Dag 809: Een Decennia met Desteni

Wanneer ik terugkijk op de voorbije tien jaar en het proces van verandering dat ik bewandeld heb, een process waarin ik geleerd heb op een meer constructieve manier om te gaan met mijn emoties, mezelf en mijn omgeving, dan besef ik maar al te goed dat ik het zonder Desteni nooit had kunnen doen.

En dit dan wel specifiek omwille van het platform van ondersteuning dat Desteni steeds geboden heeft, een platform waar ik steeds mezelf kon toetsen aan het proces van anderen en waarin ik kon leren van en putten uit hoe anderen zichzelf veranderd hebben.

Als je dit proces alleen probeert te bewandelen of tracht te beweren dat je alleen op jezelf werkelijk kan veranderen dan is dat in feite het ego dat spreekt - het ego dat steeds individualistisch wil zijn en zich steeds wil afscheiden van anderen. Het ego dat niet wil en niet kan leren van anderen maar steeds denkt van "ik weet wat ik doe".

Als je immers jezelf niet openstelt om te leren van anderen en om uit te proberen wat anderen ook uitgetest hebben, zal je nooit iets nieuws kunnen inzien. Het is pas door jezelf te delen met anderen dat je buiten je eigen persoonlijke grenzen kan stappen en nieuwe perspectieven kan krijgen op wat jij steeds als waar hebt aangenomen.

Dit is steeds ook een maatstaf geweest in het proces van zelf-verandering. Als je denkt en gelooft dat het je 'alleen' zal lukken en dat je geen ondersteuning van anderen nodig hebt, dan zou je moeten weten dat je in wezen je ego aan het beschermen bent. Hoe kan je immers werkelijk jezelf en de wereld om je heen leren kennen als je niet in communicatie, openheid en gelijkheid wil stappen met andere mensen? Hoe kan je verwachten dat je je eigen geest zal overstijgen wanneer al wat je ziet en kent je eigen geest is?

Je hebt anderen nodig als klankbord om jezelf aan te toetsen en dit in de zin van het uitdagen van je ego. Dit was ook steeds wat Desteni een unieke groep maakte. Je bent nog steeds alleen in je eigen proces en het is nog steeds aan jezelf om jezelf uit te dagen, jezelf te onderzoeken en de nodige stappen te ondernemen om jezelf te veranderen, maar tegelijkertijd heb je een groep mensen die hetzelfde proces bewandelen, elk voor zichzelf, en die elk hun eigen perspectief kunnen bieden. Zo leer je niet enkel van jezelf maar ook van elkaar  en zo ontstaat er een platform van ondersteuning voor elk individu dat zich aangaat dit proces te bewandelen

Dag 704: Van Zelf-Inzicht tot Praktische Zelf-Verandering, Hoe Werkt Dat?

Ter verderzetting op Dag 703: Onderzoek de zwakke plek in je Lichaam en Vindt de zwakke plek in je Geest, deel ik in deze blog de zelf-vergeving die mij heeft ondersteund en geholpen in het moment waarin ik de zwakke plek voelde in mijn linker bovenarm en het gedachten/reactie-patroon ontdekte dat aan de oorsprong van die zwakke plek lag. Door in dat moment gesproken zelf-vergeving toe te passen, kon ik dat gedachten/reactie-patroon naar de voorgrond van mijn bewustzijn schuiven zodat ik mij meer gewaar werd van wat het is dat ik op de achtergrond in mijn geest over het algemeen maar laat draaien.

Je kan in een moment wel tot inzicht komen over iets wat in je geest bestaat, bijvoorbeeld het feit dat in in de achtergrond van mijn geest eigenlijk constant bezig ben met mij zorgen en druk te maken over hoe de mensen om mij heen denken en dat ik daardoor in een constante onderliggende ervaring van spanning en stress verkeer, maar om die ervaring en dat gedachtenpatroon in je geest dan ook werkelijk praktisch gezien te veranderen zodat het niet meer in je bestaat, dat is een ander paar mouwen.

En dat is waar zelf-vergeving dan van pas komt. Het helpt je met het:

• Ten eerste naar de voorgrond halen van het patroon dat je gezien en gerealiseerd hebt en waar je over 'tot inzicht' gekomen bent, zodat je al de dimensies van hoe dat patroon in jezelf bestaat kan onderzoeken en bekijken en zo tot een begrip kan komen van de totaliteit van hoe het patroon in jezelf functioneert.
• Ten tweede loslaten van de connecties en verbanden die in je geest bestaan tussen je gedachten en je gevoelens en emoties en tussen je gedachten, gevoelens/emoties en jezelf en je lichaam

Dan is het een kwestie van tijdens de dagen die volgen je gewaar te zijn van waar en wanneer en hoe dat patroon naar boven komt in jezelf. Want, het zal naar boven komen, je hebt er je hele leven in geparticipeert, dus één zelf-vergeving sessie is zeker niet voldoende om het volledig in jezelf te kunnen veranderen. Maar nu dat je die zelf-vergeving hebt toegepast en daardoor meer bewust geworden bent van het patroon in kwestie, ben je veel beter in staat om:

1. Het patroon op te merken als en wanneer het in jezelf naar boven komt omdat je dankzij je zelf-vergeving nu begrijpt hoe het patroon bestaat, wanneer en waarom het activeert en waar het vandaan komt
2. Richting te geven aan jezelf in dat moment in de zin van dat je de keuze hebt om in het patroon te stappen of eerder stabiel te blijven in jezelf en het patroon aan je voorbij te laten gaan. En die keuze zie en heb je nu omdat je  jezelf via je zelf-vergeving authoriteit gegeven hebt in relatie tot het patroon. Je ziet nu in dat het patroon een bepaalde uitdrukking is van jezelf, dat jij verantwoordelijk bent voor het bestaan en de creatie van het patroon en dat jij daardoor tegelijkertijd ook de macht en het potentieel hebt om het patroon te veranderen tot iets dat constructief is voor jou.

Dag 673: Loslaten van Reacties, Gemakkelijker dan Je Denkt?

Vandaag was er een moment waarin iemand mijn kamer binnenkwam en hoe ik meestal reageer op deze persoon is met spanning en ongemakkelijkheid en onzekerheid, zoals ik ook in Dag 661 omschreef. Het is al een tijdje dat ik met deze reactie binnenin mezelf zit en dat ik me eraan stoor omdat, ik wil me niet zo gespannen en onzeker voelen als ik haar zie omdat er in feite op het eerste zicht geen enkele reden is waarom ik mij zo zou moeten voelen.

Toen zij vandaag dus mijn kamer binnenwandelde en op mijn bed ging zitten, zag ik die ervaring opkomen in mezelf, die haast automatische ervaring en reactie van spanning en onzekerheid op het zien van deze specifieke persoon. Er kwamen ook meteen gedachten mijn geest binnen in verband met die emotionele ervaring van spanning en onzekerheid. Gedachten van bijvoorbeeld 'ach neen hier ga ik weer met die onzekerheid, ik wil me zo niet voelen', 'waarom voel ik mij altijd toch zo onzeker in relatie tot haar' en 'waarom kan ik dit niet gewoon veranderen'.

En die gedachten wekten op hun beurt dan weer een subtiele ervaring van frustratie op. Dus, nu voelde ik mij gespannen, onzeker én gefrustreerd met mezelf, allemaal gewoon omdat ik aan het reageren ben op mijn eigen reacties.

Wat ik in dit moment dan echter toepaste om al deze reacties in één moment te veranderen, was... niets. Ik besefte in dat moment immers dat wat de reacties in mezelf enkel aan het versterken was, waren de gedachten die ermee naar boven kwamen en dan de reacties op die gedachten. Ik bedoel, ik besefte dat ik in feite een groter drama aan het maken was van mijn ervaring van onzekerheid in relatie tot deze persoon dan eigenlijk nodig was.

Ik besefte dat er eigenlijk niet werkelijk iets is dat ik noodzakelijk moet doen of toepassen om de ervaring van onzekerheid in mezelf te stoppen, te veranderen of los te laten. Omdat, hoe meer ik 'probeer', hoe meer ik het net erger lijk te maken dan het in feite hoeft te zijn.

Dus maakte ik dan maar de beslissing in dat moment van inzicht om simpelweg mij geen zorgen meer te maken om de reacties, de gedachten en al wat er binnenin mijn geest en mezelf aan de gang was. Ik maakte de beslissing om gewoon tevreden te zijn met wie ik ben 'hier' in het moment waarin ik mij bevond, en tevreden te zijn met het feit dat ik gewoon 'ben'. Wat maakt het immers uit of ik mij onzeker voel of niet in relatie tot deze persoon.

Ik bedoel, de manier waarop ik mijn reacties tegenover haar tot dan toe had aangepakt was haast alsof ik mezelf aan het straffen was omdat ik mij onzeker voelde. Waarom was het anders dat ik maar bleef reageren met gedachten en emoties en nog meer gedachtne en emoties en intern conflict, als niet omdat ik mezelf niet simpelweg aanvaardde binnenin mezelf?

Ik aanvaardde niet dat ik mij onzeker voelde en dat die reactie binnenin mezelf naar boven kwam. Ik reageerde op mijn eigen emotionele reacties op deze persoon alsof die reacties mij op de één of andere manier minder maakte dan wie ik ben. Maar wanneer ik in dat moment de beslissing maakte om dat gevecht te stoppen en om gewoon in het moment aanwezig te zijn, ongeacht hoe ik mij ervoer of wat er binnen of buiten mezelf gaande was, dan verdwenen de reacties ook gewoon.

Het is zo fascinerend hoe emotionele reacties, vooral wanneer het aankomt op dingen zoals onzekerheid of spanning, dingen die je niet wil ervaren en die je wil veranderen in jezelf, enkel lijken te kunnen bestaan net omdat we onszelf ertegen verzetten en net omdat we niet tevreden zijn met onszelf in het moment dat zulk 'n reacties en ervaringen in onszelf naar boven komen.

Dag 588: De Theorie Vs de Realiteit van het Stoppen van een Verslaving

 Dag 588: De Theorie Vs de Realiteit van het Stoppen van een Verslaving

 Het Zelf-Veranderingsprocess en het Stoppen van een Eetverslaving

Het Zelf-Veranderingsprocess en het Stoppen van een Eetverslaving - See more at: http://kim-reisnaarleven.blogspot.com/#sthash.3A8zGes2.dpuf

Het Zelf-Veranderingsprocess en het Stoppen van een Eetverslaving - See more at: http://kim-reisnaarleven.blogspot.com/#sthash.3A8zGes2.dpuf

Ik bedoel, het stoppen van een eetverslaving is net zoals het stoppen van elke verslaving, op fysiek vlak heel moeilijk - vanuit het oogpunt dat een verslaving een specifiek geconditioneerd fysiek gedrag is waarin verschillende dimensies van hoe ik mezelf gedurende geruime tijd geconditioneerd heb samenkomen -- een mentale dimensie van gedachten waarin ik bijvoorbeeld denk aan het eten dat ik wil en waar ik specifieke gevoelens en waarde aan geassocieerd heb, de gevoelens/emotie dimensie als de ervaring en het gevoel van verlangen om specifieke dingen te eten op specifieke tijdstippen en op een specifieke manier en dan de fysieke dimensie als het sturen en besturen van mijn lichaam door middel van die gedachten en gevoelens/emoties en dus daadwerkelijk te doen wat mijn gedachten mijn lichaam opdragen. Dag 587: Ik wil mijn Verslaving stoppen, maar ook weer Niet

In het stoppen van een verslaving, vooral één die zo fysiek uitgedrukt wordt zoals een eetverslaving, waarin gedachten, gevoelens, emoties en fysiek gedrag samenkomen in één patroon en gewoonte, moet ik dus allereerst gewaar zijn van wat het in feite werkelijk inhoud om die verslaving daadwerkelijk te stoppen. Namelijk dat het moeilijk zal zijn, op fysiek, mentaal en emotioneel vlak, omdat, elke keer wanneer ik in dat moment ben waarin het patroon opkomt, met de specifieke gedachten en emoties en gevoelens - dan moet ik mezelf op fysiek vlak stoppen zodat het mentale en emotionele/energetische patroon niet fysiek uitgeleeft wordt.

En, aangezien die specifieke verslaving een handeling is die ik doorheen het grootste deel van mijn leven tot dusver op fysiek vlak geïntegreerd heb in en als mijn dagelijkse leven en bestaan, zal ik heel wat weerstand gaan ondervinden vanaf het moment dat ik die handeling ga proberen te veranderen. En zoals ik in de voorgaande blogs heb vastgesteld en  gerealiseerd, is dat er de neiging bestaat om een beslissing te maken zoals 'ik ga mijn eetverslaving veranderen en corrigeren', en in dat moment wanneer ik die beslissing maak, heb ik  een beeld en idee in mijn geest van wat het is dat ik wil. Met andere woorden, ik zie in mijn geest al een vrij duidelijke projectie van hoe ik eigenlijk wil leven en bestaan in mijn relatie met voedsel - althans, het voelt duidelijk aan. Het voelt zelfs zo duidelijk aan dat ik het gevoel heb dat ik mijn proces van zelf-verandering en zelf-correctie in relatie tot mijn eetverslaving al bewandeld heb en dat ik, door die ene beslissing te hebben genomen om de eetverslaving te veranderen, dat ik als het ware het patroon al veranderd heb in mezelf in dat eigenste moment.

Maar dan komt de realiteit aanzetten en dan begin ik te merken dat er nog veel dimensies en facetten bestaan in verband met hoe de eetverslaving bestaat in mezelf die ik nog niet werkelijk begrijp en waar ik nog niet echt een oplossing voor gevonden heb. Ik merk dat ik vanuit gewoonte mezelf overeet en dat ik mezelf zoals gewoonlijk heel makkelijk laat verleiden om eerder zoete dingen op te zoeken dan te eten of zelfs maar te onderzoeken wat het beste zou zijn voor mijn lichaam. En dat simpelweg omdat er binnenin mezelf nog geen stabiel 'platform' of 'script' bestaat om in die momenten het anders te kunnen aanpakken. Het enige script en platform dat aanwezig is in mezelf, is het patroon dat ik doorheen mijn leven geintegreerd heb in mezelf op mentaal, emotioneel en fysiek vlak en dat is hetgene waar ik niet eens over moet nadenken, het komt volledig automatisch.

In het veranderen van dat patroon zal ik dus elke keer wanneer dat geautomatiseerd gedrag komt aanzetten, moeten stoppen en even stilstaan in mezelf en mezelf opzettelijk nieuwe richtlijnen geven. En die nieuwe richtlijnen zullen niet zo makkelijk en vloeiend verlopen aanvankelijk omdat ik als het ware tegen mijn 'natuur' moet inwerken --- ook al is die 'natuur' in feite in wat het beste is voor mezelf en als het ware dus op zichzelf 'tegennatuurlijk'.

Dag 587: Ik wil Mijn Verslaving Stoppen, Maar toch ook Weer Niet

 Dag 587: Ik wil Mijn Verslaving Stoppen, Maar toch ook Weer Niet

Het Zelf-Veranderingsprocess en het Stoppen van een Eetverslaving

In deze blog zal ik voorbeelden van zelf-vergeving delen die toe te passen zijn in relatie tot het zelf-saboterende patroon dat ik in de voorgaande blog heb omschreven, als zijnde het patroon van het afscheiden van mijn proces van zelf-verandering van mezelf. Dit wil praktisch gezien zeggen, dat ik bijvoorbeeld in mijn proces van het veranderen van een eetverslaving gemerkt had dat ik geen moeite ondervond om mijn proces in schrijven te bewandelen, op papier. Ik had geen moeite om mijn zelf-vergeving en zelf-correctie toe te passen 'in theorie', maar dat de praktische toepassing een heel ander paar mouwen was.

Ik bedoel, het stoppen van een eetverslaving is net zoals het stoppen van elke verslaving, op fysiek vlak heel moeilijk - vanuit het oogpunt dat een verslaving een specifiek geconditioneerd fysiek gedrag is waarin verschillende dimensies van hoe ik mezelf gedurende geruime tijd geconditioneerd heb samenkomen -- een mentale dimensie van gedachten waarin ik bijvoorbeeld denk aan het eten dat ik wil en waar ik specifieke gevoelens en waarde aan geassocieerd heb, de gevoelens/emotie dimensie als de ervaring en het gevoel van verlangen om specifieke dingen te eten op specifieke tijdstippen en op een specifieke manier en dan de fysieke dimensie als het sturen en besturen van mijn lichaam door middel van die gedachten en gevoelens/emoties en dus daadwerkelijk te doen wat mijn gedachten mijn lichaam opdragen.

Veronderstellen dat als ik mijn zelf-vergeving en zelf-correctie op papier, in schrijven toepas, dat ik daardoor zal veranderen, is dus opzettelijke goedgelovigheid omdat ik de eigenlijke geconditioneerde mentale, emotionele en fysiek patronen nog niet werkelijk op fysiek vlak in mijn dagelijkse bestaan gecorrigeerd heb. En in feite getuigd deze veronderstelling ook van een onwil om daadwerkelijk te veranderen op realistisch vlak, omdat ik de realiteit van de situatie niet zie of overweeg, ik geloof en plaats mijn vertrouwen eerder in 'theorie' en geloofsystemen -- zoals de theorie en het geloofsysteem dat als ik mijn 'proces van verandering' in schrijven bewandel, dat ik dan zal veranderen.

Wat ik ontdekt had wanneer ik begon te onderzoeken hoe dit patroon in mijn geest bestaat - van het ontkennen en onderdrukken van de realiteit van wat het werkelijk inhoudt om een verslaving te stoppen en te veranderen en het vertrouwen en geloven van 'theorie' - en dus het opzettelijk saboteren van mijn eigenlijke proces van zelf-verandering - is dat dat soort relatie met mezelf, namelijk een relatie van zelf-oneerlijkheid, een gevolg en resultaat is van hoe ik mezelf heb laten programmeren en hoe ik mezelf geprogrammeerd/geconditioneerd heb doorheen mijn leven in en als het geloof dat mijn waarde bepaald wordt door 'wat andere mensen over mij denken', waarin het dus uiteraard zeer makkelijk wordt om te liegen over wie ik ben en te liegen tegen mezelf, zolang ik er maar voor zorg dat 'andere mensen' een positief beeld van mij hebben --- en dat dit gedrag bijvoorbeeld door mij geleefd wordt in mijn proces in en als mijn 'Reis naar Leven', als mijn 'internet-persoonlijkheid'.

Zelf-Vergeving in de volgende blog.

Dag 582: Zelf-Verandering is meer dan een Ingesteldheid

 Dag 572: Zelf-Verandering is meer dan een Ingesteldheid

Het Proces van het Veranderen van Verslaving

Zoals ik in Dag 571: De Doeltreffendheid van het Desteni Gereedschap in het Stoppen van een Verslaving had omschreven heb ik gemerkt dat mijn bewandeling van mijn proces van het veranderen van mijn consequentiele relatie met voedsel vruchten had afgeworpen in de zin van dat mijn lichaam duidelijkere tekenen begon te tonen die mij laten weten wat mijn lichaam wil en nodig heeft en wat niet, en als ik die tekenen negeer dan ervaar ik de consequenties veel meer met gewaarzijn.

In de zin van de verlangens en de gevoelens die ik met voedsel en eten verbonden heb echter, is dat nog niet volledig gecorrigeerd, omdat ik die relatie namelijk gedurende haast mijn hele leven heb opgebouwd - het zal dus wel een poosje duren eer dat ik die relatie voor mezelf volledig veranderd heb. De eerste stap is echter al wel gezet, en dat is het mij gewaar worden van de relatie die ik in mezelf heb gevormd met eten en mij gewaar worden van wanneer het is dat ik in de ervaring van verlangen ga en wanneer het is dat ik eet op basis van 'goesting' en 'verlangen' en wanneer mijn 'goesting' gebaseerd is op wat mijn lichaam wil en 'verlangt' en niet op basis van wat mijn geest verlangt.

Omdat, uiteraard, door die extensieve relatie die ik heb gevormd in mijn geest met eten, heb ik gedurende een heel lange periode de 'natuurlijke' relatie tussen mijn lichaam en het voedsel dat mijn lichaam consumeert, verstoord en verward. Ik kan dus niet verwachten dat ik door een paar keer te kijken naar die relatie en door één keer zelf-vergeving uit te schrijven en een paar inzichten te hebben verworven, dat ik nu een veranderd mens ben.

Ik bedoel, wat ik ondertussen heb ondervonden is dat het uitschrijven van zelf-vergeving en het schrijven naar vrijheid best wel gemakkelijk is, maar dat wanneer het aankomt op de praktische applicatie van zelf-vergeving, dan is het niet meer zo simpel en vanzelfsprekend.  Het is gemakkelijk genoeg om mezelf ervan te overtuigen dat ik toegewijd ben aan het veranderen van mijn relatie met voedsel en van de verslaving die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf in relatie tot voedsel, en mijn proces van schrijven en zelf-vergeving en geschreven zelf-correctie te gebruiken als schijnbaar 'bewijs' om aan mezelf te laten zien van 'kijk, ik verander mezelf'.

Maar, zoals ik voor mezelf al meerdere malen in mijn proces van zelf-verandering heb bewezen en gerealiseerd, is dat geen enkele hoeveelheid aan schrijven en zelf-vergeving en zelf-correctieve statements werkelijk iets zal uitmaken zolang er die fysieke toepassing van zelf-verandering niet is. Zolang ik niet daadwerkelijk begin te luisteren naar mijn lichaam, en elke keer ik een 'goesting' voel opkomen in relatie tot eten niet onderzoek, en niet in elk moment mezelf op fysiek vlak corrigeer vanaf het moment dat ik zie dat ik mezelf aan het uitdrukken ben vanuit een verlangen in mijn geest als die voorgeprogrammeerde relatie met voedsel en eten --- dan zal ik nooit veranderen.

Het hele probleem van waarom de mensheid doorheen de geschiedenis nooit veranderd is en nooit werkelijk geëvolueerd is tot iets eerbaars, is net omdat onze 'verandering' en onze 'eerbaarheid' steeds enkel heeft plaatsgevonden in onze geest, in onze ideëen die we vormen in onze geest over onszelf. We kunnen ons er bijvoorbeeld van overtuigen dat we religieus zijn en liefdevol en het leven eren, maar tegelijkertijd zullen we onszelf in ons fysieke gedrag wel vaak toestaan bepaalde verlangens te volgen en geheime goestingen en neigingen bevredigen. En het gaat ons zo makkelijk af om te negeren wie we zijn en hoe we bestaan op fysiek vlak, door onze gedachten meer waarde te geven - hetgeen wil zeggen dat als wij van onszelf geloven dat we een 'verlicht', veranderd en zelf-gewaar wezen zijn, dat we niet zullen opmerken of zien dat ons gedrag en onze fysieke relatie met onze fysieke omgeving ons eigenlijk een ander verhaal verteld.

Dag 572: De Samenwerking van Geconditioneerde Chemische Reacties in het Lichaam en Gevoelens

Dag 572: De Samenwerking van Geconditioneerde Chemische Reacties in het Lichaam en Gevoelens

 Het Proces van Zelf-Gewaarwording en Eetpatronen

Het verwijderen van herinneringen wanneer het aankomt op eten is belangrijk  omdat het die herinneringen zijn en het verlangen om de herinneringen opnieuw uit te leven die een sabotage vormen in het eten met gewaarzijn. Eten met gewaarzijn, met andere woorden het inzien en beseffen en gewaarzijn van hoe het is dat het lichaam werkelijk reageert op voedsel, wat het lichaam werkelijk nodig heeft en hoe voedsel gebruikt kan worden ter ondersteuning in de plaats van afbraak van het lichaam.

Dit omdat ik heb beseft dat ik doorheen mijn leven in mijn relatie tot het voedsel dat ik eet in feite enkel aan afbraak gedaan heb aan mijn lichaam - in de zin van dat ik een specifieke 'speciale' relatie met voedsel heb gecreëerd in mezelf waarin ik eten gelijk plaatste in mijn geest met gevoelens. En ik at op basis van mijn gevoelens - op basis van waar ik 'zin' in heb, in de zin van dat er een gedachte opkomt in mijn geest als een beeld van iets dat ik kan eten, samen met een specifiek gevoel van verlangen en een achterliggende backchat van 'ja, dat moet ik nu absoluut eten'.

Ik bedoel, het probleem hierin is dat ik geleerd heb om mijn lichaam op die manier te gebruiken als een soort machine die voor mij energie als gevoelens genereert omwille van de gevoelens die ik heb geassocieerd en verbonden met specifiek voedsel. En deze relatie tussen voedsel en gevoelens in in feite zeer fascinerend, omdat, ik bedoel, het zijn niet enkel gedachten die die gevoelens produceren -- het is een samenwerking tussen de smaakpapillen en de neurotransmitters en chemische stoffen dat het lichaam produceert als reactie op de bestanddelen in het voedsel - hetgeen dan omgezet wordt naar gevoelens in de geest die uiteindelijk vertaald worden naar en opgeslagen worden in herinneringen in de geest.

Dus, die relatie van afscheiding met voedsel is iets dat voornamelijk bestaat in en als hoe ik mezelf in mijn geest geconditioneerd heb om steeds dezelfde herinneringen te willen herbeleven - herinneringen die verbonden zijn met het eten van specifiek voedsel dat dan specifieke chemische reacties produceert in het lichaam en dan specifieke gevoelens genereert in mezelf. En in mijn verlangen naar het ervaren van die specifieke gevoelens - misbruik ik mijn lichaam door  op dwangmatige manier mijn lichaam dingen te doen eten dat niets te maken heeft met wat het lichaam eigenlijk nodig heeft --- en door dus te eten op basis van verlangen en herinnering en niet op basis van wat het eigenlijke doel is van eten - namelijk het ondersteunen van het lichaam.

Dus, in het vinden en creeren van een oplossing van dit probleem - is de vraag 'welke zijn deze gevoelens en waar is het verlangen op gebaseerd om die gevoelens steeds opnieuw te genereren in mezelf?'

Wordt Vervolgd in Dag 572

Dag 499: Waarom Vormen we Relaties met Anderen Maar Nooit met Onszelf?

Ik luisterde naar een Eqafe Interview in de Journeys into the Afterlife Series waarin een wezen haar ervaring deelde van hoe ze vroeger in het dimensionele bestaan de job had om de dimensies die bestonden in de 'Hemel' allemaal te onderzoeken om een oogje in het zeil te houden in wat er allemaal gebeurde in de Hemel - om ervoor te zorgen dat alles hetzelfde blijft en dat er geen enkel wezen 'uit de rang loopt' of de status quo uitdaagt van hoe dingen verlopen en gestructureerd waren in de hemel.

In dit specifieke interview sprak ze over hoe ze zag hoe ze wezens zag veranderen vanaf het moment dat ze geloofden dat hun persoonlijke 'Hemel' een privé rijkdom was  waar ze helemaal alleen in waren en waar niemand kon zien wat ze er allemaal in deden. Ze vertelde dat ze merkte dat die wezens in hun persoonlijke privé hemel al de dingen deden en zegden  die ze altijd hadden verborgen wanneer ze rond andere wezens waren. Ze deden dingen waarvan ze nooit zouden willen dat andere wezens zouden zien of weten wat ze allemaal deden, als die specifieke 'waarheid' van zichzelf.

En ze zei dat dat in feite is hoe mensen hier op aarde eigenlijk precies hetzelfde doen, enkel in hun geest -- daar waar wij 'alleen' zijn met onszelf, of althans waar we geloven dat we 'alleen' zijn, waar niemand ons kan zien. In onze geest doen en zeggen we al de dingen die we doorgaans van andere mensen verborgen willen houden zogezegd om onszelf te beschermen van hoe mensen op ons zouden reageren.

Maar, wat dit wezen zei dat eigenaardig en interessant was, is dat de reden waarom mensen dit doen, of waarom wezens dit deden - het verbergen van die specifieke 'waarheid' en 'realiteit' van zichzelf  in de geest of in één of andere privé hemel - is niet zozeer omdat we onszelf willen 'beschermen', maar eerder omdat we niet zouden kunnen leven met onszelf als we onszelf zouden confronteren met wat het eigenlijk is dat we allemaal doen in het geheim in onszelf, met die waarheid en realiteit van wat er eigenlijk allemaal bestaat in onszelf --- en dat dat ook de reden is dat, wanneer het aankomt op het onderzoeken van onszelf, en aan introspectie doen, en werkelijk onszelf in de ogen kijken, dat we dan een angst ervaren, omdat we niet willen zien wat er eigenlijk bestaat in onszelf. We willen geheimen houden van onszelf, we willen doen alsof we zelf ook niet zien of ons zelf ook niet gewaar zijn van wat we doen en wie we zijn in onszelf zolang andere mensen ook niet weten of zien of zich gewaar zijn van wat wij doen in onze geest en wanneer we alleen zijn.

En, wanneer ik in mezelf kijk naar hoe ik besta specifiek in relatie tot mezelf en mijn geest en wat ik doe in mijn geest - dan stel ik vast dat ze wel degelijk een punt heeft in de zin dat ik nooit alleen wilde zijn met mezelf omdat ik wist dat ik dan geconfronteerd zou worden met mezelf, met mijn interne realiteit. Ik wilde liever altijd in de buurt van andere mensen zijn, waar ik mezelf kan afleiden met emotionele reacties, en waar ik kan doen alsof ik niet besta in mezelf, waar ik het gevoel kan creëren in mezelf dat ik mezelf kan verliezen in 'andere mensen' en in mijn eigen gevoelens en emotionele reacties op de mensen om mij heen. Maar, van zodra ik alleen was in mijn kamer of ergens in een stille ruimte, begon ik mij ongemakkelijk te voelen en ging ik meteen op zoek naar manieren om mezelf af te leiden, zoals bijvoorbeeld door televisie te kijken of muziek te luisteren of wat dan ook te doen om mijn aandacht af te leiden van mezelf en van het feit dat ik alleen was.

Ik bedoel, wanneer het aankomt op het hebben van een relatie met mezelf, waarin ik bijvoorbeeld verantwoordelijkheid neem voor wat ik doe in mijn interne en externe realiteit of waarin ik principes heb of waarde hecht aan integriteit en zelf-eerlijkheid -- daar is nooit sprake van geweest in mezelf. Ik heb zelfs steeds elke vorm van principe of integriteit het water in gegooid om  relaties te kunnen vormen met 'andere mensen'. Wie ik was in mezelf, dat maakte nooit uit. Mijn zelf-integriteit en zelf-eerlijkheid en zelf-verantwoordelijkheid - dat kon mij niet schelen, dat was onbestaand. Zolang andere mensen maar geloofden dat ik een verantwoordelijk, integer, betrouwbaar en eerlijk individu was kon het mij allemaal niet schelen wat ik eigenlijk deed in mijn geest en wie ik eigenlijk was in mezelf wanneer niemand mij kan zien.

Dus, ik bedoel, het is zeker en vast interessant en fascinerend om dit vast te stellen en in te zien van mezelf in het bewandelen van mijn reis naar leven - en het is zeker iets dat mijn ogen geopend heeft in relatie tot het zien en beseffen dat ik absoluut niet dat goede en positieve beeld ben dat ik presenteer van mezelf naar andere mensen toe --- en dat ik eigenlijk nooit werkelijk mezelf heb leren kennen omdat ik nooit de waarde heb ingezien van het bewerkstelligen van een relatie met mezelf. Ik heb nooit mezelf opgemerkt in en als mezelf.

En, wat ik ook heb ingezien is dat, zolang ik die relatie met mezelf niet bewerkstellig en opbouw, zal ik nooit werkelijk opstaan in deze wereld en in staat zijn om de wereld te veranderen --- omdat, ik zal het lef niet hebben om mensen in vraag te stellen. Omdat, zolang ik geen relatie heb gecreëerd met mezelf en zolang ik geen stabiliteit heb gecreëerd in mezelf in de zin van dat ik besef wie ik ben in elk moment - zal ik altijd meer waarde hechten aan de relatie  die ik zogezegd heb met andere mensen en dan zal ik steeds andere mensen ondersteunen in hun meningen, ook al zijn die meningen misschien schadelijk voor het leven op aarde. Ik zal dan nooit mijn wereld en realiteit werkelijk bevragen omdat ik te druk bezig ben met het creëren van relaties om de leegte op te vullen die bestaat in mezelf in en als het gebrek aan een relatie met mezelf.

Dag 477: Hoe bouw ik Zelf een Emotionele Instorting Op?

Dit is een verderzetting van "Dag 476: Wanneer je Beseft dat je Verantwoordelijk bent voor Jezelf?" - waarin ik een volgende stap zette in mijn reis van het veranderen van mezelf in en als een specifieke emotionele ervaring in mezelf - in de zin van dat ik, na een herevaluatie van mezelf in een fysieke situatie die de specifieke emotionele reactie activeerde in mezelf, opnieuw onderzocht in welke zin ik veranderd was en wie ik ben in relatie tot deze emotionele ervaring.

Wat ik ondervond is dat, de emotionele reactie die opkwam, was een gevolg van wat er in mijn geest omging in relatie tot de mensen om mij heen. ik was mij druk aan het maken over wat zij van mij denken en hoe zij mij beoordelen en ik voelde mij angstig dat ze op de één of andere manier ontevreden zouden zijn over mij --- en daarin bestond ik in feite in constante spanning, die dan tot een kookpunt kwam op een bepaald punt en dan viel ik in allerlei emotionele ervaringen van wanhoop en zelf-medelijden en kwaadheid die opkwamen in mezelf.

dus, de emotionele ervaringen van frustratie, kwaadheid, zelf-medelijden en wanhoop waren mijn eigen creatie door middel van de spanning die ik had opgebouwd in mezelf en waren als het ware een soort van 'neerstorten' dat gebeurde in mezelf omdat ik mezelf had 'opgebouwd' in een energetische ervaring.

Dus, mijn nieuwe stap in het proces van het veranderen van deze specifieke emotionele ervaringen is om de spanning niet te laten opbouwen en mezelf te ondersteunen om een manier te vinden waarop ik mezelf niet meer toelaat om die spanning op te bouwen in mezelf --- zodat ik bijgevolg ook niet meer zal 'vallen' in de emotionele ervaringen van frustratie/kwaadheid/zelf-medelijden/wanhoop.

Ik bedoel, het is omdat ik geen verantwoordelijkheid nam voor wat ik aan het opbouwen was in mezelf, omdat ik het verbond in mijn gedachten met de mensen om mij heen --- door te denken aan 'wat ZIJ over mij denken' en 'hoe ZIJ mij beoordelen' en 'of ZIJ niet tevreden zullen zijn over mij' - daardoor heb ik zelf de emotionele ervaringen gecreëerd waarin ik feitelijk 'ineen stortte' en 'opgaf'.

Dus, in mijn proces van het veranderen van deze emotionele ervaringen van 'opgeven', zal ik het praktische proces moeten bewandelen van het veranderen van hoe ik in mezelf in relatie sta met de mensen om mij heen - door bijvoorbeeld mij te realiseren dat ik die spanning opbouw in mezelf en dat dat niets te maken heeft met de mensen om mij heen --- ik heb die gedachten toegestaan te bestaan in mezelf in relatie to 'wat zullen andere mensen van mij denken' en 'wat als ze niet tevreden zijn over mij' enzovoort. ik heb die gedachten waarde gegeven in mezelf en dus heb ik een spanning opgebouwd in mezelf -- daarin ben ik verantwoordelijk voor mezelf en uiteraard voor de consequenties die ik creëer door de spanning die ik opbouw. Consequenties namelijk de emotionele ervaringen van frustratie/kwaadheid/wanhoop/zelf-medelijden.

Wordt vervolgd in Dag 478

Dag 399: Hoe Schept de Energie van Zelf-Medelijden de Illusie van Comfort, Veiligheid en Bescherming?

Dit is een Verderzetting van "Dag 398: Is Zelf-Medelijden werkelijk zo Onschuldig als het Lijkt?"


Zelf-Vergeving Dimensie

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als de emotionele ervaring van zelf-medelijden wanneer en als de ervaring van zelf-medelijden opkomt in mezelf in een specifiek moment - zonder deze ervaring te bevragen of te onderzoeken of mezelf te bevragen of onderzoeken in relatie tot deze ervaring --- en daarin nooit te hebben ingezien hoe of waarom deze energie bestaat of opkomt in mezelf en hoe of waarom ik mezelf erin laat meevoeren

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te vertrouwen op de emotionele ervaring van zelf-medelijden als en wanneer deze ervaring opkomt in mezelf en te geloven dat deze ervaring is 'wie ik ben' --- door mezelf te laten misleiden door het gevoel van 'comfort' dat ik ervaar in en als de energie van zelf-medelijden en daardoor deze ervaring niet in vraag te stellen en ook niet op te merken hoe ik, in en als de ervaring van zelf-medelijden, mezelf in mijn gewaarzijn onttrek aan mijn omgeving en realiteit in het moment en mezelf veranker en opsluit diep in mezelf en mezelf wentel in de energie van zelf-medelijden als een deken dat ik om mezelf heen trek en daarin de illusie en idee ervaar van 'comfort' en 'veiligheid' en 'bescherming'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien, te beseffen en te begrijpen dat ik in deze ervaring van comfort, veiligheid en bescherming, die ik heb verbonden en geassocieerd met de energie van zelf-medelijden - in werkelijkheid aan het reageren ben op een ervaring in mijn geest van angst van verandering die opkwam in een moment waarin ik oog in oog stond met een moglijkheid en kans om inzicht te verwerven in mezelf en dus een kans en mogelijkheid had om mezelf te veranderen - en dat de energie van zelf-medelijden daarin dus een mechanisme is van de geest die de geest gebruikt om zichzelf te behoeden van Verandering, door mijn Gewaarzijn voor een moment af te leiden en mee te voeren tot diep in mezelf in en als de ervaring van 'comfort', 'veiligheid' en 'zekerheid'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat deze ervaring van comfort, veiligheid en zekerheid in en als de energie van zelf-medelijden een illusie is - omdat het in werkelijkheid een reactie is op de ervaring van Angst van Verandering - als een voorgeprogrammeerde reactie die eigen is aan de Geest die bestaat in en als Oneindige Herhaling --- waarin dus die 'positieve' ervaring van comfort, veiligheid en zekerheid niets meer of minder is dan de positieve pool van/in een energetische polariteit die de geest opwekt in zichzelf en die als doel heeft om mijn Gewaarzijn af te leiden en te saboteren in het verwerven van Inzicht in hoe ik besta in en als mezelf en om zo elke mogelijkheid en kans tot verandering te Saboteren -- en zo het voortbestaan van de Geest als een Eindeloze herhaling van Patronen uit het verleden te verzekeren

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf in en als mijn Gewaarzijn te laten meevoeren, afleiden, wegleiden en onttrekken van de realiteit in het moment dat de energie van zelf-medelijden opkomt in mezelf, door die energie te volgen zonder vragen te stellen of stil te staan bij wie ik eigenlijk ben in relatie tot die energie, wat die energie is, hoe die energie bestaat en waar die energie zelfs vandaan komt - in de plaats van in te zien, te beseffen en te begrijpen dat deze energie van zelf-medelijden niet 'zomaar' bestaat of opkomt in mezelf, maar in werkelijkheid deel uitmaakt van een specifiek systeem van energie als de Menselijke Geest dat bestaat in en als Zelf-Behoud en Overleving, waarin zelf-medelijden een specifiek mechanisme is dat ontworpen is om mijn Gewaarzijn te 'bevangen' in een energetische ervaring van Comfort, veiligheid en bescherming als een reactie van de Geest op de ervaring van Angst van Verandering --- en dat de geest daarin elke mogelijkheid tot Verandering Saboteert

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd verantwoordelijkheid te nemen voor de energetische ervaring van zelf-medelijden in mezelf door mezelf te laten saboteren in mijn proces van zelf-verandering - door mezelf automatisch te identificeren met de energie van zelf-medelijden die in één moment opkomt in mezelf en mezelf erdoor te laten meevoeren --- en daarin niet stil te staan bij hoe zelf-medelijden enkel opkomt in mezelf wanneer en als ik op het punt sta iets te realiseren, zien en beseffen van wie ik ben dat een mogelijkheid zal openen voor mezelf om te Veranderen en daardoor dus niet werkelijk te vertrouwen is omdat het niet bestaat als wat het beste is voor mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd 'comfort', 'veiligheid' en 'bescherming' te definieren in en als een energetisch gevoel dat verbonden is met de emotie van zelf-medelijden - en daardoor mezelf te laten meevoeren door de energie van zelf-medelijden wanneer en als het opkomt in mezelf, in mijn verlangen naar het gevoel van comfort, veiligheid en bescherming --- in de plaats van in te zien dat werkelijke comfort, veiligheid en bescherming niet kan bestaan als een energetische ervaring omdat de realiteit van die energetische ervaring is dat het een reactie is op de ervaring van angst --- en dat ik mij dus in werkelijkheid angstig voel terwijl ik in de illusie besta van 'comfort', 'veiligheid' en 'bescherming' --- en dat ware comfort, veiligheid en bescherming enkel kan bestaan wanneer en als het onvoorwaardelijk HIER is, in elk moment van ademhaling

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd te zien, beseffen en te begrijpen dat echte comfort, veiligheid en bescherming zich bevindt in en als de fysieke werkelijkheid die in elk moment HIER bestaat - en dat, wanneer en als ik mezelf laat meevoeren door het GEVOEL van comfort, veiligheid en bescherming in en als de energie van zelf-medelijden, ik mezelf in werkelijkheid afscheid van de echte comfort, veiligheid en bescherming die zich HIER bevindt - en comfort, veiligheid en bescherming in wezen definieer in en als de ervaring van Angst, hetgeen op zich in feite net het tegenovergestelde is van comfort, veiligheid en bescherming


Wordt vervolgd in Dag 400

Dag 359: Waarom en Hoe is Seks een Taboe? - De Seksuele Paranoia Series

Dit is een verderzetting van "Dag 358: Hoe Speelt de Wet van de Weerstand een Rol in Seksuele Onderdrukking?"

Een aantal interessante vraagstukken die we kunnen behandelen in de volgende blogs is bijvoorbeeld: Hoe is het dat ouders hun kinderen impliciet aanleren dat Seks Taboe is? En, waarom is het dat die Taboe specifiek bestaat in verband met Woorden en Beelden - wat is het aan Woorden en Beelden die Seksueel getint zijn die zo een impact hebben in/op de mens in en als de menselijke Geest dat de mens er een Taboe op gaat leggen --- woorden en beelden die op zich in wezen niets te maken hebben met ECHTE seksualiteit, die gewoon een fysieke ervaring/beweging is die HIER is in en als het Fysieke Lichaam?


Het eigenaardige aan een 'taboe', zoals hoe 'Seks' en 'Seksualiteit' behandeld wordt in en als deze realiteit, als wat en hoe ik mezelf heb toegestaan te worden in en als mezelf, is dat je niet eens je vinger kan leggen op wat/hoe/waarom het 'taboe' precies 'taboe' is... omdat het net 'taboe' is.

In het online Van Dale Woordenboek, wordt het woord 'Taboe' omschreven als:
- verboden erover te spreken of als woord te gebruiken
- iets dat niet gedaan of gezegd mag worden

Als iets dus een 'taboe' zou zijn, dan zou het met andere woorden 'onopgemerkt' aan ons voorbij gaan, we zouden het niet eens merken omdat het nu eenmaal iets is waar we niet over spreken, waardoor het uiteindelijk zelfs lijkt alsof het 'niet bestaat'. De consequenties van zo een 'taboe' is uiteraard dat er delen zijn van onszelf en onze wereld die problematisch functioneren en consequenties creëren, die we niet zullen kunnen oplossen, omdat we nooit praten over het probleem zelf, en zelfs in complete ontkenning zijn tegenover het bestaan van datgene dat aan het startpunt ligt van de problemen/consequenties --- zoals in het geval van seks/seksualiteit daar de consequenties/problemen zijn van seksueel misbruik in porno, seksuele/genitale verminking, seksuele slavernij/handeldrijving, verkrachting, seksuele stoornissen, ziektes, etcetera.

Daarom is het ook zo moeilijk om zelfs aan te kaarten of 'seks'/'seksualiteit' al dan niet een 'taboe' is en hoe dit precies in z'n werk gaat, aangezien de eigenschappen van een 'taboe' nu eenmaal zijn dat het geen deel uitmaakt van de ervaring en het begrip van de Realiteit/werkelijkheid in en van het Individu in en als de Menselijke Geest, omdat er nooit over gesproken wordt en omdat het 'wereld-beeld' van 'de Mens' wordt gevormd door en bestaat uit Woorden in en als Gedachten in de Menselijke Geest.

Als en wanneer er dus nooit echt gesproken wordt over bepaalde dingen die bestaan in de fysieke werkelijkheid, is het moeilijk om vanuit en in de Menselijke Geest te 'bevatten', te 'zien' en te 'begrijpen' dat en hoe die dingen bestaan --- ik bedoel, het kan voor onze neus staan, elke dag, in elk moment, en toch zien we het niet - hoe eigenaardig: enkel en alleen omdat het geen deel uitmaakt van de 'Wereld' die we hebben aanvaard/gevormd in en als onze Woorden --- met name dan de woorden in en als onze Bewuste geest, woorden die we ook uitspreken. Omdat, er zijn woorden genoeg die omschrijven hoe de realiteit in elkaar zit, en wat er bestaat in en als de realiteit, maar die woorden hebben we een negatieve lading gegeven en houden we liever verborgen in en als ons onderbewustzijn, het zijn woorden die we doorgaans niet gebruiken in onze gesproken taal. En aangezien de gesproken taal datgene is waarmee we onszelf 'presenteren'/'representeren' als 'wie we zijn' in en als de wereld/realiteit van 'de menselijke samenleving', is het die gesproken woorden die onze 'identiteit' gaan vormen, als wie we Geloven dat we zijn, als het imago dat we van onszelf presenteren naar andere mensen toe --- terwijl er in en als het onderbewustzijn van onze geest, allerhande andere woorden bestaan die we mooi verborgen/onderdrukt houden - onbewust uiteraard...

'Seks' en 'Seksualiteit', zijn zo'n woorden - 'taboe-woorden', 'gestigmatiseerde' woorden - woorden die niet genoemd mogen worden, en nooit genoemd geweest zijn --- omwille van de extensieve onderdrukking van de seksuele uitdrukking in beeld en klank doorheen de menselijke geschiedenis door allerhande heersende religieuze instanties. Dus, wanneer je 'seks' of 'seksualiteit' uitspreekt, is er een deel van de Geest die zegt van "neeneen, dat mag niet, mag je niet zeggen!", en die dan in een vorm van ontkenning stapt, waardoor het lijkt alsof je de woorden nooit echt hebt uitgesproken en het dus ook niet echt bestaat. Dat is hoe de emotionele reactie/ervaring van Schaamte werkt - de Schaamte die we collectief aanvaard hebben in en als de menselijke geest, verbonden met woorden zoals 'seks' en 'seksualiteit', waarin -- elke keer we zo'n woorden uitspreken, komt er een subtiele reactie van schaamte in onszelf naar boven, waarin we onszelf 'wegsteken'/'verbergen', als in 'door de grond zakken van schaamte', alsof we even ons hoofd in het zand steken, en daarin negeren wat we net gedaan/gezegd hebben. Dat is hoe het werkt, het mechanisme in en als de menselijke geest dat ervoor zorgt dat wij als menswezens in een constante ontkenning en onderdrukking blijven bestaan van wie we werkelijk zijn in en als Seksualiteit als het Fysieke Lichaam - de 'Schitzofrenie' in en als 'Seksualiteit' in en als de Menselijke Geest. En het is waarom deze woorden ook zo weinig daadwerkelijk uitgesproken worden door mensen, omdat we die ervaring van Schaamte niet willen ervaren.

En dat is ook waarin het gesproken/geschreven woord zichzelf onderscheidt van Gedachten - in dat, wanneer je woorden uitspreekt of neerschrijft, dan worden ze 'echt', dan komen ze deel uit te maken van de fysieke werkelijkheid, ze zijn HIER, jij hebt ze gehoord, anderen hebben ze gehoord of gelezen, ze zijn 'zichtbaar'/'hoorbaar' aanwezig in en als deze fysieke werkelijkheid, zichtbaar/hoorbaar/merkbaar voor iedereen en alles dat Hier bestaat. Maar, gedachten, die blijven zowieso verborgen in de Geest - waardoor het ook zo makkelijk is voor ons om bepaalde dingen te denken, maar tegelijkertijd te ontkennen of negeren dat het in onszelf bestaat, omdat, zolang we het niet daadwerkelijk uitspreken, is het schijnbaar 'niet Echt'.

Wordt Vervolgd in Dag 360

Dag 354: Wie ben ik in en als Seksualiteit? - Seksuele Paranoia Series

Dit is een verderzetting van "Dag 353: Waarom Onderzoeken we Seksualiteit? - Seksuele Paranoia Series"


Zelf-Correctie Dimensie

Wanneer en als ik zie dat ik de seksuele ervaring en beleving in en als de menselijke geest aanvaard als 'normaal', 'natuurlijk', 'vanzelfsprekend' en 'wie ik ben' en wanneer ik mezelf zie participeren in en als het construct van gedachten en gevoelens van seksuele aard - dan stop ik en ik adem, en ik zie, besef en realiseer mij hoe/dat ik mezelf heb laten programmeren door mijn omgeving in en als het willen/proberen beschermen van de interne geheime realiteit van seksuele verlangens/gevoelens/ervaringen door mezelf nooit te hebben toegestaan mezelf te onderzoeken in en als 'seksualiteit' als de gedachten, gevoelens, verlangens, fantasiëen, verbeelding, enzovoort, in verband met seks in en als de geest - omwille van hoe mijn omgeving als 'andere mensen' nooit open en 'vrij' hebben gecommuniceerd over seks en seksualiteit en hoe seksualiteit werkt in en als het lichaam en de geest --- waardoor ik mezelf heb toegestaan een kopie te worden van mijn omgeving door zelf ook nooit open te zijn over wie ik ben in en als mezelf en door 'seksualiteit' te aanvaarden in mezelf als een geheime interne realiteit waar ik nooit open over communiceer en die ik opzettelijk verborgen houdt van andere mensen - en dat ik op die manier het patroon heb verdergezet van het overdragen en in stand houden  van een consequentiele 'seksualiteitsbeleving' in en als de menselijke geest die in afscheiding bestaat van het individu in en als het menselijke lichaam

hierin zie, besef en realiseer ik mij dat als en wanneer ik seksualiteit toesta te bestaan in mezelf in afscheiding met/van mezelf,  dat ik het toesta te bestaan in en als mezelf als iets 'onnatuurlijks' en 'tegen-natuurlijks', aangezien 'de natuur' is wie ik werkelijk ben hier als een levend wezen in en als de fysieke realiteit als het fysieke lichaam en wanneer en als iets bestaat in afscheiding van mezelf  dan is het dus tegen- of on-natuurlijk -- waarin ik zie, besef en realiseer dat de stelling waarin ik mezelf had toegestaan mezelf te definieren dat 'de seksuele beleving in en als de menselijke geest in de vorm van gedachten, fantasiëen, verbeelding, gevoelens en verlangens natuurlijk en normaal is en daarom niet in vraag gesteld of onderzocht moet worden', en die ik mezelf had toegestaan te gebruiken om de seksuele verlangens die ik had toegestaan te bestaan in mezelf in afscheiding met mezelf te rechtvaardigen, niet opgaat --- en dat ik dus wel degelijk de verantwoordelijkheid heb  om die interne afgescheiden realiteit van seksuele verlangens, ervaringen, gevoelens, gedachten en fantasiëen te onderzoeken, in en als het besef dat dat wat tegen- of on-natuurlijk is niet het beste is en kan zijn voor 'de natuur' als het leven op aarde als de fysieke werkelijkheid - zodat ik deze realiteit van seksualiteit in en als het menselijke lichaam en de menselijke geest, kan veranderen en corrigeren zodat het wel in één lijn staat met en bestaat als wat het beste is voor 'de natuur' als mezelf als al het leven op aarde in en als de fysieke werkelijkheid en zodat dus 'seksualiteit in en als de mens wel iets 'natuurlijks' wordt

hierin stel ik mezelf tot doel om het proces te bewandelen van zelf-onderzoek in zelf-eerlijkheid door middel van het uitschrijven van de aanvaardde patronen in en van de geest, zelf-vergeving en zelf-correctie in verband met wat ik mezelf heb toegestaan te bestaan in mezelf in afscheiding met mezelf, als hoe ik 'seksualiteit' heb toegestaan te bestaan als een voorgeprogrammeerd 'tegen-natuurlijk' systeem van gedachten, fantasiëen en gevoelens in mezelf als iets dat niet het beste is voor mezelf en mijn omgeving als 'de natuur' als het leven op aarde - zodanig dat ik mezelf in staat stel om het construct/programma van 'seksualiteit' in en als de menselijke geest te transformeren, veranderen en corrigeren tot een expressie/programma/construct dat één en gelijk is met mezelf als wie ik werkelijk ben als de natuur van mezelf als HIER

zodat ik kan opstaan in en als deze wereld en realiteit waarin ik mij bevindt, als het levende voorbeeld, een levende statement van wat het beste is voor allen, vanbinnen en vanbuiten

Dag 352: Hoe hebben we Seksuele Stoornissen aanvaard als Normaal? - Seksuele Paranoia Series

In de Seksuele Paranoia series die ik nu een tijdje aan het doorlopen ben, waarin ik onderzoek hoe 'menselijke seksualiteit' in elkaar zit door aan zelf-onderzoek in zelf-eerlijkheid te doen - en dan zelf-vergeving en zelf-correctie toepas om 'seksualiteit' te herdefinieren en veranderen vanuit een starpunt van wat gezond verstand is in hoe seksualiteit het best beleeft wordt in en als mezelf en het 'menselijk bewustzijn' opdat seksualiteit en de seksuele beleving in en als de mens geen consequenties creëert in onze realiteit.

In dit 'onderzoek' is het dus belangrijk om na te gaan hoe onze seksualiteit en seksuele ervaringen en belevingen consequenties creëren in en als onze fysieke wereld en realiteit - consequenties zoals verkrachtingen, pedofilie, porno, impotentie, seksuele ziektes, seksuele stoornissen en allerhande vormen van seksueel misbruik.

Hier is een interessante statement, gevonden op PsycheCentral:

"Houdt in gedachten dat seksualiteit bestaat als een continuum. Er is enkel sprake van een probleem en een "seksuele stoornis" als het voor ongemak zorgt in het leven van het individu, en het individu het gedrag of probleem wil veranderen. Sommige van de onderstaande stoornissen worden gezien als gezonde delen van de normale menselijke seksualiteit. Bijvoorbeeld, als een persoon een fetish heeft en hij of zij is er OK mee (en het zorgt niet voor problemen in het leven van een ander), dan wordt het niet gezien/bestempeld als een stoornis."


Deze statement toont aan dat:

1. ons begrip van en inzicht in hoe onze interne realiteit, zoals onze gedachten, gevoelens en emoties, bijvoorbeeld in onze 'seksuele beleving' in fantasiëen, gedachten en verlangens, onszelf, ons gedrag en bijgevolg onze omgeving en de wereld impliciet beïnvloeden --- omwille van hoe er pas sprake lijkt te zijn van een 'stoornis' wanneer de innerlijke realiteit van gedachten, fantasiëen, verlangens en gevoelens zich heeft ontwikkeld tot het punt waarop het individu het zelf niet meer onder controle heeft en hij/zij lijdt onder de eigen 'seksualiteit'
2. we impliciet 'seksualiteit' hebben aanvaard als een innerlijke 'demon', een 'ervaring' die zich kan opbouwen tot een 'stoornis' die controle heeft over ons - omwille van het feit dat we de mogelijkheid in onszelf aanvaarden dat onze 'seksuele ervaring' zich zomaar zou kunnen 'ontwikkelen' en 'opbouwen' op zichzelf, zonder dat wij het zelf richting geven op een bewuste manier, en uiteindelijk kan uitgroeien tot een ervaring, een 'iets' dat macht en controle heeft over onszelf, alsof het in volledige afscheiding bestaat met onszelf - hetgeen impliceert dat het eigenlijk al een 'stoornis' was om mee te beginnen.
3. Er geen echte interesse bestaat om verantwoordelijkheid te nemen voor hoe onze geest bestaat en functioneert, omdat we niet willen loslaten van hoe we 'seksualiteit' en 'seksuele beleving' hebben aanvaard in onze geest, als een 'demon' in onszelf die het potentieel heeft om uit te groeien tot een ware stoornis die volledige controle en macht heeft over onszelf - waardoor onze wetenschap in verband met hoe seksualiteit werkt in en als de menselijke geest, en wie wij zijn en hoe wij bestaan in en als seksualiteit in onszelf, heel gelimiteerd is --- omdat, onze wetenschappelijke instituten en wetenschappelijk onderzoek afhankelijk is van geld en daardoor werken in functie van bedrijven die enkel hun producten willen verkopen en daardoor niet werkelijk geïnteresseerd zijn in het uitvoeren van onderzoek vanuit het startpunt van wat het beste is voor iedereen, maar dat onderzoek willen gebruiken om te weten hoe ze de mens in en als de menselijke geest het best kunnen besturen.

Ik bedoel, het is zelfs ten voordele van bedrijven dat mensen een seksuele stoornis ontwikkelen in zichzelf, omwille van hoe Seks de mens opsluit en consumeert in en als geheime interne verlangens - omdat, niemand durft werkelijk open zijn over wat er omgaat in onze gedachten wanneer het aankomt op seks. Het is dus in het voordeel van bedrijven die ons hun producten willen verkopen om het verlangen naar seks in de menselijke geest te gebruiken en uit te buiten teneinde daar te kunnen op inspelen in het verkopen van hun producten - en, aangezien de wetenschap gesponsord worden door geld en al het geld in de handen van de bedrijven ligt, kunnen we aannemen dat die wetenschappelijke onderzoeken en resultaten niet gebruikt worden ten voordele van iedereen.

Want, als en wanneer 'seks' en 'seksualiteit' een punt is in onszelf dat zomaar kan 'uitgroeien' tot een groot probleem voor onszelf en onze omgeving, zonder dat we zelf inzicht hebben in het hoe en waarom, dan wil dat toch zeggen dat er sprake is van een 'stoornis', van een ongezonde mentale ingesteldheid. En dus, omdat we allemaal impliciet hebben aanvaard dat seksualiteit een potentiele stoornis en problematische ervaring is, zijn we allemaal verantwoordelijkheid voor alle seksuele misdrijven en misbruiken die bestaan en uitgevoerd worden door mensen in deze wereld. Omdat, dit is wat wij als ouders en leerkrachten onze kinderen aanleren. Wij willen onze persoonlijke geheime innerlijke seksuele verlangens niet opgeven en dus zijn niet geïnteresseerd in het onderzoeken van hoe seksualiteit werkelijk in elkaar zit in en als de menselijke geest - en leren bijgevolg onze kinderen ook niet aan om verantwoordelijkheid te nemen voor yhun interne ervaringen zoals seksuele verlangens en fantasiëen, waardoor we hen toestaan open te staan voor allerlei invloeden door bijvoorbeeld de media, films, muziek, leeftijdsgroepen, familie, enzovoort -- die het potentieel hebben om hen te ondersteunen in het ontwikkelen van een seksuele stoornis in zichzelf.


Wordt vervolgd in Dag 353

Dag 341: Hoe Saboteren Seksuele Fantasiëen fatsoenlijk ouderschap? De Seksuele Paranoia Series

Dit is een verderzetting van "Dag 340: Is Fantaseren over Seks een Mentale Stoornis?"- waarin we al besproken hebben hoe Seksuele Fantasiëen in de Menselijke geest geen 'natuurlijk' of 'normaal' fenomeen is, maar eerder het resultaat van opzettelijke conditionering door onze omgeving als een economisch systeem dat gebruik maakt van de verlangens in de mens om de 'perfecte consument' te creëren die handelt op basis van Gevoelens als onbewuste verlangens en niet op basis van gezond verstand.

En het is deze eigenschap van Seksuele Fantasiëen en de obsessie met Seksueel Verlangen in de mens dat problematisch is in het functioneren van een gezonde samenleving - omdat, 'Fantasie' een 'alternatieve realiteit' is die in de geest bestaat en die de mens onttrekt aan de wereld om zich heen. Nu, er bestaat ook zoiets als 'praktische fantasie/verbeelding', waarin je bijvoorbeeld je Geest gebruikt om dingen uit te dokteren, om één en één bij elkaar te zetten en te komen tot praktische oplossingen, hetgeen wel ten voordele is van de samenleving - maar wat 'Seksuele Fantasiëen' hiervan onderscheidt, is dat er in Seksuele fantasiëen geen sprake is van een bewust gestuurde 'wil' - er is enkel de Ervaring van het Verlangen naar Seks waar het individu zich in laat meevoeren en dan allerlei beelden oproept in zijn geest die deze ervaring van verlangen en opwinding opdrijven tot een hoogtepunt. Dit is een proces dat haast automatisch gebeurt en dat zogezegd 'sterker is dan de mens' - eigen aan verlangens is dat mensen bijvoorbeeld zulk'n statements zullen maken zoals "het was sterker dan mezelf" en "ik kon het niet helpen".

En in dit soort fantasiëen is het alsof de mens even 'weg van de wereld' is, even helemaal onttrokken van de realiteit en weggezogen in een 'tijdloos vacüum' van interne Ervaringen. Dit is NIET normaal, omdat wij als mens, en vooral als ouders, leerkrachten en leiders in deze wereld, een verantwoordelijkheid hebben om richting te geven aan en zorg te dragen voor onze omgeving, voor onze kinderen, voor de dieren en de natuur en al wat hier leeft en ademt. En, wanneer we 'weg zijn van de wereld', opgeslorpt door onze persoonlijke interne ervaringen, zijn we niet in staat om te handelen met begrip en inzicht in de consequenties van onze handelingen --- omdat we in 'halfhalf-modus' staan, we zitten half in onze fantasie en gevoelens en half in de fysieke werkelijkheid - en dan schakelen we over op 'automatische piloot' om te doen wat er gedaan moet worden in de realiteit. Geen wonder dat er dan allerlei zaken mislopen waar we ons nadien gefrustreerd over voelen wanneer we wakker geschud worden uit onze fantasiewereld van positieve gevoelens omdat er problemen de kop opsteken in onze omgeving. Problemen die er niet geweest zouden zijn in de eerste plaats, hadden we beter opgelet.

Ik bedoel, ouders en leerkrachten (lees: volwassenen) hebben dan de neiging om hun frustratie te uiten op de kinderen, zij waren zogezegd de oorzaak van de 'problemen' --- terwijl die reactie van frustratie niet een gevolg was van de 'problemen', maar net een gevolg was van de 'schok' die de ouder/leerkracht ervoer wanneer bleek dat de fysieke werkelijkheid zich niet hield aan het 'plan' waar de automatische piloot naar handelde, en de aandacht van de ouder/leerkracht bruusk en plotsklaps uit het positieve fantasiewereldje getrokken werd om te kunnen omgaan met de 'onverwachte gebeurtenis' - die vaak niet eens echt een 'probleem' is, maar echter wel bestempeld wordt als 'probleem' omdat de ouder/leerkracht zich gefrustreerd voelt. Wat een omgekeerde wereld.

Dus, waarom is het dat we zijn gaan aanvaarden dat deze manier van bestaan, deze manier van opvoeden, van 'zorg dragen' voor onze wereld, 'normaal' is -- wanneer het duidelijk consequenties produceert? Het is toch overduidelijk dat ALLE problemen in deze wereld een gevolg zijn van onoplettendheid, van het feit dat al de volwassenen in deze wereld 'ergens anders' zitten dan HIER in de fysieke realiteit --- ze zitten allemaal in hun Geest, in hun fantasie en verbeelding, hun persoonlijke wereldje van persoonlijke verlangens en gevoelens - waardoor niemand de toewijding aan de dag kan brengen om werkelijk zorg te dragen voor deze realiteit, zonder een oog dicht te knijpen of een steek te laten vallen, maar voor honderd procent in elk moment van ademhaling.

Dat lijkt misschien onmogelijk gezien de mate waarin we onszelf hebben toegestaan onszelf te 'verliezen' in de geest en alle contact met de fysieke realiteit verloren lijken te hebben - maar de realiteit is dat we onszelf met tijd en boterhammen geconditioneerd hebben, weliswaar onbewust, om onszelf op die manier te 'verliezen', dat we op dezelfde manier onszelf ook weer kunnen conditioneren om onszelf 'terug te vinden' en terug te brengen naar de echte wereld. Onderzoek Desteni en de Reis naar Leven en geef jezelf de kans om verantwoordelijkheid te nemen voor jezelf en deze Realiteit en jezelf te veranderen tot een Levend Wezen dat in staat is om leiding te geven aan deze Wereld en Realiteit.


Wordt vervolgd in Dag 342

Dag 338: De Mens is Onbetrouwbaar omdat Hij vertrouwt op de Leugen van de Geest - Zelf-Vergeving Dimensie

Dit is een verderzetting van"Dag 337: Hoe kan de Mens Betrouwbaar zijn zonder Zelf-Inzicht? - De Seksuele Paranoia Series", waarin we onderzocht hebben hoe seksualiteit bestaat in de Menselijke Geest en waarom het is dat de Mens in en als de Menselijke Geest niet te betrouwen is omwille van het aanvaardde gebrek aan zelf-inzicht en bijgevolg een gebrek aan zelf-verantwoordelijkheid en toerekeningsvatbaarheid. En het probleem van dat we dit gebrek aan zelf-inzicht als een aanvaardde domheid/blindheid/onwetendheid in onszelf gebruiken als excuus voor waarom we niet doen wat het beste is voor allen en waarom we een wereld/realiteit/samenleving toestaan te bestaan die consequentieel is voor Elkeen.


Zelf-Vergeving Dimensie

ik vergeef mezelf dat ik een samenleving heb toegestaan en geaccepteerd te bestaan waarin seks en seksualiteit gedefinieerd wordt in en als een geheime interne realiteit van verbeelding, fantasie, gedachten en gevoelens en dat ik hierin nooit heb ingezien en beseft dat geheimzinnigheid altijd een excuus is voor misbruik, omdat, mensen anders de noodzaak niet zouden voelen om bepaalde dingen geheim en verborgen te houden van andere mensen als niet omdat ze weten dat als andere mensen zouden zien wat er omgaat in die 'geheime interne realiteit', dat ze dan afgewezen en weggeduwd zouden worden

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat geheimen en geheimzinnigheid, zoals wat mensen doen door na te denken en innerlijke gedachten, fantasieen en gevoelens en emoties te hebben die ze met niemand willen delen, altijd een teken van onbetrouwbaarheid is --- omdat iemand die geheime gedachten in zich houdt, een geheime en persoonlijke agenda heeft in wat hij/zij doet en daardoor niet zal doen wat het beste is voor allen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat de mens een onbetrouwbaar wezen is dat niet in staat is om te leven op een manier die het beste is voor allen, omdat de mens denkt en een 'geheime interne realiteit' heeft van gedachten, gevoelens en emoties

ik vergeef mezelf  dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd niet in te zien dat als en wanneer ik mezelf toesta te participeren in seksuele fantasiëen in mijn geest, als een geheime interne wereld van persoonlijke verlangens en gevoelens, dat ik dan onbetrouwbaar ben als levend wezen omdat ik een persoonlijke geheime realiteit toesta te bestaan in mezelf, als een achterliggende motivatie/reden achter de woorden die ik spreek en de daden die ik verricht --- waarin de woorden die ik spreek en de daden die ik verricht dus niet te betrouwen zijn omdat ze niet afkomstig zijn vanuit zelf-eerlijkheid als de simpliciteit van wie ik ben als HIER, maar omdat ze dus achterliggende en geheime betekenissen hebben die enkel in mijn geest bestaan --- van waaruit ik tracht de wereld om mij heen te manipuleren door en speicifieke plaatsing van woorden en daden, om mijn geheime interne verlangens te kunnen bevredigen --- waarin ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd in wezen alle andere levensvormen om mij heen te misbruiken in functie van mijn persoonlijke verlangens

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd verantwoordelijkheid te nemen voor de realiteit die ik creëer in en als het leven op aarde, door middel van wat ik toesta te bestaan in mezelf in en als de geheime interne realiteit van gedachten, gevoelens en emoties als eigenbelang - door nooit de consequenties van die interne realiteit te onderzoeken, door nooit te hebben ingezien dat ik een fysiek wezen ben in en als een fysieke werkelijkheid en dat al wat bestaat zowel intern als extern, zich reflecteert en manifesteert in en als deze werkelijkheid die HIER bestaat --- waarin de interne realiteit in relatie staat met de externe realiteit omdat ALLES HIER is

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd zomaar te geloven dat mijn 'interne' realiteit niet echt is omdat het schijnbaar geen directe consequenties heeft in de externe realiteit, en dat te gebruiken als een excuus om mezelf ervan te overtuigen dat ik 'mag doen wat ik wil in mijn interne realiteit als fantasiëen en gedachten', zolang ik mij maar aan de 'sociale regeltjes' houdt in de externe realiteit, zodat niemand kan zien wie ik werkelijk ben als wat er werkelijk bestaat in en als mijn geest en gedachten --- en dus nooit te hebben ingezien dat ALLES, zowel de interne als externe realiteit, HIER bestaat en aanwezig is, en dat al wat bestaat onvermijdelijk een consequentie zal hebben als een gemanifesteerde uitdrukking van wat ik toesta te bestaan in en als mezelf in mijn gedachten -- en dat, de consequenties van wat ik toesta te bestaan in en als mijn geest en gedachten wel degelijk aanwezig zijn in de externe realiteit als een fysieke gemanifesteerde uitdrukking, maar dat ik dit gewoon nooit heb opgemerkt of gezien omdat ik nooit de moeite heb gedaan om de realiteit te onderzoeken en verder te kijken dan de oppervlakkige beoordelingen in mijn bewuste geest en gedachten over de realiteit die ik zie met mijn ogen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat de mens, in en als de menselijke geest, geprogrammeerd is om de realiteit enkel te zien vanuit persoonlijke beoordelingen en dat de geest geprogrammeerd is als een gelimiteerd systeem van kennis en informatie waarin en waardoor de mens nooit de relaties ziet tussen de interne en de externe realiteit -- en dus ook nooit de consequenties ziet en beseft van wat hij toestaat te bestaan in en als de geest --- en dat dit een zeer groot probleem is op aarde, omdat de consequenties wel degelijk aanwezig zijn maar gewoon niet gezien worden tot het te laat is


wordt vervolgd in Dag 339

Dag 337: Hoe en Waarom is Onze Beleving van Seks niet de Echte Fysieke Seksuele Beleving? - See more at: http://kim-reisnaarleven.blogspot.be/2013/08/dag-337-hoe-en-waarom-is-onze-beleving.html#sthash.PmgiDQps.dpuf

Dag 337: Hoe en Waarom is Onze Beleving van Seks niet de Echte Fysieke Seksuele Beleving? - See more at: http://kim-reisnaarleven.blogspot.be/2013/08/dag-337-hoe-en-waarom-is-onze-beleving.html#sthash.PmgiDQps.dpuf

"Dag 337: Hoe en Waarom is Onze Beleving van Seks niet de Echte Fysieke Seksuele Beleving?" - See more at: http://kim-reisnaarleven.blogspot.be/#sthash.GtEaFGmc.dpuf

"Dag 337: Hoe en Waarom is Onze Beleving van Seks niet de Echte Fysieke Seksuele Beleving?" - See more at: http://kim-reisnaarleven.blogspot.be/#sthash.GtEaFGmc.dpuf

Dag 330: Ben ik verantwoordelijk voor Verkrachting? Zelf Correctie

Dit is een verderzetting van "Dag 329: Ben Ik verantwoordelijk voor Verkrachting? - Zelf Vergeving"


ik besef en realiseer mij dat zolang ik 'wie ik ben' in en als deze realiteit limiteer tot de definitie van 'vrouw', door mezelf te identificeren met gedachten van beschuldiging tegenover 'mannen' en de reactie van kwaadheid op de gedachte dat 'mannen vrouwen verkrachten' en de ervaring van angst die ik daarmee heb geassocieerd --- dat ik de realiteit nooit zal zien als het systeem/programma dat het werkelijk is, en dat ik dus ook nooit oplossingen zal kunnen vinden/bieden die het beste zijn voor allen

ik besef en realiseer mij dat de reactie van woede en beschuldiging tegenover mannen omwille van 'verkrachting' een voorgeprogrammeerde reactie is van het ego - die gebaseerd is op ANGST --- en dat die reactie dus afkomstig is vanuit eigenbelang waarin ik enkel geef om en rekening houdt met 'mijn standpunt' en 'mijn overleving' --- en dus geen rekenschap houdt met alle wezens in de samenleving, waarin ik dus precies hetzelfde doe als wat een 'verkrachter' doet, namelijk zich laten sturen door zijn persoonlijke ervaringen/gedachten/reacties zonder zich in de schoenen te verplaatsen van een ander en dus zonder verantwoordelijkheid te nemen voor de consequenties van zijn daden in het leven van een ander

ik besef en realiseer mij dat ik door te reageren vanuit het ego met angst en woede op het woord 'verkrachting' --- dat ik daarin mijn visie op de realiteit en mijn inzicht in de problemen in deze samenleving, limiteer - omdat ik enkel mijn persoonlijke mening gereflecteerd zie, die gebaseerd is op mijn persoonlijke overlevingsreactie --- en dat ik daardoor nooit in staat geweest ben om werkelijk verantwoordelijkheid te nemen voor de realiteit waarin ik mij bevindt, door niet één en gelijk te staan met die realiteit in en als mezelf


ik stel mezelf tot doel om steeds de realiteit te onderzoeken door los te laten van mijn persoonlijke reacties van gedachten, gevoelens en emoties op situaties en gebeurtenissen die ik zie of hoor --- en mezelf op die manier in staat stellen om werkelijk op te staan in deze realiteit en mezelf te bewegen op een manier die het beste is voor allen, om te handelen vanuit werkelijk inzicht in en begrip van hoe de problemen in elkaar zitten en wat er moet veranderen om consequenties te voorkomen

ik stel mezelf tot doel om steeds verantwoordelijkheid te nemen voor wat bestaat in deze realiteit door steeds te onderzoeken wie ik ben in relatie tot deze realiteit en tot al wat hier bestaat, en verantwoordelijkheid te nemen voor wie/hoe ik mezelf heb toegestaan te zijn als een voorgeprogrammeerd systeem van gedachten, gevoelens en emoties waarin ik altijd al wat bestaat in deze realiteit heb toegestaan en aanvaard te bestaan door erop te reageren en door er meningen over te vormen --- in en als het besef dat waar ik op reageer met gedachten, gevoelens en emoties is wat ik toesta en aanvaard te bestaan in en als de werkelijkheid als mezelf doordat ik mezelf ermee identificeer in en als de geest als gedachten, gevoelens en emoties als de 'waarde' die ik eraan hecht in mezelf

Dag 173: Kameleon Personage in een Relatie - Zelf-vergeving

Dit is een verderzetting van "Dag 172: het Kameleon Personage in een Relatie"


Gedachte-dimensie -- welke gedachte komt op in mezelf?

het einde van de relatie al zien - mezelf zien als 'alleen', 'zonder mijn partner'

Ik vergeef mezelf dat ik de gedachte van het einde van de relatie te projecteren in mijn geest

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de gedachte aan het einde van de relatie als een beeld waarin ik mezelf zie als 'zonder mijn partner', 'alleen' en 'verlaten'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als de gedachte aan het einde van de relatie waarin ik mezelf zie als 'alleen' en 'verlaten'


Gevoels- en reactie-dimensie

angst, wanhoop, paniek

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te reageren op de gedachte aan het einde van de relatie als het beeld van mezelf als 'alleen' en 'verlaten' met de energetische ervaring van angst

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd de gedachte aan het eind van de relatie te definieren in en als de energetische ervaring van angst

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de gedachte aan het einde van de relatie en van de reactie/ervaring van angst door de gedachte aan het einde van de relatie te definieren in en als angst

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de verbinding tussen de gedachte aan het einde van de relatie en de ervaring van angst

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd geen verantwoordelijkheid te nemen voor het 'gedachten-construct'/programma van de verbinding tussen de gedachte/het beeld van het einde van de relatie en de ervaring van angst door mezelf erin te definieren en te geloven dat dit is 'wie ik ben' - in de plaats van één en gelijk te staan met de gedachte aan het einde van de relatie en de ervaring van angst als de 'alternatieve realiteit' van geloofsystemen over wat 'goed' en 'slecht' is, als het geloof dat 'het einde van een relatie' 'slecht' en 'negatief' is, die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik het geloof dat 'het einde van een relatie slecht is' te hebben toegestaan te bestaan in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van het geloof dat 'het einde van een relatie iets slecht is' door te participeren in en als angst van het einde van de relatie in en als de verbinding tussen de gedachte aan 'het einde van de relatie' en de reactie/ervaring van angst --- in de plaats van in te zien dat dit een voorgeprogrammeerd geloofsysteem is dat ik heb gekopieerd van mijn omgeving als wat ik zag op televisie en hoe ik zag dat mensen in mijn omgeving omgingen met het einde van hun relatie --- waarin ik mezelf heb toegestaan een kopie te worden van mijn omgeving door de realiteit nooit te hebben onderzocht en bevraagd

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd blindelings te geloven dat 'het einde van een relatie' iets 'slecht' en 'negatief' is, als een oppervlakkige beoordeling over een situatie, zonder ooit te kijken naar de realiteit en wat het beste is voor allen --- en daarin in te zien dat een 'relatie' een overeenkomst is tussen twee wezens om elkaar te ondersteunen in hun proces van zelf-realisatie en dat 'het einde van een relatie' dus indiceert dat de wezens in de relatie niet op één lijn staan en dat er dus een gebrek is aan duidelijkheid, zelf-eerlijkheid en communicatie, waarin 'het einde van een relatie' enkel kan bestaan en voorkomen in en als een 'energetische relatie' die gebaseerd is op en gecreëerd is vanuit GEVOELENS, waarin mensen, in de plaats van hun gevoelens en zichzelf te onderzoeken, hun gevoelens volgen die hun op dat moment zeggen dat 'de relatie niet meer goed aanvoelt', zonder enig gewaarzijn van of inzicht in waar die gevoelens vandaan komen of hoe ze gecreëerd zijn in de eerste plaats

hierin vergeef ik mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat een relatie die gebaseerd is op GEVOELENS nooit stabiel of betrouwbaar zal zijn, omdat ze, net zoals gevoelens, nu eens aan dan weer uit zal zijn, nu eens positief dan weer negatief, nu eens goed dan weer slecht -- en dat een echte betrouwbare stabiele relatie enkel kan bestaan in en als zelf-onderzoek, zelf-inzicht en zelf-eerlijkheid en een wederzijdse overeenkomst tussen twee wezens die voor zichzelf de beslissing gemaakt hebben om dit proces van zelf-realisatie te bewandelen voor zichzelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd niet in te zien en te beseffen dat de angst van het 'einde van de relatie' enkel kan bestaan wanneer en als ik mezelf gecompromiteerd heb in mijn startpunt in de relatie, door de relatie te creëren vanuit GEVOELENS, waarin ik de realiteit van de compatibiliteit van mezelf en het andere wezen totaal heb genegeerd en besta in en als persoonlijke 'hoop' op een 'gelukkig leven' samen met die persoon aan de hand van mijn persoonlijke definities van wat een 'gelukkig leven' is

hierin vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd niet in te zien dat als ik mezelf toesta een relatie te creëren op basis van persoonlijke verlangens en verwachtingen over 'wat ik wil van/in de relatie' en dus niet op basis van een nuchtere benadering van wie hij is en wie ik ben en of we wel op één lijn staan, ik mezelf enkel zal compromitteren vanuit het verlangen om de relatie en mijn partner te sturen om te kunnen passen in mijn persoonlijke verwachtingen/verlangens in mijn geest - en dus uiteindelijk het 'einde van de relatie' zal manifesteren voor mezelf door niet in te zien dat die positieve ervaring van opwinding en verwachtingsvolheid uiteindelijk zal verdwijnen en zal 'opgeraken' omdat het nooit echt geweest is en omdat ik nooit mezelf geweest ben en omdat ik mijn partner nooit werkelijk heb leren kennen in eenheid en gelijkheid met mezelf


Backchat-dimensie -- welke backchat komt op als reactie op de gedachte aan 'het einde van de relatie'?

"ik wil niet alleen zijn"
"ik moet hem bij mij houden"
"ik heb hem nodig"
"ik moet ervoor zorgen dat hij mij leuk blijft vinden"
"ik moet zijn wie hij wil dat ik ben"
"als ik mezelf ben zal hij mij afwijzen"

ik vergeef mezelf dat ik de backchat 'ik wil niet alleen zijn' heb toegestaan te bestaan in mezelf als reactie op de gedachte aan het einde van de relatie

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de backchat 'ik wil niet alleen zijn door mezelf erin te definieren

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als de backchat 'ik wil niet alleen zijn' - in de plaats van te onderzoeken waar dit geloof/deze gedachte vandaan komt en waarom ik 'niet alleen wil zijn' --- en hierin zelf-eerlijk te zijn en te beseffen dat 'niet alleen willen zijn met mezelf' voortkomt uit het niet willen kijken naar wat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf, niet willen verantwoordelijkheid nemen voor wie/wat ik mezelf heb toegestaan te worden --- en dus, in de plaats van die backchat te volgen en een relatie te creëren in en als het Kameleon Personage, eerst en vooral een relatie met mezelf te bewerkstelligen en mezelf te aanvaarden in en als het besef dat elke relatie met 'een ander' gedoemd is om te mislukken als ik niet stabiel sta in mezelf in en als de levende statement van wie ik werkelijk ben

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te participeren in de backchat 'ik moet hem bij mij houden' als reactie op de gedachte aan het einde van de relatie die opkomt in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als de backchat 'ik moet hem bij mij houden' --- en daarin te participeren in manipulatie, leugenachtigheid, zelf-oneerlijkheid en bedrog in en als het Kameleon Personage om 'hem bij mij te houden'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd de backchat 'ik moet hem bij mij houden' te verbinden met de ervaring van verlangen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als de verbinding tussen de backchat 'ik moet hem bij mij houden' en de ervaring van verlangen - door niet in te zien dat dit verlangen gebaseerd is op de angst om hem te verliezen en 'alleen te zijn' -- en dat, als ik mezelf toesta dit verlangen te volgen, ik mezelf enkel zal compromitteren door geen verantwoordelijkheid te nemen voor de angst van mezelf die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik de backchat 'ik heb hem nodig' heb toegestaan en geaccepteerd te bestaan in mezelf als reactie op de gedachte van het einde van de relatie die opkomt in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als de backchat 'ik heb hem nodig' --- in de plaats van in te zien dat deze backchat/dit geloof indiceert dat ik in mezelf een relatie gecreëerd heb met dit wezen in afscheiding met mezelf, waarin ik geloof dat ik 'hem nodig heb' om een volledig/volwaardig/compleet wezen te zijn -- in de plaats van één en gelijk te staan met hem in en als mezelf in het besef dat ik niets of niemand nodig heb om mezelf te zijn, ik ben al volledig HIER in en als mezelf

ik vergeef mezlef dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de backchat 'ik heb hem nodig' als reactie op de gedachte aan 'het einde van de relatie' - door op deze backchat te reageren met de ervaring van angst, paniek en wanhoop

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd de backchat 'ik heb hem nodig' te verbinden met de energetische ervaring van angst, paniek en wanhoop

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de verbinding tussen de backchat 'ik heb hem nodig' en de emotionele ervaring van angst, paniek en wanhoop door geen verantwoordelijkheid te nemen voor de afscheiding die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf tussen mezelf en mijn partner in en als het verlangen naar een relatie/seks dat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf en de angst om alleen te zijn met mezelf

ik vergeef mezelf dat ik de backchat 'ik moet ervoor zorgen dat hij mij leuk blijft vinden' te hebben toegestaan te bestaan als reactie op de gedachte aan 'het einde van de relatie'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de backchat 'ik moet ervoor zorgen dat hij mij leuk blijft vinden' door erop te reageren met de ervaring van verlangen in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd de backchat 'ik moet ervoor zorgen dat hij mij leuk blijft vinden' te verbinden met de ervaring van verlangen in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als de verbinding tussen de backchat 'ik moet ervoor zorgen dat hij mij leuk blijft vinden' en de ervaring van verlangen --- door dan mezelf te veranderen en aan te passen in en als het Kameleon Personage als manipulatie technieken om te krijgen wat ik wil en denk nodig te hebben

ik vergeef mezelf dat ik mezelf de backchat 'ik moet zijn wie hij wil dat ik ben' heb toegestaan te bestaan in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de backchat 'ik moet zijn wie hij wil dat ik ben' door erop te reageren met de ervaring van verlangen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in als het verlangen om 'te zijn wie mijn partner wil dat ik ben' door mezelf aan te passen en te veranderen door zijn meningen, opinies en expressie te kopiëren om te kunnen 'zijn zoals hem', zodat hij mij zou beoordelen in zijn geest als 'goed' en 'positief' --- in de plaats van zelf-eerlijk te zijn en één en gelijk te staan met mijn partner in en als onvoorwaardelijke zelf-expressie, en in te zien dat ik enkel verlang naar de erkenning/goedkeuring/aanvaarding van mijn partner omdat ik mezelf heb afgescheiden van erkenning, goedkeuring en aanvaarding in mezelf door mezelf te hebben toegestaan een relatie te creëren met een wezen in als afscheiding van mezelf, waarin ik erkenning, goedkeuring en aanvaarding heb geprojecteerd in en als een beeld in mijn geest van 'mijn partner'

ik vergeef mezelf dat ik de backchat 'als ik mezelf ben zal hij mij afwijzen' heb toegestaan te bestaan in mezelf als reactie op de gedachte aan 'het einde van de relatie'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de backchat 'als ik mezelf ben zal hij mij afwijzen' door erop te reageren met de ervaring van angst

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd de backchat 'als ik mezelf ben zal hij mij afwijzen' te verbinden met de ervaring van angst

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd de verbinding tussen de backchat 'als ik mezelf ben zal hij mij afwijzen' en de ervaring van angst

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als de verbinding tussen de backchat 'als ik mezelf ben zal hij mij afwijzen' en de ervaring van angst door dan mezelf te veranderen en aan te passen om te zijn 'zoals hem' om hem te manipuleren om bij mij te blijven --- in de plaats van één en gelijk te staan met de backchat 'als ik mezelf ben zal hij mij afwijzen' en met de ervaring van angst die ik mezelf heb toegestaan ermee te verbinden

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd een relatie te definieren in en als de backchat 'als ik mezelf ben zal hij mij afwijzen' en de ervaring van angst in en als het Kameleon Personage - als een mechanisme van zelf-onderdrukking, door een relatie te creëren op basis van ENERGIE als gevoelens van 'liefde' en 'opwinding'/verlangen --- in de plaats van een relatie te definieren in en als en mechanisme van zelf-ondersteuning en dus een relatie te creëren op basis van gezond verstand en nuchterheid door te kijken naar onze compatibiliteit in wie wij zijn als de beslissing die we leven in, als en voor onszelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf niet te aanvaarden in mezelf door te geloven dat ik 'slecht'/'negatief' en 'minderwaardig' ben - en hierin een relatie te creëren met iemand om mij beter te voelen over mezelf, om mij 'waardevol' te voelen -- waarin ik op zoek ga naar erkenning door mezelf te veranderen in en als het Kameleon Personage - en niet inzie of besef dat ik hierin enkel het gevoel/geloof van 'minderwaardigheid' in mezelf bevestig/ondersteun door naar aanvaarding te zoeken in 'hem' --- in de plaats van mezelf te aanvaarden en in te zien en te beseffen dat het positieve gevoel van 'waardevol' te zijn dat ik ervaar in mijn relatie een leugen/illusie is die ik heb gecreëerd in en als mezelf door te willen vluchten van de 'minderwaardigheid' die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf


Verbeelding-Dimensie

hier zijn er twee dimensies die uitspelen:

1. ik verbeeld mij hoe ik mij zou gedragen wanneer ik bij mijn partner ben - waarin ik mij inbeeld dat hij kijkt naar mijn expressie, dat hij de observator/het publiek is en denkt van 'wow, zij is zo fantastisch', 'zo slim', 'zo sexy', 'zo leuk', waarin ik mij een expressie inbeeld gebaseerd op mijn observaties en interpretaties en kennis en informatie van wat hij (en mannen in het algemeen) beoordeelt als 'goed', 'positief' en 'vrouwelijk' - en dat hij, op basis van die beoordelingen mij 'wil' en 'voor eeuwig en altijd bij mij wil blijven' en 'volledig verliefd wordt op mij' - waarin ik langs de andere kant in mezelf een angst om te 'falen' manifesteer, als de angst dat de expressie die ik wil uitdrukken om hem te 'verleiden'/manipuleren die ik projecteer in mijn geest 'niet zal lukken'

2. ik denk terug aan momenten wanneer ik bij mijn partner was en beoordeel mijn expressie vanuit 'hoe hij denkt over mij'/'hoe hij mij beoordeelde in zijn geest', waarin ik langs de ene kant bepaalde momenten/expressies/gedrag zie en ervaar als 'negatief' en denk van 'hij zal wel gedacht hebben dat ik dom/idioot was omdat ik dit/dat deed/zei' en langs de andere kant zie en ervaar ik bepaalde momenten/expressies/gedrag als 'positief' en denk ik dat hij in zijn geest mij beoordeelde als 'slim'/'leuk'/'grappig'/'sexy'


1. ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mij in te beelden hoe ik mij zal gedragen en uitdrukken wanneer ik bij mijn partner ben vanuit het verlangen naar erkenning en aanvaarding -- waarin ik kennis en informatie over 'wie hij is' in en als zijn meningen en opinies over wat 'goed' en 'slecht' is toepas om daarin een beeld te vormen van 'wie ik ben' in en als 'mijn expressie'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd de meningen en opinies over 'goed' en 'slecht' te hebben gekopieerd van mijn partner om te gebruiken in mijn geest in en als verbeelding om een 'personage'/'expressie' te vormen dat ik kan gebruiken om hem te manipuleren in en als mijn verlangen om hem in mijn wereld/leven te houden

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te reageren op de ervaring van angst in verbinding met de gedachte aan het 'einde van de relatie' met verbeelding van hoe ik hem bij mij kan houden door middel van het veranderen en aanpassen van mijn expressie aan zijn meningen en beoordelingen over 'goed' en 'slecht' in en als het Kameleon Personage

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de verbeelding van mijn expressie in relatie tot mijn partner door erop te reageren met de energetische ervaring van opwinding en verlangen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd een polariteit te creëren in mezelf door te participeren in en als verbeelding --- van langs de ene kant positieve energie te genereren in mezelf door beelden op te wekken in mezelf van hoe ik 'wil zijn' in de ogen/beoordelingen van mijn partner in en als het 'verlangen naar erkenning' en langs de andere kant negatieve energie te genereren door beelden op te wekken van hoe ik 'niet wil zijn' in de ogen/beoordelingen van mijn partner in en als 'faalangst'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de polariteit van verlangen naar erkenning en 'faalangst'/angst van afwijzing die ik heb gecreëerd in mezelf door te participeren in en als verbeelding als reactie op de gedachte aan 'het einde van de relatie'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als de polariteit die ik gemanifesteerd heb in mezelf in en als verbeelding in en als het Kameleon Personage van langs de ene kant verlangen naar erkenning en langs de andere kant angst van afwijzing/faalangst

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van mezelf door mezelf te definieren in en als een projectie van mezelf in mijn geest waarin ik mezelf definieer in en als beoordelingen die ik in mezelf heb geprojecteerd in 'de geest van mijn partner' als een beeld van hem dat ik geprojecteerd heb in mijn geest in en als afscheiding van mezelf -- waarin ik mezelf heb onderdrukt als de ware expressie van mezelf als het leven zelf als HIER --- in de plaats van in te zien en te beseffen dat al die beelden in en als mijn gedachten mezelf zijn en dus verantwoordelijkheid te nemen voor de beelden in en als mijn gedachten als wat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf en op te staan in en als eenheid en gelijkheid in en als zelf-eerlijkheid


2. ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd terug te denken aan momenten waarin ik bij mijn partner was en mijn expressie te projecteren in mijn geest in en als een 'herinnering' en die expressie daarin te beoordelen in mijn geest door mezelf te projecteren in mijn partner

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te participeren in en als verbeelding als het heroproepen van beelden in mijn geest in en als 'herinneringen' waarin ik mijn expressie beoordeel in afscheiding van mijn partner als reactie op het gedachten-construct van de gedachte aan 'het einde van de relatie', de backchat dat 'ik hem nodig heb' en de ervaring/reactie van angst

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd de verbeelding van 'het verleden' in en als herinneringen van momenten waarin ik bij mijn partner was van mezelf af te scheiden

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als verbeelding van 'het verleden' als herinneringen van momenten waarin ik bij mijn partner was door erop te reageren in en als een energetische polariteit van positieve en negatieve beoordelingen en de energetische waarden die ik mezelf heb toegestaan te verbinden met beoordelingen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van mijn partner door de beoordelingen in mezelf in hem te projecteren als een beeld in mijn geest in en als herinneringen - en daarin te geloven dat hij het is die mij beoordeelt, in de plaats van in te zien en te beseffen dat de beelden in en als mijn geest mezelf zijn en dat ik het dus ben die mezelf beoordeelt

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als de polariteit van positieve en negatieve beoordelingen die ik heb geprojecteerd in het beeld van mijn partner in en als herinneringen aan momenten dat ik bij hem was in mijn geest en met de energetische polariteit van positieve en negatieve ervaringen/gevoelens/emoties die ik mezelf heb toegestaan te verbinden met die beoordelingen --- door erop te reageren met verbeelding en fantasie over de toekomst waarin ik een expressie van mezelf projecteer in mijn geest in en als het Kameleon Personage om hem te kunnen manipuleren om bij mij te blijven/mij te willen --- in de plaats van hierin te beseffen en in te zien dat ik enkel mezelf aan het manipuleren ben omdat het beeld dat ik heb geprojecteerd van 'hem' en de beoordelingen die ik in dat beeld geprojecteerd heb mezelf zijn als de beoordelingen die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van het verleden door momenten waarin ik bij mijn partner was te projecteren in mijn geest - waarin ik ook mezelf afscheid van hem en van mijn spiegelbeeld - en door te reageren op deze beelden met backchat waarin ik het beeld van 'mezelf' beoordeel in en als beoordelingen die ik projecteer in het beeld van 'hem'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van het beeld van 'mezelf en mijn partner' als een 'moment uit het verleden' door dit beeld te definieren in en als 'een relatie' en door mezelf te hebben toegestaan en geaccepteerd 'een relatie' te definieren in en als verlangen -- in de plaats van één en gelijk te staan met deze beelden in mezelf in het besef dat het allemaal mezelf is

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van beoordelingen door beoordelingen te projecteren in het beeld van 'mijn partner' dat ik mezelf heb toegestaan te plaatsen in en als mijn geest en mezelf daarin ook af te scheiden van het beeld van 'mijn partner' in en als mezelf --- in de plaats van één en gelijk te staan met beoordelingen als wat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf en één en gelijk te staan met het beeld van mijn partner dat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf in het besef dat het mezelf is

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als het beeld van 'mezelf en mijn partner' in  en als herinneringen in  mijn geest, door het te definieren in en als de verbinding tussen 'een relatie' en 'verlangen' dat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf -- en hierin het geloof te hebben gecreëerd in mezelf dat ik dit beeld nodig heb, en dat 'hij'  dus bij mij moet zijn, om 'mezelf' te kunnen zijn, om te kunnen 'bestaan' --- in de plaats van één en gelijk te staan met het verlangen naar 'een relatie' en één en gelijk te staan met het beeld van 'mezelf en mijn partner' dat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf in het besef dat het mezelf is en dat 'een relatie' dus niet werkelijk bestaat

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als afscheiding met het beeld van 'mijn partner' in mijn geest --- door te reageren op dit beeld met de energetische polariteit van verlangen naar een relatie en angst van afwijzing --- in de plaats van mezelf te realiseren in en als eenheid en gelijkheid als alleen in en als mezelf als het leven zelf als wie ik werkelijk ben als HIER


Consequentie-Dimensie

1. intern conflict en uiteindelijk woede en frustratie omdat ik mezelf heb toegestaan mezelf te onderdrukken, te compromitteren en te manipuleren door te bestaan in en als het Kameleon Personage

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd nooit te hebben stilgestaan bij de consequenties die ik creëer voor mezelf door mezelf toe te staan een relatie te creëren met iemand op basis van energie als verlangens en gevoelens, en te participeren in en als het Kameleon Personage als zelf-onderdrukking en zelf-manipulatie -- als woede en frustratie tegenover mezelf die ik dan uiteindelijk geprojecteerd zie in mijn partner - waardoor ik hem ga beginnen beschuldigen in mezelf en zodus de zogezegde ervaring van 'liefde' omzet in een ervaring van 'haat'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en geaccepteerd in te zien en te beseffen dat de consequentie van 'liefde', 'haat' is - en dat de positieve ervaringen en beoordelingen waarin ik heb geparticipeerd uiteindelijk zullen veranderen naar negatieve ervaringen en beoordelingen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd niet één en gelijk te staan met de consequenties van de energie die ik toesta mij te besturen en bepalen in mijn beslissingen en daden door mezelf toe te staan mezelf te definieren in en als positieve gevoelens en verlangens alsof ze 'echt' zijn - en daarin geen rekening te houden met de REALITEIT van energie als een POLARITEIT die altijd van positief naar negatief en van negatief naar positief zal gaan


2. Het einde van de relatie met veel verdriet en depressie - omdat ik een relatie heb gecreëerd op basis van zelf-gecreëerde illusies in en als positieve gevoelens/verlangens en angst in mijn geest zonder ooit mijn partner te leren kennen en in en als nuchterheid en gezond verstand om te zien of we al dan niet bij elkaar passen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd niet in te zien dat ik voor mezelf het einde van de relatie gemanifesteerd heb en manifesteer door mijn daden en expressie te baseren op de gedachte aan en de angst van 'het einde van de relatie' - in en als de veronderstelling dat de relatie uiteindelijk zal eindigen --- door nooit te hebben ingezien en beseft dat ik de creator ben van mijn wereld/leven/realiteit aan de hand van wat ik toesta te bestaan in mezelf - en dat mijn realiteit altijd één en gelijk zal zijn met wat ik toesta te bestaan in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd energie te volgen en te vertrouwen als het verlangen naar seks en een relatie en daarin een relatie te creëren met iemand waarin ik mezelf automatisch onderdrukte en compromitteerde uit angst om die energie te verliezen - en hierin de consequenties niet te zien van het uiteindelijke einde van de relatie --- omdat ik nooit verantwoordelijkheid heb genomen voor wat ik toesta te bestaan in mezelf en mijn wereld, door geen gezond verstand toe te passen en mezelf en mijn realiteit niet te onderzoeken, maar eerder blindelings energetische ervaringen te vertrouwen en te volgen door ervan uit te gaan dat het 'is wie ik ben', waarin ik in complete ontkenning besta van de TIJD in de realiTEIT en van hoe energie nooit eeuwig kan blijven bestaan, en dat ik steeds weer op het punt zal botsen van MEZELF, van het alleen zijn van mezelf in en als mezelf, tot in de eeuwigheid

ik vergeef mezelf dat ik de ervaring van depressie en verdriet heb toegestaan te bestaan in mezelf als reactie op 'het einde van de relatie' - door een 'meerwaarde' te geven aan 'de relatie' en de relatie te creëren op basis van positieve gevoelens in en als afscheiding van mezelf --- en door niet te hebben ingezien dat het 'meer' van/in de geest als GEVOELENS in wezen 'minder' is, omdat ik mezelf heb weggegeven, gecompromitteerd en onderdrukt in en als het verlangen naar 'meer', en aldus de ervaring van 'minder' als verdriet en depressie heb gemanifesteerd in en als mezelf

3. een totale disconnectie van de fysieke realiteit als mezelf en hierin het toestaan en accepteren van een wereld van misbruik door mijn daden te baseren op eigenbelang in en als het najagen van persoonlijke verlangens in de plaats van op gezond verstand als wat het beste  is voor allen in en als zelf-verantwoordelijkheid

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd niet in te zien dat
ik mezelf compleet afscheid van mezelf als de fysieke realiteit door te participeren in en als gedachten, gevoelens en emoties, waarin ik mijn realiteit ontwerp in en als een polariteit van 'winst' en 'verlies' in en als en op basis van  het verlangen en de angst die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf -- en niet in te zien dat de persoonlijke realiteit van 'winst' en 'verlies' als verlangen en angst die ik toesta te bestaan in mezelf één en gelijk is met wat ik toesta te bestaan in en als de realiteit als het leven op aarde --- in de plaats van verantwoordelijkheid te nemen voor mezelf als de realiteit als het leven op aarde en te bestaan in en als mezelf als wat het beste is voor allen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf compleet te disconnecteren/af te scheiden van mezelf als de fysieke realiteit door een relatie te creëren die in functie staat van het onderhouden/ondersteunen/voeden van een persoonlijke energetische polariteit die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf in en als mijn persoonlijk verlangen naar 'energetische ervaringen' -- in de plaats van relaties te creëren in en als wat het beste is voor allen in en als gezond verstand en zelf-verantwoordelijkheid

4. de manifestatie en ondersteuning van het geloof dat ik 'niet goed genoeg ben' als wie ik ben alleen, en dat ik niet alleen kan bestaan en mijn bestaan niet kan aanvaarden door 'aanvaarding' te hebben geprojecteerd in 'mijn partner' en 'de relatie' - en aldus ook de manifestatie/ondersteuning/voeding van het geloof dat ik 'niet zonder mijn partner kan bestaan' omdat hij degene is die mij 'waarde' geeft, waarin ik de ervaring van 'wanhoop' heb gemanifesteerd in mezelf --- hetgeen uiteindelijk resulteert in verdere manipulatie, zelf-compromittatie, zelf-onderdrukking, zelf-oneerlijkheid en een gebrek aan zelf-respect

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd zelf-onderdrukking te voeden en ondersteunen in mezelf door een relatie te creëren vanuit het verlangen naar 'waarde' in en als de beoordelingen van 'mijn partner' -- in de plaats van in te zien dat deze 'waarde' als een gevoel, een illusie is waarin ik enkel het gevoel/geloof in mezelf dat ik 'waardeloos' ben voedt en ondersteun door 'waarde' van mezelf te hebben afgescheiden en in 'hem' te hebben geprojecteerd

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd het geloof te manifesteren in mezelf dat ik 'niet alleen kan bestaan' door een relatie te creëren op basis van het verlangen naar aanvaarding van 'mijn partner' en door 'aanvaarding' te hebben geprojecteerd in 'hem'


Wordt vervolgd in Dag 174