Dat 786: De Onderdrukkende Effecten van het Handhaven van "Eerlijkheid"

Iets dat ik vaak hoor van verschillende mensen in mijn omgeving is dat er zich in hun werkomgeving bepaalde scenarios afspelen waarin er afbreuk gedaan wordt aan de privileges die men soms geniet omwille van het concept 'eerlijkheid' en hoe het benaderd en toegepast wordt. En dit concept is iets dat we allemaal zullen herkennen - het is zelfs iets dat zich duidelijk heeft afgespeeld doorheen mijn leven in relatie tot autoriteitsfiguren.

We zullen allemaal wel het scenario herkennen - vooral wanneer we als kind broers en/of zussen hadden - waarin we iets ontzegt worden ten gevolge van een fout die een ander gemaakt had of omdat 'als jij dit of dat krijgt dan zal je broer of zus het ook willen en moeten we het hen ook geven'. Het is het fenomeen van over dezelfde kam geschoren worden in het principe van 'eerlijkheid', als het geloof dat elk individu gelijk behandeld moet worden in de zin van hetzelfde moet krijgen of ontkent worden. Dit houdt dan ook in dat iedereen zal lijden onder de fout van één enkel individu omdat die ene individu en de fout die zij begaan hadden gezien wordt als maatstaf voor iedereen en hoe iedereen behandeld zal worden.

Dit kan uiteindelijk leiden tot het opgeven en weglaten van dingen die het leven aangenamer maken in bepaalde situaties, aangezien er allerhande regels en regulaties worden opgesteld die dan opgelegd worden aan iedereen gewoon om situaties te vermijden die in feite gecreëerd waren door één individu of een klein aantal individuen. Deze aanpak wordt over het algemeen gehandhaafd in situaties waarin je groepen van mensen hebt die werken in een hierarchische structuur en door die structuur gecontroleerd trachten te worden, zoals school, werk en familie.

Deze definitie en toepassing van 'eerlijkheid' is echter niet wat best is aangezien het deze situaties duidelijk eerder limiteert en beperkt in de plaats van dat het individuen de ondersteuning en vrijheid geeft om zichzelf te kunnen ontplooien en om te groeien. Het is bijvoorbeeld gebaseerd op een principe van bestraffing, namelijk in het wegnemen of beperken van bepaalde omstandigheden teneinde te voorkomen dat bepaalde problemen opnieuw de kop zouden opsteken. Dit principe zorgt echter niet voor oplossingen. Het is de reden waarom veel criminelen die door het strafsysteem gaan, steeds in dezelfde cyclus van criminaliteit blijven steken in de plaats van dat ze groeien, veranderen, leren uit hun fouten en zichzelf ontplooiien.

Het systeem van bestraffing zorgt voor een beperking, limitatie en inkrimping van het menselijk potentieel om te groeien en te veranderen. Het zoekt niet naar oplossingen voor de problemen, noch naar het ontwikkelen van inzicht in hoe de problemen ontstaan in de eerste plaats, maar wil de problemen enkel onderdrukken of vermijden via regulering en beperking van vrijheid.

Daarnaast is deze toepassing van 'eerlijkheid' als in het 'over dezelfde kam scheren' van iedereen nog gebrekkig omdat het niet berust op gezond verstand. Het gaat ervan uit dat 'eerlijkheid' een eendimensioneel concept is - namelijk de idee dat iedereen hetzelfde krijgt en behandeld wordt - zonder dat daarin gezond verstand wordt toegepast in de zin van het erkennen van de nuances die elke situatie en elk individu onderscheiden en daardoor steeds een unieke toepassing vereisen. Het concept van 'eerlijkheid' is in deze zin als het ware een vorm van luiheid aangezien men in wezen de moeite niet wil doen om te onderzoeken zowel als aan te tonen hoe en waarom de één anders behandeld wordt dan de ander. Het is immers gemakkelijker om iedereen over dezelfde kam te scheren of elk persoon dezelfde schoen aan te passen, dan om de uniekheid van elkeen te zien en te erkennen en elk individu te ondersteunen en te benaderen op basis van die uniekheid en wat het beste zou zijn voor elk individu.

Dag 539: Hoe een Blind Vertrouwen in de Wetenschap de Wetenschapper in Onszelf heeft Onderdrukt

Dag 539: Hoe een Blind Vertrouwen in de Wetenschap de Wetenschapper in Onszelf heeft Onderdrukt

Hoeveel van wat we denken te 'Weten' over onze Werkelijkheid is Eigenlijk 'Echt'? 

De zelf-Eerlijkheid Series

Ik ben nu al een tijdje aan het kijken naar en aan het onderzoeken hoe en waarom er een mechanisme bestaat in en als de menselijke geest die de illusie creëert dat wij, mensen, 'alles' weten, dat we niets meer moeten bijleren - hetgeen resulteert in het constant gewoon vertellen en verklaren en delen van onze meningen en opinies, en in wezen het constant herkauwen van steeds dezelfde kennis en informatie omdat - als we kijken in zelf-eerlijkheid naar onszelf en onze samenleving, dan kunnen we misschien zien dat er niemand is die eigenlijk werkelijk aan Zelf-Onderzoek doet.

Ik bedoel, we hebben immers onze wetenschappers die dat zogezegd voor ons doen, het onderzoek naar onze geschiedenis, en biologie, en anatomie, en fysiologie en filosofie en god-weet-wat-nog -- terwijl het grootste deel van ons mensen gewoon  bestaat in en als een onzichtbare bubbel waarin we ons aan onze gewoonten en levensstijl en routines houden alsof dat is wat het leven opmaakt -- alsof hoe wij persoonlijk leven en bestaan en functioneren in relatie tot onze dagelijkse realiteit, het absolute antwoord is op de vraag 'wat is Leven?' en 'Wat is Het Leven?' -- omdat we er op een bepaald punt precies zomaar zijn vanuit gegaan dat, omdat we dingen hebben zoals wetenschappers, en leerkrachten en ouders en allerhande autoriteitsfiguren en -structuren, dat wij daarom zelf die moeite niet moeten doen om onszelf en onze wereld en realiteit en bestaan te onderzoeken. En dat, omdat we dingen lezen over wat al die wetenschappers zogezegd ontdekt hebben over de realiteit, als kennis en informatie over 'onze wereld' waar we ons in bevinden die  we dan opslagen in onze geest en transformeren tot 'onze mening' en 'ons gedacht', denken en geloven we om de één of andere reden dat wij nu een helder inzicht hebben in hoe alles bestaat. Terwijl, als we eerlijk zouden zijn met onszelf dan zouden we inzien en beseffen dat we zelf eigenlijk nooit werkelijk iets ontdekt of gezien of gerealiseerd hebben - we hebben het enkel gehoord en gelezen van een ander en gekopieerd in onze geest.

Waarom is het dus dat we zelf niet die wetenschappers zijn? Waarom en hoe is het dat we niet eens nieuwsgierig of benieuwd lijken te zijn naar wat we zelf zouden kunnen ontdekken als we het proces zouden ondernemen van het onderzoeken van hoe onze realiteit werkelijk bestaat --- en dat wil niet enkel zeggen, de realiteit buiten onszelf als de fysieke wereld, maar ook en in wezen vooral de realiteit binnenin onszelf. Dit is immers waar het is dat zelfs onze zogezegde voorname 'wetenschappers' in onze wereld die we vertrouwen om ons te laten weten hoe alles werkt de mist zijn ingegaan - in dat er namelijk nooit de link gelegd geweest is, het is zelfs nooit overwogen geweest dat er een link zou kunnen zijn, tussen onze interne realiteit en onze externe realiteit - en dat, om de externe realiteit te begrijpen zouden we misschien wel eens naar binnen moeten kijken.

Terwijl, het eerste punt dat overduidelijk zou moeten zijn voor elk wezen dat zichzelf 'wetenschapper' durft te noemen of dat durft te exclameren een waarachtige interesse te hebben in het leren kennen van de eigenlijke werkelijkheid, is dat dé grootste bepalende factor van hoe we onze waarnemingen interpreteren en ervaren en zien IS net die link en het verband tussen onze interne en externe realiteit. Het feit dat er een 'Ik' en een 'gewaarzijn' of 'bewustzijn' bestaat binnenin onszelf is het eerste punt dat het in de eerste plaats mogelijk maakt dat we überhaupt het bestaan van 'een realiteit' kunnen erkennen - dus, hoe is het mogelijk dat die link het meest genegeerde en verwaarloosde punt is doorheen de geschiedenis van de zogezegde 'wetenschap'?

Hebben we ooit als kind van onze omwereld, van het schoolsysteem, van onze ouders, van de media en de wetenschappelijke gemeenschap geleerd om, teneinde onze externe realiteit volledig te kunnen begrijpen, dat we eerst en vooral naar binnen moeten kijken en onze interne realiteit moeten leren kennen en begrijpen? Neen! En dit ondanks het voordehandliggende feit dat het onze interne wereld is die in de eerste plaats bepaald hoe we onze externe wereld zullen zien en ervaren en begrijpen. Het is de werking van onze interne structuren, niet enkel de Geest maar ook het Lichaam, dat specifieke limitaties kan leggen op ons perceptievermogen en dat bijvoorbeeld iets creëert dat 'selectieve perceptie' heet - namelijk de neiging om enkel specifieke informatie op te nemen uit wat we zien in onze omwereld, op basis van persoonlijke voorbepaalde ideëen, geloofsystemen en meningen die we in onszelf geïntegreerd hebben in relatie tot die omwereld.

Men moet dus de vraag stellen waarom het is dat dit proces van het leren kennen en onderzoeken van de interne realiteit zo angstvallig vermeden werd en wordt door al de structuren en instituties die instaan voor het opvoeden en vormgeven van de kinderen in deze wereld. Waarom is het dat kinderen niet leren om een interne stabiliteit en zelf-vertrouwen te ontwikkelen dat garant kan staan voor een welgevormd vermogen van het kind om zijn realiteit te zien als wat het is - en dat ze in de plaats daarvan leren om net niet te vertrouwen op zichzelf en vooral geen zelf-vertrouwen te ontwikkelen in relatie tot wat zij eigenlijk zien in hun wereld en omgeving, maar al hun vertrouwen te plaatsen in 'andere mensen', in de leerkracht, de ouder, het schoolsysteem, de media, enzovoort? Dit zijn pertinente vraagstukken die zouden moeten spelen in de geest van elk mens die beweert het beste voor te hebben met deze wereld en de kinderen in deze wereld en hun toekomst.

Dag 389: Hoe bouwen de Woorden die ik Leef, de Wereld waarin ik Besta

Dit is een verderzetting van "dag 388: De Intelligentie van het Verdraaien van de Werkelijkheid" waarin we ontdekt, besproken en uitgeschreven hebben hoe we 'Intelligentie' gebruiken als een middel om de realiteit van onszelf, als onze Geheime Agenda's van Eigenbelang, verbergen achter een 'positief' uiterlijk, door gebruik te maken van Woorden.


Zelf-Vergeving Dimensie

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als de gedachte, idee en het geloof dat ik een 'Intelligent' wezen ben omdat ik Woorden als Gedachten in mijn Hoofd/Geest heb en dat ik daarin 'Goed' en 'Positief' en Superieur ben aan alle wezens die geen Woorden/Gedachten in hun Hoofd/Geest hebben - en dat ik mezelf daarin nooit heb afgevraagd wat deze 'Intelligentie' eigenlijk is, waar gedachten vandaan komen, wat de 'woorden' in mijn hoofd/geest eigenlijk zijn of hoe ze bestaan/functioneren, en wie ik eigenlijk ben in en als die Gedachten --- door mezelf te hebben toegestaan en geaccepteerd zomaar blindelings te aanvaarden en Geloven dat 'Ik Denk dus Ik Besta' en dat mijn gedachten mij dus Maken 'Wie ik ben'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd de woorden in mijn hoofd/Geest waarin en waarmee ik mezelf gedefinieerd heb nooit te onderzoeken door mijn gedachten te definieren als 'Intelligentie' en mezelf te beoordelen en definieren als 'een intelligent persoon' - en dat ik daardoor nooit heb ingezien en beseft hoe al de woorden in mijn geest, al de 'intelligentie', al mijn gedachten, gecentreerd zijn rond één punt: Eigenbelang --- waarin ik, doorheen mijn leven, een spiraal gecreëerd heb van woorden in mijn geest, en daarin de realiteit/waarheid van mezelf Verdraaid heb tot ik mezelf zie in Spiegel-Schrift, geschrift door de woorden in mijn geest en gedachten waarin ik mezelf gemanifesteerd heb in en als een voorgeprogrammeerd 'Beeld' van 'Wie ik ben', volgens  de spiegel die mij voorgehouden geweest is door mijn omgeving als wat ik zie met mijn ogen - waar ik de werkelijkheid van Wie ik ben in en als mezelf achter verberg

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de woorden in mijn geest, als het voorgeprogrammeerde systeem van 'Intelligentie' dat ik in mezelf heb laten programmeren - door die woorden te gebruiken om mijn omgeving te manipuleren en bespelen in naam en functie van het bevredigen van mijn eigenbelangen - en daarin mezelf te verliezen in het beeld dat ik in mijn geest gecreëerd heb door middel van woorden en dat gebaseerd is op eigenbelang, door nooit de  verantwoordelijkheid te hebben genomen om de woorden die ik gebruik om mezelf te definieren in relatie tot mijn omgeving en mijn overleving in deze wereld te onderzoeken

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd verantwoordelijkheid te nemen voor het bestaan van Woorden - door mezelf te hebben gedefinieerd in en laten sturen door eigenbelang, en daardoor blindelings woorden te hebben gebruikt om mijn belangen te dienen, zonder te geven om de gevolgen en de consequenties van mijn daden - en daarin nooit te hebben ingezien hoe de menselijke geest, waarin ik mezelf heb toegestaan mezelf compleet in te definieren, volledig bestaat in en als en op basis van Woorden --- en dat dus mijn hele Wereld, als de ervaring in mezelf van 'wie ik ben' in relatie tot 'mijn omgeving', volledig opgebouwd is uit woorden - en dat, omdat ik nooit verantwoordelijkheid genomen heb voor de woorden en de definities van de woorden waarin ik mezelf heb gedefinieerd, ik een wereld heb toegestaan te bestaan als Mijn werkelijkheid, in en als Wie ik ben, die consequentieel en schadelijk is

ik vergeef mezelf dat ik woorden heb toegestaan en geaccepteerd te bestaan op een manier die consequentieel en schadelijk is voor mezelf en mijn wereld/omgeving/bestaan - door nooit te hebben ingezien hoe ik mezelf en mijn wereld zelf heb gecreëerd door middel van hoe ik mezelf in relatie tot mijn wereld heb gedefinieerd, in en als en door middel van de woorden in mijn geest, en dat ik daarin dus op elk vlak verantwoordelijk ben voor wat HIER bestaat als mezelf in en als mijn wereld/werkelijkheid

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien, te beseffen en te begrijpen dat de woorden die ik Leef, de wereld waarin ik besta creëren en bouwen - omdat Woorden en de definities van die woorden de symbolische representaties zijn van wat ik toesta te bestaan in en als mezlef als het bestaan -- en dat dus, als ik woorden en betekenissen toesta te bestaan in mezelf die consequentieel zijn en die niet bestaan op een manier die het beste is voor al het leven dat HIER bestaat, dan is dat de realiteit die ik toesta en accepteer te bestaan als MIJN wereld


Wordt Vervolgd in Dag 390

Dag 297: Mensenrechten en Ouderschap - De Leugen zal Ons Beschermen!

Deze blog is een vervolg van "Dag 296: Moeten Onze Kinderen beschermd worden tegen de Realiteit?" maakt deel uit van een Blog-Serie die handelt over het Onderzoeken en herdefinieren van de Mensenrechten - in functie van de Gelijk Leven Stichting die als Doel heeft een Samen-Leving te creëren op aarde waarin de Mensenrechten GELEEFD worden in en als onze dagelijkse Realiteit.

Voor Context, zie:
"Dag 267: Mensenrechten en de Gelijk Leven Stichting"
"Dag 268: Een rECHTzetting van de MensenrECHTen"
"Dag 269: Zijn de Mensenrechten een Illusie?"
"Dag 270: Hoe kunnen Mensenrechten bestaan als ze niet in Mij Bestaan?"
"Dag 271: Hoe kunnen Mensenrechten bestaan wanneer Politiek en Economie Gescheiden zijn?"
"Dag 272: Bestaat Politiek wel in Afscheiding van Economie?"
"Dag 273: De Uitvoering van de Mensenrechten is volgens de Wetten van de Natuur"
"Dag 274: Er is geen Krijgen zonder Geven"
"Dag 275: Waarom zien we 'rechten' en 'plichten' als 'beloning' en 'straf'?"
"Dag 276: Wie verantwoordelijkheid neemt voor Het Leven LEEFT de Mensenrechten"
"Dag 277: Rechten voor de Gehersenspoelden"
"Dag 278: Is Vrijheid van Meningsuiting een Basisrecht?"
"Dag 279: Is Vrijheid van Meningsuiting wel een 'Recht' als ik niet begrijp waar mijn Mening vandaan   Komt?"
 "Dag 280: Wil je Rechten, dan moet je Betalen!"
 "Dag 281: Bestaat 'Rechtvaardigheid' wanneer je 'Rechten' bepaald worden door Geld?"
 "Dag 282: Het Recht om Arm te zijn en te Sterven, Dat heb je!"
 "Dag 283: Hoe Dragen Mensenrechten Organisaties bij tot de Schending van de Mensenrechten?"
 "Dag 284: De Mensenrechten Organisaties zijn Marjonetten van onze Onwetendheid"
 "Dag 285: Mensenrechten Organisaties Vechten tegen de Bierkaai"
"Dag 286: Is 'Onderwijs voor Iedereen' een Schijn-Mensenrecht?"
"Dag 287: De Leugen van het 'Recht op Onderwijs'"
"Dag 288: Elimineert Onderwijs werkelijk Armoede?"
"Dag 289: Ego-centrisme is een Opvoeding"
"Dag 290: De Vergiftigde Liefde van de Ouder"
"Dag 291: De uitvoering van de Mensenrechten is Echte Liefde"
"Dag 292: Is je 'Liefde' voor je Kinderen wel Echt?"
"Dag 293: De Uitbuiting van de Menselijke Predispositie door Bedrijven"
"Dag 294: Hoe bespeelbaar zijn Gevoelens?"
"Dag 295: Zijn Ouders de Discipelen van de Bedrijven?"

"...En dus van een zeer jonge leeftijd, leert het Kind één simpel iets: 'Het is Oké om te Liegen en het is Oké om te Bedriegen en het is Oké om een Verhaaltje te vertellen om de Betekenis van wat je doet te Rechtvaardigen.' En het is Oké omdat: 'Het maakt Deel uit van Opgroeien, het is Deel van de Menselijke Natuur' - en langzaam maar zeker wordt het Kind Geïndoctrineerd om één simpel iets te Accepteren: Het Leven draait om Verhaaltjes. En eenmaal een Persoon een Bepaald Niveau van Stabiliteit bereikt in zijn Leven, Evolueren de Verhaaltjes naar een Ander Niveau: Roddels, en Roddels wordt het Vertellen van verhaaltjes over Anderen Specifiek om hen te Verwijderen uit je Omgeving en om een Gevoel te Ontwikkelen over Jezelf gebaseerd op je Eigen Verhaal dat 'je Beter bent dan de Persoon waar je een Verhaal over aan het Vertellen bent' en dit zal je vooral merken daar waar Jaloezie meespeelt."(Day 393: Stories and Brainwashing - Creation's Journey to Life)

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat het verlangen van ouders om hun kinderen te beschermen tegen de zogezegde 'kwetsende' en 'harde' waarheid van de realiteit, als een daad die schijnbaar getuigd van 'liefde' van de ouder voor het kind - in wezen enkel te maken heeft met het ego van de ouder waarin de ouder opzettelijk een fictieve realiteit wil creëren waarin de ouder de rol van de held kan spelen in het 'verhaal' dat de ouder in het hoofd van het kind programmeerd --- de 'held' die het zogezegde 'onschuldige' kind moet beschermen van alle 'gevaren' in de wereld

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te geloven dat het verlangen van de ouder om de kinderen te beschermen tegen de realiteit door de dingen niet volledig te laten zien en uit te leggen zoals ze werkelijk zijn, een daad van liefde is -- in de plaats van in te zien hoe ouders in die zogezegde 'liefde' duidelijk niet stilstaan bij wat het beste is voor de toekomst van het kind, omdat ze niet beseffen dat de eerste levensjaren van een mens cruciaal zijn in het ontwikkelen van een begrip en inzicht in zijn omgeving om de basis te vormen van zijn interactie met die omgeving - en dat, wanneer die interactie dus niet gebaseerd is op gezond verstand als de REALITEIT, maar eerder op geloof-systemen die altijd draaien rond een persoonlijk verlangen naar een positief gevoel, er consequenties gecreëerd zullen worden waar het kind uiteindelijk mee geconfronteerd zal worden

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te geloven dat een kind 'onschuldig' is en dat dat wil zeggen dat het kind afgeschermd en beschermd moet worden van de 'waarheid', van de REALITEIT --- door te geloven dat 'de waarheid kwetst', en door zogezegd 'zoveel te houden van kinderen' dat ik hen niet wil 'kwetsen', waardoor ik kinderen dus niet ondersteun in het werkelijk begrijpen van elk aspect van de realiteit, maar enkel van de aspecten die ik zelf ervaar en beoordeel als 'positief' en 'goed' en 'onschuldig' om de zogezegde 'onschuld' van het kind te bewaren, door hen dus zo min mogelijk bloot te stellen aan zaken die ik beoordeel als 'slecht' en 'negatief'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd stilgestaan bij de idee dat een kind 'onschuldig' is en dat een volwassene dus 'schuldig' (als in 'niet meer onschuldig') is -- en mij nooit te hebben afgevraagd hoe en wanneer het is dat een mens van 'onschuldig' naar 'niet meer onschuldig' gaat

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd  in te zien hoe kinderen worden afgeschermd van de waarheid/realiteit omdat ze zogezegd 'onschuldig' zijn en omdat ouders hun 'onschuld willen bewaren' - net zoals de politieke leiders in deze wereld de mensen willen afschermen van de waarheid van hoe de wereld echt in elkaar zit en de consequenties waar we werkelijk voorstaan omdat ze geloven dat mensen die waarheid 'niet aankunnen'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat, net zoals ouders hun kinderen van de waarheid willen afschermen zogezegd uit liefde, doen politici hetzelfde met de 'burgers' in de samenleving, zogezegd 'uit liefde' --- en dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat die 'liefde' altijd egoïstisch is en dat de reden waarom mensen, kind of volwassene, afgeschermd worden van de realiteit, is omdat degene die de ander zogezegd 'beschermd'/afschermd, een 'geheime agenda' heeft, en opzettelijk informatie achterhoudt zodat hij die agenda kan uitvoeren onder de neus van de mensen die hij zogezegd 'beschermd' tegen de waarheid, zonder dat die mensen beseffen wat er aan het gebeuren is

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat het opzettelijk achterhouden of verdraaien van informatie, als wat ouders doen in hun opvoeding van hun kinderen, wat bedrijven doen in het verkopen van producten en wat de politiek doet in het informeren van het volk over bepaalde beslissingen - niet uit 'liefde' is, maar uit eigenbelang als een persoonlijk verlangen naar macht --- omdat, 'informatie is macht' in deze wereld  - en dat dat is hoe mensen een ander misbruiken

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat het achterhouden van informatie gebruikt wordt door mensen om misbruik te rechtvaardigen - en om zichzelf de vrijheid te geven om hun geheime plannen/agenda die altijd ego-centrisch zijn en nooit het beste voor allen, uit te voeren met de goedkeuring en de toestemming van andere mensen - onder het mom van 'wat niet weet, niet deert' --- en dat er zo veel misbruik in deze wereld plaatsvindt onder de neus van mensen en met de toestemming en goedkeuring van mensen omdat ze simpelweg niet voldoende geïnformeerd zijn of ondersteund zijn in het begrijpen van hoe de realiteit echt in elkaar zit

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat ouders, de politiek en de bedrijven, als de pilaren waar de ontwikkeling en de opvoeding van het kind op steunt en door bepaald is, kinderen niet werkelijk ten volle informeren over hoe de realiteit werkt, over elk facet en aspect van de realiteit in detail -- omdat het in hun voordeel is dat kinderen dom zijn, net slim genoeg om te functioneren in het systeem, maar dom genoeg om makkelijk beïnvloedbaar, programmeerbaar, bestuurbaar en misleidbaar te zijn - en dat dus al de structuren in deze wereld die beweren dat ze van kinderen/mensen houden, net de structuren zijn die de mens het meest misbruiken door middel van 'Cognitieve Disinformatie' als het opzettelijk achterhouden en verdraaien van Informatie

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat een wezen/mens die een inferieur begrip van en inzicht heeft in de realiteit, ook op een inferieure manier in relatie en omgang zal staan met die realiteit - en dus bijgevolg een inferieure realiteit zal creëren --- en dat, een wezen dat volledig begrijpt hoe de realiteit waar hij zich in bevindt werkt, zal op een manier omgaan met die realiteit die het beste resultaat zal produceren voor alle wezens in die realiteit en zal in staat zijn om werkelijk een hemel op aarde te creëren - en dat het dus in het belang van het kind is om volledig open en direct te zijn over hoe de realiteit werkt, om niets te verbloemen, achter te houden of te verdraaien, zodat het kind onmiddellijk zijn verantwoordelijkheid als levend wezen op aarde tegenover de rest van het bestaan kan bevatten

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat wat ouders gebruiken om hun kind zogezegd te 'beschermen' tegen de realiteit, is LEUGENS - door kinderen verhaaltjes te vertellen die dienen om het kind een goed gevoel te geven over de wereld --- als zogezegde 'leugentjes om bestwil' --- en dat de consequenties van die 'leugentjes om bestwil' zich zal manifesteren in de wereld waar het kind in opgroeid en waar het kind uiteindelijk in zal moeten leven en zelf kinderen in zal krijgen, een wereld die zal aantonen dat die 'kleine leugentjes' niet 'om bestwil' waren maar enkel afkomstig waren uit het ego van de ouder die zich belangrijk en speciaal wilde voelen door een 'heldenrol' te willen spelen en het kind daarbij opzettelijk in een inferieure positie van 'onschuld' en 'domheid' heeft geplaatst


Wordt vervolgd in Dag 298

Dag 292: Mensenrechten en Ouderschap - Is je 'Liefde' voor je Kinderen wel Echt?

Dit is een verderzetting van "Dag 289: Ego-centrisme is een Opvoeding", "Dag 290: De Vergiftigde Liefde van de Ouder" en "Dag 291: De uitvoering van de Mensenrechten is Echte Liefde"
en maakt deel uit van een Blog-Serie die handelt over het Onderzoeken en herdefinieren van de Mensenrechten - in functie van de Gelijk Leven Stichting die als Doel heeft een Samen-Leving te creëren op aarde waarin de Mensenrechten GELEEFD worden in en als onze dagelijkse Realiteit.

Voor Context, zie:
"Dag 267: Mensenrechten en de Gelijk Leven Stichting"
"Dag 268: Een rECHTzetting van de MensenrECHTen"
"Dag 269: Zijn de Mensenrechten een Illusie?"
"Dag 270: Hoe kunnen Mensenrechten bestaan als ze niet in Mij Bestaan?"
"Dag 271: Hoe kunnen Mensenrechten bestaan wanneer Politiek en Economie Gescheiden zijn?"
"Dag 272: Bestaat Politiek wel in Afscheiding van Economie?"
"Dag 273: De Uitvoering van de Mensenrechten is volgens de Wetten van de Natuur"
"Dag 274: Er is geen Krijgen zonder Geven"
"Dag 275: Waarom zien we 'rechten' en 'plichten' als 'beloning' en 'straf'?"
"Dag 276: Wie verantwoordelijkheid neemt voor Het Leven LEEFT de Mensenrechten"
"Dag 277: Rechten voor de Gehersenspoelden"
"Dag 278: Is Vrijheid van Meningsuiting een Basisrecht?"
"Dag 279: Is Vrijheid van Meningsuiting wel een 'Recht' als ik niet begrijp waar mijn Mening vandaan   Komt?"
 "Dag 280: Wil je Rechten, dan moet je Betalen!"
 "Dag 281: Bestaat 'Rechtvaardigheid' wanneer je 'Rechten' bepaald worden door Geld?"
 "Dag 282: Het Recht om Arm te zijn en te Sterven, Dat heb je!"
 "Dag 283: Hoe Dragen Mensenrechten Organisaties bij tot de Schending van de Mensenrechten?"
 "Dag 284: De Mensenrechten Organisaties zijn Marjonetten van onze Onwetendheid"
 "Dag 285: Mensenrechten Organisaties Vechten tegen de Bierkaai"
"Dag 286: Is 'Onderwijs voor Iedereen' een Schijn-Mensenrecht?"
"Dag 287: De Leugen van het 'Recht op Onderwijs'"
"Dag 288: Elimineert Onderwijs werkelijk Armoede?"


ik besef en realiseer mij dat kinderen worden opgevoed om niet te geven om het leven - omdat de ouders in deze realiteit zelf niet geven om wie het kind werkelijk is als het leven, en niet doen wat het beste is voor het kind omdat ze hun kinderen opvoeden op basis van GEVOEL, zonder te beseffen dat dat GEVOEL voorgeprogrammeerd is en in hun geprogrammeerd is door hun omgeving, door hun ouders, en door de media - en dat dat GEVOEL altijd een persoonlijke ervaring is die niet gebaseerd is op inzicht in hoe de realiteit werkt

ik besef en realiseer mij dat het feit dat ouders hun kinderen opvoeden op basis van GEVOEL, aantoont dat ouders niet werkelijk geven om het kind als het leven, en het kind niet opvoeden op basis van wat het beste is voor het kind, maar het kind opvoeden vanuit eigenbelang en persoonlijke verlangens - omdat dat is waar gevoelens op gebaseerd zijn --- persoonlijke verlangens die in ons geprogrammeerd zijn door onze ouders, die op dezelfde manier hebben ingespeeld op onze GEVOELENS door middel van BELONINGEN om een afhankelijkheids relatie te creëren, die ze dan 'liefde' noemen, en door de bedrijven die inspelen op onze gevoelens om ons te verleiden om hun producten te kopen, hetgeen ook een vorm van 'liefde' is --- en dat het concept 'liefde' hierdoor verdraaid is tot een egocentrische ervaring, die niet werkelijk rekening houdt met wat het beste is voor het kind of voor onze realiteit of voor elkaar

ik stel mezelf tot doel om aan te tonen dat de ware liefde van de ouder voor het kind enkel getoond kan worden in de beslissingen die de ouder maakt die het beste zijn voor ALLE kinderen ter wereld - omdat dat het beste resultaat zal produceren voor de toekomst van hun kind, dat uiteindelijk zal kunnen opgroeien in een wereld die hen onvoorwaardelijk ondersteunt --- en dat er op dit moment geen ware liefde bestaat in ouders voor hun kind, omdat ouders niet doen wat het beste is voor ALLE kinderen ter wereld en dus niet geïnteresseerd zijn in het creëren van een wereld die het beste is voor allen, en dus ook niet een wereld die het beste is voor hun eigen kind, omdat die ook tot 'allen' behoort

ik stel mezelf tot doel om aan te tonen dat de opvoeding van ouders van hun kinderen in de huidige samenleving meer weg heeft van haat dan van liefde, in hoe ouders de consumptiesamenleving gebruiken om in te spelen op de gevoelens van het kind via snoep en speelgoed, om een GEVOEL van 'liefde' op te wekken in het kind, dat in wezen geen ware liefde is, maar een gevoel van afhankelijkheid dat gebaseerd is op ANGST - waarin ouders niet stilstaan bij het soort wereld dat ze aan het voeden en ondersteunen zijn door middel van hun participatie in het systeem, en dus het soort wereld en toekomst dat ze aan het bouwen zijn voor hun kinderen

ik stel mezelf tot doel om aan te tonen dat de ware liefde van de ouder enkel getoond kan worden in een fysieke daad - als het creëren van een wereld die het beste is voor ALLE kinderen, en bijgevolg ook voor hun kind --- door een Gelijk Geld Kapitalisme systeem te ondersteunen dat gebaseerd zal zijn op een praktische uitvoering van de Mensenrechten op elk vlak voor elk individu in deze wereld --- en dat dat de enige manier is waarop ouders werkelijk aan hun kinderen kunnen bewijzen, als een LEVEND/fysiek bewijs, dat ze werkelijk houden van hun kinderen en dat ze werkelijk het beste willen voor hun kinderen

Dag 291: De uitvoering van de Mensenrechten is Echte Liefde

Dit is een verderzetting van "Dag 289: Ego-centrisme is een Opvoeding" en "Dag 290: De Vergiftigde Liefde van de Ouder" en maakt deel uit van een Blog-Serie die handelt over het Onderzoeken en herdefinieren van de Mensenrechten - in functie van de Gelijk Leven Stichting die als Doel heeft een Samen-Leving te creëren op aarde waarin de Mensenrechten GELEEFD worden in en als onze dagelijkse Realiteit.

Voor Context, zie:
"Dag 267: Mensenrechten en de Gelijk Leven Stichting"
"Dag 268: Een rECHTzetting van de MensenrECHTen"
"Dag 269: Zijn de Mensenrechten een Illusie?"
"Dag 270: Hoe kunnen Mensenrechten bestaan als ze niet in Mij Bestaan?"
"Dag 271: Hoe kunnen Mensenrechten bestaan wanneer Politiek en Economie Gescheiden zijn?"
"Dag 272: Bestaat Politiek wel in Afscheiding van Economie?"
"Dag 273: De Uitvoering van de Mensenrechten is volgens de Wetten van de Natuur"
"Dag 274: Er is geen Krijgen zonder Geven"
"Dag 275: Waarom zien we 'rechten' en 'plichten' als 'beloning' en 'straf'?"
"Dag 276: Wie verantwoordelijkheid neemt voor Het Leven LEEFT de Mensenrechten"
"Dag 277: Rechten voor de Gehersenspoelden"
"Dag 278: Is Vrijheid van Meningsuiting een Basisrecht?"
"Dag 279: Is Vrijheid van Meningsuiting wel een 'Recht' als ik niet begrijp waar mijn Mening vandaan   Komt?"
 "Dag 280: Wil je Rechten, dan moet je Betalen!"
 "Dag 281: Bestaat 'Rechtvaardigheid' wanneer je 'Rechten' bepaald worden door Geld?"
 "Dag 282: Het Recht om Arm te zijn en te Sterven, Dat heb je!"
 "Dag 283: Hoe Dragen Mensenrechten Organisaties bij tot de Schending van de Mensenrechten?"
 "Dag 284: De Mensenrechten Organisaties zijn Marjonetten van onze Onwetendheid"
 "Dag 285: Mensenrechten Organisaties Vechten tegen de Bierkaai"
"Dag 286: Is 'Onderwijs voor Iedereen' een Schijn-Mensenrecht?"
"Dag 287: De Leugen van het 'Recht op Onderwijs'"
"Dag 288: Elimineert Onderwijs werkelijk Armoede?"


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd niet in te zien dat de zogezegde 'liefde' die ouders 'kopen' voor hun kinderen in de vorm van consumptieproducten - in wezen het tegenovergestelde is van ware liefde, omdat ouders totaal niet stil staan bij of geven om het feit dat dat consumptiesysteem de realiteit langzaam maar zeker kapot maakt, en dat ze dus de toekomst van hun kinderen en kleinkinderen op deze aarde aan het verpesten zijn

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat wanneer ouders zeggen of geloven dat ze cadeaus en spullen en snoep en 'feelgood'-producten kopen voor hun kinderen omdat ze 'van hen houden', dat dat een leugen is --- omdat ouders enkel willen dat hun kind zich 'goed voelt', zonder stil te staan bij de consequenties van dat 'goede gevoel', waar dat gevoel vandaan komt, hoe het geproduceerd wordt in het lichaam en wat de gevolgen zijn zowel op lichamelijk vlak als op vlak van de omgeving en de wereld - en dat, als ouders werkelijk zouden houden van hun kinderen, dan zouden ze tenminste de realiteit onderzoeken, om inzicht te hebben in wat de impact en de gevolgen zullen zijn van hun gedrag/expressie tegenover hun kinderen, om op elke manier te doen wat het beste is voor de kinderen op lange termijn, hetgeen niet noodzakelijk te maken heeft met een 'gevoel'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat ouders enkel geven om het GEVOEL in hun kinderen - waarin ze hun kinderen een 'goed gevoel' willen geven om te tonen dat ze van hen 'houden', tegenover een 'slecht gevoel' wanneer ze hun kind willen 'straffen' --- en dat ze dus niet werkelijk geven om het kind als een fysiek levend wezen, omdat ze, in het inspelen op de 'gevoelens' van het kind, geen rekening houden met wie het kind is in en als zichzelf of wat het kind werkelijk nodig heeft, omdat 'gevoelens' altijd meer te maken hebben met wat de ouder wil en wie de ouder is in en als zichzelf --- waarin de ouder zich in feite meer bezig houdt met het verlangen om zich zelf goed te voelen, en daarin het kind zijn 'gevoelens' te gebruiken, en opzettelijk 'gevoelens' te creëren en voeden in het kind, omdat dat de manier is waarop de ouder zelf gebruikt en gebrainwashed is door zijn eigen ouders, om in 'relatie' te staan met anderen op basis van en door middel van 'gevoelens' --- in de plaats van in te zien dat er in die 'gevoelens' nooit wordt stilgestaan bij wat eigenlijk het beste zou zijn voor het kind

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat ouders hun kinderen vergiftigen door hen op te voeden op basis van 'gevoelens' --- en wanneer ouders hun 'gevoelens' volgen en vertrouwen in het opvoeden van hun kind - omdat ze dan beslissingen maken waar zij zich zelf 'goed' bij voelen, zonder enig werkelijk inzicht te hebben in de consequenties van die beslissing en zonder in te zien hoe hun 'gevoelens' vaak afkomstig zijn van een 'media-brainwashing', geïnduceerd door bedrijven die via reclame en Hollywood hun producten aan de man proberen te brengen, door middel van het creëren van en inspelen op mensen hun GEVOELENS, en dat die bedrijven, die met andere woorden op impliciete wijze het hele ontwikkelingsproces van het kind in handen hebben door middel van hoe ze de gevoelens van ouders bespelen en beïnvloeden, niet de belangen van kinderen ter harte dragen, maar altijd eerst waarde hechten aan de WINST die zij zullen maken met het verkopen van hun producten

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien hoe bedrijven, net als ouders, SUIKER gebruiken om mensen 'zoet te houden', om mensen verslaafd te maken aan hun producten - net zoals ouders suiker gebruiken om een afhankelijkheids relatie te creëren in hun kind tegenover hen --- en dat de consequenties daarvan zijn dat er zeer veel ziektes ontstaan in de mens door een voeding die compleet gedepriveerd is van werkelijke voedingsstoffen, terwijl de bedrijven een beeld van zichzelf proberen voor te stellen dat ze 'van ons houden' en 'het beste met ons voorhebben' --- en dat dat precies is wat ouders ook doen met hun kinderen, ze zoeken middelen, zoals SUIKER en ANGST om het kind te manipuleren en bespelen zodat het al wat de ouder hen 'verkoopt' in de vorm van kennis en informatie, regels, geloofsystemen, etc, zal 'kopen', onder het mom van 'het is voor je bestwil' en 'ik doe het omdat ik van je houdt'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat ouders een verdraaid beeld aanleren aan kinderen van wat 'liefde' is door 'liefde' te associeren met een GEVOEL - waardoor ze kinderen aanleren dat 'liefde' gelijk staat aan egoïsme, omdat ze dus enkel 'liefde' kunnen ervaren wanneer zij zich in zichzelf goed kunnen voelen, wanneer ze bepaalde dingen kunnen 'hebben' en 'krijgen', die ze van thuis uit hebben leren associeren met een 'goed gevoel' --- en dat dat de oorzaak is waarom de wereld een hel is voor zoveel mensen, en waarom mensen zich niet bezig houden met de fysieke realiteit en met wat werkelijk nodig is om een wereld te creëren die het beste is voor allen, omdat iedereen zich, net als hun ouders, verschuilt achter een beeld van 'ik houdt van de wereld' en 'ik geef om de wereld' maar tegelijkertijd die 'liefde' enkel vertaalt naar een persoonlijk GEVOEL dat op geen enkele praktische manier betere levensomstandigheden creëert voor/in de wereld

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat de oorzaak waarom de mensenrechten niet praktisch uitgevoerd worden in deze wereld is omdat ouders de 'liefde' die ze zogezegd hebben voor hun kinderen definieren in en als een persoonlijk GEVOEL --- maar niet op een praktische manier laten zien of bewijzen - omdat ze, door te vertrouwen op het GEVOEL, allerlei beslissingen nemen die op lange termijn niet het beste zijn voor het kind, maar ze doen het omdat ze het kind gewoon even rustig of gehoorzaam willen maken zodat zij zich zelf even goed kunnen voelen --- en dat kinderen zo leren om zelf op die manier met hun omgeving om te gaan, namelijk om te zeggen dat ze 'liefhebben' en dat ze 'geven om het leven', maar die 'liefde' nooit op een echte, zichtbare en praktische manier om te zetten in de fysieke werkelijkheid zoals in een gelijk geld kapitalisme systeem dat gelijk geeft om al het leven op aarde, omdat die 'liefde' altijd enkel beperkt blijft tot een persoonlijk GEVOEL


Wordt vervolgd in Dag 292

Dag 290: De Vergiftigde Liefde van de Ouder

Dit is een verderzetting van "Dag 289: Ego-centrisme is een Opvoeding"en maakt deel uit van een Blog-Serie die handelt over het Onderzoeken en herdefinieren van de Mensenrechten - in functie van de Gelijk Leven Stichting die als Doel heeft een Samen-Leving te creëren op aarde waarin de Mensenrechten GELEEFD worden in en als onze dagelijkse Realiteit.

Voor Context, zie:
"Dag 267: Mensenrechten en de Gelijk Leven Stichting"
"Dag 268: Een rECHTzetting van de MensenrECHTen"
"Dag 269: Zijn de Mensenrechten een Illusie?"
"Dag 270: Hoe kunnen Mensenrechten bestaan als ze niet in Mij Bestaan?"
"Dag 271: Hoe kunnen Mensenrechten bestaan wanneer Politiek en Economie Gescheiden zijn?"
"Dag 272: Bestaat Politiek wel in Afscheiding van Economie?"
"Dag 273: De Uitvoering van de Mensenrechten is volgens de Wetten van de Natuur"
"Dag 274: Er is geen Krijgen zonder Geven"
"Dag 275: Waarom zien we 'rechten' en 'plichten' als 'beloning' en 'straf'?"
"Dag 276: Wie verantwoordelijkheid neemt voor Het Leven LEEFT de Mensenrechten"
"Dag 277: Rechten voor de Gehersenspoelden"
"Dag 278: Is Vrijheid van Meningsuiting een Basisrecht?"
"Dag 279: Is Vrijheid van Meningsuiting wel een 'Recht' als ik niet begrijp waar mijn Mening vandaan   Komt?"
 "Dag 280: Wil je Rechten, dan moet je Betalen!"
 "Dag 281: Bestaat 'Rechtvaardigheid' wanneer je 'Rechten' bepaald worden door Geld?"
 "Dag 282: Het Recht om Arm te zijn en te Sterven, Dat heb je!"
 "Dag 283: Hoe Dragen Mensenrechten Organisaties bij tot de Schending van de Mensenrechten?"
 "Dag 284: De Mensenrechten Organisaties zijn Marjonetten van onze Onwetendheid"
 "Dag 285: Mensenrechten Organisaties Vechten tegen de Bierkaai"
"Dag 286: Is 'Onderwijs voor Iedereen' een Schijn-Mensenrecht?"
"Dag 287: De Leugen van het 'Recht op Onderwijs'"
"Dag 288: Elimineert Onderwijs werkelijk Armoede?"


 In deze blog ga ik dieper in op het hoe en waarom het is dat onze kinderen in onze samenleving niet worden opgevoed om wezens te worden die geven om het leven op aarde. Hoe en waarom is het dat onze kinderen, tieners, volwassenen en ouderen ten aanschouw van het lijden in de wereld, niet opstaan en er alles aan doen om het te stoppen, maar eerder hun schouders ophalen en zich gaan bezighouden met dingen die voor hen persoonlijk 'belangrijker' aanvoelen, maar dat zeker niet werkelijk zijn?

En, waar komen die schijnbaar 'belangrijkere' dingen vandaan? Hoe leren we om waarde te hechten aan zaken die op zich niet eens iets te maken hebben met wat werkelijk waardevol is in het leven op aarde, zoals bijvoorbeeld het hebben van het laatste model van GSM, kleding, gadget, film, etc?

In deze blog kijk ik naar het fenomeen van de ouders die geloven dat kinderen 'verwend' moeten worden, dat ze HUN kinderen het gevoel moeten geven dat ze 'speciaal' zijn, dat ze uniek zijn, dat ze beter zijn dan alle andere kinderen in de wereld --- en daarin de consumptiemaatschappij gebruiken om de zogezegde 'uniekheid' en 'speciaalheid' van hun kind te voeden door middel van al de diverse producten die er op de markt zijn en die blijkbaar enkel dienen om het kind het GEVOEL te geven dat het speciaal is door het van een bepaalde 'stijl' te voorzien, een 'levensstijl', een 'kleding-stijl', een zogezegde 'individualiteit'. Hierin is de ouder dus de bron van het kwaad in de wereld, de oorzaak van waarom zoveel kinderen in deze wereld niets hebben, omdat zij 'de wereld' willen geven aan HUN kinderen --- en de echte wereld dus zien als maar een voorzienigheid in dat verlangen. Dit is de ultieme rechtvaardiging van ouders voor onze consumptiemaatschappij, het is er zodat wij onze kinderen kunnen verwennen en hen, en bijgevolg ook onszelf, het gevoel kunnen geven dat ze 'speciaal' en 'waardevol' zijn - over vergiftigde liefde gesproken.

Die 'liefde' voor hun eigen kinderen, creëert dus een vernietiging van alle andere kinderen in de wereld. Ouders zijn zo geobsedeerd met het veilig houden van HUN kinderen, en de overleving van HUN kinderen, dat ze vergeten dat, als ze ECHTE veiligheid, zekerheid en overleving willen, als wat het beste is voor hun kinderen, dan moeten ze ALLE kinderen die veiligheid, zekerheid en overleving schenken --- omdat het de ouders zijn in de wereld die de realiteit constitueren waar wij allen in leven en waar wij allen in opgevoed worden, en dus hoe de ouders omgaan met de kinderen in de wereld, is hoe de wereld geconstitueerd wordt. Als ouders dus een ego-centrische relatie aangaan met hun kinderen, waarin ze enkel HUN kind zien als 'waardevol' en 'belangrijk' en 'speciaal', dan creëren ze bijgevolg een wereld waarin miljoenen kinderen sterven en lijden om welke reden dan ook.

Ouder zijn in deze wereld, wil niet zeggen enkel zorgen voor je 'eigen kind' - 'ouder' zijn, wil zeggen, zorgen voor de wereld, voor de realiteit, voor alle levende wezens --- omdat, als je 'ouder' bent in deze wereld, dan ben jij de verantwoordelijke, dan ben jij de besturende macht/kracht die het economische systeem doet draaien, die alles doet bestaan als hoe het op dit moment bestaat. En dus, de manier waarop 'ouders' hun rol zien op dit moment in ons huidige systeem en manier van leven, is op een totaal ego-centrische manier, zonder enige vorm van verantwoordelijkheidszin, zelfs niet tegenover hun 'eigen' kinderen, omdat ze niet inzien dat de wereld die ze toestaan te bestaan voor al de kinderen die zogezegd niet 'hun' kinderen zijn, al het lijden en misbruik en deprivatie dat ze toestaan te bestaan in de levens van andere kinderen in deze wereld --- is wat ze toestaan te bestaan in de wereld waar hun kinderen uiteindelijk in zullen opgroeien --- een wereld vol lijden en misbruik.

En dus, zelfs de obsessie van ouders met hun 'eigen kind', heeft niets te maken met dat kind, maar is een gevolg van de cultuur van hebzucht en ego-centrisme waarin de mens geindoctrineerd is in deze wereld --- een cultuur waarin 'houden van' enkel een concept is, een persoonlijk GEVOEL, dat op geen enkele praktische manier getoond wordt in de vorm van de fysieke wereld die wij als ouders HIER creëren en toestaan te bestaan.

Met andere woorden, als we werkelijk zoveel zouden geven om en houden van onze kinderen als we hen proberen duidelijk te maken door hen te overladen met cadeautjes en producten, en speelgoed en de laatste nieuwe weetikveelwat en snoepgoed, etcetera, dan zouden we inzien dat het net dat systeem is dat ons al die producten verschaft waarmee wij onze 'liefde' voor onze kinderen proberen te tonen, dat hen uiteindelijk zal verwoesten --- omdat de consumptiemaatschappij niet geeft om het leven, het geeft niet om de kinderen der aarde, omdat het een directe weerspiegeling is van het feit dat ouders niet geven om de kinderen der aarde -- en dit is het systeem waar wij onze kinderen mee opzadelen, terwijl we hen wijsmaken dat ze 'speciaal' zijn en dat het systeem om hen geeft omdat ze toegang hebben tot al die producten - maar wat we er niet bij vertellen is dat die toegang altijd beperkt is tot hoeveel GELD ze hebben, hetgeen dan weer bepaald is door de onbetrouwbare grillen van de economische markt, waarin ze zo goed als gedoemd zijn om later enorm veel onveiligheid en onzekerheid en angst te ervaren in verband met hun overleving in het systeem, ironisch genoeg het tegenovergestelde van wat wij hen zogezegd geven tijdens hun kindertijd door middel van onze toegang tot geld en tot materiele middelen.


Wordt vervolgd in Dag 291

Dag 289: Mensenrechten en Ouderschap - Ego-centrisme is een Opvoeding

maakt deel uit van een Blog-Serie die handelt over het Onderzoeken en herdefinieren van de Mensenrechten - in functie van de Gelijk Leven Stichting die als Doel heeft een Samen-Leving te creëren op aarde waarin de Mensenrechten GELEEFD worden in en als onze dagelijkse Realiteit.

Voor Context, zie:
"Dag 267: Mensenrechten en de Gelijk Leven Stichting"
"Dag 268: Een rECHTzetting van de MensenrECHTen"
"Dag 269: Zijn de Mensenrechten een Illusie?"
"Dag 270: Hoe kunnen Mensenrechten bestaan als ze niet in Mij Bestaan?"
"Dag 271: Hoe kunnen Mensenrechten bestaan wanneer Politiek en Economie Gescheiden zijn?"
"Dag 272: Bestaat Politiek wel in Afscheiding van Economie?"
"Dag 273: De Uitvoering van de Mensenrechten is volgens de Wetten van de Natuur"
"Dag 274: Er is geen Krijgen zonder Geven"
"Dag 275: Waarom zien we 'rechten' en 'plichten' als 'beloning' en 'straf'?"
"Dag 276: Wie verantwoordelijkheid neemt voor Het Leven LEEFT de Mensenrechten"
"Dag 277: Rechten voor de Gehersenspoelden"
"Dag 278: Is Vrijheid van Meningsuiting een Basisrecht?"
"Dag 279: Is Vrijheid van Meningsuiting wel een 'Recht' als ik niet begrijp waar mijn Mening vandaan   Komt?"
 "Dag 280: Wil je Rechten, dan moet je Betalen!"
 "Dag 281: Bestaat 'Rechtvaardigheid' wanneer je 'Rechten' bepaald worden door Geld?"
 "Dag 282: Het Recht om Arm te zijn en te Sterven, Dat heb je!"
 "Dag 283: Hoe Dragen Mensenrechten Organisaties bij tot de Schending van de Mensenrechten?"
 "Dag 284: De Mensenrechten Organisaties zijn Marjonetten van onze Onwetendheid"
 "Dag 285: Mensenrechten Organisaties Vechten tegen de Bierkaai"
"Dag 286: Is 'Onderwijs voor Iedereen' een Schijn-Mensenrecht?"
"Dag 287: De Leugen van het 'Recht op Onderwijs'"
"Dag 288: Elimineert Onderwijs werkelijk Armoede?"



Waarom worden kinderen door hun omgeving (ouders, familie, schoolsysteem en maatschappij) niet opgevoed om te begrijpen en te beseffen dat, wanneer ze geconfronteerd worden met een foto van een ondervoed kind in Afrika of een kind dat z'n armen verloren heeft in een oorlog, dat zo'n situaties onaanvaardbaar zijn, simpelweg omdat zij het zouden kunnen zijn. Dat kind dat ik zie in die foto, dat zou ik kunnen zijn, dat ben ik, in een ander leven. Waarom worden, met andere woorden, kinderen in deze wereld niet opgevoed op een manier dat zal verzekeren dat wanneer dat kind groot is, dat hij/zij dan zal leven met als hoofddoel het elimineren van situaties van lijden voor andere kinderen in deze wereld?

Is het geen schending van de mensenrechten en dus een criminele daad dat wij onze kinderen opvoeden om niet te geven om wat er gebeurt met andere kinderen en mensen in deze wereld, maar om weg te kijken en zich eerder bezig te houden met hun 'persoonlijke' zoektocht naar glorie, aandacht en success -- waardoor ze uiteindelijk dus deel gaan uitmaken van het probleem in de plaats van de oplossing?

Hebben we werkelijk niet door dat een kind precies wordt wat je erin stopt, hoe je het opvoed, wat je het aanleert? - een kind is als een computer, een organische robot, je kan het vormen tot wat je maar wil. Waarom is het dan dat wij kinderen niet opvoeden als organismen die geven om het leven op aarde, die de situaties en toestanden van misbruik en lijden van mensen en dieren in deze wereld zien en meteen opstaan om actief samen te werken in het ontwerpen van een oplossing - maar eerder om, net als wij, meer waarde te hechten aan persoonlijke 'gevoelens' en illusies van ego-grootsheid?

Waarom leren wij onze kinderen om zelfs maar te overwegen dat er ook maar iets belangrijker zou kunnen zijn dan een wereld creëren waarin geen enkel kind ooit nog moet lijden - een wereld waarin zij zelf graag van plaats zouden ruilen met elk ander kind? Waarom vullen wij hun geest met onzinnige, overbodige, ego-centrische gedachten en gevoelens van gefabriceerde 'speciaalheid', om dan te gaan beweren dat dit is 'wie zij zijn', en dat wij als hun opvoeders die zogezegde 'speciaalheid' moeten voeden door middel van de consumptie-maatschappij, in de plaats van in te zien dat wij hen die 'speciaalheid' zelf hebben aangepraat vanuit ons verlangen om een kopie van onszelf te hebben? Waarom maken we geen gebruik van de natuurlijke programmabiliteit van de menselijke geest in en als een kind, om een mens te produceren en creëren dat daadwerkelijk geeft om anderen gelijk aan zichzelf en dus niet bestaat in en als ego-centrisme - want dat is immers de sleutel tot een hemel op aarde... het begint bij onderwijs en opvoeding van de kinderen.

En niet zomaar 'onderwijs' zoals we nu hebben, maar een opvoeding die gebaseerd is op een absolute verantwoordelijkheid voor het kind als een organische robot en onszelf als de 'programmeurs' -- een opvoeding die gebaseerd is op het gezond verstand en het inzicht dat als je een kind genoeg zegt 'jij bent speciaal', 'jij bent speciaal', 'jij bent speciaal', dat het zichzelf dan gaat definieren als 'speciaal' en dus 'meer speciaal dan andere kinderen' --- terwijl, als je een kind aanleert dat elk kind ter wereld even speciaal is en evenwaardig is, dan zal het kind dit besef ook worden als een levend besef van eenheid en gelijkheid, en dan zal het kind automatisch opstaan en er alles aan doen om de wereld te veranderen tot een hemel op aarde, wanneer het ziet hoe kinderen worden uitgebuit en misbruikt in het huidige systeem.

Wat we kinderen nu aanleren is om weg te kijken, is om excuses en rechtvaardigingen te verzinnen om niet op te staan, om niet te doen wat het beste is voor allen, om niet te geven om een ander en om een ander te laten lijden op onnoembare manieren die we zelf niet zouden willen ervaren. En bijgevolg krijgen we, door middel van hoe wij onze kinderen hebben opgevoed, één en gelijk met hoe onze ouders ons hebben opgevoed, een wereld die dit gebrek aan 'geven om een ander' weerspiegelt. En, hoe erger en medogenlozer de wereld wordt, ten gevolge van een medogenloze mens -- hoe meer ouders hun kind gaan opvoeden vanuit hun ANGST, en dus vanuit ego-centrisme, en hoe meer kinderen dus ego-centrischer worden, en hoe meer de wereld bijgevolg medogenlozer wordt.

De toekomst begint bij ons, bij hoe wij onze kinderen opvoeden -- en het besef dat deze wereld altijd een directe manifestatie en weerspiegeling is van wat wij onze kinderen aanleren en wie wij onze kinderen leren te zijn.


Wordt vervolgd in Dag 290

Dag 276: Wie verantwoordelijkheid neemt voor Het Leven LEEFT de Mensenrechten

Dit is een verderzetting van "Dag 274: Er is geen Krijgen zonder Geven"
en "Dag 275: Waarom zien we 'rechten' en 'plichten' als 'beloning' en 'straf'?"

In de voorgaande blogs heb ik een dimensie bekeken en onderzocht in verband met de 'Mensenrechten' en hoe we die mensenrechten hebben 'gesaboteerd' waardoor ze nooit een echte fysieke werkelijkheid zijn kunnen worden - deze blogs zijn een deel van de Serie over het Herdefiniëren van de Mensenrechten -- zie:
"Dag 267: Mensenrechten en de Gelijk Leven Stichting"
"Dag 268: Een rECHTzetting van de MensenrECHTen"
"Dag 269: Zijn de Mensenrechten een Illusie?"
"Dag 270: Hoe kunnen Mensenrechten bestaan als ze niet in Mij Bestaan?"
"Dag 271: Hoe kunnen Mensenrechten bestaan wanneer Politiek en Economie Gescheiden zijn?"
"Dag 272: Bestaat Politiek wel in Afscheiding van Economie?"
"Dag 273: De Uitvoering van de Mensenrechten is volgens de Wetten van de Natuur"


ik besef en realiseer mij dat omdat ouders en leerkrachten kinderen opvoeden in en als het straf en beloning model, dat ze kinderen/mensen aanleren om geen verantwoordelijkheid te nemen voor hun daden, maar altijd ofwel een 'straf' ofwel een 'beloning' te anticiperen van hun omgeving als reactie op hun daden --- en dat dat de reden is waarom mensen de woorden 'rechten' en 'plichten', als de in wezen natuurlijke wisselwerking tussen alle delen van het leven op aarde die het leven mogelijk maakt, hebben gedefinieerd in en als het concept van 'beloning' en 'straf', waarin alle verantwoordelijkheid in de schoenen van 'de overheid' geschoven wordt en de mens zichzelf aanvaard als een 'slaaf' van zijn omgeving - waardoor mensen niet in staat zijn om de 'mensenrechten' een fysieke realiteit te maken, omdat ze geobsedeerd zijn met de 'beloning', met het 'krijgen' en niet willen 'geven', aangezien ze dat hebben gedefinieerd als een 'straf'

ik stel mezelf tot doel om bij te dragen aan het herdefinieren van de mensenrechten, door middel van onderwijs - om kinderen te ondersteunen in het ontwikkelen van inzicht in hoe de realiteit werkt en in hoe 'geven' en 'krijgen' hand in hand gaan en de basis vormen van een gezonde samenleving/realiteit -- en om ouders en leerkrachten te ondersteunen in het beseffen dat het straf en beloning model kinderen dom maakt en volwassenen creëert die niet in staat zijn om verantwoordelijkheid te nemen voor de realiteit omdat ze weerstand hebben tegen 'geven' --- omdat ze geprogrammeerd zijn in en als een obsessie met 'krijgen' en 'hebben' als hun 'persoonlijke rechten/beloning' - en dat ze daarom de 'mensenrechten' niet zullen willen uitvoeren als wat het beste is voor allen omdat ze niet willen 'geven'

ik stel mezelf tot doel om aan te tonen dat het systeem van geven en krijgen in en als het praktisch uitvoeren van de mensenrechten - het enige systeem is dat werkt, dat houdbaar en betrouwbaar is en dat het beste is voor allen en dus voor elk individueel - en dat de enige reden dat mensen dit niet inzien is omdat ze geprogrammeerd zijn om een weerstand te hebben in hun geest tegenover het woord 'geven' en 'delen' door dat woord te associeren met het woord 'plichten' en dus 'straf' - en dat ze daarom dus de oorzaak zijn van al het lijden in deze wereld, en niet inzien dat wanneer we anderen toestaan te lijden, staan we lijden toe te bestaan in ONZE realiteit en dus in onszelf --- en wanneer we een hel toestaan in het leven van een ander, dan is die hel wat we toestaan te bestaan in en als onze realiteit en onszelf

ik stel mezelf tot doel om bij te dragen aan een nieuw onderwijssysteem waarin kinderen worden ondersteund om verantwoordelijkheid te nemen en zichzelf te erkennen als verantwoordelijke voor het leven op aarde -- en zichzelf dus niet te zien/aanvaarden als 'maar een kind', als 'een slaaf' en een 'minderwaardige' van hun omgeving - omdat dat de sleutel is om een wezen te produceren dat onvoorwaardelijk zal GEVEN, zonder iets terug te verwachten - en dat we enkel zo een realiteit zullen creëren waarin iedereen KRIJGT in overvloed omdat we allen GEVEN in overvloed, als de realiteit die op elke manier het beste is voor allen




 

Dag 266: Leert het Schoolsysteem Inferioriteit aan Woorden?

Dit is een verderzetting van "Dag 263: Waarom voel ik mij aangevallen door beoordelingen?",
"Dag 264: Leerkrachten - Profeten van Het Systeem?"
 en "Dag 265: Hoe is de 'Leerkracht' een profeet van het Systeem?"




Ik besef en realiseer mij dat ik mezelf door het schoolsysteem in deze wereld heb laten programmeren om kennis en informatie over de realiteit die ik zie om mij heen blindelings te aanvragen als superieur aan mezelf - en dat ik daarin mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mijn macht weg te geven aan 'het systeem' van kennis en informatie door nooit te hebben ingezien dat 'het systeem' enkel bestaat in en als mijn geest en in wezen niet 'echt' is


ik besef en realiseer mij dat 'het systeem' waarin ik altijd heb geloofd en waar ik mij altijd inferieur heb tegenover gevoeld, niet werkelijk hier bestaat - maar in wezen GELOOFSYSTEMEN zijn die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf, als wat ik GELOOF over de 'realiteit'/'wereld' waar ik in besta door mezelf te hebben toegestaan mezelf te laten programmeren in en als afscheiding met de woorden die ik geleerd heb tijdens mijn kindertijd in het 'schoolsysteem'


ik besef en realiseer mij dat ik consequenties heb gecreëerd in en als het leven op aarde, omdat ik nooit besefte dat ik volledig verantwoordelijk ben voor al wat hier bestaat --- omdat ik mezelf had toegestaan mezelf te laten programmeren en mezelf te definieren in en als de ervaring van inferioriteit tegenover 'het systeem' van kennis en informatie als 'geloof-systemen' over 'de realiteit' die ik zie met mijn ogen

ik stel mezelf tot doel om het proces te wandelen van schrijven, zelf eerlijkheid, zelf vergeving en zelf correctie om mezelf HIER te brengen - in en als het besef dat ik verantwoordelijk ben voor al wat hier bestaat --- en te bestaan als het levende voorbeeld van het soort wezen dat het schoolsysteem werkelijk zou moeten produceren, een wezen dat verantwoordelijkheid kan nemen voor zichzelf en zijn omgeving

ik stel mezelf tot doel om mee te werken aan het herstructureren/herdefinieren/herformuleren van het schoolsysteem en van 'leerkrachten' --- om kinderen te assisteren in het leren van woorden in eenheid en gelijkheid met zichzelf, zodat ze inzien dat 'het systeem' niet 'boven' of superieur aan hen staat, maar HIER is, als hun realiteit, als zichzelf --- en dat de realiteit waar ze zich in bevinden dus altijd één en gelijk zal zijn aan wat ze toestaan te bestaan in zichzelf als de definities van de woorden die ze toestaan te bestaan in zichzelf

ik stel mezelf tot doel om mezelf te herdefinieren in en als de woorden die ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te leven - en om verantwoordelijkheid te nemen voor de woorden, en dus de realiteit en mijn begrip en ervaring van 'de realiteit' en mezelf in en als de realiteit --- omdat ik inzie en besef dat er geen 'god' of 'systeem' of 'hoger wezen' of 'hogere structuur' is die voor mij zal zorgen en die boven mij staat en waar ik op kan vertrouwen - ik besef dat ik hier alleen besta en dat de realiteit die hier bestaat op dit moment is wat ik heb toegestaan te bestaan in en als mezelf door nooit verantwoordelijkheid te hebben genomen voor mezelf als HIER en dat 'het systeem' als wat in wezen bestaat in en als mezelf als de woorden die ik heb afgescheiden van mezelf, niet op zichzelf zal veranderen --- ik moet mezelf daadwerkelijk bewegen om mezelf als de woorden te veranderen, om mezelf op elke manier te hercreëren tot wat het beste is voor het leven als mezelf