: De Media in een Relatie

Voor Context lees "Dag 165: Wat is een Relatie?"


Dag 166: Zoeken naar Hulp in een Relatie
Dag 167: Enkel ik kan mezelf Redden
Dag 168: Uit de Duisternis van Mezelf naar het Licht van de Relatie
Dag 169: Een Relatie als expressie van Eenheid en Gelijkheid
Dag 170: Seksualiteit en Seks in een Relatie
Dag 171: Wat is Seks?
Dag 172: Het Kameleon Personage in een Relatie
Dag 173: Kameleon Personage in een Relatie - Zelf-vergeving
Dag 174: Kameleon Personage in een Relatie - Zelf-Correctie


Hier kijken we naar de invloed van de Media als televisie, internet, magazines en reclame op de verschillende dimensies van een 'relatie', bijvoorbeeld partnerkeuze, seksuele expressie, verwachtingen van beide partners tegenover elkaar en de relatie, zelf-expressie/gedrag in de relatie en de definitie van 'wat een relatie is' die algemeen aanvaard wordt door de meerderheid van mensen in de samenleving.

 Een eerste punt waarin ik de media mij heb laten beinvloeden in hoe ik in een relatie sta is eerst een vooral het geloof dat ik 'een relatie nodig heb', en dat het 'verlangen naar een relatie' dus 'normaal' is - en dat bijgevolg manipulatieve spelletjes die ik speel om 'een man aan de haak te slaan' dus ook 'normaal' zijn, dat hoort zogezegd nu eenmaal bij het 'vrouw zijn' in deze maatschappij/wereld. De hele media wereld en hoe die 'vrouwen' presenteert, in en als eenzelfde format, met eenzelfde expressie, in en als de definitie van wat zogezegd 'vrouwelijk' is, draait namelijk rond het vooropstellen van een ideaalbeeld, als 'de ideale vrouw' (en 'de ideale man'), en hoe je je als vrouw het beste gedraagt om een man te behagen en om dus aantrekkelijk te zijn voor mannen, of althans voor de mannen die door de media gepresenteerd worden als 'de ideale man', in en als een voorgevormde definitie van wat 'mannelijkheid' is.

Dit op zich, het feit dat er een voorgevormd 'format' van 'gedrag'/'expressie' bestaat waar je als vrouw in zou moeten passen om 'een relatie' te kunnen verkrijgen indiceert dat er al manipulatie in het spel is, waarin de vrouw zichzelf als haar expressie manipuleert om de man te manipuleren in zijn gedrag/expressie tegenover haar -- door in te spelen op zijn gevoelens, gedachten en emoties --- waarin er dus ook duidelijk verondersteld wordt dat er bepaalde specifieke gedachten, gevoelens en emoties aanwezig zijn in alle mannen, als een 'programma' in en als de geest, die aldus bespeeld/gemanipuleerd kunnen worden door vrouwen en hoe deze zich presenteren/uitdrukken.

Door middel van deze media-invloed heb ik als vrouw een hele persoonlijkheid in en als 'vrouwelijkheid' ontwikkeld in mezelf, een persoonlijkheid die VOLLEDIG in het teken staat van het 'behagen van mannen' en het 'aan de haak slaan van een man' en dus 'hoe mannen over mij denken en mij beoordelen op mijn 'vrouwelijkheids-gehalte''. In en als deze persoonlijkheid beweeg ik in mezelf constant in en als de energetische polariteit van langs de ene kant het verlangen naar erkenning (positief) en anderzijds de angst van afwijzing van mannen (negatief) -- door mezelf hierin te hebben toegestaan werkelijk te geloven dat ik deze persoonlijkheid 'ben', dat dat 'mijn identiteit' is als 'vrouw' in deze wereld --- waarin ik duidelijk nooit heb stilgestaan bij hoe ik mezelf heb laten programmeren in en als deze 'identiteit' als een beeld van mezelf in mijn geest door de media als televisie, internet en magazines.

Hierin heb ik de media mijn ervaring van communicatie/interactie met mannen laten verstoren -- door 'mannen' te zien als 'iets dat ik moet hebben' en 'iets dat mij iets moet geven/waar ik iets van nodig heb', en dus niet als levende wezens, één en gelijk met mezelf - waardoor mijn interactie met mannen er één geweest is van spanning, angst, verwachting, hoop en nervositeit in de plaats van een echte interactie in en als zelf-eerlijkheid en zelf-expressie.

ik heb ook gemerkt dat ik mezelf heb laten programmeren tot het heel snel mezelf 'opgeven' aan de verlangens van mannen, mij heel snel te laten verleiden tot sex, en dus te bestaan in en als het 'willen behagen van mannen' -- waarin het hoofddoel van de persoonlijkheid van 'een vrouw' in mezelf is om aandacht en erkenning en dus SEKS te krijgen van een man. omdat ik nooit op televisie of in magazines heb gezien of geleerd om als vrouw, eerst en vooral respect te hebben voor mezelf door bijvoorbeeld de man eerst te leren kennen alvorens er een relatie mee te creëren - ik had geleerd dat 'het hebben van een relatie' het hoofddoel is van 'het leven'/mezelf en dat zelf-compromittatie om dat doel te bereiken dus 'normaal' en 'vanzelfsprekend' is.


Wordt vervolgd in Dag 176